Τὰς γὰρ ἡδονὰς

Πάντως κι αυτοί οι αρχαίοι, όλα τα έχουν πει, ε παιδιά?! Σου 'ρχεται ο νεαρός Σοφοκλής και σου γράφει την Αντιγόνη, που από πολλούς ειδικούς θεωρείται η κορυφαία Τραγωδία τόσο από πλευράς αρχιτεκτονικής δομής όσο και διαλόγου, η οποία συνοδεύεται από σπάνια δραματική τέχνη και ανθρώπινη συγκίνηση.

Και σου πετάει λοιπόν ο Σοφοκλής προς το τέλος τον Άγγελο (που εκφράζει την κοινή γνώμη) να απευθύνεται στον χαροκαμένο Κρέοντα που μόλις έχει μάθει για τις αυτοκτονίες του γιου του, της γυναίκας του και της Αντιγόνης και να ρίχνει την ατακάρα:

Μάζεψε όσα πλούτη θέλεις, απέκτησε όση εξουσία φιλοδοξείς. Χαρά, έχεις χαρά? Αυτό μετράει. Όλα τα άλλα δεν είναι ούτε καπνού σκιά μπροστά στη γλύκα της χαράς!

Για την ακρίβεια:

[.....]

Τὰς γὰρ ἡδονὰς
ὅταν προδῶσιν ἄνδρες, οὐ τίθημ’ ἐγὼ
ζῆν τοῦτον, ἀλλ’ ἔμψυχον ἡγοῦμαι νεκρόν.
Πλούτει τε γὰρ κατ’ οἶκον, εἰ βούλει, μέγα,
καὶ ζῆ τύραννον σχῆμ’ ἔχων, ἐὰν δ’ ἀπῇ
(1170) τούτων τὸ χαίρειν, τἆλλ’ ἐγὼ καπνοῦ σκιᾶς
οὐκ ἂν πριαίμην ἀνδρὶ πρὸς τὴν ἡδονήν.

[...]

Και τώρα όλα έσβησαν· γιατί, όταν θα χάσει
πια τη χαρά ο άνθρωπος, τότε πως ζει δε λέω,
μονάχα ζωντανό νεκρό εγώ τον λογαριάζω.
Σώριαζε μες στο σπίτι σου τα πλούτη, αν σ' αρέσει,
και ζήσε και βασιλικά· όμως όταν σου λείπει
απ' όλα ετούτα η χαρά, τ' άλλα δεν τ' αγοράζω
ούτε και με καπνού σκιά μπρος στης χαράς τη γλύκα.

Μτφρ. Στ. Μπαζάκου–Μαραγκουδάκη. 1996. Αρχαία Ελληνική Τραγωδία. Σοφοκλής. Αντιγόνη. Αθήνα: Dian Books.

πηγή κειμένου: greek-language

παρθενωνοκοίτες

[εναλλακτικός τίτλος:]

θα μοιάζει με πιστοποιητικό αθωότητας, αλλά κατά βάθος θα είναι πιστοποιητικό μαλακίας

Παρθενώνες και βελανίδια

2 Μαΐ, ’16

Το Μεγάλο Σάββατο πέθανε ο πρώην υπουργός και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Αθανασόπουλος. Ο Νίκος Αθανασόπουλος, ως αντεισαγγελέας, είχε χειριστεί -μαζί με τον ανακριτή Χρήστο Σαρτζετάκη και τον εισαγγελέα Παύλο Δελαπόρτα- την υπόθεση της δολοφονίας του βουλευτή της Αριστεράς Γρηγόρη Λαμπράκη, ενώ το 1991 καταδικάστηκε για το σκάνδαλο με το γιουγκοσλαβικό καλαμπόκι και φυλακίστηκε για 19 μήνες.

Η υπόθεση με το γιουγκοσλαβικό καλαμπόκι αφορούσε την πώληση γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού από ελληνική κρατική εταιρεία σε χώρες της ΕΟΚ, αφού πρώτα το καλαμπόκι είχε βαφτιστεί ελληνικό.

Θεωρώ πταίσμα την υπόθεση του γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού, μπροστά στα σκάνδαλα που έγιναν και γίνονται -από πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις- στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όταν υπάρχουν υποθέσεις όπως αυτή της Siemens, η υπόθεση με το γιουγκοσλαβικό καλαμπόκι μοιάζει αστεία.

Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι η φράση που απηύθυνε ο Νίκος Αθανασόπουλος στον Βέλγο αξιωματούχο Εμίλ Μένενς, προϊστάμενο του Τμήματος Καταπολέμησης της Απάτης, ο οποίος είχε καταθέσει στο δικαστήριο εναντίον του Αθανασόπουλου.

Ο Αθανασόπουλος γύρισε και είπε στον Βέλγο αξιωματούχο «όταν εμείς οι Έλληνες χτίζαμε Παρθενώνες, εσείς οι βάρβαροι τρώγατε βελανίδια».

Δηλαδή, ένας υπουργός πιάνεται με την γίδα στην πλάτη -κι εγώ δέχομαι πως ο Αθανασόπουλος και οι άλλοι υπεύθυνοι για το καλαμπόκι είχαν αγνές πατριωτικές προθέσεις-, και αυτό που έχει να πει είναι πως «όταν εμείς οι Έλληνες χτίζαμε Παρθενώνες, εσείς οι βάρβαροι τρώγατε βελανίδια».

Δεν ήταν μόνο ο Νίκος Αθανασόπουλος που είχε αυτή την άποψη.

Είναι πάρα πολλοί οι Έλληνες που πιστεύουν πως το να είσαι Έλληνας είναι πιστοποιητικό αθωότητας.

Δηλαδή, αρκεί να έχεις γεννηθεί στην Ελλάδα, για να είσαι αθώος για όλα.

Εμείς οι Έλληνες είμαστε όλοι αθώοι γιατί οι προγονοί μας έχτισαν τον Παρθενώνα, και οι άλλοι είναι όλοι ένοχοι επειδή οι προγονοί τους ήταν βάρβαροι.

Αυτή η λογική εξηγεί πολλά από τα δεινά της Ελλάδας.

Πάντως, αν υπάρχει Παράδεισος, μην πείτε στην πόρτα στον Άγιο Πέτρο πως, όταν οι Έλληνες έχτιζαν Παρθενώνες, ο Χριστός δεν είχε γεννηθεί ακόμα.

Μπορεί να θυμώσει και να σας στείλει στην …Ελλάδα.

πηγή: pitsirikos

black μπεεε

                  

Black Μπεεε

μια ταινία του Θόδωρου Μαραγκού

 Στις 19 Οκτωβρίου του 1752, οι ανασκαφές του Σουηδού αρχιτέκτονα και μηχανικού Καρλ Βέμπερ, αποκάλυψαν την αρχαία πόλη του Ερκολάνο (Herculaneum=Ηράκλειο) που είχε θαφτεί από ένα στρώμα λάβας πάχους 20 μέτρων του Βεζούβιου. Οι έρευνες θα φέρουν στην επιφάνεια, μεταξύ άλλων, πάνω από 1.000 απανθρακωμένους πάπυρους, οι οποίοι βρίσκονταν στην ονομαζόμενη πλέον «Βίλα των Παπύρων», που ανήκε στον Πίσωνα, πεθερό του Ιούλιου Καίσαρα. Μερικοί από τους πάπυρους (περίπου 50) καταστράφηκαν γιατί οι εργάτες αρχικά νόμισαν ότι ήταν καμμένα ξύλα. Τα άγνωστα κείμενα των υπόλοιπων παπύρων, που έγινε κατορθωτό να αναγνωστούν με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας της ΝΑΣΑ, μόλις τα τελευταία χρόνια, ανήκουν κατά κύριον λόγον στην επικούρεια φιλοσοφία (μερικά κείμενα είναι του ίδιου του Επίκουρου, ενώ κάποια άλλα του Φιλόδημου).

Η «Βίλα των Παπύρων», φαίνεται ότι λειτουργούσε ως πνευματικό κέντρο φιλοξενώντας έργα Ελλήνων και Λατίνων φιλοσόφων, και βάση αυτού δημιουργήθηκε η πλούσια ιδιωτική βιβλιοθήκη που αποτελούσαν οι πάπυροι. Οι πάπυροι, που φυλάσσονται σήμερα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Νάπολης, φαίνεται να έχουν κινήσει το ενδιαφέρον για την μελέτη τους, όλων πλην των Ελλήνων που έδειξαν σχεδόν ανύπαρκτο ενδιαφέρον. Μια απ' τις εξηγήσεις που δίνεται, πέραν της κατάστασης βυθιότητας της ελληνικής πολιτείας, είναι πως η επικούρεια φιλοσοφία προκαλεί εμετούς και εξανθήματα στην Εκκλησία, καθώς είναι γνωστές οι θέσεις του Επίκουρου για τις υπερφυσικές ιδιότητες που αποδίδονται στους θεούς (βλέπε και «επικούρειο παράδοξο») και την μετά θάνατον ζωή, αλλά και τις απόψεις του για την πραγματική ζωή και τις απολαύσεις, οι οποίες για τον Ιουδαιοχριστιανισμό θεωρούνται μέγα αμάρτημα.

Ο σκηνοθέτης Θόδωρος Μαραγκός με την ταινία του «Black μπεεε», καυτηριάζει αυτήν την απάθεια και προσπαθεί να εξηγήσει την ελληνική στάση μέσα από τον Δημητράκη, που προσπαθεί να καταλάβει ποιοι τον μεταμόρφωσαν από άνθρωπο σε πρόβατο και του στέρησαν την γνώση. Οι κεντρικοί πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο γιος του Θόδωρου Μαραγκού, Στάθης από την Κύμη και ο Ιταλός με το ελληνικό όνομα Αίγισθος από την...Κύμη (Cuma) της Ιταλίας, ο οποίος μιλάει και καταλαβαίνει τα ελληνικά πολύ καλά. Κάποιοι άλλοι δε Ιταλοί, μιλούν τα ελληνικά καλύτερα κι από πολλούς Έλληνες.

Η ταινία-οδοιπορικό του Θόδωρου Μαραγκού, κέρδισε το Δεύτερο Κρατικό Βραβείο Τεκμηρίωσης στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 2005. Η προβολή της όμως στους κινηματογράφους υποβαθμίστηκε και στην ουσία υπονομεύτηκε, καθώς ήταν αρκετά «ενοχλητική»...