Στο Καπιτώλιο δε μπήκαν "αγανακτισμένοι"
ή "διαδηλωτές" ή "όχλος", όπως βολικά αρέσκονται να
ψελλίζουν τα ελληνικά μίντια.
Εισέβαλαν με την ανοχή ή ακόμα και τη
διευκόλυνση της αστυνομίας, ένοπλα ακροδεξιά καθάρματα, στην πλειονότητά τους
λευκοί μεσοαστοί άνδρες, ορισμένοι εκ των οποίων με ισχυρές διασυνδέσεις στον
κρατικό μηχανισμό.
Αυτοί που μετατρέπουν την alt right σε
κυβερνητικό λόγο, που δίνουν κυβερνητικά αξιώματα σε ορκισμένα ακροδεξιά
στελέχη, που κανονικοποιούν το ρατσιστικό λόγο, που εκθρέφουν μακεδονομάχους
και τουρκοφάγους, που υποκινούν τη δράση ένοπλων πολιτοφυλακών στον Έβρο και
τραμπούκικων συμμοριών στην Λέσβο, που κανακεύουν την αστυνομική αυθαιρεσία και
τον εναγκαλισμό της με κάθε είδους φασιστικά αποβράσματα, που ντοπάρουν την
κοινωνία με εθνικοφροσύνη και θρησκοληψία, ας έχουν υπόψη τους ότι τα γεγονότα
στο Καπιτώλιο είναι δικός τους καθρέπτης.
Ο μονίμως
κυνικός και πάντα καυστικός Γουίλιαμ Σ. Μπάροουζ (1912-1997) αποδομεί με τον
δικό του μοναδικό τρόπο την Ημέρα των Ευχαριστιών. Ο Αμερικάνος νομπελίστας
κάνει μια «λοξή» λίστα ευχαριστιών για τις Η.Π.Α και το αμερικάνικο όνειρο που
πρόδωσε πολλούς. Ακολουθεί το ποίημα του για την Ημέρα των Ευχαριστιών σε
ελεύθερη μετάφραση, το οποίο αν και γράφτηκε το 1986 είναι ακόμη επίκαιρο.
For John Dillinger/ Προς τον Τζον Ντίλιτζερ
In hope he
is still alive/ με την ελπίδα ότι είναι ακόμη ζωντανός
Thanksgiving
Day, November 28, 1986/ Ημέρα Ευχαριστιών, 28 Νοεμβρίου, 1986
Thanks for the
wild turkey and the Passenger Pigeons, destined to be shit out through
wholesome American guts/ Ευχαριστούμε για την άγρια γαλοπούλα και τα Περιστέρια
Επισκέπτες, αυτά που προορίζονται να χέσουν μέσα σε υγιή Αμερικάνικα σωθικά
thanks for a
Continent to despoil and poison/ Ευχαριστούμε για μια ήπειρο προς λεηλασία και
δηλητηρίαση
thanks for
Indians to provide a modicum of challenge and danger / Ευχαριστούμε τους
Ινδιάνους που μας παρέχουν μια μικρή ποσότητα κινδύνου και πρόκλησης
thanks for
vast herds of bison to kill and skin, leaving the carcass to rot/ Ευχαριστούμε
για τις ορδές βισώνων που σκοτώθηκαν και γδάρθηκαν, κουφάρια παρατημένα να
σαπίσουν
thanks for
bounties on wolves and coyotes / Ευχαριστούμε για τις αμοιβές των λύκων και των
τσακαλιών
thanks for
the AMERICAN DREAM to vulgarize and falsify until the bare lies shine through/
Ευχαριστούμε το ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ που ευτελίζετε και πλαστογραφείτε μέχρι να
φανεί το ψέμα του
thanks for
the KKK, for nigger-killing lawmen feeling their notches, for decent
church-going women with their mean, pinched, bitter, evil faces / Ευχαριστούμε
για την Κου Κλουξ Κλαν, για τους μπάτσους-που-σκοτώνουν-αράπηδες, για τις
ευσεβείς κυρίες-της-εκκλησίας με τις ποταπές, άσχημες, τιποτένιες μούρες τους
thanks for
“Kill a Queer for Christ” stickers / Ευχαριστούμε για τα αυτοκόλλητα «Σκότωσε
μια Αδερφή»
thanks for
laboratory AIDS / Ευχαριστούμε για το AIDS των εργαστηρίων
thanks for
Prohibition and the War Against Drugs / Ευχαριστούμε για την Ποτοαπαγόρευση και
των Πόλεμο κατά των Ναρκωτικών
thanks for a
country where nobody is allowed to mind his own business / Ευχαριστούμε για μια
χώρα που δεν επιτρέπεται σε κανέναν να κοιτά την δουλειά του
thanks for a
nation of finks – yes, thanks for all the memories… all right, let’s see your
arms… you always were a headache and you always were a bore – thanks for the
last and greatest betrayal of the last and greatest of human dreams/
Ευχαριστούμε για ένα έθνος χαφιέδων –ναι ευχαριστούμε για όλες τις αναμνήσεις-
… μάλιστα, ας δούμε τα χέρια σου… πάντα ήσουν ένας πονοκέφαλος και πάντα ήσουν
βαρετός- ευχαριστούμε για την τελευταία και μεγαλύτερη προδοσία του τελευταίου
και μεγαλύτερου από τα ανθρώπινα όνειρα.
*Η ημέρα των Ευχαριστιών είναι μία ετήσια
αμερικάνικη γιορτή που γίνεται κάθε χρόνο στην Βόρειο Αμερική, την τελευταία
Πέμπτη του Νοέμβρη. Έχει αμφισβητηθεί έντονα από κινήματα και πανεπιστημιακούς
και έχει συνδεθεί με τη γενοκτονία των ιθαγενών της νέας Ηπείρου από τους
ευρωπαίους κατακτητές… Η γιορτή καθιερώθηκε από τους πρώτους Ευρωπαίους
αποίκους. Οι απαρχές της ανάγονται στις γιορτές που διοργάνωναν οι πρώτοι
άποικοι μόλις έφταναν στη νέα ήπειρο, ως ευχαριστία προς τον Θεό, στον οποίο
πίστευε καθένας, για την ασφαλή άφιξή τους. Πλέον, γίνεται ώστε κάθε οικογένεια
να εκφράσει στον Θεό τις ευχαριστίες της για τα αγαθά που της παρέχει.
Αποκαλείται και «Ημέρα της γαλοπούλας» σηματοδοτώντας την έναρξη της
εορταστικής περιόδου των Χριστουγέννων.
Η google λέει, θα βγάζει quiz στα αποτελέσματα αυτών που αναζητούν για κατάθλιψη, το οποίο και θα "διαγνώσκει" αν ο χρήστης πάσχει από κατάθλιψη άμεσα, εντ φορ φρι.
Αυτό εντάσσεται σε μια γενικότερη φιλοσοφία αλλαγής χρήσης του google, στο πιο ιντεράκτιβ και στο πιο εξατομικευμένο, που κάνει τα προσωπικά δεδομένα και τα απόρρητα και τις ιδιωτικότητες και τα ρέστα, να χορεύουν παρέα τσιφτετέλι πάνω στο τραπέζι, βγαίνοντας σέλφι.
Όλα αυτά βέβαια στο Αμέρικα, εκεί που η κατάθλιψη θερίζει, χτυπώντας 1 στους 5.
Στο επόμενο στάδιο, δεν θα ρωτάς. Θα μαντεύει/προτείνει την αναζήτηση και θα σου βγάζει απευθείας τα αποτελέσματα.
Μόνο το πόσο μαλάκες είμαστε δεν θα μας πούνε :). Ποτέ.
Μέσα σ'αυτήν την αγριότητα των "ελεύθερων αγορών" και του καπιταλισμού που μας πάει γαμιώντας (σε Ανατολή και Δύση, πλέον), το να είσαι φιλελές προϋποθέτει μία απ'τις δύο συνθήκες: ή ανήκεις στην οικονομική ελίτ (οπότε κερδίζεις από όλη αυτή τη βαρβαρότητα και δεν σε αγγίζει), ή είσαι τέρμα ηλίθιος (αφού δεν καταλαβαίνεις ότι όλο αυτό αργά ή γρήγορα αποβαίνει εις βάρος σου).
Επειδή τα πάντα στη ζωή και τη φύση είναι ντεγκραντέ, υπάρχουν και κάποιοι που είναι φιλελέδες από αυτοπεποίθηση, θεωρώντας εαυτούς "ξύπνιους", που θα καταφέρουν αργά ή γρήγορα να εισχωρήσουν στην πρώτη κατηγορία, αλλά δεν ξέρουν οι καημενούληδες ότι κατά πάσα πιθανότητα θα παραμείνουν στη δεύτερη με την (μικροαστική) φαντασίωσή τους αγκαλιά (και τη γλίτσα του δρόμου ως μπόνους).
Το παραπάνω σίχαμα για παράδειγμα, εκ θέσεως ανήκει στην πρώτη κατηγορία. Θυμίζει λίγο σε κυνισμό τη ρήση του δικού μας άδωνι, που είχε πει το περίφημο "όποιος δεν προσαρμόζεται, πεθαίνει", αλλά υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά. Ο λατρεμένος αντιπρόεδρος, μας είπε κάτι που ισχύει. Είναι βάρβαρο μεν, απάνθρωπο, αλλά δατς λάϊφ σουίτχαρτ. Έτσι γίνεται στη φύση. Εκεί ο αδύναμος, αυτός που δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του περιβάλλοντός του, την έχει όντως άσχημα.
Εδώ έρχεται ο πολιτισμός, η εξέλιξη, η κυριαρχία της σκέψης πάνω στα ζωώδη ένστικτα και ο διαφωτισμός με κάποιες πανανθρώπινες αξίες που έφερε στο προσκήνιο, να μας ανυψώσουν λίγο, ώστε να μπορούμε να βλέπουμε και λίγο πιο πέρα απ'το ατομάκι μας και να μην μένουν όλοι αυτοί εκτεθειμένοι σ'αυτή την βαρβαρότητα.
Υπάρχουν πολλοί, που όλα αυτά τα θεωρούν αυτονόητα, όπως και από την άλλη, υπάρχουν επίσης πολλοί, που τα βρίσκουν ανεδαφικά, γραφικά και αντιαναπτυξιακά. Ο καθένας με τις επιλογές του.
Αυτό που λέει όμως το τραμποειδές, είναι τέρμα μαλακία και δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα, την υπαρκτή, την πανταχού παρούσα βαρβαρότητα του καπιταλισμού. Αυτό που ξεστομίζει ο γερουσιαστής είναι συνέπεια γνωστής ψυχασθένειας, που προέρχεται από μακροχρόνια ή απότομη έκθεση σε εξουσία και χρήμα. Καταδεικνύει υψηλότερα λέβελ κανιβαλισμού από αυτό του κοινού, λούμπεν νεοφιλελέ.
Κάποιοι θα ισχυριστούν ότι είναι η άλλη όψη του ίδιου, ματωμένου νομίσματος. Ίσως και να είναι. Ας μην ξεχνάμε ότι για πλανητάρχη έχουμε τον τραμπ. Η εποχή δείχνει να μην γνωρίζει από όρια. Άλλωστε κάτι τέτοιο δεν είχε πει και εκείνη η καθηγήτρια του ΣΚΑΪ και του Ποταμιού, που όλως τυχαίως ήταν του μητσοτάκη βαφτισιμιά? ή ανηψιά?-θα σας γελάσω..Είναι και το άλλο. Αυτή καθαυτή η ΤΙΝΑ τους, το μόνο ανθρώπινο που έχει είναι πρώτη της ύλη.
Ο Φιντέλ, η
«μεσαία» μαυρίλα και η «αριστερή» οπορτουνίλα
Ο θάνατος του Φιντέλ είχε κι ένα
"καλό": Έδωσε τη δυνατότητα αφενός ναφανεί
τι κρύβεται κάτω από το λούστρο του λεγόμενου "μεσαίου" χώρου ή άλλως
πως «μεσαία» μαυρίλα. Αφετέρου έδωσε την ευκαιρία να θαυμάσουμε, ταυτόχρονα,
την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Του νομίσματος που αν η μια όψη του είναι η
μαυρίλα του δήθεν "μεσαίου" χώρου, η άλλη όψη του είναι η «αριστερή»
οπορτουνίλα, ούτως ειπείν ο "αριστερός" οπορτουνισμός που βγάζουν στο
επικοινωνιακό τους παζάρι αστικά μορφώματα τύπου ΣΥΡΙΖΑ
Νίκος Μπογιόπουλος
Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2016
Από μια άποψη ο θάνατος του Φιντέλ είχε κι ένα "καλό": Έδωσε τη
δυνατότητα να διαχωριστεί για μια ακόμα φορά η ήρα από το στάρι. Εξηγούμαστε:
Η «μεσαία»
μαυρίλα...
Πρόσφερε την ευκαιρία να φανεί τι κρύβεται κάτω από το λούστρο του λεγόμενου
"μεσαίου" χώρου.
Να καταδειχτεί τι είδους "φιλελευθερισμό" πρεσβεύουν κόμματα σαν τη
ΝΔ.
Και τι
είδους "ενημέρωση" προσφέρουν φυσιογνωμίες της τηλεμνημονιάδας,
από Μπογδάνους μέχρι πορτοσαλτε κι από κυριλέ ακροδεξιές νυφίτσες μέχρι
κουστουμαρισμένους διακινητές της θεωρίας περί "σοβαρής χρυσής
αυγής".
Τόσο
"μεσαίοι" είναι ώστε οι κραυγές τους κατά του
"δικτάτορα" Κάστρο στα κανάλια - σαν αυτές ενός Κυρανάκη
(εκπρόσωπος τύπου της ΝΔ) - να συναγωνίζονται εκείνες της αμερικανοκουβανικής
μαφίας του Μαιάμι.
Είναι
τόσο "φιλελεύθεροι" σαν την κυρία Σπυράκη, που πριν γίνει
ευρωβουλευτής της ΝΔ ήταν από τους δημοσιογράφους που έκρυβαν (κατά δήλωσή
της) τις πληροφορίες στο μαξιλάρι τους. Αλλά τώρα καταθέτει με παρρησία τη
γνώμη της: "Η Κούβα - είπε - είναι το βασίλειο της πορνείας".
Πόσο συγκινητικό, αλήθεια, να ακούμε μια κυρία που υπηρετεί Μνημόνια, τα
οποία στέλνουν γυναίκες (εδώ στην Ελλάδα) στην φτώχεια, στην ανεργία, στη
δυστυχία, στην πορνεία, να νοιάζεται τόσο γενναιόδωρα για τις πόρνες...
της Κούβας.
Τόσο
"αντικειμενικοί" είναι που δεν άφησαν γελοιότητα και προβοκάτσια
που να μην την μεταδώσουν σαν "είδηση": Από το εδώ και μια
δεκαετία γνωστής πλαστότητας δημοσίευμα του Forbes για τον
"δισεκατομμυριούχο Κάστρο" μέχρι τις αναλύσεις περισπούδαστης
ευήθειας (έτσι λένε οι μορφωμένοι την παλιά γνωστή τους
"μαλακία") του τύπου Κάστρο = Φράνκο και Πινοσέτ...
Η φάρσα που ζούμε, τελικά είχε και δράκο, κρυμμένο στη γωνία δημοσκοπήσεων και κρίσης. Μεταμοντέρνο δράκο βέβαια, χωρίς φωτιές απ'το στόμα και τέτοια, αλλά με ένα ηλίθιο περουκίνι και τη χαρακτηριστική βλακεία ενός αμόρφωτου φασίστα.
Τώρα που είπα αμόρφωτος φασίστας....ξέρετε ποιος ήταν φανατικός τρομπα τραμπικός απ' τους εδώ τους δικούς μας, ε?...Ο άδωνις :) Α, και ο βελόπουλος. Και εννοείται και τα χρυσάβγουλα. Και άλλοι θα ήταν, αλλά τουλάχιστον αυτούς τους είδα και τους άκουσα εγώ να το λένε. Τα ναζιστούγκανα μάλιστα, βγάλανε σήμερα και πανηγυρική ανακοίνωση.
Ένας ψύχραιμος και λακωνικός αναλυτής αυτής της και γαμώ κατάστασης, θα σημείωνε ότι όταν βάζεις στο ταψί σκατά, μην περιμένεις να σου ψηθεί παστίτσιο. Επίσης θα παρατηρούσε, ότι ο κόσμος γύρω μας δεν αλλάζει. Απλά αποκαλύπτεται. Και το ότι σου αποκαλύπτεται έτσι, ξεδιάντροπα, θα πρέπει να σε ανησυχεί.
Εγώ (γνωστός χαζός), θα ψάξω να βρω το αστείο της όλης υπόθεσης. Το αστείο λοιπόν και μάλιστα σε βαθμό γελοίου, είναι όλοι αυτοί γύρω μας που γελάνε και κοροϊδεύουνε τη δεδομένη μαλακία και την άφθονη γκαοσύνη που δέρνει τα αμερικανάκια, που πήγαν και βγάλανε έναν ημίτρελο για πλανητάρχη. Ξεχνώντας μάλλον, ότι ζούνε σε μια χώρα που είχε για πρωθυπουργό τον σαμαράκα και για υπουργό Υγείας τοάδωνι.
Τον πέρασε για
τρομοκράτη επειδή έλυνε διαφορικές εξισώσεις
Ένας καθηγητής
οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, κατέγραφε μαθηματικές εξισώσεις
αλλά η επιβάτης δίπλα του νόμιζε πως ήταν αραβικά, με αποτέλεσμα να τον
κατεβάσουν από το αεροπλάνο.
Ο Ιταλός καθηγητής,
κατέγραφε μαθηματικές εξισώσεις σε ένα κομμάτι χαρτί, ενώ περίμενε την πτήση
του με την εταιρία American Airlines να απογειωθεί, αλλά μια συνεπιβάτης του
υποψιάστηκε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
Η γυναίκα που καθόταν
δίπλα στον Guido Menzio ειδοποίησε μια αεροσυνοδό ότι ήταν «άρρωστη»
καθηλώνοντας το αεροπλάνο της πτήσης 3950 στην πίστα για περίπου 30 λεπτά. Ενας
πιλότος κατέβασε από τη πτήση τον Menzio, μαζί με την ψευδο-ασθενή γείτονά του.
Ευτυχώς για αυτόν, αν
και η γυναίκα ήταν πολύ φοβισμένη για να επιβιβαστεί στο αεροπλάνο, ο πιλότος,
ίσως αναγνωρίζοντας τις «ισλαμικές μουτζούρες» του ως «μαθηματικά», τον άφησε
να συνεχίσει την πτήση του. Ομως ο Menzio ήταν αρκετά σίγουρο από πού προέρχονται
όλες αυτές οι ανοησίες. Σε μια ανάρτηση στο Facebook που έχει διαγραφεί (αλλά
διατηρείται στο twitter), ο Menzio αναφέρει: «Είναι λίγο αστείο. Είναι λίγο
ανησυχητικό. Η κυρία απλά με κοίταξε, κοίταξε τα γραπτά μου με μυστηριώδεις
τύπους και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι σχεδίαζα κάτι κακό. Για τον λόγο αυτό
μια ολόκληρη πτήση καθυστέρησε κατά 1,5 ώρες. Η Αμερική του Τραμπ είναι ήδη
εδώ. Δεν είναι ακόμη στην εξουσία, όμως. Προσωπικά, θα αντισταθώ».