είναι ο Καπιτωλισμός ηλίθιε

Στο Καπιτώλιο δε μπήκαν "αγανακτισμένοι" ή "διαδηλωτές" ή "όχλος", όπως βολικά αρέσκονται να ψελλίζουν τα ελληνικά μίντια.

Εισέβαλαν με την ανοχή ή ακόμα και τη διευκόλυνση της αστυνομίας, ένοπλα ακροδεξιά καθάρματα, στην πλειονότητά τους λευκοί μεσοαστοί άνδρες, ορισμένοι εκ των οποίων με ισχυρές διασυνδέσεις στον κρατικό μηχανισμό.

Αυτοί που μετατρέπουν την alt right σε κυβερνητικό λόγο, που δίνουν κυβερνητικά αξιώματα σε ορκισμένα ακροδεξιά στελέχη, που κανονικοποιούν το ρατσιστικό λόγο, που εκθρέφουν μακεδονομάχους και τουρκοφάγους, που υποκινούν τη δράση ένοπλων πολιτοφυλακών στον Έβρο και τραμπούκικων συμμοριών στην Λέσβο, που κανακεύουν την αστυνομική αυθαιρεσία και τον εναγκαλισμό της με κάθε είδους φασιστικά αποβράσματα, που ντοπάρουν την κοινωνία με εθνικοφροσύνη και θρησκοληψία, ας έχουν υπόψη τους ότι τα γεγονότα στο Καπιτώλιο είναι δικός τους καθρέπτης.

Έλενα Ακρίτα @facebook

Το καθεστώς της ντροπής και της κατάντιας

Καταγγελία απο τον Γιώργο Θαλάσση, πρώην Γυμνασιάρχη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, που όταν πήγε να αφήσει ένα λουλούδι στο μνημείο, τον εμπόδισαν και τον απείλησαν με προσαγωγή. Από την σελίδα του στο Facebook

κάτω από τα σώβρακα, υπάρχει πευκοβελόνι..

[εδώ ταιριάζει το σύνθημα, που όλους μας ενώνει]

Όταν ακούς «τάξη», ανθρώπινο κρέας μυρίζει.

Οδυσσέας Ελύτης

 Πολλοί νοικοκυραίοι ερεθίζονται με την εικόνα συμπλεγματικών μπάτσων να ξυλοκοπούν και να ξεφτιλίζουν πολίτες. Σιχαμένοι μικροαστοί που είναι μια ζωή στη φάπα, νιώθουν να παίρνουν το αίμα τους πίσω με την "κανονικότητα" της πατροπαράδοτης δεξιάς.

η βάρβαρη εξουσία

              

kill Παντελήδες με πιστοποίηση

......σε αντίθεση με τον Ζακ Κωστόπουλο, του οποίου οι τοξιλογικές εξετάσεις έδειξαν ότι ήταν πεντακάθαρος.

Επισήμως λοιπόν, μπορούμε να μιλάμε για δολοφονία του από τους δύο καταστηματάρχες-νοικοκυραίους-ζόμπι, αλλά και από τους μπάτσους της ομάδας Δίας που επενέβησαν και αντί να συλλάβουν τους κανίβαλους, αποτελείωσαν το θύμα.

οι kill Παντελήδες

Η δολοφονία του Ζακ ανατάραξε για λίγο την επιφανειακή κανονικότητα του σύγχρονου ελληναράδικου βόθρου, εξού και η μπόχα που μας καταπλάκωσε τις τελευταίες μέρες. Κι αυτό σχετικό είναι βέβαια, αφού επηρεαστήκαμε μόνο εμείς με την κάπως ευαίσθητη μυτούλα. Γιατί υπάρχουν και πολλοί γύρω μας που έχουν κάνει μύτη πατατένια, σαν του τέρατος του Μάνου Χατζιδάκη. Αυτούς τους κόβω στην καλύτερη να μην χαμπαριάζουν τίποτα. Και στη χειρότερη να φτιάχνονται κιόλας με τη βοθρίλα.

Πάντως πρέπει να κάναμε και νέο χάϊ-σκορ στην αηδία, αφού ένα λιντσάρισμα ενός ετοιμοθάνατου, από 7-8 ψυχοπαθείς σε κοινή θέα στην Ομόνοια δεν ήταν καν το πικ της ιστορίας. Είχαμε και τον συμπρωταγωνιστή της κλωτσοπατινάδας (όχι ο κοσμηματοπώλης, το άλλο αρχίδι), που ως γνήσιος νοικοκυραίος, την επόμενη μέρα έβριζε τον Ζακ στο τουίτερ, προσπαθώντας να φτιάξει κλίμα, ότι επρόκειτο για απόπειρα ληστείας από επικίνδυνο πρεζόνι. Για σκεφτείτε το λίγο. Ας έρθουμε λίγο στη θέση του, όσο και να βρωμοκοπάει. Κλωτσούσες στο κεφάλι για ώρα κάποιον άγνωστο. Να δεχθούμε την "φυσιολογικότερη" εκδοχή. Ότι απειλήθηκε η ζωή σου, τελούσες υπό πανικό, ένιωσες ότι κινδυνεύεις και ήσουν σε αυτοάμυνα. Να τα δεχθούμε όλα αυτά, παρόλο που καταρρίπτονται άνετα από κάθε λογικό άνθρωπο που θα δει απλά το βίντεο. Μαθαίνεις ότι αυτός ο άγνωστος νέος που του κλωτσούσες το αιμόφυρτο κεφάλι, εν τέλει πέθανε. Ακόμα κι αν είσαι τόσο γκάου, που δεν συνδέεις τις κλωτσιές σου με την κατάληξη του Ζακ, ακόμα κι αν η συνείδησή σου είναι τόσο πουτάνα που δεν σου χτυπάει κανένα καμπανάκι, πόσο σκατόψυχος πρέπει να είσαι για να βγαίνεις την επόμενη μέρα και να συκοφαντείς τον νεκρό? Για σένα λέω ρε δίποδο, που τον κλωτσούσες με την χαρακτηριστική ελληναράδικη μαγκιά. Αν υπάρχει πάτος της ανθρώπινης ύπαρξης, σε ενημερώνω μεγάλε ότι μόλις στραπατσάρισες τη μάπα σου πάνω του. Με φόρα.

Και από ό,τι μαθαίνω, μόνο τυχαία δεν ήρθε αυτή η κατάντια του σελινόπσυχου. Είναι διακεκριμένο στέλεχος του Πατριωτικού(myass) Μετώπου, μάχιμος Μακεδονομάχος, με συμμετοχή και στο λιντσάρισμα του Μπουτάρη, ενώ είμαι σίγουρος ότι θα είναι και θρήσκος. Είχε πρόγραμμα ο τύπος.

Όσο για τους μπάτσους τι να πω πέρα απ'το ότι επιβεβαίωσαν με το χειρότερο τρόπο το γνωστό σύνθημα που όλους μας ενώνει...

Κι όπως πολύ εύστοχα σημειώνει ο κ.Χριστοφορίδης:

Θα κλείσω με κάτι ωραίο που έγραψε ένας φίλος του Ζακ, που δυστυχώς δεν συγκράτησα το όνομά του.

Τον Ζακ τον συμπαθούσα πριν καν τον γνωρίσω γιατί είχε όσα σιχαινόταν ο μέσος ελληνας (γκέι κ στρέιτ). Ήταν "αδερφή", ήταν οροθετικός, ήταν slut. Τον θαύμαζα γιατί κατάφερε και ζούσε όπως γουσταρε σ'αυτή τη γαμημενη ελληνική κοινωνία. Του χρωστάμε.-

οι "γνωστοί άγνωστοι" και οι πάνχαζοι αστοδεξιοί

Εξαιρετική ανάλυση, χωρίς λεκτικές φιοριτούρες, χωρίς ιδεολογικοπολιτικές φλυαρίες. Με χρήση απλής λογικής όπως προκύπτει από τη στοιχειώδη επαφή με την πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα από την οποία απέχει έτη φωτός ο κάθε πάνχαζος αστοδεξιός νοικοκυραίος και ο κάθε εκλεκτός πελάτης της Siemens που φαντασιώνεται την επανάληψη της συμφοράς του προσφάτως εκλιπόντος παππού του.
{SFY}

Achilles M. Peklaris

28 Ιουλίου στις 6:20 π.μ. ·

Ξεκίνησε πάλι, με αφορμή ποστ του φίλου μου του Χρήστου Χωμενίδη, αυτή η γνωστή και επαναλαμβανόμενη συζήτηση για τα Εξάρχεια, που πρέπει να τα "καθαρίσουν", τους "γνωστούς αγνωστους" που πρέπει επιτέλους (sic) να συλληφθούν και τα λοιπά.

Επειδή έχω γεννηθεί και μεγαλώσει στο κέντρο της Αθήνας, ζω στα Εξάρχεια και από έφηβος ήμουν πάντα μέσα σε κάθε λογής μπάχαλα, θα σας πω πέντε πράγματα από την 30χρονη εμπειρία μου - κι όποιος θέλει ας μ' ακούσει.

1. Κυριαρχεί η αντίληψη ότι "αυτοί που κάνουν τα επεισόδια είναι 200-300 νεαρά άτομα και το μόνο που χρειάζεται είναι απλά να αποφασίσει το κράτος επιτέλους να τους συλλάβει". Αυτό είναι και σωστό και λάθος. Είναι όντως κάπου τόσοι, μόνο που δεν είναι πάντα οι... ίδιοι 200-300. Ο κόσμος εναλάσσεται, οι νεαροι μεγαλώνουν, βρίσκουν δουλειά (ή ερωτεύονται κυριλέ γκόμενα), απομακρύνονται και μετα έρχεται η επόμενη γενιά για να πάρει τη θέση τους. Αυτό γίνεται από τα 70s μέχρι σήμερα. Συνεπώς, αν συλλαβεις φέτος 300 μπάχαλους, του χρόνου θα έχουν αντικατασταθεί από τους νέους 300. Θυμηθείτε την εισβολή στο Πολυτεχνείο στα 90s: Πιάστηκαν 300 καταληψίες, σχεδόν όλοι οι μάχιμοι των Εξαρχείων. Την επόμενη χρονιά νέοι είχαν πάρει τη θέση τους και έγιναν ακριβώς τα ίδια.

2. Ας πούμε ότι η κυβέρνηση αποφασίζει αύριο να εισβάλλει στα Εξάρχεια με τη βία και να εγκαταστήσει 1000 Ματατζήδες σε όλα τα σημεία. Τί θα συμβεί τότε; Θα σας πω εγώ: Πρώτον, η επίθεση στα Εξάρχεια θα συσπειρώσει αμέσως όλο τον σχετικό κόσμο και οι 300 θα γίνουν χιλιάδες, ως αντίδραση στη βία (όπως με τον Γρηγορόπουλο). Έτσι γίνεται πάντα, όταν η ΕΛΑΣ χτυπάει τα Εξάρχεια, την επόμενη μέρα μαζεύεται ο διπλάσιος ή τριπλάσιος κόσμος για συμπαράσταση. Δεύτερον, τα μπάχαλα θα αποκεντρωθούν και οι νεαροί θα αρχίσουν να χτυπάνε αντάρτικα (βλ. Ερμού) εδω κι εκεί. Τότε είναι που θα χαθεί τελείως η μπάλα, γιατί προφανώς τα ΜΑΤ δεν μπορουν να είναι συνεχώς και στην Ερμού, και στη Σκουφά, και στην Κηφισια, και στη Γλυφάδα κλπ., ενώ οι μπάχαλοι μπορούν εύκολα να μαζευτούν μια μέρα 50 άτομα και να πάνε να τα σπάσουν μέσα σε 10' και να εξαφανιστούν. Πις οφ κέικ.

3. Μπάφοι και "σκληρά" στα Εξάρχεια: Ναρκωτικά και συμμορίες υπάρχουν σ' όλες τις γειτονιές εφ' όσον η μαστούρα είναι διαταξική και πάρα πολύς κόσμος στην Ελλάδα (και σ' όλο τον κόσμο) χρησιμοποιεί διάφορες ουσίες. Η διαφορά είναι ότι στα Εξάρχεια (επειδή δεν μπαίνει η Αστυνομία) ολα αυτά φαίνονται στο δρόμο, στα στενάκια, στα πάρκα. Επίσης, το χόρτο στα Εξάρχεια μυρίζει έντονα, ενώ η κόκα στο Κολωνάκι και στη Γλυφάδα είναι άοσμη. Καταλάβετέ το, λοιπόν: Τα πιώματα υπάρχουν παντού. Απλά στα Εξάρχεια τα βλέπεις και τα μυρίζεις, δεν είναι κρυμμένα.

4. Το γκραφίτι είναι τέχνη, η γειτονιά μας είναι ένα ζωντανό ανοικτό μουσείο που φιλοξενεί απίθανα έργα και διεθνείς διάσημους καλλιτέχνες, τους καλυπτερους του είδους - και στους περισσότερους Εξαρχειώτες αρέσει και είναι περήφανοι γι' αυτό. Ως προς τις περίφημες "μουτζούρες" (tagging), αυτές τις έχω συναντήσει από το Κρόιτσμπεργκ του Βερολίνου και τη Λάνγκστράσσε της Ζυρίχης μέχρι τη Φλορεντίν του Τελ Αβιβ, το Καντικόι της Κωνσταντινούπολης και το Φορτ Γκριν του Μπρούκλιν. Δεν είναι μόνο στα Εξάρχεια, λοιπόν, αλλά σε όλες τις μεγάλες πόλεις, είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο που ΔΕΝ συνδέεται με το μπάχαλο.

5. Στην Ελλάδα, η βία που προέρχεται από τη νεολαία βρίσκει έκφραση με διάφορους τρόπους: Χουλιγκάνοι στα γήπεδα, συμμορίες από γειτονιές που δέρνονται, σπασίματα σε συναυλίες, ξύλο στα μπαρ κλπ. Οι μπάχαλοι είναι μια ακόμα επιλογή για όσους νέους σκέφτονται πολιτικά και είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο 4-5 δεκαετιών. Αν θέλεις να αντιμετωπίσεις το φαινόμενο αυτό (και θέλεις να μιλησουμε σοβαρά), ο τρόπος δεν είναι η βία (η βία δεν είναι ποτέ απάντηση στη βία, γιατι την πολλαπλασιάζει) - και ειδικά όταν μιλάμε για αγριεμένους εφήβους (και όχι για γκάνγκστερς). Η βία θα τους πεισμώσει / θυμώσει περισσότερο και η κατάσταση θα ξεφύγει τελείως. Ειδικά σε μια ιστορική συγκυρία όπου υπάρχει μεγάλη οργή, φτώχια, ανεργία στους νέους κλπ.. Ρωτήστε κι εκείνον τον επτάχαζο, τον Χρυσοχοΐδη, που το επιχείρησε και φυσικά τον έφαγε η μαρμάγκα.

 

Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ουκ έχω.
 

Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω.

πηγή: jungle-report