Showing posts with label Γερμανία. Show all posts
Showing posts with label Γερμανία. Show all posts

Tuesday, 29 August 2017

"του αδόλφου τα εγγόνια, η σαπίλα του ντουνιά"


Για να το ανεβάσω, έσβησα το όνομά της, αν και στα ίντερνετς κυκλοφόρησε μαζί με αυτό. Γιατί? Γιατί ντρέπομαι για λογαριασμό της. Αυτή μπορεί να μην ντρέπεται για αυτά που πιστεύει, γι'αυτό και τα γράφει άλλωστε, αλλά δεν είμαστε το ίδιο.

Όπως δεν ντρέπεται το τζημεροειδές, να αποκαλεί και τον Μίκη Θεοδωράκη "μπάρμπα". Αφού ξεράσετε ελεύθερα με το "καθαροί και νοικοκυρεμένοι", αναλογιστείτε λίγο, οι δικοί της πρόγονοι και μπάρμπες..τι να ήταν άραγε? :) Γερμανοτσολιάδες, δωσίλογοι, ταγματασφαλιτάρες και περήφανα χουντόσκυλα, τι άλλο? Εχέφρονες νοικοκυραίοι δηλαδή, που δεν αντιστάθηκαν στις νέες προκλήσεις, ούτε κάθησαν να γκρινιάζουν και να κλαίνε για την κατοχή και την χούντα, αλλά τις είδαν ως ευκαιρίες για "επιχειρείν".

Sunday, 3 July 2016

στο Τζημερέϊκο, ακόμα το γιορτάζουν!


Σόρι για τοτζήμερο στη μάπα κυριακάτικα. Κανονικά αυτόν τον αποτυχημένο €πέο, που έχει μπλεχτεί τόσο άσχημα στα δίχτυα του attention whoring θα πρέπει να τον συμπονάμε και να τον έχουμε γραμμένο σταρχίδια μας, μπας και ξεμπλέξει, αλλά να, είναι τόσο αστείο το θράσος του, που ώρες, ώρες ξυπνάει τον σάτιρο μέσα σου. Και τον σάτυρο. Τον προικισμένο.

Tuesday, 28 June 2016

"οι λαοί είναι το πρόβλημα"


To πουλόβερ και το Brexit

Date: 2016.06.24

Από τα δύο πιθανά αποτελέσματα του βρετανικού δημοψηφίσματος, μόνο το ένα (το Brexit) υποσχόταν δράση. Αλλά και σε αυτή την περίπτωση η δράση δεν είναι εξασφαλισμένη, όπως δεν ήταν στο ελληνικό ή το ιρλανδικό ή γαλλικό δημοψήφισμα.

Διότι το πιο επαναλαμβανόμενο μοτίβο που βλέπουμε στον δυτικό κόσμο μετά το 2008 είναι οι ελίτ να πετάνε την κοινωνική συναίνεση στα σκουπίδια και μάλιστα με τον πιο ηχηρό τρόπο. Και αυτό το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά πιθανό να το δούμε και στη βρετανία.

Τα πιο συνηθισμένα όπλα αυτής της απόφασης είναι: είτε οι διαπραγματεύσεις τις εξόδου να πάρουν πολύ χρόνο, έτσι ώστε πρακτικά η βρετανία να παραμένει μέσα/έξω. Είτε να ξανακάνουν ένα δημοψήφισμα μέχρι οι βρετανοί να ψηφίσουν τη σωστή απόφαση, είτε ένας κλάδος της εξουσίας (συνήθως ο νομοθετικός για να έχει μια κάποια θεωρητική νομιμοποίηση), να ψηφίσει αντίθετα για λόγους εθνικούς συμφέροντος.

Και από εθνικά συμφέροντα έχεις να επιλέξεις πολλά. Η πτώση της στερλίνας, η υποβάθμιση της βρετανικής οικονομίες, οι κραυγές κάποιων βοριο-ιρλανδών και σούμπιτων των σκωτσέζων για ανεξαρτησία, ο εμφύλιος πόλεμος που θα αρχίσει να αχνοφαίνεται εκατοντάδες χρόνια μετά τον τελευταίο, μπλα μπλα μπλα μπλα.

Το πουλόβερ στη γερμανία.

Παρότι το δημοψήφισμα έγινε στη βρετανία, είναι στη γερμανία που βλέπουμε πολλές καραμπόλες. Ο σόιμπλε τρίβει τα χεράκια του που επιτέλους κάποιος ψήφισε την έξοδο από την ΕΕ. Σαν να μην πέρασε μια μέρα, ζητά ως κακός μπάτσος να τηρηθούν οι διαδικασίες της εξόδου, θεωρώντας πως επιτέλους θα στρίψει το CDU σε μια πορεία ευρω-εξόδου καπελώνοντας το ανερχόμενο AfD.

Ο πρόεδρας της δημοκρατίας γκάουκ, σε μια δήλωση αφοπλιστικής ειλικρίνιας είπε πριν μερικές μέρες πως “οι ελίτ αυτή τη στιγμή δεν αποτελούν κανένα πρόβλημα, είναι ο λαός που αυτή τη στιγμή είναι το πρόβλημα” Φυσικά τη δήλωση αυτή την έκανε προκειμένου να εξηγήσει την άνοδο του AfD, αλλά ταιριάζει γάντι αυτή τη στιγμή σε όλη τη δύση. Ο αλέξης παπαδήμος θα κλαίει αυτή τη στιγμή που το αριστερό προφίλ του δεν τον αφήνει να κάνει μια τέτοια δήλωση.

Και το πουλόβερ στην οικονομία.

Οι κρίσεις έρχονται πάντα στο δεύτερο εξάμηνο. Αλλά επειδή αυτή η στατιστική συχνότητα είναι γνωστή σε όλους, οι κρίσεις τα τελευταία χρόνια έρχονται λίγο πιο πριν. Αντί για τον παραδοσιακό οκτώβρη η lehman έσκασε τον σεπτέμβρη και πολύ συχνά έχουμε γεγονότα μέσα στον “ήρεμο” αύγουστο. Άρα το brexit ως καταλύτης ενός ακόμα σκαλοπατιού προς τα κάτω δεν είναι καθόλου απίθανο. Άλλωστε τα γεγονότα είναι απλά οι αφορμές για να εκφραστούν τάσεις ή να πέσουν από τα σύννεφα τόσοι και τόσοι επενδυτές οικονομολόγοι, τραπεζίτες και λοιποί που το έχουν συνήθειο να πέφτουν από τα σύννεφα κάθε τρεις και λίγο. Η οικονομική μου μαγική σφαίρα παραμένει πιστή στο άρθρο του φλεβάρη, αν και όπως βλέπουμε όλες σιγά σιγά, σε λίγο καιρό κανείς δεν θα ασχολείται με την οικονομία

Το περίφημο πουλόβερ

6 χρόνια σε αυτό το μπλόγκ σας έχω κάνει κλύσμα ότι το πουλόβερ ξηλώνεται. Ο μόνος λόγος ήταν προκειμένου να μην τα ξαναλέμε σήμερα. Για να είμαι ειλικρινής χαίρομαι ιδιαίτερα που δεν έχω πολλά πράγματα να πω για το brexit χωρίς να καταλήξω στην επανάληψη.

Στα λίγα πράγματα που έχω να προσθέσω είναι το πως διαμορφώνονται τα μοτίβα αυτού του ξηλώματος, με κεντρικότερο το χάσμα της ελίτ από τους υπόλοιπους. Όχι μόνο διότι εξαιρετικά λιγότεροι υπόλοιποι φαντασιώνονται εαυτούς μέρος των ελίτ, αλλά και διότι μετά το 2008 συμβαίνουν συνεχώς γεγονότα που δείχνουν συνεχώς ότι οι ελιτ έχουν χάσει την εύνοια των ουρανών, όπως θα έλεγαν χαριτολογώντας οι κινέζοι (με τους οποίους διατηρώ μακραίωνους δεσμούς όπως μαρτυρά και το όνομά μου).

Αυτό θα είναι και το κεντρικό μοτίβο των εξελίξεων από εδώ και πέρα. Θα είναι οι αμερικάνικες ελίτ αρκετά έξυπνες για να ανεβάσουν τον τράμπ στην εξουσία? Θα καταλάβει ο ολάντ πως με το να γίνει σαρκοζύ δεν είναι σίγουρο ότι οι υπόλοιποι στα αριστερά του θα τον ψηφίσουν για να μην έρθει η λεπέν? Το γερμανικό πολιτικό σύστημα τι θα κάνει με την άνοδο του AfD την οποία δεν υπάρχει κανείς πολιτικά να σταματήσει? Ο πέπε γκρίλο ή κάποιος άλλος θα έχει τη δυνατότητα να σώσει την ιταλία από το ευρώ?

Αυτά είναι μερικά μικρά μοτίβα για να ασχολούμαστε, να έχουμε να λέμε, σε μια μεγάλη εικόνα που δεν αλλάζει ιδιαίτερα. Αν μη τι άλλο, οι ενδιαφέροντες καιροί που ζούμε δεν θα αφήσουν το irc χωρίς θέματα

ΥΓ . Το είχα δώσει και στο IRC, αλλά το κομμάτι αυτό διαβάζεται μαζί με το πολύ εύστοχο σχολίο του θείου βάλυ για την άλλη πλευρά του χαντακιού.

πηγή: techie

Wednesday, 4 May 2016

οι τροφαντοί ποποί, μεζέδες

 

Το λέμε χρόοονια τώρα.
Τα μνημόνια είναι αποτυχημένα μέτρα απορρύθμισης και εν τέλει διάλυσης της ελληνικής οικονομίας και της χώρας, τα οποία συνοδεύονται (ως αντάλλαγμα) με μεγάλο δανεισμό μας.

Τι γίνανε τόσα λεφτά που μας δάνεισαν?...Μα φυσικά τα δώσαμε πίσω για να σωθούνε οι μεγάλες και εν πολλοίς σάπιες ευρωπαϊκές τράπεζες, να μην καθυστερήσουμε ούτε μία δόση και φυσικά να υπάρξει ο χρόνος ώστε να μετακυλήσει το χρέος μας από τις τράπεζες στους προϋπολογισμούς των χωρών, δηλαδή στους άλλους ευρωπαίους πολίτες. Κατάσταση win-win δηλαδή για τους δανειστές μας. Διότι αυτός ο φαύλος κύκλος που μας έχουν βουτήξει, υπάρχει για να εξασφαλίζει τις δοσούλες και τα τοκάκια τους. Είναι βλέπετε και το άλλο. Μια χώρα με υγεία, με κοινωνία ζωντανή, με πολίτες ενεργούς και με την αίσθηση της ιστορικής, πολιτικής και κοινωνικής ευθύνης, είναι δύσκολο να ανεχτεί να συνεχιστούν οι ανθρωποθυσίες για να πληρώνει με συνέπεια τις προκαθορισμένες ως το 2051 δοσάρες των μνημονιακών δανείων. Μια μπανανία όμως θα πληρώσει. Έστω και σε είδος.

Δεν τα λέω εγώ αυτά, ο άσχετος λαϊκιστής που μ'έχουν βαρέσει οι ιδεοληψίες και η χαζομάρα στο κεφάλι. Το λέει η περίφημη και έγκριτη γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt. 
Η οποία δημοσιεύει σήμερα 24σέλιδη έρευνα της "Ευρωπαϊκής Σχολής Μάνατζμεντ και Τεχνολογίας" (ESMT) του Βερολίνου. Σύμφωνα με την έρευνα αυτή λιγότερο από το 5% των δανείων πήγαν στον προϋπολογισμό και εις όφελος των πολιτών. Όοοολο το άλλο επέστρεψε όπως ήρθε (και μάλιστα με τόκο) στις μεγάλες Ευρωπαϊκές τράπεζες ώστε να μην αυξηθούν οι μαύρες τρύπες τους με την τρύπα των "βρωμοελλήνων".


«Η έρευνα αποδεικνύει ότι η Ευρώπη και το ΔΝΤ έσωσαν τα περασμένα χρόνια κυρίως τις τράπεζες και άλλους ιδιώτες πιστωτές» προσθέτει η Handelsblatt.

«Με τα πακέτα βοήθειας σώθηκαν κυρίως ευρωπαϊκές τράπεζες» δηλώνει στην Handelsblatt ο διευθυντής της ESMT, Γιοργκ Ρόχολ, ο οποίος συμμετέχει και στο γνωμοδοτικό συμβούλιο του γερμανικού Υπουργείου Οικονομικών. Σύμφωνα με την έρευνα, 86,9 δισ. ευρώ πήγαν στην εξόφληση παλαιών χρεών, 52,3 δισ. για εξόφληση τόκων και 37,3 δισ. για την επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών.

Η "Ευρωπαϊκή Σχολή Μάνατζμεντ και Τεχνολογίας" (ESMT) του Βερολίνου προσκομίζει για πρώτη φορά στην 24σέλιδη έρευνα ένα λεπτομερή υπολογισμό: Οι οικονομολόγοι της ανέλυσαν κάθε ένα δάνειο ξεχωριστά επί βδομάδες για να διαπιστώσουν που πήγαν τα λεφτά. Το συμπέρασμα είναι αποκαλυπτικό: μόνο 9,7 δισ., δηλαδή λιγότερο από το 5% μπήκαν στον ελληνικό προϋπολογισμό και επομένως ήταν προς όφελος των πολιτών. Το μεγαλύτερο μέρος χρησιμοποιήθηκε για την εξυπηρέτηση παλαιών οφειλών και την πληρωμή των τόκων.

«Πρόκειται για κάτι που υπέθεταν όλοι αλλά το γνώριζαν λίγοι και επιβεβαιώνεται τώρα από την εν λόγω έρευνα: Εδώ και έξι χρόνια η Ευρώπη προσπαθεί μάταια να τερματίσει την κρίση στην Ελλάδα με δάνεια και απαιτεί συνεχώς σκληρότερα μέτρα και μεταρρυθμίσεις. H αιτία της αποτυχίας βρίσκεται όμως προφανώς λιγότερο στην πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης και περισσότερο στο σχεδιασμό των προγραμμάτων βοήθειας» σημειώνει η γερμανική εφημερίδα.

Και όποιος τελειωμένος φιλελές έχει καταπιεί τόνους καθεστωτικού σανού και δυσκολεύεται να πιστέψει τους γερμανούς, ας διαβάσει τους Άγγλους που είπαν τα ίδια ένα χρόνο πριν.

Ακούω τον τζημερόμορφο φελλό στο βάθος να σκούζει "τουλάχιστον ας εφαρμόζαμε σωστά τα μνημόνια, ώστε να είχαμε μεταρρυθμιστεί και σωθεί". 
Τα έχουμε ξαναπεί. Ιστορικά αν το δεις, μας αξίζουν μνημόνια μέχρι να σβήσει ο ήλιος. Διότι όσο ο τράχηλος του Έλληνα υπομένει ζυγό, αυτός νομίζει ο τροφαντός ποπός του θα τη γλυτώσει και δεν θα γίνει μεζές για τα χρυσά πηρούνια των μεγαλοκανιβάλων.

Saturday, 23 April 2016

στην αποικιοκρατία δεν υπάρχουν διέξοδα


Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΕΞΑΓΓΕΛΕΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ!

το δραματικό διάγγελμα του πρωθυπουργού αναλυτικά:

"Ελληνίδες Έλληνες, 
Εδώ και 7 μήνες η ελληνική κυβέρνηση δίνει μια μάχη μέσα σε συνθήκες πρωτοφανούς οικονομικής ασφυξίας, προκειμένου να εφαρμόσει το τρίτο εθνοσωτήριο μνημόνιο, που υπεγράφη το καλοκαίρι και ψηφίστηκε από την Ελληνική βουλή στις 14 Αυγούστου 2015.


Το σχέδιο διάσωσης των εταίρων μας που και καλά είναι για να τερματιστεί η λιτότητα και να επανέλθει στη χώρα μας η ευημερία και η κοινωνική δικαιοσύνη. Για μια Ελλάδα με ζόμπι οικονομία κι ένα κράτος που θα σέβεται τόσο τα συμφέροντα της ολιγαρχίας όσο και τους κοινούς ευρωπαϊκούς κανόνες και θα οδηγεί στην ειδική εκκαθάριση και την ολοκλήρωση του ξεπουλήματος λόγω κρίσης.

Σε όλο αυτό το διάστημα μετά τις εκλογές, μας ζητήθηκε να εφαρμόσουμε μέτρα που προβλέπονται στο μνημόνιο, παρόλο που αυτά καταδικάζουν σε ανέχεια μεγάλα τμήματα του Ελληνικού πληθυσμού.

Ωστόσο ούτε μια στιγμή δεν σκεφτήκαμε να κάνουμε πίσω. Να προδώσουμε -δηλαδή- την εμπιστοσύνη των εταίρων μας. Μετά από δύο μήνες σκληρής διαπραγμάτευσης για την αξιολόγηση και την ολοκλήρωση του προγράμματος οι εταίροι μας, δυστυχώς, κατέληξαν στο χθεσινό EG σε μια πρόταση- τελεσίγραφο προς την Ελληνική δημοκρατία και τον Ελληνικό λαό.


Friday, 15 April 2016

νέο νόμισμα!

Το δικό της νόμισμα βγάζει η Ελλάδα, το οποίο θα είναι άμεσα αποδεκτό για πληρωμές μόνο στην Ελλάδα και όχι στην κανονική Ευρώπη, όπως ανακοίνωσε η Bundesbank, καθιερώνοντας στην πράξη διπλό νόμισμα στην Ευρωζώνη!

Πρόκειται για ένα συλλεκτικό κέρμα αξίας 5 ευρώ, το οποίο θα ονομάζεται «Προτεκτοράτο η Ωραία Γκρίχενλαντ».

Θα είναι τσίγκινο και θα απεικονίζει από τη μία πλευρά ένα παλλόμενο βουρστ και από την άλλη το διαχρονικό σύμβολο της Ελλάδας, τον φραπέ, μαζί με τα 12 αστέρια της ΕΕ.

Το σχήμα του θυμίζει υπόθετο, ενώ το βάρος του είναι 9 γραμμάρια.

Όπως ανακοίνωσε η Bundesbank, απευθύνεται σε χάπατα, που εξακολουθούν ακόμα και τώρα να θέλουν ευρώ «πάση θυσία». "Τους δίνεται η ευκαιρία να κάνουν μια συμβολική θυσία, με ανταμοιβή τη δυνατότητα που θα έχουν να μην αποχωριστούν ποτέ το πολυαγαπημένο τους νόμισμα" δήλωσε πονηρά ο πρόεδρος της Bundesbank κύριος Φριτς. Όμως, θα είναι αποδεκτό και για πληρωμές αγοράς σανού, αντί των χαρτονομισμάτων των 5 ευρώ, αλλά μόνο μέσα στα όρια του εξωτικού προτεκτοράτου.

η αληθινή είδηση εδώ.

Thursday, 24 March 2016

ένα μικρό μνημόσυνο




μετά την έξοχη περιγραφή από τον τέκι του ιστορικού εγκλήματος του ΓΑΠ, αξίζει να (ξανα)διαβάσετε και το παρασκήνιο της Ελληνικής κρίσης, ένα αποκαλυπτικότατο άρθρο σχεδόν 6 ετών, τότε που ξεκινούσε η διάλυση και τέλος και αυτό, για να συμπληρώσετε το παζλ

Η αρχή του τέλους

Date: 2016.03.22

Πάντα τεμπέλιαζα να ξεκινήσω τις επαναλήψεις, λίγο πολύ γιατί στο μπλογκ αυτό ακολούθησα την κρίση από πριν καλά καλά εμφανιστεί, οπότε έχω μια άρνηση να τροφοδοτήσω την τεμπελιά του αναγνώστη, αντικαθιστώντας τη με δική μου χαμαλοδουλιά. Όμως με αφορμή την έρευνα του κονιόρδου πάνω στο περίφημο ελληνικό έλλειμμα και τα greek statistics της elstat, είπα να κάνω μια μικρή ρετροσπεκτίβα του ευρωπαϊκού κουβαριού που άρχισε να ξετυλίγεται με όλο και μεγαλύτερη ταχύτητα και που επιτέλους το αναγνωρίζει ακόμα και η μέρκελ στη γερμανία (ο απατημένος σύζυγος που το μαθαίνει πάντα τελευταίος).

Αυτό το κουβάρι ξεκίνησε να ξετυλίγεται με την ανάληψη της κυβέρνησης από τον καταλληλότερο γιωργάκη και έγινε λίγο πολύ το μοτίβο που ακολουθήθηκε σε όλη την υπόλοιπη ευρώπη. Φυσικά δεν αφορά το γιωργάκη ως μοιραίο άνδρα. Λίγο πολύ όλοι οι παίκτες που θα ακούσετε προβαίνουν αναγκαστικά στις κινήσεις που προβαίνουν γιατί δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Διότι ο τρόπος που αντιλαμβάνονται τον κόσμο δεν τους επιτρέπει να κάνουν αλλιώς. Πρόκειται για μια εντελώς ιδεαλιστική προσέγγιση των ίδιων των ελίτ που δημιουργεί υλικότατες πραγματικότητες.

Το άρθρο αυτό χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο περιγράφει τον τρόπο που οι παίκτες κατέστρεψαν τα πάντα κάνοντας αυτό που θεωρούσαν το καλύτερο δυνατό. Το δεύτερο που είναι λίγο πιο τεχνικό περιγράφει τους μηχανισμούς που ο γιωργάκης έθεσε σε κίνηση προκειμένου να ξεκινήσει την ευρωπαϊκή κρίση των ομολόγων και παραπέμπει σε δύο άλλα κείμενα (το ένα γραμμένο από τον κονιόρδο).

Monday, 21 March 2016

Μια ανόητη Ευρώπη, μια αδύναμη Αμερική


Απόρρητο έγγραφο των ΗΠΑ προδίδει τα σχέδια Σόιμπλε το 2012 - Σχόλιο Βαρουφάκη

Το Wikileaks την περασμένη εβδομάδα ανέβασε στη βάση του μια σειρά από αποχαρακτηρισμένα ηλεκτρονικά μηνύματα του υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών από την εποχή που υπουργός ήταν η Χίλαρι Κλίντον. Το έγγραφο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς αναφέρεται στους σχεδιασμούς του Σόιμπλε σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ έπαιρνε τότε την κυβέρνηση. Διαβάστε το email και το σχόλιο του πρώην υπουργού Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη.


Στο email που παρουσιάζουμε σήμερα μεταφρασμένο γίνεται σαφές ότι η πιθανότητα ανάληψης της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ είχε απασχολήσει τους Γερμανούς. Σύμφωνα με αυτό υπήρχαν δύο τρόποι αντιμετώπισης της κρίσης, «καμία από τις οποίες δεν είναι ευχάριστη για τη Γερμανία και τα υπόλοιπα κράτη μέλη». Το πρώτο σχέδιο περιλάμβανε την επανεξέταση του σχεδίου μιας ομάδας εργασίας «σοφών», που πρότειναν από το 2011 ένα ευρωπαϊκό «υπερταμείο» 2,3 τρισ. ευρώ για την απομέιωση και την προληπτική προστασία των μελών της Ευρωζώνης από κρίσεις χρέους (ο διεθνής Τύπος είχε αποκαλύψει τις λεπτομέρειες, βλέπε εδώ http://www.thepressproject.gr/build12/elink.gifκαι εδώhttp://www.thepressproject.gr/build12/elink.gif ), ή εναλλακτικά τη δημιουργία ευρωομολόγων.  Αυτές οι λύσεις δεν άρεσαν στον Σόιμπλε, λόγω των αντιδράσεων που προκαλούσαν στο γερμανικό πολιτικό σύστημα.

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, μολονότι υποστήριζε ότι «αν ο ελληνικός λαός ψηφίσει για μια κυβέρνηση στην οποία θα ηγηθεί ένα κόμμα κατά της λιτότητας, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεων του» έβλεπε την ενδεχόμενη αποχώρηση της Ελλάδας ως ένα εξαιρετικά αρνητικό γεγονός, καθώς θεωρούσε ότι θα επηρέαζε Ισπανία, Πορτογαλία και Ιρλανδία. Ως απάντηση σκεφτόταν εκτός των παραπάνω λύσεων, να αντιμετωπίσει ένα Grexit με τη δημιουργία Ευρώπης δύο ταχυτήτων.

Στο ηλεκτρονικό μήνυμα διαβάζουμε ότι «ο Σόιμπλε εξακολουθεί να πιστεύει ότι μια πλήρης κατάρρευση της νομισματικής ένωσης είναι μη αποδεκτή για τη Γερμανία, καθώς το νεοεισαχθέν γερμανικό μάρκο θα είναι σημαντικά αναβαθμισμένο συγκριτικά προς το ευρώ με αποτέλεσμα σοβαρές επιπτώσεις στην εξαγωγική οικονομία της Γερμανίας», ενώ σε άλλο σημείο ότι «μια ελληνική αποχώρηση από την νομισματική ένωση θα στρώσει το δρόμο για να ακολουθήσουν η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιρλανδία».

Παρακάτω παρουσιάζουμε το αποχαρακτηρισμένο έγγραφοhttp://www.thepressproject.gr/build12/elink.gif . Ζητήσαμε από τον πρώην υπουργό οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη, να σχολιάσει το έγγραφο που έδωσε στη δημοσιότητα το Wikileaks. Μετά το email ακολουθεί το σχόλιό του:

Friday, 26 February 2016

ενωμένοι με ευρωσυγκόλληση


Ρητορικό Μουζάλειον

25 02 , 2016

«Κατά πόσο η Ευρώπη είναι ενωμένη ή όχι;», είναι το ζήτημα για την Ελλάδα, δήλωσε ο αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας, προσερχόμενος στο Συμβούλιο των Υπουργών Εσωτερικών της ΕΕ σήμερα στις Βρυξέλλες.

Αυτόν εγώ τον συμπαθώ, με την έννοια ότι μου είναι λιγότερο αντιπαθής από τους υπόλοιπους υπουργούς. Όμως κάνει κάτι ερωτήσεις! Μα κάτι ερωτήσεις! «Κατά πόσο η Ευρώπη είναι ενωμένη ή όχι;». Ας μας απαντήσει, λοιπόν, ο ίδιος.

Σε μία Ευρωπαϊκή Ένωση όπου η Ελλάδα στήνει κώλο για να παραμείνει στους βοθρώδεις κόλπους της, την ίδια στιγμή που η Ευρωπαϊκή Ένωση στήνει κώλο για να μην αποχωρήσει η Αγγλία, πόσο ενωμένη να είναι αυτή η Ένωση και πόσο ισοτίμως… ενωμένα είναι τα μέλη της;

Σε μία Ευρωπαϊκή Ένωση όπου στην οποιαδήποτε κρίση η κάθε χώρα βγάζει απ’ έξω την ουρά της, κοιτάει την πάρτη της, το συμφέρον της και προσπαθεί να αποφύγει τις ευθύνες της, πόσο ενωμένη να είναι αυτή η Ένωση;

Σε μία Ένωση όπου η Ελλάδα δεν έχει το δικαίωμα καμιάς μονομερούς ενέργειας προς την κατεύθυνση της σωτηρίας του λαού της από την οικονομική κρίση, αλλά το κάθε κρατίδιο – απόβρασμα της Ιστορίας που συνεργάστηκε με τους Ναζί στον Β’Π.Π. αποφασίζει να δράσει μονομερώς σήμερα για να προστατεύσει την καθαρότητα της φυλής του, όπως τότε… Πόσο ενωμένη να είναι άραγε αυτή η Ένωση;

Σε μία Ενωμένη Ευρώπη του ευρώ όπου η Γερμανία πλουτίζει από την κατάντια άλλων μελών της Ένωσης και αναπτύσσεται εις βάρος εκείνων που φτωχαίνουν όλο και περισσότερο, πόσο Ένωση να είναι αυτή η Ένωση;

Σε μία Ενωμένη Ευρώπη όπου οι Συνθήκες που έχουν υπογραφεί απ’ όλα τα μέλη της παύουν να τηρούνται όποτε καυλώσει τον κάθε δορυφόρο της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και ξαναϊσχύουν όπως και όποτε ξανακαυλώσει την κάθε φασιστομούρικη κυβέρνηση, πόσο ενωμένη να είναι αυτή η Ευρώπη;

Σε μία Ενωμένη Ευρώπη όπου οι αδύναμες χώρες απειλούνται, εκβιάζονται, χρησιμοποιούνται ακόμη κι από το τελευταίο τσογλανάκι που φαντασιώνεται στρατόπεδα συγκέντρωσης και στολές των Ες – Ες, πόσο ενωμένη να είναι μια τέτοια Ένωση;

Ε, δεν είναι ενωμένη η Ευρώπη. Ούτε οι κλίκες της Γερμανίας μπορούν να θεωρηθούν Ευρωπαϊκή Ένωση. Κλίκα είναι. Μαφία. Και τώρα που απαντήθηκε το Ρητορικόν Μουζάλειον ερώτημα, ας ρωτήσουμε κι εμείς με τη σειρά μας. Για ποιο λόγο μένουμε σε αυτό το ξενοφοβικό ρατσιστικό έκτρωμα; Γιατί συνεχίζουμε να δεχόμαστε τις παρθενοραφές της Γερμανίας η οποία υποκρίνεται την ευαίσθητη ενώ ταυτόχρονα βάζει τους ΑυστροΟυγγροΤσεχοΣκοπιανούς της λακέδες να κάνουν τη βρώμικη δουλειά;

Γιατί παραμένουμε στην ευρωζώνη εκλιπαρώντας για μια καλή αξιολόγηση – βαθμολόγηση σαν χεσμένοι μαθητές, ενώ όλοι ξέρουμε ότι με τα Μνημόνια και τη γιγάντωση των χρεών πάμε ντουγρού στον γκρεμό; Γιατί τάχα μου και δήθεν κάνουμε μαγκίτσες και απειλούμε με βέτο από τη στιγμή που σαν ιδανικές κλασομπανιέρες δεν θα κάνουμε τίποτα από αυτά και πάλι θα γίνουμε ρεζίλι;

Γιατί ζητάμε γονατιστοί να μείνουμε στη Σέγκεν ενώ η έξοδος από τη Σέγκεν είναι η μόνη λύση για να μειωθούν οι προσφυγικές ροές προς την Ελλάδα; Γιατί μαλακιζόμαστε με Δουβλίνα 2 και συμμετοχές σε Συνόδους Κορυφής ηλιθίων, άβουλων και ρατσιστών;

Εν ολίγοις, πόσο πιο μόνοι μας και αβοήθητοι μπορεί να μείνουμε αν στείλουμε στον αγύριστο όλη αυτή την απάτη της Ένωσης, της ευρωζώνης και των Εταίρων μας; Πόσο πιο μπουρδέλο μπορούν να γίνουν τα πράγματα, αν αποφασίσουμε πρώτοι εμείς να τα κάνουμε όλα μπουρδέλο;

Σε αυτά τα ερωτήματα θα πρέπει να απαντήσουν οι Μουζάλες. Έχουν απαντήσεις; Για ποιο πράγμα παλεύουμε; Τι προσπαθούμε να κάνουμε; Είμαστε τόσο ηλίθιοι που πιστεύουμε ότι μπορούμε να συγκινήσουμε τον Βορρά; Είμαστε τόσο ανόητοι ώστε να πιστεύουμε ότι μπορούμε να αλλάξουμε αποφάσεις που έχουν παρθεί εν αγνοία μας εδώ και καιρό; Είμαστε τόσο γελοίοι ώστε να πιστεύουμε ότι νοιάζεται για το σύμπτωμα – που είναι το προσφυγικό – κάποιος από αυτούς που δημιούργησαν την αιτία του συμπτώματος –που είναι οι πόλεμοι, το Ισλαμικό Κράτος, οι εμφύλιοι, η φτώχια, η εξαθλίωση – για να βγάλει τρισεκατομμύρια από τα πετρέλαια και τη λεηλασία άλλων φυσικών πόρων;

Είπαμε, κύριοι, εσείς να υποκρίνεστε ότι μας δουλεύετε κι εμείς να υποκρινόμαστε τους χαζούς. Αλλά όχι και να το πιστέψετε!

πηγή: kartesios

Wednesday, 10 February 2016

οι σκελετοί στην ντουλάπα


Είναι οι αιτίες της πτώσης της Deutsche Bank μανίτσα μου!

10 Φεβρουαρίου 2016

Του Μαρίνου Γκασιάμη

Η μία κρίση μετά την άλλη και οι λαοί δεν προλαβαίνουν να πάρουν ανάσα. Η κρίση που προέκυψε με την περίφημη Deutsche Bank με έβαλε σε σκέψεις μιας και όταν με ρώτησες μανίτσα μου, πώς μας έλαχε αυτό δεν ήξερα με λεπτομέρειες να σου πω, πέραν του ότι πρόκειται για συστημικό πρόβλημα του καπιταλισμού.

Ρώτησα λοιπόν ένα φίλο που τα κατέχει αυτά και η βιβλική μορφή μου είπε τα εξής.

Η «καλή» μας Deutsche Bank είχε μαζέψει ό,τι «σαβουρόχαρτο» κυκλοφορούσε στην αγορά και επειδή οι Γερμανοί δεν βάζουν μυαλό, είπαν οι Αμερικάνοι, τώρα που τακτοποίησαν την υπόθεση «άνοδος των επιτοκίων» (δηλαδή ήλεγξαν τις αντιδράσεις των αγορών στο τέλος του φτηνού δολαρίου με το οποίο τζόγαραν στις αναδυόμενες), να βγάλουν τους σκελετούς απ' την ντουλάπα.

Σε αυτό το σημείο μανίτσα μου προέκυψε το επόμενο ερώτημα. Τι εννοείς με την λέξη «σαβουρόχαρτο» αδερφέ;

CDOs, μου απάντησε! Τοξικά παράγωγα, μεγάλα ανοίγματα σε επισφαλείς χορηγήσεις, που όλα μαζί ανέρχονται με μετριοπαθείς εκτιμήσεις στα 7 δισ. δολάρια! *

Επειδή το CDO μου φάνηκε κινέζικο κακό και φοβήθηκα μήπως ήμουν μπροστά σε δολοπλοκία από το Πεκίνο τον ρώτησα. Τι είναι αυτό; Είναι τα περίφημα ασφάλιστρα κινδύνου;

Όχι, μου απάντησε η βιβλική μορφή. Αυτά είναι τα credit default swaps.

Τα CDO είναι τα collateralized debt obligations, περίπλοκα χρηματοοικονομικά εργαλεία που στην ουσία κρύβουν τοξικό χρέος μέσα σε ασφαλέστερα πακέτα δανείων (όπως κρατικά χρεόγραφα και υψηλής διαβάθμισης εταιρικά ομόλογα)

Όπως μου είπε ο φίλος, μια τράπεζα όπως η «εξαίρετη» Γερμανική, που είναι και φίλη, μιας και μας δίνει δανεικά και το know how σε πολλά πράγματα, φτιάχνοντας ένα CDO, το πουλάει σε τρίτους και αφαιρεί με αυτό τον τρόπο υποτίθεται χρέος από τον ισολογισμό της.

Με πιο απλή μετάφραση, το επισφαλές, το «κόκκινο» στεγαστικό δάνειο του κακομοίρη, που δεν έχει να το αποπληρώσει η «καλή» μας Deutsche bank το διώχνει από πάνω της πακεταρισμένο σε ένα CDO μαζί με μερίδες άλλων δανείων. Όλο μαζί κυκλοφορεί ως πακέτο στην αγορά

Έτσι κατέρρευσε και η Lehman Βrothers, μου θύμισε ο φίλος, μανίτσα μου.

Κι αυτό γιατί όταν άρχισαν να πέφτουν οι τιμές των κατοικιών και οι κατασχέσεις σπιτιών δεν έδιναν κέρδη, άρχισαν όλοι μαζί να ζητούν πίσω τα χρήματά τους, σπάζοντας τα CDO.

Είναι τέτοιο “bordel” ο καπιταλισμός και οι τράπεζές του μανίτσα μου, που μπορεί ακόμα σε κάποια στιγμή η τράπεζα που πούλησε το δάνειο σε ένα CDO, μετά από έναν μεγάλο κύκλο αγοραπωλησιών να το έχει στην κατοχή της (το cdo) μέσω θυγατρικής, που το βρήκε στη δευτερογενή και το μάζεψε!

Τέτοια σαβουρόχαρτα έχει και η Deutschebank και οι αγορές το ξέρουν

Οι Γερμανοί έχουν συσσωρεύσει ένα τεράστιο εσωτερικό χρέος, που δεν μετριέται στο επίσημο δημοσιονομικό (χρέος κρατιδίων, τραπεζών κρατιδίων, αποταμιευτικών κοκ), ωστόσο μανίτσα μου είναι γερά θεριά οι φρίτσιδες και ο φίλος πιστεύει ότι δεν θα καταρρεύσουν, απλώς η ευρωζώνη όπως την γνωρίζουμε θα είναι κάτι άλλο.

Γι’ αυτό προωθούν και το υπερυπουργείο Οικονομικών της Ευρωζώνης!

Αυτό συζητάνε από το καλοκαίρι, μου επεσήμανε ο φίλος, ή μάλλον υποτίθεται ότι θα συζητούσαν αλλά σκάλωσαν (δηλαδή τον ήπιαν) επειδή προέκυψε το προσφυγικό

Τον ρώτησα τότε, αν θα γίνει το χρέος μας κοινό και θα κοπεί χρήμα ώστε να μην πατώσει η πραγματική οικονομία. Μου απάντησε πως ήδη η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα κόβει χρήμα, αλλά για να γίνει κοινό το χρέος χρειάζονται αλλαγές στις συνθήκες και αλλαγές σημαίνει παζάρια και ανταλλάγματα, κάτι που σημαίνει ακόμα μεγαλύτερη …… για τους λαούς.

Το ανησυχητικό είναι ότι οι λαοί της Ευρώπης είναι γερασμένοι, δηλητηριασμένοι από τον καταναλωτισμό, λουμπενοποιημένοι προλετάριοι, απίθανοι αστοί, πολιτικοί υπάλληλοι τραπεζών, με λίγα λόγια δεν υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ, εκτός και αν η ιστορία και οι λαοί για μια ακόμα φορά μας εκπλήξουν και αποφασίσουν να πάψουν να είναι τα θύματα. Να πάψουν να πλουτίζουν ακόμα πιο πολύ τους πλούσιους ενώ φτωχαίνουν οι ίδιοι.
 
Αυτά μανίτσα μου. Όπως κατάλαβες κομμένο το κομμωτήριο για κάμποσο καιρό γιατί έρχεται και άλλη κρίση και τα φράγκα δεν φτάνουν.


* εδώ μάλλον 7 τρισ. ήθελε να πει ο ποιητής