Επαναφορά Λαϊκών Ρυθμίσεων (People Defaults)

Μαρινόπουλος Α.Ε.: Εδώ και τώρα, κρατικοποίηση

30/06/2016

Β.Σ.

Πηγή: Kommon

Η αίτηση πτώχευσης εν λειτουργία του εμπορικού κολοσσού «Μαρινόπουλος Α.Ε.» κινδυνεύει να εξελιχθεί σε μια ελληνική Lehman Brothers με βαρύτατες συνέπειες για το σύνολο της οικονομίας.

Πάνω από 12.000 εργαζόμενοι του Ομίλου και οι οικογένειές τους μπορεί από στιγμή σε στιγμή να πεταχτούν στο δρόμο της ανεργίας, πάνω από 2.500 είναι οι μεγάλες, μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις που θα πληγούν καίρια από ένα πιθανό κλείσιμό του, ενώ δεν θα μείνουν άθιχτες και οι «συστημικές τράπεζες».

Το σύνολο των χρεών του ομίλου ανέρχονται στα 1,32 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή, κοντά στο 1% του ελληνικού ΑΕΠ! Πάνω από μισό δισ. ευρώ είναι οι μεταχρονολογημένες πληρωτέες επιταγές, πάνω από 400 εκ. τα χρέη σε προμηθευτές, 200 εκ. στις τέσσερις «συστημικές τράπεζες», 280 εκ. σε τράπεζες και εταιρείες του εξωτερικού.

Ωστόσο, όσο μεγάλα κι αν είναι αυτά τα νούμερα, ακόμη μεγαλύτερη σημασία αποκτούν τα χρέη της προς τα ταμεία ασφάλισης των εργαζομένων, που ανέρχονται σε 51 εκ. και στην εφορία που ανέρχονται σε 49 εκ. ευρώ.

Με την κίνησή του να προσφύγει τώρα σε αίτηση πτώχευσης, που θα εκδικασθεί καταρχήν την Παρασκευή 1η Ιουλίου, αλλά θα κριθεί τελικά, το νωρίτερο τον Σεπτέμβριο, ο Μαρινόπουλος εκβιάζει ταυτόχρονα τις τράπεζες, την κυβέρνηση και τους προμηθευτές, μα πάνω από όλα τους εργαζόμενούς του, με τον κίνδυνο της… δικής του κατάρρευσης. «Αν με αφήσετε, αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλλων»! «Σώστε με για να σωθείτε»!

Τώρα, οι «αριστεροί» μαθητευόμενοι μάγοι του νεοφιλευθερισμού, με πρώτο τον αρμόδιο υπουργό κ. Σταθάκη, τρέχουν να μαζέψουν τα απόνερα του success story του Τσίπρα, εκλιπαρώντας για μια λύση τις τράπεζες, τους άλλους πιστωτές και τον Σκλαβενίτη, ο οποίος φερόταν ως υποψήφιος συνεταίρος του Μαρινόπουλου, αλλά όταν κατάλαβε το μέγεθος της χρεοκοπίας του, φαίνεται ότι έκανε πίσω από το σχέδιο συνεργασίας.

Πολύ δύσκολο να πετύχουν όλοι αυτοί. Διότι, για να σωθεί ο Μαρινόπουλος, είτε θα πρέπει οι τράπεζες να του δώσουν δάνειο το λιγότερο μισό δισεκατομμύριο ευρώ, όταν πριν δυο χρόνια του έδωσαν 200 εκ. και τη στιγμή που δεν έχουν ακόμη καθαρίσει με τα υπόλοιπα «τοξικά δάνεια», είτε θα πρέπει τράπεζες και προμηθευτές να δεχτούν «κούρεμα» των χρεών του κατά 40-60%. Αλλά, όπως δίδαξε και ο μέντοράς τους, ο Σόιμπλε, «κούρεμα δεν τίθεται στο τραπέζι», απλά γιατί έπειτα, ο κάθε πικραμένος θα ζητάει κι αυτός το μερίδιό του.

Σε κάθε περίπτωση, για να σώσουν όλοι αυτοί τον όμιλο, θα απαιτήσουν ένα «μπίζνες πλαν» που θα περιλαμβάνει κλεισίματα εκατοντάδων υποκαταστημάτων, χιλιάδες απολύσεις με αποζημιώσεις – ψίχουλα, μεγάλες μειώσεις των μισθών όσων μείνουν και συνθήκες εργασιακής γαλέρας.

Για τη μαχόμενη και αντικαπιταλιστική Αριστερά, για το ταξικό εργατικό κίνημα, είναι η ώρα της δημιουργικής εφαρμογής του περίφημου «αντικαπιταλιστικού μεταβατικού προγράμματος» σε σύνδεση με τις ανάγκες των εργαζόμενων του ομίλου και όλου του λαού.

Η «Μαρινόπουλος Α.Ε.» είναι μια «εθνική» επιχείρηση, μετά την αποχώρηση της γαλλικής πολυεθνικής Carrefοur. Μέχρι τώρα ήταν ο ηγέτης του κλάδου με πάνω από 600 υποκαταστήματα και πάνω από 2 δισ. εκτιμώμενο τζίρο (εκτιμώμενο, διότι δεν έδινε ισολογισμούς εδώ και τρία χρόνια!). Η χρεοκοπία του ομίλου αποδεικνύει ότι η ατομική καπιταλιστική ιδιοκτησία, η «παγκοσμιοποίηση» και ο ελεύθερος ανταγωνισμός, ειδικά σε συνθήκες κρίσης, δεν μπορούν να αναλάβουν με επιτυχία την ομαλή και αποτελεσματική λειτουργία του εμπορίου, της διατροφής και της εργασίας σε έναν τόσο ζωτικό κλάδο!

Τώρα είναι η ώρα της προβολής ενός καίριου αιτήματος του «μεταβατικού προγράμματος»: Εργατικό –λαϊκό και αριστερό – πολιτικό μέτωπο για την κρατικοποίηση της «Μαρινόπουλος Α.Ε.», χωρίς καμία αποζημίωση για τους εγκληματίες ιδιοκτήτες του και με εργατικό, λαϊκό και κοινωνικό έλεγχο.

Για να σωθούν όλες οι θέσεις εργασίας, για να συνεχίσουν οι εργαζόμενοι να παρέχουν τρόφιμα και αγαθά για όλο το λαό, ποιοτικά και με φτηνές τιμές. Για να δημιουργηθεί γύρω τους μια στεφάνη συνεταιρισμένων μικρών παραγωγών, με τους συνεταιρισμούς στα δικά τους χέρια. Για να κάτσουν στο σκαμνί όλοι οι υπεύθυνοι για την τραγωδία: ιδιοκτήτες, τραπεζίτες και οι εκάστοτε κυβερνώντες.

Η σωτηρία των εργαζόμενων, των οικογενειών τους και της διατροφής του λαού, πάνω από τους χρεοκοπημένους ιδιοκτήτες και τραπεζίτες, πάνω από το χρέος, το ευρώ και την ΕΕ!

πηγή: info-war

mouga

πολλά θα μπορούσες να πεις για το ότι κλείνει το mega

όπως για παράδειγμα ότι αυτοί εκεί στο μεγάλο κανάλι "ζούσαν πάνω απ'τις δυνατότητές τους" ή ότι "έτσι είναι η Ελεύθερη Αγορά, μας αρέσει δεν μας αρέσει", ή το ότι "είχαν υπερδανειστεί, χωρίς να καταφέρουν να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες του σκληρού ανταγωνισμού και να μειώσουν τις δαπάνες τους" και άλλα πολλά φιλελέδικα

πάντως κακά τα ψέματα, δεν είναι να χαίρεσαι για αυτή την εξέλιξη...μόνο και μόνο επειδή θα την πληρώσουν οι λάθος άνθρωποι..

τα φερέφωνα του καθεστωτικού λόγου θα την βρουν την άκρη, για να συνεχίσουν να βγάζουν το λερωμένο παντεσπάνι τους

Arbeit macht frei (Η εργασία απελευθερώνει)

για όσους από εσάς γουστάρετε τον καπιταλισμό και καυλώνετε με τη ζούγκλα της "ελεύθερης" οικονομίας και ότι όλα αυτά είναι φυσικά και ότι πρέπει να αφήσουμε την Αγορά ελεύθερη, δηλαδή ανεξέλεγκτη να ρυθμιστεί από μόνη της, γιατί μόνο έτσι "θα πάμε μπροστά" και ότι έχουν αποτύχει ο κομμουνισμός και ο σοσιαλισμός (ενώ ο καπιταλισμός είναι σούπερ πετυχημένος..) και όλες αυτές τις παπαριές, σας έχω ένα μήνυμα και ένα ενδιαφέρον άρθρο

πρώτα το μήνυμα

και τώρα το άρθρο (των NYT παρακαλώ...)

Νew York Times: Αυτός είναι ο απίστευτος εργασιακός μεσαίωνας των υπαλλήλων της Amazon

Ένα εκτεταμένο άρθρο που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στους New York Times για τις συνθήκες εργασίας μέσα στην Amazon έχει δημιουργήσει τεράστιο θόρυβο σε όλον τον κόσμο.

Η εταιρία που ίδρυσε το 1994 ο Ελληνοαμερικανός Τζεφ Μπέζος, ο οποίος θεωρείται αυτήν την στιγμή ο πέμπτος πλουσιότερος άνθρωπος στην Αμερική, αντιμετωπίζει τους υπαλλήλους της με τρόπους που ξεφεύγουν από την οποιαδήποτε έννοια του εργατικού δικαίου.

Οι άνθρωποι που εργάζονται εκεί ζουν κάτω από συνθήκες διαρκούς πίεσης, υποχρεωμένοι να ζουν σαν μικρά ρομποτάκια, τα οποία εκπαιδεύονται με στόχο την μέγιστη δυνατή απόδοση προς όφελος της εταιρίας. Ακόμα και σε βάρος στοιχειωδών αναγκών τους και των ανθρώπινων δικαιωμάτων τους.

Οι λεπτομέρειες από τους Amazonians (όπως ονομάζονται τα ανώτερα στελέχη) που άνοιξαν το στόμα τους είναι πραγματικά σοκαριστικές. Ο μέσος όρος εργάσιμων ωρών μέσα στην εβδομάδα ξεπερνά τις 75 ώρες, και όποιος δεν τις επιτυγχάνει είναι αποδιοπομπαίος. Το μέϊλ ή το τηλέφωνο είναι πάντα ανοιχτό για όλους. Και θα πρέπει να απαντιέται άμεσα, ακόμα και μέσα στην νύχτα γιατί αλλιώς υπάρχουν επιπτώσεις.

Οι υπάλληλοι έχουν ειδικό πρόγραμμα μέσω του οποίου μπορεί να «καρφώνει» ο ένας τον άλλον αν -κατά την κρίση του- είναι αποδοτικός ή όχι στην εργασία του. Ενώ τα πάντα περιστρέφονται γύρω από την εταιρία, με αποτέλεσμα πολλοί άνθρωποι να καταρρέουν και μέσα στους εργασιακούς χώρους, πάσχοντας από κατάθλιψη και ασθένειες του νευρικού συστήματος.

Στο δημοσίευμα, ένας από τους συνεντευξιαζόμενους, αναφέρει ότι κάθε μέρα έβλεπε υπαλλήλους να κλαίνε πάνω στα γραφεία τους, προφανώς μην αντέχοντας τις συνθήκες πίεσης που επιβάλλονται από τους ανωτέρους τους.

Στις αποθήκες με τα προς διάθεση εμπορεύματα της εταιρίας, οι υπάλληλοι παρακολουθούνται με ένα εξελιγμένο ηλεκτρονικό σύστημα ώστε να επιβεβαιώνεται ότι πακετάρουν αρκετά κουτιά μέσα ανά ώρα. Μάλιστα όταν είχε ξεσπάσει φωτιά σε αποθήκη της εταιρίας το 2011, οι υπάλληλοι δεν έβγαιναν έξω, παραμένοντας μέσα στις αποθήκες σε θερμοκρασίες άνω των 40 βαθμών, μέχρι να λιποθυμήσουν και να τους παραλάβουν τα ασθενοφόρα που βρίσκονταν απέξω.

Οι ιστορίες που διηγούνται οι άνθρωποι που αποφάσισαν να μιλήσουν ξεπερνούν κάθε φαντασία. Μία υπάλληλος στο τμήμα καρτών για δώρα δήλωσε ότι δεν κοιμήθηκε για τέσσερις συνεχόμενες ημέρες, ενώ στο τέλος πλήρωσε από την τσέπη της έναν άλλον υπάλληλο να της κάνει την δουλειά. Όλα στην Αmazon λειτουργούν στο πνεύμα του Μπέζος, που θέλει τον υπάλληλο να θυσιάζει τα πάντα για την εταιρία, χωρίς προσωπικό χρόνο και με όλη του την πνευματική ενέργεια να αναλώνεται για το πως θα υπερισχύσει των συνεργατών του.

Οι υπεύθυνοι της Amazon ενοχλούνται ιδιαίτερα με την μητρότητα. Όταν μία υπάλληλος απέκτησε παιδί, και άρχισε να φεύγει λίγο πιο νωρίς από την δουλειά (ενώ παράλληλα αναπλήρωνε με εργασία τη νύχτα από το σπίτι), οι υπόλοιποι υπάλληλοι διαμαρτυρήθηκαν στους προϊσταμένους της και μετά από λίγο καιρό την έδιωξαν.

Το σύστημα του «καρφώματος» λειτουργεί με έναν τρόπο μιας πυραμίδας, στην οποία όποιος βρίσκεται στο κάτω μέρος είναι αυτός που θα απολυθεί στην επόμενη εκκαθάριση. Έτσι στόχος του κάθε υπαλλήλου είναι να κάνει παρατηρήσεις για τους συναδέλφους του, ώστε να διατηρείται ψηλά στην πυραμίδα και να παραμένει έτσι μέσα στην εταιρία.

Οι διακρίσεις εναντίον των γυναικών είναι εμφανείς μέσα στην Amazon, καθώς είναι από τις ελάχιστες αμερικάνικες εταιρίες που δεν έχουν παρά ελάχιστες γυναίκες σε διοικητικές θέσεις. Η μητρότητα επίσης είναι παράγοντας δυσμένειας, καθώς όπως αναφέρει μία γυναίκα υπάλληλος με τρία παιδιά, της είχε ανακοινωθεί ότι η φροντίδα τους την εμποδίζει να είναι αποδοτική και να μπορεί ν' ανέβει μέσα στην εταιρία. Της είπαν ότι λόγω των παιδιών είναι λιγότερο ανταγωνιστική σε σχέση με νεαρότερους υπαλλήλους που δεν έχουν τέτοιες δεσμεύσεις και της «σύστησαν» να εγκαταλείψει την εταιρία.

Διακρίσεις όπως είναι φυσικό υπάρχουν και για την ηλικία των υπαλλήλων. Η συμπλήρωση του 40ού έτους αρχίζει και δημιουργεί πρόβλημα στον εκάστοτε υπάλληλο, καθώς το πνεύμα της εταιρίας είναι ότι μπορεί να αντικατασταθεί με έναν τριαντάρη. Ενώ και ο τριαντάρης είναι πάντα εξίσου αναλώσιμος αν βρεθεί κάποιος ακόμα μικρότερος με λιγότερες απαιτήσεις και σαφώς μικρότερες αναστολές στο να καρφώνει τους συναδέλφους του και να δουλεύει 7 ημέρες την εβδομάδα ατέλειωτες ώρες.

Τα περιστατικά που αναφέρονται στο άρθρο των ΝΥΤ δεν έχουν τελειωμό. Υπάλληλος σε υψηλή θέση και με εξαιρετική μέχρι τότε αξιολόγηση, μόλις χρειάστηκα να ξεκινήσει την φροντίδα του πατέρα του που έπασχε από καρκίνο, έπεσε από την μία στιγμή στην άλλη σε δυσμένεια, και μετά από λίγο καιρό απολύθηκε. «Αν δεν μπορείς να δουλεύεις 80 ώρες την εβδομάδα, αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα για την Amazon» δήλωσε ο ίδιος.

Αντίστοιχη είναι και η συμπεριφορά σε ανθρώπους που ξαφνικά αρρωσταίνουν. Μία γυναίκα που έφυγε για λίγο καιρό από το γραφείο με καρκίνο στον θυρεοειδή, όταν επέστρεψε ανακάλυψε ότι οι συνάδελφοί της, με τις ευλογίες των προϊσταμένων της, είχαν καταλάβει την θέση της και απολύθηκε. Μία άλλη γυναίκα με καρκίνο στο στήθος όταν επέστρεψε στην δουλειά, μπήκε σε πρόγραμμα «εργασιακής βελτίωσης», κάτι που στην γλώσσα της Amazon σημαίνει ότι «καλό θα είναι να αρχίσεις να ψάχνεις για άλλη δουλειά».

Τα περιστατικά που αναφέρονται στο μεγάλο άρθρο των NYT είναι ακόμα πολλά και άκρως ενδεικτικά για το τι συμβαίνει στους χώρους εργασίας μίας από τις μεγαλύτερες και πιο προβεβλημένες εταιρίες στον κόσμο. Ο θόρυβος που έχει ξεσπάσει στην Αμερική αλλά και σε όλο τον κόσμο είναι τεράστιος. Με το site των NYT να κατακλύζεται από αρνητικά κυρίως σχόλια σχετικά με την λειτουργία της εταιρίας του Μπέζος.

Ο ίδιος έστειλε μια επιστολή στην εφημερίδα με την οποία, χωρίς να αναφέρεται στην ταμπακιέρα, προσπάθησε να εξωραΐσει την εικόνα της. Αλλά κανείς δεν φαίνεται να τον πιστεύει, ιδίως όταν όλες αυτές οι καταγγελίες είναι επώνυμες και από ανθρώπους που έχουν περάσει πολλά χρόνια στην εταιρία. Και οι οποίοι όπως χαρακτηριστικά λένε, δεν θα εύχονταν ούτε στον χειρότερο εχθρό τους να βρει θέση εργασίας στην Amazon.

Όμως παρ' όλα αυτά, η πρακτική της Amazon δεν φαίνεται να είναι κάτι άγνωστο στην Αμερική (παλαιότερα κάτι αντίστοιχο είχε γίνει και για την Microsoft). Και παρά τις μεγάλες αντιδράσεις και την γενική κατακραυγή σε ολόκληρο τον κόσμο, το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης είχε άλλη άποψη. Την αμέσως επόμενη ημέρα της δημοσίευσης του άρθρου των Νew York Times η μετοχή της Amazon... ανέβηκε. Και ο Τζεφ Μπέζος συνεχίζει να χαμογελά με αυτό το σαρδόνιο χαμόγελο που συνηθίζει όταν έχει επιτύχει τον σκοπό του.

Σε έναν κόσμο που η ανθρώπινη εργασία και προσωπικότητα είναι μια λεπτομέρεια της πιο άγριας οικονομίας της αγοράς, αυτό δεν θα πρέπει να μας κάνει εντύπωση. Τουλάχιστον ας ελπίσουμε ότι κάποιους από εμάς ακόμα μας τρομάζει...

Πηγή: protothema.gr @gazzetta

τότε δεν υπήρχε φόβος...μετά από 2.5 χρόνια "success story", υπάρχει..

Μας απείλησαν τελευταία με διλήμματα του τύπου μεσοπρόθεσμο ή τανκς.

Κάποιοι άλλοι πριν ένα μήνα είχαν απειλήσει μεσοπρόθεσμο ή δραχμή, σας θυμίζω.

Πρόκειται για προπαγανδιστική εκστρατεία φόβου. Η οποία δεν πείθει κανένα. Απλώς δημιουργεί πανικό στην Αγορά και αποσταθεροποιεί την οικονομία. Κάθε φορά που ακούγονται τέτοιες ανοησίες, το μόνο δυστυχώς που γίνεται είναι φυγή κεφαλαίων από τις τράπεζες και είναι τεράστια η ευθύνη της κυβέρνησης. Όμως ο ελληνικός λαός δεν εκβιάζεται πλέον. Απλώς και μόνον η Αγορά κακοποιείται. Ας το καταλάβουν κι ας σταματήσουν αυτά τα πυροτεχνήματα […]

antonis samaras_

           

"έχω ευρώ, ψωνίζω όποτε θέλω, είμαι λεύτερος"...

{φιλελές νοικοκυραίος σε απόγνωση}

ένα από τα πολλά θύματα των αριστερών αγκυλώσεων που ακόμα πλήττουν την αγορά

χλωμές κλασομπανιέρες

Ινδιάνοι

16 Σεπ, ’13

Pitsirikos

Η ακινησία και η παθητικότητα της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών του πλανήτη απέναντι σε ένα σύστημα που αποκλείει μεγάλα τμήματα του πληθυσμού -και δεν είναι καθόλου μυστικό πως στο μέλλον θα αποκλείει ακόμα περισσότερους- δεν θα πρέπει να προκαλούν εντύπωση.

Η ανθρωπότητα κοιτούσε συχνά από την άλλη μεριά, όταν διαπράττονταν εγκλήματα σε βάρος της ανθρωπότητας. Και τα εγκλήματα σε βάρος της ανθρωπότητας τα έκαναν άνθρωποι. Δεν τα έκαναν εξωγήινοι.

Η άρνησή μας να δούμε την κατάσταση όπως ακριβώς είναι -και να παραδεχτούμε πως είναι απελπιστική- δεν πρόκειται να μας βοηθήσει ιδιαίτερα.

Αντιθέτως, η ταπεινή μου γνώμη είναι πως πρέπει να δούμε την κατάσταση όπως ακριβώς έχει. Όσο δυσάρεστο και επώδυνο κι αν είναι αυτό. Μόνο έτσι, θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το παρόν και τα σχέδια για το τρομακτικό μέλλον που μας ετοιμάζουν.

Τον περασμένο αιώνα, οι Εβραίοι -και όχι μόνο- θεωρήθηκαν από τη ναζιστική Γερμανία «άχρηστοι άνθρωποι». Σας θυμίζει κάτι; Θα έπρεπε.

Κι όμως, ακόμα κι όταν χιλιάδες Εβραίοι κατέληξαν στους φούρνους των κρεματορίων, δεν ήταν λίγοι οι Εβραίοι -ανάμεσά τους και πολλοί Έλληνες Εβραίοι (ή Εβραίοι της Ελλάδας)- που αρνήθηκαν να παραδεχτούν πως αυτό συμβαίνει. Το αποτέλεσμα ήταν να καταλήξουν κι αυτοί στους φούρνους.

Η άρνηση της πραγματικότητας δεν είναι καθόλου ευεργετική για το μέλλον σου.

Δεν έχει κανένα νόημα να αρνηθείς πως ζεις στο δόγμα της ελεύθερης αγοράς, πως το κέρδος είναι η μόνη αποδεκτή και αδιαμφισβήτητη «αξία», πως οι νόμοι φτιάχνονται πια μόνο για να υπηρετήσουν το κέρδος και πως εκατομμύρια άνθρωποι -που αυξάνονται διαρκώς- δεν έχουν λόγο ύπαρξης και θεωρούνται άχρηστοι επειδή δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας γι’ αυτούς και δεν παράγουν κέρδος. Περισσεύουν. Αν είσαι, ήδη, ένας από αυτούς, «Περισσεύετε».

Η νέα Τελική Λύση μπορεί να μην φαίνεται τόσο βάρβαρη και αποκρουστική αλλά μπορεί να είναι πιο «αποδοτική» και αποτελεσματική από το Ολοκαύτωμα.

Σε αυτόν τον νέο παγκόσμιο «πολιτισμό» της ελεύθερης αγοράς και του κέρδους, εμείς είμαστε οι Ινδιάνοι.

Οι Ινδιάνοι -όπως και άλλοι αυτόχθονες λαοί- είχαν για αιώνες δική τους γη και έναν ωραιότατο και σοφό πολιτισμό αλλά κατακτήθηκαν, και όσοι επέζησαν από την γενοκτονία -που τότε δεν την έλεγαν ακόμα «γενοκτονία» και αυτός μάλλον είναι ο λόγος που δεν φτιάχνουν μνημεία για την γενοκτονία των Ινδιάνων- έζησαν σαν σκλάβοι χωρίς δικαιώματα στην ίδια τους την πατρίδα.

Σκλάβοι χωρίς δικαιώματα στην ίδια τους την πατρίδα. Τελικά, οι Ινδιάνοι ήταν πολύ μπροστά.

Με την ευκαιρία, ένα από τα πράγματα που ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω ήταν η ανακάλυψη της Αμερικής, και όχι μόνο της Αμερικής.

Το να υποστηρίζεις πως ένας τόπος που κατοικείται για αιώνες ανακαλύφτηκε όταν τον ανακάλυψαν οι Ευρωπαίοι είναι σαν να υποστηρίζεις πως εσύ ανακάλυψες το αεροπλάνο επειδή μπήκες μέσα για πρώτη φορά στη ζωή σου.

Καθώς μας έχουν καθηλώσει με επιδέξιο τρόπο και μας έχουν ζαλίσει με ατελείωτες οικονομικές και πολιτικές συζητήσεις και αναλύσεις που περιέχουν συνεχείς εκβιασμούς και αντιμετωπίζουν την ελεύθερη αγορά και το κέρδος σαν τους δυο μοναδικούς θεούς που γνώρισε η ανθρωπότητα -και κανείς δεν έχει δικαίωμα να τους αμφισβητήσει-, μας είναι δύσκολο να αντιληφθούμε πως εμείς είμαστε οι Ινδιάνοι αυτής της υπόθεσης.

Κι αν οι Ινδιάνοι ηττήθηκαν από έναν -θεωρητικά τουλάχιστον- ανώτερο πολιτισμό, εμείς θα ηττηθούμε από τον πολιτισμό του κέρδους.

Εγώ, πάντως, ήμουν πάντα με τους Ινδιάνους. Τώρα ξέρω γιατί. Ουγκ.

πηγή: pitsirikos

Αγοραία ηθική

επιτέλους, ας ζήσουμε ανήθικα

“Από τις αρχές του 20^ου αιώνα, τα καμπανάκια χαιρετούν καθημερινά το άνοιγμα και το κλείσιμο του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης. Με τον τρόπο αυτό τιμούν την εργασία και την αυτοθυσία των κερδοσκόπων που ποντάρουν τον πλανήτη, αποφασίζουν για την αξία των πραγμάτων και των κρατών, κατασκευάζουν εκατομμυριούχους και ζητιάνους, και είναι ικανοί να σκοτώσουν περισσότερο κόσμο απ’ ότι ο πόλεμος, η πανούκλα ή η ξηρασία.

Στις 24 Οκτωβρίου 1929 τα καμπανάκια χτύπησαν χαρούμενα ως συνήθως, όμως ήταν η χειρότερη μέρα σε ολόκληρη την ιστορία του τεμένους της οικονομίας. Η πτώση του έκλεισε τράπεζες κι εργοστάσια, ανέβασε την ανεργία στα ύψη και κατέβασε τους μισθούς στο υπόγειο, κι ολόκληρος ο κόσμος πλήρωσε τα σπασμένα.

Ο υπουργός Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Άντριου Μέλον, παρηγόρησε τα θύματα. Είπε ότι η κρίση είχε τη θετική της πλευρά, γιατί «έτσι ο κόσμος θα δουλέψει πιο σκληρά και θα ζήσει μια πιο ηθική ζωή»”

Εντουάρντο Γκαλεάνο – War Street // Καθρέφτες

Ας ζήσουμε κάποτε και χωρίς πλαφόν, παραγωγικότητα, αποδοτικότητα, περικοπές, υπομονή, δωρέες σαν εκποιήσεις. Όχι άλλη ηθική. Δεν αντέχεται.

πηγή: το βυτίο

φιλελεύθεροι ευγονιστές

 

Το βάρος των άλλων και η φιλελεύθερη ευγονική

"Ο πρώτος νόμος για την στείρωση των κατώτερων κοινωνικών στοιχείων εκδόθηκε το 1907 στις Ηνωμένες πολιτείες. Επέτρεπε να στειρωθούν οι σκληροί εγκληματίες και οι διανοητικά άρρωστοι και το 1914 προστέθηκαν στην λίστα και οι υπότροποι εγκληματίες και οι αλκοολικοί όπως και το 1923 στο Μισούρι οι μαύροι και οι Ινδιάνοι κλεφτοκοτάδες μιας και οι λευκοί κλεφτοκοτάδες μπορούσαν εύκολα να επανέλθουν στους κόλπους της κοινωνίας δουλεύοντας για το κοινό καλό. Το 1929 υιοθετήθηκε νόμος για την στείρωση και στην Ελβετία και την Δανία, ενώ το 1934 στην Νορβηγία και το 1935 στη Φινλανδία και στην Σουηδία όπου έμεινε εν ισχύ ως το 1975 και 13.820 Σουηδοί και 48.955 Σουηδές στειρώθηκαν με δικαστική απόφαση[...]

[...]Το 1910 οι Αμερικανοί δημιούργησαν το Γραφείο στατιστικών δεδομένων της ευγονικής (Eugenics Record Office) και το 1922 ο διευθυντής αυτού του Γραφείου έστειλε στην κυβέρνηση έναν κατάλογο των κοινωνικά απροσάρμοστων που έπρεπε να στειρωθούν προς όφελος της διατήρησης μιας ισορροπημένης κοινωνίας. Ο κατάλογος ήταν χωρισμένος σε δέκα ενότητες που ανταποκρίνονταν σε κοινωνικά και ιατρικά κριτήρια και περιελάμβανε τους αλήτες τους τρελούς τους ψυχοπαθείς τους εγκληματίες τις πόρνες τους ομοφυλόφιλους τους συφιλιδικούς τους τοξικομανείς τους αλκοολικούς όπως και αυτούς στους οποίους προσφέρονταν κοινωνική υποστήριξη δηλαδή τους πολίτες που δεν διέθεταν κατοικία ή αυτούς που έπαιρναν ανεπαρκή μισθό καθώς και τους πολίτες που είχαν κάποια σοβαρή αναπηρία όρασης ή ακοής και τέλος τους φυματικούς ή τους επιληπτικούς[...]
[...]πολλοί βιολόγοι γενετιστές ψυχίατροι και ανθρωπολόγοι σκέφτονταν ότι μαζί με τον ηλεκτρισμό η ευγονική αποτελούσε τη μεγαλύτερη συνεισφορά της σύγχρονης επιστήμης στην ανθρωπότητα και ότι ακριβώς όπως ο ηλεκτρισμός είχε μεταβάλει τις υλικές συνθήκες της ζωής και είχε επιτρέψει στον κόσμο να μπει σε μια νέα εποχή, έτσι και η ευγονική θα μεταμόρφωνε ριζικά την βιολογική βάση της κοινωνίας και θα επέτρεπε στον κόσμο να μπει σε μια νέα εποχή. Μερικοί ευγονιστές όμως έλεγαν πως οι στειρώσεις δεν θα έφερναν κανένα αποτέλεσμα και υπολόγιζαν ότι θα χρειάζονταν είκοσι δύο γενεές ακόμη για να μειωθεί το ποσοστό των τρελών και ψυχοπαθών κατά 0,9% και ενενήντα γενιές ακόμη για να σταθεροποιηθεί η αναλογία των τρελών και ψυχοπαθών στην κοινωνία στο 1%. Κι έλεγαν πως έπρεπε να βρεθεί ένας πιο γρήγορος τρόπος για να εξυγιανθεί η ανθρωπότητα."

----------------

Σε αυτά τα απόσπάσματα από  το ποιητικά απαισιόδοξο μικρό βιβλίο με τίτλο Europeana του Τσέχου συγγραφέα Patrik Ourednik, μπορούμε να πάρουμε μια ακόμη γεύση των φιλελευθέρων καινοτομιών.
Το γραφείο της ευγονικής στην Αμερική χρηματοδότησε αρχικά η χήρα του Edward Henry "Ned" Harriman, βαρόνου των αμερικάνικων σιδηροδρόμων. Την χρηματοδότησή του συνέχισαν πρώτα η γνωστή οικογένεια Rockefeller και αργότερα οι επιχειρηματίες του ιδρύματος Garnegie.
Ιδρυτής υπήρξε ο διαβόητος Charles Davenport οι θεωρίες του οποίου ενέπνευσαν το ολοκαύτωμα που ακολούθησε στην Ευρώπη, και ισόβιος διευθυντής του ένα απίστευτο κάθαρμα, ο Harry Hamilton Laughlin εμπνευστής της νομοθετικής ρύθμισης για την υποχρεωτική στείρωση.
Κατακάθια της φιλελευθερης ιδεολογίας, η οποία εφαρμόζοντας την "κοινή λογική" της αποικιοκρατίας, μέσα στις ίδιες της τις βάσεις, έθρεψε τον εθνικισμό τον ολοκληρωτισμό και την μαζική δημοκρατία, καταδικάζοντας μέχρι σήμερα, και σήμερα περισσότερο από ποτέ, δισεκατομμύρια ανθρώπους στην γενική εξαθλίωση.

Η τεχνική πρόοδος, η οικονομική ανάπτυξη, η αποτελεσματικότητα και η καινοτομία, καλά συνδιασμένες μέσα σε μόλις εκατό χρόνια καταφέρνουν να ρίξουν στα δεσμά της "εθελοντικής" σκλαβιάς σχεδόν το σύνολο των ανθρώπων του πλανήτη και, για καλό και για κακό, είναι σε θέση σε μια μόνο πολεμική επίθεση να εξαφανίσουν 29 εκ. άτομα και να τραυματίσουν σοβαρα άλλα 7 (με εκτιμήσεις του 1980!)

• Black, Edwin (2003). War Against the Weak: Eugenics and America's Campaign to Creat a Master Race. New York / London: Four Walls Eight Windows
• Clarence J. Karier, "Testing for Order and Control in the Corporate Liberal State,"
• Liberalism: A Counter-History by Domenico Losurdo
• Daniel J. Kevles, In the Name of Eugenics: Genetics and the Uses of Human Heredity (Cambridge, Mass.: Harvard University Press, 2001).

πηγή: dangerfew

Συνέργειες νεογιάπηδων

καταστρώνοντας το οικονομικό πρόγραμμα 

Συνέργειες. Έτσι δεν τα λένε τα γκόλντενμπόϊζ τα επιπλέον κέρδη (πέραν του αθροίσματος των επιμέρους κερδών) που προκύπτουν (π.χ. μέσω μείωσης κόστους) από συνενώσεις/συγχωνεύσεις/εξαγορές εταιριών?

Τις συνέργειες λοιπόν θα σκέφτηκαν οι ηγέτες των νεοφιλελεύθερων γκρουπούσκουλων Δράση και Δημιουργία Ξανά, Στ.Μάνος και Θ.Τζήμερος και αποφάσισαν την κοινή κάθοδο στις εκλογές.

Φουκαράδες νεοφιλελέδες με πολιτική και κοινωνική σκέψη σε βρεφικό στάδιο που μας θέλουν να μην αλλάζουμε δρόμο, αλλά να πηγαίνουμε στον ίδιο χωρίς ενδοιασμούς, όλο ντου και ταχύτητα. Γνήσιοι εκπρόσωποι και καραμπινάτοι λάτρεις ενός συστήματος του οποίου την ΤΡΙΤΗ κατάρρευση ζούμε από το 2008 και δώθε, ευαγγελίζονται ξεδιάντροπα την κανιβαλική Αγορά ως τη λύση στο πρόβλημά μας. Νομίζουν πως με αφορισμούς του τύπου "Οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι, αυτοί που θα μας σώσουν είναι οι τεχνοκράτες" θα μας πείσουν, ειδικά τώρα που έχουμε και την εμπειρία του super επιτυχημένου παπαδήμιου...(Παρόλα αυτά το κεντρικό slogan του πρώην (και νυν) διαφημιστή Τζήμερου "Πολιτική χωρίς πολιτικούς", δέχτηκε ήδη την πρώτη εξαίρεση, για χάρη του μεγαλείου της πολιτικής σκέψης του Στέφανου Μάνου. Είναι και οι συνέργειες που λέγαμε...)

Αντιμετωπίζουν τον εαυτό τους ως προϊόν, τον προεκλογικό αγώνα ως spec με/για/από ηλίθιους, τη χώρα ως εταιρία και το λαό ως workers-to-let. Με την υπόσχεση ότι αν και όταν πάνε όλα καλά, θα μας προστεθεί και η ιδιότητα του χαζοχαρούμενου καταναλωτή (μέχρι τότε θα ξεχρεώνουμε στις τράπεζες το "χρέος").

Αμερικανιές δηλαδή 

για αμερικανάκια.

Όντως έχουν την πλάκα τους! 

Άσε που μερικοί δεξιοί μπορεί να πιστέψουν, πως τα κοινά συμφέροντα που έχουν με τους τραπεζίτες, πολυεθνικές, μεγαλοεργολάβους, εφοπλιστές είναι περισσότερα από τους κινδύνους που διατρέχει το έθνος από τους απλυτοαναρχοκομμουνιστοσυμμορίτες, που θα μας σφάξουνε με κονσερβοκούτια για να ζωγραφίζουν με το αίμα μας σφυροδρέπανα στις εκκλησές. Κι έτσι οι Τζημερομάνοι να φανούνε ακόμα και χρήσιμοι(!) κλέβοντας ψήφους απ'τον antonis_ :) (κρυφή συμπαιγνία με την ψηλή μου κάνει..)