Αφίσα του ΣΥΡΙΖΑ

για τις εκλογές που έρχονται

και α και ου κι ολά σταρχί διαμού

Αν ανοίξεις σήμερα τα βοθροκάναλα ή κάνεις μια βόλτα στα ίντερνετς, θα συναντήσεις διάφορα μπογδανοειδή να σκούζουν για ένα ερωτηματολόγιο της νεολαίας του Σύριζα, που έσκασε μύτη τελευταία.

Βαρέθηκα να το ψάξω το θέμα (γενικά τελευταία βαριέμαι με πολλά που συμβαίνουν στον γιδότοπο), αλλά μια γεύση την πήρα απ'τους αλαλάζοντες καθωσπρεπάδες. Απ'ό,τι κατάλαβα, τα συντρόφια έχουν κάποιες ερωτήσεις οι οποίες θα σόκαραν κάθε μικροαστό που σέβεται τον εαυτό του. Ερωτήσεις που χαρακτηρίζουν την κλοπή ως "ακτιβιστική πράξη" ή είναι σχετικές με "καταλήψεις κτιρίων με στόχο τη φροντίδα μειονοτικών κοινωνικών ομάδων" έχουν ξεσηκώσει (πρόστυχα) τα χρηστά ήθη, επιβεβαιώνοντας την αλλεργία των τελευταίων για ο,τιδήποτε αντισυμβατικό.

Πάντως πέρα από τη μεγάλη πλάκα, ένα μικρό δίκιο το'χουν οι φουκαράδες οι νεοφιλελέδες, να τα λέμε κι αυτά. Αντί να υπάρχουν ερωτήσεις σχετικές με το πάρτυ στην Πάολα ή την εκδρομή στην Μύκονοοοοοοοο, τους ρωτάνε για αλληλεγγύες, πορείες και ακτιβισμούς. Λες και τα αυτοδιαχειριζόμενα στέκια και οι καταλήψεις θα φέρουν την Ανάπτυξη και τις δουλειές στον γκοζμάκη. Δηλαδή τι? Όλοι εμείς οι μπούληδες, που κοιτάμε τη δουλίτσα μας, ενημερωνόμαστε από τον Πορτοσάλτε αραχτοί στην καναπεδάρα μας και τους έχουμε όλους γραμμένους σταρχίδιαμας (εκτός αν έχουν λεφτά), τι δηλαδή? Φυτά είμαστε ναπούμε?

μαιανδρομυξοσκωληκασχετείρων 168 εκατοστών

Ντέφι της λύσσας μου κρατώ και το μυαλό μου είναι θολό

Οι περισσότεροι άνθρωποι κρύβουν μια μαζοχιστική πλευρά. Σε μένα εκδηλώνεται σποραδικά, με τη μορφή μιας ακατάσχετης επιθυμίας να παρακολουθήσω ειδήσεις από το στόμα του Κ. Μπογδάνου.

Της Χρύσας Κακατσάκη

Όχι φυσικά για να ενημερωθώ απ’ αυτόν και την παρέα του ούτε για να εμπεδώσω το ιδεολογικό του στίγμα, γνωστό τοις πάσι. Με ωθεί απλά η περιέργεια να δω πόσα επί πλέον μέτρα γελοιότητας έχει διανύσει από την προηγούμενη φορά. Κι άλλοι συνάδελφοί του εκφράζουν ξεκάθαρα τη γνώμη τους υπερασπιζόμενοι συμφέροντα και κόμματα, πράγμα θεμιτό και επιβεβλημένο σε μια δημοκρατία. Η πρόσμειξη όμως του απροκάλυπτου φανατισμού με μια γερή δόση μπουφόνικου και γκροτέσκο στιλ είναι εκείνη που σχεδόν του αφαιρεί την ιδιότητα του δημοσιογράφου. Γιατί ο Κ. Μπογδάνος αποτελεί την επιτομή του λίγο απ’ όλα, τυλιγμένο στη συσκευασία του μηδενός. Όταν ταυτίζει τον ΣΥΡΙΖΑ με τη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν είναι καν μια γνήσια γκεμπελική περσόνα, αλλά ένα στραβοχυμένο καλούπι προπαγάνδας. Όταν έχει καλεσμένους στην εκπομπή του και εκείνος κοιτάζει επιδεικτικά το κινητό του, είναι βέβαιο πως δεν θα μπορούσε να προσληφθεί ούτε σαν κονφερασιέ σε καμπαρέ τρίτης κατηγορίας. Δεν είναι μάγκας και νταής, όταν κάθεται σούζα μπροστά στον Πορτοσάλτε. Δεν είναι πολιούχος των φιλελέδων, αφού αυτό τον τίτλο τον έχουν καπαρώσει προ πολλού άλλοι μεγαλομάρτυρες της πολιτικής και των ΜΜΕ. Δεν είναι ποιητής όταν γράφει: «Ακόμα αναπνέει, καυτός συνεαυτός αργόμισθος, ξενοφερμένος ενδοβαλτός, ώσπου να σβήσει στο φλογώδες άηχο». Ακόμα και ο ποιητής Φανφάρας από την ταινία «Ξύπνα Βασίλη», θα τον είχε κατατροπώσει σε μια πιθανή αναμέτρηση.

πρώτο ψέμα

Πάνω στην τούρλα του περασμένου καλοκαιριού, τα μουρούτια είχαν ξεσαλώσει. Περνούσαν οι μήνες βλέπετε από τότε που είχαν χάσει τα γούστα της κυβέρνησης και δεν έβλεπαν να κλείνει αυτή η περίφημη "αριστερή παρένθεση".

Οι γκεμπελίσκοι της "ομάδας αλητείας", έπαιζαν από παλιά την "επικοινωνία" στα δάχτυλα και είχαν στο ενεργητικό τους παραγωγές εκατοντάδων λίτρων γλίτσας. Δεν ξέρανε ακόμα που το πάει ο Αλέξης, αλλά ξέρανε πολύ καλά ότι έπρεπε να πληγεί το περίφημο "ηθικό πλεονέκτημα" της Αριστεράς.

Παρένθεση: το οποίο πλεονέκτημα, πολλά φιλελέδια και adonistas επιχαίρουν ότι έχει χαθεί, αλλά μη φάνε τα καημένα, θα σφάξουμε γλάρο για το πόσο Αριστεροί είναι τούτοι οι συριζαίοι. Κλείνει η παρένθεση.

Ξέρετε πως πάει. Βγάζει κάποιος την "αποκάλυψη" και αναλαμβάνει την ίδια μέρα το αποχετευτικό τους δίκτυο να τη διαδώσει στις εσχατιές του ελληνικού ίντερνετ, ώστε να πιάσει τόπο η επιδιωκόμενη αποδόμηση. Συνεργαζόμενοι βόθροι υπάρχουν πολλοί. Επιλέχθηκε η πατσαβούρα του θέμου, μιας κι έχει αποδείξει επανειλημμένα πόσο αδίστακτος είναι. Μην ξεχνάτε ότι μιλάμε για τον κονφερανσιέ των ναζί χρυσαύγουλων, ενώ το πρώκτο θέμα του το λες και "το σοβαρό makeleio".

Η "δουλειά" έγινε και θυμάμαι για μέρες τα καθεστωτικά παπαγαλάκια να γουρλώνουν τα μάτια τους από το σοκ του σκανδάλου....."Η μητέρα της Βαλαβάνη, σήκωσε 200.000€ από τον λογαριασμό της, 3 μέρες μετά την επιβολή του capital control".

Η συνέχεια όχι πολύ γνωστή.Ο θέμος με την πρωκτοφυλλάδα του έφαγαν αγωγή από τη Βαλαβάνη και η τελευταία φυσικά δικαιώθηκε, αφού επρόκειτο για καραμπινάτη λασπολογία.

Ο κομιστής και μόνιμος κάτοικος Ελβετίας αναγκάστηκε να ζητήσει συγνώμη και η ζωή στον γιδότοπο συνεχίζεται(?)

Προσέξτε την φράση που απομόνωσα από την έγγραφη συγνώμη: "..προκύπτει ότι, η πληροφόρηση μας στηρίχθηκε σε ισχυρισμούς που προέβαλλαν στελέχη της αντιπολίτευσης στα πλαίσια του κοινοβουλευτικού ελέγχου, τα οποία αποδεικνύονται σήμερα ως ανακριβή". Νομίζω ότι αποτελεί την ομολογία μιας συστηματικής και οργανωμένης αλητείας.

πίσω από τον τοίχο των εκτελέσεων

Nέα από το αριστεροχώρι

05.05.2016

Συντάκτης:

Γιώργος Κοκκινάκος

Ηρθαν / ντυμένοι φίλοι / αμέτρητες φορές οι εχθροί μου / το παμπάλαιο χώμα πατώντας / και το χώμα δεν έπεσε ποτέ με τη φτέρνα τους

Οδυσσέας Ελύτης (Το Αξιον Εστί)

«Το κόμμα πλέον απευθύνεται σε ευρύτερα ακροατήρια και όχι σε ένα αριστεροχώρι» είπε ο κ. Τσίπρας σαν απάντηση σε ενοχλητική ερώτηση κάποιου συντρόφου του στην τελευταία πολιτική γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Και εμείς είμαστε αναγκασμένοι να διαβάσουμε τη δήλωση όχι μόνο γραμματολογικά αλλά και πολιτικά. Ο κ. Τσίπρας πλέον δεν θεωρεί τον αριστερό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ ως το προζύμι από όπου ξεκίνησε όλη αυτή η διαδικασία του 36% και της ανάληψης κυβερνητικών ευθυνών, αλλά πλέον στοχεύει σε «ευρύτερα ακροατήρια».

Αλλά η ιστορία διδάσκει ότι αυτά τα «ευρύτερα ακροατήρια» πολλές φορές διελύθησαν εις τα εξ ων συνετέθησαν, χωρίς να προχωρήσουν την κοινωνία ούτε πόντο.

Η συγκρότηση ενός νέου συλλογικού πολιτικού υποκειμένου προϋποθέτει άσκηση παιδευτικής πολιτικής, προσήλωση σε ιδεολογικά πλαίσια, συμμετοχή του πολίτη, ενεργοποίηση και αφύπνιση των λαϊκών δυνάμεων που υπνώττουν κάτω από το βάρος της μνημονιακής, νεοφιλελεύθερης λαίλαπας και δεν επιτυγχάνεται με τον πολιτικό φακιρισμό.

Το πολιτικό υποκείμενο ΣΥΡΙΖΑ, αφού χρησιμοποιήθηκε σαν όχημα για την κατάληψη της κυβέρνησης και αφού σιγά σιγά καθάρισαν το τοπίο από κάθε ενοχλητική φωνή, τώρα μια παρέα απολαμβάνει τα προνόμια της εξουσίας. Οφείλουμε όμως να παραδεχθούμε ότι είναι άσοι στην πολιτική διπλωματία. Μία παρέα κυβερνά τη χώρα.

Τα τσογλάνια (iҫ coğlan) επί τουρκοκρατίας (χρησιμοποιώ τον όρο όχι με την εκπεσούσα έννοιά του) ήσαν ελληνόπουλα από καλές οικογένειες, τα οποία λόγω του παιδομαζώματος, ή κατ’ άλλους εθελοντικώς, υπηρετούσαν τον σουλτάνο. Τα πιο ικανά τα έστελναν για σπουδές στην Αδριανούπολη, στην Προύσσα και αλλού και όσοι αρίστευαν επέστρεφαν στο παλάτι όπου ο σουλτάνος τούς έδινε πολιτικά και στρατιωτικά αξιώματα.

Και έφταναν να γίνονται από προσωπικοί ακόλουθοι του σουλτάνου μέχρι πασάδες και μπέηδες. Στα μαθήματά τους είχαν μαθηματικά, μαθήματα καλής συμπεριφοράς και κυρίως μάθαιναν να στέκονται με επάρκεια απέναντι σε οποιεσδήποτε συνθήκες αφού είχαν μάθει άριστα την «πολιτική διπλωματία». Ο καθένας ας κάνει τις αναλογίες για τον σουλτάνο, τα τσογλάνια, την υψηλή πύλη κ.λπ. στη σημερινή εποχή.

Θυμάμαι τώρα την επίσκεψη του κ. Τσίπρα στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Εκεί πήγε ως κάτοικος του αριστεροχωρίου ή των ευρύτερων ακροατηρίων; Αλλά κυρίως αναδύεται το ερώτημα: Γιατί πήγε; Ίσως για να επιβεβαιωθεί ο ποιητής που είπε «τώρα πίσω από τον τοίχο των εκτελέσεων έμποροι πουλάνε την πραμάτεια τους». Προφανώς και για να μεταμορφώσει όλους τους κατοίκους του αριστεροχωρίου σαν κι αυτόν.

Αλλά «το χώμα δεν έπεσε ποτέ με τη φτέρνα τους» μας λέει ο Ελύτης. Ας δούμε τι τύχη θα έχει στις επόμενες εκλογές το ευρύτερο ακροατήριο. Οι κάτοικοι του αριστεροχωρίου πάντως δεν έχουν δίλημμα «εμείς ή ο Κυριάκος» που θα προβάλει πονηρά ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αν θα συνεχιστεί ο φενακισμός της Αριστεράς ή θα σταματήσει.

πηγή: η εφημερίδα των Συντακτών

ο ύποπτος ρόλος των wikileaks

είναι πλέον σαφές ότι τα wikileaks συνεργάζονται στο παρασκήνιο με την κυβέρνηση των μπολσεβίκων, με μοναδικό στόχο την παρεμπόδιση της επέλασης των φωτηλαδωνομουρούτηδων στην εξουσία και στην κορυφή του payroll της εγχώριας διαπλοκής

γατάκια των wikileaks

οι adonistas με την ομάδα αλήθειας σας κατάλαβαν

μια ιστορία θα σας πω

για τον Αλέξη, τον Αλέξη τον φλου

            

πληνειδήσεις

Συνείδηση

4 Μαρ, ’16

Τις τελευταίες ημέρες έγινε θόρυβος με την είδηση πως ο Νίκος Καρανίκας διορίστηκε σε θέση συμβούλου Στρατηγικού Σχεδιασμού στο πρωθυπουργικό γραφείο. Ο κ. Καρανίκας είναι αδιόριστος εκπαιδευτικός, εργαζόταν ως σερβιτόρος και είναι φίλος του κ. Τσίπρα.

Από την διαδικτυακή παρουσία του κ. Καρανίκα, προέκυψε πως είναι θαυμαστής της Ελένης Μενεγάκη και πως -αν και είναι εκπαιδευτικός- δεν τα πάει και πολύ καλά με την ορθογραφία και το συντακτικό.

Αυτά ίσως να μην είχαν και μεγάλη σημασία, αν δυο μέρες νωρίτερα ο Αλέξης Τσίπρας δεν είχε χαρακτηρίσει ανόητο τον Γιάνη Βαρουφάκη. Σε αντίθεση με τον Βαρουφάκη, ο σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα είναι έξυπνος και χαρισματικός.

Στον κ. Καρανίκα ασκήθηκε κριτική επειδή ήταν αντιρρησίας συνείδησης, αδιόριστος εκπαιδευτικός και σερβιτόρος.

Και τα τρία επιχειρήματα είναι βλακώδη -λες και είναι ντροπή ή έγκλημα να είσαι σερβιτόρος, αδιόριστος εκπαιδευτικός ή αντιρρησίας συνείδησης- αλλά θα ήθελα να σταθώ στο ότι ο κ. Καρανίκας είναι αντιρρησίας συνείδησης.

Καταρχάς, θεωρώ γελοίο να κατηγορούν κάποιον ότι είναι αντιρρησίας συνείδησης δημοσιογράφοι που δεν έκαναν την στρατιωτική τους θητεία.

Όταν δούλεψα σε ΜΜΕ, πήγα να πω μια εμπειρία μου από ένα Πάσχα που έζησα στην διάρκεια της στρατιωτικής μου θητείας σε μια εορταστική εκπομπή και, μόλις έπεσε το τραγούδι, ο καλός συνάδελφος μου είπε «μη μιλάς για αναμνήσεις από τον στρατό εδώ μέσα. Παίζει να είσαι ο μόνος που έχει κάνει στρατιωτική θητεία. Όλοι οι υπόλοιποι παρουσιαστήκαμε την πρώτη μέρα και μετά πήγαμε ξανά στο τέλος της ‘θητείας’ και πήραμε το απολυτήριο.».

Αντιρρησίας συνείδησης είναι το άτομο που αρνείται να υπηρετήσει στις ένοπλες δυνάμεις, της χώρας όπου είναι πολίτης, λόγω της συνείδησής του, με βάση τις θρησκευτικές, ηθικές ή ιδεολογικές πεποιθήσεις του.

Το σέβομαι. Η συνείδηση του κ. Καρανίκα δεν του επέτρεπε να υπηρετήσει στις ένοπλες δυνάμεις.

Αναρωτιέμαι, όμως, πώς γίνεται η συνείδηση του κ. Καρανίκα να του επιτρέπει να είναι σύμβουλος του πρωθυπουργού που δέχτηκε να έρθει το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.

Τι έγινε η συνείδηση του κ. Καρανίκα; Ξεχείλωσε;

Έχω γνωρίσει πολλά πρόσωπα από τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν μπορώ να τους τσουβαλιάσω αλλά πολλοί από αυτούς είναι εντελώς δήθεν και δεν πιστεύουν τίποτα από όσα λένε.

Το περασμένο καλοκαίρι μάθαμε ποια ήταν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που είχαν συνείδηση.

Μετά την απάτη Τσίπρα, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που είχαν συνείδηση αποχώρησαν. Και δεν ήταν λίγοι αυτοί.

Οι υπόλοιποι έμειναν επειδή έχουν εντελώς χεσμένη και ξεχειλωμένη τη συνείδησή τους, και τώρα κλαψομουνιάζουν, παίζοντας τα θύματα και εισπράττοντας τους μισθούς.

Για όλους αυτούς ισχύει αυτό που είχε πει η Μαλβίνα Κάραλη για τον Συνασπισμό:

«Ο Συνασπισμός δεν είναι κόμμα, είναι δέκα κώλοι που γυρεύουν καρέκλα»

Την βρήκαν την καρέκλα. Και έβαλαν τη συνείδησή τους στον κώλο τους.

(Πραγματικά, θα έχει τρελό γέλιο όταν τα σημερινά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θα καθίσουν ξανά στα έδρανα της αντιπολίτευσης και θα προσπαθούν να παίξουν πάλι τους αριστερούς επαναστάτες. Ζω γι’ αυτή τη στιγμή.)

πηγή: pitsirikos