ο Βαρουφάκης μας στοίχισε οχτακόσια σαρανταδώδεκα δις

Πόσο πραγματικά στοίχισε η περίοδος Βαρουφάκη

Ο κατά Ρέγκλινγκ λογαριασμός των 100 δισ. και τα επιχειρήματα που σηκώνουν κουβέντα. Η ανάπτυξη, τα χαμένα έσοδα και οι παρεξηγήσεις. Ο ρόλος των capital controls, οι τράπεζες και το mail Χαρδούβελη. 

Γράφει ο Β. Παζόπουλος.

Έχει περάσει πάνω από ένας χρόνος από τη δήλωση Στουρνάρα για το κόστος της «περιόδου Βαρουφάκη» κι ακόμα κυριαρχεί η εντύπωση πως το χρέος της Ελλάδας αυξήθηκε κατά 100 δισ. ευρώ. Είναι έτσι όμως;

Ας θυμηθούμε τι είπε ακριβώς ο κεντρικός τραπεζίτης: «Η διαπραγματευτική τακτική είχε κόστος τα 86 δισ. του τρίτου μνημονίου και τους ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων».

Για μισό λεπτό. Κάτι δεν πάει καλά με αυτό το σκεπτικό. Τα δάνεια που παίρνει ένα κράτος ποτέ δεν προστίθενται στα παλαιότερα. Και αυτό γιατί το μεγαλύτερο μέρος τους εξοφλεί παλαιότερα δάνεια. Όπως συνέβη και σε αυτή την περίπτωση. Μόλις 12,3 δισ. δεν πήγαν για αποπληρωμή παλαιότερων χρεών. (1)

Τότε ο Ρέγκλινγκ πως ανέβασε το ποσό στα 100 δισ.; Επειδή στηρίχθηκε σε μια έκθεση του ΔΝΤ που προέβλεπε ανάπτυξη 2,5% το 2015 και 3,5% για το 2016. Άρα, σκέφτηκε, χάθηκε 6% του ΑΕΠ. Ας τα προσθέσω και αυτά.

Προφανώς για τη θέση του επικεφαλής του EFSF δεν θεωρήθηκαν απαραίτητες οι γνώσεις στοιχειωδών οικονομικών εννοιών. Αλλιώς θα γνώριζε πως το ΑΕΠ δεν είναι ούτε περιουσιακό στοιχείο, ούτε χρέος. Πρόκειται για τον «τζίρο» που πραγματοποιεί μια οικονομία. Κάνοντας 14 δισ. λιγότερο τζίρο, δεν σημαίνει πως αυξάνεις το χρέος 14 δισ. Σημαίνει πως προσθέτεις αχλάδια με καρπούζια, επειδή είναι… πράσινα. (2)

Μην ξεχνάμε εξάλλου πως οι προβλέψεις του ΔΝΤ για την εξέλιξη της ελληνικής κρίσης είχαν ευστοχία τυφλού που πυροβολεί με άσφαιρα. Υπερεκτιμούσαν συνεχώς τις δυνατότητες της χώρας. (3)

Γιατί; Γιατί αν ανέφεραν ρεαλιστικά νούμερα, θα παραδέχονταν πως το πρόγραμμα δεν έβγαινε. Θα έρχονταν σε αντίθεση με το καταστατικό τους, που απαγορεύει να δίνουν δάνεια σε μια χώρα χωρίς δυνατότητα αποπληρωμής. (4)

Τι πραγματικά έγινε στη θητεία Βαρουφάκη

je suis Georgiou again and again

άγχος

χωρίς λόγο

ποιον φοβούνται?

την κυβέρνηση ή την ελληνική δικαιοσύνη?

να είμαστε σοβαροί..

Παρόλα αυτά, όλο το ευρωσύστημα είναι κανονικά ζεσουί Γεωργίου! :)

"unschuldig!"

ΣΥΡΙΖΑ, ο καλύτερος φίλος του Α. Γεωργίου

Έτοιμη να κουκουλώσει για πάντα το σκάνδαλο των παραποιημένων στατιστικών στοιχείων είναι η κυβέρνηση

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Στροφή 180 μοιρών για την κυβέρνηση προμηνύει η δήλωση του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Γ. Χουλιαράκη ότι «η κυβέρνηση έχει πλήρη εμπιστοσύνη στα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Γιούροστατ» κι επίσης ότι «η συμφωνία του Ιουνίου εγγυάται και προστατεύει την ανεξαρτησία της ΕΛΣΤΑΤ». Με τις συγκεκριμένες τοποθετήσεις γίνεται σαφές όχι μόνο ότι η κυβέρνηση έχει ταχθεί με το μέρος του πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, υπόδικου Α. Γεωργίου, επιλέγοντας να καλύψει την παραποίηση των στατιστικών στοιχείων που συντελέσθηκε επί των ημερών του, αλλά επίσης ότι έχει ψηφίσει ήδη και το πλαίσιο εκείνο το οποίο θα επικαλεσθεί για να παγώσει τη δικαστική διερεύνηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ έτσι συνεχίζει το έργο των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Σαμαρά εξασφαλίζοντας τη συγκάλυψη σε ένα κορυφαίο σκάνδαλο που άνοιξε την πόρτα στα Μνημόνια το 2009.

Η ανησυχία στο βαθύ κράτος των Βρυξελλών και του εγχώριου Μνημονιακού κατεστημένου ξεκίνησε όταν ο Άρειος Πάγος έκανε δεκτή την αίτηση αναίρεσης της εισαγγελέως Ξένης Δημητρίου κατά του βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών (υπ. αρ. 1149/2015) με το οποίο ο πρώην πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ κι εκλεκτός του τότε τσάρου της οικονομίας Γ. Παπακωνσταντίνου απαλλασσόταν από την κατηγορία σε βαθμό κακουργήματος για ψευδή βεβαίωση στοιχείων. Η έκθεση αναίρεσης τεκμηρίωνε με μια εκπληκτική ακρίβεια την τεράστια ζημιά που υπέστη το ελληνικό δημόσιο από τις λογιστικές αλχημείες του Γεωργίου που εκτόξευσαν το δημοσιονομικό έλλειμμα στο 15,4% του ΑΕΠ, από 13,6% που το είχε βεβαιώσει ο πρώην γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών Ηλ. Πλασκοβίτης. «Το ανωτέρω βεβαιωθέν δημοσιονομικό έλλειμμα ως πραγματικό περιστατικό ήταν ψευδές, αφού τεχνηέντως το διόγκωσαν», αναφέρει η έκθεση – καταπέλτης της εισαγγελέως, που καταφέρνοντας να ξεπεράσει αμέτρητα εμπόδια έδωσε τη δυνατότητα να καθίσει στο σκαμνί ο Α. Γεωργίου, εκλεκτός του ΔΝΤ όπου εργαζόταν πριν έρθει στην Αθήνα, και να απολογηθεί για την τεράστια καταστροφή που προκάλεσε, ύψους 210 δις. ευρώ, σύμφωνα με την εκτίμηση της εισαγγελέως. Η έκθεση της μάλιστα παραθέτει με υποδειγματική ακρίβεια τους τρόπους με τους οποίους διογκώθηκε το έλλειμμα: ένταξη στη γενική κυβέρνηση 17 δημοσίων επιχειρήσεων, εκατοντάδων (περί τα 500) νομικών προσώπων δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, με το συνυπολογισμό στο έλλειμμα της αγοραίας αξίας συμφωνιών ανταλλαγής εκτός αγοράς, των νοσοκομειακών δαπανών των ετών 2005-2009 χωρίς να αφαιρεθούν πληρωμές του δημοσίου, κ.α. Όλες αυτές οι απάτες έγιναν με την σύμφωνη γνώμη και πιθανά με την καθοδήγηση του τότε επικεφαλής της Γιούροστατ, γερμανού Ραντερμάχερ, ο οποίος είχε πολλούς λόγους να στείλει το ελληνικό έλλειμμα στα ουράνια, ακόμη και με ψεύτικα στοιχεία, για να ξεκινήσει έτσι η θεραπεία – σοκ.

tip για οικονομία

Όλα τα χαρτιά υγείας έχουν 2 πλευρές. Πόσοι όμως από εμάς εκμεταλλευόμαστε την ντουμπλ-φας ιδιότητα του δημοφιλούς αξεσουάρ υγιεινής? Κακομαθημένοι και παρασυρμένοι από την επίπλαστη "ευδαιμονία" είχαμε συνηθίσει στην σπατάλη. Μετά, μην απορούμε που καταντήσαμε σε τέτοιο οικονομικό χάλι. Από κάτι τέτοια δημιουργήθηκε το χρέος και αναγκάστηκαν να μας σώσουν με τα μνημόνια.

Τέσπα, ευτυχώς που υπάρχουν και κάτι τέτοιες πατέντες για τις δύσκολες μέρες που έρχονται με τη Δραχμή.

dystopia

Ας δούμε λίγο τη μεγάλη εικόνα.

Είχαμε ένα χρέος. Γύρω στα 270δις. Είχαμε κι ένα έλλειμμα. Της τάξης του 7% με 9%, που με διάφορες ταρζανιές των εθνοσωτήρων ΓΑΠ και παπακωνσταντίνου "εκτινάχθηκε" σε dt γύρω στο 14%, 15%. Και μετά ήρθε το μνημόνιο.

Για να μας σώσει.

Μη τα ξαναλέμε για τις μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες που ήταν εκτεθειμένες και τι σώσαμε τελικά, τα έχουμε ξαναγράψει.

Πως μας "σώσανε" λοιπόν? Μας δώσανε ΔΑΝΕΙΟ ΜΕ ΤΟΚΟ γύρω στα 220δις για να "αγοράσουμε" στην ουσία το παλιό μας χρέος και να χρωστάμε τα καινούργια. Στην ουσία ανανεώσαμε την γκαρνταρόμπα του χρέους μας.

Επιπλέον, πήραμε άλλα 100δις ΔΑΝΕΙΑ για τις τραπεζάρες μας. Σώσαμε τις ξένες τράπεζες, θα αφήσουμε έτσι τις δικές μας?

6 χρόνια τώρα εφαρμόζουμε υφεσιακά μέτρα, τα οποία τα βαφτίζουνε "μεταρρυθμίσεις", ενώ στην ουσία αποσκοπούν να μαζέψουν ό,τι ευρώ κινείται ή είναι κρυμμένο σε σεντούκι των μικρομεσαίων που δεν έχουν τη δυνατότητα να βγάλουν τα λεφτά τους σε offshore.

Η υφεσάρα που ζούμε είναι φυσικό επακόλουθο. Η "ανάπτυξη" ακούγεται μόνο σαν ανέκδοτο. [Είσαι φραγκάτος κι έχεις ένα ποσό να το επενδύεις για να αβγατίζεις τα λεφτά σου. Θα το έριχνες στην Ελλάδα? Σε μια χώρα με φτωχοποιημένο πληθυσμό, χωρίς αγοραστική δύναμη και άγνωστο πολιτικό και οικονομικό μέλλον? Γιατί? Μαλάκας είσαι? Ένα κάρο χώρες υπάρχουν να επενδύσεις τα ωραία σου λεφτουδάκια. Γιατί να μπλέξεις με την Ελλάδα? Για τα χαμηλά μεροκάματα, που θα σου προσφέρουν ένα κάπως μεγαλύτερο περιθώριο κέρδους? Σοβαροί να είμαστε.]

Τι πιο φυσιολογικό και αναμενόμενο απ’το να μην μπορούμε να πιάνουμε τους εξωπραγματικούς στόχους που έχουν προκαθοριστεί για το μέλλον? Είναι σα να ζητάς από κάποιον με σπασμένο πόδι, να μάθει να χορεύει τσάρλεστον σε μία βδομάδα. Κι επειδή η φάση έδειχνε να είναι "το’να μνημόνιο φέρνει τ’άλλο", είπαν να ξεμπερδεύουν με το θέμα, αυτοματοποιώντας τη διαδικασία με τον περίφημο "κόφτη".

Τι έχουμε 6 χρόνια μετά την έναρξη της σωτηρίας μας με τα μνημόνια?

Χρέος αυξημένο κατά 100δις (αλλά με "καλύτερους" όρους-επιτόκιο), το οποίο είναι σε Αγγλικό δίκαιο και το χρωστάμε πλέον σε κράτη.

Έλλειμμα αρκετά μικρότερο. Σχεδόν έχει μηδενιστεί. Μάλιστα στα χαρτιά, έχουν υπογράψει και υποσχεθεί να έχουμε και πλεόνασμα στο εξής! Αλλά ας είμαστε σοβαροί. Δεν χρειάζεται να είσαι οικονομολόγος για να καταλάβεις πόσο πλασματικός είναι αυτός ο μηδενισμός. Με τρελή υπερφορολόγηση από τη μια, η οποία χρόνο με το χρόνο θα αποδίδει όλο και λιγότερα και νομοτελειακά δεν μπορεί να συνεχιστεί και πιστώνοντας τους ιδιώτες (για πόσο ακόμα?) από την άλλη. Είναι δηλαδή σαν να κρύβεις το αληθινό έλλειμμα κάτω απ’το χαλί. Ή καλύτερα το χάλι σου. Το ερώτημα είναι το για πόσο ακόμη θα μπορείς να κρύβεις κάτι που λογικά (με διαλυμένη οικονομία και παραγωγή) θα αυξάνεται χρόνο με το χρόνο? Πως διάολο θα παραχθεί τόσος πλούτος ώστε να αφήνει και πλεόνασμα, όταν επέλεξες στο προηγούμενο διάστημα να διαλύσεις ακόμα και αυτά τα μέσα που παράγουν πλούτο.

Τι άλλο έχουμε μετά από 6 χρόνια?

Ανεργία. Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες, κυρίως επιστήμονες, μετανάστες στα ξένα. Φτωχοποίηση σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Τριτοκοσμικές συνθήκες στην Υγεία. Οι εργασιακές σχέσεις διαλυμένες. Οι πολιτικοί απαξιωμένοι. Οι δημοσιογράφοι από αναξιόπιστοι έως αξιοθρήνητοι. Οι ναζί στη βουλή. Ο κόσμος συμβιβασμένος με όλα αυτά.

Η βουλή και οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες σταδιακά έχουν καταντήσει απλά εθιμοτυπικές, ενώ η νομοθετική λειτουργία είναι στα χέρια των ξένων αφού εμείς αναλαμβάνουμε πλέον μόνο την μετάφραση και την επικύρωση (κάτι σαν πρωτοκόλληση) των νόμων. Η δικαιοσύνη έχει καταντήσει φάρσα του σεφερλή και ο "πνευματικός κόσμος" λάμπει διά της ανυπαρξίας του.

Χμμμμ..άλλο? Ω, μα φυσικά έχουμε ακόμα το πολυαγαπημένο ευρώ, που στο θυμικό του νεοέλληνα δεν είναι ένα απλό νόμισμα, είναι ένα εισιτήριο εισόδου στο σαλονάκι των εστέτ του είδους, από την αυλή της Ανατολής. Ένα πιστοποιητικό εξέλιξης. Προόδου. Διαφωτισμού. Επιτυχίας. Περίπου όπως λειτουργούσε και το μπουκάλι της κοκακόλας στα χέρια ενός σοβιετικού. Γι'αυτό και δήλωνε με κάθε ευκαιρία ότι είναι έτοιμος να κάνει και θυσίες για χάρη του. Τώρα που σπανίζει, ο λούμπεν φιλελές είναι έτοιμος να του προσδώσει και μεταφυσικές ιδιότητες ανάβοντάς του και καντήλι τα βράδια.

Ας δούμε και τι ΔΕΝ έχουμε πια. Σε επίπεδο χώρας, πρακτικά λειτουργούμε ως αποικία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το παρόν και το μέλλον. Απλά να υπενθυμίσω ότι δεν έχουμε πλέον δημόσια περιουσία, να εκμεταλλευτούμε, να αξιοποιήσουμε, να ασκήσουμε επενδυτική πολιτική. Όλα είναι ξεπουλημένα και υποθηκευμένα. Από τα πετρέλαια που θα βγάλουμε μέχρι το νερό που θα πίνουμε. Σε ατομικό επίπεδο, ξέρουμε όλοι καλύτερα τι κερδίσαμε και τι χάσαμε. Πλέον θα χρειαζόμαστε λεφτά για ο,τιδήποτε, αφού το δημόσιο, το δωρεάν, η κοινωνική πρόνοια πέθανε μαζί με τις ελπίδες όλα αυτά να είναι προσωρινά. Θα πρέπει να πληρώνεις για την υγεία σου, για τη μόρφωσή σου, για τις μετακινήσεις σου, για την ασφάλισή σου, για τα σκουπίδια που θα σου μαζεύουν.

Μαζί με τα ψήγματα αξιοπρέπειάς σου χάθηκαν και οι τελευταίες ελπίδες που είχες για μια αλλαγή, επιτέλους προς όφελός σου.  Με άλλα λόγια μας δόθηκε μια καλή αφορμή να τη δούμε αλλιώς και να αλλάξουμε όχι απλά σελίδα αλλά βιβλίο κι εμείς (επειδή φοβηθήκαμε ή απλά βαριόμασταν) προτιμήσαμε να σπρώξουμε τον διπλανό μας στην κιμαδομηχανή τους. Νομίζοντας ότι θα γεμίσει και θα τη γλυτώσουμε. Ό,τι θα νομίζει δηλαδή και αυτός που θα μας σπρώξει αργά ή γρήγορα.

Όποιος έχει λίγο νιονιό δεν γίνεται να τρέφει άλλες ελπίδες. Δεν είναι πολλοί αυτοί κι έτσι καταγράφεται στην ατμόσφαιρα των ΜΜΕ μια τραγικωμική προσμονή να αλλάξει ο χειριστής της κιμαδομηχανής για πιο ανώδυνα αποτελέσματα. Άσε που με τέτοιο βιρτουόζο αντιπρόεδρο, θα έχουμε και καλύτερο πωλητή του κιμά.

Μετά από 6 χρόνια σωτηρίας δηλαδή, είμαστε λιγότεροι, φτωχότεροι, μικρότεροι, κουρασμένοι και πιο χρεωμένοι, με λιγότερη δημοκρατία και περισσότερη απελπισία.

Αυτά στη μεγάλη εικόνα. Στην τηλεοπτική εικόνα, "ευτυχώς που δεν γίναμε Βενεζουέλα". Ακόμα.

Σε άλλα νέα, άρχισαν οι τελικοί του εξ-φάκτορ με παρουσιαστή τον sakis.

καρότο Βρυξελλών όλο υποσχέσεις

το εθνικό μας ντεζαβού

Πόσες φορές να δεις το ίδιο έργο κάνοντας πως δεν ξέρεις το τέλος;

26 Απρ, ’16

Η διαπραγμάτευση δεν ολοκληρώθηκε, το Eurogroup της Μεγάλης Πέμπτης δεν θα πραγματοποιηθεί και ο Αλέξης Τσίπρας σκοπεύει να ζητήσει την σύγκληση Συνόδου Κορυφής, για να διασφαλιστεί η τήρηση της συμφωνίας του περασμένου Ιουλίου.

Όλα αυτά τα έχουμε ξαναζήσει, οπότε μάλλον δεν προκαλούν έκπληξη σε κανέναν.

Δεν ξέρω καν γιατί θεωρούνται ειδήσεις αυτές οι διαρκείς επαναλήψεις του ιδίου σεναρίου -ούτε γιατί γίνονται τόσες αναλύσεις-, αφού όλοι ξέρουν πως αυτό θα συμβεί.

Δεν πρόκειται να αλλάξει απολύτως τίποτα προς το καλύτερο στην Ελλάδα, όσο η χώρα μένει παγιδευμένη στα Μνημόνια και δεν μπορεί να πάρει την τύχη της στα χέρια της.

Αντιθέτως, όλα θα γίνονται όλο και χειρότερα.

Αν οι Έλληνες δεν διεκδικήσουν δυναμικά τη χώρα τους, η Ελλάδα θα χαθεί για τους Έλληνες και θα καταλήξουν δούλοι στην ίδια τους τη γη.

Όσο παραμένεις θεατής, το έργο δεν θα αλλάζει από μόνο του.

Για να αλλάξει το έργο, πρέπει να αποφασίσεις να παίξεις κι εσύ στο έργο.

Για κάποιο λόγο που δεν μπορώ να αντιληφθώ, πολιτικοί και πολίτες συμπεριφέρονται σαν να μην ξέρουν πως η Ελλάδα καταστρέφεται μέρα με τη μέρα.

Κάποιοι μοιάζουν να απολαμβάνουν αυτή την καταστροφή.

Κάποιοι χαίρονται με το να μειώνουν διαρκώς με μίσος τους πολιτικούς τους αντιπάλους -ή όποιους πολίτες είναι σε άλλο πολιτικό χώρο από αυτούς- και δεν ξεχνούν να δηλώσουν πόσο πιο έξυπνοι είναι από τους άλλους που είναι εντελώς ηλίθιοι.

Κάποιοι επιμένουν να εκτονώνονται στην εκάστοτε κυβέρνηση, αν και ξέρουν πως κάθε κυβέρνηση είναι διακοσμητική και οι αποφάσεις για την Ελλάδα παίρνονται στο εξωτερικό.

Κάποιοι επιμένουν να περιμένουν τον επόμενο σωτήρα και να βλέπουν σωτήρες σε γελοία ανθρωπάκια.

Τίποτε από αυτά δεν βοηθάει την χώρα και την κοινωνία.

Όποιος πιστεύει πως η Ελλάδα θα καταστραφεί αλλά αυτός θα μείνει στον αφρό, κάνει μεγάλο λάθος.

Αν πάλι χαίρεται που μαζί του θα βουλιάξουν και όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες, ας πάει σε έναν γιατρό να κοιταχτεί.

Η Ελλάδα πρέπει να θυμίσει πάλι Δημοκρατία.

Τα τελευταία χρόνια, κόμματα, εκλογές, κυβερνήσεις, Βουλή, Σύνταγμα και δημοψήφισμα είναι ένα πολύ κακό ανέκδοτο και δεν έχουν λόγο ύπαρξης.

Η Ελλάδα είναι και επίσημα ένα προτεκτοράτο με στοιχεία αποικίας και μπανανίας.

Αυτό που συμβαίνει τώρα δεν ήταν και πολύ δύσκολο να το προβλέψει κάποιος από το περασμένο καλοκαίρι.

Στις 15 Ιουλίου, έγραφα:

«Αλέξη Τσίπρα, αυτή είναι η τελευταία μου προσπάθεια να σε πείσω να μην υπογράψεις το Μνημόνιο. Ακόμα κι αν το υπογράψεις, θα σε ρίξουν με τον πιο ατιμωτικό τρόπο. Δεν υπάρχει συμφωνία. Συμφωνία θα υπάρξει, μόνο αν σε ρίξουν. Και θα σε ρίξουν σαν προδότη, αφού πρώτα περάσει το Μνημόνιο επί δικής σου πρωθυπουργίας. Αφού περάσεις εσύ το Μνημόνιο. Πρώτα θα σε εξευτελίσουν εντελώς, μετά θα σε ρίξουν και μετά θα γίνει η κανονική συμφωνία, με τους επόμενους. Αλέξη Τσίπρα, μην υπογράψεις.»

Ο Αλέξης Τσίπρας υπέγραψε αν και οι πολίτες όλου του πλανήτη έγραφαν στα social media «This is a coup».

Μπορούσε να είχε παραιτηθεί, δηλώνοντας ευθέως σε όλους τους πολίτες του κόσμου πως η Ελλάδα δεν είναι δημοκρατία, αφού εκβιάζεται και δεν μετράει η γνώμη των πολιτών της στο δημοψήφισμα.

Δεν το έκανε. Τους λόγους τους ξέρει ο ίδιος.

Τώρα ο Αλέξης Τσίπρας θα πέσει. Σωστό, γιατί ήταν πολιτικός απατεώνας αλλά τι χαρά να σου δώσει αυτό; Ποιο το όφελος;

Και μετά θα έρθει η επόμενη κυβέρνηση.

Και μετά μια άλλη κυβέρνηση.

Αλλά η Ελλάδα θα συνεχίσει να είναι προτεκτοράτο.

Για πολλά χρόνια.

Μέχρι οι Έλληνες να αποφασίσουν να δράσουν σαν ένας λαός και όχι σαν κομπλεξικοί κατσαπλιάδες.

Βέβαια, δεν ξέρω αν θα υπάρχει Ελλάδα τότε.

πηγή: pitsirikos