το μακρύ χέρι των αγορών μας χαιρετάει φασιστικά

Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια

15 Νοέ, ’18

Πιτσιρίκο, ένας μικρός πανικός επικρατεί στο Τελειωμένο Βασίλειο. Η μικρή Τερέζα έφερε στο υπουργικό την συμφωνία για την …έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ. Ακόμα οι λεπτομέρειες δεν είναι γνωστές αλλά, από τις πρώτες δημόσιες τοποθετήσεις του ευρωπαίου διαπραγματευτή κυρίου Μπαρνιέ, καταλαβαίνει κανείς ότι Brexit επί της ουσίας δεν πρόκειται να υπάρξει.

Τίποτα δεν προκειται να αλλάξει όσο αφορά την συμμετοχή του Τελειωμένου Βασιλείου στην ενιαία αγορά και της υποχρέωσής του να ακολουθεί τις ντιρεκτίβες που αποφασίζονται στις Βρυξέλλες χωρίς πια την συμμετοχή του.

Καμία αλλαγή δεν πρόκειται να υπάρξει όσο αφορά την δικαιοδοσία του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου, την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και ανθρώπων, κλπ.

Μόνο οι Εγγλέζοι πολιτικοί θα συνεχίσουν να κοροϊδεύουν τους πολίτες της Βρετανίας ότι τάχα μου το Τελειωμένο Βασίλειο είναι πια πιο ανεξάρτητο από ποτέ, την στιγμή μάλιστα που θα ακολουθεί υποχρεωτικά όλες τις προβλεπόμενες από τις ευρωπαϊκές συνθήκες δεσμεύσεις, χωρίς να διαθέτει την παραμικρή δυνατότητα παρέμβασης στις αποφάσεις που θα λαμβανονται στις Βρυξέλλες, την οποία είχε πριν από το δημοψήφισμα.

Γιατί τώρα η Βρετανία αποχωρεί -κι εδώ χτυπιόμαστε κάτω από τα γέλια- από την ΕΕ.

Βλέποντας την στραβοχυμένη Τερέζα, δεν μπορώ να μην παραδεχτώ ότι το μυαλό μου πήγε αυτόματα σχεδόν στον Αλέξη Τσίπρα και χαμογέλασα.

Τουλάχιστον αυτός, μέσα σε μια βδομάδα, μετέτρεψε το «όχι» σε «ναι» και δεν μας επρηξε τα αρxίδια για δύο χρόνια, όπως οι Βρετανοί πολιτικοί. Οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε αυτό.

Βέβαια, η Βρετανία είναι βαθιά διχασμένη στο εσωτερικό της και το ρήγμα αυτό -σε συνδυασμό με την εθνική υποταγή που σήμερα αποφασίστηκε- θα πληρωθεί ενδεχομένως πολύ ακριβά.

Η ψήφος ενάντια σε όλους και υπέρ του Brexit ήταν μια ψήφος που σχετιζόταν με τις πολιτικές λιτότητας των συντηρητικών και εργατικών νεοφιλελεύθερων τα τελευταία 30 χρόνια και, φυσικά, με την συνειδητοποίηση ότι η Γερμανία ήταν πια η κυρίαρχη δύναμη στην ΕΕ που επέβαλε -χωρίς να κρατά ούτε καν τα προσχήματα- την θέλησή της στους υπόλοιπους.

Μετά την συνθηκολόγηση της Μέι, είτε καταφέρει να περάσει την συμφωνία από το κοινοβούλιο είτε όχι, οι επιπτώσεις –πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές– για την Βρετανία δεν θα έχουν θετικό πρόσημο.

Το ένα πουλάκι έπεσε μετά την εκπυρσοκρότηση του όπλου από το δέντρο. Καιρός να δούμε τι γίνεται και το δεύτερο.

Οι Γερμανοί και οι λοιποί της ΕΕ πανηγυρίζουν φυσικά μετά από την επιβολή των όρων τους στο ΗΒ και την παραμονή της χώρας στην ενιαία αγορά με τους όρους που εκείνοι υπαγόρευσαν παρά την …αποχώρησή της από την ένωση.

Εκείνο που φυσικά δεν έχουν ακόμα αντιληφθεί είναι ότι έχουν ήδη ανοίξει τον ασκό του Αιόλου και έχουν θέσει σε λειτουργία την ωρολογιακή βόμβα που θα τινάξει σύντομα την ΕΕ στον αέρα.

Ίσως όχι την ευρωζώνη αλλά την ΕΕ σίγουρα.

Γιατί το μήνυμα που φτάνει στα αυτιά των Πολωνών, των Δανών, των Σουηδών, κλπ. είναι διαφορετικό από αυτό που εισπράττουν οι πολίτες στην Βρετανία.

Για τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, η πιθανότητα να εγκαταλείψουν την ΕΕ, χωρίς όμως να χάσουν τα πλεονεκτήματα που η πρόσβαση στην ενιαία αγορά φέρνει, θα γεννήσει πολλά καινούργια Exit τα αμέσως επόμενα χρόνια και θα φουσκώσει τα πανιά των ακροδεξιών δυνάμεων στις ευρωεκλογές της ερχόμενης Άνοιξης.

Ακόμα και σε χώρες του σκληρού πυρήνα του ευρώ –και αναφέρομαι στην Γερμανία και στην Γαλλία– οι δυνάμεις που αντιτίθενται σε ό,τι θετικό συνδέεται με την συνύπαρξη τόσων διαφορετικών λαών σε κοινό πλαίσιο συνεργασίας θα ενισχυθούν.

Φαντάζει οξύμωρο αλλά υπάρχουν μονάχα δύο δρόμοι για την διατηρήση της ενότητας στην ΕΕ αυτήν την χρονική περίοδο.

Είτε ο μέγιστος δυνατός εκδημοκρατισμός και η απομάκρυνση από τις νεοφιλελευθερες πολιτικές που έχουν τινάξει την κοινωνική συνοχή στον αέρα, είτε η πολιτική του εκφοβισμού που θα περιελάμβανε την παραδειγματική τιμωρία των Βρετανών και όχι την «επιβράβευσή» τους με την παραμονή στην ενιαία οικονομική αγορά.

Η πρώτη επιλογή δεν παίζει ούτε για αστείο.

Η δημοκρατία είναι στον αντίποδα των θεσμών και του σκοπού της ΕΕ και ιδιαίτερα της ευρωζώνης.

Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας επιβάλλονται από τις αγορές, τις τράπεζες και τις πολυεθνικές εταιρίες.

Όλους αυτούς που διορίζουν την γραφειοκρατία των Βρυξελλών και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ.

Η επιλογή του μαστιγίου αποσύρθηκε από το τραπέζι στο όνομα των πιθανών απωλειών της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας.

Η ΕΕ βαδίζει ολοταχώς προς την διάλυση.

Απλά, διστάζουν να το παραδεχτούν και προσποιούνται πως δεν το αντιλαμβάνονται. Ακόμα.

Λιγό μετά τον αντίλαλο από τον πυροβολισμό, πέφτει και το δεύτερο πουλάκι από το κλαδί που καθόταν.

Με ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

(Φίλε Ηλία, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υπάρχει. Είναι ένα αστείο. Και το βλέπουμε αυτό το αστείο, κάθε φορά που ο Τραμπ ή ο Πούτιν λένε κάτι για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και δεν υπάρχει κανείς για να τους απαντήσει. Βέβαια, κατά την ταπεινή μου γνώμη, το πρόβλημα της Βρετανίας δεν είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά το ότι είναι μια τόσο ταξική κοινωνία με μια ωραιότατη βασιλική οικογένεια. Και ζούμε πια στον 21ο αιώνα. Πάντως, η δημοκρατία έχει πάει στον διάολο και τώρα αντιλαμβάνονται και οι χαζοί πόσο χρήσιμη ήταν η Σοβιετική Ένωση για τις δυτικές αστικές δημοκρατίες. Η δημοκρατία χρειάζεται έναν εξωτερικό εχθρό για να αποδεικνύνει την ανωτερότητά της, δεν τον έχει πια, και φτιάχνει τον εχθρό -την Ακροδεξιά- εντός της. Έρχονται πολύ ενδιαφέρουσες μέρες, Ηλία. Δημοκρατία ή φασισμός των αγορών. Να το βάλουν και σε δημοφήφισμα. Για να το αγνοήσουν μετά. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

πηγή: pitsirikos

"οι λαοί είναι το πρόβλημα"

To πουλόβερ και το Brexit

Date: 2016.06.24

Από τα δύο πιθανά αποτελέσματα του βρετανικού δημοψηφίσματος, μόνο το ένα (το Brexit) υποσχόταν δράση. Αλλά και σε αυτή την περίπτωση η δράση δεν είναι εξασφαλισμένη, όπως δεν ήταν στο ελληνικό ή το ιρλανδικό ή γαλλικό δημοψήφισμα.

Διότι το πιο επαναλαμβανόμενο μοτίβο που βλέπουμε στον δυτικό κόσμο μετά το 2008 είναι οι ελίτ να πετάνε την κοινωνική συναίνεση στα σκουπίδια και μάλιστα με τον πιο ηχηρό τρόπο. Και αυτό το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά πιθανό να το δούμε και στη βρετανία.

Τα πιο συνηθισμένα όπλα αυτής της απόφασης είναι: είτε οι διαπραγματεύσεις τις εξόδου να πάρουν πολύ χρόνο, έτσι ώστε πρακτικά η βρετανία να παραμένει μέσα/έξω. Είτε να ξανακάνουν ένα δημοψήφισμα μέχρι οι βρετανοί να ψηφίσουν τη σωστή απόφαση, είτε ένας κλάδος της εξουσίας (συνήθως ο νομοθετικός για να έχει μια κάποια θεωρητική νομιμοποίηση), να ψηφίσει αντίθετα για λόγους εθνικούς συμφέροντος.

Και από εθνικά συμφέροντα έχεις να επιλέξεις πολλά. Η πτώση της στερλίνας, η υποβάθμιση της βρετανικής οικονομίες, οι κραυγές κάποιων βοριο-ιρλανδών και σούμπιτων των σκωτσέζων για ανεξαρτησία, ο εμφύλιος πόλεμος που θα αρχίσει να αχνοφαίνεται εκατοντάδες χρόνια μετά τον τελευταίο, μπλα μπλα μπλα μπλα.

Το πουλόβερ στη γερμανία.

Παρότι το δημοψήφισμα έγινε στη βρετανία, είναι στη γερμανία που βλέπουμε πολλές καραμπόλες. Ο σόιμπλε τρίβει τα χεράκια του που επιτέλους κάποιος ψήφισε την έξοδο από την ΕΕ. Σαν να μην πέρασε μια μέρα, ζητά ως κακός μπάτσος να τηρηθούν οι διαδικασίες της εξόδου, θεωρώντας πως επιτέλους θα στρίψει το CDU σε μια πορεία ευρω-εξόδου καπελώνοντας το ανερχόμενο AfD.

Ο πρόεδρας της δημοκρατίας γκάουκ, σε μια δήλωση αφοπλιστικής ειλικρίνιας είπε πριν μερικές μέρες πως “οι ελίτ αυτή τη στιγμή δεν αποτελούν κανένα πρόβλημα, είναι ο λαός που αυτή τη στιγμή είναι το πρόβλημα” Φυσικά τη δήλωση αυτή την έκανε προκειμένου να εξηγήσει την άνοδο του AfD, αλλά ταιριάζει γάντι αυτή τη στιγμή σε όλη τη δύση. Ο αλέξης παπαδήμος θα κλαίει αυτή τη στιγμή που το αριστερό προφίλ του δεν τον αφήνει να κάνει μια τέτοια δήλωση.

Και το πουλόβερ στην οικονομία.

Οι κρίσεις έρχονται πάντα στο δεύτερο εξάμηνο. Αλλά επειδή αυτή η στατιστική συχνότητα είναι γνωστή σε όλους, οι κρίσεις τα τελευταία χρόνια έρχονται λίγο πιο πριν. Αντί για τον παραδοσιακό οκτώβρη η lehman έσκασε τον σεπτέμβρη και πολύ συχνά έχουμε γεγονότα μέσα στον “ήρεμο” αύγουστο. Άρα το brexit ως καταλύτης ενός ακόμα σκαλοπατιού προς τα κάτω δεν είναι καθόλου απίθανο. Άλλωστε τα γεγονότα είναι απλά οι αφορμές για να εκφραστούν τάσεις ή να πέσουν από τα σύννεφα τόσοι και τόσοι επενδυτές οικονομολόγοι, τραπεζίτες και λοιποί που το έχουν συνήθειο να πέφτουν από τα σύννεφα κάθε τρεις και λίγο. Η οικονομική μου μαγική σφαίρα παραμένει πιστή στο άρθρο του φλεβάρη, αν και όπως βλέπουμε όλες σιγά σιγά, σε λίγο καιρό κανείς δεν θα ασχολείται με την οικονομία

Το περίφημο πουλόβερ

6 χρόνια σε αυτό το μπλόγκ σας έχω κάνει κλύσμα ότι το πουλόβερ ξηλώνεται. Ο μόνος λόγος ήταν προκειμένου να μην τα ξαναλέμε σήμερα. Για να είμαι ειλικρινής χαίρομαι ιδιαίτερα που δεν έχω πολλά πράγματα να πω για το brexit χωρίς να καταλήξω στην επανάληψη.

Στα λίγα πράγματα που έχω να προσθέσω είναι το πως διαμορφώνονται τα μοτίβα αυτού του ξηλώματος, με κεντρικότερο το χάσμα της ελίτ από τους υπόλοιπους. Όχι μόνο διότι εξαιρετικά λιγότεροι υπόλοιποι φαντασιώνονται εαυτούς μέρος των ελίτ, αλλά και διότι μετά το 2008 συμβαίνουν συνεχώς γεγονότα που δείχνουν συνεχώς ότι οι ελιτ έχουν χάσει την εύνοια των ουρανών, όπως θα έλεγαν χαριτολογώντας οι κινέζοι (με τους οποίους διατηρώ μακραίωνους δεσμούς όπως μαρτυρά και το όνομά μου).

Αυτό θα είναι και το κεντρικό μοτίβο των εξελίξεων από εδώ και πέρα. Θα είναι οι αμερικάνικες ελίτ αρκετά έξυπνες για να ανεβάσουν τον τράμπ στην εξουσία? Θα καταλάβει ο ολάντ πως με το να γίνει σαρκοζύ δεν είναι σίγουρο ότι οι υπόλοιποι στα αριστερά του θα τον ψηφίσουν για να μην έρθει η λεπέν? Το γερμανικό πολιτικό σύστημα τι θα κάνει με την άνοδο του AfD την οποία δεν υπάρχει κανείς πολιτικά να σταματήσει? Ο πέπε γκρίλο ή κάποιος άλλος θα έχει τη δυνατότητα να σώσει την ιταλία από το ευρώ?

Αυτά είναι μερικά μικρά μοτίβα για να ασχολούμαστε, να έχουμε να λέμε, σε μια μεγάλη εικόνα που δεν αλλάζει ιδιαίτερα. Αν μη τι άλλο, οι ενδιαφέροντες καιροί που ζούμε δεν θα αφήσουν το irc χωρίς θέματα

ΥΓ . Το είχα δώσει και στο IRC, αλλά το κομμάτι αυτό διαβάζεται μαζί με το πολύ εύστοχο σχολίο του θείου βάλυ για την άλλη πλευρά του χαντακιού.

πηγή: techie

αμήν και πότε!

ΛΟΛ ρε...και τον Αρμαγεδώνα είναι έτοιμοι να φέρουν οι καθεστωτικοί υπάλληλοι σαν τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, προκειμένου να φοβήσουν το πόπολο και να συνεχιστεί η τρέχουσα "κανονικότητα".

Και για να σοβαρευτούμε λίγο...μακάρι ρε Ντόναλντ, αλλά πολύ αισιόδοξο σε βρίσκω και νομίζω ότι τα παραλές.

Ο απαράμιλλος Δυτικός Πολιτισμός δεν κινδυνεύει. Ό,τι κι αν γίνει, θα αυτορρυθμιστεί, σαν τις Αγορές του.

Δεν θα γλυτώσει έτσι εύκολα ο πλανήτης από αυτόν.

bigEUbrother

 

τριπλασιάστηκαν λέει οι πιθανότητες εξόδου της Γαλλίας από το ευρώ το επόμενο 12μηνο

κι αυτό γιατί οι επενδυτές λέει, θεωρούν ότι οι πουρκουάδες δεν θα καταφέρουν να εφαρμόσουν με επιτυχία "τις απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και τα σκληρά οικονομικά μέτρα, ώστε να επιτευχθεί η αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή" καιταρέστα

σας θυμίζει κάτι? :)

μετά το grexit και το brexit, έσκασε μύτη και το frexit 

οι ίδιοι εκβιασμοί, τα ίδια αδιέξοδα, προφανώς από το ίδιο εγχειρίδιο, που κυκλοφορεί σε πολλές μεταφράσεις

 το όνειρο της ενωμένης Ευρώπης έχει καταντήσει να παίζεται σε φθηνό και ντεκαντάνς ριάλιτι για κατόχους άϋλων αξιών

ματάκιας και μαλάκας

Κάμερον παραιτήσου – #ResignCameron

8 Απρ, ’16

Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, Ντέιβιντ Κάμερον, παραδέχτηκε τελικά χτες πως είχε στο παρελθόν στην κατοχή του μετοχές σε offshore εταιρεία του πατέρα του, και τώρα τα στοιχήματα πέφτουν βροχή για το πόσο θα παραμείνει στην θέση του πρωθυπουργού.

Ήδη, στα social media το hashtag ##ResignCameron (Παραιτήσου Κάμερον) κάνει θραύση, ενώ οι Βρετανοί ετοιμάζουν διαδήλωση έξω από την πρωθυπουργική κατοικία το Σάββατο.

Το αρχικό αίτημα της διαδήλωσης προς τον Κάμερον -πριν την τελευταία του δήλωση- ήταν να κλείσουν οι φορολογικοί παράδεισοι της Βρετανίας, αλλά, μετά από την παραδοχή του Κάμερον πως είχε μετοχές σε εξωχώρια εταιρεία, το σύνθημα θα είναι «Παραιτήσου Κάμερον»

Στο Twitter, ο Έντουαρντ Σνόουντεν κάνει πάρτι, λέει πως το θέμα είναι στα χέρια των Βρετανών πολιτών και θυμίζει σε όλους πως, στην Ισλανδία, το 10% των ψηφοφόρων ήταν στον δρόμο μέσα σε 24 ώρες από την διαρροή των Panama Papers για τον Ισλανδό πρωθυπουργό, ο οποίος παραιτήθηκε.

Αν ο Ντέιβιντ Κάμερον παραιτηθεί κάτω από την πίεση των Βρετανών πολιτών, αυτό μάλλον θα είναι καθοριστικό ενόψει του δημοψηφίσματος για το Brexit, αφού ο Κάμερον ηγείται της καμπάνιας υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Επίσης, θα είναι πολύ θεαματικό να παραιτηθούν μέσα σε λίγες ημέρες δυο πρωθυπουργοί ευρωπαϊκών κρατών, μετά τις αποκαλύψεις των Wikileaks για τα Panama Papers.

Και να σκεφτεί κάποιος πως τα Panama Papers τα χρωστάμε σε χάκερ.

Οι πάντες κατηγορούν την ανωνυμία στην δημοσιογραφία αλλά όλες οι μεγάλες αποκαλύψεις για τα μεγαλύτερα σκάνδαλα του πλανήτη γίνονται από ανώνυμους πολίτες, ενώ όσοι από αυτούς δεν μπορούν να παραμείνουν ανώνυμοι, φυλακίζονται ή ζουν κυνηγημένοι.

Την ίδια ώρα στην Ελλάδα οι περισσότεροι Έλληνες δημοσιογράφοι κάνουν την καθημερινή τους προπαγάνδα υπέρ των συμφερόντων του ολιγάρχη για τον οποίο δουλεύουν, αφού είναι τεράστιοι δημοσιογράφοι και δεν χρειάζεται να κάνουν δημοσιογραφία για να μας το αποδείξουν.

Η Ελλάδα είναι μια πολύ όμορφη χώρα όπου ο στενός συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού είναι σε όποια λίστα υπάρχει -και στα Panama Papers- αλλά αυτό δεν είναι είδηση για τους περισσότερους Έλληνες δημοσιογράφους.

Όταν θα αρχίσουν να σκάνε και άλλα ονόματα Ελλήνων -εκτός του Σταύρου Παπασταύρου– στα Panama Papers ή σε άλλες λίστες, οι καλοί Έλληνες δημοσιογράφοι θα είναι εδώ για να τους δικαιολογήσουν και να μας εξηγήσουν την τεράστια συνωμοσία σε βάρος των Ελλήνων που έγιναν ζάπλουτοι με τον ιδρώτα τους.

Επίσης, στην Ελλάδα διαπομπεύεται ο κάθε κύριος που φιστικώνει ανήλικα αλλά, όταν το κάνει αυτό το δεξί χέρι του Κυριάκου Μητσοτάκη, τα ελληνικά ΜΜΕ είναι πολύ διακριτικά· άσε που φιστίκωσε ξένο ανήλικο και όχι Ελληνόπουλο, οπότε δεν μας νοιάζει, γιατί μακριά απ’ τον κώλο μας κι όπου θέλει ας είναι.

Δεν πειράζει, θα αλλάξει κάποτε και η Ελλάδα.

Οι Έλληνες δεν θέλουν καμία αλλαγή αλλά, αν αλλάξει όλος ο υπόλοιπος πλανήτης, θα αλλάξουν κι αυτοί αναγκαστικά.

Μέχρι τότε, θεατές στους αγώνες των άλλων.

Στο μάτι είμαστε οι καλύτεροι.

Ένας λαός-ματάκιας.

πηγή: pitsirikos