Η ΛΥΣΗ και η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Στις 21-12-2010 ο καθηγητής Κώστας Λαπαβίτσας κατά την παρουσίαση του νέου βιβλίου του με τίτλο «Η ευρωζώνη ανάμεσα στη λιτότητα και την αθέτηση πληρωμών» μίλησε για τη μοναδική λύση στο πρόβλημα του ελληνικού χρέους που είναι η αθέτηση πληρωμής του. Περιγράφει την "επόμενη μέρα" του πιστολιάσματος, αναφέροντας τις πιθανές συνέπειες και επιπτώσεις που θα έχει η απόφαση αυτή στην μίκρο/μακροοικονομία αλλά και στην καθημερινότητα του έλληνα και

γενικά λέει πολλά που ίσως τα βρείτε ενδιαφέροντα ίσως και όχι.....

Το μόνο βέβαιο είναι ότι πρόκειται για πληροφορίες που κρίνονται "άχρηστες" (και στο βάθος επικίνδυνη η γνώση τους) για το ευρύ κοινό από τα Μαζικά Μέσα Εξημέρωσης του ελλαδιστάν τα οποία για άλλη μία φορά στέκονται στο λιλιπούτιο ύψος τους (κουνώντας την κεραιόμορφη ουρά χαρούμενα στο μπος).

Στο κύκνειο άσμα τους (σκυλάδικο της κακιάς ώρας που ούτε με πιώμα δεν ακούγεται) πριν τα παρασύρει μαζί της η παλιά ελλάδα όπως την ξέραμε.

(το άρθρο το βρήκα στο tvxs)

Αθέτηση πληρωμών με πρωτοβουλία του οφειλέτη και η δυνατότητα εξόδου από την Ευρωζώνη

του Κώστα Λαπαβίτσα

Η αθέτηση πληρωμών με πρωτοβουλία του οφειλέτη είναι δυνάμει μια πιο ριζοσπαστική επιλογή, αν και το αποτέλεσμα της θα διαφέρει ανάλογα με τη διαδικασία που θα υιοθετηθεί. Εάν, για παράδειγμα, αποτύχει η λιτότητα και μια αναδιαπραγμάτευση καθοδηγούμενη από τους πιστωτές δεν δώσει σημαντικά αποτελέσματα, η επιλογή της αθέτησης χρέους με πρωτοβουλία του οφειλέτη θα εμφανιστεί ως πιθανή επιλογή ακόμα και για τις σημερινές κυβερνήσεις στην περιφέρεια. Ωστόσο, μια τέτοια προοπτική θα έχει αναδυθεί στο πλαίσιο οικονομικού και κοινωνικού χάους που θα έχει προκληθεί από την αποτυχία της λιτότητας. Έτσι, ο βαθύτερος κίνδυνος της σημερινής πολιτικής της Ε.Ε. και του ΔΝΤ είναι ότι μπορεί να οδηγήσει σε επανάληψη της εμπειρίας της Αργεντινής, που εκτίθεται στο Παράρτημα Α. Έχοντας αυτά υπόψη, αν οι περιφερειακές χώρες υιοθετήσουν την αθέτηση πληρωμών με πρωτοβουλία του οφειλέτη, θα πρέπει να το κάνουν εκουσίως, αποφασιστικά, την κατάλληλη στιγμή και θέτοντας παράλληλα σε κίνηση βαθιές κοινωνικές αλλαγές.

Η αθέτηση πληρωμών με πρωτοβουλία του οφειλέτη σημαίνει κατ’ αρχάς τη μονομερή αναστολή πληρωμών. Αυτό θα είναι η απαρχή μιας περιόδου έντονης κοινωνικής διαπάλης στο εσωτερικό και μεγάλων εντάσεων στις διεθνείς σχέσεις. Η χώρα θα πρέπει να αποφασίσει ποιες διεθνείς της υποχρεώσεις θα εκπληρώσει και με ποια σειρά. Ακόμα πιο συνθέτη θα είναι η στάση απέναντι στις προσπάθειες των εγχώριων τραπεζών, των ξένων επενδυτών και άλλων κατόχων δημόσιου χρέους να προστατέψουν τα συμφέροντα τους.

Από τη σκοπιά των εργαζομένων, αλλά και της κοινωνίας συνολικά, είναι απαραίτητο να υπάρξει δημόσιος έλεγχος του χρέους μετά την αναστολή των πληρωμών. Η διαφάνεια είναι ζωτική ανάγκη δεδομένου του πέπλου μυστικότητας που καλύπτει τον κυβερνητικό δανεισμό. Ο έλεγχος του χρέους θα επιτρέψει στην κοινωνία να γνωρίζει τι οφείλεται και σε ποιον, καθώς και τους όρους των συμβολαίων χρέους. Θα φανεί επίσης αν κάποιο μέρος του χρέους είναι απεχθές ή παράνομο, επιτρέποντας στον οφειλέτη να αρνηθεί την καταβολή του απερίφραστα. Η κατεύθυνση που θα πάρει η αθέτηση χρέους και η δυνατότητα της να αποφέρει οφέλη στον εργαζόμενο θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο θα επικρατήσει διαφάνεια για το χρέος. Αυτό θα είναι πρωταρχικό πεδίο εγχώριας κοινωνικής διαπάλης μόλις αρχίσει η διαδικασία της αθέτησης χρέους.

Με πρωτοβουλία του οφειλέτη θα ξεκινήσουν κατόπιν διαπραγματεύσεις τακτοποίησης του χρέους, με στόχο τη γρηγορότερη δυνατή ολοκλήρωση τους. Ο στόχος θα είναι ένας και μοναδικός, δηλαδή ένα γερό «κούρεμα» των δανειστών, ώστε να αρθεί το εξοντωτικό βάρος του χρέους για τις δανειζόμενες χώρες. Είναι αδύνατο να εκτιμηθεί εκ των προτέρων η έκταση του «κουρέματος» και μάλιστα πριν τον έλεγχο του χρέους αλλά, όσον αφορά την Ελλάδα, είναι απίθανο να είναι μικρότερο από αυτό της Ρωσίας ή της Αργεντινής, για τα οποία δίνονται κάποια στοιχεία στο Παράρτημα Α. Τα δύο τρίτα του ελληνικού χρέους κρατούνται στο εξωτερικό, και τα υπόλοιπα εντός της χώρας. Οι μεγαλύτεροι κάτοχοι, και εσωτερικά και εξωτερικά, είναι οι τράπεζες. Σημειώστε επίσης ότι ο μεγαλύτερος όγκος χρεογράφων του Δημοσίου έχει εκδοθεί υπό τους ελληνικούς νόμους, και αυτό πιθανώς επιτρέπει στη χώρα να αποφύγει παρατεταμένες δικαστικές διαμάχες σε δικαστήρια των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου, όπως συνέβη σε άλλες χώρες μεσαίας ανάπτυξης στο παρελθόν.23 Με δεδομένο ότι κάποιες χώρες του κέντρου είναι σημαντικά εκτεθειμένες στην Ελλάδα (και ακόμα πιο πολύ στην περιφέρεια γενικά), όπως είδαμε στο Κεφάλαιο 2, η Ελλάδα έχει ορισμένα πλεονεκτήματα στην αναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους. Μια κυβέρνηση που θα εξέφραζε τη λαϊκή θέληση και θα δρούσε αποφασιστικά θα μπορούσε να εξασφαλίσει ένα γερό «κούρεμα» σε σχετικά σύντομο χρόνο.

Ωστόσο, η αθέτηση πληρωμών με πρωτοβουλία του οφειλέτη ενέχει και σημαντικούς κινδύνους. Ο πιο άμεσος θα ήταν ο αποκλεισμός από τις αγορές κεφαλαίου για μια περίοδο. Πιο σύνθετη είναι η περίπτωση να οδηγήσει η αθέτηση πληρωμών σε μεγάλη έλλειψη εμπορικών πιστώσεων λόγω των επιπτώσεων στις διεθνείς και εγχώριες τράπεζες και συνεπώς να πληγούν οι εξαγωγές του οφειλέτη. Ακόμα πιο σοβαρός είναι ο κίνδυνος η αθέτηση πληρωμών να προκαλέσει τραπεζική κρίση, εφόσον σημαντικός όγκος δημόσιου χρέους είναι στα χέρια εγχώριων και διεθνών τραπεζών.

Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι η περίοδος αποκλεισμού από τις διεθνείς χρηματαγορές δεν διαρκεί πολύ και πάντα υπάρχουν εναλλακτικές πηγές δανεισμού. Συνήθως οι χώρες ανακτούν την αξιοπιστία τους σε σύντομο διάστημα και οι χρηματαγορές έχουν πολύ αδύναμη μνήμη. Από την άλλη μεριά, η απειλή για τις εμπορικές πιστώσεις μπορεί να αποδειχθεί πιο σημαντική και μπορεί να χρειαστεί να παρέμβουν οι κυβερνήσεις και να εγγυηθούν τα εμπορικά χρέη. Ωστόσο, η πιο απειλητική εκδοχή είναι αυτή της τραπεζικής κρίσης, που θα μπορούσε να μεγεθύνει εξαιρετικά το πλήγμα της αθέτησης χρέους. Για να αποτραπεί μια τραπεζική κρίση, θα πρέπει να υπάρξει εκτεταμένη και αποφασιστική κυβερνητική παρέμβαση. Στην Ελλάδα, αυτό θα σήμαινε επέκταση του ιδιοκτησιακού μεριδίου του Δημοσίου και του ελέγχου πάνω στις τράπεζες, προστατεύοντας τις από την κατάρρευση και προλαβαίνοντας τον πανικό των καταθετών. Υπό δημόσια ιδιοκτησία, οι τράπεζες θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως μοχλοί για την εκ βάθρων αναμόρφωση της οικονομίας προς όφελος της εργασίας.

Θα μπορούσε μια τέτοια δραστική σειρά μέτρων να ληφθεί μέσα στα ασφυκτικά όρια της Ευρωζώνης; Κατ’ αρχάς, είναι εξαιρετικά ασαφές αν αυτό θα ήταν επισήμως εφικτό. Δεν υπάρχει προηγούμενο αθέτησης χρέους στο πλαίσιο της Ευρωζώνης και το νομικό πλαίσιο δεν αφήνει περιθώρια για κάτι τέτοιο.24 Δεν υπάρχει δεδομένος τρόπος να διακριβωθεί η επίσημη αντίδραση της Ευρωζώνης σε μονομερή αναστολή πληρωμών από ένα ή περισσότερα μέλη της. Επίσης, δεν είναι καθαρό τι θα σήμαινε η αθέτηση πληρωμών όσον αφορά τη συμμετοχή στους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων στην Ευρωζώνη, συμπεριλαμβανομένου του καθορισμού των επιτοκίων. Είναι αναπόφευκτο ότι αυτός που προβαίνει σε αθέτηση χρέους θα γίνει ο παρίας, αλλά η επίσημη θέση παραμένει ασαφής.

Παραβλέποντας το θεσμικά εφικτό, μπορεί να αναρωτηθεί κανείς αν θα ήταν επιθυμητό να γίνει αθέτηση πληρωμών με πρωτοβουλία του οφειλέτη εντός της Ευρωζώνης. Η απάντηση είναι αρνητική. Πρώτον, θα είναι πολύ πιο δύσκολο για τη χώρα να αντιμετωπίσει μια εγχώρια τραπεζική κρίση χωρίς πλήρη έλεγχο της νομισματικής πολιτικής. Ακόμα, αν οι τράπεζες περνούσαν στα χέρια του Δημοσίου μετά την αθέτηση πληρωμών, αλλά συνέχιζαν να παραμένουν στο Ευρωσύστημα των τραπεζών, θα ήταν πρακτικά αδύνατο να αξιοποιηθούν σε κατεύθυνση αναμόρφωσης της οικονομίας. Δεύτερον, η παραμονή στην Ευρωζώνη δεν θα βοηθούσε ιδιαίτερα τον οφειλέτη από τη άποψη της πρόσβασης στις χρηματαγορές ή της μείωσης του κόστους δανεισμού. Τρίτον, η επιλογή της υποτίμησης θα ήταν αδύνατη, αφαιρώντας έτσι ένα ζωτικό συστατικό της ανάκαμψης. Η συσσώρευση του χρέους στις χώρες της περιφέρειας είναι αξεδιάλυτα συνδεδεμένη με το κοινό νόμισμα και όσο ο οφειλέτης παραμένει στην Ευρωζώνη το πρόβλημα του χρέους θα επανεμφανιστεί.

Συνεπώς, η αθέτηση πληρωμών με πρωτοβουλία του οφειλέτη εγείρει την προοπτική της εξόδου από την Ευρωζώνη. Η έξοδος θα προσέφερε άμεσο έλεγχο της εγχώριας δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής. Θα εξάλειφε επίσης τους περιορισμούς ενός νομισματικού συστήματος που οδήγησε σε μόνιμα ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών για την περιφέρεια. Είναι λογικό να αναμένεται ότι η υποτίμηση θα επιφέρει αύξηση της ανταγωνιστικότητας. Είναι ακόμα εύλογο ότι θα υπάρξει αναδιάταξη των εγχώριων πόρων προς όφελος της εγχώριας βιομηχανίας. Το αποτέλεσμα θα είναι η προστασία της απασχόλησης, καθώς και η άρση των πιέσεων της λιτότητας στους μισθούς.

Όπως φαίνεται στο Παράρτημα Α, στη Ρωσία και στην Αργεντινή η αθέτηση πληρωμών και η υποτίμηση οδήγησε σε ταχεία ανάκαμψη. Οι περιφερειακές ευρωπαϊκές οικονομίες είναι βέβαια διαφορετικές από αυτές τις πλούσιες σε πόρους χώρες-εξαγωγείς πρώτων υλών. Ωστόσο, δεν υπάρχει λόγος να θεωρήσουμε ότι άλλοι τομείς, όπως ο τουρισμός και τμήματα της μεταποίησης, δεν θα ανταποκρίνονταν θετικά στην υποτίμηση.

Βέβαια, η έξοδος εμπεριέχει και κόστος, με δεδομένη τη βίαιη αλλαγή του νομισματικού συστήματος. Η επιστροφή σε ένα εθνικό νόμισμα για την Ελλάδα, ή μια άλλη περιφερειακή χώρα, θα ήταν πιο δύσκολη από την «πεσοποίηση» της οικονομίας της Αργεντινής, με δεδομένο το βαθμό νομισματικής ολοκλήρωσης στο πλαίσιο της Ευρωζώνης. Ωστόσο, η αντικατάσταση του ευρώ δεν είναι πολύπλοκη διαδικασία και οι βασικές της παράμετροι είναι εύκολο να διαπιστωθούν. Η απόφαση θα πρέπει να ανακοινωθεί ξαφνικά για να ελαχιστοποιηθεί η φυγή κεφαλαίων. Θα υπάρξει επίσης παρατεταμένη αργία για τις τράπεζες, οι οποίες θα λάβουν οδηγία για μετατροπή των αποθεματικών τους, καθώς και άλλων αξιών και υποχρεώσεων, στο νέο νόμισμα σε ισοτιμία καθορισμένη από την κυβέρνηση. Όταν ξανανοίξουν οι τράπεζες, θα υπάρξει παράλληλη κυκλοφορία του ευρώ και του νέου νομίσματος, που σημαίνει διπλές τιμές για ένα φάσμα προϊόντων και υπηρεσιών. Θα υπάρξει, επίσης, νομισματική αναταραχή, καθώς συμβόλαια και πάγιες υποχρεώσεις θα προσαρμόζονται στο νέο νόμισμα. Για να αποφευχθεί η κατάρρευση της εμπιστοσύνης, που θα είχε καταστροφικές επιπτώσεις για την οικονομική δραστηριότητα, δεν πρέπει να υπάρξει ταλάντευση στην εφαρμογή της πολιτικής που θα υιοθετηθεί. Σταδιακά, οι τιμές και η νομισματική κυκλοφορία θα προσαρμοστούν στο νέο νόμισμα, ενώ το ευρώ θα αποκλειστεί από την εγχώρια οικονομία.

Η διεθνής ισοτιμία του νέου νομίσματος θα πέσει αναμφίβολα, δημιουργώντας σύνθετες αλλαγές στην ισορροπία των κοινωνικών δυνάμεων στο εσωτερικό. Οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις που οφείλουν στο εξωτερικό θα αντιμετωπίσουν μεγάλες δυσκολίες και η πρώτη τους αντίδραση θα είναι να προσπαθήσουν να περάσουν κάποιες από τις οφειλές τους στο κράτος. Από την άλλη, οι κάτοχοι αξιών στο εξωτερικό θα επιχειρήσουν να κερδοσκοπήσουν εις βάρος του νέου νομίσματος. Για τους εγχώριους καπιταλιστές η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα θα φανεί ως ευκαιρία να μεταφέρουν κόστος στην κοινωνία, ενώ θα προσπαθήσουν να επωφεληθούν από τη μεταφορά πλούτου λόγω της υποτίμησης του νέου νομίσματος.

Από τη σκοπιά των εργαζομένων, αλλά και της κοινωνίας συνολικά, η απάντηση θα ήταν ένα ευρύ πρόγραμμα εθνικοποιήσεων και δημόσιου ελέγχου της οικονομίας, αρχίζοντας από το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η δημόσια ιδιοκτησία των τραπεζών θα εγγυόταν τη συνέχιση της λειτουργίας τους, αποτρέποντας τον πανικό αναλήψεων. Θα επιβάλλονταν έλεγχοι κεφαλαιακών και διεθνών συναλλαγών με σκοπό την αποτροπή της φυγής κεφαλαίων και την ελαχιστοποίηση των κερδοσκοπικών συναλλαγών. Έτσι, θα δημιουργούνταν οι προϋποθέσεις που θα επέτρεπαν την υιοθέτηση βιομηχανικής πολιτικής, η οποία θα άλλαζε την ισορροπία της εγχώριας οικονομίας, ενδυναμώνοντας τον τομέα της παραγωγής. Οι πηγές της ανάπτυξης μεσοπρόθεσμα θα πρέπει να βρεθούν μέσω της αποφασιστικής αναδόμησης της οικονομίας και όχι μέσω της διόγκωσης των εξαγωγών λόγω υποτίμησης.

Το νέο νόμισμα θα δημιουργήσει επίσης πληθωριστικές πιέσεις λόγω της αύξησης του κόστους των εισαγωγών, ειδικότερα στον τομέα της ενέργειας και συνεπώς θα υπάρξει μείωση του πραγματικού μισθού. Η αντιμετώπιση αυτών των πιέσεων δεν είναι καθόλου εύκολη, αλλά σίγουρα είναι εφικτή. Πρώτα απ’ όλα, δεν είναι δυνατό να εκτιμηθεί εκ των προτέρων ποιο θα είναι το ποσοστό στο οποίο η άνοδος των τιμών εισαγωγής θα περάσει στις εγχώριες τιμές. Περαιτέρω, ο έλεγχος επί της νομισματικής πολιτικής θα επιτρέψει αντιπληθωριστικά μέτρα, ειδικά κατά την πρώτη περίοδο του σοκ μετά την υποτίμηση. Επίσης, θα μπορούσε να στηριχθεί ο πραγματικός μισθός με πολιτική αναδιανομής εισοδήματος μέσω της φορολόγησης των υψηλότερων εισοδημάτων και του πλούτου. Οι περιφερειακές χώρες είναι οι χώρες με τις μεγαλύτερες ανισότητες στην Ευρωζώνη και έχουν άμεση ανάγκη αναδιανομής. Σημειώστε επίσης ότι ένα πληθωριστικό ξέσπασμα θα μείωνε το τεράστιο βάρος του εσωτερικού χρέους.

Η αθέτηση πληρωμών και η έξοδος θα δημιουργούσαν, τέλος, προβλήματα στα δημόσια οικονομικά, ειδικά λόγω της αδυναμίας πρόσβασης σε διεθνή κεφάλαια. Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι το πρωτογενές ισοζύγιο γίνεται θετικό σε λίγο χρόνο μετά από τέτοια συμβάντα. Βραχυπρόθεσμα, τα δημοσιονομικά προβλήματα θα εξομαλυνθούν μέσω της σταδιακής ανάκαμψης. Η κυβέρνηση θα μπορούσε επίσης να δανειστεί από τα εθνικοποιημένα τραπεζικά συστήματα, καθώς επίσης και να εκχρηματίσει μέρος του ελλείμματος. Ωστόσο, για μια χώρα όπως η Ελλάδα, η μεσοπρόθεσμη απάντηση θα είναι η αναδόμηση του φορολογικού συστήματος μέσω της διεύρυνσης της φορολογικής βάσης, ώστε να περιληφθούν οι πλούσιοι και το ίδιο το κεφάλαιο. Κάτι τέτοιο θα ήταν αναπόσπαστο τμήμα της συνολικής αναδόμησης του ελληνικού κράτους, σε πιο δημοκρατική και ελεγχόμενη βάση. Δεν μπορεί να υπάρξει μόνιμη λύση στα δημοσιονομικά προβλήματα της Ελλάδας και των άλλων περιφερειακών χωρών χωρίς αλλαγή της φύσης του κράτους, που θα αντανακλά μια υποκείμενη μεταβολή της ταξικής ισορροπίας. Ευρύτερα, δεν μπορεί να υπάρξει νέα οικονομική ισορροπία προς όφελος των εργαζόμενων χωρίς τη βαθιά αναδόμηση του κράτους.

Συνοψίζοντας, δεν υπάρχει εύκολη εναλλακτική λύση για τους εργαζόμενους στις χώρες της περιφέρειας. Το δίλημμα που αντιμετωπίζουν αυτές οι χώρες είναι μεγάλο. Θα μπορούσαν να συναινέσουν στη λιτότητα, να παραμείνουν στην Ευρωζώνη και να υποστούν την ύφεση ή τη στασιμότητα για αδιευκρίνιστο διάστημα στο μέλλον. Εναλλακτικά θα μπορούσαν να επιλέξουν την αθέτηση πληρωμών με πρωτοβουλία του οφειλέτη και την έξοδο από την Ευρωζώνη. Η δεύτερη επιλογή μπορεί να σημάνει τη ριζοσπαστική αναμόρφωση της οικονομίας και της κοινωνίας, αλλάζοντας τις ισορροπίες εις βάρος του κεφαλαίου. Η διαπάλη για το ποιος θα φέρει τα βάρη της κρίσης θα συνεχιστεί, αλλά κάτω από πιο ευνοϊκές συνθήκες ώστε να προκύψει προοδευτική λύση προς το συμφέρον των πολλών. Η αθέτηση πληρωμών με πρωτοβουλία του οφειλέτη μπορεί να αποδειχθεί η αρχή μιας αντικαπιταλιστικής στροφής στην περιφέρεια της Ευρωζώνης που θα καταργούσε το νεοφιλελεύθερο κλοιό στην Ε.Ε. και θα ωθούσε την Ευρώπη προς μια συνεργατική, σοσιαλιστική κατεύθυνση. Απομένει να δούμε αν οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι στην περιφέρεια αλλά και στο κέντρο έχουν ικανή οργανωτική και ιδεολογική ισχύ για να επιφέρουν μια τέτοια σπουδαία αλλαγή.

Ένα χρόνο πριν: Επί ξύλου κρεμάμενος στο Νταβός

Κάθε ελληνική τραγωδία έχει τη δική της μοιραία στενή διασταύρωση «Δελφών- Δαυλίδας». Στο δράμα που ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας η διχάλα τοποθετείται σε μια χιονισμένη κοιλάδα στις Αλπεις. Εκεί πρώτη φορά ο πρωταγωνιστής συνειδητοποιεί ότι γίνεται παίγνιο περιστάσεων που τον ξεπερνούν, ότι προορίζεται για τον σταυρό, να πληρώσει για όλα τα παλιά ανεξόφλητα «χρέη», και ακούσια ή ημιακούσια ακολουθεί τον μοιραίο δρόμο, θαρρείς και υπακούει στο εσωτερικό κάλεσμα της Τroika, της Τριπλής Θεάς των Ελλήνων. Εκεί ξεδιαλύνει τον χρησμό-αίνιγμα της Σφίγγας κι έρχεται η αιφνίδια φώτιση: «Λεφτά υπάρχουν μόνο αν έχεις το τυπογραφείο κι εσύ δεν το έχεις. Ξέχνα το δόγμα ότι τα κράτη ποτέ πια δεν χρεοκοπούν και μάλιστα ποτέ στη ζώνη του ευρώ».

Εκεί, σε παγκόσμια δημόσια θέα, σε ζωντανή σύνδεση με Βloomberg ΤV, ΝΒC, Reuters ΤV, δανειστές και δανειζόμενοι αντικρύζουν επί ξύλου κρεμάμενο εκείνον που ανακήρυξαν «το πιο περιζήτητο πρόσωπο στο Νταβός» και κάνουν πρώτη φορά ταυτόχρονα την τρομερή σκέψη: το απίθανο για την Ελλάδα και την ευρωζώνη μπορεί να γίνει πιθανό. Κάθε φράση του όπως «η Ελλάδα δεν ζητά δάνειο από την Ε.Ε.» ή «πρόκειται απλώς για κερδοσκοπική επίθεση στο ευρώ» αντιστρέφεται και θα χρησιμοποιηθεί εναντίον του. Το τζίνι έχει βγει από το μπουκάλι κι όταν κάποτε επιστρέψει, τίποτα πια δεν θα είναι το ίδιο στην Ελλάδα, την ευρωζώνη και ίσως στην παγκόσμια οικονομία.

από το blog τού Μίμη Ανδρουλάκη: http://mimisandroulakis.blogspot.com/

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΘΟΛΑ

ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!

Η Ταινία Αρχίζει.....

Έναρξη της ταινίας "Viva la Muerte" του Fernando Arrabal

από το blog των lostbodies

Δυναμική αντίδραση των μνημονιοφρουρών των βιτρίνων-οργάνων της "τάξης"

Εν τω με ΤΑΞΙ και εν μέσω επεισοδίων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ο Κωστής Χατζηδάκης πρόλαβε και εισέπραξε μια.."προκαταβολή":

Ένα γεράκι λιγότερο..

Όταν ο Χόλμπρουκ εξαπάτησε την κοινή γνώμη για τη Σερβία

(ή πως από την πολύ αφοσίωση στήνεις βομβαρδισμούς αμάχων)

Ως «έναν από τους πιο αφοσιωμένους υπηρέτες» των ΗΠΑ χαρακτήρισε η Χίλαρι Κλίντον τον Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, που έχασε τη ζωή του πριν από λίγες μέρες κατά τη διάρκεια εγχείρησης στην καρδιά. Μετά και τις τελευταίες αποκαλύψεις για την αμερικανική εξωτερική πολιτική όμως, ο τρόπος που οι Αμερικανοί διπλωμάτες υπηρετούν τη χώρα τους μπορεί να θεωρηθεί τουλάχιστον αμφιλεγόμενος.

Ο «αφοσιωμένος» Χόλμπρουκ δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση, κάτι που αποκάλυψε ο συγγραφέας και πολιτικός ακτιβιστής, Σαμ Χουσεϊνί, όταν ο επερχόμενος πρόεδρος Ομπάμα ετοιμαζόταν να δώσει στο διπλωμάτη κάποια εξέχουσα θέση στο Στεϊτ Ντιπάρτμεντ.

Φυσικά, ο Χόλμπρουκ υπηρέτησε τη χώρα του για πάνω από 50 χρόνια, αλλά ο Χουσεϊνί αποφάσισε να επικεντρωθεί στην ανάμειξη του διπλωμάτη στους νατοϊκούς βομβαρδισμούς στη Σερβία, όταν ο Χόλμπρουκ είχε συναντήσει τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς για να του ανακοινώσει το τελεσίγραφο πως εάν η Σερβία δεν υπογράψει τη Συμφωνία του Ραμπουιγιέ, το ΝΑΤΟ θα ξεκινήσει τους βομβαρδισμούς.

 

Ουσιαστικά, ο Αμερικανός διπλωμάτης ζητούσε από το Μιλόσεβιτς να δώσει τη συγκατάθεσή του στη ντε φάκτο στρατιωτική κατοχή από το ΝΑΤΟ, όχι μόνο του Κοσόβου, αλλά ολόκληρης της χώρας. Μεταξύ άλλων, η Συμφωνία του Ραμπουγιέ ζητούσε οι απεσταλμένοι του ΝΑΤΟ στη Σερβία να έχουν «προστασία από κάθε μορφής σύλληψη, ανάκριση ή κράτηση» και να έχουν «ελεύθερη πρόσβαση σε όλη την έκταση της Σερβίας, σε αεροδρόμια, δρόμους, λιμάνια, κλπ».

Ωστόσο, δύο εβδομάδες προτού αρχίσουν οι βομβαρδισμοί, ο Χόλμπρουκ εμφανίστηκε στην αμερικανική τηλεόραση και αρνήθηκε πως το ΝΑΤΟ απαίτησε να καταλάβει στρατιωτικά τη Σερβία: «Οι Σέρβοι αποφάσισαν να πατήσουν μόνοι τους τη σκανδάλη. Μου είπαν ότι: "η επιλογή που μας δίνετε είναι να επιτρέψουμε σε ξένες δυνάμεις να καταπατήσουν τα ιερά μας χώματα". Τους εξήγησα βέβαια πως δεν πρόκειται ούτε για εισβολή, ούτε για κατοχή, αλλά για μια διεθνή ειρηνευτική αποστολή που θα προστατεύσει τη σερβική μειονότητα στο Κόσοβο» δήλωσε.

 

Όπως είναι προφανές, ο Χόλμπρουκ είπε στον αμερικανικό λαό το ακριβώς αντίθετο από αυτό που συνέβαινε, κάτι που παραδέχτηκε ο ίδιος μόλις δύο εβδομάδες μετά. Όταν ο Τζέρεμυ Σκέιχιλ, ένας ρεπόρτερ του Democracy Now που είχε μελετήσει καλά το επίμαχο έγγραφο και ρώτησε τον Αμερικανό διπλωμάτη γιατί αρνήθηκε πως το τελεσίγραφο μιλούσε για στρατιωτική κατοχή, αυτός απάντησε απλά "δεν είπα ποτέ κάτι τέτοιο".

πηγή: tvxs

Μήπως είναι και πλαστογράφος? Και κοινός συκοφάντης? Και φοροφυγάς με αυτοκτονικές τάσεις?

Ο ιδρυτής της διάσημης, αυτές τις μέρες, ιστοσελίδας Wikileaks, συνελήφθη σήμερα στο Λονδίνο από την Μητροπολιτική Αστυνομία. Ο 39χρονος αρνείται τις κατηγορίες περί βιασμού και επίθεσης, πάνω στις οποίες εκδόθηκε το ένταλμα εις βάρος του από τη σουηδική δικαιοσύνη.

Σύμφωνα με την Σκότλαντ Γιάρντ, ο Assange συνελήφθη, κατόπιν ραντεβού για συνάντηση που είχε ήδη κανονιστεί, στις 09.30 τοπική ώρα, σε αστυνομικό τμήμα του Λονδίνου. Ο Assange πρόκειται να οδηγηθεί ενώπιον εισαγγελέα αργότερα μέσα στη μέρα.

Η εφημερίδα The Guardian αναφέρει ότι ο 39χρονος Αυστραλός είναι πιθανόν να αφεθεί ελεύθερος υπό όρους και μετά την καταβολή εγγύησης ύψους 100.000-200.000 στερλινών. Επιπλέον τουλάχιστον έξι άνθρωποι θα πρέπει να εγγυηθούν για εκείνον. Η διαδικασία έκδοσης του πάντως μπορεί να διαρκέσει πολλές εβδομάδες, έως και μήνες. Εκπρόσωπος της βρετανικής υπηρεσίας κατά του οργανωμένου εγκλήματος (SOCA) εξήγησε ότι ένας αλλοδαπός που προσάγεται ενώπιον βρετανικού δικαστηρίου με σκοπό την έκδοσή του, έχει τα ένδικα μέσα για να αντιταχθεί, προκαλώντας νέα ακρόαση των πλευρών.

Ο νομικός σύμβουλος του ιδρυτή του Wikileaks τόνισε χθες Δευτέρα ότι έχει επαφές με την βρετανική αστυνομία για να κανονίσει μια συνάντηση με τον πελάτη του, ο οποίος σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις βρίσκεται στην Βρετανία. Ο ίδιος εξέφρασε την ανησυχία του για την πιθανότητα, αν ο Assange συλληφθεί και παραδοθεί στην σουηδική αστυνομία και όσα μπορεί να επακολουθήσουν. «Ο Julian Assange δεν κατηγορείται για κάτι συγκεκριμένο», τόνισε ο κ. Stevens, μιλώντας στην τηλεόραση του BBC. «Έχουμε εισέλθει στη διαδικασία να κανονίσουμε μία συνάντηση κοινή συναινέσει με την αστυνομία, ώστε να διευκολύνουμε την ενημέρωσή μας για την υπόθεση και να απαντήσουμε σε ό,τι χρειαστεί», πρόσθεσε.

 

Σύμφωνα με το BBC, η βρετανική αστυνομία έλαβε χθες νέο ένταλμα σύλληψης από την αστυνομία της Σουηδίας κατά του Assange για τις περιβόητες κατηγορίες βιασμού και σεξουαλικής επίθεσης εναντίον γυναικών τον περασμένο Αύγουστο, αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση ντοκουμέντων από τον αμερικανικό πόλεμο στο Αφγανιστάν. Στο μεταξύ, η ιστοσελίδα Counter Punch υποστηρίζει σε δημοσίευμά της ότι η κατήγορος του συνδέεται με τη CIA και Κουβανούς αντικαθεστωτικούς.

Εν το μεταξύ, ο ιστότοπος WikiLeaks ανακοίνωσε ότι θα συνεχίσει να δίνει στη δημοσιότητα απόρρητα διπλωματικά έγγραφα, παρά τη σύλληψη του ιδρυτή του, Τζούλιαν Ασάνζ, στη Βρετανία.

 

Μήνυμα που δημοσιεύθηκε στον επίσημο λογιαριασμό του WikiLeaks στο Twitter αναφέρει: "Οι ενέργειες εναντίον του αρχισυντάκτη μας Τζούλιαν Ασάνζ δεν θα επηρεάσουν τη δουλειά μας: τη νύκτα θα δημοσιεύσουμε και άλλα τηλεγραφήματα, ως συνήθως".
Την απόφαση επιβεβαίωσε και ο Τζέιμς Μπολ, συνεργάτης του ιστότοπου.

 

Παράλληλα, η δημοσίευση καταλόγου με τοποθεσίες και εγκαταστάσεις που θεωρούνται ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια των ΗΠΑ έχει προκαλέσει την οργισμένη αντίδραση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Η δημοσίευση «δίνει ένα κατάλογο στόχων σε ομάδες όπως στην Αλ Κάιντα» αναφέρει το Στέιτ Ντιπάρμεντ σε ανακοίνωσή του. «Είναι ανεύθυνο», αναφέρεται, «Οι πληροφορίες είναι διαβαθμισμένες για προφανή λόγο, κυρίως οι πληροφορίες που αφορούν κρίσιμες υποδομές που υποστηρίζουν την οικονομία μας και άλλες χώρες». Στο ίδιο μήκος κύματος και οι δηλώσεις του βρετανικού υπουργείου το οποίο τονίζει ότι ο κατάλογος των εγκαταστάσεων, πολλές από τις οποίες βρίσκονται στη Βρετανία, βάζει σε κίνδυνο τη ζωή πολλών ανθρώπων.

Τέλος, μετά το Pay Pal και η ελβετική τράπεζα Postfinance ανακοίνωσε πως έκλεισε τον λογαριασμό του Assange λόγω «λανθασμένων στοιχείων που αφορούν τον τόπο κατοικίας του». Ο λογαριασμός αυτός χρησιμοποιείται "για απευθείας δωρεές στο ταμείο υπεράσπισης του Julian Assange και άλλων μελών της ομάδας WikiLeaks».

πηγή: tvxs

μέρες αλέξη-σφαιρες......

BLOOD MONEY

ΑΠΟΚΑΛΥΠΣΗ! ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ Ο ΓΚΙΟΥΛΕΚΑΣ?

Το δαιμόνιο kato-kefali ανακάλυψε στο L.A. τον λόγο για τον οποίο ο ευλογημένος ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΙΟΥΛΕΚΑΣ αποφάσισε να αποσυρθεί με ελαφρά πηδηματάκια από την πολιτική σκηνή της χώρας. Απογοητευμένος από την πολιτική κατάσταση της Ελλάδας ο εκλεκτός του κλήρου βουλευτής, αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα στις ΗΠΑ και να ξεκινήσει μια νέα καριέρα εκεί, η οποία αποτελεί και παιδικό του όνειρο!

WELCOME TO CHAOSLAND (εξ γκρις)

Το κενό και η ομαδική βουτιά μας σε αυτό όπως περιγράφονται παρακάτω, αποτελούν μια ευγενική προσφορά της κυβέρνησης του Γ.Α.Παπανδρέου. Τα αίτια που μας οδήγησαν στο χείλος και σε θέση σπρωξίματος (κοιτώντας το κενό με τουρλωμένο τον κώλο), θα τα αναζητήσουμε στις προηγούμενες κυβερνήσεις, στον έλληνα ψηφοφόρο, στον σταρχιδισμό του νεοέλληνα, στις 5,6 διαφεντεύουσες οικογένειες, στα απανταχού μικρά και μεγάλα λαμόγια και ασφαλώς στους εβραίους και στην σκοτεινή λεσχημπίλντεμπεργκ. Με άλλα λόγια μόνο τα καημένα τα δεντράκια μπορούν να δηλώνουν αθώα σε αυτή τη χώρα.

Στο παρακάτω ενημερωτικότατο άρθρο εξηγούνται:

•  τι είναι ο αποπληθωρισμός που βιώνουμε και τι συνέπειες θα έχει νομοτελειακά για τη χώρα
• γιατί όλο αυτό αποτελεί ΚΑΙ πολιτική ΕΠΙΛΟΓΗ και ΛΑΘΟΣ για τη χώρα και το πρόβλημά της
• ποιον εξυπηρετεί εν τέλει αυτός ο αποληθωρισμός
• πως σκοπεύουν να κάνουν "ανταγωνιστική¨την οικονομία μας
• ο ρόλος της "κυβέρνησης" Γ.Α.Παπανδρέου στις παγκόσμιες εξελίξεις
• οι 2 δρόμοι για τη χώρα, ο δύσκολος και ο καταστροφικός
• η λύση θα έρθει μόνο από αριστερά, τη νέα Αριστερά

αυτό εξάλλου λέει και ο Banksy......:

με τις υγείες μας:

ΤΟ ΧΑΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ?

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

Δεν τα καταφέραμε να πείσουμε για την ανάγκη οργανωμένης πολιτικής αντίδρασης πριν να πέσουμε στο κενό. Τώρα σύσσωμη η ελληνική κοινωνία περιδινείται σε αυτό. Δεν υπάρχει πλέον το κενό μπροστά μας, καθώς πέσαμε μέσα του. Τώρα θα ζήσουμε στο χάος. Η συγκεκριμένη αποπληθωριστική πολιτική που εφαρμόζει η διακυβέρνηση του ΔΝΤ στην χώρα είναι η βασική αιτία που μας οδήγησε στο κενό. Η φύση του πολιτικού μας συστήματος και της κοινωνικής οργάνωσης κατά την μεταπολίτευση είναι εκείνο που προκαλεί το χάος. Η έλλειψη πολιτικής ωριμότητας της αριστεράς και η πελατειακή συγκρότηση της λεγόμενης κεντροαριστεράς και κεντροδεξιάς αποτελεί δυστυχώς τον βασικό παράγοντα ανικανότητας διαχείρισης του χάους.

Ο αποπληθωρισμός και ο στασιμοπληθωρισμός που βιώνουμε δεν είναι αποτέλεσμα της κρίσης της καπιταλιστικής οργάνωσης, αλλά μηχανισμός που γενικά αποσκοπεί στην βίαιη διόρθωση της πτωτικής τάσης του μέσου ποσοστού κέρδους. Είναι μια πολιτική που επικεντρώνεται στην υπερεκμετάλλευση της μισθωτής εργασίας και της οικονομικής αφαίμαξης των δυο-τρίτων της κοινωνίας, αποσκοπούσα στην αποκλιμάκωση των πιέσεων για υποτίμηση του υπερ-συσσωρευμένου χρηματικού κεφαλαίου. Αυτό εννοούσε ο πρωθυπουργός, απευθυνόμενος στη διεθνή κοινή γνώμη, μέσω του θαλασσινού διαγγέλματος του, με το οποίο ζήτησε την ενεργοποίηση του μηχανισμού της τρόικας, για να σωθούν οι σχέσεις που θεσμοθετούνται μέσω των πολιτικών του κοινού νομίσματος.

Ο μηχανισμός αυτός είναι λειτουργικός στο πλαίσιο της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης και εξυπηρετεί ασφαλώς την παγκόσμια χρηματοπιστωτική ελίτ, αλλά και χώρες με ισχυρή, εξωστρεφή παραγωγική βάση, αν και οντολογικά, όπως είπαμε, είναι ελεεινός. Για την Ελλάδα όμως ο μηχανισμός αυτός είναι σε κάθε περίπτωση κοινωνικά καταστροφικός. Ρίχνει την οικονομία σε ύφεση, η οποία για να αλλάξει φορά προϋποθέτει την απόλυτη φτωχοποίηση των δυο-τρίτων της κοινωνίας. Αλλιώς δεν γίνεται με τη συνταγή του ΔΝΤ. Εδώ οι τιμές δεν ρυθμίζονται στο πλαίσιο του διεθνούς ανταγωνισμού, αλλά αποκλειστικά μέσω της δραστικής μείωσης των λαϊκών εισοδημάτων, που λαμβάνει διάφορες μορφές και ενισχύει την ανεργία.

Με δύο λόγια ο αποπληθωρισμός είναι ένα από τα βασικά εργαλεία για την δόμηση μια νέας ηγεμονίας στον κόσμο, της νέας τάξης, που αποκαλούν κάποιοι και διαμορφώνει ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον το οποίο προϋποθέτει την λειτουργία πόλων παγκόσμιας ηγεμονίας, ένας από τους οποίους εμφανίζεται να είναι η ΕΕ.

Η αποπληθωριστική πολιτική, ενισχύει την ανταγωνιστικότητα ισχυρών βιομηχανικών κρατών που εσωτερικεύουν σύγχρονη τεχνολογία, όπως για παράδειγμα η Γερμανία, σε βάρος άλλων λιγότερο αναπτυγμένων κρατών όπως η Ελλάδα. Εδώ η ανταγωνιστικότητα είναι σχεδόν αποκλειστικά συνάρτηση του κόστους εργασίας.

Το ζήτημα παρόλα αυτά δεν είναι ασφαλώς η ανταγωνιστικότητα στην Ελλάδα να φτάσει αυτήν της Γερμανίας, αλλά η οικονομική διάρθρωση στη χώρα μας να συνεχίσει να υποστηρίζει την υψηλή ανταγωνιστικότητα γερμανικών και άλλων αναπτυγμένων περιοχών της ΕΕ, μέσω πολιτικών σταθεροποίησης του Ευρώ. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι με την συνταγή της τρόικας η ανταγωνιστικότητα στην Ελλάδα θα αυξηθεί, μέσω της φτωχοποίησης, αλλά μόνον σε τομείς που δεν επηρεάζουν τον εσωτερικό ανταγωνισμό στην ΕΕ, και αυτοί είναι ασφαλώς κάποιοι τομείς των υπηρεσιών. Η ύφεση λοιπόν στην Ελλάδα δεν είναι το αποτέλεσμα κάποιας ενδογενούς κρίσης ή κάποιας μορφής κρίσης του καπιταλισμού, αλλά βασικός μηχανισμός διατήρησης της ανταγωνιστικής ανάπτυξης των ισχυρών μετα-βιομηχανικών κοινωνιών της ΕΕ, στο πλαίσιο της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης, από ένα λόμπι χρηματοπιστωτικών συμφερόντων. Με αυτή την έννοια η περιπέτεια της Ελλάδας, λειτουργεί σε πολλά επίπεδα σταθεροποιητικά για το διεθνές σύστημα, εξού και η διακυβερνητική παρουσία της τρόικας στη χώρα μας.

Στην Ελλάδα προκαλείται χάος, γενική απορρύθμιση, η οποία όμως ενισχύει την σταθερότητα του ευρωπαϊκού πόλου και του διεθνούς συστήματος ηγεμονίας, συγκυριακά ασφαλώς. Το ελληνικό χάος, σώζει προς το παρόν το παγκόσμιο καθεστώς από απορρύθμιση και έτσι εξηγείται το μεγάλο ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας προς τις ελληνικές εξελίξεις. Το στοίχημα της τρόικας και του καθεστώτος στην Ελλάδα είναι να ελέγξουν αυτή τη χαοτική μορφή στις κοινωνικές σχέσεις, που επιφέρουν οι πολιτικές του «μνημονίου», ώστε αυτές να μην οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτες πολιτικά καταστάσεις. Την κυβέρνηση Παπανδρέου μόνον αυτό την ενδιαφέρει σήμερα.

Δυστυχώς όμως δύσκολα πιστεύω ότι η περιδίνηση της ελληνικής κοινωνίας στο κενό, θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια ομαλή πολιτικά προσγείωση. Όπως δύσκολα η χώρα θα μπορούσε να παραμείνει για πολύ στην ευρωζώνη, δίχως δραστική πολιτική παρέμβαση από την Γερμανία σε συμφωνία με το ΔΝΤ, που ουσιαστικά διασφαλίζει τα συμφέροντα των δανειστών μας – των χρηματοπιστωτικών κέντρων πλέον.

Εντός αυτού του κενού, παρατηρώ ο αριστερισμός σε συνδυασμό με ένα απροκάλυπτο φασιστικό λόγο να καταλαμβάνουν μεγάλη θέση στην λαϊκή κουλτούρα και αυτό είναι εμφανές αν προσέξεις τα σχόλια στο διαδίκτυο. Νέοι και μεγαλύτεροι ζητούν το κεφάλι αυτών που έγιναν και γίνονται αιτία να δυστυχήσουν οι Έλληνες, δίχως να ενδιαφέρονται να αντιληφτούν ότι η στάση τους αυτή αποτελεί κραυγή απελπισμένων που νοιώθουν να πέφτουν στο κενό. Προφανώς δεν κατάλαβαν ότι βρίσκονται ήδη στο κενό και ότι κενό δεν υπάρχει πια καθώς είναι και οι ίδιοι στοιχείο του. Οι νεο-αγανακτισμένοι αυτοί πολίτες δεν απειλούν το καθεστώς παρότι ζητούν αίμα πολιτικών και δημοσιογράφων, αλλά αντίθετα όπως και κατά το παρελθόν, αλλά και παντού στον κόσμο, αποτελούν την κρίσιμη μάζα μέσω της οποίας θα μεταβληθεί το πολιτικό σκηνικό, προς όφελος αυτών που υπονομεύουν την δημοκρατία, υποστηρίζοντας σήμερα την πολιτική της βίαιης απορύθμισης.

Οι προοδευτικές αριστερές δυνάμεις χάνουν το παιχνίδι. Το ΚΚΕ δείλιασε και δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τον εαυτό του. Το κλουβί με τις τρελές άνοιξε στον ΣΥΡΙΖΑ και στον (πρώην) Συνασπισμό και ο καθένας πήρε τον δρόμο που δεν οδηγεί πουθενά. Οι υπόλοιπες εξωκοινοβουλευτικές δυνάμεις της αριστεράς διαγκωνίζονται για να ορίσουν το κίνημα, το οποίο δυστυχώς για αυτούς, ορίζεται κατόπιν εορτής. Είναι ζήτημα του ιστορικού και όχι του πολιτικού. Παρατηρείται ανακύκλωση ιδεών στο ίδιο φιλοσοφικό τέλμα. Το να δίνεις σωστές απαντήσεις σε ζητήματα πολιτικής φιλοσοφίας που ήδη έχουν απαντηθεί θεωρητικά, αλλά κάθε φορά εμπειρικά παράγουν νέα ερωτήματα πολιτικής δράσης, δεν είναι ο καλύτερος τρόπος να παρέμβεις στην κρίση της χώρας. Φωτίζεις, ενδεχομένως πτυχές της κρίσης, αλλά δεν μπορείς να παρέμβεις στην πολιτική δυναμική που προκαλεί. Άλλο πράγμα είναι ασφαλώς το κίνημα και άλλο η κυβέρνηση. Ευχή είναι το κίνημα, αλλά ας ασχοληθούμε και με την κατάρα, την κυβέρνηση και την προϋπόθεσή της, την εκλογική στρατηγική. Δίχως κυβέρνηση ικανή να παρέμβει στην πολιτικο-οικονομική διαδικασία, που ως γενική εικόνα περιέγραψα, με κριτήριο τα συμφέροντα των δύο-τρίτων της κοινωνίας, το παιχνίδι για την χώρα θα χαθεί πολιτικά για τις επόμενες δεκαετίες και αυτό δεν ξέρω ακριβώς πιο κίνημα και τι είδους κινήματα θα μπορούσε να ενισχύσει! Τα ιστορικά παραδείγματα σε κάθε περίπτωση, δεν συνηγορούν υπέρ δημοκρατικών μορφών κοινωνικού αγώνα για χειραφέτηση, εκεί όπου οι πληττόμενες από ύφεση κοινωνίες είναι αλλοτριωμένες μέσω του καταναλωτισμού και εκεί που δεν υπάρχει υψηλή πολιτική κουλτούρα και εμπεδωμένη δημοκρατική παράδοση. Σήμερα, όπως θα παρατηρείτε, το διαδίκτυο είναι ο ευνοϊκότερος χώρος για τους νεο-φασίστες, που εμφανίζονται ασφαλώς όπως και οι όμοιοι τους σε όλον τον κόσμο ως αγανακτισμένοι δημοκράτες με ασυγκράτητο ή συγκεκαλυμμένο ρατσιστικό ταμπεραμέντο!

Οι δρόμοι για τη χώρα είναι πλέον δύο, καθώς ο τρίτος, ο συντηρητικός, τον οποίο ακολουθεί για παράδειγμα η Ισπανία ώστε να παραμείνει στο ευρώ, ναρκοθετήθηκε από τον Κ. Καραμανλή, ενώ ο Γιώργος Παπανδρέου φρόντισε να τον τινάξει στον αέρα, επιλέγοντας την πτώχευση δίχως παύση πληρωμών. Τώρα υπάρχει ο καταστροφικός δρόμος, που είναι η πτώση στο κενό, όπως την περιέγραψα, μέχρι η κοινωνία να φτωχοποιηθεί και η χώρα να διακρίνεται από ένα από τα χαμηλότερα κόστη εργασίας και ένα επίσης χαμηλό επίπεδο τιμών στις υπηρεσίες, ενώ ο εναλλακτικός δρόμος απαιτεί να κατασκευαστεί με νέα πολιτικά υλικά εξ υπαρχής. Προϋποθέτει την έξοδο μας από την ευρωζώνη και ανάπτυξη μιας στρατηγικής άρνησης του δημόσιου χρέους της χώρας. Ο δρόμος της καταστροφής οριοθετείται από μια σειρά μνημονίων με τους δανειστές μας που θα στηρίζονται στο υφιστάμενο καθεστώς χρεοστασίου που επέβαλε η τρόικα και μέσω του οποίου η Ελλάδα απεμπολεί την ασυλία της έναντι αυτών, βάζοντας ενέχυρο την πάγια περιουσία του κράτους. Αντίθετα ο εναλλακτικός προσδιορίζεται, εκτός από την έξοδό μας από την ευρωζώνη και την άρνηση του δημόσιου χρέους και από ένα κοινωνικό συμβόλαιο με μερική τουλάχιστον εθνικοποίηση του τραπεζικού τομέα, ώστε να τεθεί εκ νέου σε κίνηση η αναπτυξιακή διαδικασία.

Τον δρόμο της καταστροφής μπορεί να τον υπηρετήσει μια κυβέρνηση συνεργασίας αυτών που υποστήριξαν εμμέσως ή αμέσως τον μηχανισμό και το μνημόνιο. Αντίθετα την εναλλακτική οδό θα μπορούσε να δομήσει μια κυβέρνηση που θα στηρίζεται από την αριστερά και τους πολίτες, που γύρισαν ήδη την πλάτη στον δικομματισμό. Από αριστερούς ψηφοφόρους δηλαδή, από μη-πελάτες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και από χιλιάδες άλλους, οι οποίοι για διαφορετικούς λόγους ηρνούντο μέχρι σήμερα την πολιτική συμμετοχή. Ο δρόμος αυτός δεν θα φτωχοποιήσει τους Έλληνες μεσοπρόθεσμα περισσότερο από τον άλλο της καταστροφής, απλώς θα επιφέρει ένα πρωτόγνωρο κλυδωνισμό στα δημόσια πράγματα και στις οικονομικές σχέσεις στη χώρα μας και εντελώς νέες προοπτικές στις διεθνείς μας σχέσεις. Θα σημάνει την αναγέννηση της Ελλάδας σε όλα τα επίπεδα και αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα. Αποτελεί την πιο δύσκολη πρόκληση που θα σηματοδοτεί μια νέα μεταπολίτευση.

Για να γίνει αυτό θα πρέπει να θυσιαστεί η αριστερά. Να θυσιαστεί λέω και όχι να εξευτελιστεί! Ακούγεται ίσως κυνικό, αλλά θέλω να είμαι απολύτως ειλικρινής: από ένα τέτοιο εγχείρημα το ΚΚΕ θα έβγαινε ένα άλλο κόμμα μακριά από τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό και από άλλα κομματικά στοιχεία γραφειοκρατικού δογματισμού, ενώ οι υπόλοιποι φορείς της αριστεράς θα πλήγωναν ανεπανόρθωτα τον ριζοσπαστικό τους χαρακτήρα. Η υποστήριξη μια τέτοιας κυβέρνησης θα άλλαζε εντελώς τις πολιτικές συντεταγμένες των κομμάτων αυτών και θα οδηγούσε, βραχυπρόθεσμα σε ανατροπή της δομής του καθεστώτος και μεσοπρόθεσμα σε διαφοροποίηση των κινημάτων. Δίχως την αριστερά, βιώσιμη αυτο-διακυβέρνηση δεν μπορεί να υπάρξει, έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα. Θέλουν λοιπόν οι ηγεσίες της αριστεράς να γράψουν ιστορία ή θα παραμείνουν στο περιθώριο του Τέλους της Ιστορίας, που ο νεοφιλελευθερισμός εμπειρικά τεστάρει στην Ελλάδα αυτή την περίοδο; Αν η αριστερά δεν κάνει αυτό το άλμα, υπερνικώντας την δική της πολιτική βαρύτητα, δίχως να εξευτελίσει αξίες και ιδεολογικούς οραματισμούς, τότε σύντομα το καθεστώς της καταστροφής που μας έριξε στο κενό θα συνασπιστεί γύρω από μια νεοφιλελεύθερη «κυβέρνηση σωτηρίας» και ως κοινωνική αντίδραση θα ανατείλει ένα μόρφωμα τύπου Haider, στην Αυστρία. Μην στενοχωριέστε και ο «Haider» θα βρεθεί! Στρατηγική Haider δεν βλέπω ακόμη, αλλά παρατηρώ πολλά ίχνη της τακτικής του, κυρίως στο διαδίκτυο.

Μόνον ο εναλλακτικός δρόμος μπορεί να μας βγάλει αμέσως από το φάσμα του αποπληθωρισμού και της εθνικής ταπείνωσης, χαράσσοντας μια νέα εποχή ανάπτυξης και ελπίδας για τη χώρα και αυτό είναι μια υπόθεση στην οποία καλείται να απαντήσει δίχως υπεκφυγές η αριστερά σήμερα. Το ζήτημα δεν αφορά στο κίνημα, αφορά στην κυβέρνηση της χώρας. Όποιος παραγνωρίζει αυτό το ερώτημα σήμερα είναι προφανές ότι δεν υπηρετεί την κοινωνία, αλλά αποκλειστικά τα ιδιοτελή συμφέροντα του εν ονόματι του κινήματος

πηγή: άγιος



ΦΩΝΗ ΛΑΟΥ!

ΕΝΤΟ ΜΕ ΤΑΞΙ ΣΤΗ ΝουΔου

και ο Σαμαράς αναγκάζεται να πάρει μέτρα.......

Οι Ντόρες οι Εξερευνήτριες ίδρυσαν κόμμα!

ΧΑΡΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

για τους απανταχού προδομένους δεξιούληδες!

Οι Ντόρες ίδρυσαν κόμμα για να στεγάσουν τις αδίστακτες αυταπάτες τους και περιμένουν με ανοιχτές τις αμπάρες κάθε καταφρονεμένο δεξιόφρονα και κρυφοφασίστα.

«Δημοκρατική Συμμαχία» είναι το όνομα του νέου κόμματος, την ιδρυτική διακήρυξη του οποίου παρουσίασε την Κυριακή η Ντόρα -η Εξερευνήτρια - Μπακογιάννη σε ειδική εκδήλωση στο θέατρο του Μπάτμιντον, ενώπιον περίπου 5.000 πολιτών. Σύμβολό του έχει ένα δέντρο μπανανιά σε μπλε και πορτοκαλί φόντο.

«Δημιουργούμε σήμερα ένα πανελλήνιο κίνημα υπεύθυνων δεξιών ζώων. Ένα ανεξάρτητο συμμετοχικό δημοκρατικοφανές κίνημα. Όχι άλλο ένα κόμμα» είπε χαρακτηριστικά η κ. Ντόρα - η Εξερευνήτρια - Μπακογιάννη.

Η "Ανατολή" της ΔηΣυ

Αν δώθε των κόμβιων της περισκελίδος των παρεπιδημούσε τον κεκανονισμένον εργαλείον

αλλά......δεν!........

(από τον σημερινό "Φίλαθλο"):

ΔΙΠΣΑΕΙ ΚΑΝΕΙΣ?....

με ΜΝΗΜΗ και ΣΕΒΑΣΜΟ

ΠΑΛΗΣ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

 

Την ίδρυση Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών, με στόχο την ενεργό συμμετοχή σε πολιτικά θέματα θα ανακοινώσει ο Μίκης Θεοδωράκης το μεσημέρι της Τετάρτης 1 Δεκεμβρίου, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Ο διεθνής Έλληνας συνθέτης είχε ανακοινώσει την απόφασή του να προχωρήσει στην ίδρυση ενός κινήματος ανεξάρτητων πολιτών, εάν ο Γιώργος Παπανδρέου μετά τις εκλογές Τοπικής Αυτοδιοίκησης οδηγούσε τη χώρα και σε εθνικές εκλογές.

Η πρωτοβουλία ανακοινώθηκε σε συνέντευξη Τύπου με θέμα τις συναυλίες με έργα Θεοδωράκη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Τα 3 έγιναν 2...

ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ!!

"ΠΑΝΑΘΛΙΟΤΑΤΕ ΕΧΕΤΕ ΠΑΚΕΤΟ"!

ανθιμομπαλόνια special!

ieramitropolis telemarketing

ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ!!

Υπέροχα Ανθιμομπαλόνια σε διάφορα ελκυστικά χρώματα πανέτοιμα να σκάσουν (απ'το κακό τους)

σε τιμή-έκπληξη!

περισσότερες πληροφορίες:

ιερή μητρόπολη θεσσαλονίκης

και στην ιστοσελίδα:

http://www.o-theos-epi-ths-ghs.gr/

ΠΑΛΙΟ ΑΛΛΑ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ

Αν τα νούμερα δεν μας "βγαίνουν", τόσο το χειρότερο για τα νούμερα...

Σήμανε η ώρα της μεταπολίτευσης των πολιτών!

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

Ο λαός μίλησε, η αποχή υπήρξε το πιο κραυγαλέο μήνυμα αποτυχίας του πολιτικού συστήματος κι ας κάνει ότι δεν το κατάλαβε ο πρόεδρος της κυβέρνησης και μερικοί άλλοι αρχηγοί. Ο λαός γυρίζει μαζικά την πλάτη σε αυτούς που δεν τον εκφράζουν πια. Η κρίση αποτελεί πλέον κρίση του καθεστώτος. Μόνον πελάτες του δικομματισμού έφτασαν στην κάλπη, καθώς και αποφασισμένοι πολίτες να δώσουν την ψήφο τους σε μικρά κόμματα ή να εκφράσουν την αποδοκιμασία τους στον μικροκομματισμό, τον πολιτικαντισμό και τον λαϊκισμό, με λευκό ή άκυρο ψηφοδέλτιο. Οι Έλληνες βγήκαν από τα μαντριά και ποιος τους σταματά!

Η Κυβέρνηση βγήκε κουρεμένη από το «δημοψήφισμα» που προκάλεσε ο πρωθυπουργός για την συνέχιση της πολιτικής της τρόικας στην Ελλάδα. Παρόλα αυτά ο Γιώργος Παπανδρέου θεώρησε ότι έχει την νομιμοποίηση να συνεχίσει μία πορεία καταστροφής, δίχως κανείς να μπορεί να αντιληφθεί πλέον πού στηρίζει την άποψη ότι υποστηρίζεται από ευρύτερα στρώματα. Όταν οι αριθμοί δεν μας βγαίνουν, τόσο το χειρότερο γι’ αυτούς! Ασφαλώς το παιχνίδι που δοκίμασε να παίξει με τις εκλογές ο κ. Παπανδρέου δεν τελειώνει απόψε. Τέτοιου είδους καμώματα οδηγούν σε μία παρατεταμένη προεκλογική περίοδο και σε μία άνευ προηγουμένου αμφισβήτηση, που θα καταλήξει σύντομα στην κάλπη. Τα ζητήματα αυτά δεν ανοίγουν και δεν κλείνουν με μία δήλωση του πρωθυπουργού. Αν τα ανοίξει ένας πρωθυπουργός τα κλείνει ο λαός. Δυστυχώς ο κ. Παπανδρέου για δεύτερη φορά μετά τις περίφημες απειλές με το πιστόλι προς τις χρηματοπιστωτικές αγορές, αυτοπαγιδεύτηκε, παγιδεύοντας όμως ταυτόχρονα και την χώρα σε μία επιπρόσθετη αβεβαιότητα που έρχεται να προστεθεί στην οικονομική απορρύθμιση.

Στο απολύτως χυδαίο δίλημμα του πρωθυπουργού «σταθερότητα ή περιπέτειες», οι Έλληνες απάντησαν γυρίζοντας σταθερά την πλάτη, σε αυτούς που αντικειμενικά έβαλαν την χώρα σε περιπέτεια και την κοινωνία στον γύψο. Η αποχή μαζί με τα λευκά και τα άκυρα ήταν η λαϊκή απάντηση σε κάθε είδους εκβιασμούς και στους εκβιαστές με πρώτον και καλύτερο τον πρωθυπουργό. Ο λαός όταν εκβιάζεται αρνείται την πολιτική συμμετοχή, διότι αντιλαμβάνεται ότι η ψήφος του γίνεται στοιχείο ελεεινής εκμετάλλευσης από εκείνους που τον χρησιμοποιούν απλώς για να νομιμοποιήσουν τα δικά τους ιδιοτελή συμφέροντα.

Η μεταπολίτευση της πατρωνίας και των νταβάδων κάπου εδώ τελειώνει. Ζήτω η πραγματική μεταπολίτευση που μόλις αρχίζει. Γεια σου και εσένα Γιώργο Βέλτσο που όμορφα το διηγείσαι: «Ο,τι συνέβη ως εδώ ήταν ένα είδος άοπλης δικτατορίας των πελατειακών σχέσεων μεταξύ των, εξαναγκασμένων για διαφορετικούς λόγους, πολιτικών και πολιτών, οι οποίες τώρα, υπό τη δαμόκλειο απειλή της χρεοκοπίας, πάνε περίπατο. Υπάρχει άραγε κανείς που να περιμένει από το πολιτικό σύστημα κάτι τι άλλο από την κατάρρευσή του; Ο,τι είχε να δώσει το έδωσε». Και ότι είχε να πάρει το πήρε ποιητή της γενεαλογίας της εξουσίας. Κλείσαμε, δώσαμε, μας τα πήρανε, μικρή σημασία έχει τώρα... τώρα ο μηχανισμός στήριξης θα αποδειχτεί μηχανισμός στείρωσης του τελευταίου πολιτικού της εποχής της μεγάλης απάτης, της ψευδώνυμης μεταπολίτευσης των κολλητών λαμόγιων. Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα, τώρα η τόλμη με την γνώση και την αγωγή θα γεννήσουν την αρετή σε μια νέα δημοκρατική κοινωνία που θα πάψει να μετατρέπει την πολιτική σε δείκτες ή συμπτώματα κάποιου άλλου πράγματος. Δεν είναι όλα οικονομία. Ας καθυποτάξουμε την ατίθαση οικονομία στην πολιτική που έρχεται να εξυπηρετήσει το συμφέρον των δύο τρίτων της κοινωνίας.

Τώρα ήρθε η ώρα μας. Δεν μας ρώτησε, δεν μας προειδοποίησε, απλώς σήμανε!

Εδώ και τώρα η πολιτική οφείλει να μιλήσει την γλώσσα της δομής, της κυβέρνησης και όχι μιας επιτροπευόμενης διακυβέρνησης ή της άρνησης της κυβέρνησης. Τέλος στα κόμματα διαμαρτυρίας. Τέλος στην ανέξοδη κεφαλαιοποίηση της ψήφου.

Τέλος στα κόμματα που εμφανίζονται υπεράνω του πολιτικού συστήματος. Τέλος στους θεατρίνους που δήθεν δεν ενδιαφέρονται για το πολιτικό κόστος, καθώς μονίμως χρεώνουν στους άλλους τα δικά τους «έξοδα». Τέλος στους αρπάχτρες, αλλά και στους τζαμπαζήδες της πολιτικής σκηνής. Τέλος στους πελάτες και στους πάτρωνες. Και ασφαλώς τέλος στον δικομματισμό. Οι ερχόμενες βουλευτικές εκλογές θα αποτελέσουν την ληξιαρχική πράξη θανάτου του.

Ζήτω η πλουραλιστική, ριζοσπαστική δημοκρατία, έντιμων αγωνιστών που δεν αναζητεί ευκαιριακές συγκλίσεις στο κέντρο, αλλά είναι έτοιμη για την δημιουργία συναινέσεων, μέσω μιας γνήσιας ανοικτής διαβούλευσης, δίχως συμπλέγματα και αποκλεισμούς. Ήρθε το τέλος της μεταπολίτευσης των κομματικών και διακομματικών παρεών, των οικογενειών και των πελατειακών μηχανισμών. Είναι η ώρα της μεταπολίτευσης των πολιτών. Τέλος στις πλαστές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ αριστεράς και δεξιάς. Δόξα στην ιδεολογία και την διαφορά στις αξίες και τον τρόπο ζωής που δομούν γνήσιες πολιτικές διαφορές. Τα έδρανα της βουλής δεν είναι το κρεβάτι το ψυχαναλυτή, ούτε ασφαλώς τα παράθυρα των καναλιών. Κλείστε τα παράθυρα ...μπάζει. Αρκετά αλλοτριώθηκε η πολιτική διαδικασία, μέσω των τηλεπολιτικών... Έξοδος!

«Το κενό υπάρχει όσο δεν πέφτεις μέσα του», έγραψε ο Ελύτης. Σωστά, αλλά τι γίνεται τώρα που έπεσες στο κενό; Τώρα κατ’ αρχήν πρέπει να πάψεις να φοβάσαι την πτώχευση ...πτώχευσες, σε χρεοκόπησαν λαέ, πάρτο χαμπάρι. Σε λίγες μέρες το κυρίαρχο θέμα θα είναι η ελεγχόμενη χρεοκοπία της χώρας. Στο κενό βρισκόμαστε και κανείς δεν γνωρίζει πού το πάει τελικά ο απόλυτος άρχοντας της Ελλάδας, Γιώργος Παπανδρέου. Τώρα το θέμα δεν είναι αν θα πέσουμε στα μαλακά ή πόσο μαλακά θα πέσουμε, αλλά πώς θα βιώσουμε την πτώση μας. Αυτή η εμπειρία θα καθορίσει την μεταπολίτευση που χαράζει, πολιτικά, κοινωνικά και κυρίως πολιτισμικά.

Παράλληλα θα περιμένουμε πότε η τρόικα θα βγάλει τον πρωθυπουργό από την πρίζα.

πηγή: άγιος


ε κάντε του επιτέλους OFF!
από εκεί που τον ανοίξατε, κλείστε τον!

Ο Δούρειος Καλλικράτης, η Επιθετική Φτώχεια και οι Ανύπαρκτες Άμυνες..

από τον σημερινό "Φίλαθλο":

ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΠΣΩΜΙΑΔΗ!!

Γενναία δέσμευση του Παναγιώτη Πσωμιάδη, του Περιφερειάρχη με το μεγαλύτερο Π!

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΒΙΡΜΑΝΙΑ

Έγιναν χθες Κυριακή 7 Νοεμβρίου "εκλογές" στη Βιρμανία!

Περίπου 30 εκατομμύρια Βιρμανοί κλήθηκαν χθες στις κάλπες, για πρώτη φορά μετά από 20 χρόνια, προκειμένου να εκλέξουν νέους βουλευτές. Οι τελευταίες εκλογές στη χώρα είχαν γίνει το 1990, οπότε και η χούντα έχασε, αλλά δεν αναγνώρισε το αποτέλεσμα, καταδικάζοντας την νικήτρια και αρχηγό της αντιπολίτευσης Αούνγκ Σαν Σου Κι σε κατ΄οίκο κράτηση, καταλαμβάνοντας έκτοτε την εξουσία. Πολλές χώρες της Δύσης όμως χαρακτήρισαν τις χθεσινές εκλογές ανελεύθερες και άδικες.

Ο Αμερικανός πρόεδρος, Μπαράκ Ομπάμα, δήλωσε ότι οι εκλογές που κήρυξε η χούντα της Μιανμάρ δεν συνάδουν με τα διεθνής κανόνες και κάλεσε το καθεστώς να αφήσει ελεύθερους όλους τους πολιτικούς κρατούμενους.

"Η Αυστραλία και οι ΗΠΑ υπογραμμίζουν την μεγάλη τους λύπη για το γεγονός ότι οι αρχές της Μιανμάρ απέτυχαν να οργανώσουν ελεύθερες, ανοικτές και δίκαιες εκλογές", επισημαίνεται στην ανακοίνωση που εκδόθηκε με αφορμή τη συνάντηση της αμερικανίδας ΥΠΕΞ Χίλαρι Κλίντον με τον Αυστραλό ομόλογό της Κέβιν Ρουντ. ΗΠΑ και Αυστραλία κάνουν έκκληση στους ηγέτες της Μιανμάρ να διασφαλίσουν ότι "τους θεσμούς που θα προκύψουν από τις εκλογές θα τους χαρακτηρίζει η διαφάνεια, η υπευθυνότητα και θα ανταποκρίνονται στις προσδοκίες του λαού".

Ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών, Ουίλιαμ Χέιγκ τόνισε ότι η χθεσινή ψηφοφορία σημαίνει επιστροφή της θηριώδους χούντας στην εξουσία. 

Η Γαλλία κάλεσε τις αρχές της χώρας να δεσμευθούν και να ξεκινήσουν συνομιλίες με την αντιπολίτευση και τις μειονότητες στη χώρα.

Σύμφωνα με αναλυτές τα κόμματα που συνδέονται με τη χούντα αναμένεται να κυριαρχήσουν, ενώ δεν συμμετείχε το βασικό κόμμα της αντιπολίτευσης, η Εθνική Λίγκα για τη Δημοκρατία. Η ηγέτης του κόμματος και βραβευμένη με Νόμπελ Αουνγκ Σαν Σουου Κίι, είναι η φυλακισμένη εδώ και χρόνια από το καθεστώς .

Σύμφωνα με το BBC, αρκετοί ψηφοφόροι καταγγέλλουν ότι η ψηφοφορία δεν ήταν μυστική, ενώ σύμφωνα με καταγγελίες πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι υποχρεώθηκαν να ψηφίσουν υπέρ του κόμματος που υποστηρίζεται από το στρατιωτικό καθεστώς.
Το καθεστώς είχε απαγορέψει την παρουσία των ξένων ανταποκριτών στα εκλογικά τμήματα, ενώ είχε επιβάλει αυστηρότερους κανόνες λογοκρισίας στα κρατικά μέσα. 

Σύμφωνα με τα διεθνή μέσα ενημέρωσης η σύνδεση στο Internet παρουσίαζε τεράστια προβλήματα, με πολλούς να κάνουν λόγο για ενορχηστρωμένη προσπάθεια της χούντας να ελέγξει την μετάδοση πληροφοριών. Μέχρι στιγμής δεν είναι ξεκάθαρο πότε θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα.

Δέκα χιλιάδες Βιρμανοί πρόσφυγες στην Ταϊλάνδη. 

Τουλάχιστον δέκα χιλιάδες Βιρμανοί πέρασαν τα σύνορα και βρέθηκαν στην Ταϊλάνδη, προσπαθώντας να γλιτώσουν από τις συγκρούσεις που ξέσπασαν στο κρατίδιο των Καρέν, μία ημέρα μετά τις πρώτες εκλογές στη χώρα εδώ και 20 χρόνια.

Οι μάχες μεταξύ των ανταρτών που ανήκουν στη μειονότητα των Καρέν και στον τακτικό στρατό του βιρμανικού καθεστώτος μπορεί να κρατήσουν έως και τρεις μήνες, εκτίμησε ο πρωθυπουργός της Ταϊλάνδης, Αμπίσιτ Βετζατζίβα. «Είναι πιθανό αυτό να συνεχιστεί τους τρεις προσεχείς μήνες, κυρίως κατά την μετάβαση της εξουσίας από τη νυν κυβέρνηση στην εκλεγμένη κυβέρνηση» τόνισε.

Ο Ταϊλανδός πρωθυπουργός δεσμεύτηκε ότι η χώρα του θα προσφέρει ανθρωπιστική βοήθεια σε όσους Βιρμανούς βρεθούν στο έδαφος της.
Τουλάχιστον 100.000 πρόσφυγες από τη Βιρμανία, κυρίως Καρέν, ζουν ήδη σε προσφυγικούς καταυλισμούς στην Ταϊλάνδη.

πηγή:
tvxs

Και για όσους αναρωτιούνται ποια είναι η Βιρμανία, είναι η κατά κόσμον Myanmar:

ΣΤΟ ΜΕ ΤΑΞΙ ΚΑΠΟΥ ΣΤΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ....

ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΕΧΕΙΣ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Πρέπει να δουλέψει επειγόντως το kato-kefali.

(Υ.Γ.: Για να το διαβάσεις, απομακρύνσου από την οθόνη)

ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΑΤΩ ΚΕΦΑΛΙ ΔΟΥΛΕΥΕΙ

22 ετών εχει 52 γυναίκες - 61 παιδιά!

Ο Ιακωβος Γεωργιου από το Καλοχώρι Θεσσαλονίκης είναι σίγουρα μια ξεχωριστή περίπτωση, αφού δημιούργησε ένα πρωτότυπο ρεκόρ στα αρχεία του τοπικού… ληξιαρχείου!Ο Ιάκωβος έγινε για πρώτη φορά πατέρας σε ηλικία 18 ετών και φαίνεται πως του άρεσε τόσο πολύ η...πατρότητα που το επανέλαβε άλλες 61 φορές μέσα στα επόμενα 4 χρόνια της ζωής του.Η απίστευτη ιστορία του 22χρονου είδε το φως της δημοσιότητας, όταν οι Αρχές του Καλοχωρίου τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στη Δικαιοσύνη, επειδή αδυνατούσε να πληρώσει τις διατροφές στις 52 μητέρες των παιδιών του.Όσοι συμπολίτες του γνώριζαν την περίπτωσή του, ζήτησαν ακόμα τον… ευνουχισμό του!Το απίστευτο είναι ότι από τη στιγμή που ο Ιάκωβος βγήκε στα τοπικά ΜΜΕ, η Αστυνομία δέχεται συνεχείς αναφορές από γυναίκες που υποστηρίζουν πως ο 22χρονος είναι πατέρας και των δικών τους παιδιών!

ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ: ΤΗ Γ@ΜΗΣ@ΜΕ...

Guy Fawkes Night

Η 5η Νοεμβρίου γιορτάζεται στη Βρετανία ως η Νύχτα του Γκάι Φωκς (Guy Fawkes Night ή Bonfire Night), σε ανάμνηση της αποτυχημένης προσπάθειας του Φωκς να ανατινάξει το Βρετανικό Κοινοβούλιο στις 5 Νοεμβρίου 1605 και να οργανώσει τη "Συνωμοσία της Πυρίτιδας" σαν αντίδραση στην τυραννική βασιλεία του Ιακώβου Α' και στα σκληρά μέτρα του προτεστάντη βασιλιά απέναντι στους Καθολικούς.



ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΔΗΜΑΡΑΣ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ (ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ)

Δημαράς on the rocks!!! Ντίρλα, ο δερβίσης.
Πίνω και μεθώ, ΩΧ ΑΜΑΝ...

ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΕΛΙΚΑ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;;;

Όποιος πιστεύει ότι θα γίνουν βουλευτικές εκλογές μετά τις δημοτικές ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ

ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΕΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ?

"Μόλις μου ήρθε η παραγγελία με τις καινούριες έγχρωμες πυρηνικές κεφαλές για τις τορπίλες μου και μόλις άνοιξα το δέμα, διαπίστωσα ότι είναι παγιδευμένο με ψωμιάδη. Ποιον να ειδοποιήσω να 'ρθουν να το πάρουν για ελεγχόμενη έκρηξη?"

ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑ