ο πόλεμος των δύο κόσμων

Είμαστε στις αρχές της δεκαετίας του ’30. Τα σοσιαλιστικά μηνύματα για τη δυνατότητα ύπαρξης μιας άλλης, καλύτερης κοινωνίας εξαπλώνονται ραγδαίως σε όλη την "Δύση", έχοντας  ιδιαίτερη απήχηση στα φτωχά, εργατικά στρώματα που πλειοψηφούν στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου. Οι Αγγλογάλλοι νταβατζήδες ανησυχώντας για την επέλαση του Κομμουνισμού, αποφασίζουν να στηρίξουν κρυφά τις φασιστικές δυνάμεις σε Ιταλία και Γερμανία. Αυτό εκφράζεται κυρίως μέσω της "Πολιτικής Κατευνασμού" (‘Appeasement’) μέρος της οποίας ήταν και η ανοχή του Γερμανικού επανεξοπλισμού και η ανακατάληψη του Σάαρ, κατά παραβίαση της Συνθήκης των Βερσαλλιών που με ένοχη σιωπή αποδέχονται οι Άγγλοι και οι Γάλλοι. Παράλληλα και στο παρασκήνιο, μεγάλες εταιρίες από Αγγλία, Γαλλία και ΗΠΑ στέλνουν άφθονο, ζεστό χρήμα, για να στηρίξουν τις επενδύσεις τους, οι οποίες είναι πολλές λόγω του φθηνού εργατικού δυναμικού της κατεστραμένης Γερμανίας.

Όπως και στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, έτσι και στην Ισπανία το πολιτικό κλίμα είναι ιδιαίτερα τεταμένο. Η χώρα είχε απαλλαγεί απ’την Μοναρχία και η Αριστερά διεκδικεί την αναδιανομή της γης, την αυτονομία των περιοχών που συνιστούσαν την Ισπανία (Καταλονία, Βασκωνία κλπ) και τον περιορισμό της δύναμης της πανίσχυρης Καθολικής Εκκλησίας.

Στην κορύφωση όλων αυτών, το 1936 οι Δημοκρατικές δυνάμεις συνασπίζονται και καταφέρνουν να κερδίσουν για πρώτη φορά στις εκλογές. Από την πρώτη μέρα στην εξουσία η Κεντροαριστερή κυβέρνηση υπονομεύεται χοντρά απ’τους φιλοβασιλικούς, αλλά και το αναρχικό κίνημα που είναι ιδιαίτερα δυνατό και δραστήριο. Οι στρατιωτικοί από την πλευρά τους επιχειρούν αυτό που ξέρουν καλά να κάνουν και κάνανε τα προηγούμενα 200 χρόνια: πραξικόπημα. Επιχειρούν 2 ανεπιτυχή πραξικοπήματα. Στο 2ο συμμετέχει και ο στρατηγός Φράνκο, που είναι και διοικητής της αξιόμαχης και φιρμάτης Ισπανικής Λεγεώνας των Ξένων.

Το πραξικόπημα αποτυγχάνει και ο Φράνκο καταφεύγει στο Μαρόκο που είναι Ισπανική αποικία. Εκεί ανασυντάσσεται και με την στρατιωτική συνδρομή της ναζιστικής Γερμανίας και της φασιστικής Ιταλίας, αλλά και την οικονομική ενίσχυση από πλούσιους φιλοκαθεστωτικούς Ισπανούς, μέσω της γειτονικής Πορτογαλίας του δικτάτορα Σαλαζάρ, αποφασίζει να εισβάλλει στην Ισπανία.

η μόνη σχέση

[η Ιστορία έγραψε]

έρχονται οι μπολσεβίκοι #2

και θα χάσουμε τα μαλλιά μας

σταντ απ κόμεντι

ο φαντασμαγορικός αργύρης ντινόπουλος σε ένα απόσπασμα από την έκτακτη εμφάνισή του στην Ξάνθη

                              

αυτή η ώθηση ότι είσαι κάτι παραπάνω απ'τον εαυτό σου..

Giorgio Gaber: 

Κάποιος ήταν κομμουνιστής επειδή..

                     

η δεξιά φάρσα διαρκείας

Χούντα και Χρεοκοπία

28 Ιουλ, ’14

Pitsirikos

Τα τελευταία χρόνια, μετά την χρεοκοπία της χώρας, δεν είναι λίγοι οι Έλληνες που χαρακτηρίζουν «χούντα» το καθεστώς της χώρας μας. Πριν, που η χώρα και οι ίδιοι έπαιρναν τα δάνεια και πλήρωναν με πιστωτικές, δεν ήταν χούντα. Μόλις κόπηκαν τα δάνεια, ανακάλυψαν την χούντα.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, το θέμα δεν είναι αν έχουμε χούντα αλλά αν έχουμε δημοκρατία.

Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, όταν αναφέρομαι στην δημοκρατία, εννοώ την αστική δημοκρατία. Για παράδειγμα, αυτήν που έχουν οι ΗΠΑ, που είναι η καλύτερη αστική δημοκρατία του κόσμου.

Όχι, δεν έχουμε δημοκρατία.

Όπως δεν είχαν δημοκρατία οι Έλληνες, όταν έγινε η χούντα του Παπαδόπουλου. Ούτε πριν ούτε μετά την χούντα, η Ελλάδα είχε δημοκρατία. Είχε χουντίτσες.

Η χούντα του Παπαδόπουλου έγινε επειδή η Δεξιά είχε ηττηθεί από την Ένωση Κέντρου του εμμονικού και λίγου Γεωργίου Παπανδρέου. Υπήρχε κίνδυνος να χαθεί η μάσα.

Η χούντα του Παπαδόπουλου ήρθε, για να φέρει ξανά την Δεξιά -με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή- στην εξουσία. Και την έφερε με 54%.

"we demand the release of the jailed children"

στη Νέα Υόρκη του 1932, 10.000 κομμουνιστές διαδηλώνουν διεκδικώντας δωρεάν ηλεκτρικό και θέρμανση για τους άνεργους και γάλα για τα παιδιά των εργατών

τελείως άλλος τόπος και κυρίως χρόνος

ίδιες ανάγκες

image@the guardian

η κοσμάρα του....

ΕΝΤΟ ΜΕ ΤΑΞΙ στο Παγκαλιστάν.....

Πάγκαλος: Η ΕΡΤ ήταν κομμουνιστικό όργανο

 

Την άποψη ότι η ΕΡΤ «κομμούνιζε από το πρωί μέχρι το βράδυ μέχρι αηδίας» διατύπωσε ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος.

«Δεν βλέπατε ότι η ΕΡΤ που διαλύθηκε, ήταν προπαγανδιστικό όργανο, αυταρχικό και ολοκληρωτικό, ενός κόμματος που είχε το 5-10-20% του ελληνικού λαού; Κομμουνιστικό όργανο ήταν η ΕΡΤ. Κομμούνιζε από το πρωί μέχρι το βράδυ. Μέχρι αηδίας. Εγώ, που είμαι και αριστερής προέλευσης, αφού έβλεπα ένα ντοκιμαντέρ για το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τους αντιφασιστικούς αγώνες των λαών, μετά έβλεπα μια συζήτηση μαρξιστών, ούτε ξέρω για ποιο θέμα και στο τέλος, μου κοπανούσε και ένα σοβιετικό φιλμ. Ούτε ο 902 δεν τα κάνει αυτά», δήλωσε σήμερα στο Βήμα FM.

 

πηγή: tvxs