ΕΝΤΟ ΜΕ ΤΑΞΙ στο Βερολίνο

έγραψαν σε τοίχο:

είστε εδώ, επειδή καταστρέφουμε τις χώρες σας

χάθηκε η μπάλα

χαριτωμένο χάπενινγκ σε διάλειμμα της Συνόδου του ΝΑΤΟ

και σύντομα στο στομάχι μας

Χημική Μεσόγειος

Posted on 8 Μαρτίου, 2014 από μανικακος

Κυριακή 9 Μαρτίου στις 12:00 στο εμπορικό λιμάνι της Σούδας παγκρήτια συγκέντρωση – πορεία ενάντια στα χημικά του πολέμου. – See more at: http://www.tokaravani.gr/event/pagkritia-sigkentrosi-poria-enantia-sta-chimika-tou-polemou/#sthash.KYmyg1rE.dpuf

Κυριακή 9 Μαρτίου στις 12:00 στο εμπορικό λιμάνι της Σούδας

παγκρήτια συγκέντρωση – πορεία ενάντια στα χημικά του πολέμου.

 Η Μεσόγειος δείχνει το μέλλον που επιφυλάσσει

η κυριαρχία στο περιβάλλον και την ανθρωπότητα

 

*κείμενο της κατάληψης Rosa Nera, Χανιά

πρόθυμοι οπλοβαστοί

Syria (l) killers

Του Κώστα Βαξεβάνη

Κάθε Παρασκευή, στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας, οι κάτοικοι και οι επισκέπτες, (φαντάζομαι οι περισσότεροι από αυτούς Αμερικανοί), μπορούν να παρακολουθήσουν ακρωτηριασμούς και, αν είναι «τυχεροί», και εκτελέσεις. Με μια ιεροτελεστία που περιλαμβάνει φρικιαστικές λειτουργίες για το ευαίσθητο και δημοκρατικό στομάχι κάποιου Δυτικού, ο δήμιος σηκώνει το τσεκούρι του και το αφήνει να πέσει με δύναμη στο άκρο αυτού που κατηγορείται ότι έκλεψε. Μια σπαρακτική κραυγή ακούγεται πριν το αίμα αρχίσει να ρέει παντού, φτάνοντας μερικές φορές ως το πλήθος που παρακολουθεί την παραδειγματική μεσαιωνική τιμωρία.

Κάθε χρόνο, το καθεστώς του Ριάντ, η σύμμαχη βασιλική οικογένεια των ΗΠΑ, εκτελεί γύρω στα 80 άτομα που μπορεί να έχουν κατηγορηθεί για μοιχεία, ομοφυλοφιλία, θρησκευτική παρέκκλιση ή ό,τι άλλο επιλέξει κάποιος μουλάς, ο οποίος ωστόσο δεν τυγχάνει ενοχλητικός για τις δημοκρατικές ευαισθησίες του Προέδρου Ομπάμα, όπως δεν υπήρξε ούτε για τους προηγούμενους Προέδρους.

Ο ΟΗΕ, οι διεθνείς οργανισμοί και φυσικά η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν έχουν εντοπίσει στην πετρελαιοφόρο περιοχή της Σαουδικής Αραβίας καμία παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων που θα απαιτούσε κάποια παρέμβαση έστω, αν όχι επέμβαση. Αντιθέτως το ΔΝΤ, συγχαίρει τη Σαουδική Αραβία για το οικονομικό θαύμα του οποίου είναι φορέας.

Το 2011, η Σαουδική Αραβία έκανε μια στρατιωτική επέμβαση στο διπλανό Μπαχρέιν, στο οποίο σιίτες διαδηλωτές διαμαρτύρονταν για το τυραννικό σουνιτικό καθεστώς. Το Μπαχρέιν, επίσης σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή, έχει παράδοση στους βασανισμούς και στις αντιδημοκρατικές λειτουργίες, αλλά ουδόλως απασχολεί τον αμερικανικό στόλο που ελλιμενίζεται στα λιμάνια του.

Οι ΗΠΑ όμως, ενοχλούνται από το τυραννικό καθεστώς της Συρίας και το αντιδημοκρατικό καθεστώς του Ιράν. Αν όσα συμβαίνουν στη Σαουδική Αραβία συνέβαιναν στη Συρία, οι ΗΠΑ θα είχαν απαιτήσει στο όνομα της Δημοκρατίας, να βομβαρδιστεί ο Άσαντ με πυρηνικά όπλα. Και θα υπήρχαν φαντάζομαι πολλοί σύμμαχοι, που θα συμφωνούσαν.

Το 2003 η επίθεση στο Ιράκ έγινε όχι μόνο για βιολογικά όπλα που δεν υπήρχαν, αλλά αποδεικνύεται πλέον ότι η επιχειρηματολογία για την ύπαρξή τους ήταν ένα συνειδητό ψέμα για να μπουν οι Αμερικανοί στην περιοχή. Στο Αφγανιστάν οι Ταλιμπάν έπεσαν, αλλά η μπούργκα και η έλλειψη Δημοκρατίας παραμένουν. Η σύγχρονη διεθνής νομιμότητα, είναι ένα σύνολο σκοπιμοτήτων, ένας συμψηφισμός συμφερόντων, προσχηματική Δημοκρατία των στρατηγών και των κυνικών της λεγόμενης σταθερότητας.

Στη Συρία προφανώς και υπάρχει ένα αυταρχικό καθεστώς, όπως και στο 90% του αραβικού κόσμου. Υπάρχει επίσης εμφύλιος, ο οποίος συντηρείται από την αμερικανική πολιτική. Με αυτή την αντίληψη για την εξωτερική πολιτική ξεκίνησε όλη η περιπέτεια στη Μέση Ανατολή την δεκαετία του ‘50, όταν ΗΠΑ και Μεγάλη Βρετανία όπως αποδεικνύεται από τα ίδια τα έγγραφα της CIA, έριξαν την εκλεγμένη κυβέρνηση του Μωχάμεντ Μοσαντέχ. Για να ελέγξουν τα πετρέλαια στην περιοχή, ανέβασαν στην εξουσία μαριονέτες, που λίγο αργότερα μετατράπηκαν σε θηρία εναντίον τους. Ο εκδημοκρατισμός της Μέσης Ανατολής, δεν προχώρησε ποτέ, όχι γιατί κάποιοι στην περιοχή γεννήθηκαν και παραμένουν αντιδημοκράτες, αλλά γιατί δεν το επέτρεψαν αυτοί που ήθελαν να τους ελέγχουν.

Σε όλο αυτό το γεωπολιτικό παιχνίδι, η θέση της ελληνικής κυβέρνησης, με πρώτο και κύριο τον πολύ Αντιπρόεδρό της, δείχνει αυτό που είναι. Μια ακόμη δουλική υπόκλιση με το επιχείρημα του μονοδρόμου απο τον οποίο δεν μπορούμε να ξεφύγουμε. Για κάποιο λόγο, οι δρόμοι που επιλέγει ο κύριος Βενιζέλος, έχουν πάντα τη σήμανση του μονοδρόμου, με το βελάκι να κοιτάει τα μεγάλα συμφέροντα.

Όταν σχηματίστηκε η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, είχα διακινδυνεύσει μια πρόβλεψη. Πως ο Βενιζέλος θα απαιτήσει το Υπουργείο Εξωτερικών με μοναδικό σκοπό να το χρησιμοποήσει ως σωσίβιο της πολιτικής του επιβίωσης. Γνώριζε πολύ καλά πως στα εθνικά θέματα που πρόκειται να ανοίξουν άμεσα (Σκοπιανό, Κυπριακό), αλλά και στα Διεθνή, η διάθεσή του να συμβάλει στη διεθνή «νομιμότητα» με ανάλογο τρόπο που συνέβαλε και στην ελληνική, φτιάχνοντας νόμους κατ’ αποκοπή και παραγγελία, θα τον έκανε απαραίτητο, άρα θα τον διατηρούσε και ζωντανό.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, επιβεβαίωσε τις προβλέψεις με κυνικότητα όπως πάντα, διανθισμένη με μπουρδολογία νομικής και δημοκρατικής αναγκαιότητας. Με το γνωστό του «φιλότιμο», είναι έτοιμος να δώσει την άδεια να σκοτωθούν χιλιάδες άνθρωποι για να παραμείνει ζωντανός, ως αγαπητός στους υπερατλαντικούς συμμάχους πια και όχι μόνο σε κάτι επισφαλείς εκδότες. Αλλάζει πίστα στο παιχνίδι, προσδοκώντας πως θα κερδίσει bonus.

Σε αυτό τον πόλεμο, ακόμη και το Κοινοβούλιο του παραδοσιακού συμμάχου των ΗΠΑ, της Μεγάλης Βρετανίας αποφάσισε να ψηφίσει «όχι». Ο ίδιος ο Ομπάμα δηλώνει ακόμη σκεπτικός. Αλλά Σαμαράς και Βενιζέλος ψηφίζουν «ναι» αποφασίζοντας να γίνουν και Syria killers. Τελικώς δεν είναι τίποτα άλλο από serial killers που ξεκίνησαν από τη χώρα τους.

πηγή: το κουτί της Πανδώρας

 

σκοτεινές μέρες

11 Μαΐου 2011 είχαμε δημοσιεύσει το Η μικρή αξία και το μεγάλο κόστος, που ήταν μια μετάφραση του ρεπορτάζ του Guardian για την περιπέτεια 72 ψυχών που αφέθηκαν στην τύχη τους μεσοπέλαγα, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι από αυτούς να πεθάνουν από δίψα και πείνα. 

Η εγκληματική αδιαφορία που επέδειξαν τότε ΝΑΤΟικές δυνάμεις και ακτοφυλακές, έβγαζε μάτι, κάτι που είχε ως συνέπεια να διαταχθεί έρευνα. Αυτή κράτησε σχεδόν 9 μήνες και έχουμε νεώτερα που βρήκα στο tvxs:

Μια έρευνα εννέα μηνών του Συμβουλίου της Ευρώπης, των 47 κρατών που αποτελούν το παρατηρητήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, φέρνει στο φως ανθρώπινες και θεσμικές παραλείψεις που καταδίκασαν στο θάνατο τους πρόσφυγες που επέβαιναν σε ένα πλοίο στη Μεσόγειο, του οποίου η τύχη αγνοούνταν για μέρες, τον προηγούμενο Μάιο.

 Οι λανθασμένοι χειρισμοί στρατιωτικών και εμπορικών πλοίων σε συνδυασμό με την ασάφεια στις κλήσεις της ακτοφυλακής για βοήθεια και την σύγχυση με τις αρμόδιες αρχές να στέλνουν τις ευθύνες από τον Άννα στον Καϊάφα, κατέδειξαν τη μακροχρόνια έλλειψη σχεδιασμού από τον ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ και τα ευρωπαϊκά κράτη στο θέμα της αυξημένης μεταναστευτικής εκροής από τη Βόρεια Αφρική, κατά τη διάρκεια της διεθνούς επέμβασης στη Λιβύη.

Όλοι θυμούνται το σκάφος με τους μετανάστες που «αφέθηκαν να πνιγούν» τον περασμένο Μάιο και την συγκέντρωση διαμαρτυρίας των ελάχιστων επιζησάντων. Έχοντας φύγει από την Τρίπολη με 72 αφρικανούς μετανάστες και προορισμό την Ευρώπη, εμπλεκόμενο σε περιπέτειες στη θάλασσα, ουδέποτε βοηθήθηκε από τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ακτοφυλακής οι οποίες ήταν ωστόσο σχετικά ενήμερες. Εκτός από 9 άτομα, όλοι οι υπόλοιποι επιβάτες πέθαναν από τη δίψα και την πείνα, ενώ ανάμεσά τους βρίσκονταν και δύο μωρά.

Ο πρόεδρος του Συμβουλίου της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Ευρώπης, Μεβλούτ Τσαβούσογλου χαρακτήρισε το γεγονός ως «μία σκοτεινή ημέρα για την Ευρώπη».

 

Ο Στρικ, ένας Ολλανδός, μέλος της επιτροπής του Συμβουλίου μετανάστευσης, προσφύγων και εκτοπισμένων ανθρώπων, δήλωσε με τη σειρά του πως: «Μπορούμε να μιλάμε όσο θέλουμε για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη σημασία της τήρησης των διεθνών υποχρεώσεων, αλλά αν την ίδια στιγμή αφήνουμε ανθρώπους να πεθαίνουν - ίσως επειδή δεν γνωρίζουμε την ταυτότητά τους, είτε επειδή προέρχονται από την Αφρική- αυτό δείχνει πόσο κενά είναι αυτά τα λόγια».

Παρά τους αρχικούς ισχυρισμούς του ΝΑΤΟ πως κανένα από τα πλοία του δεν έλαβε σήμα κινδύνου σχετικά με το μεταναστευτικό σκάφος, η έκθεση αποκαλύπτει πως οι κλήσεις κινδύνου όντως έγιναν από το Κέντρο Συντονισμού Θαλάσσιας Διάσωσης (MRCC), στη Ρώμη και η διάσωση θα ήταν εύκολη με την βοήθεια της Ισπανικής φρεγάτας Mendez Nunez που βρισκόταν κοντά στο σημείο και ήταν εξοπλισμένη με ελικόπτερα.

Επίσης σύμφωνα με την έκθεση άλλο ένα  ιταλικό αυτή τη φορά, πολεμικό πλοίο το Borsini, που δεν βρισκόταν υπό τη διοίκηση του ΝΑΤΟ ήταν κοντά στο σκάφος που μετέφερε τους μετανάστες όταν έγινε η κλήση κινδύνου. Τόσο η Ισπανία όσο και η Ιταλία, των οποίων τις σημαίες έφεραν η φρεγάτα και το πολεμικό Borsini εγκαλούνται στην έκθεση από τον εισηγητή.

Η έκθεση, η οποία θα υποβληθεί στο Συμβούλιο της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Ευρώπης, την Πέμπτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι θάνατοι των 61 μεταναστών επί του σκάφους, καθώς και  των δύο ακόμη που πέθαναν λίγο μετά την άφιξή τους στη στεριά «θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί».

Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το στρατιωτικό σκάφος πρέπει να ήταν υπό τις διαταγές του ΝΑΤΟ, προσθέτοντας: « Το ΝΑΤΟ πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για το στρατιωτικό πλοίο που αγνόησε τις εκκλήσεις για βοήθεια του σκάφους που μετέφερε τους μετανάστες».

Ο 24χρονος Αιθίοπας επιζών, Αμπού Κούρκε Κεμπάτο δήλωσε πως ελπίζει η έκθεση να πιέσει το ΝΑΤΟ και την ευρωπαϊκή κοινότητα να αποκαλύψουν γιατί αφέθηκαν να πεθάνουν τόσοι πολλοί από τους φίλους του, δηλώνοντας «Κάθε βράδυ ξαναζώ τη πείνα, τη δίψα και το ''θάνατο'' από την αρχή. Αυτές οι δυνάμεις που ήξεραν ότι χρειαζόμασταν βοήθεια δεν έκαναν τίποτα. Πρέπει να αντιμετωπίσουν τη δικαιοσύνη».

Το σίγουρο είναι πως το γαϊτανάκι των αρχών δεν έχει τέλος, με το ΝΑΤΟ να ισχυρίζεται ότι διαβίβασε το σήμα κινδύνου και προέβη σε όλες τις τυπικές διαδικασίες και τον Υπουργό Αμύνης της Ισπανίας να διατείνεται πως το Mendez Nunez δεν έλαβε καμία ειδοποίηση σχετικά με το σκάφος των μεταναστών.

Πηγή: Guardian

Επιμέλεια: Γρηγόρης Καυκιάς