Thursday, 11 April 2019

μετά από 3 (τρία) μνημόνια

 Ενόσω ο έγκριτος συνταγματολόγος και εξέχον στέλεχος της αστικής δημοκρατίααααχαχαχα -συγνώμη, δημοκρατίας μας Ευάγγελος Βενιζέλος προεξοφλεί στον ΣΚΑΪ ότι μία επανάληψη της συγκυβέρνησης Ν.Δ.– ΚΙΝ.ΑΛ. θα φροντίσει για την παραγραφή τυχόν αδικημάτων, όπως η δωροδοκία, για το σκάνδαλο Novartis, στην ΕΡΤ έχουν τον άλλον έγκριτο νομικό τον Αθανασίου και μιλάνε για παραγραφές (έχουμε καταπχιεί εδώ στον γιδότοπο ότι δεν την ψάχνουμε αν τα πήρε κάποιος πολιτικός, αλλά αν αυτό που ενδεχομένωςπροφανώς έχει κάνει έχει παραγραφεί ή όχι). Και ακούγεται η παρακάτω ομορφιά:

Δημοσιογρ.: Η μίζα είναι στις αρμοδιότητες ή επ’ευκαιρία των καθηκόντων?
Χ.Αθανασίου (πρώην Υπ.Δικαιοσύνης της νουδού): Μα δεν θα την έπαιρνε τη μίζα αν δεν ήταν Υπουργός. Εγώ πιστεύω (εννοείται: πήρε τη μίζα) κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Γιατί αν δεν ασκούσε τα καθήκοντά του δεν θα τα έπαιρνε. Ο οποιοσδήποτε Υπουργός σε οποιαδήποτε εποχ..
Δημοσιογρ.: Είναι στα καθήκοντα ή επ’ευκαιρία των καθηκόντων? Προφανώς είναι χρονικά κατά την άσκηση των καθηκόντων του, αλλά είναι στα καθήκοντα ή επ’ευκαιρία των καθηκόντων?
Χ.Αθανασίου (πρώην Υπ.Δικαιοσύνης της νουδού): Είναι στα καθήκοντά του.

Επειδή μοιάζει από υπερβολικό έως απίστευτο, δείτε το και ακούστε το:

           

Προσέξτε ότι δεν είναι κάνα "λεκτικό ατόπημα", σαν κάτι να του ξέφυγε, σαν αγάπες μου δεν ήταν αυτό που νομίσατε. Τρεις φορές τον ρωτάει ο άλλος (που αν ήταν ο ΣΚΑΪ και το 'λεγε κάνας συριζαίος αυτό, στην πρώτη φορά που θα το έλεγε, θα το είχαν κλειδώσει, θα το είχαν βγάλει φέϊγ βολάν και θα είχαν ξεκινήσει το πάρτι με τραγούδια του Ρόμπερτ Ουίλιαμς) και αυτός εκεί, να το επιβεβαιώνει. Και να επιμένει!! :))

Συμπεριφέρονται σαν να είναι οι νόμιμοι ιδιοκτήτες του Κράτους (λόγω χρησικτησίας προφανώς).
Το να έχουν την εξουσία το θεωρούνε περίπου αυτονόητο και γι αυτό αντιμετωπίζουν τους νόμιμα και δημοκρατικά εκλεγμένους συριζαίους περίπου σαν καταληψίες της. Που κακώς δεν την έχουν κάνει προ πολλού.
Όπως αυτονόητη θεωρούν και τη μίζα. Και την διαπλοκή. Ή την απροσχημάτιστη υποτέλειά τους (σε level κωλογλειψίματος) σε πασίγνωστους μεγαλονταβατζήδες.

Και μας το λένε κατάμουτρα, γνωρίζοντας σε τι λουμπεναριά απευθύνονται. Τι να φοβηθούν? Αφού τους επιβραβεύουμε με την ψήφο μας. Εδώ πουλάνε πατριδίλα, θα κολλήσουν να πουλήσουν και λίγη τρέλα? Έτσι καταντάμε στη σουρεαλιστική κατάσταση, να απειλούνε αυτοί που ελέγχθησαν αυτούς που τόλμησαν να τους ελέγξουν με ειδικά δικαστήρια και έσχατες προδοσίες. 

Συμπέρασμα. Σε όλα τα σοβαρά κράτη, μπαίνει κόσμος φυλακή για το σκάνδαλο Novartis κι εμείς εδώ στον γιδότοπο, δεν έχουμε αποφασίσει ακόμη αν η μίζα είναι διαφθορά ή καθήκον.

Monday, 8 April 2019

Ding-Dong! The Witch Is Dead

Σαν σήμερα το 2013 πέθανε η Μάργκαρετ Θάτσερ. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εποχής, το χαρμόσυνο αυτό γεγονός γιορτάστηκε δεόντως από εκατοντάδες χιλιάδες Βρετανούς σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο.

Υπάρχουν βέβαια και διάφορα λούμπεν τζημεροειδή που (οι πολιτικές της δεν τα άφησαν άνεργα και) τη λατρεύουν. 

Το ποστ είναι αφιερωμένο σ'αυτά τα φουκαριάρικα.


Ο μύθος της οικονομικής ανάπτυξης της Θάτσερ.


Οικονομολόγοι του Κέιμπριτζ αποδομούν τον «θατσερισμό» και το οικονομικό μοντέλο του σκληρού φιλελευθερισμού.

Οι πολιτικές της Μάργκαρετ Θάτσερ των ιδιωτικοποιήσεων, της απορρύθμισης της αγοράς και της φορολόγησης των χαμηλών εισοδημάτων απέτυχαν να τονώσουν την ανάπτυξη, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που αμφισβητεί τα οφέλη των οικονομιών της ελεύθερης αγοράς.

Σε μια βαθιά ανάλυση των επιδόσεων της βρετανικής οικονομίας πριν και μετά το 1979, οικονομολόγοι του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, υποστηρίζουν ότι οι φιλελεύθερες πολιτικές που εφήρμοσε η Θάτσερ, συνοδεύτηκαν από ένταση της ανεργίας και των ανισοτήτων.


Friday, 29 March 2019

το lobbying βαθιά κατάλαβέ το, δεν θα δουλέψει μόνο, στήριξέ το

Για την Ιστορία, οι μόνοι Έλληνες ευρωβουλευτές που καταψήφισαν αυτή την κατάπτυστη οδηγία είναι ο Χουντής και η Σακοράφα. 
Κι ενώ δεν περιμέναμε από Σπυράκηδες, Κεφαλογιάννηδες και τα χρυσαύγουλα να στηρίξουν το δικαίωμα των λαών της Ευρώπης για ανεξάρτητη ενημέρωση και ελεύθερη έκφραση, προκάλεσαν αηδία και ανακάτεμα οι Συριζαίοι ευρωβουλευτές οι οποίοι επέλεξαν να ΑΠΕΧΟΥΝ από την ψηφοφορία!!

Οδηγία για τα Copyrights: Αν ίσχυε ήδη, δεν θα είχε αποκαλυφθεί το σκάνδαλο Novartis


«Έγκλημα κατά της δημοκρατίας», «εργαλείο λογοκρισίας», «νόμος δικτατόρων», είναι λίγοι μόνο από τους χαρακτηρισμούς που έχουν χρησιμοποιηθεί για να περιγράψουν την Οδηγία της ΕΕ την οποία υπερψήφισε το ευρωκοινοβούλιο πριν λίγες ημέρες με το πρόσχημα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων.

Πόσο αλήθεια είναι όμως αυτό; Ποιες ανάγκες καλύπτει πραγματικά η επίμαχη και άκρως αμφιλεγόμενη Οδηγία, ποιους προστατεύει και ποιους στοχοποιεί;

Συνεχίζοντας την προσπάθεια ενημέρωσης γύρω από το περίπλοκο αυτό θέμα, το Κουτί της Πανδώρας μίλησε με τον μηχανικό παραγωγής και διοίκησης Κωνσταντίνο Τζωαννόπουλο ο οποίος «φώτισε» άγνωστες για το ευρύ κοινό πτυχές της νέας αυτής Οδηγίας που μέσα στα επόμενα δύο χρόνια θα πρέπει να έχει ενσωματωθεί στις εθνικές νομοθεσίες των κρατών-μελών της ΕΕ, δημιουργώντας ένα πραγματικά δυστοπικό διαδικτυακό περιβάλλον.

Προστατεύει τους δημιουργούς περιεχομένου;

Το επιχείρημα ότι η νέα Οδηγία προστατεύει τους «μικρούς» δημιουργούς οποιουδήποτε περιεχομένου καταρρίπτει μιλώντας στο Κουτί της Πανδώρας ο Κωνσταντίνος Τζωαννόπουλος. «Δεν έχει καμία βάση ότι η οδηγία έχει στόχο να προστατέψει τον δημιουργό. Πρώτα απ’ όλα επειδή ήδη το ισχύον νομικό πλαίσιο για τα πνευματικά δικαιώματα είναι δρακόντειο», εξηγεί.

«Από κει που το ίντερνετ έδωσε στο χρήστη τη δυνατότητα να γίνει από καταναλωτής, δημιουργός, τώρα τον υποχρεώνει να μπει πίσω από την τριπλέτα εισπρακτική εταιρεία, εκδότης και φίλτρο», σημειώνει, περιγράφοντας ότι «μιλάμε για μια κατάσταση εφιαλτική».

Sunday, 2 December 2018

οι ταγματασφαλίτες, η σπορά τους και οι ισαποστάκηδες


1943: Έλληνες ταγματασφαλίτες, ξεκινάνε πογκρόμ ενάντια σε ανάπηρους του ελληνοαλβανικού μετώπου

Τη νύχτα της 30ης Νοέμβρη 1943 προς το ξημέρωμα της 1ης Δεκέμβρη, Έλληνες συνεργάτες των ναζί και μέλη των ταγμάτων ασφαλείας, ξεκινάνε ένα πογκρόμ ενάντια στους ανάπηρους του ελληνοαλβανικού μετώπου.

Περίπου 15.000 ανάπηροι πολέμου, είχαν βρει καταφύγιο σε δεκάδες νοσοκομεία της Αθήνας, με το τέλος της ελληνοϊταλικής σύρραξης, επιβιώνοντας σε άθλιες συνθήκες.

Αντιμέτωποι με όλες τις δυσκολίες, οργανώνονται και φτάνουν να συμμετέχουν σε όλες τις κινητοποιήσεις που έγιναν στην Αθήνα, διεκδικώντας ψωμί και συσσίτια. Το Μάρτιο του 1943, συμμετέχουν στο μεγάλο ξεσηκωμό για τη ματαίωση της επιστράτευσης, πληρώνοντας για τίμημα 46 νεκρούς. Το ίδιο κάνουν και τον Ιούλιο του 1943, ώστε να σταματήσουν την κάθοδο Βούλγαρων φασιστών στην Αθήνα.

Σαν αποτέλεσμα, τη νύχτα της 30ης Νοέμβρη του 1943, έλληνες ταγματασφαλίτες και δοσίλογοι, κάτω από την καθοδήγηση της Γκεστάπο, αρχίζουν ένα πογκρόμ εναντίον τους:

Στις 30 Νοέμβρη 1943 τη νύχτα, έκαναν την επίθεσή τους ενάντια στα 19 νοσοκομεία που οι ανάπηροι τα είχαν μετατρέψει σε κάστρα της Εθνικής Αντίστασης. Ελληνόφωνα στρατεύματα κατοχής, οι γερμανοτσολιάδες του Ράλλη, πάνω από χίλιοι, οπλισμένοι σαν αστακοί με γερμανικά όπλα, μεταφέρθηκαν με γερμανικά καμιόνια κάτω από την προσωπική καθοδήγηση του αρχιγκεσταπίτη Φον Στρόουπ που στεκόταν αδυσώπητος και κτηνώδης πάνω σ’ ένα αυτοκίνητο, περικύκλωσαν τα στρατιωτικά νοσοκομεία, για να τα καταλάβουν. Ηταν τρεις η ώρα το πρωί. Μπήκαν μέσα ουρλιάζοντας και με βρισιές, χτυπήματα με τους υποκόπανους και πολλές φορές με λογχισμούς και πυροβολισμούς, έπεσαν πάνω στους ανάπηρους και τραυματίες.

Η αγριότητα των γερμανοτσολιάδων ξεπέρασε κάθε όριο. Εσερναν ανάπηρους με κομμένα και τα δυο πόδια στο χώμα μέχρι που μάτωναν. Δεν άφηναν τις νοσοκόμες να τους βοηθήσουν. Αρπαζαν από τα χέρια τους ή από τα χέρια των αναπήρων τα τεχνητά μέλη και τα έσπαζαν για να μην τα χρησιμοποιήσουν και τους χτύπαγαν με αυτά στο κεφάλι. Μεγαλύτερη αγριότητα και μίσος έδειχναν στα μέλη των νοσοκομειακών επιτροπών, τα οποία υποδείκνυαν οι πράκτορές τους μέσα σε κάθε νοσοκομείο. Το σκοτάδι της νύχτας και η παγωνιά της βραδιάς μεγάλωνε τη φρίκη.

Τετράγωνα ολόκληρα γύρω από τα νοσοκομεία είχαν κυκλωθεί. Τα καμιόνια, αφού γέμιζαν με ανάπηρους, χωρίς τα ξύλινα μέλη τους, χωρίς τα γυάλινα μάτια τους, έφευγαν με μεγάλη ταχύτητα και άδειαζαν τα «φορτία» τους στα στρατόπεδα Χατζηκώστα και Χαϊδαρίου. Εγιναν 283 εκτελέσεις.

75 χρόνια μετά, ελάχιστοι γνωρίζουν τη συγκεκριμένη ιστορία. Σαν να μην έφτανε αυτό, η “σπορά των νικημένων 45” δηλαδή οι ιδεολογικοί απόγονοι των ταγματασφαλιτών και των δοσίλογων, εμπορεύεται πατριωτισμό έξω από σχολεία, ανενόχλητοι. Κανάλια εφοπλιστών τους χαρακτηρίζουν πατριώτες και δημοσιολόγοι υπάλληλοι, δε βρίσκουν τίποτα το κακό στο να καταφέρουν οι ναζί να προσεγγίσουν τα σχολεία και τα παιδιά.

Καλή τύχη.



Thursday, 22 November 2018

η ευρώπη των τεχνοκρατών, το έλλειμμα 3%, οι προϋπολογισμοί και κάτι πούτσες μπλε σε γυάλινα βαζάκια


Περί χρεοκοπίας - 11 | Πώς μαγείρεψαν ένα σκληρά καταδυναστευτικό κριτήριο

11 Ιανουαρίου 2012

Είναι γνωστό ότι το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης ορίζει σαν κριτήριο «υγείας» μιας κρατικής οικονομίας το όριο «3% του δημοσίου ελλείμματος επί του συνόλου του ΑΕΠ (ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος)». Είναι γνωστό επίσης, πως με αυτό το νούμερο στο χέρι αποφασίζεται η μοίρα των κρατών-μελών, δηλαδή των πολιτών τους. Πώς όμως ορίστηκε σαν κριτήριο ο λόγος «δημόσιο έλλειμμα προς ΑΕΠ»; Και πώς προσδιόρισαν τον αριθμό 3%; Με βάση άραγε ποιους διεξοδικά μελετημένους, στέρεα θεμελιωμένους σε πολυετείς έρευνες και υποστηριγμένους από έγκριτες οικονομικές θεωρίες επιστημονικούς υπολογισμούς;

Το εντόπισα ξαφνικά σήμερα σκαλίζοντας, αν και το είχε αποκαλύψει αναλυτικότατα από πρόπερσι τον Οκτώβριο ο γάλλος οικονομολόγος Γκι Αμπέιγ,  υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών επί Ζισκάρ ντ’ Εστέν και στις αρχές της περιόδου Φρανσουά Μιτεράν, επιφορτισμένος μεταξύ 1977-1982 με το έργο της εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού. 

Καταγράφοντας την ιστορική διαδρομή από το «πετρελαϊκό σοκ» του 1973, που σήμανε το τέλος της μεταπολεμικής «χρυσής τριακονταετίας», το πέρασμα στο νεοφιλελευθερισμό και στους απανωτούς πανικούς με το δημόσιο έλλειμμα, αφηγείται αναλυτικά τι συνέβη ένα βράδυ του 1981 στο γαλλικό υπουργείο Οικονομικών σε μια στιγμή που φαινόταν ότι, στον υπό κατάρτιση προϋπολογισμό για το 1982, το δημόσιο έλλειμμα θα ξεπερνούσε το σοκαριστικό για τα δεδομένα της εποχής αριθμών των 100 δις γαλλικών φράγκων.

Οι τεχνοκράτες μας δεν παίζουν ούτε καν με αλγόριθμους. Παίζουν ζάρια! Ορίστε:

«(…) Μέσα στις συνθήκες αυτές, ο Πιέρ Μπιλζέρ (που αργότερα πήγε και διέπρεψε στην Alcatel), ο υπ’ αριθμόν 2 στο υπουργείο Οικονομικών, μας καλεί ένα βράδυ, αργά, −εμένα και τον Ρολάν ντε Βιλπέν (απόφοιτοι κι οι δυο της ENSAE, από τους λίγους που ήξεραν πρόσθεση σε αυτό το υπουργείο, όπως μας έλεγαν χαριτολογώντας)− κι αφού μας ενημερώνει με δυο λόγια για την τρικυμία στον προϋπολογισμό, μάς γνωστοποιεί ότι ο Πρόεδρος [Μιτεράν] ζήτησε προσωπικά ο ίδιος και κατεπειγόντως να σκαρώσουμε ένα κανόνα, ένα γνώμονα απλό, εύχρηστο αλλά που να δίνει και την αίσθηση επιστημοσύνης, για να τον κοπανάει στους πιο σκληρούς από όσους τον επισκέπτονταν για να ροκανίσουν από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Έπρεπε να  βιαστούμε. Ούτε ο Βιλπέν, ούτε κι εγώ είχαμε ιδέα τι να κάνουμε, αφού δεν υπήρχε καμιά οικονομική θεωρία για να μας βοηθήσει να σκαρώσουμε τον κανόνα αυτό, ούτε καν για να προσανατολίσει κάπως τη σκέψη μας. Αλλά η παραγγελία είχε έρθει από πολύ ψηλά. Στήσαμε λοιπόν το κτήνος του προϋπολογισμού πάνω στο ανατομικό τραπέζι κι αρχίσαμε να το ψάχνουμε.

Tuesday, 20 November 2018

kill Παντελήδες με πιστοποίηση


......σε αντίθεση με τον Ζακ Κωστόπουλο, του οποίου οι τοξιλογικές εξετάσεις έδειξαν ότι ήταν πεντακάθαρος.

Επισήμως λοιπόν, μπορούμε να μιλάμε για δολοφονία του από τους δύο καταστηματάρχες-νοικοκυραίους-ζόμπι, αλλά και από τους μπάτσους της ομάδας Δίας που επενέβησαν και αντί να συλλάβουν τους κανίβαλους, αποτελείωσαν το θύμα.

Sunday, 18 November 2018

το μακρύ χέρι των αγορών μας χαιρετάει φασιστικά


Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια

15 Νοέ, ’18

Πιτσιρίκο, ένας μικρός πανικός επικρατεί στο Τελειωμένο Βασίλειο. Η μικρή Τερέζα έφερε στο υπουργικό την συμφωνία για την …έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ. Ακόμα οι λεπτομέρειες δεν είναι γνωστές αλλά, από τις πρώτες δημόσιες τοποθετήσεις του ευρωπαίου διαπραγματευτή κυρίου Μπαρνιέ, καταλαβαίνει κανείς ότι Brexit επί της ουσίας δεν πρόκειται να υπάρξει.

Τίποτα δεν προκειται να αλλάξει όσο αφορά την συμμετοχή του Τελειωμένου Βασιλείου στην ενιαία αγορά και της υποχρέωσής του να ακολουθεί τις ντιρεκτίβες που αποφασίζονται στις Βρυξέλλες χωρίς πια την συμμετοχή του.

Καμία αλλαγή δεν πρόκειται να υπάρξει όσο αφορά την δικαιοδοσία του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου, την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και ανθρώπων, κλπ.

Μόνο οι Εγγλέζοι πολιτικοί θα συνεχίσουν να κοροϊδεύουν τους πολίτες της Βρετανίας ότι τάχα μου το Τελειωμένο Βασίλειο είναι πια πιο ανεξάρτητο από ποτέ, την στιγμή μάλιστα που θα ακολουθεί υποχρεωτικά όλες τις προβλεπόμενες από τις ευρωπαϊκές συνθήκες δεσμεύσεις, χωρίς να διαθέτει την παραμικρή δυνατότητα παρέμβασης στις αποφάσεις που θα λαμβανονται στις Βρυξέλλες, την οποία είχε πριν από το δημοψήφισμα.

Γιατί τώρα η Βρετανία αποχωρεί -κι εδώ χτυπιόμαστε κάτω από τα γέλια- από την ΕΕ.

Βλέποντας την στραβοχυμένη Τερέζα, δεν μπορώ να μην παραδεχτώ ότι το μυαλό μου πήγε αυτόματα σχεδόν στον Αλέξη Τσίπρα και χαμογέλασα.

Τουλάχιστον αυτός, μέσα σε μια βδομάδα, μετέτρεψε το «όχι» σε «ναι» και δεν μας επρηξε τα αρxίδια για δύο χρόνια, όπως οι Βρετανοί πολιτικοί. Οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε αυτό.

Βέβαια, η Βρετανία είναι βαθιά διχασμένη στο εσωτερικό της και το ρήγμα αυτό -σε συνδυασμό με την εθνική υποταγή που σήμερα αποφασίστηκε- θα πληρωθεί ενδεχομένως πολύ ακριβά.

Η ψήφος ενάντια σε όλους και υπέρ του Brexit ήταν μια ψήφος που σχετιζόταν με τις πολιτικές λιτότητας των συντηρητικών και εργατικών νεοφιλελεύθερων τα τελευταία 30 χρόνια και, φυσικά, με την συνειδητοποίηση ότι η Γερμανία ήταν πια η κυρίαρχη δύναμη στην ΕΕ που επέβαλε -χωρίς να κρατά ούτε καν τα προσχήματα- την θέλησή της στους υπόλοιπους.

Μετά την συνθηκολόγηση της Μέι, είτε καταφέρει να περάσει την συμφωνία από το κοινοβούλιο είτε όχι, οι επιπτώσεις –πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές– για την Βρετανία δεν θα έχουν θετικό πρόσημο.

Το ένα πουλάκι έπεσε μετά την εκπυρσοκρότηση του όπλου από το δέντρο. Καιρός να δούμε τι γίνεται και το δεύτερο.

Οι Γερμανοί και οι λοιποί της ΕΕ πανηγυρίζουν φυσικά μετά από την επιβολή των όρων τους στο ΗΒ και την παραμονή της χώρας στην ενιαία αγορά με τους όρους που εκείνοι υπαγόρευσαν παρά την …αποχώρησή της από την ένωση.

Εκείνο που φυσικά δεν έχουν ακόμα αντιληφθεί είναι ότι έχουν ήδη ανοίξει τον ασκό του Αιόλου και έχουν θέσει σε λειτουργία την ωρολογιακή βόμβα που θα τινάξει σύντομα την ΕΕ στον αέρα.

Ίσως όχι την ευρωζώνη αλλά την ΕΕ σίγουρα.

Γιατί το μήνυμα που φτάνει στα αυτιά των Πολωνών, των Δανών, των Σουηδών, κλπ. είναι διαφορετικό από αυτό που εισπράττουν οι πολίτες στην Βρετανία.

Για τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, η πιθανότητα να εγκαταλείψουν την ΕΕ, χωρίς όμως να χάσουν τα πλεονεκτήματα που η πρόσβαση στην ενιαία αγορά φέρνει, θα γεννήσει πολλά καινούργια Exit τα αμέσως επόμενα χρόνια και θα φουσκώσει τα πανιά των ακροδεξιών δυνάμεων στις ευρωεκλογές της ερχόμενης Άνοιξης.

Ακόμα και σε χώρες του σκληρού πυρήνα του ευρώ –και αναφέρομαι στην Γερμανία και στην Γαλλία– οι δυνάμεις που αντιτίθενται σε ό,τι θετικό συνδέεται με την συνύπαρξη τόσων διαφορετικών λαών σε κοινό πλαίσιο συνεργασίας θα ενισχυθούν.

Φαντάζει οξύμωρο αλλά υπάρχουν μονάχα δύο δρόμοι για την διατηρήση της ενότητας στην ΕΕ αυτήν την χρονική περίοδο.

Είτε ο μέγιστος δυνατός εκδημοκρατισμός και η απομάκρυνση από τις νεοφιλελευθερες πολιτικές που έχουν τινάξει την κοινωνική συνοχή στον αέρα, είτε η πολιτική του εκφοβισμού που θα περιελάμβανε την παραδειγματική τιμωρία των Βρετανών και όχι την «επιβράβευσή» τους με την παραμονή στην ενιαία οικονομική αγορά.

Η πρώτη επιλογή δεν παίζει ούτε για αστείο.

Η δημοκρατία είναι στον αντίποδα των θεσμών και του σκοπού της ΕΕ και ιδιαίτερα της ευρωζώνης.

Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας επιβάλλονται από τις αγορές, τις τράπεζες και τις πολυεθνικές εταιρίες.

Όλους αυτούς που διορίζουν την γραφειοκρατία των Βρυξελλών και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ.

Η επιλογή του μαστιγίου αποσύρθηκε από το τραπέζι στο όνομα των πιθανών απωλειών της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας.

Η ΕΕ βαδίζει ολοταχώς προς την διάλυση.

Απλά, διστάζουν να το παραδεχτούν και προσποιούνται πως δεν το αντιλαμβάνονται. Ακόμα.

Λιγό μετά τον αντίλαλο από τον πυροβολισμό, πέφτει και το δεύτερο πουλάκι από το κλαδί που καθόταν.

Με ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

(Φίλε Ηλία, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υπάρχει. Είναι ένα αστείο. Και το βλέπουμε αυτό το αστείο, κάθε φορά που ο Τραμπ ή ο Πούτιν λένε κάτι για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και δεν υπάρχει κανείς για να τους απαντήσει. Βέβαια, κατά την ταπεινή μου γνώμη, το πρόβλημα της Βρετανίας δεν είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά το ότι είναι μια τόσο ταξική κοινωνία με μια ωραιότατη βασιλική οικογένεια. Και ζούμε πια στον 21ο αιώνα. Πάντως, η δημοκρατία έχει πάει στον διάολο και τώρα αντιλαμβάνονται και οι χαζοί πόσο χρήσιμη ήταν η Σοβιετική Ένωση για τις δυτικές αστικές δημοκρατίες. Η δημοκρατία χρειάζεται έναν εξωτερικό εχθρό για να αποδεικνύνει την ανωτερότητά της, δεν τον έχει πια, και φτιάχνει τον εχθρό -την Ακροδεξιά- εντός της. Έρχονται πολύ ενδιαφέρουσες μέρες, Ηλία. Δημοκρατία ή φασισμός των αγορών. Να το βάλουν και σε δημοφήφισμα. Για να το αγνοήσουν μετά. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

πηγή: pitsirikos