καζινοκαπιταλιστική "ανάπτυξη"

 [.....]

Το χρέος-μαμούθ των ανεπτυγμένων χωρών, φορτώνεται μεθοδικά στο χρέος των αναπτυσσόμενων. Τα χειμαζόμενα 6/7 του πλανήτη φορτώνονται δηλαδή, εμμέσως πλην σαφώς, τα θαλασσοδάνεια της Χολιγουντιανης πλαστικής πιστωτικής ευημερίας των "ανεπτυγμένων"  whitecollars με την καθοδήγηση του Αγίου Τραπεζιστάν. Όταν μιλάμε για ανεπτυγμένες χώρες μιλάμε για εναν πληθυσμό κάτω του 1 δις ανθρώπων. Τα άλλα 5 δις περίπου είναι "αναπτυσσόμενοι" και ως επι το πλείστον πάμπτωχοι. Οι αναπτυσσόμενες χώρες κατείχαν το 2007 το 22% (ή κάπου 8 τρις) του χρέους των κυβερνήσεων παγκόσμια. Σε 7 μόλις χρόνια "διασώσεων" κατέχουν σχεδόν το μισό (47%), πάνω από 23 τρις χρέους. Οι αναπτυσσόμενες χώρες αύξησαν κατά 300% το χρέος τους υπερδιπλασιάζοντας το μερίδιο  τους, την ώρα που οι ανεπτυγμένες χώρες το μείωσαν κατά το 1/3. 

Έτσι, είναι παραπάνω από σαφές ότι το σχέδιο είναι το ξεφόρτωμα από τα "ανεπτυγμένα" κράτη όλης της κτηνωδίας χρέους του Τραπεζιστάν, από το 1971 και μετά, στην χαβούζα των ανήμπορων, φτωχοποιημένων υπολοίπων, κάπου 140 χωρών και δις ψυχών.

[...]

 
Παγκόσμια, κι ενώ την 7ετία 2000-2007 οι τράπεζες ήταν πρωταθλήτριες στην δημιουργία χρέους, με ετήσια αύξηση νέου χρέους 9,5% και οι κυβερνήσεις ουραγοί (υπερχρέωση την οποία πατρόναραν προφανώς σκοπίμως η FED και η ΕΚΤ και η οποία σκόρπιζε bonus και μερίσματα στους πιστούς στρατιώτες), την 7ετία 2007-2014 οι κυβερνήσεις είναι αυτές πλέον που αυξάνουν το χρέος τους κατά 9,5% περίπου ετησίως. Οι  κυβερνήσεις είναι πια οι πρωταθλήτριες δημιουργίας νέου χρέους και ουραγοί οι τράπεζες (2,9% ετησίως) αφού βεβαίως, ο ένας ξεφορτώνει στον άλλο. Οι ρόλοι αντιστράφηκαν, μόνο που το νέο χρέος αυτό δεν είναι επιλογή. Είναι ένα εκβιαστικό, ψυχρό, κυνικό ξεφόρτωμα. Η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, δεν είναι ακριβώς οι προβληματικές χώρες. Είναι οι αμνοί που διατάχθηκαν να οδηγηθούν στο σφαγείο.Είναι οι πρωταθλητές σε ΝΕΑ χρέη (όχι παλιά), σε αυτό το πρόγραμμα μαζικής κοινωνικής εξόντωσης και εξαθλίωσης, "το τέλος του Ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου". 

[.....]

Ο Ντράγκι είπε ξεκάθαρα το 2012 ότι το Ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο τελείωσε, αλλά κανείς δεν συγκινήθηκε. Διότι κανείς από τα ΜΜΕ δεν μας διέταξε να συγκινηθούμε, να οργιστούμε Έτσι είπε ο υπάλληλος, έτσι γίνεται. Διότι γίνεται, αυτό γίνεται. Η Ελλάδα έχει εισαγάγει τις μεγαλύτερες (μακράν) "διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις" από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Η Ελληνική κρίση μπορεί να αποτυπωθεί πανεύκολα σε 2-3 διαγράμματα που τα εξηγούν όλα.

 

Αρχικά, η ΤΤΕ, η οποία επί 80 χρόνια κρατούσε στάση ουδετερότητας και μάλλον ισορροπημένο ισολογισμό, βρίσκεται από το 2009 και σε ολόκληρη την θητεία Προβόπουλου απίστευτα εκτεθειμένη, αφού σε αυτό το διάστημα αυξάνει τον Ισολογισμό της από 30 περίπου δις σε 200! Ποιος όλα αυτά; Μια ιδιωτική εταιρεία που όχι μόνο νομοθετεί αλλά ελέγχει υποτίθεται αποκλειστικά, το Τραπεζικό σύστημα, το εποπτεύει, διαχειριζόμενη τα συναλλαγματικά μας αποθέματα. Και το χειρότερο μια τράπεζα με κεφάλαιο 111 εκατομμύρια ευρώ! Αυτή η "Κεντρική Τράπεζα" ανέλαβε μέρος του αβάσταχτου τραπεζικού χρέους ως μεσάζων εθνικής παράδοσης και μόχλευσε τα (ανύπαρκτα) κεφάλαια της κατά 1468 φορές σήμερα (με ισολογισμό 163 δις), αφού το "ασφαλές και υγιές" τραπεζικό σύστημα έλαβε από τα (παράνομα) κεφάλαια του Target2 του κ..Ντράγκι (όπως σημειώσαμε στην προηγούμενη ανάρτηση), 100 ολόκληρα δις τα οποία η ΤτΕ χρωστάει (μάλλον στην Γερμανική ΚΤ που έχει διαθεσει τα συντριπτικά περισσότερα) με εγγύηση του Ελλ. Δημοσίου. Πόσο χειρότερα; Και όλα αυτά τα πουλάνε ως "κρατική κρίση χρέους". Ποιος λοιπόν κάνει το "deleveraging", την απομόχλευση, το ξεφόρτωμα χρέους, στις τελειωμένες Ελλ. Τράπεζες; Μα εμείς φυσικά. 

Οι Ελλ. Τράπεζες έχουν ξεφορτώσει από τους Ισολογισμούς τους πανω από 150 δις από το 2010. Τι ακριβώς, δεν ξέρουμε. Σίγουρα όμως και ένα μέρος(;) από τα 140 δις Ελλ. ομολόγων που τους ξεφόρτωσαν οι Γαλλικές και Γερμανικές τράπεζες το 2010-2011. Δηλ. η Ελλάδα, περίμενε να αγοράσουν οι Ελλ. Τράπεζες ποτάμια δις από τους ξένους (βλ. τα παρατεταμένα "όχι στην αναδιάρθρωση χρέους" του πολιτικοεκδοτικού και τραπεζικού κατεστημένου) τα οποία αυτές φόρτωναν στην ΤτΕ και αυτή στους καταθέτες/φορολογούμενους, με μεσολαβητη την απαστράπτουσα ΕΚΤ και τον πολυδιαφημιζόμενο Super Mario Draghi, ο οποίος και καλά βρέχει χρήμα - μόνο που το χρήμα βρέχει μόνο στις τράπεζες και είναι όλο δικό μας. Τόσο απλά. ΑΥΤΟ ακριβως το ξεφόρτωμα της λασπουριάς και της βλέννας, συμβαίνει ΤΩΡΑ, γι' αυτό όλος αυτός ο θόρυβος. 

Ήλθε η ώρα το κράτος μας και οι καταθέτες να πληρώσουν με "μια αφορμή", την τραπεζική σαπίλα αξίας 110 δις, όσο το αμαρτωλό Target2 και κάτι άλλα ψιλά. Τότε η ΤτΕ θα επανέλθει σε "φυσιολογικό" Ισολογισμό και οι Ελλ. τράπεζες (που μόνο Ελληνικές δεν θα είναι) θα ξεκινήσουν από την αρχή το παιχνίδι του φαύλου που προσποιείται τον Σωτήρα. Το παιχνίδι του διαβόλου, το παιχνίδι της πιστωτικής επέκτασης, με μια κοινωνία ξεθεωμένη, υπόδουλη και άφραγκη - ό,τι καλύτερο για μια νέα καζινοκαπιταλιστική "ανάπτυξη".

[...]

 αποσπάσματα από εδώ

η χρηματοπιστωτική μαύρη τρύπα

Desahucios.

Συντάχθηκε απο τον/την Epicurus2day

Κυριακή, 08 Φεβρουάριος 2015

Γεια σας και πάλι.

Η χώρα μας για μια ακόμα φορά, βορά στα δόντια του πιο σάπιου χαμόγελου της Οικουμένης, του Χρηματοπιστωτικού Συστήματος.

Ενός συστήματος που κολυμπάει στην λίμνη του καζινοκαπιταλισμού.

Εδώ, δεν είναι πρόβλημα τα $700 τρις έκθεσης του, 10 φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ σε «προϊόντα» και «αξίες» που δεν υπάρχουν, σε ηλεκτρονικά κουρελόχαρτα.

Δεν είναι πρόβλημα ότι 4 Αμερικάνικες Τράπεζες ελέγχουν και εκτίθενται σε αυτήν την αγορά κατά περίπου $400 τρις (25 φορές το ΑΕΠ των ΗΠΑ), με τον δείκτη έκθεσης της πρωταθλήτριας GoldmanSachs να είναι πάνω από 500% από το minimum απαιτούμενο κεφάλαιο για την λειτουργία της... Δεν είναι καθόλου πρόβλημα για τον κόσμο και τον Ομπάμα που έλεγε "δεν είμαστε Ελλάδα", ότι αυτή η Τράπεζα έχει πάγια $162 δις και υπερπολλαπλάσια έκθεση πολλών δεκάδων τρισεκατομμυρίων. Tip of the iceberg. Οι ίδιες τράπεζες, που έχουν κληθεί να καταβάλουν τον οβολό της ελευθερίας τους, κάπου $100δις σε πρόστιμα για απάτες και καταστρατηγήσεις όλου του Χρηματοπιστωτικού Δικαίου.

Δεν είναι πρόβλημα ότι στις αγορές νομισμάτων ΜΟΝΟ, τζιράρονται κάθε μέρα (τιμές 2013) $5,2 τρις, 20 ΑΕΠ της Ελλάδας, σε 3 μέρες όλο το ΑΕΠ της Ευρώπης και σε 3 βδομάδες όλο το ΑΕΠ του πλανήτη. Σε έναν χρόνο 17 φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ.

Ενώ μόνο στην αγορά ομολόγων των ΗΠΑ τζιράρεται καθημερινά άλλο $1 τρις… όσο το ετήσιο δημοσιονομικό έλλειμμα της υπερδύναμης.

Ούτε είναι πρόβλημα ότι αυτές οι αγορές, οι «δευτερογενείς» δεν έχουν ΚΑΝΕΝΑ κανόνα, ΚΑΝΕΝΑΝ έλεγχο. Άλλωστε το 2007 το δικό μας ΥΠΟΙΚ ομολογούσε στην δίνη των δομημένων ότι «Σε καμία περίπτωση στην ιστορία του Υπ. Οικονομικών, αλλά και στη πρακτική των άλλων κρατών της Ευρώπης τα οποία εκδίδουν ομόλογα, ελέγχεται ή παρακολουθείται η δευτερογενής αγορά των ομολόγων.»

Δεν είναι πρόβλημα ότι στην καρδιά της Ευρώπης, ένα όργανο, η ΕΚΤ, με μέλη του ΔΣ με 8ετή θητεία, διπλάσια από αυτήν των εκλεγμένων πολιτικών δεν επιτρέπει βάσει Καταστατικού της, ουδεμία γνωμοδοτική ή συμβουλευτικού χαρακτήρα επιτροπή να "συνεισφέρει στο έργο" της και αποφασίζουν για τις τύχες μας, κεκλεισμένων των θυρών, άγνωστα «μέλη» του ΔΣ της ΕΚΤ, 6 τον αριθμό, τα οποία ανακοινώνουν ουσιαστικά στα υπόλοιπα 19 (τους Κεντρικούς Τραπεζίτες) τις πολιτικές που αποφάσισαν (και ενώ συναντώνται δις μηνιαία στην Φραγκφούρτη πολλές φορές χωρίς καν δημοσιότητα...), χωρίς τα πρακτικά των συναντήσεων τους να επιτρέπεται επίσης να δημοσιευθούν, ενώ το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν προβλέπεται να έχει οποιαδήποτε δυνατότητα επιβολής επί της ΕΚΤ ούτε μπορεί να την υποχρεώσει σε συμμόρφωση, αντιθέτως, η (μη αιρετή) ΕΚΤ έχει δυνατότητα βέτο στην διαμόρφωση (και εφαρμογή) της συναλλαγματικής πολιτικής. Δεν είναι πρόβλημα ότι η ΕΚΤ δεν λογοδοτεί σε κανέναν παρά μόνο με τις ετήσιες και τριμηνιαίες "εκθέσεις" της, ελεγχόμενη από "Εξωτερικούς ελεγκτές", "που υποδεικνύονται από το ΔΣ της",  ενώ ο πρόεδρος της, μπορεί να εμφανίζεται σε Επιτροπές της Ε.Ε. αλλά όχι στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και φυσικά δεν ελέγχεται από την Ολομέλεια του (Συνθήκη άρθρο 113.3). Δεν είναι πρόβλημα ότι όλο αυτό το φανταστικό σύστημα κοστίζει ετησίως 142 δις Ευρώ στους Ευρωπαίους. (παλαιότερα εδώ)

Πρόβλημα είναι τα ψωρο-δις της Ελλάδας;

αέρας κοπανιστός

 [....]

Το έπραξε πρώτη η Ιρλανδική Κεντρική Τράπεζα. Εξέδωσε η ΙΔΙΑ χρήμα, παρακάμπτοντας την ΕΚΤ. Ούτε λίγο ούτε πολύ, 70+ δις Ευρώ. Και τι τα έκανε; Τα έδωσε στις Ιρλανδικές Τράπεζες. Το πρόγραμμα βαφτίζεται «ΕLA». «Έκτακτη βοήθεια ρευστότητας». Πως λειτουργεί; Δεν μας λένε. Μαθαίνουμε ότι πρόκειται για μια "δανειακή γραμμή" μεταξύ της Κεντρικής Τράπεζας και των Ιδιωτικών Τραπεζών. Οι «κρατικές» κεντρικές τράπεζες δανείζουν τις ιδιωτικές τράπεζες, όχι τα κράτη. Και τα δανείζουν με τι όρους; Και τι χρήμα; Από το πουθενά! 

Θεωρίες συνταξιοδοτημένης σκέψης;

Ποσώς μας ενδιαφέρει γιατί το έκανε η Ιρλανδία. Σημασία έχει ότι το έκανε. Και το έκανε με την ανοχή της ΕΚΤ, η οποία μπορούσε να το μπλοκάρει, όπως κάθε συναλλαγή πάνω από 500 εκ. ευρώ. Δεν το έκανε, το ανέχτηκε, ίσως το πριμοδότησε. Και 70 δις, φίλοι αναγνώστες, είναι ΠΑΡΑ πολλά χρήματα (σε μια χώρα που η "βοήθεια" έφτασε το 110% του Ιρλανδικού ΑΕΠ) – χρήματα που όταν πρόκειται για τα κράτη, οι Σοιμπλομπαρόζοι απαιτούν χτυπώντας την γροθιά στο τραπέζι, να δοθούν από τους φορολογούμενους. Πιστεύετε πραγματικά ότι όλα τα φοροεισπρακτικά μέτρα που ελήφθησαν στην Ελλάδα τα οποία ζήτημα είναι αν όλα αποτιμώνται σε 25-30δις ευρώ, αν είχαν προέλθει από αέρα, θα άλλαζε κάτι στο σύστημα; Τίποτα, τρίχα δεν θα κουνιόταν. Υπάρχει έστω και ένας που να πιστεύει το αντίθετο, όταν η Ιρλανδία το έκανε για 70 δις ή η ΕΚΤ και η FED έχουν ήδη δώσει τρις; Έγινε κάτι; Είναι προτιμότερο να επιβάλεις και νέα  μέτρα στον εξουθενωμένο Ελληνικό λαό (που επί της ουσίας οι 7 στους 10 ΔΕΝ ψήφισαν ποτέ αυτό), αντί να τα πάρεις από τον Προβόπουλο ή τον Ντράγκι, έτσι όπως τα δίνουν (στο δεκαπενταπλάσιο!) στα «τραπεζικά ιδρύματα»; Τι είναι τα κοινωνικά σύνολα; Πελατάκια.

Παίζουμε με τις ζωές των ανθρώπων, όπως παίζουμε μονόπολι.

Τελικά, υπάρχει ζωή στην «Ευρώπη του Ευρώ»; Φοβόμαστε πως όχι. Θα μας επιτρέψετε μάλιστα να φοβόμαστε για το ακριβώς αντίθετο από αυτό που θα θέλατε να μας φοβίζει. Το να μην είμαστε δίπλα σας, κοντά σας, μαζί.

Συγνώμη κύριοι, αλλά οι λαοί έχουν ιστορία, έχουν και επιλογές. Για τους λαούς δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Είναι δε αξίωμα νομικό, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 11 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα του ΟΗΕ (κυρ. ν. 2462/1997), ότι «Κανείς δεν φυλακίζεται αποκλειστικά λόγω της αδυναμίας του να εκπληρώσει συμβατική υποχρέωση». ΕΙΔΙΚΑ όταν ο αντισυμβαλλόμενος του, ΣΥΝΕΒΑΛΕ στην μη εκπλήρωση. Είστε συνυπαίτιοι, είστε κατ’ ακριβολογία οι βασικοί υπεύθυνοι. Φυλακίζετε τους έρμους τους λαούς, στα νομισματικά σας κλουβιά και ψευτοδιλήμματα. Φασισμός.

Όσοι αποσιώπησαν ή παρέλειψαν αυτές τις εναλλακτικές είναι πολιτικοί και οικονομικοί εγκληματίες και θύματα τους είναι μια ολόκληρη κοινωνία. Αλλά ας είναι καλά η τρομολαγνεία, η λεξιπενία και το βαθύ σκοτάδι, κι από μοναχούς κανένα πρόβλημα…

Ως εδώ, ενδεχομένως λίγοι Έλληνες , αντιλαμβάνονται ήδη το τερατώδες: ότι και η δικιά μας «Τράπεζα της Ελλάδος», η οποία τάχα λειτουργεί προς όφελος του κράτους και αυτή, έχει η ΙΔΙΑ δανείσει (στοιχεία Απριλίου 2012) τις Ελληνικές τράπεζες με 59 δις Ευρώ. Με τι όρους; με τα ίδια «επιτόκια» του 1% της ΕΚΤ ; Τους ίδιους όρους αποπληρωμής (3ετία κλπ);

Σκοτάδι. Ναι ή όχι, είναι η ίδια Κεντρική Τράπεζα, που διαχειρίζεται τα εθνικά διαθέσιμα σε χρυσό, που νομοθετεί, που δεν ελέγχεται, που «εποπτεύει». Στην εποχή της μεγαλύτερης κακουχίας για αυτόν τον τόπο η ΤτΕ πατρονάρει τους ΙΔΙΩΤΕΣ και όχι το κράτος του οποίου η «Τράπεζα» είναι κατ’όνομα. 59 δις ευρώ, κοπανιστού αέρα. Τα λεφτά αυτά η ΤτΕ τα δημιούργησε από το τίποτα; Που τα βρήκε; Τα βαφτίζει δε στις Λογιστικές της Καταστάσεις με τον αθώο τίτλο «Λοιπές απαιτήσεις σε ευρώ έναντι πιστωτικών ιδρυμάτων ζώνης ευρώ». Ομοίως, στην εβδομαδιαία ενημέρωση της, η ΕΚΤ χρησιμοποιεί τον όρο «Other claims on euro area credit institutions denominated in euro» (αριθμ.6). Εκεί έβαλε ο κ. Ντράγκι τον “ELA”.

Βλέπετε πως έχει καμουφλαριστεί το περιβόητο και υπερπολύτιμο εκδοτικό προνόμιο, το οποίο λειτουργεί μόνο για τους τραπεζίτες: Other claims on euro area credit institutions denominated in euro  -> ELA -> αέρας κοπανιστός για τους λίγους. 187 δις περίπου έχει δώσει ο Ντράγκι σε λίγους μήνες στους εκλεκτούς του ως «έκτακτη βοήθεια». Τι είδους «έκτακτη βοήθεια» είναι αυτή που στην Ελλάδα κλείνει ήδη 9 μήνες, κανείς δεν ξέρει. Στην μούγγα.

[...]

απόσπασμα από το άρθρο

Τα παραμύθια της Ευρωζώνης και οι επικίνδυνοι (Έλληνες) πολιτικοί
του epicurus2day

Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, ο Binderup και ο δανεισμός των κρατών.

[....]

Ο λόγος (και αν ακόμα ιστορικά, υπήρχε κάποτε) δανεισμού των κρατών από τους κεφαλαιούχους, όπως εφαρμόστηκε τον 18^ο και 19^ο αιώνα, εξέλιπε. Δεν υπάρχει πλέον. Τα κράτη και αυτάρκη είναι και περιουσία έχουν και υποδομές και αυτοτελή αναπτυξιακή δυνατότητα. Μπορούν να σταθούν μόνα τους, έχουν πλούτο και δημιουργούν/παράγουν πλούτο. Δεν χρειάζονται έξωθεν βοήθεια, δεν  έχουν ανάγκη τα δανειακα κεφάλαια.

Επαναλαμβάνουμε: αυτό και μόνο, οδηγεί στην πλήρη αποκλιμάκωση της φορολόγησης (την εξάλειψη της ουσιαστικά), καθώς το ίδιο το κράτος χρηματοδοτεί τις ανάγκες του και δεν υφίσταται χρεία (βασικής; μοναδικής;) χρηματοδότησης του από τους πολίτες/φορολογούμενους. Δαπάνες για τόκους δεν υφίστανται, επίσης.

Θα υποχρεωθούμε σε μια ιστορική αναδρομή. Βρισκόμαστε στην «Αμερική» του 1751 και συγκεκριμένα στην προπάτορα της «Νέα Αγγλία» (τα ονόματα έχουν την ιστορική σημασία τους), της οποίας ηγείται ο Βενιαμίν Φραγκλίνος. Η Νέα Αγγλία εκδίδει η ίδια το νόμισμα της. Ο Βρετανός Βασιλιάς Γεώργιος ο 2^ος, εκδίδει διάταγμα που απαγορεύει στη Νέα Αγγλία να εκδίδει περαιτέρω το νόμισμα της (προσέχτε από πού ξεκινούν όλα). Αντ’ αυτού την υποχρεώνει να δανείζεται από τους Βρετανούς τραπεζίτες. Την ίδια «πολιτική» ακολουθεί και ο διάδοχος του Γεώργιος ο 3^ος.  Το 1764 ο Φραγκλίνος επισκέπτεται διαμαρτυρόμενος, το Λονδίνο, προκειμένου να ζητήσει την άρση του μέτρου, ενώπιον του Βρετανικού Κοινοβουλίου. Ο Φραγκλίνος μένει έκπληκτος από τους επαίτες και τους άστεγους που αντικρίζει στους δρόμους του Λονδίνου. Του λένε ότι οι πλούσιοι δεν μπορούν πλέον να πληρώνουν τους φόρους τους και να χρηματοδοτούν την εργατική τάξη. «Έχουμε πολλούς εργάτες», προσθέτουν. Έπειτα τον ρωτάνε: «εσείς, στις αποικίες (μετέπειτα ΗΠΑ) πως εισπράττετε χρήματα για να βοηθήσετε τους φτωχούς να ανοικοδομήσουν τα φτωχά σπίτια τους;».

Ο Φραγκλίνος απαντά: «Δεν υπάρχουν φτωχά σπίτια στις αποικίες. Και αν υπήρχαν, κανείς δεν θα τα κατοικούσε, αφού δεν υπάρχει ούτε ένα άνεργος, επαίτης ή άστεγος». Όταν τον ρώτησαν πως είναι αυτό εφικτό, απάντησε: «Απλό. Στις αποικίες εκδίδουμε οι ίδιοι το χρήμα μας. Το ονομάζουμε «Colonial Scrip». Το εκδίδουμε για να πληρώνουμε τα εγκεκριμένα έξοδα του κράτους και τις φιλανθρωπίες. Βεβαιωνόμαστε ότι εκδίδεται στις σωστές ποσότητες για να μπορούν τα προϊόντα να καταλήγουν ευκολότερα από τους παραγωγούς στους καταναλωτές. Με τον τρόπο αυτό δημιουργώντας εμείς το χαρτονόμισμα μας, ελέγχουμε την αγοραστική του δύναμη, και δεν οφείλουμε τόκο σε κανέναν. Βλέπετε, μια νομιμόφρων κυβέρνηση, μπορεί εξίσου να ξοδεύει και να δανείζει το χρήμα σε κυκλοφορία, ενώ οι τράπεζες μπορούν μόνο να δανείζουν ένα σεβαστό ποσό από τις «υποσχετικές» τους (σημ. Επικ: το χρήμα που «κατέχουν»), καθώς δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν ή να ξοδέψουν, παρά ένα μικρό ποσό από το χρήμα που διαθέτουν.  Κάθε φορά συνεπώς, που οι τραπεζίτες σας εδώ στην Αγγλία θέτουν χρήμα σε κυκλοφορία, υπάρχει πάντα η αρχή του χρέους το οποίο θα πρέπει να επιστραφεί και του τόκου που πρέπει να πληρωθεί. Το αποτέλεσμα είναι ότι, το χρήμα σε κυκλοφορία είναι πολύ λίγο σε σχέση με τους εργάτες που θα πρέπει να απασχολήσετε πλήρως. Δεν είναι ότι έχετε πολλούς εργάτες, έχετε πολύ λίγο χρήμα σε κυκλοφορία και αυτό που κυκλοφορεί, υφίσταται το αβάστακτο φορτίο της αποπληρωμής των τόκων και του χρέους».

Αυτές οι αλήθειες είναι διαχρονικές. Αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στο πραγματικό χρήμα που κυκλοφορεί στην Ευρώπη. Είναι κάτι παραπάνω από 900 δις Ευρώ (Μάιος 2012).

Τα δάνεια ανέρχονται σε 18,6 τρις (Μάιος 2012). Στα νοικοκυριά ειδικά, αντιστοιχούν 5,1 τρις ευρώ.

Και εδώ ερχόμαστε στα λεγόμενα του Φραγκλίνου 2 ½ αιώνες πίσω.

«Κάθε φορά συνεπώς, που οι τραπεζίτες σας εδώ στην Αγγλία θέτουν χρήμα σε κυκλοφορία, υπάρχει πάντα η αρχή του χρέους το οποίο θα πρέπει να επιστραφεί και του τόκου που πρέπει να πληρωθεί. Το αποτέλεσμα είναι ότι, το χρήμα σε κυκλοφορία είναι πολύ λίγο σε σχέση με τους εργάτες που θα πρέπει να απασχολήσετε πλήρως. Δεν είναι ότι έχετε πολλούς εργάτες, έχετε πολύ λίγο χρήμα σε κυκλοφορία και αυτό που κυκλοφορεί, υφίσταται το αβάστακτο φορτίο της αποπληρωμής των τόκων και του χρέους».

Όταν στην πραγματική οικονομία το κυκλοφορούν χρήμα είναι το 5% περίπου των δανειακών κεφαλαίων που πρέπει να αποπληρωθούν από πού θα προέλθει το υπόλοιπο 95%; Δεν είναι ζήτημα λογιστικό, είναι πραγματικό. Αποπληθωρισμός.

Οι μονεταριστές, κρέμασαν τον Φραγκλίνο στο 100δολάρο. Δεδομένου του τρόπου λειτουργίας του χρήματος σήμερα, αυτό είναι αναμφίβολα μια γκιλοτίνα αιώνιας χλεύης. Ένας αντι-μονεταριστής, στο κάδρο των συμβόλων τους.

Αυτό όμως είναι σύνηθες και καθόλου συμπτωματικό. Ο Πρόεδρος Lincoln, o oποίος ανέκτησε για λογαριασμό του κράτους το εκδοτικό προνόμιο, κατά την

διάρκεια του Αμερικάνικου εμφυλίου, στη συνέχεια είχε κακή τύχη. Δολοφονήθηκε και το προνόμιο επέστρεψε στους Τραπεζίτες. Τον βάλανε στο 5δόλλαρο.

Ο Πρόεδρος Jefferson, που έλεγε ότι οι τραπεζίτες είναι πιο επικίνδυνοι από τους ένοπλους στρατούς και ότι η εξουσία που τους δόθηκε πρέπει να επιστραφεί στον λαό στον οποίο ανήκει, κοσμεί το χαρτονόμισμα των 2$.

Ο John Kennedy, τον Ιούνιο του 1963  υπέγραψε ένα Διάταγμα, το με αριθμό 11110. Αυτό του επέτρεπε να τυπώνει και να κυκλοφορεί ως κράτος χρήματα. Τύπωσε μάλιστα, όπως λένε και περί τα $4,292,893,825. Πέντε μήνες αργότερα, το Νοέμβριο, δολοφονήθηκε. Αυτόν τον βάλενε στο νόμισμα των 50c.Όπως γράφαμε το 2008 ("Ένα ψέμα που το έλεγαν αλήθεια", 29/11/2008) "Το Διάταγμα του ποτέ δεν εφαρμόστηκε (αν και ισχύει ακόμα και σήμερα) και τα χρήματα που είχαν τυπωθεί καταστράφηκαν. Έκτοτε το Έλλειμα και το Χρέος των ΗΠΑ εκτινάχθηκαν."

  

Τυχαία. 

[…..]

Τώρα, όσον αφορά τις «αποικίες». Όλοι ξέρουμε τι απέγινε η «Νέα Αγγλία» και οι Φραγκλίνοι, οι Λίνκολν, οι Άνταμς, Τζέφερσον, Μπράιαν, Γκάρφιλντ οι οποίοι φιγουράρουν με τον Γερουσιαστή Charles Binderup, στο εξώφυλλο του περιοδικού Social Justice, εν έτει 1938.

Το 1941 ο Γερουσιαστής Binderup, συγγράφει το Unrobing the ghosts of Wall street (σε ελεύθερη απόδοση «Παίρνοντας πίσω τα κλεμμένα από τα φαντάσματα της Wall Street»). Εκεί παραθέτει τα θαμμένα ιστορικά γεγονότα σχετικά με τον Φραγκλίνο και την ιστορική αλήθεια της έκδοσης και κυκλοφορίας του χρήματος από τη Νέα Αγγλία, που προαναφέρθηκαν.

Ο Binderup ουσιαστικά αφιέρωσε την ζωή του στο θέμα, επί 65 έτη, μελετώντας τις πτυχές του. Τα συμπεράσματα του, είναι «δια μαγείας» τα όσα και σήμερα διαπιστώνουμε, 70 και πλέον χρόνια μετά. Η δε λύση, βρίσκεται 2 και πλέον αιώνες πίσω.

Κρίνετε τώρα εσείς, το πόσο έχουμε πνευματικά, πολιτειακά, κοινωνικά προοδεύσει.

[...]

απόσπασμα από το

Τα παραμύθια της Ευρωζώνης και οι επικίνδυνοι (Έλληνες) πολιτικοί

Ο κακός δημόσιος τομέας, ο καλός ιδιωτικός και η μούγκα στην στρούγκα.

[...]

Ποιος διάολο είναι μέτοχος και ποιος Διοικητής της ΤτΕ. Και βάλτε καλά στο μυαλό σας, την ουσία. Η Κεντρική Τράπεζα της χώρας, ιδιωτική, με κεφάλαιο 111 εκατομμύρια Ευρώ, δανείζει με όρους που ο επιθετικός προσδιορισμός «ευνοϊκούς» είναι βρεφικά αφελής, 59δις ευρώ «κάποιους» εκλεκτούς, την ίδια ώρα που ο Διοικητής, που κάποτε βάφτιζε, θα θυμάστε, τους ανήσυχους "ανόητους", ενώπιον του λειτουργού κ. Παπαχελά (και πόσα δεν έχει πει και κάνει ο κ. Διοικητής, για να προμοτάρει την σημερινή εξέλιξη), κινδυνολογεί για το μέλλον του έθνους (δηλαδή όλων - για την ακρίβεια όλων των «άλλων»), λίγες μέρες προ των εθνικών εκλογών του Μαΐου, με την ετήσια έκθεση του, κλείνοντας έναν θαυμάσιο κύκλο που ο ίδιος άνοιξε τον Οκτώβριο του 2009.

Αγέρωχος και ατσαλάκωτος ως συνήθως, ο κ. Meritto, εμφανίζεται προειδοποιώντας ότι «αν μετά τις εκλογές τεθεί εν αμφιβόλω η βούληση της νέας κυβέρνησης και της κοινωνίας να εφαρμοστεί το πρόγραμμα (...) (ακολουθεί) «άτακτη οπισθοδρόμηση, οικονομική και κοινωνική, δεκαετίες πίσω, που θα οδηγούσε τελικά τη χώρα εκτός της ζώνης του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Για τον Διοικητή «το στρεβλό πρότυπο ανάπτυξης που ακολουθούσαμε είχε πλέον καταρρεύσει».

Θα μας δικαιολογήσει λοιπόν ο Διοικητής την παγκόσμια κατάρρευση. Μη να ήταν και εκεί στρεβλό το πρότυπο; Πως γίνεται όλοι αυτοί οι παγκόσμιοι, να κρέμονται από τα βρακιά μιας "Ελλάδας"; Μα, καλά, ποιοι ήταν αυτοί που παγκόσμια υποκίνησαν την «ανάπτυξη» τα τελευταία 70 χρόνια, δηλαδή ευλόγησαν τις τσέπες τους, έτοιμοι να υπερασπιστούν τα κεκτημένα τους σκορπώντας ακόμη και χρήματα με ελικόπτερο, σύμφωνα με τον διάκονο τους, πιλότο της FED Ben Bernanke (ήδη από το μακρινό 2002); Οι οδοκαθαριστές και οι ανθρακωρύχοι ή το σινάφι του Διοικητή; Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε; Μάλλον θα χρειαζόμαστε μια παγκόσμια διακυβέρνηση.

Το ανέκδοτο ακολουθεί: «Το τραπεζικό σύστημα επέδειξε αντοχές σε μια δύσκολη περίοδο και σήμερα προσβλέπει στην ανασυγκρότησή του, που θα του επιτρέψει να λειτουργήσει πιο αποτελεσματικά προς όφελος της οικονομίας». Βεβαίως και έδειξε αντοχές κ. Διοικητά. Δανείστηκε περίπου 15 έως 20 φορές τα περιουσιακά του στοιχεία για να τις επιδείξει. Σχεδόν άτοκα. Τα μισά «από την Τράπεζα της Ελλάδος». Mε εγγύηση των Ελλήνων. Το κράτος από πού δανείζεται και πως, κ. Διοικητά; Η ΤτΕ μπορεί να τυπώνει ή να δανείζεται και να δανείζει πάμφθηνο χρήμα σχεδόν δωρεάν για τον Σάλλα, τον Λαυρεντιάδη, τον Βγενόπουλο, τον Ταμβακάκη, τον Κωστόπουλο, κλπ αλλά όχι για σένα, φίλε αναγνώστη. Όταν όμως το κράτος (καλή ώρα το Ελληνικό) ψάχνει 11 δις για μια ακόμη φορά σήμερα, για να πληρώσει τους τοκογλύφους (γιατί γι’ αυτό τα ψάχνει), τότε καμία ΤτΕ δεν το δανείζει.

Εμείς απευθύνουμε το ερώτημα ανοικτά: Γιατί δεν δανείζετε 11 δις κύριε Προβόπουλε στο Ελληνικό κράτος, με τους ίδιους όρους που δανείζετε τους συνοδοιπόρους σας τραπεζίτες; Γιατί δεν δανείζατε άλλα 15 όταν τα είχαμε ανάγκη; 15-20 μεγαλομέτοχοι με πάγια 10 δις ευρώ δανείζονται 15 φορές τα κεφάλαια τους. 10 εκατομμύρια Έλληνες, με "πάγια" τρις ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, κατακρεουργούνται, κάθε μέρα, κάθε ώρα και επιπροσθέτως ξεφτιλίζονται στην οικουμένη από τους γυμνοσάλιαγκες.

Υπήρχε ποτέ περίπτωση, άνθρωπος με μια ΣΤΑΛΑ πατριωτισμού και συναίσθηση της εθνικής ευθύνης να μην αντιδρούσε; Είναι πολύ ήπιοι οι χαρακτηρισμοί για αυτούς που έριξαν το καράβι στα βράχια, με βάρκα την δική τους (μόνον) ωφέλεια, το τομάρι τους. Δοξάστε τους/μας. Η decadence της δημοκρατίας, στο απόγειο της.

Η μονεταριστική επιχειρηματολογία του Διοικητή, συνεχίζεται δε, υποστηρίζοντας ότι «η μειωμένη ρευστότητα του τραπεζικού συστήματος, (υπήρξε) αποτέλεσμα της απώλειας εμπιστοσύνης που δημιούργησε η δημοσιονομική κρίση». Δηλαδή το κράτος φταίει που παρέσυρε τους τραπεζίτες στην άβυσσο. Πόσα χρόνια το τραπεζικό σύστημα απομυζεί το κράτος; Πόσα δώρα έχει κάνει ο κρατικός νομοθέτης στους τραπεζίτες διαχρονικά; Πόσα δις από αυτό το πάρτυ, βρίσκονται τώρα σε ασφαλείς καταθέσεις εξωτικών παραδείσων; Πόσα δεκάδες κακουργήματα, έμειναν στα εισαγγελικά αρχεία; Έτσι από στατιστική περιέργεια.

Παρακάτω όμως, του Διοικητή ξεφεύγει ένα σημαντικό για εμάς στοιχείο, μέσα στον οίστρο της προάσπισης των τραπεζικών συμφερόντων που υπηρετεί. Διαπιστώνει

«συνεχή υποχώρηση των καταθέσεων: από τα τέλη του 2009 μέχρι το Φεβρουάριο του 2012 οι τραπεζικές καταθέσεις του ιδιωτικού τομέα μειώθηκαν κατά περισσότερο από 70 δισεκ. ευρώ, ποσό που ισοδυναμεί με το ένα τρίτο περίπου του ΑΕΠ. Έτσι περιορίστηκαν αισθητά οι χρηματοδοτικές δυνατότητες των τραπεζών».

Αυτό φίλοι, είναι η επιτομή αυτού του σάπιου συστήματος. 70 δις καταθέσεων αποτραβήχτηκαν και δεδομένου ότι η τραπεζική της ανασυγκρότησης και της ανάπτυξης προς όφελος της οικονομίας βασίζεται στο τζογάρισμα, δηλαδή στην «μόχλευση» (την οποία θάβουμε δίπλα στον βαρύγδουπο τίτλο «δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας», που μόνο τέτοιος δεν είναι), και συνεπώς καταθέσεις δεν υπάρχουν όπως χρόνια λέμε, (βαφτίζοντας τες «καταθέσεις ανασφάλειας») – η ΤτΕ τσοντάρει τους τζογαδόρους – υπαιτίους, υπό την ηγεσία ενός (πρώην;) μετόχου ιδιωτικής τράπεζας τραπεζίτη καριέρας, βγάζοντας ποταμούς αεροβοήθειας από το καπέλο μαζί με την ΕΚΤ. Ποια πιο απτή απόδειξη, για το τι πραγματικά είναι αυτό το «πιστωτικό σύστημα»; Μια ιδιωτική μηχανή ολίγων που ξεζουμίζει το σύνολο και που καλύπτει τα εξαμβλώματα της με νέα αποβγάλματα. Στην μούγγα, πάντα.

Αλλά σε τελική ανάλυση, αν τα 70 δις – κατά τον Διοικητή - πήγαν να καλύψουν τις τρύπες των καταθέσεων, πού πήγαν τα άλλα 80δις της «βοήθειας»; Τι είδους τρύπες κάλυψαν; Μήπως τις τρύπες της σαθρής πιστωτικής «πολιτικής», «δανείστε ό,τι κινείται 2001-2007»; Αυτά τα 80 δις, είναι ή δεν είναι, κατά το μάλλον ή ήττον, τρύπια και ανασφάλιστα δάνεια ή μάλλον «χορηγήσεις»; Δεν ήξερε η ΤτΕ, αυτό που ξέραν και οι πέτρες, ότι ΟΛΕΣ οι τράπεζες χρηματοδοτούσαν την εμπορική αξία των ακινήτων κατά την περίοδο της στεγαστικής φούσκας, χορηγώντας «επισκευαστικά δάνεια – μαϊμού», πέραν της αντικειμενικής αξίας ; Και η ΤτΕ, που θεσμικά ασκεί εποπτεία, τι έκανε για να διαλευκάνει τους όρους, τις προϋποθέσεις χορήγησης, τελικά να εφαρμόσει τη νομιμότητα την ίδια, υπό τον αδιαφανή πέπλο της οποίας, το Ελληνικό Τραπεζικό Σύστημα, ατύχησε το καημένο, προκαλώντας εθνική ζημία ίση με το 30% του ΑΕΠ περίπου; Αλλά μόνο από αυτήν την τραπεζική πρακτική που προαναφέραμε, πόσα έσοδα απώλεσε το Ελληνικό Δημόσιο, από το μαύρο και αφορολόγητο χρήμα που μοίραζαν οι τραπεζικοί κολοσσοί μας για αγοραπωλησίες ακινήτων, τσεπώνοντας βέβαια όλα τα μερίσματα από τα υπερκέρδη Big Babol, τις επιστροφές κεφαλαίου, τις εξαγορές – μαϊμού ή με καπέλο, την μετοχική χειραγώγηση; Δε ντρέπονται, οι ίδιοι που υπέθαλπαν και επωφελούνταν από αυτό το έγκλημα, να επιτίθενται σήμερα με μένος, στον «Έλληνα φοροφυγά»; Ως φαίνεται τα μπαλώματα τους, υπήρξαν κατά πολύ ανώτερα, του έγκλειστου μόδιστρου Γαβαλά. Για αυτήν την Εθνική Τραγωδία τρις Ευρώ, που εκτυλίσσεται σε όλα τα Ευρωπαϊκά κράτη, ποιος ευθύνεται; Είναι ή όχι, ένα (;) έγκλημα που μένει προκλητικά ατιμώρητο; Αλλά εδώ ο Διοικητής κλαψουρίζει για τα 70 δις καταθέσεων που χάθηκαν και ξεχνάει ότι όλα ξεκίνησαν από τις δικές του δηλώσεις, τον Οκτώβριο του 2009, για «διψήφια ελλείμματα» πριν φτάσουμε στις εθνικές τραγωδίες και τους Τιτανικούς του λεφτά- υπάρχουν και τον διάττοντα αστέρα Παπακωνσταντίνου. Για το υπερτροφικό Δημόσιο Χρέος, κουβέντα. Όλα καλά. Είναι δυνατόν να φλερτάρουμε με την αγελάδα και να μποϊκοτάρουμε το γάλα της; Όχι βέβαια. Και η απειλή υπακούστε για να «αποτραπεί η διαμόρφωση συνθηκών που θα οδηγούσαν όχι μόνο σε ακύρωση των θυσιών, αλλά και σε δραστική υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου», είναι μια ακόμα ένδειξη του τι καθοδηγεί την χρυσή πένα του Διοικητή. Ο οποίος, ζητά επιτακτικά «μείωση του μεριδίου του δημόσιου τομέα στην οικονομία, (…) μεταφορά πόρων από τον υπερτροφικό δημόσιο τομέα προς την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών στον ιδιωτικό τομέα». Ο κακός δημόσιος τομέας, ο καλός ιδιωτικός. Η γνωστή καραμέλα. Ελάτε ξένοι να σώσετε τους βαρβάρους.

Σα δεν ντρεπόμαστε.

Και έτσι λοιπόν, παραμένουμε επί τα αυτά. Τοκογλυφικά επιτόκια και έλλειψη ρευστότητας δια του μαρτυρίου της σταγόνας για τους μπάσταρδους φορολογούμενους - πολίτες. Τρομοκρατία με ηλίθια τρικ και αδιέξοδα Space Invaders, που ΔΕΝ υφίστανται. Ακούσαμε να μας λένε για δελτία στα καύσιμα, τα τρόφιμα, κλπ. γεγονότα που δεν ζήσαμε ούτε επί Λαυρεωτικής, λες και η Ελλάδα είναι ακόμη στην εποχή της σταφίδας. Είδαμε δισεκατομμύρια να φεύγουν προς άγνωστη κατεύθυνση "για να προστατευτούν" τα κεφάλαια. Είδαμε μετανάστες, αυτόχειρες, εθνικιστές, καταθλιπτικούς, απελπισμένους, πανικόβλητους και διεφθαρμένους. Και τι δεν ακούσαμε, τι δεν μας είπαν. Οι δυνατοί και insiders, αποχώρησαν εγκαίρως και μένουν πίσω τα κορόιδα, για τις φάπες. Όταν το ξύλο βγει από τον Παράδεισο, οι «καλοί» και «αυτοεξόριστοι» εθνικοί ευεργέτες θα επιστρέψουν. Μας διαβεβαιώνει ο Διοικητής σχετικά.

Βεβαίως, ο Διοικητής έτυχε της ανάλογης πίεσης και δημιουργίας πανικού, από την ίδια την ΕΚΤ. Όταν μετά τα ανησυχητικά μηνύματα των εκλογών του Μαΐου το σύνολο του συστήματος βρέθηκε σε συναγερμό, στις 16 Μαΐου η ΕΚΤ κόβει την χρηματοδότηση προς 4 Ελληνικές Τράπεζες. Δεν μάθαμε ποιες. Σιγά μη μας λέγανε. Έτσι η ΕΚΤ έλεγε, ή σας καταστρέφω ή σώζετε τα σαρκία σας με οποιονδήποτε τρόπο. Ο οποιοσδήποτε τρόπος δεν έγινε γνωστός. Πλέον όμως, το αποτέλεσμα μόνιασε και πάλι τις τσακωμένες αδερφές. Ο Draghi δήλωνε ότι «η έξοδος δεν προβλέπεται στην ΕΕ και ότι η ΕΚΤ δεν έχει τη δυνατότητα έξωσης μιας χώρας από την ΕΕ. Αλλά η ΕΚΤ θα μείνει προσηλωμένη στην μάχη του πληθωρισμού και την ακεραιότητα του ισολογισμού μας». Τρίζουν τα κόκκαλα του Όργουελ.

[...] 

Αυτό είναι απόσπασμα από το τελευταίο άρθρο του epicurus2day με τίτλο Τα παραμύθια της Ευρωζώνης και οι επικίνδυνοι (Έλληνες) πολιτικοί

 Θα ακολουθήσουν στην πορεία και άλλα αποσπάσματα από το αποκαλυπτικό αυτό άρθρο, 

κάποιες "μυρωδιές" από το Μεγάλο Φαγοπότι.

Η Ευρώπη της ΕΚΤ και οι περιστρεφόμενες πόρτες του καταρρέοντος Μπουρδέλου

Άρθρα από το εξαιρετικά ενημερωμένο και υποψιασμένο blog epicurus2day έχουμε αναδημοσιεύσει και άλλες φορές. Στο τελευταίο του post με τίτλο "17 Ιουνίου 2012 (Ο Ορός της Αλήθειας)" που βγήκε τις μέρες των εκλογών του Ιουνίου, θέτει κάποια εύλογα ερωτήματα, σε μια έξοχη σύνοψη του χρηματοπιστωτικού Εγκλήματος που συντελείται εδώ και χρόνια με θύματα όλους μας. Πυραμίδες της εξουσίας, τραπεζοκρατία, θεσμοί/κλόουν, πιόνια, άυλες αξίες, άθλιοι τοκογλύφοι και Το Μπουρδέλο που (επιτέλους) καταρρέει. Στην πράξη όλα μπερδεύονται σαν μυθιστόρημα, που κάποιοι θεωρούν πως έχει ήδη γραφτεί.

Σας παραθέτουμε αποσπάσματα και όχι ολόκληρο το άρθρο, απλά και μόνο λόγω μεγέθους του.

[....]

Ποια συνθήκη,  θεωρείται ισχυρότερη, αυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου υπεγράφη στο όνομα της οικονομικής ελευθερίας ή η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του 1948 που υπεγράφη στο όνομα της ανθρώπινης αξίας; Ετούτη αναφέρει ως Προίμιο/Δικαιοπρακτικό της Θεμέλιο :

«Επειδή η αναγνώριση της αξιοπρέπειας, που είναι σύμφυτη σε όλα τα μέλη της ανθρώπινης οικογένειας, καθώς και των ίσων και αναπαλλοτρίωτων δικαιωμάτων τους αποτελεί το θεμέλιο της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης στον κόσμο.

Επειδή η παραγνώριση και η περιφρόνηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου οδήγησαν σε πράξεις βαρβαρότητας, που εξεγείρουν την ανθρώπινη συνείδηση, και η προοπτική ενός κόσμου όπου οι άνθρωποι θα είναι ελεύθεροι να μιλούν και να πιστεύουν, λυτρωμένοι από τον τρόμο και την αθλιότητα, έχει διακηρυχθεί ως η πιο υψηλή επιδίωξη του ανθρώπου.

Επειδή έχει ουσιαστική σημασία να προστατεύονται τα ανθρώπινα δικαιώματα από ένα καθεστώς δικαίου, ώστε ο άνθρωπος να μην αναγκάζεται να προσφεύγει, ως έσχατο καταφύγιο, στην εξέγερση κατά της τυραννίας και της καταπίεσης….»

Σε αυτά τα ιδεώδη ξύπνησε και πάτησε ο διαλυμένος κόσμος, μετά το χάος 2 παγκοσμίων πολέμων. Ας δούμε τώρα αντίστοιχα το Θεμέλιο της Συνθήκης της ΕΕ μεταξύ άλλων, όπου οι Ευρωπαίοι ηγέτες δήλωναν

«ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ να επιτύχουν την ενίσχυση και τη σύγκλιση των οικονομιών τους, και την ίδρυση οικονομικής και νομισματικής ένωσης, η οποία θα συμπεριλαμβάνει, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας συνθήκης, ένα ενιαίο και σταθερό νόμισμα,

ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ να προωθήσουν την οικονομική και κοινωνική πρόοδο των λαών τους, στα πλαίσια της ολοκλήρωσης της εσωτερικής αγοράς, μιας ενισχυμένης συνοχής, όπως επίσης και της προστασίας του περιβάλλοντος, και να εφαρμόσουν πολιτικές που θα διασφαλίζουν την πρόοδο στον τομέα της οικονομικής ολοκλήρωσης εκ παραλλήλου με την πρόοδο στους άλλους τομείς…»

Υπάρχει μια σαφής μεταστροφή, μια ποιοτική διαφορά, την βλέπετε; «Ξαφνικά», δίπλα σε έννοιες όπως η ανθρώπινη αξία, οι ελευθερίες, η ισότητα, η δικαιοσύνη, οι Παπαδήμοι της «Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης» (βλ. της τραπεζικής απληστίας) μεθοδικά παρενέβαλαν μπάσταρδες έννοιες-βιαστές, όπως «η οικονομική και νομισματική ένωση», «το ενιαίο και σταθερό νόμισμα». Η οικονομική και κοινωνική πρόοδος ταυτίστηκαν.  Η ευημερία των λαών βρήκε έκφραση μόνο «στα πλαίσια της ολοκλήρωσης της εσωτερικής αγοράς», η ανάδειξη δηλαδή των νόμων της αγοράς, εμμέσως, ως θεμέλιο και μέσο της κοινωνικής προόδου και εν τέλει της Συνθήκης, υπήρξε το νέο manitu.

Μια κοινωνία ύλης με νόμους αγοράς ανέτειλε, άλλως μια κοινωνία συμφεροντολογική με νόμους ...άγραφους, με όρους χάους. Διότι ως γνωστόν, για τις αγορές επελέγη ο νόμος της «αυτορρύθμισης». Ότι δηλαδή μπορούν μόνες τους να διορθώνουν τις ατέλειες τους και να τιμωρούν τις ανομίες τους, να αυτοελέγχονται και να αυτοτιμωρούνται. Οι άπληστοι, είναι ύπουλοι και οι ύπουλοι, ραγιάδες του χρήματος κι αυτό το λέμε εκ του αποτελέσματος.

Αυτοί, σήμερα κυβερνούν και εξουσιάζουν.

[………]

Είναι αυτό το όργανο άμεσα αιρετό; Υπάρχει έστω και η παραμικρή διαφάνεια περί το έργο της ΕΚΤ; Ποιοι είναι οι μέτοχοι της; Ποια η πολιτική της;

Η απάντηση στο περί αιρετού οργάνου είναι φυσικά ΟΧΙ. Συμπληρωματικά δε, πρέπει να ειπωθεί ότι ΟΥΔΕΙΣ, από τους «κκ.» Ρεν, Γιούνκερ, Ρομπάι, Μπαρόζο,  τους σωματοφύλακες των απανταχού τραπεζιτών/πιστωτών/δανειστών, έχουν εκλεγεί από τους Ευρωπαίους πολίτες. Είναι διορισμένοι «εκπρόσωποι» δι’ αντιπροσώπων. Όπως δε και παλαιότερα σημειώσαμε, υπάρχει διάχυτη και δεδηλωμένη αδιαφάνεια και μυστικοπάθεια σ΄ αυτόν τον μπερντέ, όπως σε κάθε κλειστό κύκλο απατεωνίας απαραίτητη είναι η ομερτά. Πόσοι άραγε γνωρίζουν  την παράλληλη ύπαρξη με την Ευρωπαϊκή Συνθήκη, του Καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών δια του οποίου τα κράτη μέλη εκχωρούν κυρίαρχες εξουσίες και αρμοδιότητες (δηλαδή εθνική ανεξαρτησία) στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα;

Μια από αυτές είναι η ακόλουθη «...ούτε η ΕΚΤ ούτε οι εθνικές κεντρικές τράπεζες, ούτε κανένα μέλος των οργάνων λήψεως αποφάσεων των εν λόγω οργανισμών, ζητά ή δέχεται υποδείξεις από κοινοτικά όργανα ή οργανισμούς, από οποιαδήποτε κυβέρνηση κράτους μέλους ή από οποιονδήποτε άλλο οργανισμό.» (άρθρο 7).

Τα όργανα της ΕΚΤ (αλλά και οι Κεντρικές Τράπεζες, όπως η δική μας ΤτΕ), όχι μόνο ασκούν εκτελεστική εξουσία με ΑΜΕΣΟ αντίκτυπο στην καθημερινότητα των Ευρωπαίων πολιτών (καθώς έτσι η «οικονομία της αγοράς» υπαγορεύει), όχι μόνο "δεν δέχονται υποδείξεις", αλλά όλα τα κοινοτικά όργανα ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ να ζητούν τη γνώμη της ΕΚΤ αλλιώς υπέχουν κυρώσεις (άρθρα 4 και 34.3 Καταστατικού).

Συνεπώς η ΕΚΤ, είναι ένα υπερ-όργανο,  ελέγχει κάθε παράπλευρη πολιτική πράξη που μπορεί να «απειλήσει» το θεάρεστο έργο της, με εξουσίες που και τα πιο απολυταρχικά καθεστώτα θα ζήλευαν.  Ακόμη χειρότερα, παρόλο που το μέγιστο όριο ανοχής για την άσκηση πολιτικής εξουσίας δια της εκλογής, ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑ, είναι 5ετές, τα όργανα της ΕΚΤ, παρότι ΔΕΝ εκλέγονται, κυριολεκτικά τα ξεχνάει ο χρόνος, καθώς τα μέλη του ΔΣ (οι Κεντρικοί Τραπεζίτες + 6 μέλη) έχουν 8ετή θητεία, διπλάσια από αυτήν των εκλεγμένων πολιτικών ηγετών ενώ την ίδια στιγμή, η (πολιτική) Προεδρία της ΕΕ ήταν εξάμηνη για κάθε κράτος.

Και λέμε «ήταν» διότι και αυτό καταργήθηκε ως «μη λειτουργικό» το 2009 και συμπτωματικά, αντ’ αυτής θεσπίστηκε η ΕΕ να έχει «πρόεδρο» και πρόεδρος της ΕΕ, ο πρώτος τέτοιος, διορίστηκε (φυσικά δεν εξελέγη), το Βέλγικο λακενουά ο κ. Βαν Ρομπάϊ.

Εξάλλου, ο πρόεδρος της ΕΚΤ, μπορεί να εμφανίζεται σε Επιτροπές της Ε.Ε. αλλά ΟΧΙ στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ο πρόεδρος της ΕΚΤ ΔΕΝ ελέγχεται από την Ολομέλεια (Συνθήκη άρθρο 113.3). Ουδεμία γνωμοδοτική ή συμβουλευτικού χαρακτήρα επιτροπή υφίσταται στην Ευρώπη η οποία να "συνεισφέρει στο έργο" της ΕΚΤ.

Ένας κλειστός κύκλος ανθρώπων αποφασίζει για τις τύχες μας, κεκλεισμένων των θυρών με μπούσουλα τα συμφέροντα του κύκλου του. Τα πρακτικά των συναντήσεων αυτών των κυρίων ΔΕΝ δημοσιεύονται.

Η ΕΚΤ έχει περαιτέρω την δυνατότητα ΒΕΤΟ στην διαμόρφωση (και εφαρμογή) της συναλλαγματικής πολιτικής - ή όποιας βαφτίζεται τέτοια…

Η ΕΚΤ δεν λογοδοτεί σε κανέναν παρά μόνο με τις ετήσιες και τριμηνιαίες "εκθέσεις" της, μόνο εγγράφως και κατά βούληση.

Ποιοι ελέγχουν λογιστικά την ΕΚΤ; "Εξωτερικοί ελεγκτές"(…) "που υποδεικνύονται από το ΔΣ της ΕΚΤ"... (αρ. 27.1 και 27.2 Καταστατικού), «δικοί τους άνθρωποι».

Στην μεγαλύτερη (και βαθιά αντιδημοκρατική) διακίνηση χρήματος και εξουσίας στην Ευρώπη, δεν υπάρχει (αντιθέτως ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ή ‘δεν επιτρέπεται’) η πραγματική διαφάνεια, κανένα δημοκρατικό κριτήριο, κανένα όριο στην ασυδοσία και την απληστία αυτής της ελίτ. Αυτή είναι η «Ευρώπη του Ευρώ». Και πως αλλιώς βέβαια, αφού ο Ζακ Ντελόρ ανέθεσε σε 3 κεντρικούς τραπεζίτες να συντάξουν το σχέδιο της Ένωσης, τον Βέλγο Alexandre Lamfalussy, τον Δανό Niels Thygesen, και τον Ισπανό Miguel Boyer.

Επομένως, στο ποιοι είναι οι μέτοχοι της ΕΚΤ, (δηλ. οι Κεντρικές Τράπεζες εκ των οποίων κάποιες είναι ιδιωτικές, όπως η Ελληνική) δεν έχει τόση σημασία. Διότι, κάποιοι «τεχνοκράτες» - τσιράκια του Τραπεζικού συστήματος όπως τους έχει χαρακτηρίσει ο πρώην Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, Παναγιώτης Γεννηματάς, διοικώντας την ΕΚΤ, έχουν συγκεντρωμένη την απόλυτη εξουσία να διευθύνουν το σύνολο των Κεντρικών Τραπεζών των κρατών της «Ένωσης» (ΟΧΙ της ΕΥΡΩΠΗΣ) και κατά συνέπεια, τα ίδια τα Ευρωπαϊκά Κράτη στο όνομα, δήθεν, «της σταθερότητας των τιμών» και της «εσωτερικής αγοράς» για τα οποία δήθεν, συστήθηκε η ΕΚΤ.

«Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΚΑΙ …Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ»

7. Μέσα στον όλεθρο που δήθεν σκορπά η Ελλάδα, και κάποια δεκάδες δις που το έθνος χρωστάει, δανειζόμενο με ολέθρια επιτόκια για 3 ή 6 μήνες εν είδει σωτηρίας, αποσύρεται έντεχνα από το προσκήνιο, η μεγαλύτερη κλοπή των Ευρωπαίων φορολογούμενων στη ιστορία. Βιώνουμε τον ορισμό μιας “false flag” κρίσης. Εκτελεστής, ο Super Mario, o Mario Draghi, Ιταλός, Aντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Goldman Sachs και ενορχηστρωτής της απάτης κατά της Ένωσης το 2000-2003, δια της οποίας η Ελλάδα, η Ιταλία και ενδεχομένως και άλλα κράτη μαγείρεψαν τα στοιχεία τους. Ο κύριος  Draghi λοιπόν, ο οποίος πρωτοστάτησε στο μαγείρεμα των Ελληνικών Δημοσιονομικών με το πρόγραμμα «ΑΡΙΑΔΝΗ», με αρωγό την Αμερικάνικη Τράπεζα και την Ελληνική Κυβέρνηση Σημίτη, προκειμένου αυτή να εισέλθει στην Ευρώπη – όταν λοιπόν ανέλαβε το 2011, ως νέος επικεφαλής της ΕΚΤ, αυτό το muppet της τραπεζικής σπείρας (προφανώς σε ανταμοιβή των υπηρεσιών του), έκανε 2 πράγματα. Πρώτον, μείωσε τα ευρω-επιτόκια, άρα έκανε φτηνότερο τον δανεισμό για τις «αγορές» πρωτίστως. Δεύτερον, άνοιξε τις κάνουλες και χορήγησε άμεσα, πέρυσι τον Δεκέμβριο «στην μούγγα» (την «μούγγα» θα την βρούμε πολλές φορές μπροστά μας), το ασύλληπτο ποσό των 489.000.000.000 ευρώ σε 523 τράπεζες, ως δάνεια με τριετή διάρκεια και το αδιανόητο ετήσιο επιτόκιο του 1%. Η ΕΚΤ ΔΕΝ αποκάλυψε ποτέ ποιες ήταν αυτές οι τράπεζες και σε τι ποσό δανείστηκαν. Η ΕΚΤ δεν έλαβε την έγκριση ουδενός για την ενέργεια της αυτή. Η ΕΚΤ δεν λογοδοτεί σε κανέναν, δεν υποχρεούται. Όλα αυτά συνεπώς, έγιναν νομιμότατα, με βάση τις καταπλεονεκτικές και αδυσώπητες διατάξεις της Συνθήκης που προαναφέρθηκαν, στην «Ευρώπη του Ευρώ». Ένα πολύ ωραίο παράδειγμα για το που ζούμε – άλλο αν δεν το ξέρουμε.l Και όλα αυτά, από μια τράπεζα (την ΕΚΤ) με κεφάλαιο μόλις 10.7 δις ευρώ! Από πού ήλθαν τα λεφτά; Από τις σουπιές και τους κέδρους, από μελάνι και χαρτί. Αυτό δηλαδή που θα έπρεπε τα κράτη να κάνουν, να εκδίδουν χρήμα για να πληρώνουν τα χρέη τους, το κάνουν οι τραπεζίτες για να καλύπτουν τις ανομίες τους. Έχει γίνει τόσο πια αυτονόητο, που ΟΥΔΕΙΣ αναρωτιέται, γιατί;

 9. Και που πάνε τα χρήματα αυτά; Ένα μέρος κλείνει τις τρύπες από τα μικρολαθάκια στα οποία υπέπεσαν οι τράπεζες αυτές όλα τα προηγούμενα χρόνια της πιστωτικής μανίας, τα οποία κόστισαν κάποια εκατοντάδες δις. Ξέρετε, ανασφάλιστα δάνεια, δάνεια – μαϊμού, δάνεια «εξυπηρέτησης», εξαγορές εξαιρετικά αμφίβολες, κλπ. Κι ένα μέρος, σίγουρα κατευθύνεται στον δανεισμό των «προβληματικών» κρατών, όχι όμως απευθείας – ΟΧΙ.

Οι γύπες του τραπεζικού συστήματος, λαμβάνουν δάνεια με επιτόκιο… 1% για 3 χρόνια από την μάνα του λόχου και έπειτα δανείζουν με 6-7% για 3 ή 6 μήνες (έως και 18-20% για έναν χρόνο!) τα θύματα τους, κάτι κράτη «στην ζώνη του Ευρώ», όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιρλανδία (και αύριο ΟΛΟΚΛΗΡΗ «η Ευρώπη του Ευρώ» μέσω του ESM, περισσότερα πιο κάτω) – κάτι δεκάδες εκατομμύρια ηλίθιους – πρόβατα δηλαδή, που καλούνται να τους τα ξεπληρώσουν… σε μια τέλεια κερδοσκοπία, μια άνευ προηγουμένου τοκογλυφία (το λένε “carry trade”) σε βάρος των λαών της ΕΥΡΩΠΗΣ για τα μάτια της Τραπεζικής Χούντας των απλήστων και των ΜΜΕ, των «Οίκων Αξιολόγησης» και των «τσιρακίων» που την υποστηρίζουν, ρίχνοντας στάχτη στα μάτια όλης της υφηλίου η οποία είναι πλέον πεπεισμένη ότι η Ελλάδα και οι PIIGS, είναι το πρόβλημα της.

Για όλα αυτά ας όψεται ο Γιώργος Παπανδρέου, το πιο τέλειο πιστόλι της σύγχρονης Ευρωπαϊκής ιστορίας, ο οποίος απολαμβάνει πλέον το πρόγραμμα «προστασίας μαρτύρων» στο οποίο εντάσσεται κάθε καλό παιδί, που τρώει όλο το φαΐ του, στην γειτονιά των αγγέλων, με τον Καραμανλή, τον Αλογοσκούφη, τον Σημίτη, τον Παπαντωνίου κλπ κλπ.

10. Ερωτάται: Γιατί η ΕΚΤ δάνεισε τις τράπεζες και όχι τα κράτη; Γιατί αυτή η τεράστια διευκόλυνση να μην ωφελεί τα κράτη, τους «Ευρωπαίους» για τους οποίους τάχα κόπτονται οι Βρυξέλλες;

Αρχικά διότι ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ (έκπληξη;).

«Άρθρο 21 (…) απαγορεύονται οι υπεραναλήψεις ή οποιουδήποτε άλλου είδους πιστωτικές διευκολύνσεις από την ΕΚΤ ή από τις εθνικές κεντρικές τράπεζες υπέρ κοινοτικών οργάνων ή οργανισμών, κεντρικών διοικήσεων, περιφερειακών, τοπικών ή άλλων δημόσιων αρχών, άλλων οργανισμών δημοσίου δικαίου ή δημόσιων επιχειρήσεων των κρατών μελών απαγορεύεται επίσης να αγοράζουν απευθείας χρεώγραφα από τους οργανισμούς ή φορείς αυτούς, η ΕΚΤ ή οι εθνικές κεντρικές τράπεζες».

Θαυμάστε το απαύγασμα της ιδιωτικής δημοκρατίας μας ή κοινοβουλευτικής δικτατορίας μας, στην «Ευρώπη του Ευρώ». Κανείς εμπλεκόμενος με το Δημόσιο δεν μπορεί να επωφελείται από την χρηματοδότηση της ΕΚΤ. Η ΕΚΤ είναι «κοινοτικό» όργανο προς όφελος μόνον των ιδιωτών. Εξαίρεση; Οι δημόσιες ΤΡΑΠΕΖΕΣ. Τώρα βέβαια ίσως γίνεται αντιληπτό, γιατί ιδιωτικοποιήθηκε η Εθνική Τράπεζα και όλο το τραπεζικό σύστημα «εγκαίρως», ας πούμε. Η απόλυτη θεσμοθέτηση της ανομίας. Μια προφανής  απάτη με χαμόγελο Παπαδήμου. Διότι, με τα επιτόκια δανεισμού της Ελλάδας που «η Ευρώπη του Ευρώ» μας επιφυλάσσει, είναι μαθηματικό βέβαιο ότι το Δημόσιο Χρέος θα διπλασιαστεί σε 4 χρόνια από την εφαρμογή του «πλάνου σωτηρίας», ήτοι του χρόνου, το 2013 – όπως και συμβαίνει. Και τότε θα περάσουμε στο «επόμενο στάδιο», αυτό του απόλυτου ξεπουλήματος των πάντων. Όπως και θα συμβεί.

[……..]

ΑΦΟΥ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΡΙΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΤΟΥΣ, ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ ΣΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΠΑΚΕΤΑ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΣΟ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ ΣΕ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ; ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ ΤΑ ΗΔΗ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΚΡΑΤΗ ΝΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΔΙΣ ΝΕΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ "ΔΙΑΣΩΣΟΥΝ" ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΤΟΥΣ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΤΑΧΑ, ΟΤΑΝ ΗΔΗ ΚΑΙ ΟΥΤΩΣ Ή ΑΛΛΩΣ ΟΙ ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΣΕ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΟ ΒΑΘΜΟ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΑΥΤΕΣ; ΜΗΠΩΣ ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΣΤΗΝ ΠΙΤΑ ΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΓΚΡΙΣΙΝΟ, Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΤΟΧΗ ΚΡΑΤΙΚΟΥ (ΔΗΜΟΣΙΟΥ) ΠΛΟΥΤΟΥ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣ; ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΤΟΥ ΜΟΝΕΤΑΡΙΣΜΟΥ, ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΥΠΕΡΟΠΛΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΕΚΤΕΣ ΤΗΣ, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΚΑΤΑΒΡΟΧΘΙΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑΟΘΕΝ ΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΠΑΞΙΩΜΕΝΑ ΚΡΑΤΗ ΤΗΣ ΥΦΗΛΙΟΥ; ΜΗΠΩΣ;

«ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ»

13. Πολύ κουβέντα γίνεται για τις «Αγορές». Φτάσαν οι παπαγάλοι και οι οσφυοκάμπτες να λένε ανοικτά, «πρέπει να προλάβουμε το άνοιγμα των αγορών», πρέπει «να καθησυχάσουμε τις αγορές». Και μένει κάποιος να αναρωτιέται (λέμε τώρα) ποιες είναι αυτές οι αγορές. Και το χουμε γράψει επανειλημμένα. Οι αγορές είναι οι ίδιοι που δανείζουν εσένα και το κράτος σου, οι ίδιοι που σου πουλάνε χρηματοοικονομικά προϊόντα, οι ίδιοι που είναι μέτοχοι στις εταιρείες αξιολόγησης, οι μέτοχοι της FED, oι τελευταίοι υπουργοί οικονομικών των ΗΠΑ, οι εντελταμένοι τους στα Ευρωπαϊκά «όργανα». Φτιάξτε μια μεγάλη λίστα, με όρους όπως PSI, EFSF, ESM, QE, LOLR κλπ κλπ, βάλτε τους Ρομπομπαρόζους και το Δ’ Ραιχ στην ίδια σελίδα, πάρτε αυτούς που υποτίθεται είναι «διεθνούς φήμης» λογιστικές εταιρείες, τράπεζες, πιστωτικά «ιδρύματα», «ανεξάρτητα ΜΜΕ» και γράψτε με κεφαλαία γράμματα, «ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΙ & FRIENDS». Είναι οι ίδιοι. 

Όσοι διαφωνείτε, προφανώς δεν θεωρείτε μεμπτό μια εταιρεία όπως η Blackrock, να είναι «θεσμικός» επενδυτής στο ΧΑΑ, να είναι μέτοχος στην Moody’s και την Fitch, να συνδέεται με την Goldman Sachs και να είναι και ελεγκτής των Ελληνικών Τραπεζών για λογαριασμό της ΕΕ και επίσης, να κοστολογεί τα δημόσια περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας, για το επερχόμενο πλιάτσικο -  στοιχεία τα οποία η ΕΕ δεν τα δημοσιοποιεί γιατί είναι «εμπιστευτικά». Δεν είναι ίσως μεμπτό οι αγορές ομολόγων να είναι τραπεζικό προνόμιο μόνον, ένα κλειστό κλαμπ όπου γίνεται της κακομοίρας, στις οποίες όπως είναι γνωστόν τοις πάσιν, οι τράπεζες, καθορίζουνε μεταξύ τους σε ΤΙ (προσυνεννοημένο) επιτόκιο θα δανείσουν τα κράτη στις λεγόμενες «δημοπρασίες» (και αν θέλουν τα κράτη ας αρνηθούν), ενώ από την άλλη πλευρά «συμβουλεύουν» τα κράτη από ποιους και με τι τρόπο θα δανειστούν ενώ «συμβουλεύουν» και τους πελάτες τους – υποψήφιους αγοραστές (βλ. πχ. ασφαλιστικά ταμεία) που, πότε και τι θα αγοράσουν. Προφανώς είναι επίσης άνευ σημασίας, αυτό που γίνεται «στις αγορές» κάθε φορά που υπάρχει μια αργία στις ΗΠΑ: ο συναλλακτικός τζίρος πέφτει έως και 70% παγκόσμια Τι σύμπτωση. Ή είναι εντελώς φυσιολογικό, οι μεγάλες «επενδυτικές» τράπεζες των ΗΠΑ, να μην έχουν ούτε ΜΙΑ μέρα χαμένη στις συναλλαγές τους στις χρηματιστηριακές «αγορές», επί μήνες, την ίδια ώρα που αποκαλύπτεται ότι μια από αυτές, η Goldman Sachs, έχει λογισμικό που «μπορεί να χειραγωγήσει» τις «αγορές». Είναι απόλυτα φυσιολογικό, κάθε μέρα, όλος ο χρηματιστηριακός πλανήτης να περιμένει στις 3.30 μμ ώρα Ελλάδας, τις οικονομικές ανακοινώσεις των ΗΠΑ και εξ αυτού του λόγου, από τις 3.30.01’’ έως 3.30.03’’, δηλ. στα πρώτα 3 δευτερόλεπτα από την ανακοίνωση (πολλές φορές δεν θα μπορούσες ούτε την πρώτη πρόταση να έχεις διαβάσει), οι «αγορές» να πραγματοποιούν ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΑ και μαζικά (από το στάρι έως το δολάριο Νέας Ζηλανδίας, και από τις κοιλιές χοίρων (pork bellies) έως την σόγια, την Microsoft και την ΕΤΕ), τεράστιες κινήσεις στο «ταμπλό», ως αποτέλεσμα προφανούς χειραγώγησης που πουλιέται ως «αντίδραση των επενδυτών», «στα νέα» τάχα (τα οποία φυσικά, σε αυτό το παγκόσμιο υποκριτικό τσίρκο, ΚΑΝΕΙΣ δεν ξέρει από πριν). Είναι απόλυτα φυσιολογικό, οι «οίκοι» (άλλη μια λέξη για τις τράπεζες) να πουλάνε ελπίδα με «εκθέσεις» για χρηματιστηριακές εκρήξεις ή βυθίσεις και «τιμές στόχους» που ποτέ δεν λένε από πού προκύπτουν, ποια μεθοδολογία ακολουθείται – συμπτωματικά δε, οι εκθέσεις αυτές δημοσιοποιούνται από τους «οίκους» όταν θέλουν να ξεφορτώσουν την πραγμάτεια τους ή όταν θέλουν να αγοράσουν σε πολύ χαμηλές τιμές από τους πεθαμένους. Είναι απόλυτα φυσιολογικό, ο άρχοντας των «αμοιβαίων κεφαλαίων» το 1999, Αλέξης Πιλάβιος, να «εποπτεύει» στα επόμενα χρόνια την χρηματιστηριακή αγορά ως πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς και έπειτα από το ομολογουμένως θεάρεστο έργο του, να επιστρέφει τo 2009 στην μητέρα Alpha Bank, με αντικείμενο «τα Αμοιβαία Κεφάλαια, το Asset Management και τις Χρηματιστηριακές Εργασίες». Ή ο Πέτρος Χριστοδούλου, να είναι υπεύθυνος του Τμήματος Ομολόγων της Εθνικής Τράπεζας, να μετατοπίζεται στον Οργανισμό Δημοσίου Χρέους το 2009 (με αντικείμενο τα ομόλογα και τα έντοκα γραμμάτια της αμαρτωλής περιόδου 2009 - 2012) και να επιστρέφει (θριαμβευτής;) στην ΕΤΕ το 2012, της οποίας η θυγατρική Δήλος, εμπλέκεται στην απάτη Draghi/Goldman Sachs τo 2001. 

Ναι, στις ΗΠΑ είναι απόλυτα φυσιολογικό, αφού εκεί η δημοκρατία ζήτημα κι αν υπήρξε ποτέ για να ξέρουν τι χάνουν τα παλικάρια. H εισαγόμενη πρακτική ονομάζεται “revolving door”/περιστρεφόμενη θύρα, μεταξύ εξουσίας και εταιρειοκρατίας. Υπηρετώ ευδοκίμως μια εταιρεία, παραδίδοντας τα πειστήρια μου. Αφού αποφοιτήσω μετ’ επαίνων, ορίζομαι επικεφαλής σε μια αρχή, μια δημόσια υπηρεσία, ένα όργανο, με δραστηριότητα σχετική με αυτήν της εταιρείας από την οποία προέρχομαι  - συνήθως δε το κόμμα «μου», χρηματοδοτείται μέσω του lobbying από την «πρώην» εταιρεία μου. Καθιστώ κτήμα μου ό,τι εσωτερική πληροφόρηση έχω ανάγκη, πουλάω εκδουλεύσεις, κάνω φίλους και υψηλές γνωριμίες, «ενδεχομένως» ευνοώ τα πρώην αφεντικά μου στην διανομή της δημόσιας πίτας,  και ύστερα, εξαργυρώνω τις υπηρεσίες και τις «πολύτιμες» εμπειρίες μου, επιστρέφοντας στις αγκάλες τους. Θα μπορούσαμε για μέρες να μιλάμε για την παλιατσαρία αυτή, ειδικά αν συμπεριλαμβάναμε τα μεγαλύτερα τσόλια απ’ όλους, τον «Διεθνή Τύπο» και τους «λειτουργούς» του.

[...]

όλο το εξαιρετικό άρθρο εδώ