η βάρβαρη εξουσία

              

οι νικητές

«Γιατί είπε το "Όχι" ο Μεταξάς αφού θαύμαζε τον άξονα και κυβερνούσε με τον τρόπο του χιτλερικού εθνικοσοσιαλισμού; Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά, οι πιέσεις, οι Άγγλοι, τα ανάκτορα κλπ. Μπορεί κανείς να αναρωτηθεί: Και αν λέγαμε ναι; Πάλι στα ίδια θα ήμασταν. Ένα δυο χρόνια υπό συμμαχική επιστασία – μήπως δεν ήμασταν πέντε και δέκα χρόνια κάτω από αυτούς; - και ύστερα μέσα στη συμμαχία και τέλος στην ευρωπαϊκή κοινότητα.

Άσε και εκείνη την μεταπολεμική ψευδαίσθηση που μας την καλλιεργούσαν και οι πρώτες μεταπολεμικές κυβερνήσεις ότι ήμασταν και οι πρωταγωνιστές του πολέμου, οι περιούσιοι των συμμάχων. Πιστεύαμε στο τέλος σαν τον Καραγκιόζη πως εμείς σκοτώσαμε τον καταραμένο όφι. Μεθύσαμε από δόξα που μόνοι μας χαρίσαμε στους εαυτούς μας. Για άλλη μια φορά νίκησαν οι Χίτες, οι κουτσαβάκιδες, οι ταγματασφαλίτες, οι βασανιστές και οι μέλλοντες Μιχαλόπουλοι και οι Κουρήδες. Αυτή είναι η 28^η Οκτωβρίου».

 ραδιοφωνικό σχόλιο του Μάνου Χατζιδάκι

Συνέργειες νεογιάπηδων

καταστρώνοντας το οικονομικό πρόγραμμα 

Συνέργειες. Έτσι δεν τα λένε τα γκόλντενμπόϊζ τα επιπλέον κέρδη (πέραν του αθροίσματος των επιμέρους κερδών) που προκύπτουν (π.χ. μέσω μείωσης κόστους) από συνενώσεις/συγχωνεύσεις/εξαγορές εταιριών?

Τις συνέργειες λοιπόν θα σκέφτηκαν οι ηγέτες των νεοφιλελεύθερων γκρουπούσκουλων Δράση και Δημιουργία Ξανά, Στ.Μάνος και Θ.Τζήμερος και αποφάσισαν την κοινή κάθοδο στις εκλογές.

Φουκαράδες νεοφιλελέδες με πολιτική και κοινωνική σκέψη σε βρεφικό στάδιο που μας θέλουν να μην αλλάζουμε δρόμο, αλλά να πηγαίνουμε στον ίδιο χωρίς ενδοιασμούς, όλο ντου και ταχύτητα. Γνήσιοι εκπρόσωποι και καραμπινάτοι λάτρεις ενός συστήματος του οποίου την ΤΡΙΤΗ κατάρρευση ζούμε από το 2008 και δώθε, ευαγγελίζονται ξεδιάντροπα την κανιβαλική Αγορά ως τη λύση στο πρόβλημά μας. Νομίζουν πως με αφορισμούς του τύπου "Οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι, αυτοί που θα μας σώσουν είναι οι τεχνοκράτες" θα μας πείσουν, ειδικά τώρα που έχουμε και την εμπειρία του super επιτυχημένου παπαδήμιου...(Παρόλα αυτά το κεντρικό slogan του πρώην (και νυν) διαφημιστή Τζήμερου "Πολιτική χωρίς πολιτικούς", δέχτηκε ήδη την πρώτη εξαίρεση, για χάρη του μεγαλείου της πολιτικής σκέψης του Στέφανου Μάνου. Είναι και οι συνέργειες που λέγαμε...)

Αντιμετωπίζουν τον εαυτό τους ως προϊόν, τον προεκλογικό αγώνα ως spec με/για/από ηλίθιους, τη χώρα ως εταιρία και το λαό ως workers-to-let. Με την υπόσχεση ότι αν και όταν πάνε όλα καλά, θα μας προστεθεί και η ιδιότητα του χαζοχαρούμενου καταναλωτή (μέχρι τότε θα ξεχρεώνουμε στις τράπεζες το "χρέος").

Αμερικανιές δηλαδή 

για αμερικανάκια.

Όντως έχουν την πλάκα τους! 

Άσε που μερικοί δεξιοί μπορεί να πιστέψουν, πως τα κοινά συμφέροντα που έχουν με τους τραπεζίτες, πολυεθνικές, μεγαλοεργολάβους, εφοπλιστές είναι περισσότερα από τους κινδύνους που διατρέχει το έθνος από τους απλυτοαναρχοκομμουνιστοσυμμορίτες, που θα μας σφάξουνε με κονσερβοκούτια για να ζωγραφίζουν με το αίμα μας σφυροδρέπανα στις εκκλησές. Κι έτσι οι Τζημερομάνοι να φανούνε ακόμα και χρήσιμοι(!) κλέβοντας ψήφους απ'τον antonis_ :) (κρυφή συμπαιγνία με την ψηλή μου κάνει..)