ΛΟΟΟΟΟΛ

Πετάγομαι στου Μαρινόπουλου να φέρω μπύρες...

Στο μεταξύ, ας του πει κάποιος, με τρόπο όμως, μη τρομάξει, ότι είναι ο Καπιταλισμός ηλίθιε κύργιε Αντιπρόεδρε. Ας ψαχτεί λίγο, μήπως είναι κι αυτός αριστερός και απλά δεν το ξέρει.

Είναι ο Καπιταλισμός Κωστή μου, που μου επιτρέπει εμένα που έχω λεφτά, ή έχω τα κονέ να βρω λεφτά, να ανοίξω μια ΑΕ, να βγάζω τα άντερά μου κι εγώ σαν φυσικό πρόσωπο να δηλώνω εισοδήματα λιγότερα κι από συνταξιούχο των 400, ΝΟΜΙΜΟΤΑΤΑ. Αν θέλω να κάνω χοντρό παιχνίδι, να το κάνω ανεμπόδιστα με τις κατάλληλες γνωριμίες πολιτικών και δημοσιογραφούντων και αν κάτι στραβώσει, να μπορώ να τραβήξω μία πτωχευσάρα και θα'χω να κάνω με τη συνείδησή μου (χαχαχα) και μόνο. Αυτά που είχα κονομήσει τα χρόνια τα καλά, είναι γραμμένα στα παιδιά μου, στα σκυλιά μου, στα νησιά κέϋμαν θαμμένα, όπου γουστάρω ρε, τι θες? Ελεύθερη οικονομία δεν έχουμε? Κουμάντο στα λεφτά μου ρε άπλυτε? Και ούτε γάτα, ούτε ζημιά Κωστή μου.

Και αυτά είναι τα νόμιμα Αντιπροεδράρα μου. Στο ξαναλέω. Είναι ΝΟΜΙΜΟ όλο αυτό που περιγράφω. Που να πάμε στα παράνομα....Κάθεσαι? Ή μάλλον άστο Κωστή μου, άστο μη σε ταράξω και πέσεις από κάνα σύννεφο κι έχουμε άλλα.

αυθαίρετο υπό κατεδάφιση

Υπάρχουν διάφορα νούμερα επώνυμα ή και λιγότερο επώνυμα, που εκφράζουν καθημερινά ακριβώς αυτό που είναι η δεξιά σήμερα. Αυτό που ήταν πάντα δηλαδή. Η μόνη διαφορά είναι ότι σήμερα, είναι πιο απενοχοποιημένη. Αυτό που ξέρει να κάνει δηλαδή, το κάνει πιο ξεδιάντροπα. Έχουμε προβάλλει κατά καιρούς διάφορα τέτοια μπογδανοειδή, κυρίως για ψυχαγωγικούς λόγους.

Από τα διάφορα λουμπενάρια wannabe-λακέδες της Εξουσίας όμως, μέχρι τον Αντιπρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης και μελλοντικό υπερουργό (και όχι απλό υπουργό), υπάρχει μια απόσταση, όπως και να το κάνουμε. Όσο χαμηλά και να έχει πέσει ο τηλεπωλητής, η θέση του στη νουδού και ειδικά ο ρόλος που του έχουν αποδώσει τα ΜΜΕ, τον καθιστούν πρωταγωνιστή της πολιτικής σκηνής σε τούτο τον γιδότοπο.

Το ΣτΕ προχθές έβγαλε μια αμφιλεγόμενη αν και καθ'όλα σεβαστή απόφαση, που οδηγεί σε παραγραφή χιλιάδες εκκρεμείς υποθέσεις φοροαποφυγής και φοροδιαφυγής. Η μπάλα παίρνει και τις περίφημες λίστες λαγκάρντ, μπόργιανς κτλ.

Είναι γνωστή σε όλους η ένοχη κωλυσιεργία όλων των τελευταίων κυβερνήσεων στη διερεύνηση της υπόθεσης των λιστών, κάτι που αποτελεί άλλη μια ισχυρή ένδειξη, ότι το μπουρδέλο ζει και βασιλεύει (μιας και φροντίσαμε απλά, να αλλάξουμε την τσατσά).

Ξέρετε πως πάει η υπόθεση έτσι?..
Διάφοροι φραγκάτοι που δεν θέλουν να πληρώσουν φόρους, είτε γιατί τα φραγκάκια τους δεν βγαίνουν και από πολύ νόμιμες δουλίτσες, είτε γιατί απλά έτσι γουστάρουν και μπορούν, εκμεταλλεύονται διάφορα νομότυπα καλούδια "ελευθερίας" του καπιταλισμού (όπως το καθεστώς των οφσόρ πχ) και φτάνουμε στο παράδοξο, πασίγνωστα επιχειρηματικά βουνά να έχουν μικρότερη φορολογική δήλωση από σένα κι από μένα. Και όλο αυτό να είναι "νόμιμο". (Και αν είσαι ξεδιάντροπος, ως "νόμιμο", το θεωρείς και "ηθικό". Και συνεχίζεις να "χτίζεις" "καριέρα")

Κλασική περίπτωση δηλαδή ασυδοσίας των ισχυρών, που σε μπανανίες όπως η δικιά μας, συνηθίζουν να καταπατούν ακόμα και αυτά τα ελάχιστα προσχήματα, που υπάρχουν στις "ελεύθερες" οικονομίες υπέρ των πολλών.

Η απόφαση αυτή, όπως ήταν φυσικό, προκάλεσε αρκετή συζήτηση, αφού έχει και συνέπειες και πολιτικές προεκτάσεις. Ο καλός μας Αντιπρόεδρος λοιπόν, έσπευσε (ως συνήθως) να σχολιάσει, έχοντας καταφανέστατα στο νου, το που απευθύνεται και για ποιους αγωνιά. 

Κι έτσι ο λατρεμένος, κάνοντας μια νεοφιλελέδικη πιρουέτα που θα ζήλευε κάθε πορτοσάλτε που σέβεται τον εαυτό του, μίλησε για αυθαιρεσία του Κράτους που (επιτέλους και καθυστερημένα), είπε να το σκεφτεί να ασχοληθεί.

Αν μη τι άλλο, οφείλουμε να υπογραμμίσουμε την ειλικρίνειά του.

ΤΩ ΑΓΝΩΣΤΩ ΔΑΣΚΑΛΩ

Ο δάσκαλος της τάξης σας εύχεται καλό καλοκαίρι

9 Ιούν, ’16

Για τη μαυρίλα της εκπαίδευσης έχουν γραφτεί εκατομμύρια κείμενα. Τα χρόνια που περνάμε στο σχολείο, έχουν καταλυτική επίδραση στον ψυχικό μας κόσμο.

Ο μαθητής –ενταγμένος ή όχι – στο πλαίσιο που ορίζει το σχολικό περιβάλλον, περνά μπόλικα χρονάκια στην αίθουσα και στο προαύλιο.

Αποκτά στάσεις και δεξιότητες που είναι καθοριστικές για την κατοπινή του συμπεριφορά ως πολίτης.

Ακόμη και γράμματα να μη μάθει, θα μάθει να συνυπάρχει με τον τρόπο του και αναγκαστικά θα αλληλεπιδράσει με τα υπόλοιπα μέλη της σχολικής κοινότητας.

Για τη μιζέρια και την αναποτελεσματικότητα της δημόσιας εκπαίδευσης στη χώρα μας έχουν γραφτεί εκατομμύρια κείμενα.

Είναι ένα θέμα όπου όλοι έχουν την άποψή τους (συνήθως αποψάρα), στηριζόμενη τις περισσότερες φορές στις άμεσα βιωμένες προσωπικές εμπειρίες που είχε ο καθένας ως μαθήτρια– μαθητής και στις έμμεσες εμπειρίες που είχε ή έχει, ως γονέας ή συγγενής μαθητή.

Με αφορμή το τέλος της σχολικής χρονιάς, επιτρέψτε μου (έτσι για αλλαγή ), να γράψω για μια άλλη από τις πολλές όψεις της σχολικής καθημερινότητας.

Ένα πουλάκι μου είπε πως, μέσα στα σκατά της δημόσιας εκπαίδευσης, κάποιοι μαθητές και κάποιες μαθήτριες ένοιωθαν ασφαλείς στην τάξη τους, περισσότερο κάποιες φορές από όσο ένιωθαν στα σπίτια τους.

Μου είπε επίσης πως κάποια παιδιά βίωσαν πρωτόγνωρα συναισθήματα αποδοχής και ενισχύθηκε η τσαλαπατημένη από το οικιακό περιβάλλον τους αυτοεκτίμηση.

Μου ψιθύρισε -το πουλάκι ντε- ότι κάποιοι μαθητές (άκουσον – άκουσον ) μορφώθηκαν.

Τελειώνοντας μια τάξη του δημοτικού, είχαν παρακολουθήσει θεατρικές παραστάσεις και είχαν ξεναγηθεί σε μουσεία και χώρους πολιτισμού, που με τους γονείς τους -για πολλούς και διάφορους λόγους- δεν το έκαναν.

Μου είπε ακόμα πως κάποιοι μαθητές έμαθαν να χορεύουν, έμαθαν απέξω και τραγούδησαν πάνω από 20 τραγούδια.

Από παραδοσιακά, Τσιτσάνη, Μάρκο, μέχρι Χατζιδάκι και Λάγιο.

Το βρωμόπουλο μου είπε κιόλας πως σε κάποιες τάξεις η δασκάλα έβαλε τα παιδιά να γράψουν ποίημα ομαδικά και ο δάσκαλος της μουσικής τους το μελοποίησε και έγινε το τραγούδι της τάξης.

Μου κελάηδησε, πως κάποια παιδιά έπαιξαν για πρώτη φορά στη ζωή τους θέατρο, πως έγραψαν και διόρθωσαν μόνοι τους μέσα στη χρονιά δεκάδες κείμενα, πως έκαναν μαθηματικά παίζοντας παιχνίδια, πως φύτεψαν στο προαύλιο λουλούδια.

Μου είπε κι άλλα.