maspernanegiapolumalakes@samaristan.gr

σελφιλελέδες

Η γενιά του Selfie - Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά της

04 Ιουνίου 2015

Της Δήμητρας Αθανασοπούλου

---

Το «εγώ» ξεπηδά μέσα από το Twitter, ακμάζει στο Facebook, ανθίζει στο Instagram. «Με αγαπώ, άρα υπάρχω», «Με βλέπουν, άρα αξίζω». Αν η γενιά του Selfie αποτυπωνόταν σε συνθήματα, τότε ενδεχομένως να ήταν αυτά. Όχι όμως βασισμένα στην καρτεσιανή λογική, ούτε συνδεδεμένα με την πραγματική ζωή, αλλά με την εικονική, τη ζωή στο web… Με άλλα λόγια; Μετανεωτερικότητα: η ζωή στον πρώτο ενικό στο πλαίσιο ενός φρενήρους διαγωνισμού δημοτικότητας στις μικρές οθόνες.

---

Το γαλλικό περιοδικό Nouvel Observateur δημοσιεύει μια έρευνα για το «νέο ναρκισσιστικό κύμα», η διαδικτυακή έκδοση του Forbes αναρωτιέται αν η «Selfie Generation» θα βαδίσει στα χνάρια της «γενιάς της χιλιετίας», δηλαδή αν θα ζήσει κι εκείνη μια εξίσου παρατεταμένη εφηβεία και συνεπώς την αντίστοιχη δυσκολία ενηλικίωσης. Ένα είναι βέβαιο, όπως λένε οι ειδικοί: «Τα ψηφιακά εργαλεία στην ουσία κάνουν ορατή την ψυχική διαταραχή της Selfie Generation, η οποία είναι εθισμένη στην εικόνα της και στην online υπερέκθεσή της – φαινόμενο που απασχολεί έντονα πλέον τα ψυχαναλυτικά και ψυχιατρικά συνέδρια. Εξάλλου, τα συμπτώματα του «νεο-ναρκισσισμού » και της selfie παθολογίας στην εποχή του Instagram -επιδειξιομανία, χαμηλή αυτοεκτίμηση, έλλειψη ενσυναίσθησης- έχουν λάβει πια διαστάσεις επιδημίας.

[....]

απόσπασμα από εδώ

ετοιμοπόλεμος θίασος

βλέπεις αυτούς και συγχωρείς κάθε μαλακία στον σύριζα..

μπαίνει σε sleep mode

KEEP CALM AND DO NOT SCARE VROUTSIS

ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΙ

Μόλις διάβασα ότι μεταξύ των συλληφθέντων για τα "επεισόδια" στο Υπουργείο Εργασίας είναι και ο Γιώργος Πέρρος, από τα ηγετικά στελέχη του ΠΑΜΕ. Τον κύριο Πέρρο δεν τον γνωρίζω προσωπικά, ενώ μέχρι τον Οκτώβριο του 2011 δεν ήξερα ούτε τ' όνομά του. Τότε ήταν που η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ έξω από τη Βουλή δέχτηκε τη δολοφονική επίθεση των διαφόρων ψυχάκηδων και παρακρατικών. Αφού υποχωρήσαμε από το Σύνταγμα βρεθήκαμε αργά το απόγευμα στην Ομόνοια. Δεν είχα ξαναβρεθεί σε πορεία με το ΠΑΜΕ και είχα εντυπωσιαστεί από τον παλμό, την πειθαρχία, αλλά κυρίως από τις συζητήσεις μεταξύ των συντρόφων. Κάτι σαν περιπατητική ανάλυση του προτσές και των αντιφάσεών του. Μιλάμε, τα παληκάρια είναι άπαιχτα. Ούτε μπινελίκια ούτε μελό κραυγές.

Ήμασταν λοιπόν, στην Ομόνοια και πάνω σε μια πρόχειρη εξέδρα ανέβηκε ο Πέρρος. Άρχισε μια ομιλία για την προοπτική λαϊκής αντεπίθεσης, τη δράση των προβοκατόρων που τους απέκρουσε το οργανωμένο ταξικό κίνημα και τα λοιπά. Δεν ήταν και κανένας φοβερός ρήτορας, αλλά τα 'λεγε στρωτά και ουσιαστικά. Τότε, κάποιος κάτι του είπε, έτσι έγινε, νομίζω, αν κάνω λάθος, ας με διορθώσει όποιος αναγνώστης ήταν παρών. Γύρισε ξανά στους συγκεντρωμένους και μας είπε για το θάνατο του άνεργου οικοδόμου, μέλους του ΠΑΜΕ κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στο Σύνταγμα. Το πλήθος ταράχτηκε, κοιταχτήκαμε και είδα πολλά δάκρυα. Ο Πέρρος δεν είπε τίποτα βαρύ. Απλά ζήτησε να κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή. Ήταν το πιο ανατριχιαστικό θέαμα (και ακρόαμα) στη ζωή μου. Όλη η πλατεία γέμισε υψωμένες αριστερές γροθιές και σκυμμένα κεφάλια. Για πρώτη φορά στην Ομόνοια δεν ακουγόταν τίποτα. Μόνο ένα ελαφρύ θρόισμα του αέρα.

Αυτός τώρα κατηγορείται για τραμπουκισμούς στο υπουργείο ενός υπουργού που στηρίζει ο Ευάγγελος Βενιζέλος.
 

πηγή: sleepingvillage