Δεν ξεχνάμε

Τίποτα δεν τελείωσε με την σημερινή απόφαση που στέλνει τους ναζί στη φυλακή.

Δεν ξεχνάμε ότι ο φασισμός έχει ποτίσει την κοινωνία και τον βρίσκεις παντού γύρω σου, στην καθημερινότητά σου. Τον βρίσκεις στην γειτονιά, στην εργασία, στον δρόμο, στην οικογένεια, στην άσκηση πολιτικής κατά παραγγελία του συστήματος. Οι φασίστες απλά θα λουφάξουν στις τρύπες τους ως συνήθως και θα ξαναβγούνε εφόσον τους το επιτρέψουμε.

Δεν ξεχνάμε ότι η αστεία αστική "δημοκρατία" μας, έδωσε άδεια σ'αυτά τα ούγκανα να σχηματίσουν κόμμα και να κατέβουν στις εκλογές.

Δεν ξεχνάμε τον ακροδεξιό Σαμαράκα, που ήταν στην κυβέρνηση και επέτρεπε σ'αυτή τη συμμορία να αλωνίζει και να μαχαιρώνει φουκαράδες και έπρεπε να χυθεί το αίμα του Παύλου Φύσσα για να κινητοποιηθεί και να κινήσει τις νόμιμες διαδικασίες.

Δεν ξεχνάμε όλους αυτούς τους κονφερασιέ των ναζί, που για χρόνια τους έφερναν στην επιφάνεια, τους διαφήμιζαν και τους έβαλαν στη βουλή με την ψήφο των κυρΠαντελήδων. Όλους αυτούς τους "έγκριτους" μεγαλοδημοσιογράφους που γλείφονταν στα παράθυρα με τον κασιδιάρη, τα πρωκτοσέλιδα της ντροπής, τους καλλιτέχνες του κώλου, τους τυχοδιώκτες πολιτικούς και όλα αυτά τα γιουσουφάκια του συστήματος, που τους έβρισκαν "συμπαθητικούς" και "ακτιβιστές".

Δεν ξεχνάμε και τους ψηφοφόρους τους, που ξέρανε και παρόλ'αυτά συνέχιζαν να τους ψηφίζουν και να τους οπλίζουν το χέρι και για άλλα εγκλήματα.

Φασίστες κουφάλες, δεν ξεχνάμε τίποτα.

                  

kill Παντελήδες με πιστοποίηση

......σε αντίθεση με τον Ζακ Κωστόπουλο, του οποίου οι τοξιλογικές εξετάσεις έδειξαν ότι ήταν πεντακάθαρος.

Επισήμως λοιπόν, μπορούμε να μιλάμε για δολοφονία του από τους δύο καταστηματάρχες-νοικοκυραίους-ζόμπι, αλλά και από τους μπάτσους της ομάδας Δίας που επενέβησαν και αντί να συλλάβουν τους κανίβαλους, αποτελείωσαν το θύμα.

Νοικοκυραίοι, θα σας φάνε τα παιδιά σας, θα σας φάνε ζωντανούς

Νοικοκυραίοι και νοικοκύρηδες

26 Σεπτεμβρίου, 2018

Η θανάτωση του Ζακ Κωστόπουλου έφερε ξανά στη δημόσια συζήτηση τον όρο «νοικοκυραίοι».

Σταχυολογώ τίτλους πρόσφατων δημοσιευμάτων: Οι «νοικοκυραίοι» και το τέρας, στην ΕφΣυν, Ο Ζακ ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος που τον δολοφόνησαν οι «νοικοκυραίοι» της Μαρίας Λούκα στην Popaganda, Οι άριστοι «νοικοκυραίοι» και οι απειλές για την κοινωνία τους στο altsantiri, Φονιάδες των λαών νοικοκυραίοι στον Provocateur (το σύνθημα προϋπήρχε) με τη λέξη αυτή, που τη βρίσκω επίσης και σε πόλλά άλλα άρθρα, καθώς και σε αμέτρητες δημοσιεύσεις στο Φέισμπουκ.

Σπεύδω να διευκρινίσω πως δεν συμφωνώ κατ΄ανάγκη με το περιεχόμενο των άρθρων (δεν τα έχω άλλωστε διαβάσει όλα), ούτε δέχομαι υποχρεωτικά ότι τον Ζακ τον δολοφόνησαν νοικοκυραίοι εντός ή εκτός εισαγωγικών -δύο-τρία άτομα άλλωστε είδαμε να τον κλωτσούν με δύναμη στο κεφάλι, όχι κάποιο πλήθος.

Αλλά προς το παρόν εδώ λεξιλογούμε. Και θα λεξιλογήσουμε για τη λέξη «νοικοκυραίοι» και τη διαφορά της, αν υπάρχει, από τους νοικοκύρηδες.

Ν’ αρχίσουμε από την αρχή. Ο νοικοκύρης είναι λέξη που εμφανίστηκε στα μεσαιωνικά χρόνια. Ανάγεται στο οικοκύριος > οικοκύρης. Και από τον οικοκύρη, ακριβώς με τη συνεκφορά «τον οικοκύρη» που οδήγησε σε επανανάλυση: «τον οικοκύρη» –> «το νοικοκύρη» πλάστηκε η νέα ονομαστική νοικοκύρης. Αυτή η επανανάλυση έχει επίσης δώσει τύπους όπως μπαλάσκα (την παλάσκα), γκαμήλα (την καμήλα), κτλ. αλλά ο νοικοκύρης είναι το μοναδικό παράδειγμα της κοινής νεοελληνικής όπου από την επανανάλυση προστίθεται αρχικό νι σε λέξη από φωνήεν. Λέω «της κοινής» διότι σε διαλέκτους ή στην αργκό έχουμε κι άλλα παραδείγματα, π.χ. ο νώμος (τον ώμο).

Ο νοικοκύρης σχηματίζει τον πληθυντικό «οι νοικοκύρηδες» και, σε πιο ανεπίσημο ύφος, «οι νοικοκυραίοι». Αυτός ο πληθυντικός σε -αίοι έχει ενδιαφέρον.

Το παραγωγικό τέρμα -αίοι έχει την αφετηρία του σε αρχαία επίθετα πχ αγοραίος, κορυφαίος, τελευταίος, που παράγονταν από ουσιαστικά σε -α (ή σε α μακρό που είχε τραπεί σε η στην αττική και ιωνική διάλεκτο) με το επίθημα -ιος. Εμφανίστηκε κατ’ αρχάς ως πατριδωνυμικό: Αθηναίοι, Ρωμαίοι. Φυσικά, εδώ ο ενικός είναι Αθηναίος, Ρωμαίος.

Από τα μεσαιωνικά χρόνια αρχίζει να εμφανίζεται το επίθημα -αίοι στον πληθυντικό λέξεων που δεν έχουν ενικό σε -αίος, πχ καβαλαραίοι, Σαρακηναίοι, κι έτσι αυτονομήθηκε.

Σήμερα, εμφανίζεται καταρχάς ως επίθημα σε πληθυντικούς οικογενειακών ονομάτων, και μάλιστα πολλές φορές με τη σημασία όλων των μελών μιας ευρύτερης οικογένειας, για το σόι δηλαδη, π.χ. οι Κολοκοτρωναίοι. Λέγεται βέβαια και για μια πυρηνική οικογένεια, πχ μας έκαναν επίσκεψη οι Παπαδοπουλαίοι. Από εκεί και τα πάμπολλα τοπωνύμια σε -αίικα (ή -έικα αν προτιμάτε).

Επίσης, το -αίοι εμφανίστηκε ως επίθημα για τον σχηματισμό παράλληλων τύπων του πληθυντικού αρσενικών ουσιαστικών, συνήθως σε -ης, που δηλώνουν επάγγελμα ή ιδιότητα: μουσαφιραίοι (παράλλ. τ. του μουσαφίρηδες), τσαγκαραίοι, φουρναραίοι, νοικοκυραίοι, καπεταναίοι. Κάποτε ο τύπος αυτός είναι σαφώς μειωτικός (π.χ. σκουπιδιαραίοι), κάποτε όχι. Οι νοικοκυραίοι ως πρόσφατα δεν είχαν μειωτική χροιά. Πάντως, οι τύποι σε -αίοι είναι λαϊκότεροι, οικειότεροι. Προσθέστε αν θέλετε στον κατάλογο και άλλους τύπους πληθυντικού σε -αίοι (που να μην έχουν ενικό σε -αίος, δηλ. όχι οι νεολαίοι).

Να προσεχτεί ότι ο πληθυντικός αυτός δεν έδινε -τουλάχιστον ως τώρα- νέο ενικό, δηλαδή λέμε μεν οι μουσαφιραίοι αλλά όχι ο μουσαφιραίος. Πρέπει επίσης να αναφέρουμε τη λέξη «οι νοματαίοι», χωρίς ενικό, όπου ο παράλληλος τύπος υπερτερεί σαφώς έναντι του «κανονικού» τύπου «οι νομάτοι» (Η λέξη έχει ενδιαφέρουσα ετυμολογία: τα ονόματα -> οι ονομάτοι -> οι νομάτοι -αξίζει αρθράκι).

Για λόγους πληρότητας, να αναφέρω και το κομματώνυμο Συριζαίος- Συριζαίοι, που επηρεάστηκε μάλλον από τα οικογενειακά σε -αίοι. Το 2012 που είχαμε γράψει το σχετικό άρθρο δεν είχε ακόμα καθιερωθεί, σήμερα είναι απολύτως καθιερωμένο -γέννησε και το προσβλητικό «Ζαίος», που εξαιτίας του μάλωσα με τον φίλο μας τον Ριβαλντίνιο. Καλός, χρυσός αλλά όχι να με βρίζει κιόλας. Τέλος της παρένθεσης, πάμε στους νοικοκυραίους.

Παλιότερα, ο τύπος «νοικοκυραίοι» δεν είχε διαφορά σημασίας από τους «νοικοκύρηδες», πέρα από το ότι ήταν οικειότερος και λαϊκότερος.

Ο νοικοκύρης, με τη σημασία αυτή, είναι ο καταστηματάρχης, έμπορος ή βιοτέχνης. Όχι ο μεγαλοαστός, ο εργοστασιάρχης. Ο σχετικά ευκατάστατος μικροαστός όμως, που έχει κάποια κτηματική περιουσία, κάποια θέση στην κοινωνία, που τον καλό τον καιρό δεν δυσκολεύεται να τα φέρει βόλτα. Οι νοικοκυραίοι της φωτογραφίας στο εξώφυλλο του βιβλίου του Νίκου Ποταμιάνου είναι καλό παράδειγμα.

Στο χωριό, ο νοικοκύρης είναι ο εύπορος αγρότης, που έχει αρκετή κτηματική περιουσία ώστε να φέρνει εργάτες να δουλεύουν, όπως δεν θέλησε να γένει ο Βασίλης του πασίγνωστου δημοτικού τραγουδιού:

.

Βασίλη, κάτσε φρόνιμα, να γένεις νοικοκύρης,
για ν’ αποχτήσεις πρόβατα, ζευγάρια κι αγελάδες,
χωριά κι αμπελοχώραφα, κοπέλια να δουλεύουν.

– Μάνα μου εγώ δεν κάθομαι να γίνω νοικοκύρης,
να κάμω αμπελοχώραφα, κοπέλια να δουλεύουν,
και να ‘μαι σκλάβος των Τουρκών, κοπέλι στους γερόντους.

Ο νοικοκύρης, βλέπετε, θεωρείται ότι χαρακτηρίζεται απο συντηρητισμό. Αν δεν φέρεσαι φρόνιμα και δεν συμβιβάζεσαι με τους ισχυρούς, είναι πιο δύσκολο να κάμεις αμπελοχώραφα. Ωστόσο, ο παραδοσιακός, ας πούμε, νοικοκύρης παρουσιάζει επίσης θετικές αξίες: εργατικότητα, σεμνότητα, σφιχτή διαχείριση των οικονομικών του χωρίς καταναλωτικές υπερβολές, επένδυση στην εκπαίδευση των παιδιών του.

Πότε πήρε απερίφραστα αρνητική χροιά ο πληθυντικός «νοικοκυραίοι»; Δεν έχω την απάντηση, ίσως με βοηθήσετε -θα έλεγα, πάντως, μετά το 1980, ίσως και στον αιώνα μας. Πάντως, όταν ο Ευάγγελος Αβέρωφ έλεγε, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, πως η Νέα Δημοκρατία είναι «το κόμμα των νοικοκυραίων» ασφαλώς δεν είχε κατά νου την απερίφραστα αρνητική σημασία. Το διατύπωνε έτσι για μεγαλύτερη οικειότητα -αντί για «κόμμα των νοικοκύρηδων».

Σήμερα όμως υπάρχει σαφής διαφορά σημασίας ανάμεσα στον τύπο «νοικοκυραίοι» και στον τύπο «νοικοκύρηδες», σε σημείο που, ακριβώς επειδή υπάρχει διαφορά στον πληθυντικό, έχει πλαστεί και νέος ενικός, «ο νοικοκυραίος» (αυτό πρέπει να έγινε μέσα στον αιώνα μας).

Ποια είναι η διαφορά; Πολλά έχουν γραφτεί -ας πούμε τώρα που γκούγκλιζα βρήκα ένα άρθρο του Θύμιου Καλαμούκη της Ελληνοφρένειας, προ πενταετίας, που μάλιστα έχει ίδιον τίτλο με το δικό μου. «Δύο ίδιες λέξεις, σχεδόν ομόηχες, με διαφορετική χρήση και σίγουρα με διαφορετική έννοια. Η λέξη «νοικοκύρηδες» περιγράφει την προκοπή ενός ανθρώπου, την αξιοσύνη του, τον κόπο και τα αγαθά που κέρδισε και διατήρησε από την δουλειά του. Την ικανότητα και την ιδιότητα που έχει να είναι τακτικός, προσεκτικός, συνετός. Η λέξη «Νοικοκυραίοι», περιγράφει αυτό που εννοούν οι πολιτικοί όταν αναφέρονται σε αυτούς.», λέει ο Καλαμούκης, που μάλιστα μου θυμίζει ότι ο Αλέξης Τσίπρας το 2013 είχε δηλώσει «είμαστε κι εμείς νοικοκυραίοι».

Και σε εντελώς πρόσφατο άρθρο:

Επειδή βλέπω πως κάποιοι μπερδεύουν τους νοικοκυραίους με τους νοικοκύρηδες, το δεύτερο είναι προσόν, το πρώτο είναι αρρώστια.

Νοικοκυραίος δεν είναι ο νοικοκύρης.

Νοικοκυραίος είναι ο μικροαστός με φασίζουσες τάσεις. Είναι αυτός που μισεί ό,τι δεν του μοιάζει.

Νοικοκυραίος δεν είναι αυτός που απλά φροντίζει την οικογένεια του, κάνει την δουλειά του και γενικώς διάγει “ήσυχα” την ζωή του.

Ο όρος έχει μία πολύ συγκεκριμένη έννοια πολύ πέρα από αυτά (που είναι μια χαρά προτεραιότητες στην ζωή).

Νοικοκυραίος είναι αυτός που επί χούντας πίστευε ότι νταξ μωρέ, δεν είναι και τόσο κακά τα πράγματα, ψιλο-καλά πάμε.

Νοικοκυραίος είναι αυτός που όταν οι Γάλλοι στοίβαζαν τους Εβραίους στο Velodrome έκλεινε τα παράθυρα για να μην ακούει, να μην μυρίζει και να ισχυρίζεται ότι ποτέ δεν άκουσε και μύρισε.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΕΡΟ

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΕΡΟ:

ΜΕ ΤΟ ΣΚΑΦΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ ΚΑΙ ΟΔΗΓΟ ΤΟΝ ΚΑΡΑΝΙΚΑ, Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΜΕΤΕΒΗ ΧΘΕΣ ΣΕ ΝΕΟΔΜΗΤΟ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ ΤΟΥ ΨΙΝΑΚΗ ΣΤΗ ΜΥΚΟΝΟ ΓΙΑ ΜΠΑΡΜΠΕΚΙΟΥ. Η ΠΑΡΕΑ ΤΩΝ ΑΠΛΥΤΩΝ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΩΝ ΓΛΕΝΤΗΣΕ ΜΕΧΡΙ ΑΡΓΑ ΞΕΚΟΙΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΔΕΚΑΔΕΣ ΖΩΝΤΑΝΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΣΩΡΟΥΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΥΝΕΛΕΞΕ Ο ΛΙΟΥΙΣ ΧΑΜΙΛΤΟΝ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΥΠΟΦΑΝΤΗ ΤΟΥ ΣΚΑΪ. ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΠΡΩΙ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΒΟΡΕΙΟΜΑΚΕΔΟΝΑ ΖΑΕΦ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΑΝΑΧΩΡΗΣΑΝ ΓΙΑ ΚΥΝΗΓΙ ΧΕΛΩΝΩΝ ΚΑΡΕΤΑ-ΚΑΡΕΤΑ. ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΠΟΠΛΟΥ ΤΟΥ Κ.ΤΣΙΠΡΑ, ΤΟ ΣΚΑΦΟΣ ΤΟΥ ΑΦΗΣΕ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΚΗΛΙΔΑ ΜΟΛΥΝΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΓΡΑΦΙΚΟ ΟΡΜΟ ΤΟΥ ΟΡΝΟΥ. ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΑΛΑΦΟΥΖΟΥ (ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ) ΜΕ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΝ ΑΡΗ ΤΟΝ ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ, ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΣΩΣΕΙ Ο,ΤΙ ΠΕΡΙΣΩΖΕΤΑΙ. ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΟ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙΑ ΚΙ ΑΝ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΜΠΡΟΣΤΑ, Ο Κ.ΤΣΙΠΡΑΣ ΤΙΠΟΤΑ, ΣΤΑΡΧΙΔΙΑΤΟΥ, ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΣΤΑΥΡΟΚΟΠΗΜΑ ΔΕΝ ΕΡΙΞΕ.

με περικεφαλαία

[....]

Πολύ καλά πάει το σχέδιο των κομμάτων "εξουσίας" να πολώσουν την κατάσταση όσο δεν πάει, ώστε να φέρουν τους πολίτες στις κάλπες. Οι πυρκαγιές στην Αττική -με τους δεκάδες νεκρούς- έγιναν ένα πολύ καλό όργανο για να προπαγανδίσουν τις επόμενες εκλογές στο προτεκτοράτο. Διαπιστώνω πως σε αυτό τον αγώνα -για να οδηγήσουν τους Έλληνες στην κάλπη- συμμετέχουν όλοι οι σιχαμένοι δημοσιογράφοι των ολιγαρχών αλλά και σεσημασμένοι «πνευματικοί άνθρωποι” που παρουσιάζουν την κατάσταση στο προτεκτοράτο σαν εμφυλιοπολεμική, και προσπαθούν να πείσουν τους Έλληνες πως οι επόμενες εκλογές είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Για να δούμε, πόσο χάπατα είναι οι Έλληνες.

πηγή: pitsirikos

ποιος τα πήρε απ'τη Novartis?

Η υπερτιμολόγηση ενός φαρμάκου δεν προκαλεί μόνο οικονομική ζημιά στον ασθενή όπως και στο κράτος. Έχει σαν αποτέλεσμα και τον αποκλεισμό των φτωχότερων και ανασφάλιστων από το φάρμακο, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Μιλάμε για κακουργηματάρα.

Η υπερτιμολόγηση ενός φαρμάκου στην Ελλάδα τώρα, σημαίνει και υπερκέρδη για την πολυεθνική φαρμακοβιομηχανία, αφού η χώρα μας ανήκει στις χώρες αναφοράς για την τιμή του φαρμάκου σε 125 χώρες. Ανεβαίνει δηλαδή η τιμούλα του Lamogiatron στην Ελλαδίτσα? Ακριβαίνει αυτόματα το Lamogiatron σε 125 χώρες και αυξάνουν τα κερδούλια της πολυεθνικής που παράγει και διαθέτει το Lamogiatron.

Σκάει που λέτε το σκάνδαλο Novartis στον γιδότοπο και το πρώτο πράγμα που βρήκαν να βροντοφωνάξουν οι εμπλεκόμενοι μαζί με τα τσουτσέκια τους είναι ότι ό,τι έγινε έχει παραγραφεί! “Βγάζουν για σκάνδαλο κάτι που έχει παραγραφεί, άρα? Άρα είναι σκευωρία αγαπητά μου αιγοπρόβατα”.

Στημένη ιστορία λοιπόν, με στημένο και το FBI, που είναι γνωστό σε όλους ότι μπολσεβικοκρατείται, για να ανακόψουν την πορεία της νουδού προς την κουτάλαεξουσία. Εγώ τους πιστεύω πάντως. Μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι υπάρχει Έλληνας πολιτικός και δη πατριώτης, που τα παίρνει. Ο μόνος που τα έπαιρνε άλλωστε ήταν ο Άκης, που τον έχουμε μέσα.

Πολύ γρήγορα ήρθαν και οι απειλές προς τους ευρισκόμενους σε καθεστώς ειδικής προστασίας μάρτυρες. Για παράδειγμα άκουσα τον κ.Βενιζέλο να διαπιστώνει κατά λέξη: "Νομίζουν οι δύστυχοι ότι θα είναι εσαεί προστατευμένοι". Αυτή η μαφιόζικη ατάκα δεν πολυσυνάδει με το κύρος και το status του πολιτικού ανδρός και δείχνει το μέγεθος του στριμώγματος. Έπρεπε να πει και το άλλο ο έγκριτος συνταγματολόγος: “Και τι είναι οι μάρτυρες για να προστατεύονται? Υπουργοί?”. Να ξεκαρδίζονταν κάθε λέξη του νόμου περί ευθύνης Υπουργών. Ο Σαμαράκας από την άλλη απειλεί με μηνύσεις τον Τσίπρα, τον Παπαγγελόπουλο, τους μάρτυρες, τους εισαγγελείς, το FBI και τον χειμώνα που κάνει κρύο και τρέχει η μυτούλα μας.  Μέχρι και ο Γκάντι-Σαλμάς μάγκεψε και άρχισε τα “ο Θεός συγχωρεί, ο Σαλμάς όχι” και τέτοια!

Την πιο χαριτωμένη δήλωση, την διάβασα κάπου, αλλά δεν θυμάμαι ποιανού είναι: “Δεν καταλαβαίνω γιατί οι μάρτυρες προστατεύονται? Τι φοβούνται δηλαδή? Υπάρχει καμιά μαφία που θα τους σκοτώσει?”. Ακόμα πρέπει να γελάνε κατά Πειραιά μεριά. :))

Μόνο ο βιρτουόζος Άδωνις φαίνεται να διαφοροποιείται και πέρα από τις απειλές, εφαρμόζει και την τακτική “Θα βγω μέχρι και στα κανάλια της Βενετίας και θα σας σπάσω τ’αρχίδια με τις τσιρίδες μου, μέχρι να παραδεχτείτε όλοι σας ότι είμαι αθώος”.

Ανεξάρτητα με το τι έγινε λοιπόν με το Novartis-gate, σε μια κανονική (κι όχι μπουρδέλο) χώρα, σχεδόν όλοι οι εμπλεκόμενοι πολιτικοί στην υπόθεση, θα έπρεπε ήδη να έχουν τσιμπήσει κατηγορητήριο για τις ξεδιάντροπες απειλές τους δημοσίως προς τους προστατευόμενους μάρτυρες. Εδώ όμως και μιας και η ρίψη τρικακίων απ’τον Ρουβίκωνα έχει καταλύσει το Κράτος Δικαίου, ο καθένας κάνει ό,τι γουστάρει.

Μαζί και παράλληλα με τους εμπλεκόμενους, ανέλαβε δράση και η διαπλοκή με τα φερέφωνά της. Ο ΣΚΑΪ για παράδειγμα στο προχθεσινό δελτίο του είχε ρεπορτάζ με θέμα ότι οι προστατευόμενοι μάρτυρες στην Ελλάδα δεν είναι και τόσο προστατευμένοι. Ένας χυδαίος εκφοβισμός, για την περίπτωση που κάποιος μάρτυρας δεν μάσησε από τις φωνές των πολιτικών.

Έτσι, στα πλαίσια της σουρεαλιστικής αναθεώρησης της Ιστορίας που ζούμε, ακούμε και βλέπουμε διάφορα Τραγκοειδή στα ΜΜΕ να καταγγέλλουν ρουφιάνους με κουκούλες, με μουσική υπόκρουση τον Μίκη.

Όλα αυτά τα τσουτσέκια του συστήματος, που δηλώνουν δημοσιογράφοι και όταν σκάσει ένα σκάνδαλο στον γιδότοπο, αντί να την πέσουν στους εμπλεκόμενους, να ξεψαχνίσουν τα στοιχεία και να βγάλουν λαβράκια, την πέφτουν σαν ύαινες στους μάρτυρες που αποκάλυψαν το σκάνδαλο! Είναι και το Star βέβαια, που είναι του καλλιτεχνικού και στέλνει τον γίγαντα Γκούμα να κάνει αυτοψία στην υγρασία των τοίχων του Άδωνι και να καταρρίψει έτσι με ένα zoom του φακού ολάκερο κατηγορητήριο 7.000 σελίδων, που προέκυψε μετά από πολύμηνη έρευνα του FBI.

Και δεν γαβγίζουν απλά. Αποκαλύπτουν και τα ονόματα των μαρτύρων βεβαίως, βεβαίως. Ξεδιάντροπες εκδουλεύσεις από τον master του είδους Μάκη Τριανταφυλλόπουλο, που απ’ό,τι διάβασα χθες έβγαλε στη σέντρα το όνομα μιας εκ των μαρτύρων, δίνοντάς την βορά για μηνύσεις (στην καλύτερη περίπτωση). Ο βόθρος ο παλιός, είναι αλλιώς. Γι'αυτό και έφαγε στο νήμα τον Χατζηνικολάου που ακολούθησε.

Το πιο πετυχημένο πάντως το είπε ο Μηταράκης: “Βουλευτής του Σύριζα μου είπε ότι πήρε κι αυτός μίζα απ΄τη Novartis”. ”Ποιος ήταν ο βουλευτής κ.Μηταράκη?.” “Δεν θυμάμαι”. :)

Αποκαλύπτουμε τη συνέχεια του διαλόγου του κ.Μηταράκη με τον δημοσιογράφο:

- κ.Μηταράκη ποιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ σας είπε πως πήρε λεφτά απ’τη Novartis?

- ΑΥΤΟΣ. 1-0

- Μα είναι τώρα απάντηση αυτή από ένα βουλευτή και μάλιστα για ένα τόσο σοβαρό σκάνδαλο?!!

- Σοβαρή σκευωρία είναι, όχι σκάνδαλο.

- Μα υπάρχει έρευνα του FBI. Αμφισβητείτε τώρα και το FBI?

- Όχι εγώ.

- Τότε ποιος?

- ΑΥΤΟΣ. 2-0