Δεν ξεχνάμε

Τίποτα δεν τελείωσε με την σημερινή απόφαση που στέλνει τους ναζί στη φυλακή.

Δεν ξεχνάμε ότι ο φασισμός έχει ποτίσει την κοινωνία και τον βρίσκεις παντού γύρω σου, στην καθημερινότητά σου. Τον βρίσκεις στην γειτονιά, στην εργασία, στον δρόμο, στην οικογένεια, στην άσκηση πολιτικής κατά παραγγελία του συστήματος. Οι φασίστες απλά θα λουφάξουν στις τρύπες τους ως συνήθως και θα ξαναβγούνε εφόσον τους το επιτρέψουμε.

Δεν ξεχνάμε ότι η αστεία αστική "δημοκρατία" μας, έδωσε άδεια σ'αυτά τα ούγκανα να σχηματίσουν κόμμα και να κατέβουν στις εκλογές.

Δεν ξεχνάμε τον ακροδεξιό Σαμαράκα, που ήταν στην κυβέρνηση και επέτρεπε σ'αυτή τη συμμορία να αλωνίζει και να μαχαιρώνει φουκαράδες και έπρεπε να χυθεί το αίμα του Παύλου Φύσσα για να κινητοποιηθεί και να κινήσει τις νόμιμες διαδικασίες.

Δεν ξεχνάμε όλους αυτούς τους κονφερασιέ των ναζί, που για χρόνια τους έφερναν στην επιφάνεια, τους διαφήμιζαν και τους έβαλαν στη βουλή με την ψήφο των κυρΠαντελήδων. Όλους αυτούς τους "έγκριτους" μεγαλοδημοσιογράφους που γλείφονταν στα παράθυρα με τον κασιδιάρη, τα πρωκτοσέλιδα της ντροπής, τους καλλιτέχνες του κώλου, τους τυχοδιώκτες πολιτικούς και όλα αυτά τα γιουσουφάκια του συστήματος, που τους έβρισκαν "συμπαθητικούς" και "ακτιβιστές".

Δεν ξεχνάμε και τους ψηφοφόρους τους, που ξέρανε και παρόλ'αυτά συνέχιζαν να τους ψηφίζουν και να τους οπλίζουν το χέρι και για άλλα εγκλήματα.

Φασίστες κουφάλες, δεν ξεχνάμε τίποτα.

                  

οι ταγματασφαλίτες, η σπορά τους και οι ισαποστάκηδες

1943: Έλληνες ταγματασφαλίτες, ξεκινάνε πογκρόμ ενάντια σε ανάπηρους του ελληνοαλβανικού μετώπου

Τη νύχτα της 30ης Νοέμβρη 1943 προς το ξημέρωμα της 1ης Δεκέμβρη, Έλληνες συνεργάτες των ναζί και μέλη των ταγμάτων ασφαλείας, ξεκινάνε ένα πογκρόμ ενάντια στους ανάπηρους του ελληνοαλβανικού μετώπου.

Περίπου 15.000 ανάπηροι πολέμου, είχαν βρει καταφύγιο σε δεκάδες νοσοκομεία της Αθήνας, με το τέλος της ελληνοϊταλικής σύρραξης, επιβιώνοντας σε άθλιες συνθήκες.

Αντιμέτωποι με όλες τις δυσκολίες, οργανώνονται και φτάνουν να συμμετέχουν σε όλες τις κινητοποιήσεις που έγιναν στην Αθήνα, διεκδικώντας ψωμί και συσσίτια. Το Μάρτιο του 1943, συμμετέχουν στο μεγάλο ξεσηκωμό για τη ματαίωση της επιστράτευσης, πληρώνοντας για τίμημα 46 νεκρούς. Το ίδιο κάνουν και τον Ιούλιο του 1943, ώστε να σταματήσουν την κάθοδο Βούλγαρων φασιστών στην Αθήνα.

Σαν αποτέλεσμα, τη νύχτα της 30ης Νοέμβρη του 1943, έλληνες ταγματασφαλίτες και δοσίλογοι, κάτω από την καθοδήγηση της Γκεστάπο, αρχίζουν ένα πογκρόμ εναντίον τους:

Στις 30 Νοέμβρη 1943 τη νύχτα, έκαναν την επίθεσή τους ενάντια στα 19 νοσοκομεία που οι ανάπηροι τα είχαν μετατρέψει σε κάστρα της Εθνικής Αντίστασης. Ελληνόφωνα στρατεύματα κατοχής, οι γερμανοτσολιάδες του Ράλλη, πάνω από χίλιοι, οπλισμένοι σαν αστακοί με γερμανικά όπλα, μεταφέρθηκαν με γερμανικά καμιόνια κάτω από την προσωπική καθοδήγηση του αρχιγκεσταπίτη Φον Στρόουπ που στεκόταν αδυσώπητος και κτηνώδης πάνω σ’ ένα αυτοκίνητο, περικύκλωσαν τα στρατιωτικά νοσοκομεία, για να τα καταλάβουν. Ηταν τρεις η ώρα το πρωί. Μπήκαν μέσα ουρλιάζοντας και με βρισιές, χτυπήματα με τους υποκόπανους και πολλές φορές με λογχισμούς και πυροβολισμούς, έπεσαν πάνω στους ανάπηρους και τραυματίες.

Η αγριότητα των γερμανοτσολιάδων ξεπέρασε κάθε όριο. Εσερναν ανάπηρους με κομμένα και τα δυο πόδια στο χώμα μέχρι που μάτωναν. Δεν άφηναν τις νοσοκόμες να τους βοηθήσουν. Αρπαζαν από τα χέρια τους ή από τα χέρια των αναπήρων τα τεχνητά μέλη και τα έσπαζαν για να μην τα χρησιμοποιήσουν και τους χτύπαγαν με αυτά στο κεφάλι. Μεγαλύτερη αγριότητα και μίσος έδειχναν στα μέλη των νοσοκομειακών επιτροπών, τα οποία υποδείκνυαν οι πράκτορές τους μέσα σε κάθε νοσοκομείο. Το σκοτάδι της νύχτας και η παγωνιά της βραδιάς μεγάλωνε τη φρίκη.

Τετράγωνα ολόκληρα γύρω από τα νοσοκομεία είχαν κυκλωθεί. Τα καμιόνια, αφού γέμιζαν με ανάπηρους, χωρίς τα ξύλινα μέλη τους, χωρίς τα γυάλινα μάτια τους, έφευγαν με μεγάλη ταχύτητα και άδειαζαν τα «φορτία» τους στα στρατόπεδα Χατζηκώστα και Χαϊδαρίου. Εγιναν 283 εκτελέσεις.

75 χρόνια μετά, ελάχιστοι γνωρίζουν τη συγκεκριμένη ιστορία. Σαν να μην έφτανε αυτό, η “σπορά των νικημένων 45” δηλαδή οι ιδεολογικοί απόγονοι των ταγματασφαλιτών και των δοσίλογων, εμπορεύεται πατριωτισμό έξω από σχολεία, ανενόχλητοι. Κανάλια εφοπλιστών τους χαρακτηρίζουν πατριώτες και δημοσιολόγοι υπάλληλοι, δε βρίσκουν τίποτα το κακό στο να καταφέρουν οι ναζί να προσεγγίσουν τα σχολεία και τα παιδιά.

Καλή τύχη.

πηγή: σπασμένο παράθυρο

πατρίς, θρησκεία, ποντιακό ανέκδοτο

Χθες το απόγευμα, φασιστοειδή ούγκανα επιτέθηκαν και ξυλοκόπησαν τον Μπουτάρη στην εκδήλωση για τη γενοκτονία των Ποντίων στον Λευκό Πύργο.

Μιλάμε για λιντσάρισμα ενός 75αρη από δεκάδες φασίστες που πρώτα και κύρια, βρώμισαν και ντρόπιασαν την μνήμη αυτών που υποτίθεται τιμούσαν. 

Όπως βρωμίζουν και την καθημερινότητά μας, χρόνια τώρα (που σήκωσαν/βγάλανε κεφάλι από τον βόθρο τους) και μόνο που ζούνε και αναπνέουνε δίπλα μας. Και μοιραία, συγκαταλέγονται κι αυτοί πρωτίστως στην κατηγορία άνθρωπος και δευτερευόντως στην υποκατηγορία έλληνας.

Δεν θα σταθώ στον Καρατζαφέρη, στον Κατσίκη, στον Βελόπουλο, στους διάφορους αδωνίσκους της νουδού και στα λούμπεν ακροδεξιά σκατοψυχάκια του διαδικτύου, που βγήκαν και ξέρασαν το "ας πρόσεχε ο πορνόγερος".

Θα σταθώ σ'αυτόν τον ελληναρά, που με το παιδάκι του αγκαλιά συμμετείχε στον σελινόπσυχο όχλο. Έτρεχε ο λεβεντομαλάκας με το κοριτσάκι του στην αγκαλιά να προλάβει τον παππού για να τον κλωτσήσει! Έχει γεμίσει το internet με τη φωτογραφία του καραγκιόζη, αν θέλετε να τον καμαρώσετε. 

Εμείς εδώ δεν αναδημοσιεύουμε την φωτογραφία του, απλά και μόνο επειδή λυπόμαστε το παιδί του. Είναι τόσο κρίμα και μόνο που μεγαλώνει στο ίδιο σπίτι με έναν τέτοιο φασίστα.

μία θα καίγεται, δέκα θα ανοίγουν

...βγήκε λοιπόν σεργιάνι το χαφιεδότσουρμο...

Την Κυριακή 21 Γενάρη, την ημέρα του συλλαλητηρίου για το «μακεδονικό», φασίστες και νεοναζί, ανεμίζοντας ελληνικές σημαίες επιτέθηκαν σε δύο καταλήψεις και μια διεθνιστική συγκέντρωση, πυρπόλησαν το διατηρητέο κτήριο στο οποίο στεγαζόταν η Libertatia και βεβήλωσαν το Μνημείο του Ολοκαυτώματος.

Την επόμενη μέρα, τα ΜΑΤ επιχείρησαν να διαλύσουν την αντιφασιστική πορεία με τη χρήση απροκάλυπτης βίας, χημικών και άλλων μέσων καταστολής. Δεν τα κατάφεραν αλλά συνέλαβαν αντιφασίστριες και αντιφασίστες αγωνιστές στους οποίους και φόρτωσαν στημένες κατηγορίες (η ποινική δίωξη αφορά συνολικά οκτώ πράξεις, μεταξύ αυτών μία για το κακούργημα του εμπρησμού !!)

Σ΄αυτήν την πόλη κάποιοι πυρπολούν ανεμπόδιστοι και κάποιοι άλλοι, που στέκονται απέναντι σ΄αυτή τη βία, μπαίνουν φυλακή. Κανείς δεν δικαιούται να μένει σιωπηλός απέναντι στην αστυνομική βία και τις χρυσαυγίτικες πρακτικές και νοοτροπίες, κανείς δεν δικαιούται να σιωπά όταν οι συμμορίες με τα μαχαίρια βγαίνουν παγανιά....

Ζητάμε την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων αντιφασιστών, την απόσυρση όλων των κατηγοριών εναντίον τους και την σύλληψη και παραδειγματική τιμωρία των εμπρηστών της Libertatia.

Το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης, που επί 6 χρόνια ανελλιπώς στάθηκε αδιάκριτα στο πλευρό όλων όσων υπέφεραν και δεν είχαν πρόσβαση στις επίσημες δομές υγείας, θα συνταχθεί με όλες του τις δυνάμεις στον αγώνα για να συντριβεί ιδεολογικά και πολιτικά ο φασισμός, ο ρατσισμός και ο εθνικισμός μέσα στην κοινωνία.

ΚΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 25/1/2018

πηγή: ΚΙΑ

η μόνη σχέση

[η Ιστορία έγραψε]

φιδάκι τσίμπησε τον κόρφο γνωστής τηλεπωλήτριας

Τατιάνες είστε και φαίνεστε

20 Ιαν, ’17

Ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής, Γιάννης Λαγός, υπέβαλε μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση σε βάρος της Τατιάνας Στεφανίδου -τον χαρακτήρισε «τραμπούκο», και οι αστυνομικοί την αναζήτησαν για να εκτελέσουν την μήνυση στο πλαίσιο του αυτόφωρου, χωρίς αποτέλεσμα.

Είναι βλακώδης ο νόμος περί Τύπου -που επιτρέπει την δίωξη των δημοσιογράφων- αλλά δίνει και μια ευκαιρία σε κάποιους δημοσιογράφους ή τηλεπαρουσιαστές να ξεπλυθούν.

Επειδή δεν έχω μνήμη χρυσόψαρου, θυμάμαι πως η Τατιάνα Στεφανίδου ήταν μια από τις τηλεπερσόνες που παρουσίαζαν με χαμόγελα τα στελέχη της Χρυσής Αυγής και αγανακτισμένους πολίτες από γειτονιές της Αθήνας.

Στο πιο δημοφιλές κείμενο αυτού του μπλογκ, έγραφα πέντε χρόνια πριν:

Φυσικά, δεν είναι καθόλου τυχαία η συμπάθεια των τηλεοπτικών προσώπων για τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Μαζί τους αισθάνονται πολύ άνετα, αφού πνευματικά βρίσκονται στην ίδια κατάσταση: σε αυτή του χιμπαντζή.

Η Χρυσή Αυγή δεν ήρθε τώρα. Ο νεοναζισμός δεν ήρθε τώρα. Ο φασισμός δεν ήρθε τώρα. Θα έπρεπε να τον είχες διακρίνει στον ναρκισσισμό της Ελένης, στην εγωπάθεια του Σάκη, στη ρηχότητα της Ρούλας και του Γρηγόρη, στον αδίστακτο κυνισμό του Θέμου και στην κτηνώδη βλακεία που κουβαλάνε όλα αυτά τα εγωκεντρικά ανθρωποειδή που θεοποίησαν το εύκολο κέρδος, προώθησαν την ιδιωτεία και πούλησαν τη ψυχή τους στον διάολο.

Εφτά χρόνια μετά την χρεοκοπία, η Ελλάδα επιμένει στις Ελένες και στους Σάκηδες.

Μια λούμπεν κοινωνία σε μια λούμπεν χώρα.

Η αποβλάκωση συνεχίζεται.

Η μήνυση του Γιάννη Λαγού στην Τατιάνα Στεφανίδου είναι ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών μέσα στον ίδιο χώρο.

Όσοι εξέθρεψαν τα τέρατα, ας τα λουστούν τώρα.

(Όταν θα ανακοινωθούν οι υποψηφιότητες των κομμάτων στις επόμενες εκλογές, θα καταλάβει και ο τελευταίος Έλληνας.)

πηγή: pitsirikos

22 χρόνια χωρίς τον Μάνο

«Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός»

Δημοσιεύτηκε από Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος στις 29 Απριλίου, 2016

Υπάρχουν ημέρες, κατά τις οποίες βλέπεις τόσο ξεκάθαρα την ιστορία να επαναλαμβάνεται, ένα κακό να γιγαντώνεται και θέλεις να θέσεις το πρόβλημα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ν’ αποκαλύψεις το μέγεθος της απειλής, τον κίνδυνο.

Όμως, πολλές φορές, δεν χρειάζεται να γράψεις κάτι δικό σου. Είναι αρκετό να θυμίσεις ή να γνωστοποιήσεις, τα λόγια μιας τεράστιας μορφής του πολιτισμού, ώστε να γίνει αντιληπτό, πως ορισμένα πράγματα παραμένουν διαχρονικά και ότι πίσω από ποικιλόχρωμους μανδύες, είθισται να κρύβονται οι πιο σκοτεινοί εφιάλτες…

Μερικές από τις σκέψεις του Μάνου Χατζιδάκι για τον νεοναζισμό, όπως αποτυπώνονται στο το έντυπο πρόγραμμα της συναυλίας του (1993) με υπότιτλο «Οι βρικόλακες επιστρέφουν»:

«Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δύο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα, που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους, ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερος ο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού κι ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε. Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα ΜΜΕ ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία των ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία με τεράστια και αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέροντα. Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία, όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός, η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακριά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από την συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας. Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτού του κατάπτυστου περιεχομένου μας. Και τότε θα “ναι αργά για ν” αντιδράσουμε.

Η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά (…). Η υποταγή ή ο εθισμός σε μια τέτοια συνύπαρξη, ή συνδιαλλαγή, δεν προκαλεί τον κίνδυνο της αφομοίωσης ή της λήθης, του πώς πρέπει, του πώς οφείλουμε να σκεφτόμαστε, να πράττουμε και να μιλάμε; Αναμφισβήτητα αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η ανοχή πολλαπλασιάζει τα ζώα στη δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοηθά να συνθέσουν με ακρίβεια τη μορφή του τέρατος που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά. Η μορφή του τέρατος είναι αποκρουστική. Όταν όμως το πρόσωπο του τέρατος πάψει να μας τρομάζει, τότε πρέπει να φοβόμαστε… γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε αρχίσει να του μοιάζουμε (…).

Αυτό το «τέρας»! Άλλοτε καμουφλαρισμένο και άλλοτε ξεδιάντροπα προκλητικό έχει γιγαντωθεί, έχει αποκτήσει πολλές μορφές. Τα πλοκάμια του απειλούν θεούς και δαίμονες.

Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση – εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται (…). Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.

Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός.

Ο πατριωτισμός των φασιστών έχει τόση σχέση με την πατρίδα, όση σχέση μπορεί να έχουν με τον πατριωτισμό τα άλογα επειδή συμμετέχουν στις παρελάσεις!

Ταξίδεψα πολύ και αυτό με βοήθησε ν” αντιληφθώ πως η βλακεία δεν ήταν αποκλειστικόν του τόπου μας προϊόν, όπως περήφανα ισχυρίζονται κι αποδεικνύουν συνεχώς οι Έλληνες σοβινιστές και της εθνικοφροσύνης οι εραστές.

Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους (…). Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία (…).

Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος…».

 

πηγή: unblock