je suis Georgiou

Την Ζωή την βγάλαμε τρελή και υστέρω, όπως για γραφικό και τραμπούκο έχουμε τον Πολάκη, που τους γλεντάει με κάθε ευκαιρία. Τρελή και γραφική όμως έχουμε βγάλει και την Γεωργαντά με τους συνεργάτες της, που φωνάζουν εδώ και χρόνια για τον αξιότιμο κ.Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ. Μάλιστα σήμερα είδα με τα ματάκια μου στους #skai_xeftiles τον Χρήστο Κώνστα (ρε σεις, για το Θεό σας τον Χρήστο τον Κώνστα) να "καταγγέλλει" με απογοήτευση και αποτροπιασμό ότι "ακόμα την έχουμε αυτήν (εννοώντας την Γεωργαντά) στο Πανεπιστήμιο να διδάσκει τα παιδιά μας!!!". Μιλάμε τώρα για συζήτηση-παρωδία με Κώνστα και Μιράντα Ξαφά καλεσμένους, να συμφωνούν σε όλα με το παπαγαλάκι-οικοδεσπότη και να σκίζουν τα ρούχα τους όλοι μαζί υπέρ του πεντακάθαρου Γεωργίου. Από αυτά που κατάλαβα από την παράσταση, τώρα που ανακινήθηκε πάλι η υπόθεση Γεωργίου, την έχουμε ως χώρα και ως έθνος πολύ άσχημα και μην ξαφνιαστείτε αν καμιά μέρα έτσι ξαφνικά, πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας. Τώρα στα κοντά. Τίποτα δεν αποκλείεται έτσι όπως τα κάναμε. Και κυρίως, που δεν βάζουμε μυαλό και δεν το παίρνουμε απόφαση ότι φταίμε. Κι ότι τα φάγαμε όλοι μαζί. Κι ότι πρέπει να πληρώσουμε. Εμείς. Χωρίς λαϊκισμούς και μα και μου. Κι έχουμε συν στις παλιές μας μαλακίες και τα 100 που μας χρέωσε ο Βαρουφάκης, μη ξεχνιώμαστε. Ταγάρια. Πλεμπαίοι. Που μου ψηφίσατε και ΟΧΙ!! Που μου θέλατε και μαγκιές. Και Αριστερά. Και Δημοκρατία. Και να μου'χετε και Εθνικό πλούτο. Και Εθνική ανεξαρτησίααααχαχαχαχαχα.

Όσοι τώρα από εσάς, βαρεθήκατε τον σανό Βρυξελλών που σερβίρεται καθημερινά από όλα τα μπουρδελοκάναλα και αναπαράγεται αυτιστικά από τα φιλελεδοτρολάκια στο διαδίκτυο, διαβάστε παρακάτω το διαφωτιστικότατο κείμενο του Λεωνίδα Βατικιώτη για τον ρόλο του κομάντο Γεωργίου στην υπερσκανδαλάρα των στατιστικών. Σου γάμησαν που σου γάμησαν τη ζωή, να μην ξέρεις τουλάχιστον πως έγινε αυτό? 

Γιατί δε θέλουν να λογοδοτήσει ο Γεωργίου

Μια δυσάρεστη έκπληξη περίμενε τους δανειστές και την κυβέρνηση λίγα 24ωρα μετά την εκταμίευση της δόσης των 7,7 δισ. κι αφού πρώτα ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είχαν υλοποιήσει μέχρι τέλος κάθε απαίτηση των Ευρωπαίων πιστωτών και του ΔΝΤ. Μεταξύ αυτών συμπεριλαμβανόταν η αθώωση των τριών στελεχών του ΤΑΙΠΕΔ από Ιταλία, Ισπανία και Σλοβενία για διώξεις που τους βάραιναν και του πρώην Προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέα Γεωργίου ο οποίος φούσκωσε το έλλειμμα του 2009 έτσι ώστε η Ελλάδα να υπαχθεί στο καθεστώς των Μνημονίων. Ακόμη και την αποζημίωσή του με το ποσό των 100.000 ευρώ για τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σε μια ακραία πράξη πολιτικής τους ταπείνωσης.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η έκπληξη που ακολούθησε την εκταμίευση αφορούσε την άσκηση αναίρεσης εκ μέρους της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ξένης Δημητρίου, εναντίον του βουλεύματος των συμβουλίων εφετών (υπ. αρ. 969/2017) το οποίο εκδόθηκε στις 26 Μαΐου 2017 και με το οποίο ο Α. Γεωργίου απαλλάγηκε των κατηγοριών για τεχνητή διόγκωση του δημοσιονομικού ελλείμματος. Με το συγκεκριμένο βούλευμα που προτάθηκε από τον εισαγγελέα εφετών, Ιωάννη Κούτρα, και υιοθετήθηκε κατά πλειοψηφία (μόνο η εφέτης Χριστίνα Ρωμέση ψήφισε την παραπομπή τους) αποφασίστηκε να μην παραπεμφθούν στο ειδώλιο του τριμελούς εφετείου κακουργημάτων της Αθήνας ο Α. Γεωργίου και δύο ακόμη συνεργάτες του (Κωνσταντίνος Μολφέτας και Αθανασία Ξενάκη) για την κατηγορία της ψευδούς βεβαίωσης κατά συναυτουργία σε βάρος του δημοσίου υπό την ιδιαζόντως επιβαρυντική περίσταση της ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας του αντικειμένου του εγκλήματος.

Πρέπει να αναφερθεί μάλιστα ότι αυτή ήταν η δεύτερη φορά που ο Α. Γεωργίου και οι συγκατηγορούμενοι του απαλλάσσονταν με βούλευμα του συμβουλίου εφετών Αθηνών. Είχε προηγηθεί μια πανομοιότυπη απόφαση απαλλαγής (1149/2015) από την κατηγορία σε βαθμό κακουργήματος για ψευδή βεβαίωση στοιχείων.

Ποτέ δεν αθωώθηκε ο Γεωργίου!

Κατά συνέπεια όσοι υποστήριξαν ότι ο Α. Γεωργίου έχει αθωωθεί δύο φορές ως τώρα έκαναν μια διασταλτική ερμηνεία του βουλεύματος. Μετέτρεψαν τα απαλλακτικά βουλεύματα σε αθωώσεις με εμφανή στόχο να παρουσιάσουν τον Α. Γεωργίου σαν θύμα διώξεων. Κι αντί να απολογηθεί για την αδυναμία του να αποδείξει την αθωότητά του στην ακροαματική διαδικασία, όπως υποχρεούται να πράξει κάθε κατηγορούμενος, να εμφανίζεται ως θύμα πολιτικών σκευωριών. Όταν η μοναδική πολιτική σκευωρία που είναι σε εξέλιξη στοχεύει στην αθώωσή του.

Μπαμπουλάκης

Είναι ο Χ πολιτικός Παπαράκης, δεν έχει σημασία πως λέγεται, που ενοχλεί μεγάλα, πολύ μεγάλα συμφέροντα.

Έχει ρε παιδί μου τα γκατς και αποφασίζει να πρωτοτυπήσει και να λειτουργήσει υπέρ των συμφερόντων του λαού.

Λέμε τώρα ρε παιδί μου...

Σ'αυτό το σύμπαν τουλάχιστον, τα συμφέροντα του λαού όχι απλά δεν "συμβαδίζουν" με τα μεγαλοσυμφέροντα, αλλά συνήθως είναι και εκ διαμέτρου αντίθετα...είναι δηλαδή της λογικής "κερδίζει ο ένας, όταν χάνει ο άλλος".

Κάτι που σημαίνει ότι τα μεγαλοσυμφέροντα θα ενοχληθούν και θα αντιδράσουν, δεν θα αντιδράσουν?

Με κοινούς θνητούς, έχουν το know-how και σχεδόν πάντα καταφέρνουν είτε να πείσουν τον ενοχλητικό ότι δεν είναι η καλύτερη ιδέα να συνεχίσει να είναι ενοχλητικός, είτε να περάσει αθόρυβα στην ιστορία και μάλιστα ως "ξεροκέφαλος". 

Όταν έχεις να κάνεις μ'έναν Υπουργό όμως ή/και γενικά ένα προβεβλημένο δημόσιο πρόσωπο, η κλασική τακτική ως προς το δεύτερο σκέλος της είναι προβληματική και δεν χρειάζεται να εξηγήσω γιατί. Έτσι συνήθως αναλαμβάνουν τα ελεγχόμενα ΜΜΕ να φιμώσουν, να αποδομήσουν, να ανακαλύψουν σκάνδαλα, να συκοφαντήσουν, να πλήξουν το κύρος βγάζοντάς τον τρελό (θυμάστε τι έγινε με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου? :) ). Υπάρχουν διάφορες επιλογές και εναλλακτικές, που χρησιμοποιούνται αναλόγως την περίπτωση. Κοινή συνισταμένη όλων είναι το ότι αποσκοπούν στο να σταματήσει η ενόχληση.

Αν ο έτσι τύχει να μην έχει καμιά λαδιά ή χοντρή μαλακία να του προσάψουν, δεν έχουν κανένα θέμα να διαστρεβλώσουν τα γεγονότα. Εξάλλου το τι συμβαίνει πραγματικά και τι αντιλαμβάνεται ότι συμβαίνει ο μέσος πολίτηςτηλεθεατής είναι μεγάλη κουβέντα.

Έτσι για παράδειγμα ο ενοχλητικός πολιτικός λέει το "Α". Που είναι και σωστό. Και μπορεί και να ενοχλεί. Και το λέει και ξεκάθαρα: "Α". Τα ΜΜΕ στεγνά προβάλουν ότι είπε το "Ξ", που είναι και μεγάλη μαλακία και αρχίζουν να απορούν όλοι στα παράθυρα πως τολμάει και λέει "Ξ" και τέτοια.

Κάποιος που στέκει στα καλά του, δεν κρατιέται και αναρωτιέται φωναχτά και on air: "μα καλά, είναι δυνατόν να ασχολούμαστε τόση ώρα με τον Χ και αυτό που είπε, που δεν ήταν "Ξ", αλλά τέλος πάντων, ας πούμε ότι ήταν...και να μην ασχολούμαστε με τα υπαρκτά και μεγάλα προβλήματα του κόσμου?"

Απάντηση παπαγαλακίου κατά λέξη:

"μα...ο Χ φταίει που εμείς ασχολούμαστε μ'αυτόν. Αυτός είπε "Ξ""

Αααααααυτάαα.

Εσείς? Όλα καλά?

πες μου τον ήρωα του Υπουργού σου..

να σου πω το χάλι σου