τον λένε Λουκά και είναι καλά!

 

Ρίγη συγκίνησης προκάλεσε σήμερα το πρωί, το μήνυμα που έστειλε ο Λουκάς Παπαδήμος στους χιλιάδες φίλους του, μέσα από τη Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας του Ευαγγελισμού. Το καθησυχαστικό "είμαι καλά" του λατρεμένου τραπεζίτη διαδόθηκε εν ριπή οφθαλμού στο φιλελεδιστάν, λειτουργώντας σαν βάλσαμο στην ταλαιπωρημένη ψυχή κάθε μπογδανοειδούς. Όπως χαρακτηριστικά έγραψε γνωστός αδωνίτσος με τουί του "2 απλές λέξεις, που κρύβουν από πίσω τους 1000..Πολλά "ευχαριστώ" και μία σιγουριά ότι ο Σταλινισμός δεν θα περάσει".

 Δυστυχώς η χαρά στο σύμπαν των φιλελέδων δεν κράτησε πολύ, αφού γρήγορα και μετά από μεγάλο σοκ αναμείχθηκε με αμηχανία και τρόμο. Με μια δεύτερη ματιά πάνω στη φωτογραφία, όλοι συνειδητοποίησαν ότι το μήνυμα αυτό, το "πρότυπο του πολίτη" το έχει γραμμένο πάνω σε ένα πεντοχίλιαρο από παλιές καλές δραχμές!! Μετά τις πρώτες λιποθυμίες, οι ψυχραιμότεροι εκ των μενουμευρώπηδων επικοινώνησαν με το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού για τις απαραίτητες διευκρινήσεις, ευχόμενοι να είναι απλά μια προσωρινή(?) εγκεφαλική βλάβη από τα φάρμακα. Η επικοινωνία βέβαια δεν είχε το αποτέλεσμα που όλοι οι αστείοιαστοί ανέμεναν, αφού η σιβυλλική απάντηση που έλαβαν ήταν η περίφημη ρήση του καθηγητή επικοινωνίας Marshall McLuhan "το μέσο είναι το μήνυμα", κάτι που μόνο ως τροφή για σκέψη μπορεί να εκληφθεί προς το παρόν. Είναι φυσικό, το τελευταίο από μόνο του να φέρνει σε πολύ άβολη θέση, κάθε νεοφιλελέ που σέβεται τον εαυτό του.

τον Τσίπρα δεν τον ρίξανε, αλλά του κάνανε κάτι πολύ χειρότερο

Ο άνθρωπος που δεν ήθελε να γίνει παπαδήμος (αλλά τα κατάφερε)

Date: 2015.07.11

Ο πρωθυπουργός αλέξης παπαδήμος, μετά τη συντριπτική πλειοψηφία του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα που πήρε 61%, αναγκάστηκε να έρθει σε μια δύσκολη αλλά αναγκαία συμφωνία με τους δανειστές.

Τα πράγματα ξεκαθάρισαν και μάθαμε την βασική πηγή της διπολικότητας που χαρακτηρίζει σχεδόν τους πάντες αυτές τις τελευταίες βδομάδες. Την κυβέρνηση. Διότι ρητορικά βρισκόταν στον ένα πόλο, όταν πρακτικά είχε στρογγυλοκάτσει στον άλλο. Η χθεσινή ψηφοφορία στη βουλή ήταν οι μάσκες που -και επίσημα πια- έπεσαν.

Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί…

Ο τσίπρας και οι ρεαλιστές στους οποίους ανήκει, επέστρεψαν πολιτικά στην τρίτη 23 Ιούνη, όταν και πάλι προσπαθούσαν να μας πείσουν για το καλό και αναγκαίο μνημόνιο.

Πρακτικά συμπεριφέρθηκαν στο δημοψήφισμα ως να μην έλαβε ποτέ χώρα, κάτι που φάνηκε ήδη από τη δευτέρα μετά το δημοψήφισμα με τη σύγκληση των πολιτικών αρχηγών. Δυστυχώς για τον τσίπρα το αποτέλεσμα δεν ήταν ΝΑΙ, έτσι να τον “αναγκάσει” ο λαός. Κι έτσι αναγκάστηκε να ξεβρακωθεί πολιτικά μόνος του. Τα υπόλοιπα που ακούμε είναι ένας σκέτος θόρυβος από τα αριστερά του γκεσέμια που προσπαθούν να σπινάρουν την απόφαση.

Εγώ δεν θα γίνω παπαδήμος

Ας εξετάσουμε λοιπόν γιατί ο τσίπρας είναι παπαδήμος. Ο παπαδήμος ήταν ένας πρωθυπουργός ειδικού σκοπού, που στόχο είχε να εκτελέσει τις εντολές των δανειστών. Η μόνη απόφαση με την προσωπική του βούλα ήταν η κατάργηση του φόρου στα ακριβά αυτοκίνητα, απόφαση που πήρε μάλιστα λίγο πριν προκηρύξει εκλογές, τον απρίλη του 2012.

Ο τσίπρας από εχθές το βράδυ είναι ακριβώς το ίδιο. Δήλωσε πριν την ψηφοφορία πως αν χάσει τη δεδηλωμένη θα παραιτηθεί (δεύτερη φορά που μας απειλεί σε 2 βδομάδες). Χάνει ξεκάθαρα τη δεδηλωμένη και παρόλαυτα “σοκ και δέος” δεν παραιτείται. Πρώτα θα εκτελέσει τις εντολές των δανειστών, θα φέρει το αποτέλεσμα της “διαπραγμάτευσης” στην ελλάδα και μετά θα κάνει αυτό που τον βολεύει περισσότερο για να κρατηθεί στην εξουσία.

Η μόνη διαφορά μεταξύ των δύο γκεσεμιών των δανειστών, ήταν πως ο παπαδήμος δεν ήλπιζε πραγματικά να έχει πολιτική καριέρα μετά τις εκλογές. Για την ακρίβεια το ήλπιζαν οι φίλοι του (αυτούς για τους οποίους κατέβασε το φόρο ντε). Αλλά όχι κανείς άλλος πέρα από εκεί.

Οι φίλοι του τσίπρα από την άλλη, αυτή τη στιγμή νομίζουν ότι έχει πιάσει τον πάπα από τα αρχίδια. Θεωρούν το 61% του δημοψηφίσματος δικό τους και ταυτόχρονα έχουν γίνει οι καλύτεροι υπερασπιστές των μνημονιακών δυνάμεων στην ελλάδα. Φυσικά αυτή η χαρά θα είναι σύντομη, αλλά τώρα μπορούν να περιφέρονται σαν παγώνια μέσα στις αίθουσες συνεδριάσεων (διότι υποψιάζομαι ότι θα αρχίσουν να εμφανίζονται όλο και λιγότερο στο δρόμο).

Και το μνημόνιο?

Τη συμφωνία δεν θα τη μάθουμε ακόμα, αλλά η μαγική μου σφαίρα λέει πως αυτά που έχουμε μάθει ως “η πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης” είναι η αρχή. Θα υπάρχει κι άλλο κομμάτι που θα μάθουμε λίγο αργότερα, όταν θα προστεθούν και οι “προτάσεις των θεσμών”. Τακτικά τα εμφανίζουν ένα-ένα προκειμένου κάθε φορά να σπινάρουν το πόσο καλή είναι αυτή η συμφωνία. Και να ποντάρουν στην κόπωση του κόσμου, από τις 32 αντικρουόμενες πληροφορίες το λεπτό. Αλλά όλα τα καλά υλικά είναι εκεί. Δανεικά για τις τράπεζες (πάλι καλά που θα μείωναν το χρέος), ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, οι τράπεζες σε ιδιωτικό έλεγχο και δημοπρασίες (για να βγάλουν λεφτά οι ιδιοκτήτες και τα golden boys των τραπεζών). Δεν θα απέκλυα και κούρεμα καταθέσεων τώρα που έχουμε capital controls και γυρίζει. Πιθανότατα, όχι στο επίπεδο που συζητούσαμε με τον μαικλ στο irc, αλλά καθώς μπήκε θέμα ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών από το πουθενά, το bail-in είναι στο τραπεζι.

Ειλικρινά δεν θέλω να ασχοληθώ με τις λεπτομέρειές της. Είδα τον αξιοθρήνητο τσακαλώτο εχθές στη βουλή για 7 λεπτά και δεν υπάρχει καλύτερη εικόνα για κάποια που θέλει να καταλάβει το μέγεθος της καραγκιοζιάς. Ελπίζω να δει και ο ίδιος σήμερα τον εαυτό του στον τηλεοπτικό καθρέφτη και να καταλάβει τις μαλακίες που έλεγε.

Τώρα θα δούμε την “πρώτη φορά αριστερά” να ξεφτιλίζεται υπερασπιζόμενη ένα ακόμα μνημόνιο. Ούτε light, ούτε το τελευταίο, ούτε αναπτυξιακό, ούτε δίκαιο, ούτε τίποτα. Ένα μνημόνιο όπως όλα τ ‘ άλλα. Σαν κι αυτό που έσκιζαν τα ιμάτιά τους πριν μια βδομάδα όταν καλούσαν τον κόσμο να ψηφίσει ΟΧΙ. Για την ακρίβεια όχι σαν. Χειρότερο. Γι’ αυτό να είστε σίγουρες. Όσες από το σύριζα έχουν το στομάχι να πουλήσουν success story, πεδίο δόξης λαμπρό εμφανίζεται μπροστά τους.

Και το ίδιο γρήγορα θα δούμε και την πολιτική ηγεμονία του αλέξη παπαδήμου να καταρρέει. Άλλωστε την πορεία των μνημονιακών κυβερνήσεων την ξέρουμε καλά, και ο τσίπρας ήδη από σήμερα θα μετράει συνεχώς απώλειες, καθώς θα είναι εμφανές ότι όλη αυτή η κινητοποίηση του δημοψηφίσματος ήταν ένα τέχνασμα, που στράφηκε εναντίων των ανθρώπων που ψήφισαν όχι. Φυσικά τώρα στο εκλογικό του ακροατήριο θα έχει και μπόλικους μνημονιακούς, αλλά αυτοί οι τελευταίοι είναι ένα είδος που συνεχώς βαίνει μειούμενο.

Και για να το θέσω και λίγο γηπεδικά, που είναι η παραιτησή σου καραγκιοζάκο οεο?

Και τώρα?

Στην ουσία οι λεπτομέρειες δεν έχουν καμία σημασία. Το μνημόνιο θα το ψηφίσει μια οικουμενική κοινοβουλευτική πλειοψηφία για το καλό του τόπου (παπαδήμος mode). Ο τσίπρας θα βρει έναν τρόπο να κυβερνήσει με εκλογές ή χωρίς και από εδώ πάνε και οι άλλοι.

Όπως φαίνεται θα υπάρξει μια ικανή ομάδα μέσα στο σύριζα που θα προτιμήσει να αποχωρήσει παρά να ψηφίσει το μνημόνιο. Δυστυχώς η ομάδα αυτή -χοντρικά θα τους ονομάσουμε οι λαφαζανικοί- αποτελείται από τα ίδια παλαιά υλικά. Πολιτικάντηδες που ήταν έτοιμοι να ψηφίσουν το μνημόνιο δύο βδομάδες πιο πριν, αλλά το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος δεν τους άφησε πολλά περιθώρια ελιγμών. Προσωπικά δεν πιστεύω σε καμία προσπάθεια που θα εκπορεύεται από αυτούς.

Όπως αντίστοιχα δεν πιστεύω και σε καμία προσπάθεια που δεν θα εκπορεύεται από τα κάτω και δεν θα αναζητά νομιμοποιήση συνεχώς εκεί. Το γνωρίζω ότι αυτός ο δρόμος είναι δύσκολος, αλλά νομίζω πως είναι εμφανές πια, ότι οι εκπρόσωποι της μεταπολιτευτικής μας δημοκρατίας, αλλάζουν μυαλά με το που πατάνε το πόδι τους στο κοινοβούλιο. Κάποια κακιά μοίρα προφανώς τους χτυπά.

Τουλάχιστον από εδώ και πέρα, μπορούμε με σιγουριά να πούμε το εξής. Πως μια κυβέρνηση προσπάθησε να είναι αντιμνημονιακή εντώς του ευρώ και απέτυχε. Αντί όμως να επιλέξει να παραμείνει αντιμνημονιακή, επέλεξε να παραμείνει στο ευρώ. Άρα οποιαδήποτε αντιμνημονιακή πολιτική προσπάθεια από εδώ και πέρα, θα πρέπει να είναι σε σύγκρουση με την ευρωζώνη.

Καλό βράδυ, καλό καλοκαίρι και καλή μας τύχη.

πηγή: τέκι

ο στόχος τους επετεύχθη

Αλέξη πάτα το κουμπί

Posted on June 6, 2015

Πάνε μέρες που έχω να γράψω σε αυτό το μπλογκ, ακόμη κι αν όλα όσα τρέχουν εκεί έξω είναι τουλάχιστον άξια σχολιασμού. Υπάρχουν όμως περίοδοι που χρειάζεσαι κάτι περισσότερο στα χέρια σου για να μπορέσεις να πεις τα ουσιώδη, και να μην καταλάβεις ότι μέρα με τη μέρα το μόνο που κάνεις είναι να επαναλαμβάνεσαι.

Δυστυχώς, αυτή η επανάληψη δεν μπορεί να αποφευχθεί εντελώς, ακόμη κι αν οι συνθήκες προσφέρονται για μερικές σημαντικές επισημάνσεις που συμπληρώνονται από την καθημερινότητα.

Η ιστορία της πολιτικής διαπραγμάτευσης μπήκε αυτήν την εβδομάδα στην τελευταία της φάση, και μάλιστα με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο. Οι φάσεις που πέρασε τις 15 τελευταίες μέρες, συνοψίζονται σε μια είδηση της 27ης Μαΐου που ναι μεν δημοσιεύτηκε από αρκετά μέσα, όμως δεν όμως η απαραίτητη προσοχή.

Πρόκειται για μια συνέντευξη του επικεφαλής της τράπεζας Blackrock, Λάρι Φινκ. Για όποιον δεν ξέρει τι είναι η Blackrock, απλώς να πω ότι πρόκειται για τον μεγαλύτερο διαχειριστή κεφαλαίων παγκοσμίως με ενεργητικό περίπου 4,3 τρις δολαρίων και κέρδη που ξεπερνούν τα 2 δις δολάρια ετησίως.

Ο Φινκ είχε πει πριν μερικές μέρες ότι οι παραχωρήσεις στην Ελλάδα είναι πιο επικίνδυνες από ένα Grexit. Δεν εξήγησε τους λόγους με όρους τεχνοκρατικούς, ή βάζοντας κάτω νούμερα. Απλώς έφερε το παράδειγμα της Ισπανίας, λέγοντας πως εάν οι Έλληνες πάρουν αυτά που θέλουν (δίκαια ή άδικα δεν έχει σημασία) έπονται οι Ισπανοί· και κατ’ επέκταση όλοι όσοι έχουν νιώσει στο πετσί τους τη βαρβαρότητα της τελευταίας επταετίας.

Το αφεντικό της Blackrock έδωσε ένα μήνυμα που δεν αφορούσε μονάχα τον εαυτό του, αλλά και όλο το σύστημα του οποίου ηγείται και που κι ελέγχει την κίνηση του πλούτου σε παγκόσμιο επίπεδο: Αν δεν γαμήσετε την Ελλάδα τώρα, θα σηκώσουν κεφάλι κι άλλοι.

Εδώ έρχεται και κολλάει μαεστρικά η πρόταση που κατατέθηκε στον Αλέξη Τσίπρα από τον αγγελιοφόρο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, την οποία ειλικρινά όταν την διάβασα για πρώτη φορά έβαλα τα γέλια. Αύξηση 10% στο ρεύμα, προκαταβολή φόρου 100% για τους επαγγελματίες, αύξηση ΦΠΑ σε νησιά και τουρισμό από 1 Ιουλίου, εξαφάνιση ΕΚΑΣ, κατάργηση επιδομάτων πετρελαίου, κατάργηση απαλλαγών για τους αγρότες, ξεπούλημα της ΔΕΗ κι όλων των υποδομών χωρίς καμία κρατική συμμετοχή, μείωση συντάξεων και μισθών, σύνταξη στα 67, και πολλές ακόμη από αυτές τις ενέργειες που (συμ)περιλαμβάνονται στο γλαφυρό μήνυμα του Λάρι Φινκ που ανέφερα προηγουμένως.

Εδώ αξίζει να γίνει μια ιδιαίτερη αναφορά στους λόγους και τις αιτίες που συνέβη κάτι τέτοιο. Αν δει κανείς όλα τα δημοσιεύματα και τις εκθέσεις παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων από το 2013-2014 και μετά, θα διαπιστώσει πως κάθε μεγάλη τράπεζα του πλανήτη έχει δηλώσει ξεκάθαρα ότι δεν την ενδιαφέρει πλέον εάν η Ελλάδα χρεοκοπήσει ή βγει από το ευρώ. Ενώ οι πολιτικοί παράγοντες -αλλά και κάποιοι από την ΕΚΤ- μιλούν για άμεση ζημιά 1 τρις ευρώ και ανυπολόγιστα απόνερα του σοκ έλλειψης εμπιστοσύνης στο ευρώ για τους επόμενους μήνες, οι τραπεζίτες δηλώνουν «απόλυτα έτοιμοι» να διαχειριστούν ακόμη και το σπάσιμο της αλυσίδας της ευρωζώνης.

Γιατί το κάνουν αυτό; Διότι πολύ απλά η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση που ξεκίνησε στις ΗΠΑ και ταξίδεψε στον υπόλοιπο πλανήτη, απέδειξε πως οι «πολύ μεγάλοι για να αποτύχουν» θα διασώζονται εσαεί με κρατικό χρήμα. Δηλαδή με τα λεφτά των φορολογούμενων.

πριν προλάβουμε να το χωνέψουμε, ότι αυτός ο τύπος έγινε υπουργός υγείας, τον στέλνουνε!...

ΜΕΣ ΣΤΑ ΣΚΑΤΑ 

Βρισκόμαστε λίγες ώρες πριν το σαμαροβενιζελικό ανασχηματισμό και ήρθε η ώρα του απολογισμού, νομίζω. Όχι, βέβαια, για το σύνολο των υπουργών, τύπου Στουρνάρα, που έπαιξαν τίμια και φανερά, εξ ου και η απαξίωση της οποίας έτυχαν από τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ. Το κάθε λαϊκίστικο δεξιό παπαγαλάκι βρήκε στο πρόσωπο του έναν διεκπεραιωτή όσων συμφώνησαν ο Γιωργάκης, ο Παπαδήμος, ο Σαμαράς κι ο Βενιζέλος κι έναν βολικό αποδιοπομπαίο τράγο.

Ο απολογισμός που είναι αναγκαίος αφορά, βέβαια, τον Άδωνη. Ας σταθούμε στα βασικά του κατορθώματα.

1. Μείωσε τις τιμές των φαρμάκων, αυξάνοντας, ταυτόχρονα, τη δαπάνη του ασφαλισμένου για τα φάρμακά του.

2. Άνοιξε το δρόμο για την επιβολή νοσηλίων στα δημόσια νοσοκομεία.

3. Ξεμπρόστιασε έναν ολόκληρο στρατό από θαυμαστές (γλείφτες) που τον εξύμνησαν όταν ανέλαβε το υπουργείο, θέλοντας να μας πείσουν ότι ένας τύπος που εμφανώς δεν μπορεί να παράγει τίποτε άλλο από εξυπνάδες, σοφίσματα και στριγγλιές, είναι πρότυπο αποτελεσματικότητας. Στη συνέχεια κάποιοι μαζεύτηκαν, σταμάτησαν τα εγκώμια, αλλά κανείς δεν ανακάλεσε ευθέως.

4. Κατέδειξε πόσο ανεπαρκής είναι ο μέσος ταλαίπωρος συριζαίος που ο Πρετεντέρης ή ο Αυτιάς έβαζε απέναντί του. Σουξουμούξου, ναι μεν, αλλά και να σου ο Άδωνις να μοιράζει φιλελεύθερες τάπες. Δεν είναι τυχαίο ότι το βούλωσε με κομμουνιστή γιατρό που ο σύζυξ Ευγενίας απεκάλεσε κομμουνιστή (για να τον απαξιώσει στα μάτια του μέσου μαλάκα τηλεθεατή), ακριβώς γιατί αντιπαρατέθηκε ο κόσμος της εργασίας με τον κόσμο της κοροϊδίας. Ας θυμηθούμε το επικό βίντεο, αποχαιρετώντας τον Άδωνη. Καλή αρχή στο νέο σας υπουργείο, υπουργέ μου.

                 

πηγή: sleeping village

29 διαχειριστές (και ειδικοί εκκαθαριστές) συνιστούν νουδού. Αυτοί...θέλουν!..

και τρεις χιλιάδες τρεις τρομάρες..