Η «Ανάπτυξη» είναι η Κοκκινοσκουφίτσα των φιλελέδων. (δεν το μάθατε από εμένα)
Ο καρπός λοιπόν μιας
ξέφρενης νύχτας στην Πάολα μεταξύ μιας μεθυσμένης Δαπίτισσας κι ενός μπούλη Οννεδίτη, πηγαίνει νέες-θέσεις-εργασίας στη γιαγιά-λαό (που εδώ και χρόνια τα’χει
χάσει).
Ο κακός λύκος-Κράτος
με «ανθρωπισμούς» και άλλους λαϊκισμούς, κερδίζει την εμπιστοσύνη της γιαγιάς-λαού
και την-τον κάνει μια χαψιά.
Εννοείται ότι ο κακός
λύκος-Κράτος είναι παιδί ενός σιωνιστή και μιας άπλυτης μπολσεβίκας, που τους ένωσε
το κοινό μίσος για τον Ελληναρά.
Κι επειδή τα
παραμύθια είναι βγαλμένα μέσα απ’τη ζωή, ο κακός λύκος-Κράτος είναι άπληστος
και δεν του φτάνει που έφαγε τη γιαγιά (το παρόν και το παρελθόν), θέλει να
φάει και την κοκκινοσκουφίτσα-Ανάπτυξη μαζί με τα καλούδια της -
νέες-θέσεις-εργασίας (δηλαδή το μέλλον).
Φτιασιδώνεται λοιπόν
με μισθάρες, άδειες και επιδοματάρες και αρχίζει τη μικρή και άβγαλτη
κοκκινοσκουφίτσα-Ανάπτυξη στο μπίρι-μπίρι για Δημόσιες Επενδύσεις, για μήνες που
μπαίνουν και μετά βγαίνουν και τέτοια.
Κι εκεί που είναι
έτοιμος να τη φάει, πετάγεται ο τζημερόμορφος επενδυτής απ’την αλλοδαπή, ο οποίος με
όπλο μια μυτερή οφσόρ στο χέρι εξοντώνει τον κακό-λύκο και σώζει την αχώνευτη γιαγιά-Λαό
και την αθώα παιδούλα.
Για τους αγαθούληδες
φιλελέδες το παραμύθι τελειώνει εδώ. Αυτό που δεν μαθαίνουν, είναι το ότι ο επενδυταράς είναι ένας
τυχοδιώκτης που ψάχνει για μαλάκες, να χτυπήσει στο ψαχνό και να φύγει. Τρώει
την μικρή περιουσία της γιαγιάς, εκμεταλλεύεται την εγγονή όσο περνάει η μπογιά
της και την κάνει μια μέρα για άλλες επεγδύσεις, αφήνοντας πίσω 3 ανήλικα και
πολλά χρέη.
Όλα αυτά συμβαίνουν
στα παραμύθια.
