έχεις λαγό?

έπεσε σε κίνηση (κεφαλαίων) και αργεί

και ζήσαν αυτοί καλά. (τελεία)

Η «Ανάπτυξη» είναι η Κοκκινοσκουφίτσα των φιλελέδων. (δεν το μάθατε από εμένα)

Ο καρπός λοιπόν μιας ξέφρενης νύχτας στην Πάολα μεταξύ μιας μεθυσμένης Δαπίτισσας κι ενός μπούλη Οννεδίτη, πηγαίνει νέες-θέσεις-εργασίας στη γιαγιά-λαό (που εδώ και χρόνια τα’χει χάσει).

Ο κακός λύκος-Κράτος με «ανθρωπισμούς» και άλλους λαϊκισμούς, κερδίζει την εμπιστοσύνη της γιαγιάς-λαού και την-τον κάνει μια χαψιά.

Εννοείται ότι ο κακός λύκος-Κράτος είναι παιδί ενός σιωνιστή και μιας άπλυτης μπολσεβίκας, που τους ένωσε το κοινό μίσος για τον Ελληναρά.

Κι επειδή τα παραμύθια είναι βγαλμένα μέσα απ’τη ζωή, ο κακός λύκος-Κράτος είναι άπληστος και δεν του φτάνει που έφαγε τη γιαγιά (το παρόν και το παρελθόν), θέλει να φάει και την κοκκινοσκουφίτσα-Ανάπτυξη μαζί με τα καλούδια της - νέες-θέσεις-εργασίας (δηλαδή το μέλλον).

Φτιασιδώνεται λοιπόν με μισθάρες, άδειες και επιδοματάρες και αρχίζει τη μικρή και άβγαλτη κοκκινοσκουφίτσα-Ανάπτυξη στο μπίρι-μπίρι για Δημόσιες Επενδύσεις, για μήνες που μπαίνουν και μετά βγαίνουν και τέτοια.

Κι εκεί που είναι έτοιμος να τη φάει, πετάγεται ο τζημερόμορφος επενδυτής απ’την αλλοδαπή, ο οποίος με όπλο μια μυτερή οφσόρ στο χέρι εξοντώνει τον κακό-λύκο και σώζει την αχώνευτη γιαγιά-Λαό και την αθώα παιδούλα.

Για τους αγαθούληδες φιλελέδες το παραμύθι τελειώνει εδώ. Αυτό που δεν μαθαίνουν, είναι το ότι ο επενδυταράς είναι ένας τυχοδιώκτης που ψάχνει για μαλάκες, να χτυπήσει στο ψαχνό και να φύγει. Τρώει την μικρή περιουσία της γιαγιάς, εκμεταλλεύεται την εγγονή όσο περνάει η μπογιά της και την κάνει μια μέρα για άλλες επεγδύσεις, αφήνοντας πίσω 3 ανήλικα και πολλά χρέη.

Όλα αυτά συμβαίνουν στα παραμύθια.

Για την αληθινή ζωή, τα λέει ωραία ο pitsirikos.

ο δίχρονος Αρκάς

και στο βάθος, πάνω σε μια στενοχωρημένη μαρκίζα, μια φθηνιάρικη ταμπέλα από νέον να κουτσοαναβοσβήνει στο κόκκινο μπουρδελέ: ΣΑΚΣΕΣ-ΣΤΟΡΙ

Άλλη μια πετυχημένη γελοιογραφία έβγαλε ο εξαιρετικός Αρκάς. Και πολύ καλά έκανε! Ποια "ανάπτυξη" τώρα, σοβαροί να είμαστε. Μόνο που άργησε λίγο ο συνεργάτης του Κούλη. Το ανέκδοτο της ανάπτυξης κυκλοφορεί 6 χρόνια τώρα. Φαίνεται ότι την περίοδο που ο ΓΑΠ εκτελούσε το συμβόλαιο, ή όταν μεγαλουργούσε η παρέα του ακροδεξιού Σαμαράκα, ο Αρκάς διάβαζε..

φιλοξενεία επενδυτών

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΟΝ ΜΠΟΥΛΟ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΙΚΙΑ

για να μη πω και όλα αυτά τα κωλόπουλα...που πάνε και χέζουν πάνω στις μπουλντοζίτσες και τους εκσκαφεούληδες των καημένων των επενδυτών, που δίνουν και τόσα λερωκάματα...

ρετούρ

Στα πλαίσια της δουλειάς μου έλειψα για λίγες βδομάδες στο εξωτερικό και επιστρέφοντας διαπιστώνω, ότι η ζωή στο euroreality κυλάει συναρπαστικά, μιας και ο Τσίπρας ψάχνει για έταιρο εταίρο για την εταιρία, ενόσω η χώρα και η κοινωνία συνεχίζουν να κλαίνε τη νεκρή οικονομία σ’ένα διαρκές μνημονιακό μνημόσυνο, η νουδού δεν έχει βγάλει ακόμα αρχικλόουν, η Τουρκία πουλάει χοντρή τρέλα και άρχισε τις πουτινιές, με αποτέλεσμα ο Παϊσιος σιγά σιγά να επιβεβαιώνεται, τα σύνορα κλείνουν με βρόντο στα μούτρα των μενουμευρώπηδων και η δυστοπία μας έχει πλακώσει σαν την αγγλική ομίχλη, που την κόβεις με το μαχαίρι.

Και αλλού υπάρχει μιζέρια, αλλά μπορείς να στρέψεις το βλέμμα σου στα λαμπιόνια που ήδη στολίζουν τους δρόμους της πόλης και να ξεχαστείς. Εδώ ούτε αυτό.

Άντε να 'ρθει η Ανάπυξη, να σκάσει λίγο το χειλάκι μας.

οι επενδυτές αναμένουν τη "σταθερότητα"

καζινοκαπιταλιστική "ανάπτυξη"

 [.....]

Το χρέος-μαμούθ των ανεπτυγμένων χωρών, φορτώνεται μεθοδικά στο χρέος των αναπτυσσόμενων. Τα χειμαζόμενα 6/7 του πλανήτη φορτώνονται δηλαδή, εμμέσως πλην σαφώς, τα θαλασσοδάνεια της Χολιγουντιανης πλαστικής πιστωτικής ευημερίας των "ανεπτυγμένων"  whitecollars με την καθοδήγηση του Αγίου Τραπεζιστάν. Όταν μιλάμε για ανεπτυγμένες χώρες μιλάμε για εναν πληθυσμό κάτω του 1 δις ανθρώπων. Τα άλλα 5 δις περίπου είναι "αναπτυσσόμενοι" και ως επι το πλείστον πάμπτωχοι. Οι αναπτυσσόμενες χώρες κατείχαν το 2007 το 22% (ή κάπου 8 τρις) του χρέους των κυβερνήσεων παγκόσμια. Σε 7 μόλις χρόνια "διασώσεων" κατέχουν σχεδόν το μισό (47%), πάνω από 23 τρις χρέους. Οι αναπτυσσόμενες χώρες αύξησαν κατά 300% το χρέος τους υπερδιπλασιάζοντας το μερίδιο  τους, την ώρα που οι ανεπτυγμένες χώρες το μείωσαν κατά το 1/3. 

Έτσι, είναι παραπάνω από σαφές ότι το σχέδιο είναι το ξεφόρτωμα από τα "ανεπτυγμένα" κράτη όλης της κτηνωδίας χρέους του Τραπεζιστάν, από το 1971 και μετά, στην χαβούζα των ανήμπορων, φτωχοποιημένων υπολοίπων, κάπου 140 χωρών και δις ψυχών.

[...]

 
Παγκόσμια, κι ενώ την 7ετία 2000-2007 οι τράπεζες ήταν πρωταθλήτριες στην δημιουργία χρέους, με ετήσια αύξηση νέου χρέους 9,5% και οι κυβερνήσεις ουραγοί (υπερχρέωση την οποία πατρόναραν προφανώς σκοπίμως η FED και η ΕΚΤ και η οποία σκόρπιζε bonus και μερίσματα στους πιστούς στρατιώτες), την 7ετία 2007-2014 οι κυβερνήσεις είναι αυτές πλέον που αυξάνουν το χρέος τους κατά 9,5% περίπου ετησίως. Οι  κυβερνήσεις είναι πια οι πρωταθλήτριες δημιουργίας νέου χρέους και ουραγοί οι τράπεζες (2,9% ετησίως) αφού βεβαίως, ο ένας ξεφορτώνει στον άλλο. Οι ρόλοι αντιστράφηκαν, μόνο που το νέο χρέος αυτό δεν είναι επιλογή. Είναι ένα εκβιαστικό, ψυχρό, κυνικό ξεφόρτωμα. Η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, δεν είναι ακριβώς οι προβληματικές χώρες. Είναι οι αμνοί που διατάχθηκαν να οδηγηθούν στο σφαγείο.Είναι οι πρωταθλητές σε ΝΕΑ χρέη (όχι παλιά), σε αυτό το πρόγραμμα μαζικής κοινωνικής εξόντωσης και εξαθλίωσης, "το τέλος του Ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου". 

[.....]

Ο Ντράγκι είπε ξεκάθαρα το 2012 ότι το Ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο τελείωσε, αλλά κανείς δεν συγκινήθηκε. Διότι κανείς από τα ΜΜΕ δεν μας διέταξε να συγκινηθούμε, να οργιστούμε Έτσι είπε ο υπάλληλος, έτσι γίνεται. Διότι γίνεται, αυτό γίνεται. Η Ελλάδα έχει εισαγάγει τις μεγαλύτερες (μακράν) "διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις" από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Η Ελληνική κρίση μπορεί να αποτυπωθεί πανεύκολα σε 2-3 διαγράμματα που τα εξηγούν όλα.

 

Αρχικά, η ΤΤΕ, η οποία επί 80 χρόνια κρατούσε στάση ουδετερότητας και μάλλον ισορροπημένο ισολογισμό, βρίσκεται από το 2009 και σε ολόκληρη την θητεία Προβόπουλου απίστευτα εκτεθειμένη, αφού σε αυτό το διάστημα αυξάνει τον Ισολογισμό της από 30 περίπου δις σε 200! Ποιος όλα αυτά; Μια ιδιωτική εταιρεία που όχι μόνο νομοθετεί αλλά ελέγχει υποτίθεται αποκλειστικά, το Τραπεζικό σύστημα, το εποπτεύει, διαχειριζόμενη τα συναλλαγματικά μας αποθέματα. Και το χειρότερο μια τράπεζα με κεφάλαιο 111 εκατομμύρια ευρώ! Αυτή η "Κεντρική Τράπεζα" ανέλαβε μέρος του αβάσταχτου τραπεζικού χρέους ως μεσάζων εθνικής παράδοσης και μόχλευσε τα (ανύπαρκτα) κεφάλαια της κατά 1468 φορές σήμερα (με ισολογισμό 163 δις), αφού το "ασφαλές και υγιές" τραπεζικό σύστημα έλαβε από τα (παράνομα) κεφάλαια του Target2 του κ..Ντράγκι (όπως σημειώσαμε στην προηγούμενη ανάρτηση), 100 ολόκληρα δις τα οποία η ΤτΕ χρωστάει (μάλλον στην Γερμανική ΚΤ που έχει διαθεσει τα συντριπτικά περισσότερα) με εγγύηση του Ελλ. Δημοσίου. Πόσο χειρότερα; Και όλα αυτά τα πουλάνε ως "κρατική κρίση χρέους". Ποιος λοιπόν κάνει το "deleveraging", την απομόχλευση, το ξεφόρτωμα χρέους, στις τελειωμένες Ελλ. Τράπεζες; Μα εμείς φυσικά. 

Οι Ελλ. Τράπεζες έχουν ξεφορτώσει από τους Ισολογισμούς τους πανω από 150 δις από το 2010. Τι ακριβώς, δεν ξέρουμε. Σίγουρα όμως και ένα μέρος(;) από τα 140 δις Ελλ. ομολόγων που τους ξεφόρτωσαν οι Γαλλικές και Γερμανικές τράπεζες το 2010-2011. Δηλ. η Ελλάδα, περίμενε να αγοράσουν οι Ελλ. Τράπεζες ποτάμια δις από τους ξένους (βλ. τα παρατεταμένα "όχι στην αναδιάρθρωση χρέους" του πολιτικοεκδοτικού και τραπεζικού κατεστημένου) τα οποία αυτές φόρτωναν στην ΤτΕ και αυτή στους καταθέτες/φορολογούμενους, με μεσολαβητη την απαστράπτουσα ΕΚΤ και τον πολυδιαφημιζόμενο Super Mario Draghi, ο οποίος και καλά βρέχει χρήμα - μόνο που το χρήμα βρέχει μόνο στις τράπεζες και είναι όλο δικό μας. Τόσο απλά. ΑΥΤΟ ακριβως το ξεφόρτωμα της λασπουριάς και της βλέννας, συμβαίνει ΤΩΡΑ, γι' αυτό όλος αυτός ο θόρυβος. 

Ήλθε η ώρα το κράτος μας και οι καταθέτες να πληρώσουν με "μια αφορμή", την τραπεζική σαπίλα αξίας 110 δις, όσο το αμαρτωλό Target2 και κάτι άλλα ψιλά. Τότε η ΤτΕ θα επανέλθει σε "φυσιολογικό" Ισολογισμό και οι Ελλ. τράπεζες (που μόνο Ελληνικές δεν θα είναι) θα ξεκινήσουν από την αρχή το παιχνίδι του φαύλου που προσποιείται τον Σωτήρα. Το παιχνίδι του διαβόλου, το παιχνίδι της πιστωτικής επέκτασης, με μια κοινωνία ξεθεωμένη, υπόδουλη και άφραγκη - ό,τι καλύτερο για μια νέα καζινοκαπιταλιστική "ανάπτυξη".

[...]

 αποσπάσματα από εδώ

η λύση του φορμάτ

Όντα και προϊόντα

Posted on August 4, 2015

Εκεί που λες ότι η ευτυχία είναι τα μούρα, έρχονται τα σύκα.

Απελευθερωμένος στο αυθύπαρκτο Οικοσύστημα, εναρμονισμένος με το Χάος Του και συνειδητό μέλος της μοναδικής τέλειας Οικονομίας Του, ζώντας και μη εκβιάζοντας στο παραμικρό τη μόνη υφιστάμενη, τη Φυσική Ανάπτυξη, απολαμβάνεις κάθε στιγμή του ημερήσιου και του ετήσιου κύκλου Του ως ον, αντί να σπαταλιέσαι εγκλωβισμένος στα ράφια του καταναλωτισμού ως προϊόν.

Το τέλειο ον της φύσης, ο άνθρωπος, μεταλλάχθηκε σε τέλειο προϊόν για αυτο-εκμετάλλευση, για να ‘χουν οι συστημικά πιο ισχυροί ζωές να πατούν πάνω τους και να αναρριχώνται σε μια πορεία ύβρης προς την τελική του καθενός παταγώδη προσωπική κατάρρευση, οι δυστυχείς αυτοί και πλανημένοι άνθρωποι.

Οι φτωχοί του συστήματος όμως, η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων, ως τελείως παραπλανημένοι κι αυτοί, συνεχίζουν ακόμη να επιζητούν, ως εγκλωβισμένοι, μιαν ολοένα συνεχόμενη συστημική “ανάπτυξη”, δηλαδή πλούτο ψεύτικο ξανά, λίγο φαί μες στο κλουβί να πέσει πάλι κι ας είναι πληρωμένο με αίμα και ζωή, επενδύσεις και επενδυτές πιότερους στο κεφάλι τους ζητούν, για να μπουν οι ίδιοι ακόμη πιο βαθιά μες στον ντορβά, δίχως να συνειδητοποιούν ότι αποτελεί συνέχιση της χειραγώγησής τους η επιλογή αυτή και πιο άγρια υποδούλωση των ίδιων και των τέκνων τους στους πλανημένους “ισχυρούς”, σ’ αυτούς που θεωρούν και που πλασάρουν το χρήμα ως πόρο φυσικό και τα αγοράζουν όλα.

Οι φτωχοί του συστήματος οφείλουν να αποτινάξουν τον ζυγό της πλάνης με τον οποίον είναι ζεμένοι από χρόνια και πορεύονται. Οφείλουν να κατανοήσουν επιτέλους ότι άλλη επανάσταση από την προσωπική του καθενός επαναφορά σε ον, από προϊόν, δεν υφίσταται, και ότι είναι αυτή η κίνησή τους, το προσωπικό του καθενός φορμάτ, η πιο σπουδαία συμβολή στη συλλογική πορεία της ανθρωπότητας προς την ελευθερία και προς τη μη εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Οφείλουν οι μη “ισχυροί” της γης να αγνοήσουν το σύστημα που τους καταναλώνει και τους απομυζεί παραπλανώντας τους με πλούτο εικονικό, να νικήσουν τον φόβο και να πηδήξουν ένας ένας απ’ το ράφι, όπου στοιβάχτηκαν σαν προϊόντα ανταγωνιστικά, ν’ απελευθερωθούν από τη συσκευασία τους, το βιογραφικό τους.

Μετά από τα σύκα ακολουθούν σε λίγες μέρες τα σταφύλια, σε μια πορεία πλούτου και ευτυχίας που άρχισε την πρώτη άνοιξη με τα μούσμουλα και συνεχίζει από τότε δίχως διακοπή. Ύστερα έρχεται φθινόπωρο, η ύφεση και μετά ο χειμώνας, η αυτοσυγκέντρωση και η φροντίδα του ριζικού συστήματος, για να ‘ναι έτοιμο και δυνατό το ον να υποδεχτεί ξανά την άλλη άνοιξη και να αναπετάξει πάλι τα κλαριά γεμάτα με καρπούς.

Αναστοχάσου λοιπόν σύγχρονε καταναλωτή, τώρα που είναι Αύγουστος και έχεις “δραπετεύσει”, τώρα που θα σου τύχει οπωσδήποτε στο δρόμο σου μια μέρα ένα σύκο, ένα σταφύλι, όχι αγοραίο προϊόν αλλά ον φυσικό και προσφορά δέντρου, αμπελιού ή κάποιου άλλου ανθρώπου, αναστοχάσου το απλούστερο την ώρα που το γεύεσαι, ότι το τρως, δεν το καταναλώνεις. Είναι η συνειδητοποίηση αυτής της διαφοράς των εννοιών το πρώτο βήμα σου για να μετάσχεις και εσύ στη σύγχρονη επανάσταση του γένους των ανθρώπων.

ΥΓ

Το σημείο τομής ανάμεσα στην καταναλωτική διαβίωση και στη φυσική ζωή είναι τα σύκα.
Διότι τον Αύγουστο, που οι καταναλωτές προσεγγίζουν το οικοσύστημα, όλο και κάποιο σύκο θα κατεβάσουν από καμιά αδέσποτη συκιά ή θα τους το προσφέρει δίχως να απαιτήσει από δαύτους χρήματα κάποιος περιβολάρης.

Αν και έχω παρατηρήσει τελευταία ότι οι καταναλωτές όσο περνούν οι γενιές γίνονται ολοένα και πιο φοβισμένοι με τη φύση και δεν απλώνουν χέρι να φάνε, να καταναλώσουν λένε αυτοί, τίποτα φυσικό διότι έχουν εμποτιστεί με τη φοβία της δηλητηρίασης που τεχνηέντως τους περνάει με κάθε ευκαιρία το σύστημα που υπηρετούν και ενσαρκώνουν οι δυστυχείς αυτοί άνθρωποι.

Τα σύκα όμως αποτελούν ακόμη μια αφορμή για να γευτεί ένας καταναλωτής τη ζωή όπως πραγματικά είναι και όχι όπως έχει την εντύπωση ότι είναι.

πηγή: yannismakridakis

πρώτη φορά σκουριαστερά

επίδειξη τάπερ

φώτο: ο υπουργός της ανάπτυξης προλογίζει την επίδειξη τάπερ

πάντως το άθροισμα των αθροισμάτων των ενσήμων και των μονάδων IQ της ομήγυρις,

πρέπει να'ναι ένα θεαματικά μεγάλο νούμερο

ήταν ένας γάϊδαρος με μεγάλη ουρά..

Περί ουράς ο λόγος...

01 Δεκεμβρίου 2014

Για σημαντική πρόοδο στο μπρα ντε φερ με την τρόϊκα έκανε λόγο ο Υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης, από το βήμα συνεδρίου του Ελληνοαμερικανικού επιμελητηρίου.

Όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά από παρευρισκόμενους: "έχει μείνει μόνο η ουρά".

Αυτό που δεν διευκρινiστηκε, είναι αν αναφέρονταν στην λαϊκή ρήση για την ουρά του όνου.

Αν πρόκειται για αυτή την περίπτωση πρόκειται μάλλον για εξαιρετικά καλλίκομο όνο του οποίου οι τρίχες έχουν κάτσει στον λαιμό, σε σημείο ασφυξίας, των κατοίκων αυτής της χώρας, τα τελευταία 5 τουλάχιστον χρόνια.

ο αναπτυξιακός εθελοντισμός

εν καιρώ κρίσης η εργασία έγινε απασχόληση

τώρα μεσούσης της "ανάπτυξης" των φιλελέδων μεταρρυθμίζεται σιγά σιγά σε εθελοντισμό

δεν αργεί η στιγμή που ο εθελοντισμός αυτός, θα αναγορευτεί υποχρεωτικός, σε μια πανηγυρική παλινόρθωση της δουλείας ως "αναπτυξιακό εργαλείο και ύψιστο εθνικό μας χρέος"

συνειδητότητα

Πάμε αντίστροφα

Γιάννης Μακριδάκης

Posted on October 29, 2014

Το ότι ο άνθρωπος έχει δώσει την ενέργειά του προς λάθος κατεύθυνση είναι πλέον βέβαιο.

Γι’ αυτό δυστυχεί ενώ υποτίθεται ότι προοδεύει.

Γι’ αυτό καταστρέφει ενώ υποτίθεται ότι αναπτύσσεται

Γι’ αυτό αποβλακώνεται και γίνεται δούλος ενώ υποτίθεται ότι εκσυγχρονίζεται

Γι’ αυτό αυτοκτονεί ενώ υποτίθεται ότι τρέφεται

Γι’ αυτό καταναλώνει τροφές και ανθρώπους ενώ υποτίθεται ότι τρώει, πίνει και ερωτεύεται

Γι’ αυτό αφανίζει ανθρώπους και άλλα πλάσματα ενώ υποτίθεται ότι εκπολιτίζεται

Γι’ αυτό γίνεται κυνικός ενώ υποτίθεται ότι μορφώνεται

Γι’ αυτό ζει ως γρανάζι μηχανής ενώ υποτίθεται ότι ευημερεί

Γι’ αυτό περιορίζεται σε ένα ατελές τεχνητό σύστημα ενώ υποτίθεται ότι ευρύνει τον νου και την οπτική του

Γι’ αυτό θεωρεί φυσικό πόρο το χρήμα ενώ υποτίθεται ότι σπουδάζει

Γι’ αυτό γίνεται ολοένα και πιο αδαής από ζωή ενώ υποτίθεται ότι εξελίσσεται

Γι’ αυτό έχει δημιουργήσει κοινωνίες κανιβάλων ενώ υποτίθεται ότι είναι ον κοινωνικό και αλληλέγγυο

Γι’ αυτό είναι γεμάτος απωθημένα ενώ υποτίθεται ότι ζει

Γι’ αυτό είναι προσκολλημένος στο χρήμα και στην ύλη ενώ υποτίθεται ότι φιλοσοφεί

Γι’ αυτό πεθαίνει έντρομος και πρόωρα και βίαια κάποιες φορές ενώ υποτίθεται ότι μια ζωή ασκείται για αυτή του την μεταμόρφωση που λέγεται θάνατος

Επειδή αντί να πορεύεται με οδηγό το μεγαλείο της ύπαρξής του και της ψυχής του επέλεξε να αφεθεί στην μικρότητά του.

Επειδή αντί να νιώσει και να βιώσει το μεγαλείο του, να το θέσει εμπρός σε κάθε του συναναστροφή με τον άλλον και με τα άλλα πλάσματα, επέλεξε να δείχνει τον ποταπό εαυτό του.

Ένας δρόμος υπάρχει για την αλλαγή της πορείας αυτής. Η συνειδητότητα.

Και ένας τρόπος για να την φτάσει κανείς.

Ο επαναπροσανατολισμός στην φυσική υπόστασή του, η επαναπροσέγγιση της ζωής και του οικοσυστήματος, η συναίσθηση της θέσης του ανάμεσα στους άλλους ανθρώπους, στα άλλα πλάσματα και στους φυσικούς πόρους, η πνευματική άσκηση και  η συνειδητοποίηση του μεγαλείου του που καθιστά ντροπή και αναξιοπρέπεια την πρόταξη τόσης μικρότητας στον καθημερινό του βίο.

Ας αρχίσουμε από τα δύσκολα λοιπόν. Ας είμαστε καθημερινά μεγαλειώδεις στις επαφές μας με τα άλλα πλάσματα και κυρίως με τον άλλον άνθρωπο. Ακόμη και με τους υβριστές μας, τους χλευαστές μας, τους εκμεταλλευτές μας, τους ζηλόφθονες, τους αδαείς αυτούς που επιλέγουν να κυβερνιούνται από την ανθρώπινη μικρότητα, ας είμαστε συγχωρητικοί, για να συν-χωρέσουμε και να μην κανιβαλιζόμαστε. Ας τους αποδείξουμε το μεγαλείο που κρύβουν κι εκείνοι εντός τους.

Μόνον έτσι αλλάζει ο κόσμος γύρω μας. Όταν αλλάξει μέσα μας και όταν αλλάξουμε εμείς, ο καθένας προσωπικά στον μικρόκοσμό του την οπτική και την προσέγγισή μας.

πηγή: yiannismakridakis

του έλληνα ο τράχηλος

γίνεται τεκμαρτός, δηλαδή οικοπεδοποιείται, με στόχο να ανεγερθεί πάνω του το ατομικό του mall

θα το επανδρώσουν οι δισταγμοί, οι αναβολές και οι ερινύες του,

με κυκλικό ωράριο και ένα ρεπό για κάθε εκατομμύριο έουρο που θα αποδίδει η επένδυση

έτσι ο τηλεθεατής αυτονομείται, γλυτώνει τις μετακινήσεις και θα έχει περισσότερο χρόνο να βλέπει περισσότερες μαλακίες στην idiotv

η ανέγερση του μυαλού πλέον θα θεωρείται αυθαίρετη και αντιαναπτυξιακή και η ανεύρεση ακόμα και μικροποσότητας σκέψης θα τιμωρείται με 6μηνη αγωγή με επεισόδια Ελλήνων Έγερσις

ο έλληνας νοικοκυραίος δεν θα φοβάται μη χάσει το κεφάλι του από κανένα μοβόρο τζιχαντιστή, γιατί ο ηρωικός σβέρκος του θα είναι μια mini ΕΟΖ με τουέντι φορ άουρς σεκιούριτι προτέκσιον από αποτριχωμένους άσβερκους και οπλισμένους με μίσος, δηλητηριώδεις δερματοστιξίες και υπερβολική αγάπη για το επιχειρείν

οι αρχαίοι Σουμέριοι λέγανε μεταξύ σοβαρού και αστείου, ότι ο πεθαμένος δεν φοβάται την αποσύνθεση

 Building Humans 2 artwork by carlo-radin

ο ιντιάνα κλόουν και οι κυνηγοί της χαμένης ανάπτυξης

"Υπάρχει και φιλότιμο" βροντοφώναξε ο κ.Βενιζέλος!

Γιατί τα βρόντηξε ο Βενιζέλος

H κυβερνητική κρίση στην Ελλάδα σημαίνει ίσως το τέλος μιας σιωπηρής αποδοχής της γερμανικής ηγεμονίας κατά τον χειρισμό της κρίσης στην ευρωζώνη. Οι σκληρές επικρίσεις του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης κατά του Βερολίνου και ειδικά κατά της καγκελαρίου Μέρκελ, μπορεί να τον απομακρύνουν από την κυβέρνηση, αλλά δείχνουν ότι η άκριτη υποταγή στις γερμανικές δοξασίες περί θεραπείας της ύφεσης με περιορισμό των ελλειμμάτων οδεύει προς το τέλος της.

Η σφοδρή κριτική του κ.Βενιζέλου, όπως δημοσιεύθηκε στο «Βήμα», είναι φανερό ότι δεν γίνεται για εσωτερική κατανάλωση· εκφράζει την αγωνία των Ελλήνων, που απειλούνται από ύφεση και ανεργία, και την ανάγκη τους να εφαρμόσουν μια πολιτική αφιστάμενη από τη γερμανική ορθοδοξία. «Η πολιτική μείωσης των ελλειμμάτων είναι ένας οικονομικός παραλογισμός καθώς, αφού καταπνίγουν την ανάπτυξη, δεν επιτυγχάνουν τους ίδιους τους στόχους τους, εξαιτίας της μείωσης της δραστηριότητας», επέμενε χθες ο κ.Βενιζέλος ενώ ουσιαστικά παραιτούνταν. Το Σάββατο ήταν αναλόγως σαφής: «Η Γερμανία έχει πιαστεί στην παγίδα της πολιτικής της λιτότητας που επέβαλε σε όλη την Ευρώπη… Όταν λέω Γερμανία, εννοώ τη γερμανική Δεξιά που υποστηρίζει την Αγγέλα Μέρκελ… Η Ελλάδα δεν μπορεί πλέον να άγεται και να φέρεται… Έχουμε δύο προβλήματα: την ευρωπαϊκή δημοσιονομική πολιτική, με τη συσσώρευση σχεδίων λιτότητας σε όλες τις χώρες της Ένωσης, και τη νομισματική πολιτική, η οποία είναι υπερβολικά κλειστή. Τα διδάγματα της δεκαετίας του 1930 θα πρέπει να μας κάνουν να καταλάβουμε ότι η ανεργία είναι αυτή που προκαλεί σκλήρυνση και άνοδο της βίας στις ευρωπαϊκές κοινωνίες».

Αλλά και ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών κ.Χαρδούβελης άσκησε παρόμοια κριτική, μιλώντας στην έγκριτη «Καθημερινή»: «Η ευρωζώνη κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σ’ έναν φαύλο κύκλο ασθενούς ή αρνητικής ανάπτυξης. Πρέπει οπωσδήποτε να επιβραδύνουμε το ρυθμό μείωσης των ελλειμμάτων».

Ο Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Ρέντσι, αντιμέτωπος με την ύφεση αλλά και το πρωτοφανές κύμα προσφύγων από το Μαγκρέμπ και τη Μέση Ανατολή, φαίνεται να συμφωνεί περισσότερο με τον κ.Βενιζέλο, παρά με τον πειθήνιο κ.Σαμαρά. Καίγεται να επιτύχει μια κάποια ανάκαμψη της χειμαζόμενης οικονομίας του και όχι να κατεβάσει το έλλειμμα κάτω από ο όριο-φετίχ του 3%. Ρέντσι και Βενιζέλος φαίνεται να συμμερίζονται ασμένως τις πικρές διαπιστώσεις για την Ευρώπη, που έκαναν οι νομπελίστες οικονομόλογοι στο καθιερωμένο συνέδριό τους στο Λιντάου, ενώπιον της κυρίας Μέρκελ.

«Οι ιστορικοί θα ρίξουν πίσσα και πούπουλα στους Ευρωπαίους κεντρικούς τραπεζίτες» είπε ωμά ο Πίτερ Ντάιαμοντ του ΜΙΤ, ειδικός στην ανεργία. «Οι νέοι Ευρωπαίοι που αναζητούν εργασία εν μέσω ύφεσης θα επηρεαστούν για δεκαετίες. Πρόκειται για ένα τρομακτικό αποτέλεσμα και είναι εντυπωσιακό πόσο λίγες αντιδράσεις έχουν προκληθεί για πολιτικές που είναι τόσο εκπληκτικά καταστροφικές», πρόσθεσε. Και ο Τζόζεφ Στίγκλιτς: «Η Ευρωζώνη απειλείται από μια ύφεση, που μπροστά της θα ωχριούν οι χαμένες δεκαετίες της Ιαπωνίας… Δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος για το μέλλον της νομισματικής ένωσης, με δεδομένο ότι ακολουθούν οι οικονομικές επιπτώσεις των γεωπολιτικών στρεβλώσεων».

Η καγκελάριος Μέρκελ υπερασπίστηκε την πολιτική της στο Λιντάου, αλλά όπως παρατήρησε ένας Γερμανός σχολιαστής στη Die Welt, «o Στίγκλιτς έχει τους αριθμούς με το μέρος του». Κυρίως: Εφεξής η καγκελάριος δεν θα έχει απέναντί της αδύναμες κυβερνήσεις αποικιών, αλλά την Ελλάδα, την Ιταλία, και βέβαια την σκληρή πραγματικότητα της ύφεσης, της ανεργίας, του αποπληθωρισμού, ου μην αλλά και την γεωπολιτική: το οδυνηρό τίμημα των κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Στο ευρωπαϊκό Game of Τhrones τώρα κορυφώνεται ο κύκλος «Winter is coming».

~

αυτά τα ωραία σ'ενα παράλληλο σύμπαν

γιατί σε αυτό της φαιδράς πορτοκαλέας περιμένουμε τα καθρεφτάκια και τις χάντρες των μαγεμένων απ'το success-story επενδυτών..

και περιοριζόμαστε στο να αλλάξουμε κάποιες λέξεις στο σημερινό Game of Europe του Νίκου Ξυδάκη στο βλέμμα

τα ευρήματα μεταρρυθμίζονται σε ευρώ

 μ'αυτήν την ιστορία με τα ευρήματα στην Αμφίπολη θα αναδειχθεί και η αξία του σωστού τάϊμινγκ στη ζωή..

θέλω να πω ότι αυτοί οι μάγκες που έκαναν τον τάφο, τον έκαναν για να παραμείνει ως έχει στο πέρασμα των αιώνων και να μην λεηλατηθεί τουλάχιστον εύκολα..

και το πρότζεκτ πέτυχε για πάνω 2300 χρόνια

το σωστό σφράγισμα απέτρεψε την είσοδο, την σύληση και την καταστροφή του από ρωμαίους, πειρατές, κλέφτες, κατακτητές, την εκκλησία και το παπαδαριό, τούρκους, αρχαιοκάπηλους....

που να φανταζόταν οι καημένοι ότι θα έπεφτε στα χέρια αυτού του φιλελέδικου θιάσου...

που όσο βλέπαμε δελτία των 8 και 9, αυτοί ξεπουλούσαν στο χαλαρό το παρόν και το μέλλον....και σιγά μην τους πιάσουν ντροπές τώρα με το παρελθόν..