κόρακας κοράκου ασυλία

πως το 'χε πει εκείνο το αμίμητο ο άδωνις?

καλώς ή κακώς, εκεί που διακινείται πάρα πολύ χρήμα και υπάρχουν πάρα πολύ μεγάλα συμφέροντα εκεί εμφιλοχωρούν διάφοροι μιζαδόροι δυστυχώς

κάπως έτσι θα σκέφτηκαν και οι βουλευτές της συγκυβέρνησης και "αθώωσαν" προκαταβολικά τον Μιχελάκη 

96 μάλλον θεωρούν πως να τα παίρνεις είναι βουλευτικό καθήκον

27 Νοεμβρίου 2014

γράφει ο Φέλιξ

Η Βουλή αποφάσισε να μην αρθεί η ασυλία του Μιχελάκη για τη δικογραφία που τον εμφανίζει να χρηματίζεται από τον επιχειρηματία Πάλλη. Είναι η πρώτη φορά που η Βουλή δεν ακολουθεί την απόφαση της Επιτροπής Δεοντολογίας, που ψήφισε να αρθεί η ασυλία του.

Οι 96 βουλευτές που ψήφισαν κατά της άρσης ασυλίας, αποδέχθηκαν την άποψη Μιχελάκη ότι αν αρθεί η ασυλία του είναι σαν η Βουλή να καταδικάζει τους βουλευτές επειδή εκτελούν τα καθήκοντά τους.

Προσέξτε σοφιστεία: Η Εισαγγελία λέει πως ο Μιχελάκης όχι μόνο δεν έκανε το καθήκον του, αλλά χρησιμοποίησε την βουλευτική του ιδιότητα για να χρηματιστεί. Και τι αποδέχονται οι βουλευτές; Πως έκανε το καθήκον του. Μάλλον επειδή πιστεύουν πως το καθήκον ταυτίζεται με τον χρηματισμό.

Με τη λογική αυτή λοιπόν, ο Άκης Τσοχατζόπουλος πρέπει να βγει από τη φυλακή αφού ό,τι έκανε το έκανε στα πλαίσια άσκησης των βουλευτικών και υπουργικών του καθηκόντων

Η Εισαγγελία λοιπόν ήταν ξεκάθαρη, αλλά απ ό,τι φαίνεται κάποιοι βουλευτές είναι μπερδεμένοι αφού δεν είναι σίγουροι αν το καθήκον τους είναι ο χρηματισμός ή όχι.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο αγώνας δρόμου που έκαναν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για να μην αρθεί η ασυλία Μιχελάκη. Παρ' όλα αυτά βουλευτές και από τα δύο κόμματα δεν πήγαν στην ψηφοφορία, ίσως γιατί δεν έχουν τον ίδιο βαθμό εντιμότητας με τον κύριο Μιχελάκη

Ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει η στάση Μιχελάκη. Αντι να ζητήσει από τη Βουλή να αρθεί η ασυλία του για να καθαρίσει η υπόθεση και να μην υπάρχουν σκιές, ζήτησε ακριβώς το αντίθετο. Την ίδια ώρα βέβαια ο ίδιος κάνει μηνύσεις στο HOT DOC, προστατευμένος από την βουλευτική ασυλία. Πώς θα δικάσει λοιπόν ένα δικαστήριο αυτές τις μηνύσεις όταν ο ίδιος δεν έχει ζητήσει να αποδειχθεί με την παραπομπή του σε δίκη η αναλήθεια των κατηγοριών;

Πώς θα το έλεγε αυτό ο Σαμαράς; Θρασίμι;

πηγή: το κουτί της Πανδώρας

θέλουνε 10 (δέκα) λιάπηδες στην καθησιά τους....

ΟΙΕΛΕ: Απέλυσαν την καθηγήτρια που έπιασε το γιο του Α. Σαμαρά να αντιγράφει

20.12.2013

Η ανακοίνωση της ΟΙΕΛΕ μετά την απόφαση του ΚΥΣΔΕ να επικυρώσει την απόλυση από το Κολλέγιο Αθηνών της εκπαιδευτικού Ευφροσύνης Μπουλούτα, η οποία είχε «συλλάβει για αντιγραφή τον υιό του πρωθυπουργού»

Το κείμενο της ανακοίνωσης:

Πέντε ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα το ΚΥΣΔΕ έκανε ένα πρώιμο δώρο στην πρωθυπουργική οικογένεια, στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και στους ιδιοκτήτες των ιδιωτικών σχολείων. Κατόπιν άνωθεν εντολών (;) και με παράνομη σύνθεση (την οποία είχαν αλλοιώσει, αποβάλλοντας τους αιρετούς της ΟΙΕΛΕ) οι τρεις διορισμένοι από τον Υπουργό Παιδείας δημόσιοι «λειτουργοί» - μέλη του ΚΥΣΔΕ αποφάσισαν να «εκτελέσουν» την εκπαιδευτικό Ευφροσύνη Μπουλούτα, απολύοντάς την με το πρόσχημα ότι «δεν είχαν αρκετά στοιχεία» για να αποδείξουν ότι υφίσταται θέμα καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος της καταγγελίας σύμβασης εκ μέρους της διοίκησης του Κολλεγίου Αθηνών. Με λίγα λόγια το ΚΥΣΔΕ θεωρεί πως μια εκπαιδευτικός με 21 έτη υπηρεσίας, που είχε αξιολογηθεί θετικά από τη διοίκηση του σχολείου, απολύθηκε «όλως τυχαίως» και επελέγη «συμπτωματικά» μέσα από εκατοντάδες συναδέλφους της προς απόλυση λίγες ημέρες αφού συνέλαβε τον υιό του πρωθυπουργού να αντιγράφει!

Με την κυνικότητα επαγγελματιών τα διορισμένα μέλη του ΚΥΣΔΕ δεν χρειάστηκαν πολύ ώρα για να ξεμπερδέψουν με την αποστολή τους. Απέρριψαν με συνοπτικές διαδικασίες, τόσο το αίτημα της εκπαιδευτικού για αναβολή της διαδικασίας τη Δευτέρα, ώστε να παραστεί ο νομικός της εκπρόσωπος Γ. Κατρούγκαλος, όσο και τα αιτήματα εξαίρεσής τους που είχαν κατατεθεί και ανακοίνωσαν την κατάπτυστη απόφασή τους. Αποφάσισαν ότι δεν πρέπει να εξαιρεθούν οι ίδιοι, (ενώ είχαν αποφασίσει την αποβολή των «ενοχλητικών» της ΟΙΕΛΕ) για να ολοκληρώσουν το «θεάρεστο» έργο τους.

Η απόφαση του ΚΥΣΔΕ έχει ιστορική σημασία και θα επιφέρει δραματικές συνέπειες στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Αποτελεί κατ' ουσίαν υπογραφή συμβολαίου θανάτου για χιλιάδες ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς και χαριστική πράξη για τους σχολάρχες. Με αυτόν τον τρόπο ανάβει το πράσινο φως σε όλα τα υπηρεσιακά συμβούλια της εκπαίδευσης να απολύουν χωρίς έλεγχο όλους τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς που προτείνονται από τον ιδιοκτήτη ενός σχολείου προς απόλυση.

Αποφάσισαν μόνοι τους  ότι δεν πρέπει να εξαιρεθούν!!!!

Η απόφαση του εκτελεστικού αποσπάσματος του ΚΥΣΔΕ ήταν η χαριστική βολή, όχι μόνο σε μια γενναία εκπαιδευτικό που απολύθηκε, επειδή έπραξε το χρέος της, αλλά για ολόκληρη την εκπαίδευση. Θυσιάζει στο βωμό της αναλγησίας, της αλαζονείας και της αυταρχικότητας του πρωθυπουργού και του αδελφού του, Προέδρου του Κολλεγίου, μια εργαζόμενη, πετώντας την στον Καιάδα της εξαθλίωσης. Αποδεικνύει ότι κάποιοι θεσμοί στη χώρα δεν λαμβάνουν αποφάσεις με βάση τους νόμους, αλλά με βάση το δίκαιο του ισχυρού.

Η ΟΙΕΛΕ δεν πρόκειται να αφήσει έτσι την υπόθεση. Θα χρησιμοποιήσει κάθε πολιτικό και ένδικο μέσο για να ανατρέψει την απόφαση της παράνομης σύνθεσης του ΚΥΣΔΕ. Η δικαιοσύνη και οι θεσμοί που λειτουργούν ακόμη σ' αυτό τον τόπο θα δώσουν την απάντηση σε όσους θεωρούν ότι η πολιτική και οικονομική ισχύς τους επιτρέπουν να βιάζουν το Σύνταγμα, τους νόμους και τα δημόσια αγαθά.

πηγή: αυγή

πάντως είναι σίγουρη η ασυλία λόγω εθνικής μαλακίας..

ΝΕΑ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ, ΝΕΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ*

Φτάσαμε αισίως στην τρίτη δανειακή σύμβαση, μία για κάθε μνημόνιο. Η πρώτη, είχε κατατεθεί προς κύρωση στη Βουλή το Μάιο του 2010 αλλά αποσύρθηκε, χωρίς ποτέ να κυρωθεί. Η δεύτερη, το Φεβρουάριο του 2012 είχε κατατεθεί στη Βουλή ως σχέδιο όχι μία, αλλά τρεις φορές, την πρώτη ως παράρτημα 13 στο νόμο 4046/2012 σε νόμο, την δεύτερη ως Πράξη Νομοθετικού Περιεχόμενου (ΠΝΠ) και την τρίτη στον νόμο που κύρωσε την ΠΝΠ. Και η τρίτη, η οποία ενσωματώνει τις ρυθμίσεις του τρίτου μνημονίου, συμπεριλήφθηκε σε ΠΝΠ και κυρώθηκε με το πρόσφατο πολυνομοσχέδιο.

Σε όλες τις περιπτώσεις, η γελοιοποίηση του ελληνικού κοινοβουλίου να εγκρίνει συνεχώς χωρίς ποτέ να συζητά παραλλαγές του ίδιου κειμένου συνδυάζεται με τη συνέχιση της αντισυνταγματικής πρακτικής της μη κύρωσης. Και τούτο γιατί το Σύνταγμα μας δεν προβλέπει την έγκριση σχεδίων, αλλά την κύρωση ήδη ολοκληρωμένων και υπογραμμένων διεθνών συμβάσεων. Η πρόβλεψη ότι οι δανειακές αυτές συμβάσεις θα ισχύουν από την υπογραφή τους, χωρίς κύρωση από την Βουλή, παραβιάζει τα άρθρα 28 παρ. 2 και 36 παρ. 2 του Συντάγματος, καθώς και το διεθνές δίκαιο.

Ως προς τις ουσιώδεις ρυθμίσεις τους, οι συμβάσεις αυτές έχουν μικρές διαφορές, πάντα προς το χειρότερο. Για παράδειγμα, η δεύτερη σύμβαση περιλαμβάνει ακόμη πιο δρακόντειες διατάξεις και από την πρώτη ως προς τις δυνατότητες ευθείας επέμβασης των δανειστών στα εσωτερικά της χώρας μας. Εντελώς ενδεικτικά, αυτή δεν επαναλαμβάνει απλώς, όπως και η πρώτη και η παρούσα, τη ρήτρα παραίτησης από τις ασυλίες της εθνικής κυριαρχίας και την απαγόρευση κάθε μελλοντικής αναδιάρθρωσης του χρέους με όρους που να συμφέρουν τη χώρα μας, αλλά προβλέπει και ρητές «υποχρεώσεις για επιθεωρήσεις, πρόληψη απάτης και ελέγχους».

Με την προκλητική αυτή διατύπωση, για να προφυλαχθούν οι εταίροι μας από «απάτη» σε βάρος τους από το ελληνικό δημόσιο, θα πρέπει να ανεχόμαστε την άμεση παρέμβαση γκαουλάιτερ που θα έχουν πρόσβαση (στην πραγματικότητα έλεγχο, καθοδήγηση και εντολή) σε κάθε πτυχή άσκησης δημόσιας εξουσίας στον τόπο μας. (Το πιο ωραίο είναι ότι, επειδή έχουν αντιληφθεί την πλήρη νομική αβασιμότητα και επισφάλεια των γνωμοδοτήσεων του Νομικού Συμβουλίου που ζητούν και λαμβάνουν υπέρ της συνταγματικότητας των τερατωδιών αυτών, ως αναπόσπαστο τμήμα των συμβάσεων, έχουν περιλάβει όρο κατά τον οποίο εάν αυτές αποδειχθούν ανακριβείς και η σύμβαση αντισυνταγματική, αυτό θα συνιστά απάτη σε βάρος τους εκ μέρους της Ελλάδας! Σπάνιο δείγμα προτεσταντικής αίσθησης μαύρου χιούμορ…) .

Στην τρίτη, την πλέον πρόσφατη, το μαύρο χιούμορ γίνεται φαρσοκωμωδία: το διεθνές γραφείο που είχε ετοιμάσει το σχέδιο της ανάλογης γνωμοδότησης (που, τυπικά, υπογράφεται από τον «δικό μας» Νομικό Σύμβουλο του Υπουργείου Οικονομικών) υπέδειξε, στο πλαίσιο του επαγγελματισμού του, δύο εκδοχές του σημείου 14: Με την πρώτη ο Νομικός Σύμβουλος θα γνωμοδοτούσε ότι δεν απαιτείται το Κοινοβούλιο να κυρώσει την Σύμβαση και με την δεύτερη, εναλλακτική της πρώτης, ότι η Σύμβαση έχει νόμιμα κυρωθεί. Επειδή δε το αλλοδαπό γραφείο δεν ήταν βέβαιο για το ποιες διατάξεις εφαρμόζονταν έθεσε με πλάγια γράμματα και σε αγκύλη την εξής υπόδειξη: [«εισάγετε κατάλληλη αναφορά των διατάξεων του Ελληνικού Δικαίου»].

Οι φωστήρες της κυβερνητικής πλειοψηφίας, όχι μόνον δεν κατάλαβαν ότι έπρεπε να επιλέξουν μία από τις δύο εκδοχές και έβαλαν στο σχέδιο και τις δύο, αλλά υπέβαλαν στο ελληνικό κοινοβούλιο την ταπείνωση να ψηφίσει και την υπόδειξη προς τον εαυτό του, ως μέρος του κειμένου: [«εισάγετε κατάλληλη αναφορά των διατάξεων του Ελληνικού Δικαίου! Είναι το θεσμικό ανάλογο (mutatis mutandis, που λένε οι νομικοί) με το πάθημα του δυστυχισμένου εκείνου καθοδηγητή που στην διαδήλωση μαζί με τα συνθήματα φώναζε και την υποσημείωση «μία η ντουντούκα, τέσσερις εμείς»…

Δυστυχώς, πέραν των ανωτέρω, η ρήτρα παραίτησης από τις ασυλίες της εθνικής κυριαρχίας δεν είναι για γέλια. Η πρόβλεψη των συμβάσεων κατά την οποία «ούτε ο Δανειολήπτης ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας» είναι απολύτως πρωτοφανής και ταπεινωτική για ανεξάρτητο κράτος.

Στο χέρι μας να μην επιτρέψουμε τη συνέχιση του εξευτελισμού.

* Ο Γιώργος Κατρούγκαλος είναι Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

πηγή: iskra