Δεν ξεχνάμε

Τίποτα δεν τελείωσε με την σημερινή απόφαση που στέλνει τους ναζί στη φυλακή.

Δεν ξεχνάμε ότι ο φασισμός έχει ποτίσει την κοινωνία και τον βρίσκεις παντού γύρω σου, στην καθημερινότητά σου. Τον βρίσκεις στην γειτονιά, στην εργασία, στον δρόμο, στην οικογένεια, στην άσκηση πολιτικής κατά παραγγελία του συστήματος. Οι φασίστες απλά θα λουφάξουν στις τρύπες τους ως συνήθως και θα ξαναβγούνε εφόσον τους το επιτρέψουμε.

Δεν ξεχνάμε ότι η αστεία αστική "δημοκρατία" μας, έδωσε άδεια σ'αυτά τα ούγκανα να σχηματίσουν κόμμα και να κατέβουν στις εκλογές.

Δεν ξεχνάμε τον ακροδεξιό Σαμαράκα, που ήταν στην κυβέρνηση και επέτρεπε σ'αυτή τη συμμορία να αλωνίζει και να μαχαιρώνει φουκαράδες και έπρεπε να χυθεί το αίμα του Παύλου Φύσσα για να κινητοποιηθεί και να κινήσει τις νόμιμες διαδικασίες.

Δεν ξεχνάμε όλους αυτούς τους κονφερασιέ των ναζί, που για χρόνια τους έφερναν στην επιφάνεια, τους διαφήμιζαν και τους έβαλαν στη βουλή με την ψήφο των κυρΠαντελήδων. Όλους αυτούς τους "έγκριτους" μεγαλοδημοσιογράφους που γλείφονταν στα παράθυρα με τον κασιδιάρη, τα πρωκτοσέλιδα της ντροπής, τους καλλιτέχνες του κώλου, τους τυχοδιώκτες πολιτικούς και όλα αυτά τα γιουσουφάκια του συστήματος, που τους έβρισκαν "συμπαθητικούς" και "ακτιβιστές".

Δεν ξεχνάμε και τους ψηφοφόρους τους, που ξέρανε και παρόλ'αυτά συνέχιζαν να τους ψηφίζουν και να τους οπλίζουν το χέρι και για άλλα εγκλήματα.

Φασίστες κουφάλες, δεν ξεχνάμε τίποτα.

                  

οι ταγματασφαλίτες, η σπορά τους και οι ισαποστάκηδες

1943: Έλληνες ταγματασφαλίτες, ξεκινάνε πογκρόμ ενάντια σε ανάπηρους του ελληνοαλβανικού μετώπου

Τη νύχτα της 30ης Νοέμβρη 1943 προς το ξημέρωμα της 1ης Δεκέμβρη, Έλληνες συνεργάτες των ναζί και μέλη των ταγμάτων ασφαλείας, ξεκινάνε ένα πογκρόμ ενάντια στους ανάπηρους του ελληνοαλβανικού μετώπου.

Περίπου 15.000 ανάπηροι πολέμου, είχαν βρει καταφύγιο σε δεκάδες νοσοκομεία της Αθήνας, με το τέλος της ελληνοϊταλικής σύρραξης, επιβιώνοντας σε άθλιες συνθήκες.

Αντιμέτωποι με όλες τις δυσκολίες, οργανώνονται και φτάνουν να συμμετέχουν σε όλες τις κινητοποιήσεις που έγιναν στην Αθήνα, διεκδικώντας ψωμί και συσσίτια. Το Μάρτιο του 1943, συμμετέχουν στο μεγάλο ξεσηκωμό για τη ματαίωση της επιστράτευσης, πληρώνοντας για τίμημα 46 νεκρούς. Το ίδιο κάνουν και τον Ιούλιο του 1943, ώστε να σταματήσουν την κάθοδο Βούλγαρων φασιστών στην Αθήνα.

Σαν αποτέλεσμα, τη νύχτα της 30ης Νοέμβρη του 1943, έλληνες ταγματασφαλίτες και δοσίλογοι, κάτω από την καθοδήγηση της Γκεστάπο, αρχίζουν ένα πογκρόμ εναντίον τους:

Στις 30 Νοέμβρη 1943 τη νύχτα, έκαναν την επίθεσή τους ενάντια στα 19 νοσοκομεία που οι ανάπηροι τα είχαν μετατρέψει σε κάστρα της Εθνικής Αντίστασης. Ελληνόφωνα στρατεύματα κατοχής, οι γερμανοτσολιάδες του Ράλλη, πάνω από χίλιοι, οπλισμένοι σαν αστακοί με γερμανικά όπλα, μεταφέρθηκαν με γερμανικά καμιόνια κάτω από την προσωπική καθοδήγηση του αρχιγκεσταπίτη Φον Στρόουπ που στεκόταν αδυσώπητος και κτηνώδης πάνω σ’ ένα αυτοκίνητο, περικύκλωσαν τα στρατιωτικά νοσοκομεία, για να τα καταλάβουν. Ηταν τρεις η ώρα το πρωί. Μπήκαν μέσα ουρλιάζοντας και με βρισιές, χτυπήματα με τους υποκόπανους και πολλές φορές με λογχισμούς και πυροβολισμούς, έπεσαν πάνω στους ανάπηρους και τραυματίες.

Η αγριότητα των γερμανοτσολιάδων ξεπέρασε κάθε όριο. Εσερναν ανάπηρους με κομμένα και τα δυο πόδια στο χώμα μέχρι που μάτωναν. Δεν άφηναν τις νοσοκόμες να τους βοηθήσουν. Αρπαζαν από τα χέρια τους ή από τα χέρια των αναπήρων τα τεχνητά μέλη και τα έσπαζαν για να μην τα χρησιμοποιήσουν και τους χτύπαγαν με αυτά στο κεφάλι. Μεγαλύτερη αγριότητα και μίσος έδειχναν στα μέλη των νοσοκομειακών επιτροπών, τα οποία υποδείκνυαν οι πράκτορές τους μέσα σε κάθε νοσοκομείο. Το σκοτάδι της νύχτας και η παγωνιά της βραδιάς μεγάλωνε τη φρίκη.

Τετράγωνα ολόκληρα γύρω από τα νοσοκομεία είχαν κυκλωθεί. Τα καμιόνια, αφού γέμιζαν με ανάπηρους, χωρίς τα ξύλινα μέλη τους, χωρίς τα γυάλινα μάτια τους, έφευγαν με μεγάλη ταχύτητα και άδειαζαν τα «φορτία» τους στα στρατόπεδα Χατζηκώστα και Χαϊδαρίου. Εγιναν 283 εκτελέσεις.

75 χρόνια μετά, ελάχιστοι γνωρίζουν τη συγκεκριμένη ιστορία. Σαν να μην έφτανε αυτό, η “σπορά των νικημένων 45” δηλαδή οι ιδεολογικοί απόγονοι των ταγματασφαλιτών και των δοσίλογων, εμπορεύεται πατριωτισμό έξω από σχολεία, ανενόχλητοι. Κανάλια εφοπλιστών τους χαρακτηρίζουν πατριώτες και δημοσιολόγοι υπάλληλοι, δε βρίσκουν τίποτα το κακό στο να καταφέρουν οι ναζί να προσεγγίσουν τα σχολεία και τα παιδιά.

Καλή τύχη.

πηγή: σπασμένο παράθυρο

μόνη λύση η απέλαση των φασιστών

Χθες βράδυ στη Λέσβο, φασίστες επιτέθηκαν με μαχαίρια και λοστάρια εναντίον των φουκαράδων προσφύγων που ήταν συγκεντρωμένοι σε μια πλατεία. Μιλάμε τώρα για μίνι πογκρόμ και όχι απλή διαμαρτυρία "αγανακτισμένων". Τα ακροδεξιά κτήνη μούγκριζαν "θα σας κάψουμε ζωντανούς" την ώρα που οι άντρες πρόσφυγες λέει, είχαν σχηματίσει έναν μεγάλο κλοιό για να προστατέψουν τα γυναικόπαιδα που είχανε μαζευτεί στο κέντρο του και κλαίγανε κατατρομοκρατημένα. Μιλάμε για τόσο σάπιες υπάρξεις. Για τέτοια ντροπή του ανθρώπινου είδους. Ποιος Διαφωτισμός? Αυτούς ούτε η Εξέλιξη δεν τους άγγιξε.

Κι έχεις σήμερα το πρωί τα δεξιά σούργελα, από τη νουδού με τους γκόρτσους της και τους skai_xeftiles μέχρι το τελευταίο λουμπεναριό στα ίντερνετς, να δηλώνουν αγανακτισμένοι με τις μπογιές και τα τρικάκια του Ρουβίκωνα, αλλά και σοκαρισμένοι με τον βουλευτή Γ.Κυρίτση που τόλμησε και τους χαρακτήρισε "ακτιβιστές".

Τα βλακόμετρα, που το παίζουν και "Ευρωπαίοι" και αδυνατούν να κρύψουν τον ταγματασφαλίτη και τον χουντικό που θρέφουν και νταχτιρντίζουν μέσα τους. 

αυτόκλητες γλίτσες

..όπως και το να εξισώνουν τις δράσεις του Ρουβίκωνα με τον φασισμό και τα μαχαιρώματα των χρυσαύγουλων.

Το "με αυτές τις πράξεις καταλύεται το κράτος δικαίου" είναι ό,τι πιο κωμικό έχω ακούσει τελευταία.

ολοφάνερα κρυφοναζί

αναζιστική φώτο

Εύγε Κωνσταντίνε!

Ο έγκριτος και φιλο€παίος Κωνσταντίνος Ζούλας περιγράφει έξοχα την έννοια "συγκοινωνούντα πτυελοδοχεία" σε ένα μόνο τουί!

Και το κάνει με τόση ακροδεξιοτεχνία ο μπαγάσας!! Αρτάρει μια μαλακία (και μισή) ενός διακεκριμένου μέλους της ναζιστικής συμμορίας, βάζοντας μπόλικους καθεστωτικούς μπλε και πράσινους κόκκους, σε μια ξεδιάντροπη προσπάθεια να ξεπλύνει την σβάστικα απ'το μπράτσο του χρυσαύγουλου. 

Γιατί όλα αυτά? Είναι απλό αναγνώστη μου. Η "σοβαρή χρυσή αυγή" δεν είναι μια ονείρωξη του φαντασμαγορικού babis. Είναι η έκφραση μιας ιστορικής αναγκαιότητας της οικονομικής ελίτ, που θέλει ντούρα και τα δύο άκρα του αντιλαϊκού τόξου. Τι? Τσάμπα πληρώνονται απ'την ίδια τσέπη ο νεοφιλελές με το φασιστούγκανο?

φιδάκι τσίμπησε τον κόρφο γνωστής τηλεπωλήτριας

Τατιάνες είστε και φαίνεστε

20 Ιαν, ’17

Ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής, Γιάννης Λαγός, υπέβαλε μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση σε βάρος της Τατιάνας Στεφανίδου -τον χαρακτήρισε «τραμπούκο», και οι αστυνομικοί την αναζήτησαν για να εκτελέσουν την μήνυση στο πλαίσιο του αυτόφωρου, χωρίς αποτέλεσμα.

Είναι βλακώδης ο νόμος περί Τύπου -που επιτρέπει την δίωξη των δημοσιογράφων- αλλά δίνει και μια ευκαιρία σε κάποιους δημοσιογράφους ή τηλεπαρουσιαστές να ξεπλυθούν.

Επειδή δεν έχω μνήμη χρυσόψαρου, θυμάμαι πως η Τατιάνα Στεφανίδου ήταν μια από τις τηλεπερσόνες που παρουσίαζαν με χαμόγελα τα στελέχη της Χρυσής Αυγής και αγανακτισμένους πολίτες από γειτονιές της Αθήνας.

Στο πιο δημοφιλές κείμενο αυτού του μπλογκ, έγραφα πέντε χρόνια πριν:

Φυσικά, δεν είναι καθόλου τυχαία η συμπάθεια των τηλεοπτικών προσώπων για τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Μαζί τους αισθάνονται πολύ άνετα, αφού πνευματικά βρίσκονται στην ίδια κατάσταση: σε αυτή του χιμπαντζή.

Η Χρυσή Αυγή δεν ήρθε τώρα. Ο νεοναζισμός δεν ήρθε τώρα. Ο φασισμός δεν ήρθε τώρα. Θα έπρεπε να τον είχες διακρίνει στον ναρκισσισμό της Ελένης, στην εγωπάθεια του Σάκη, στη ρηχότητα της Ρούλας και του Γρηγόρη, στον αδίστακτο κυνισμό του Θέμου και στην κτηνώδη βλακεία που κουβαλάνε όλα αυτά τα εγωκεντρικά ανθρωποειδή που θεοποίησαν το εύκολο κέρδος, προώθησαν την ιδιωτεία και πούλησαν τη ψυχή τους στον διάολο.

Εφτά χρόνια μετά την χρεοκοπία, η Ελλάδα επιμένει στις Ελένες και στους Σάκηδες.

Μια λούμπεν κοινωνία σε μια λούμπεν χώρα.

Η αποβλάκωση συνεχίζεται.

Η μήνυση του Γιάννη Λαγού στην Τατιάνα Στεφανίδου είναι ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών μέσα στον ίδιο χώρο.

Όσοι εξέθρεψαν τα τέρατα, ας τα λουστούν τώρα.

(Όταν θα ανακοινωθούν οι υποψηφιότητες των κομμάτων στις επόμενες εκλογές, θα καταλάβει και ο τελευταίος Έλληνας.)

πηγή: pitsirikos

το αστείο της υπόθεσης

Η φάρσα που ζούμε, τελικά είχε και δράκο, κρυμμένο στη γωνία δημοσκοπήσεων και κρίσης. Μεταμοντέρνο δράκο βέβαια, χωρίς φωτιές απ'το στόμα και τέτοια, αλλά με ένα ηλίθιο περουκίνι και τη χαρακτηριστική βλακεία ενός αμόρφωτου φασίστα. 

 

Τώρα που είπα αμόρφωτος φασίστας....ξέρετε ποιος ήταν φανατικός τρομπα τραμπικός απ' τους εδώ τους δικούς μας, ε?...Ο άδωνις :) Α, και ο βελόπουλος. Και εννοείται και τα χρυσάβγουλα. Και άλλοι θα ήταν, αλλά τουλάχιστον αυτούς τους είδα και τους άκουσα εγώ να το λένε. Τα ναζιστούγκανα μάλιστα, βγάλανε σήμερα και πανηγυρική ανακοίνωση.

Ένας ψύχραιμος και λακωνικός αναλυτής αυτής της και γαμώ κατάστασης, θα σημείωνε ότι όταν βάζεις στο ταψί σκατά, μην περιμένεις να σου ψηθεί παστίτσιο. Επίσης θα παρατηρούσε, ότι ο κόσμος γύρω μας δεν αλλάζει. Απλά αποκαλύπτεται. Και το ότι σου αποκαλύπτεται έτσι, ξεδιάντροπα, θα πρέπει να σε ανησυχεί.

Εγώ (γνωστός χαζός), θα ψάξω να βρω το αστείο της όλης υπόθεσης. Το αστείο λοιπόν και μάλιστα σε βαθμό γελοίου, είναι όλοι αυτοί γύρω μας που γελάνε και κοροϊδεύουνε τη δεδομένη μαλακία και την άφθονη γκαοσύνη που δέρνει τα αμερικανάκια, που πήγαν και βγάλανε έναν ημίτρελο για πλανητάρχη. Ξεχνώντας μάλλον, ότι ζούνε σε μια χώρα που είχε για πρωθυπουργό τον σαμαράκα και για υπουργό Υγείας τοάδωνι.

 

Υ.Γ.: Κατά τ'άλλα,

καλώς σας ξαναβρήκα! :)

δεν ξεχνάμε

Πέρασαν 3 χρόνια, από εκείνη τη νύχτα που ο Παύλος Φύσσας, δολοφονήθηκε από τα σκατά του Χίτλερ και μέλη της ναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής, γιατί πίστευε στα ιδανικά της ελευθερίας, της αλληλεγγύης και της δημοκρατίας και αντιμαχόταν το φασισμό μέσα από τα τραγούδια του.

μαιανδρομυξοσκωληκασχετείρων 168 εκατοστών

Ντέφι της λύσσας μου κρατώ και το μυαλό μου είναι θολό

Οι περισσότεροι άνθρωποι κρύβουν μια μαζοχιστική πλευρά. Σε μένα εκδηλώνεται σποραδικά, με τη μορφή μιας ακατάσχετης επιθυμίας να παρακολουθήσω ειδήσεις από το στόμα του Κ. Μπογδάνου.

Της Χρύσας Κακατσάκη

Όχι φυσικά για να ενημερωθώ απ’ αυτόν και την παρέα του ούτε για να εμπεδώσω το ιδεολογικό του στίγμα, γνωστό τοις πάσι. Με ωθεί απλά η περιέργεια να δω πόσα επί πλέον μέτρα γελοιότητας έχει διανύσει από την προηγούμενη φορά. Κι άλλοι συνάδελφοί του εκφράζουν ξεκάθαρα τη γνώμη τους υπερασπιζόμενοι συμφέροντα και κόμματα, πράγμα θεμιτό και επιβεβλημένο σε μια δημοκρατία. Η πρόσμειξη όμως του απροκάλυπτου φανατισμού με μια γερή δόση μπουφόνικου και γκροτέσκο στιλ είναι εκείνη που σχεδόν του αφαιρεί την ιδιότητα του δημοσιογράφου. Γιατί ο Κ. Μπογδάνος αποτελεί την επιτομή του λίγο απ’ όλα, τυλιγμένο στη συσκευασία του μηδενός. Όταν ταυτίζει τον ΣΥΡΙΖΑ με τη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν είναι καν μια γνήσια γκεμπελική περσόνα, αλλά ένα στραβοχυμένο καλούπι προπαγάνδας. Όταν έχει καλεσμένους στην εκπομπή του και εκείνος κοιτάζει επιδεικτικά το κινητό του, είναι βέβαιο πως δεν θα μπορούσε να προσληφθεί ούτε σαν κονφερασιέ σε καμπαρέ τρίτης κατηγορίας. Δεν είναι μάγκας και νταής, όταν κάθεται σούζα μπροστά στον Πορτοσάλτε. Δεν είναι πολιούχος των φιλελέδων, αφού αυτό τον τίτλο τον έχουν καπαρώσει προ πολλού άλλοι μεγαλομάρτυρες της πολιτικής και των ΜΜΕ. Δεν είναι ποιητής όταν γράφει: «Ακόμα αναπνέει, καυτός συνεαυτός αργόμισθος, ξενοφερμένος ενδοβαλτός, ώσπου να σβήσει στο φλογώδες άηχο». Ακόμα και ο ποιητής Φανφάρας από την ταινία «Ξύπνα Βασίλη», θα τον είχε κατατροπώσει σε μια πιθανή αναμέτρηση.

η ηδωπηώς διαφωρά

οδηγίες προς ναζιστοβλαμμένους

η γυναίκα που μυρίζει κεραυνό

Aγαπητή κυρία δημοσιογράφε του Σκάι δεν εντυπωσιάζομαι από το γεγονός πως διατυπώνετε τη φράση «προκάλεσε» για τη Μάγδα Φύσσα

Στα ελληνικά δεν υπάρχει λέξη για όσους χάνουν το παιδί τους. Αν χάσεις τη μάνα σου είσαι ορφανός, αν χάσεις τον σύντροφό σου είσαι χήρα, αν σκοτωθεί το παιδί σου η ύβρις των άγραφων νόμων δεν επιτρέπει να σχηματιστεί όνομα για κάτι που διακόπτει τη φυσική αλληλουχία της ζωής.

της Βάλιας Καλντά

Ο Ernesto Sabato έγραψε βιβλία πολλά και λέξεις και δάφνες. Ένα απόγευμα καθώς σκάλιζε, βρήκε θαμμένο στον κήπο το κουβαδάκι που χε κρύψει εκεί το νεκρό πια παιδί του. Αργότερα μαρτύρησε πως θα θυσίαζε όλο το έργο της ζωής του για να μπορούσε μονάχα για 5 λεπτά να καθίσει ξανά με το παιδί του και να το δει μεγαλωμένο.

Σε πολλούς πολεμοχαρείς πολιτισμούς του παρελθόντος, ακόμα κι εκεί που η σφαγή ή η θυσία ή ο πόλεμος ήταν καθημερινή ενασχόληση , η μητέρα ενός νεκρού ήταν πρόσωπο που έχαιρε έστω άτυπα συμπόνιας. Πολλές τέτοιες απεικονίσεις βρίσκουμε σε διασωθέντα κείμενα, στη λογοτεχνία, στα έμμετρα προφορικά έπη.

Κάποτε σε ένα διάλειμμα μιας δίκης βρέθηκα δίπλα στη Μάγδα Φύσσα. Ζαλιζόταν, μα εξακολουθούσε να μυρίζει κεραυνό. Με ίδιο το βλέμμα της τίγρης που με νύχια και δόντια προστατεύει το μωρό της ανάμεσα σε δέκα αναμμένες κάνες. Οι τίγρεις προστατεύουν το μωρό τους ακόμα και νεκρό. Αιώνια. Καταιγίδα και κεραυνό μυρίζουν πάντα οι γυναίκες που αγωνίζονται ενάντια στο θάνατο. Και θάνατος είναι ό,τι εκπίπτει ζωής, θάνατος είναι ό,τι αφαιρεί απ’τον κόσμο την ύπαρξη, όπως ο φασισμός.

Έτσι λοιπόν αγαπητή κυρία δημοσιογράφε του Σκάι. Συγχωρέστε την ασθενή μου μνήμη που αγνοεί το όνομά σας. Συμβαίνουν κι αυτά στις ζωντανές εκπομπές.

Έτσι λοιπόν καμία εντύπωση δε μου προκαλεί που κατατίθεστε ενάντια στην καταιγίδα, δεν εντυπωσιάζομαι από το γεγονός πως διατυπώνετε τη φράση «προκάλεσε» για μια γυναίκα που αγωνίζεται.

Είναι ένα παιχνίδι που έτσι παίζεται από πάντα, σχεδόν για όλες τις γυναίκες που σηκώνουν ανάστημα, είναι η συνέχεια μιας αρχής που ξεκίνησαν πολλοί συνάδελφοι σας για το πως μια γυναίκα με το όνομα Μάγδα Φύσσα προκάλεσε το δολοφόνο του γιού της, καμιά εντύπωση δε μου προκαλεί, από αιώνες συμβαίνει ανάμεσα στα δυό στρατόπεδα και είναι το πρώτο πράμα που μαθαίνεις να αποδέχεσαι: πως ο αγώνας είναι πρόκληση.

Μονάχα που ο καθένας την πρόκληση την διαβάζει ανάλογα με την στράτα που αποφάσισε να πάρει.

Μονάχα που υπάρχει ένα σημείο κυρία δημοσιογράφε- συγχωρέστε και πάλι την ασθενή μου μνήμη- που ο κόσμος εκπίπτει ανεπανόρθωτα στο θάνατο.

Είναι εκείνη η μέρα που μια γυναίκα όπως εσείς δεν μπορεί να ακούσει ούτε έστω από προβολικό φόβο το ουρλιαχτό στα σπλάχνα μιας μητέρας που της σφάξαν το παιδί της. Κανένας βάρβαρος, κανένας «απολίτιστος» δε σημείωσε ποτέ τέτοιο ξεπεσμό.

Τιμή στη Μάγδα Φύσσα.

Τιμή στις γυναίκες που στο πεδίο των τραυμάτων τους παλεύουν να φυτρώσει μια μέρα άλλη.

 

Πηγή: kar.org.gr @το κουτί της Πανδώρας

πρώτο ψέμα

Πάνω στην τούρλα του περασμένου καλοκαιριού, τα μουρούτια είχαν ξεσαλώσει. Περνούσαν οι μήνες βλέπετε από τότε που είχαν χάσει τα γούστα της κυβέρνησης και δεν έβλεπαν να κλείνει αυτή η περίφημη "αριστερή παρένθεση".

Οι γκεμπελίσκοι της "ομάδας αλητείας", έπαιζαν από παλιά την "επικοινωνία" στα δάχτυλα και είχαν στο ενεργητικό τους παραγωγές εκατοντάδων λίτρων γλίτσας. Δεν ξέρανε ακόμα που το πάει ο Αλέξης, αλλά ξέρανε πολύ καλά ότι έπρεπε να πληγεί το περίφημο "ηθικό πλεονέκτημα" της Αριστεράς.

Παρένθεση: το οποίο πλεονέκτημα, πολλά φιλελέδια και adonistas επιχαίρουν ότι έχει χαθεί, αλλά μη φάνε τα καημένα, θα σφάξουμε γλάρο για το πόσο Αριστεροί είναι τούτοι οι συριζαίοι. Κλείνει η παρένθεση.

Ξέρετε πως πάει. Βγάζει κάποιος την "αποκάλυψη" και αναλαμβάνει την ίδια μέρα το αποχετευτικό τους δίκτυο να τη διαδώσει στις εσχατιές του ελληνικού ίντερνετ, ώστε να πιάσει τόπο η επιδιωκόμενη αποδόμηση. Συνεργαζόμενοι βόθροι υπάρχουν πολλοί. Επιλέχθηκε η πατσαβούρα του θέμου, μιας κι έχει αποδείξει επανειλημμένα πόσο αδίστακτος είναι. Μην ξεχνάτε ότι μιλάμε για τον κονφερανσιέ των ναζί χρυσαύγουλων, ενώ το πρώκτο θέμα του το λες και "το σοβαρό makeleio".

Η "δουλειά" έγινε και θυμάμαι για μέρες τα καθεστωτικά παπαγαλάκια να γουρλώνουν τα μάτια τους από το σοκ του σκανδάλου....."Η μητέρα της Βαλαβάνη, σήκωσε 200.000€ από τον λογαριασμό της, 3 μέρες μετά την επιβολή του capital control".

Η συνέχεια όχι πολύ γνωστή.Ο θέμος με την πρωκτοφυλλάδα του έφαγαν αγωγή από τη Βαλαβάνη και η τελευταία φυσικά δικαιώθηκε, αφού επρόκειτο για καραμπινάτη λασπολογία.

Ο κομιστής και μόνιμος κάτοικος Ελβετίας αναγκάστηκε να ζητήσει συγνώμη και η ζωή στον γιδότοπο συνεχίζεται(?)

Προσέξτε την φράση που απομόνωσα από την έγγραφη συγνώμη: "..προκύπτει ότι, η πληροφόρηση μας στηρίχθηκε σε ισχυρισμούς που προέβαλλαν στελέχη της αντιπολίτευσης στα πλαίσια του κοινοβουλευτικού ελέγχου, τα οποία αποδεικνύονται σήμερα ως ανακριβή". Νομίζω ότι αποτελεί την ομολογία μιας συστηματικής και οργανωμένης αλητείας.

η συνεσταλμένη η ουρανίτσαααααχαχαχα..

αδέξια ακροδεξιά

η αποκάλυψη έγινε από το luben tv

"Τραγούδι αγάπης αντηχεί, γελούν όλα τα χείλη και σμίγουν μέσα στην ψυχή, του Εικοσιένα η εποχή κι η Εικοσιμιά τ' Απρίλη" *

 

*στίχος από φιλοχουντικό τραγούδι (προσοχή βγαίνει το πουλί) του γιάννη βογιατζή..

το κιτς των απριλιανών ήταν παροιμιώδες! :)

μπολιτιζμός στο τσιγκέλι