διαγραμμένες ζωές

Η Γάζα του πολέμου, ο πόλεμος των αμάχων

Η εκεχειρία στη Γάζα δεν φτάνει με τη μορφή κάποιας επίσημης ανακοίνωσης. Δεν την μαθαίνεις από τα έκτακτα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης ή του ραδιοφώνου. Για όλα τα παραπάνω χρειάζεται πολιτισμός. Απαιτείται έστω και ελάχιστο ρεύμα ή τουλάχιστον η δυνατότητα της κίνησης στους δρόμους για να ταξιδέψουν τα νέα. Εικοσιμία ημέρες μετά την έναρξη του πολέμου η Γάζα παραμένει, μια πόλη φάντασμα. Η εκεχειρία γίνεται κατανοητή από τον επαναλαμβανόμενο ήχο των κυμάτων που σκεπάζουν τα ίχνη των τελευταίων βομβαρδισμών στην παραλία της πόλης.Ταξιδεύει ως είδηση με τον άνεμο που σεργιανίζει τη μυρωδιά και τη σκόνη από τα αποκαΐδια των μαχών, στις συνοικίες που κρύβεται η ζωή.

Την ησυχία που διαδέχεται την παύση των μαχών καλύπτει πάντα το κλάμα των μωρών από τα γύρω σπίτια. Κουρασμένα από τον ήχο των εκρήξεων, παραδίδονται στη σιωπή για όσο αυτή διαρκεί. Η πρώτη μισή ώρα αποτελεί το τεστ ειλικρίνειας από πλευράς πολιτών, ως προς τις προθέσεις των αντιμαχομένων. Μόλις πιστέψουν σε αυτήν, οι πόρτες των σπιτιών ανοίγουν δειλά. Στην αρχή ξεπροβάλλουν τα κεφάλια. Μερικές κλεφτές ματιές στο δρόμο κι έπειτα στον ουρανό. Πρώτα βγαίνουν οι άντρες.

Αφού επιβεβαιώσουν το διάλειμμα του πολέμου, καλούν τις οικογένειες. Οι φωνές των παιδιών που στήνουν παιχνίδι μπροστά από τα σπίτια, επισημοποιούν την κατάπαυση του πυρός.

Η εκεχειρία εδώ και τρεις ημέρες δεν κρατά πολύ. Οι φαμίλιες που έχασαν δικούς τους τρέχουν να κηδέψουν τους ανθρώπους τους. Άλλοι να βρουν προμήθειες για τις επόμενες ημέρες. Όσοι ήρθαν από μακριά, εκμεταλεύονται το χρόνο για να γυρίσουν στις γειτονιές τους, αγωνιώντας για το τι θα αντικρύσουν.

Έτσι κι εχθές, εκατοντάδες εκτοπισμένοι κάτοικοι του Μπέιτ Χανούν και τις Μπέιτ Λάχια, πήραν το δρόμο για τα σπίτια τους.

Μαζί με αυτούς και οι δημοσιογράφοι. Ανάμεσά τους και η Χάιντι.

Φωτογράφος ξένου ειδησεογραφικού πρακτορείου, μαζί με τον οδηγό της, τον Άσραφ.

Και τους δυο, τους γνωρίζω αρκετά χρόνια. Με τη Χάιντι έχουμε συνυπάρξει σε αποστολές σε διαφορετικά μέρη. Με τον Άσραφ έχουμε δουλέψει μαζί στο παρελθόν στη Γάζα. Οδηγός ταξί, που εξελίχθηκε σε έναν από τους καλύτερους παραγωγούς ειδήσεων στις εμπόλεμες περιόδους της Γάζας.

Θυμάμαι πάντα να μου μιλά για το σπίτι του, την οικογένειά του και πως ήθελε να χτίσει τρεις ορόφους για να μένουν όλοι μαζί. Είχε ταχθεί σε αυτό. Ήταν στόχος ζωής του, να κρατήσει την οικογένεια του ενωμένη.

Εχθές το πρωί, ο Άσραφ ζήτησε από τη Χάιντι το ρεπορτάζ να γίνει στη γειτονιά του. Να ρίξει μια ματιά στο σπίτι του.

Στην περιοχή είχαν ήδη καταφτάσει αρκετοί κάτοικοι πριν από αυτούς. Η εικόνα καταστροφής και ισοπέδωσης στην περιφέρεια του Μπέιτ Χανούν δεν άφηνε περιθώρια παρερμηνείας για το τι θα αντίκρυζαν στο κέντρο της συνοικίας.

Προχώρησαν με το αυτοκίνητο μέχρι εκεί που τα χαλάσματα των σπιτιών είχαν γίνει ένα με το δρόμο και συνέχισαν με τα πόδια μέχρι το σπίτι του Άσραφ.

Τριγύρω, επάνω στα ερείπια άλλων σπιτιών, κάποιοι αναζητούν προσωπικά τους αντικείμενα. Ένα κοριτσάκι μαζεύει όσα βιβλία της ανακαλύπτει κάτω από πλάκες τσιμέντου και σωρούς τούβλων.

Παραπέρα ένας ηλικιωμένος, στέκει αμίλητος στα χαλάσματα του σπιτιού του αδιαφορώντας για το τι συμβαίνει γύρω του.

Ο Aσράφ και η Χάιντι φτάνουν στον προορισμό τους. Όμως αυτό που αντικρύζουν δεν είναι αυτό που ο Άσραφ περιμένε να δει. Τα τρία πατώματα, έχουν σωριαστεί σε μια άμορφη μάζα στο έδαφος. Προσωπικά αντικείμενα πουθενά. Πηγαίνει δεξιά κι αριστερά, αναζητώντας κάτι οικείο. Έπειτα πλησιάζει τη Χάιντι την αγκαλιάζει και ξεσπά σε λυγμούς.

Μένουν εκεί αγκαλιασμένοι για ώρα. Μια από τις πλεόν σκληρές προσωπικότητες που έχω γνωρίσει στη Γάζα, ο Άσραφ, κλαίει σαν μωρό κι αναρωτιέται πώς θα μπορέσει να  ξαναχτίσει το σπίτι του.

Αν και ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει, οι κάτοικοι συνειδητοποιούν πως ο δικός τους πόλεμος θα ξεκινήσει την επομένη της λήξης των εχθροπραξιών.

Η εκεχειρία διακόπτεται πρόωρα. Ντόπιοι και δημοσιογράφοι εγκαταλείπουν την περιοχή, επιστρέφοντας στο κέντρο της Γάζας.

Δέκα παλαιστίνιοι, ανάμεσά τους επτά παιδιά χάνουν τη ζωή τους σε αεροπορικό βομβαρδισμό από το Ισραήλ.Τη νύχτα ο αριθμός των θυμάτων στις τάξεις των Παλαιστίνιων, εκτινάσσεται. Τέσσερις ισραηλινοί στρατιώτες επίσης νεκροί από όλμο της Χαμάς κι άλλοι τέσσερις τραυματίες.

Η διαπραγμάτευση για μόνιμη εκεχειρία σκοντάφτει στον αφοπλισμό της Χαμάς για τον οποίο επιμένει το το Ισραήλ. Ο Μπαράκ Ομπάμα αν και ζήτησε από το Νετανιάχου να αποδεχθεί την πρόταση Κέρι, δίχως όρους και προϋποθέσεις, δεν φαίνεται πως έπεισε το Τελ Αβιβ κι όσο εξακολουθούν οι εχθροπραξίες, τόσο πιο απρόβλεπτες γίνονται οι εξελίξεις.

Πάνος Χαρίτος

Πηγή: panosharitos.com@ the arkan project

international kseftila

Η ΝΔ απέσυρε τη διαφήμιση - Η Πρεσβεία των ΗΠΑ εκθέτει τον Πρωθυπουργό - στο ΕΣΡ πέρα βρέχει

Κώστας Εφήμερος

Την προηγούμενη εβδομάδα το TPP αποκάλυψε ότι το προεκλογικό σποτ της Νέας Δημοκρατίας περιείχε μονταρισμένες δηλώσεις του Μπάρακ Ομπάμα που τον παρουσίαζε να ενστερνίζεται τις απόψεις Σαμαρά. Φυσικά δεν το αφήσαμε έτσι.

Καταθέσαμε επίσημη καταγγελία στο Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο και επικοινωνήσαμε με την Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών ζητώντας να μάθουμε την άποψή τους επί του θέματος.

Η Πρεσβεία των ΗΠΑ αντέδρασε σήμερα με μια λακωνική απάντηση που αφήνει έκθετη την κυβέρνηση. Το πλήρες κείμενο από το γραφείο Τύπου της Πρεσβείας ήταν:

«Σε απάντηση της ερώτησής σας με ημερομηνία 9 Μαΐου και την συμπληρωματική σας επιστολή της 13ης Μαΐου σας παραπέμπουμε στις δηλώσεις του Προέδρου Ομπάμα κατά την συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό Σαμαρά στις 8 Αυγούστου του 2013 (εδώ σε αρχείο mp3 και εδώ σε mp4)».

Η εκπρόσωπος της πρεσβείας με άλλα λόγια, χωρίς να σχολιάσει το μοντάζ επισημαίνει το πραγματικό νόημα των δηλώσεων του Μπάρακ Ομπάμα.

Το ΕΣΡ από την άλλη απέρριψε την καταγγελία μας (5 ημέρες μετά και αφού πρώτα η Νέα Δημοκρατία απέσυρε σιωπηλά το τηλεοπτικό σποτ) εξετάζοντας μόνο τα τυπικά χαρακτηριστικά της διαφήμισης, όπως π.χ. ότι πριν την μετάδοσή της υπάρχει σήμανση «Ακολουθεί πολιτική διαφήμιση», ότι «η διαφήμιση περιέχει σαφή μνεία του κόμματος που την παρήγαγε» και ότι «δεν προσβάλλει την προσωπικότητα συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων». Εμάς επιτρέψτε μας να διαφωνούμε ως προς το τελευταίο.

Η αντίδραση του ΕΣΡ είναι εντελώς απογοητευτική για τον θεσμό και ντροπιαστική για τους ανθρώπους του ΔΣ. Αναρωτηθείτε τι θα έκανε το ίδιο συμβούλιο για μια διαφήμιση που θα παρουσίαζε π.χ. δηλώσεις του υπουργού Υγείας στις οποίες θα έλεγε ότι «το φάρμακο Τάδε γιατρεύει τον καρκίνο» μοντάροντας τη δήλωση «Ο τρελογιατρός που με επισκέφτηκε μου είπε ότι το φάρμακο Τάδε γιατρεύει τον καρκίνο».

Στα κωμικά στοιχεία του ρεπορτάζ δεν πρέπει να παραλείψουμε την ίδια την επικοινωνία με το ΕΣΡ. Επειδή το τηλεφωνικό κέντρο δεν λειτουργεί (δεν βγάζει καν τόνο) αρχίσαμε να καλούμε στην τύχη νούμερα αλλάζοντας το τελευταίο ψηφίο μέχρι που πέσαμε σε υπάλληλο του ΕΣΡ ο οποίος μας είπε ότι το σύστημα καταγγελίας μέσω email υπολειτουργεί(!) και μας ζήτησε να μιλάμε πιο δυνατά γιατί μετά τη βόμβα δεν έχουν τζάμια στα γραφεία(!!). Θυμίζουμε πάντως ότι η βόμβα έσκασε στις 10 Απριλίου, περισσότερο από ένα μήνα πριν δηλαδή. Ίσως να τους πει κάποιος να μην περιμένουν άλλο. Μάλλον ο τζαμάς τους πήρε τα λεφτά και έφυγε.

Κλείνοντας το ρεπορτάζ υπάρχουν δύο στοιχεία που κρίνουμε ότι πρέπει να επισημανθούν. Το πρώτο είναι ότι η είδηση θάφτηκε συστηματικά από όλα τα τηλεοπτικά κανάλια και τα «νέα μέσα» που ελέγχουν οι «παλιοί» εκδότες. Αναλογιστείτε μόνο τι θα γινόταν αν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε κάνει κάτι ανάλογο στο διαφημιστικό του σποτ. Επειδή γνωρίζουμε ότι αυτά τα ΜΜΕ δεν έχουν καμία σχέση με τη δημοσιογραφία και κατανοούμε το ρόλο τους δεν εκπλαγήκαμε. Αυτό που μας έκανε όμως εντύπωση ήταν η χλιαρότητα με την οποία αντέδρασαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε μια ανακοίνωση, την μοναδική ίσως στην οποία δεν τόλμησε να απαντήσει με σηκωμένο φρύδι ο Σίμος Κεδίκογλου, αλλά δεν έφερε το θέμα στην επικαιρότητα. Οι βουλευτές της αντιπολίτευσης μπορούν να επιβάλλουν με την παρουσία τους την ατζέντα στα μέσα ενημέρωσης. Τι νόημα έχει, άραγε, να βγαίνει στον αέρα ο κύριος Σκουρλέτης απέναντι στην Μισέλ Ασημακοπούλου και να συζητάει για την «νέα ελλάδα» και το ποιος είπε πρώτος το σύνθημα όταν μπορεί να θέσει στον αέρα του συστημικού μέσου ένα μείζον ζήτημα ηθικής, ένα θέμα που προσπαθεί να θάψει και το ΜΜΕ και η Μισέλ;

Και η υπόθεση της «μονταζιέρας» είναι πολύ σημαντική, γιατί, ας μη γελιόμαστε, αυτοί που παραποιούν με τόση ευκολία τις δηλώσεις του «πλανητάρχη» κάποια στιγμή θα παραποιήσουν και τη δική μας βούληση, αυτή που θα εκφράσουμε τις επόμενες ημέρες με την ψήφο μας.

πηγή: the press project

μια φωτογραφία χίλιες παντοφλιές..

με τη δεύτερη, άρπαξε το τσόκαρο με το πυρηνικό τακούνι...

ήρθε η παραγγελία

το success story πάει στο Hollywood