Wednesday, 16 August 2017

τα ανεκμετάλλευτα δάση


Το φιλελεδιστάν στα καλύτερά του! Τοτζήμερο με το παραπάνω βάζει άνετα υποψηφιότητα για τη μαλακιάρα της χρονιάς, αν και ακόμα έχουμε Αύγουστο και οι αδωνίτσες έχουν πλέον λαλήσει από την στέρηση και υπόσχονται πολλά. Το μυαλό του φιλελέ είναι δύσκολο να αντιληφθεί έννοιες όπως "κοινό" ή "κοινωνία" κι έτσι κάτι που δεν έχει ιδιοκτήτη, δεν ανήκει πουθενά!

Η λύση λοιπόν είναι να τα δώσουμε όλα σε ιδιώτες! :) Το γαμημένο το κέρδος είναι αυτό που θα σβήνει τις πυρκαγιές. Το γαμημένο το κέρδος κινεί τα πάντα. Ο κόσμος προχωράει, ο άνθρωπος δημιουργεί και εξελίσσεται με κίνητρο το γαμημένο το κέρδος. Εσύ κι εγώ υπάρχουμε γιατί κάποιος κερδίζει ή έχει να κερδίσει από εμάς. 

Πάρε παράδειγμα τα δάση. Στέκονται έτσι για χρόοοονια, ανεκμετάλλευτα, χωρίς λόγο ύπαρξης, χωρίς να αποφέρουν κέρδη σε κάποιον. Κι έτσι καίγονται. Ας πρόσεχαν.

Ενώ αν τα δώσουμε για τσιμέντωμα και εκμετάλλευση, τι θα καεί? Το μπετόν ή οι πισίνες? Ο ιδιώτης ξέρει. Για μαλάκα τον περάσατε? Τα όποια δέντρα θα αφήσει ζωντανά, θα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της επενδυσάρας του και θα τα φυλάει σαν τα μάτια του. Θα'χει κάνει κι ένα συμβολαιάκι παροχής υπηρεσιών με καμιά εταιρεία πυρόσβεσης και έτσι μαγικά, το γαμημένο το κέρδος θα ξαναδώσει τη λύση που όλοι ψάχνουμε, εξασφαλίζοντας το απαραίτητο οξυγόνο για τις επόμενες γενιές των ανυποψίαστων τηλεθεατών και μάλιστα σε πολύ φιλικές τιμές!

Monday, 7 August 2017

je suis Georgiou again and again

άγχος

χωρίς λόγο

ποιον φοβούνται?

την κυβέρνηση ή την ελληνική δικαιοσύνη?

να είμαστε σοβαροί..

Παρόλα αυτά, όλο το ευρωσύστημα είναι κανονικά ζεσουί Γεωργίου! :)

Sunday, 6 August 2017

φιλελεδόπουλο Αρίστο

κάνε μας με το λάβαρο ίσκιο


Οκ, να μιλάει ακόμα και ο Κούλης υπέρ της Αριστείας και κατά της τύχης από κλήρωση για τον ορισμό του σημαιοφόρου. Ο Κούλης, που προφανώς ως άριστος μεταπήδησε από το Κολλέγιο Αθηνών κατευθείαν στο Χάρβαρντ και όχι ως παιδί του Μητσοτάκη.

Να μιλάει υπέρ της Αριστείας ακόμα και ο Άδωνις που έκανε καμιά 12αριά χρόνια να πάρει το πτυχίο του. Γιατί όχι? Μπορεί να μην ήταν άριστος ως φοιτητής ο Αντιπρόεδρος,  αλλά όλοι γνωρίζουμε σε τι άριστο περφόρμερ εξελίχθηκε.

Τι θα πει "από σπου κιω σπου ο Σταύρακας ο Τιποτάμης βγαίνει και ειρωνεύεται την κυβέρνηση χρησιμοποιώντας την περίπτωση του μετακλητού Καρανίκα"?! Τι σημασία έχει που ο δεύτερος έχει πτυχίο ενώ ο πρώτος όχι? Αυτό που μετράει είναι το πως γράφεις στον φακό, δεν έχει σημασία το τι γράφεις, ούτε το πόσο ανορθόγραφα το γράφεις. Δείτε εξέλιξη. Ο ένας μετακλητός υπάλληλος κόμματος, ενώ ο άλλος αρχηγός κώματοςκόμματος.

Άντε να βγαίνουνε και οι πάσης φύσεως socialχαζοί, με διάφορες "σπουδές" και (κυρίως) "καριέρες", που βγάζουνε μάτι ότι είναι κοινωνικά και πολιτισμικά αναλφάβητοι, να μηρυκάσουν με το θράσος του βλάκα, οποιαδήποτε "ριξιά" των επικοινωνιολόγων της αντιπολίτευσης (αλλά και της συμφοράς). Ποιος είμαι εγώ που θα τους κρίνω και θα τους λογοκρίνω άλλωστε?

Αλλά μιλάτε περί "Αριστείας" για μαθητές του Δημοτικού ρε μπαγλαμάδες? Για παιδιά δηλαδή και όχι μόνο μαθητές του Δημοτικού? Που στην τελική και στην πράξη, όλα 10 παίρνουν και άριστα.

Και κάθονται διάφοροι αδωνίτσοι και ιδεολογικοποιούν την επιλογή της κλήρωσης για την ανάδειξη του σημαιοφόρου στα Δημοτικά, μιλώντας για "Αριστερά της μετριότητας", σε μια μπανανία που ακόμα έχει μαθητικές παρελάσεις. Και η "κανονικότητά" της θέλει να βλέπει τη σημαία ως έπαθλο. Και η κυβέρνηση είναι τόσο Αριστερά, όσο εγώ είμαι ο σωφέρ του Ουίνστον Τσώρτσιλ.

Που οι περισσότεροι από δαύτους δηλώνουν υπερήφανοι φιλελέδες και στην ουσία την Αριστεία την χρησιμοποιούν ως μέσο ενίσχυσης των ταξικών διαφορών και μόνο. Γιατί μόνο έτσι μπορείς να βλέπεις την Αριστεία ως κριτήριο αξιολόγησης (μαθητών ή ανθρώπων), παραβλέποντας την δεδομένη αδικία που δημιουργούν οι διαφορετικές οικονομικές και ταξικές αφετηρίες του κάθε αξιολογούμενου.

Για την μην το πάρουμε από την παιδαγωγική και διδακτική του σκοπιά, που εκεί ανοίγονται ολάκερα πεδία διερεύνησης και ποικίλλων θεωριών, που θέτουν σε ισχυρή αμφισβήτηση το καθεστώς της ενίσχυσης του ατομικού εις βάρος του ομαδικού. Την καλλιέργεια της ατομικής ταυτότητας εις βάρος της συλλογικής. Ή μιλάνε για τους κινδύνους που ελλοχεύει η αποθέωση του αρρωστημένου ανταγωνισμού (πολλές φορές στη σκιά των γονεϊκών κόμπλεξ) σε παιδάκια 7,8 και 10 ετών. 

Όλα αυτά βέβαια για τους οπαδούς της "κανονικότητας" των Αγορών, είναι σαν τη σως στην ψαρούκλα. Οκ καλό είναι να υπάρχει, αλλά όχι ότι δεν την ξεσκίζεις την συναγριδάρα και χωρίς σως.

Tuesday, 1 August 2017

τα φάγαμε όλοι χαζοί


Θέλημα Θεού

31 Ιούλ, ’17

Πολύ επιτυχημένη είναι η παράσταση «Πολιτική στο προτεκτοράτο», αφού ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία συγκυβερνούν αλλά καταφέρνουν να πείθουν ακόμα αρκετούς αφελείς πως σκοτώνονται μεταξύ τους.

Επτάμισι χρόνια μετά την χρεοκοπία της χώρας, το θέμα είναι οι αποκαλύψεις που κάνει ο Γιάνης Βαρουφάκης στο βιβλίο του που κυκλοφόρησε πριν από τρεις μήνες.

Το σόου γίνεται ακόμα καλύτερο, όταν εμφανίζεται ο Ευάγγελος Βενιζέλος και δηλώνει πως ο τρόπος που διαπραγματεύονταν ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης είναι πράξεις που συνιστούν εθνικό έγκλημα.

Ναι, αυτό το λέει ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος που, ως υπουργός Οικονομικών, υπέγραψε την υπαγωγή των ομολόγων της χώρας στο αγγλικό δίκαιο και την απαγόρευση της μετατροπής του εξωτερικού χρέους σε εθνικό νόμισμα, με αποτέλεσμα να υποθηκευθεί η χώρα για πάντα.

Επτάμισι χρόνια μετά την χρεοκοπία, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, αντί να έχει οδηγηθεί στην Δικαιοσύνη, είναι ελεύθερος, είναι στη Βουλή και σηκώνει και το δάχτυλο, μιλώντας για προδοσία.

Το παιχνίδι που παίζουν ο ΣΥΡΙΖΑ με την Νέα Δημοκρατία και τα λιμά του ΠΑΣΟΚ, είναι προφανές.

Όλοι αθώοι, όλοι ξεπουλημένοι.

Και ο ένοχος για την χρεοκοπία της χώρας;

Κανείς.

Ήταν θέλημα Θεού η Ελλάδα να χρεοκοπήσει.

Είναι θέλημα Θεού ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία να συγκυβερνήσουν στο προτεκτοράτο.

Και βέβαια, ήταν θέλημα Θεού οι Έλληνες να αποβλακωθούν εντελώς.

Καλό Αύγουστο!
 
πηγή: pitsirikos

Monday, 31 July 2017

οι "γνωστοί άγνωστοι" και οι πάνχαζοι αστοδεξιοί


Εξαιρετική ανάλυση, χωρίς λεκτικές φιοριτούρες, χωρίς ιδεολογικοπολιτικές φλυαρίες. Με χρήση απλής λογικής όπως προκύπτει από τη στοιχειώδη επαφή με την πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα από την οποία απέχει έτη φωτός ο κάθε πάνχαζος αστοδεξιός νοικοκυραίος και ο κάθε εκλεκτός πελάτης της Siemens που φαντασιώνεται την επανάληψη της συμφοράς του προσφάτως εκλιπόντος παππού του.
{SFY}




Ξεκίνησε πάλι, με αφορμή ποστ του φίλου μου του Χρήστου Χωμενίδη, αυτή η γνωστή και επαναλαμβανόμενη συζήτηση για τα Εξάρχεια, που πρέπει να τα "καθαρίσουν", τους "γνωστούς αγνωστους" που πρέπει επιτέλους (sic) να συλληφθούν και τα λοιπά.
Επειδή έχω γεννηθεί και μεγαλώσει στο κέντρο της Αθήνας, ζω στα Εξάρχεια και από έφηβος ήμουν πάντα μέσα σε κάθε λογής μπάχαλα, θα σας πω πέντε πράγματα από την 30χρονη εμπειρία μου - κι όποιος θέλει ας μ' ακούσει.

1. Κυριαρχεί η αντίληψη ότι "αυτοί που κάνουν τα επεισόδια είναι 200-300 νεαρά άτομα και το μόνο που χρειάζεται είναι απλά να αποφασίσει το κράτος επιτέλους να τους συλλάβει". Αυτό είναι και σωστό και λάθος. Είναι όντως κάπου τόσοι, μόνο που δεν είναι πάντα οι... ίδιοι 200-300. Ο κόσμος εναλάσσεται, οι νεαροι μεγαλώνουν, βρίσκουν δουλειά (ή ερωτεύονται κυριλέ γκόμενα), απομακρύνονται και μετα έρχεται η επόμενη γενιά για να πάρει τη θέση τους. Αυτό γίνεται από τα 70s μέχρι σήμερα. Συνεπώς, αν συλλαβεις φέτος 300 μπάχαλους, του χρόνου θα έχουν αντικατασταθεί από τους νέους 300. Θυμηθείτε την εισβολή στο Πολυτεχνείο στα 90s: Πιάστηκαν 300 καταληψίες, σχεδόν όλοι οι μάχιμοι των Εξαρχείων. Την επόμενη χρονιά νέοι είχαν πάρει τη θέση τους και έγιναν ακριβώς τα ίδια.

2. Ας πούμε ότι η κυβέρνηση αποφασίζει αύριο να εισβάλλει στα Εξάρχεια με τη βία και να εγκαταστήσει 1000 Ματατζήδες σε όλα τα σημεία. Τί θα συμβεί τότε; Θα σας πω εγώ: Πρώτον, η επίθεση στα Εξάρχεια θα συσπειρώσει αμέσως όλο τον σχετικό κόσμο και οι 300 θα γίνουν χιλιάδες, ως αντίδραση στη βία (όπως με τον Γρηγορόπουλο). Έτσι γίνεται πάντα, όταν η ΕΛΑΣ χτυπάει τα Εξάρχεια, την επόμενη μέρα μαζεύεται ο διπλάσιος ή τριπλάσιος κόσμος για συμπαράσταση. Δεύτερον, τα μπάχαλα θα αποκεντρωθούν και οι νεαροί θα αρχίσουν να χτυπάνε αντάρτικα (βλ. Ερμού) εδω κι εκεί. Τότε είναι που θα χαθεί τελείως η μπάλα, γιατί προφανώς τα ΜΑΤ δεν μπορουν να είναι συνεχώς και στην Ερμού, και στη Σκουφά, και στην Κηφισια, και στη Γλυφάδα κλπ., ενώ οι μπάχαλοι μπορούν εύκολα να μαζευτούν μια μέρα 50 άτομα και να πάνε να τα σπάσουν μέσα σε 10' και να εξαφανιστούν. Πις οφ κέικ.

3. Μπάφοι και "σκληρά" στα Εξάρχεια: Ναρκωτικά και συμμορίες υπάρχουν σ' όλες τις γειτονιές εφ' όσον η μαστούρα είναι διαταξική και πάρα πολύς κόσμος στην Ελλάδα (και σ' όλο τον κόσμο) χρησιμοποιεί διάφορες ουσίες. Η διαφορά είναι ότι στα Εξάρχεια (επειδή δεν μπαίνει η Αστυνομία) ολα αυτά φαίνονται στο δρόμο, στα στενάκια, στα πάρκα. Επίσης, το χόρτο στα Εξάρχεια μυρίζει έντονα, ενώ η κόκα στο Κολωνάκι και στη Γλυφάδα είναι άοσμη. Καταλάβετέ το, λοιπόν: Τα πιώματα υπάρχουν παντού. Απλά στα Εξάρχεια τα βλέπεις και τα μυρίζεις, δεν είναι κρυμμένα.

4. Το γκραφίτι είναι τέχνη, η γειτονιά μας είναι ένα ζωντανό ανοικτό μουσείο που φιλοξενεί απίθανα έργα και διεθνείς διάσημους καλλιτέχνες, τους καλυπτερους του είδους - και στους περισσότερους Εξαρχειώτες αρέσει και είναι περήφανοι γι' αυτό. Ως προς τις περίφημες "μουτζούρες" (tagging), αυτές τις έχω συναντήσει από το Κρόιτσμπεργκ του Βερολίνου και τη Λάνγκστράσσε της Ζυρίχης μέχρι τη Φλορεντίν του Τελ Αβιβ, το Καντικόι της Κωνσταντινούπολης και το Φορτ Γκριν του Μπρούκλιν. Δεν είναι μόνο στα Εξάρχεια, λοιπόν, αλλά σε όλες τις μεγάλες πόλεις, είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο που ΔΕΝ συνδέεται με το μπάχαλο.

5. Στην Ελλάδα, η βία που προέρχεται από τη νεολαία βρίσκει έκφραση με διάφορους τρόπους: Χουλιγκάνοι στα γήπεδα, συμμορίες από γειτονιές που δέρνονται, σπασίματα σε συναυλίες, ξύλο στα μπαρ κλπ. Οι μπάχαλοι είναι μια ακόμα επιλογή για όσους νέους σκέφτονται πολιτικά και είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο 4-5 δεκαετιών. Αν θέλεις να αντιμετωπίσεις το φαινόμενο αυτό (και θέλεις να μιλησουμε σοβαρά), ο τρόπος δεν είναι η βία (η βία δεν είναι ποτέ απάντηση στη βία, γιατι την πολλαπλασιάζει) - και ειδικά όταν μιλάμε για αγριεμένους εφήβους (και όχι για γκάνγκστερς). Η βία θα τους πεισμώσει / θυμώσει περισσότερο και η κατάσταση θα ξεφύγει τελείως. Ειδικά σε μια ιστορική συγκυρία όπου υπάρχει μεγάλη οργή, φτώχια, ανεργία στους νέους κλπ.. Ρωτήστε κι εκείνον τον επτάχαζο, τον Χρυσοχοΐδη, που το επιχείρησε και φυσικά τον έφαγε η μαρμάγκα.
 
Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ουκ έχω.
 
Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω.

πηγή: jungle-report