σινεμά "Η Κόλαση"

ο Banksy στη Γάζα

πηγή: info-war

η ηδονή των αγορών και ο λαϊκισμός της Γκουέρνικα

sms: Πριν από 5 λεπτά θα σας βομβαρδίσουμε

Τσέκερης Άγγελος

Κυρίτσης Γιώργος

27.07.2014

Εντάξει, έχει ένα δίκιο που βομβαρδίζει σχολεία το Ισραήλ. Τα χρησιμοποιούν σαν ασπίδα τα παιδάκια, τα οποία με τη σειρά τους τα χρησιμoποιούν σαν ασπίδα οι τρομοκράτες της Χαμάς.

Τώρα ψάχνουν να βρουν μια καλή δικαιολογία και για τα νοσοκομεία.

Στην Ελλάδα τα βομβαρδίζουμε άμα έχει μαϊμού πτυχίο κάνας υπάλληλος.

Όταν δεν έχουν, λένε ότι είναι κάπως ασαφές ποιος ακριβώς βομβάρδισε.

Και ότι θα διεξαχθεί έρευνα.

Μόλις ολοκληρωθεί η έρευνα για κάτι γενοκτονίες που κάνανε στο Λίβανο το 1982.

Άλλωστε, τι σημασία έχει, αφού η δουλειά έγινε;

Αλλά και οι Παλαιστίνιοι το 'χουν παραξηλώσει. Προχθές έριξαν ρουκέτα σε παρτέρι που καθόταν ανύποπτο μόλις 3 χιλιόμετρα από εκεί που θα μπορούσε να έχει χτιστεί ένα σχολείο.

Άλλη ρουκέτα έπεσε σε αλάνα που ήταν έτοιμη για αξιοποίηση. Μια κυρία στο Τελ Αβίβ μόλις είχε κάνει παρκέ και από την τρομάρα της έχυσε τον καφέ.

Και μην αρχίσετε πάλι την αντισημιτική κατρακύλα για Γκουέρνικες και τέτοια.

Επίσης, πρέπει να τους πιστώσουμε ότι χρησιμοποιούν έξυπνα όπλα και ότι πριν βομβαρδίσουν ειδοποιούν με sms.

Διότι όταν βομβαρδίζεις αμάχους, πρέπει να έχεις εκλεπτυσμένους τρόπους, όχι άντε κι όποιον πάρει ο χάρος.

εβολιούσιον

ενώ στον κόσμο

το ισραήλ βομβαρδίζει νοσοκομεία και καταφύγια

η Δύση είναι στο πλευρό του, κάνοντας φουρφούρι την έννοια της λέξης "αυτοάμυνα" και ανακοινώνει κυρώσεις που επιβάλλει στη Ρωσία

ο ιός έμπολα θερίζει στη Δυτική Αφρική, ενώ στην Κίνα επανεμφανίστηκε και η πανούκλα

και η Αργεντινή ξαναχρεοκοπεί

εδώ

ο Άδωνις με τη Σοφία γίνονται μία αγκαλιά με το φιλελεθεάμων κοινό τους και πανηγυρίζουν (όπως και πέρσι με την υποχώρηση της Κύπρου), απολαμβάνοντας αυτή τη γλυκιά παραζάλη της λοβοτομής

διάφορα ζόμπι γύρω μας βλέποντας τις θηριωδίες του Ισραήλ, βγάζουν το συμπέρασμα ότι ο χίτλερ έκανε μισή δουλειά... 

αποδεικνύοντας ότι και ο Δαρβίνος έκανε μισή δουλειά, αφού η Θεωρία της Εξέλιξης των Ειδών δεν προέβλεψε αυτό το πισωγύρισμα..

η τυφλήστραβή Ελληνική Δικαιοσύνη κρίνοντας έναν αρχιμιαφόζο και δουλέμπορο του λέει "μπράβο ταγόριμας, συνέχισε έτσι και πας όλο ντου για το βραβείο επιχειρηματικότητας Ο Slavager της Χρονιάς!", αφού στη Νέα Ελλάδα ο man μεταρρυθμίζεται σε slave και με το νόμο

τα δάση και οι παραλίες μας δίνονται αντιπαροχή με αντάλλαγμα δύο κουβάδες επενδυτικά φύκια

ο Κυριάκος (της γνωστής οικογένειας) συμμαζεύει το κράτος

το οκτάωρο, οι αργίες και το δικαίωμα στην απεργία αποτελούν μια γλυκιά ανάμνηση

ο "καταλληλότερος" εκτελεί εντολές και μαζεύει κουκιά για να κρατήσει το πόστο του και να προλάβουν να ολοκληρώσουν το πλιάτσικο

ενώ το μόνο αστείο κομμάτι αυτής της άθλιας παράστασης είναι που

η virtual χώρα, αυτή η virtual εταίρος στέλνει τον θεό της virtual reality αβραμόπουλο, να κάνει τον επίτροπο στη virtual Ένωση και κατ’ουσίαν γερμανική εγκόλπωση.

δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα!

διαγραμμένες ζωές

Η Γάζα του πολέμου, ο πόλεμος των αμάχων

Η εκεχειρία στη Γάζα δεν φτάνει με τη μορφή κάποιας επίσημης ανακοίνωσης. Δεν την μαθαίνεις από τα έκτακτα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης ή του ραδιοφώνου. Για όλα τα παραπάνω χρειάζεται πολιτισμός. Απαιτείται έστω και ελάχιστο ρεύμα ή τουλάχιστον η δυνατότητα της κίνησης στους δρόμους για να ταξιδέψουν τα νέα. Εικοσιμία ημέρες μετά την έναρξη του πολέμου η Γάζα παραμένει, μια πόλη φάντασμα. Η εκεχειρία γίνεται κατανοητή από τον επαναλαμβανόμενο ήχο των κυμάτων που σκεπάζουν τα ίχνη των τελευταίων βομβαρδισμών στην παραλία της πόλης.Ταξιδεύει ως είδηση με τον άνεμο που σεργιανίζει τη μυρωδιά και τη σκόνη από τα αποκαΐδια των μαχών, στις συνοικίες που κρύβεται η ζωή.

Την ησυχία που διαδέχεται την παύση των μαχών καλύπτει πάντα το κλάμα των μωρών από τα γύρω σπίτια. Κουρασμένα από τον ήχο των εκρήξεων, παραδίδονται στη σιωπή για όσο αυτή διαρκεί. Η πρώτη μισή ώρα αποτελεί το τεστ ειλικρίνειας από πλευράς πολιτών, ως προς τις προθέσεις των αντιμαχομένων. Μόλις πιστέψουν σε αυτήν, οι πόρτες των σπιτιών ανοίγουν δειλά. Στην αρχή ξεπροβάλλουν τα κεφάλια. Μερικές κλεφτές ματιές στο δρόμο κι έπειτα στον ουρανό. Πρώτα βγαίνουν οι άντρες.

Αφού επιβεβαιώσουν το διάλειμμα του πολέμου, καλούν τις οικογένειες. Οι φωνές των παιδιών που στήνουν παιχνίδι μπροστά από τα σπίτια, επισημοποιούν την κατάπαυση του πυρός.

Η εκεχειρία εδώ και τρεις ημέρες δεν κρατά πολύ. Οι φαμίλιες που έχασαν δικούς τους τρέχουν να κηδέψουν τους ανθρώπους τους. Άλλοι να βρουν προμήθειες για τις επόμενες ημέρες. Όσοι ήρθαν από μακριά, εκμεταλεύονται το χρόνο για να γυρίσουν στις γειτονιές τους, αγωνιώντας για το τι θα αντικρύσουν.

Έτσι κι εχθές, εκατοντάδες εκτοπισμένοι κάτοικοι του Μπέιτ Χανούν και τις Μπέιτ Λάχια, πήραν το δρόμο για τα σπίτια τους.

Μαζί με αυτούς και οι δημοσιογράφοι. Ανάμεσά τους και η Χάιντι.

Φωτογράφος ξένου ειδησεογραφικού πρακτορείου, μαζί με τον οδηγό της, τον Άσραφ.

Και τους δυο, τους γνωρίζω αρκετά χρόνια. Με τη Χάιντι έχουμε συνυπάρξει σε αποστολές σε διαφορετικά μέρη. Με τον Άσραφ έχουμε δουλέψει μαζί στο παρελθόν στη Γάζα. Οδηγός ταξί, που εξελίχθηκε σε έναν από τους καλύτερους παραγωγούς ειδήσεων στις εμπόλεμες περιόδους της Γάζας.

Θυμάμαι πάντα να μου μιλά για το σπίτι του, την οικογένειά του και πως ήθελε να χτίσει τρεις ορόφους για να μένουν όλοι μαζί. Είχε ταχθεί σε αυτό. Ήταν στόχος ζωής του, να κρατήσει την οικογένεια του ενωμένη.

Εχθές το πρωί, ο Άσραφ ζήτησε από τη Χάιντι το ρεπορτάζ να γίνει στη γειτονιά του. Να ρίξει μια ματιά στο σπίτι του.

Στην περιοχή είχαν ήδη καταφτάσει αρκετοί κάτοικοι πριν από αυτούς. Η εικόνα καταστροφής και ισοπέδωσης στην περιφέρεια του Μπέιτ Χανούν δεν άφηνε περιθώρια παρερμηνείας για το τι θα αντίκρυζαν στο κέντρο της συνοικίας.

Προχώρησαν με το αυτοκίνητο μέχρι εκεί που τα χαλάσματα των σπιτιών είχαν γίνει ένα με το δρόμο και συνέχισαν με τα πόδια μέχρι το σπίτι του Άσραφ.

Τριγύρω, επάνω στα ερείπια άλλων σπιτιών, κάποιοι αναζητούν προσωπικά τους αντικείμενα. Ένα κοριτσάκι μαζεύει όσα βιβλία της ανακαλύπτει κάτω από πλάκες τσιμέντου και σωρούς τούβλων.

Παραπέρα ένας ηλικιωμένος, στέκει αμίλητος στα χαλάσματα του σπιτιού του αδιαφορώντας για το τι συμβαίνει γύρω του.

Ο Aσράφ και η Χάιντι φτάνουν στον προορισμό τους. Όμως αυτό που αντικρύζουν δεν είναι αυτό που ο Άσραφ περιμένε να δει. Τα τρία πατώματα, έχουν σωριαστεί σε μια άμορφη μάζα στο έδαφος. Προσωπικά αντικείμενα πουθενά. Πηγαίνει δεξιά κι αριστερά, αναζητώντας κάτι οικείο. Έπειτα πλησιάζει τη Χάιντι την αγκαλιάζει και ξεσπά σε λυγμούς.

Μένουν εκεί αγκαλιασμένοι για ώρα. Μια από τις πλεόν σκληρές προσωπικότητες που έχω γνωρίσει στη Γάζα, ο Άσραφ, κλαίει σαν μωρό κι αναρωτιέται πώς θα μπορέσει να  ξαναχτίσει το σπίτι του.

Αν και ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει, οι κάτοικοι συνειδητοποιούν πως ο δικός τους πόλεμος θα ξεκινήσει την επομένη της λήξης των εχθροπραξιών.

Η εκεχειρία διακόπτεται πρόωρα. Ντόπιοι και δημοσιογράφοι εγκαταλείπουν την περιοχή, επιστρέφοντας στο κέντρο της Γάζας.

Δέκα παλαιστίνιοι, ανάμεσά τους επτά παιδιά χάνουν τη ζωή τους σε αεροπορικό βομβαρδισμό από το Ισραήλ.Τη νύχτα ο αριθμός των θυμάτων στις τάξεις των Παλαιστίνιων, εκτινάσσεται. Τέσσερις ισραηλινοί στρατιώτες επίσης νεκροί από όλμο της Χαμάς κι άλλοι τέσσερις τραυματίες.

Η διαπραγμάτευση για μόνιμη εκεχειρία σκοντάφτει στον αφοπλισμό της Χαμάς για τον οποίο επιμένει το το Ισραήλ. Ο Μπαράκ Ομπάμα αν και ζήτησε από το Νετανιάχου να αποδεχθεί την πρόταση Κέρι, δίχως όρους και προϋποθέσεις, δεν φαίνεται πως έπεισε το Τελ Αβιβ κι όσο εξακολουθούν οι εχθροπραξίες, τόσο πιο απρόβλεπτες γίνονται οι εξελίξεις.

Πάνος Χαρίτος

Πηγή: panosharitos.com@ the arkan project

τζίμι μπάτερφλαϊ εντ πάρτνερς ινβέστμεντ γκρουπ

Από την εισβολή του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο είχε να πάρει τέτοια ώθηση η επιχειρηματικότητα

Τσέκερης Άγγελος

Κυρίτσης Γιώργος

20.07.2014

Διεθνής κατακραυγή για την κατάρριψη του αεροπλάνου στην Ουκρανία, τουμπεκί ψιλοκομμένο καλύπτει τις χερσαίες επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Γάζα.

Από την άλλη, βέβαια, οι επιβάτες του Μπόινγκ είναι εντελώς αθώοι, ενώ στη Γάζα είναι μόνο κάτι μαυριδερά αλητάκια με σαγιονάρες.

Από αυτά που πετάνε πέτρες σε ανυποψίαστα ισραηλινά τεθωρακισμένα.

Οι ρωσόφωνοι πρέπει να το καταρρίψανε το Μπόινγκ. Με το βλέμμα και τις φάτσες που έχουνε, και μόνο να το αγριοκοιτάξανε, αρκεί.

Άλλωστε οι οπαδοί της ελεύθερης αγοράς είναι πολιτισμένοι, δεν θα έκαναν ποτέ τέτοιο έγκλημα.

Τζάμπα τουλάχιστον.

Και αν έκαναν, θα το περνάγαμε στο ντούκου.

Διότι το παν είναι να αντιμετωπίσουμε τον πρώην κομμουνισμό και να μην καταλήξουμε Σοβιετία όπως η Ελλάδα.

η αυτοάμυνα του ισχυρού και η αυτοϊκανοποίηση του τηλεθεατή

"η κοινή η γνώμη, μια κοινή, μια πόρνη" τραγουδούσε πριν πολλά χρόνια ο τρισμέγιστος Τζιμάκος, ο οποίος παρεπιπτόντως τα'χει πει όλα...

η κοινή γνώμη είναι μια κοινή υποκρισία...σε κάθε επίπεδο...είτε παγκόσμιο, είτε τοπικό.

λες και στον homo-teleopticus ενεργοποιείται αυτόματα μια εσωτερική διαδικασία, η οποία πολλαπλασιάζει τις ψευδαισθήσεις, μεγαλώνει το δάχτυλο για να κρύβεται από πίσω και τον κάνει να θυμίζει συχνά τον Ντίνο Ηλιόπουλο να λέει γεμάτος αμηχανία: "δεν ξέρω αν το παρατηρήσατε, αλλά είμαστε μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα"..

στα πλαίσια λοιπόν αυτής της ωραίας ατμόσφαιρας η κοινή υποκρισία της "πολιτισμένης" Ευρώπης και των ακόμα πιο "πολιτισμένων" ΗΠΑ, ανέχεται τους εκλεγμένους ηγέτες της να βγαίνουν και να δικαιολογούν μια σφαγή γυναικόπαιδων, αντικειμενικά αθώων, μιλώντας ξεδιάντροπα για "δικαίωμα στην αυτοάμυνα"!..

που να έπαιζε και επίθεση..

στη Γάζα έχουμε κλιμάκωση της αιματοχυσίας, αφού το Ισραήλ από χθες αναπτύσσει χερσαίες δυνάμεις στο Παλαιστινιακό έδαφος..

κι αν αναρωτιέστε τι θέση παίρνει για όλα αυτά που συμβαίνουν στη γειτονιά μας ο Βαγγέλης Σαμαράς, κακώς αναρωτιέστε...(που ζείτε?!!...)

 

Ανθρωποβασιλέματα

Gaza War Tourism

πηγή

χυτός θάνατος

 

Γάζα, δολοφονίες και παραπληροφόρηση

17 Νοεμβρίου, 2012  από Capybara

Του Αλέν Γκρες από το μπλογκ Nouvelles d’Orient

(τη μετάφραση έκανε το Καπυμπάρα)

Για να κατανοήσουμε την κλιμάκωση στη Γάζα, πρέπει πάντα να έχουμε στο νου μας κάποια δεδομένα σχετικά με την περιοχή (360 τετραγωνικά χιλιόμετρα, πάνω από 1,5 εκατομμύριο κάτοικοι, που αντιστοιχεί σε πάνω από 4.500 ανθρώπους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο –πράγμα που την καθιστά μια από τις γωνιές του πλανήτη με την πιο υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα), κατεχόμενη από το 1967 από το Ισραήλ. Παρότι ο στρατός έχει αποσυρθεί, η επαφές της με τον εξωτερικό κόσμο είναι πάντοτε ελεγχόμενες από το Ισραήλ. Η κυκλοφορία ακόμα και στο εσωτερικό της μικρής αυτής λωρίδας γης είναι περιορισμένη και ο αποκλεισμός που επιβλήθηκε εδώ και χρόνια διαρκεί: Για τα Ηνωμένα Έθνη, η Γάζα παραμένει μια κατεχόμενη περιοχή.

Τα δεδομένα που ακολουθούν προέρχονται από το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για το Συντονισμό των Ανθρωπιστικών Υποθέσεων στις Παλαιστινιακές Περιοχές (OCHAoPt), από ένα έγγραφο με τίτλο «Πέντε χρόνια αποκλεισμού: Η ανθρωπιστική κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας»:

• Τον Ιούνιο του 2007 η ισραηλινή κυβέρνηση αποφάσισε να ενδυναμώσει τον αποκλεισμό της περιοχής αυτής, η οποία ήταν ήδη σοβαρά «ελεγχόμενη».
• 34% του πληθυσμού (και το ήμισυ των νέων) είναι στην ανεργία.
• 80% του πληθυσμού εξαρτάται από την επισιτιστική βοήθεια.
• Το ΑΕΠ ανά κάτοικο ήταν το 2011, 17% χαμηλότερο από το 2005 (με σταθερούς όρους).
• Το 2011, έβγαινε από τη Γάζα ένα φορτηγό τη μέρα φορτωμένο με προϊόντα προς εξαγωγή, δηλαδή 3% λιγότερο από το ποσοστό του 2005.
• 35% της καλλιεργήσιμης γης και 85% των αλιεύσιμων υδάτων είναι μερικώς ή πλήρως μη προσβάσιμα στους κατοίκους της Γάζας αμέσως μετά την επιβολή των ισραηλινών περιορισμών.
• 85% των σχολείων είναι αναγκασμένα να λειτουργούν σε διπλή βάρδια –μία πρωινή και μία απογευματινή- λόγω του υπερπληθυσμού.

Κάθε πόλεμος συνοδεύεται από έντονη προπαγάνδα και η ισραηλινή κυβέρνηση θεωρείται δεξιοτέχνης στην τέχνη αυτή. Ήδη από την επίθεση του Δεκεμβρίου 2008 – Ιανουαρίου 2009, γίναμε μάρτυρες ενός μιντιακού ξεδιπλώματος προπαγάνδας. (Μαρί Μπενίλντ, «Γάζα: Χυτός μόλυβδος στα κεφάλια»). Οι Γάλλοι διανοούμενοι, ανάμεσά του και ο ανεκδιήγητος  Μπερνάρ Ανρί-Λεβύ, συνέβαλαν σ’ αυτήν την παραπληροφόρηση.

Ο άνθρωπος που δολοφονήθηκε από το Ισραήλ, ο Άχμεντ Τζαμπάρι, ήταν αρχηγός της στρατιωτικής πτέρυγας της Χαμάς (σχετικά με την οργάνωση αυτή, διάβασε το «Ποια είναι η Χαμάς;»). Πολλά μέσα ενημέρωσης την παρουσιάζουν σαν «τρομοκράτη» υπεύθυνο για κάθε επίθεση ενάντια στο Ισραήλ. Η πραγματικότητα είναι αρκετά μακριά από το πορτρέτο αυτό –πέρα βέβαια από τη χρήση του όρου «τρομοκρατία» που είναι το λιγότερο αμφισβητήσιμος. Για μια ακόμη φορά είναι ένας Ισραηλινός δημοσιογράφος  που έκανε την παρατήρηση («Το Ισραήλ σκότωσε τον υπεργολάβο του στη Γάζα», εφημερίδα Χααρέτζ, 15 Νοεμβρίου):

«Ο Άχμεντ Τζαμπάρι ήταν ένας υπεργολάβος, επιφορτισμένος με τη διατήρηση της ασφάλειας του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας. Αυτός ο χαρακτηρισμός θα φανεί χωρίς καμιά αμφιβολία παράλογος σε όλους αυτούς, που τις τελευταίες ώρες είδαν τον Τζαμπάρι να περιγράφεται ως “αρχιτρομοκράτης”, “ο αρχηγός του προσωπικού της τρομοκρατίας” ή “ο δικός μας Μπιν Λάντεν”.
Αυτή ήταν, παρόλ’αυτά η πραγματικότητα κατά τη διάρκεια των τελευταίων πεντέμισι χρόνων. Το Ισραήλ απαίτησε από τη Χαμάς να  τηρήσει την ανακωχή στο νότο και να την επιβάλλει στις πολυάριθμες ένοπλες οργανώσεις στη Λωρίδα της Γάζας. Ο άνθρωπος στον οποίο ανατέθηκε αυτή η αποστολή ήταν ο Άχμεντ Τζαμπάρι.»

Αρκεί να κοιτάξουμε τα στατιστικά που δημοσιεύτηκαν από τον ίδιο τον Ισραηλινό Υπουργό Εξωτερικών σχετικά με τη ρίψη ρουκετών («Παλαιστινιακές παραβιάσεις της ανακωχής από το τέλος της επιχείρησης χυτός μόλυβδος», 14 Νοεμβρίου 2012), για να καταλάβουμε ότι σε γενικές γραμμές η ανακωχή τηρούταν πλήρως. Την έσπασαν οι επιδρομές του ισραηλινού στρατού της 7^ης και 8^ης Οκτωβρίου 2012 και έπειτα της 13^ης και 14^ης Οκτωβρίου, προκαλώντας μία κλιμάκωση που συνεχίστηκε χωρίς διακοπή από τότε. Και την προηγούμενη της δολοφονίας του Τζαμπάρι, είχαν καταληχθεί η όροι μιας ανακωχής με τη μεσολάβηση της Αιγύπτου, κάτι που επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία του Ισραηλινού αγωνιστή της ειρήνης Γκέρσον Μπάσκιν, που αναδημοσιεύτηκε στη Χααρέτζ, «Ισραηλινός φιλειρηνικός ακτιβιστής: Ο ηγέτης της Χαμάς Τζαμπάρι σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια συνομιλιών για εκεχειρία μακράς διαρκείας», 15 Νοεμβρίου).

Κάθε κλιμάκωση ακολουθεί στοχευμένες δολοφονίες Παλαιστινίων αγωνιστών στη Γάζα. Αυτές οι εξωδικαστικές εκτελέσεις αποτελούν μια παλιά πρακτική της ισραηλινής κυβέρνησης (με την οποία έχουν συνταχθεί και οι Η.Π.Α. εδώ και καιρό. Μιλήσατε για «τρομοκρατία»; (διαβάστε: «Από τη Γάζα στη Μαδρίτη, η στοχευμένη δολοφονία του Σαλάχ Σεχάντε», του Σάρον Βάιλ, Le Monde diplomatique, Σεπτέμβριος 2009).

Το σενάριο ήταν πανομοιότυπο το 2008. Ενώ η ανακωχή γινόταν σεβαστή από την παλαιστινιακή πλευρά από τον Ιούνιο του 2008 («Κατάλογος των παλαιστινιακών επιθέσεων με ρουκέτες στο Ισραήλ, 2008», Wikipedia), ήταν η δολοφονία πέντε Παλαιστίνιων αγωνιστών το Νοέμβριο που οδήγησε στην κλιμάκωση και την επιχείρηση «Χυτός μόλυβδος».

Σχετικά με τις παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός από το Ισραήλ κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών μπορεί να διαβάσει κανείς τον Άνταμ Χόροβιτς στο «Δύο νέες πηγές: Χρονολόγιο της ισραηλινής κλιμάκωσης στη Γάζα και το ιστορικό του Ισραήλ στο σπάσιμο εκεχειριών» ) Mondoweiss, 14 Νοεμβρίου 2012).

Από την άλλη πλευρά, είναι δύσκολο να μιλήσει κανείς για σύγκρουση ανάμεσα σε δύο πλευρές: Τα ισραηλινά F-16 και οι παλαιστινιακές ρουκέτες δεν είναι ισοδύναμα όπλα. Η αποτίμηση των θυμάτων, από την ανακωχή του Ιανουαρίου του 2009, που ακολούθησε την επιχείρηση «Χυτός μόλυβδος», το επιβεβαιώνει.

Η ισραηλινή οργάνωση υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων B’Tselem, αναφέρει τον αριθμό Παλαιστινίων και Ισραηλινών που σκοτώθηκαν στη Γάζα μετά τις 19 Ιανουαρίου 2009 και μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2012 («Απώλειες μετά την επιχείρηση “Χυτός μόλυβδος”»):

271 Παλαιστίνιοι (εκ των οποίων 30 ανήλικοι) για 4 Ισραηλινούς.

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους…

πηγή: parallhlografos