Ding-Dong! The Witch Is Dead

Σαν σήμερα το 2013 πέθανε η Μάργκαρετ Θάτσερ. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εποχής, το χαρμόσυνο αυτό γεγονός γιορτάστηκε δεόντως από εκατοντάδες χιλιάδες Βρετανούς σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο.

Υπάρχουν βέβαια και διάφορα λούμπεν τζημεροειδή που (οι πολιτικές της δεν τα άφησαν άνεργα και) τη λατρεύουν. 

Το ποστ είναι αφιερωμένο σ'αυτά τα φουκαριάρικα.

Ο μύθος της οικονομικής ανάπτυξης της Θάτσερ.

Οικονομολόγοι του Κέιμπριτζ αποδομούν τον «θατσερισμό» και το οικονομικό μοντέλο του σκληρού φιλελευθερισμού.

Οι πολιτικές της Μάργκαρετ Θάτσερ των ιδιωτικοποιήσεων, της απορρύθμισης της αγοράς και της φορολόγησης των χαμηλών εισοδημάτων απέτυχαν να τονώσουν την ανάπτυξη, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που αμφισβητεί τα οφέλη των οικονομιών της ελεύθερης αγοράς.

Σε μια βαθιά ανάλυση των επιδόσεων της βρετανικής οικονομίας πριν και μετά το 1979, οικονομολόγοι του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, υποστηρίζουν ότι οι φιλελεύθερες πολιτικές που εφήρμοσε η Θάτσερ, συνοδεύτηκαν από ένταση της ανεργίας και των ανισοτήτων.

τα φιλελέδικα χάπατα και η αποανάπτυξη

Η εκδίκηση της υπερεργασίας

26 Αυγ, ’18

Αγαπητέ μου blogger

Κάμποσα χρόνια πριν, όταν οι οπαδοί της νεοφιλελεύθερης ανοησίας ήταν λίγοι και μαζεμένοι στο καβούκι τους, υπήρχε ένα σχόλιο που κάναμε για τη συστηματική υπερεργασία. Λέγαμε πως, αν σε μια θέση εργασίας υπάρχει διαρκής υπεραπασχόληση, τότε, είτε η δουλειά είναι κακώς ή καθόλου οργανωμένη, είτε χρειάζεται περισσότερα (ή καλύτερα) άτομα.

Υπήρχε, βέβαια, και η ελληνική ιδιαιτερότητα, όπου, εκτός από τα προηγούμενα που συνέβαιναν ταυτόχρονα, είχες και κάποιον ηλίθιο προϊστάμενο ή αφεντικό που το μοναδικό του ταλέντο ήταν να περιπλέκει τα πράγματα και να διογκώνει την εργασία, για να κάνει τη φιγούρα του στον ιδιοκτήτη ή επειδή πίστευε πως έτσι δείχνει το κύρος του.

Μετά μπήκαμε στον αστερισμό της εντατικοποίησης κι έτσι βρήκαν ευκαιρία πάμπολλα λαμόγια να βγάλουν φράγκα και αρκετοί δήθεν μανατζαραίοι να ξεδιπλώσουν τη μ@λακία που τους έδερνε τρέχοντας σε διάφορα χαζο-σεμινάρια διαχείρισης χρόνου.

‘’Time management’’ σου λέει, και σε καθίζει σε ταχύρυθμη εκπαίδευση για να σου μάθει πως θα χωρέσεις όσο το δυνατόν περισσότερες δραστηριότητες στο 14ωρο που έχεις βάλει για στόχο.

Επειδή οι 12 ώρες που καθημερινά καταθέτεις στον εργοδότη δεν αρκούν, αφού ο διπλανός σου πιάνει τις 14 και μοστράρεται για πιο σημαντικό πρόσωπο στη γαλέρα.

και Α και ΟΥ, κι ο ΤΣΙΠΡΑΣ στο ΜΑΞΙΜΟΥ

Να εδώ ο πιτσιρίκος, μας λέει για την "προσαρμοστικότητα" του Τσίπρα (ρεβιζιονισμό το λέγαμε παλιά Αλέξη, θυμάσαι?) και για το καθαρό κι εκσυγχρονιστικό πασόκ του, αλλά και για την τύχη του να έχει το διεφθαρμένο και ακροδεξιό τσίρκο της νουδού του Κούλη, να τον βοηθούν να ξανακερδίσει τις εκλογές.

Όλοι δουλεύουν για τον Αλέξη Τσίπρα

24 Αυγ, ’18

Τον Αύγουστο του 2018, οι Ευρωπαίοι εταίροι αποφάσισαν πως οκτώ χρόνια Μνημόνια είναι αρκετά για την Ελλάδα -αφού η αποστολή τους πέτυχε και η Ελλάδα είναι δεμένη πια δεκαετίες-, οπότε έβαλαν αυτοί τέλος στα Μνημόνια, αφενός γιατί κατάλαβαν πως οι Έλληνες έχουν παραδοθεί εδώ και χρόνια και δεν θα τους πείραζε να έχουν Μνημόνια για πάντα και αφετέρου επειδή δεν θα ήταν πολύ καλό για την προβληματική Ευρωπαϊκή Ένωση να έχει μια χώρα-μέλος δέκα χρόνια σε Μνημόνια.

Οι Έλληνες δεν έχουν παρά να υποκριθούν πως η Ελλάδα τελείωσε με τα Μνημόνια και πως είναι μια ανεξάρτητη χώρα με δική της πολιτική.

Τόσα και τόσα προσποιούνται οι Έλληνες -από το ότι είναι ο σπουδαιότερος λαός του πλανήτη μέχρι ότι ξέρουν τα πάντα-, στο ότι τελείωσαν τα Μνημόνια θα κολλήσουν;

Μπορούν μάλιστα όχι μόνο να το προσποιηθούν αλλά και να το πιστέψουν πραγματικά.

Εδώ πιστεύουν σε Παναγιές, θαύματα, ματιάσματα και άλλα τέτοια, πόσο δύσκολο λοιπόν να είναι να πιστέψουν πως τα Μνημόνια τελείωσαν και πως η Ελλάδα είναι μια κανονική χώρα;

Για κάποιους Έλληνες ήταν υπέροχα των χρόνια των Μνημονίων.

Το καλύτερο παράδειγμα είναι ο Αλέξης Τσίπρας.

Ο Τσίπρας δεν επέλεξε την Ιθάκη για την Ελλάδα και τα Μνημόνια αλλά για το δικό του ταξίδι προς την Ιθάκη-εξουσία που ήταν υπέροχο.

Το παιδί με το κόκκινο πουκάμισο που ξεκίνησε από την ΚΝΕ και έλεγε αρλούμπες για ελπίδες, για όνειρα που θα πάρουν εκδίκηση και για έφοδο στον ουρανό, έγινε πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Για την ακρίβεια, τον έκαναν πρωθυπουργό η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ που έβλαψαν εξίσου τη χώρα, την οδήγησαν στην χρεοκοπία και αποδείχτηκαν εντελώς ακατάλληλα κόμματα για κυβέρνηση. Ακόμα και στο προτεκτοράτο.

Έτσι, ο Αλέξης Τσίπρας, από κει που βαριόταν τη ζωή του με το να πίνει καφέδες με τους Δραγασάκηδες και τους Παπαδημούληδες, βρέθηκε πρωθυπουργός της Ελλάδας και να συναντιέται με την Μέρκελ, τον Ομπάμα, τον Κλίντον και την παγκόσμια πολιτική αφρόκρεμα.

Και να τα ταξίδια, οι σύνοδοι κορυφής, τα επίσημα γεύματα και οι συνεντεύξεις στα μεγαλύτερα ΜΜΕ του πλανήτη.

Και να τα φλας των φωτογράφων, όταν οι δούλοι του ανοίγουν την πόρτα της λιμουζίνας.

Καθόλου άσχημα για έναν νεαρό πολιτικό που δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει ποτέ πρωθυπουργός, αν η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ δεν οδηγούσαν την Ελλάδα στην χρεοκοπία και στα Μνημόνια.

Αν δεν ήταν τα Μνημόνια, ο Τσίπρας δεν θα γινόταν πρωθυπουργός και δεν θα μάθαινε αγγλικά.

Αρχίζω να πιστεύω πως η Ελλάδα μπήκε στα Μνημόνια, για να μάθει αγγλικά ο Τσίπρας.

Σε κάθε περίπτωση, όλοι δούλεψαν για τον Τσίπρα.

Και συνεχίζουν να δουλεύουν για τον Τσίπρα.

Μπορεί ο Τσίπρας να είναι πολιτικός απατεώνας αλλά ο Μητσοτάκης είναι ηλίθιος.

όχι τόσο βαθιά, είμαι Ευρωπαίος

Για σύνταξη στα 72 μιλάνε τώρα οι νεοφιλελέ σωτήρες μας. 

[Εφόσον βέβαια θα έχεις δουλειά μέχρι τα 72 σου. Αν δεν έχεις, είσαι απροσάρμοστος και άχρηστος για τις Αγορές, οπότε καλύτερα να παίρνεις τον πούλο σου νωρίτερα, γιατί μειώνεις και το κατά κεφαλή εισόδημα.]

Φταίμε κι εμείς όμως. Είναι τόσο μεγάλη η επιτυχία της Καπιταλισμάρας κι εμείς, οι άχρηστοι, οι αχάριστοι, αφήνουμε τους Ρουβίκωνες να αλωνίζουν με τα δολοφονικά τρικάκια τους και να τον βρίζουν. 

Πάμε και σκαλίζουμε οικονομικά σκάνδαλα και χοντρά μιζαρίσματα πολιτικών, για να αποπροσανατολιζόμαστε και να μην ασχολούμαστε με το πραγματικό πρόβλημα της κοινωνίας που είναι το άβατο στα Εξάρχεια. Οκ και το 6μηνο Βαρουφάκη.

να προσέχετε παιδιά, που βάζετε την υπογραφή σας και τα "laik" σας

παιδιά, από εδώ ο μενουμευρώπης ο George, που όταν δεν κάνει "laik", φακελώνει άπλυτους κουμουνισταραίους 

τζορτζίνο, τα παιδγιά

φαγωθήκαμε όλοι να σε γνωρίσουμε καλύτερα George

πες μας λοιπόν για το αγαπημένο σου χόμπι

[ΕΠΟΣ]

η δεξιά τσέπη και η ακροδεξιά

θαυμάστε προτεραιότητες φιλελέ/ευρωπαίου το 2018 μ.Χ.

οι φιλελέδες με τα χρυσαύγουλα διαφωνούν μόνο "επί της διαδικασίας" :)

είναι οι δύο όψεις του ίδιου λούμπεν νομίσματος

απλά οι μεν είναι πιο φλώροι από τους δε και ξέρουν ανάγνωση και γραφή

την ίδια τσέπη υπηρετούν

κασιδιάρα πσυχή

κρυπτοφασισμός ολούθε βρωμιάρες μέρες

πήραν κοινωνικό μέρισμα και αλλοδαποί και μαζί με τα συνήθη ύποπτα εθνίκια, βγήκαν να διαμαρτυρηθούν και διάφορα φιλελέδια :))

σύγχρονοι, ευρωπαίοι λιμπερτάριανς my ass

"του αδόλφου τα εγγόνια, η σαπίλα του ντουνιά"

Για να το ανεβάσω, έσβησα το όνομά της, αν και στα ίντερνετς κυκλοφόρησε μαζί με αυτό. Γιατί? Γιατί ντρέπομαι για λογαριασμό της. Αυτή μπορεί να μην ντρέπεται για αυτά που πιστεύει, γι'αυτό και τα γράφει άλλωστε, αλλά δεν είμαστε το ίδιο.

Όπως δεν ντρέπεται το τζημεροειδές, να αποκαλεί και τον Μίκη Θεοδωράκη "μπάρμπα". Αφού ξεράσετε ελεύθερα με το "καθαροί και νοικοκυρεμένοι", αναλογιστείτε λίγο, οι δικοί της πρόγονοι και μπάρμπες..τι να ήταν άραγε? :) Γερμανοτσολιάδες, δωσίλογοι, ταγματασφαλιτάρες και περήφανα χουντόσκυλα, τι άλλο? Εχέφρονες νοικοκυραίοι δηλαδή, που δεν αντιστάθηκαν στις νέες προκλήσεις, ούτε κάθησαν να γκρινιάζουν και να κλαίνε για την κατοχή και την χούντα, αλλά τις είδαν ως ευκαιρίες για "επιχειρείν".

τα ανεκμετάλλευτα δάση

Το φιλελεδιστάν στα καλύτερά του! Τοτζήμερο με το παραπάνω βάζει άνετα υποψηφιότητα για τη μαλακιάρα της χρονιάς, αν και ακόμα έχουμε Αύγουστο και οι αδωνίτσες έχουν πλέον λαλήσει από την στέρηση και υπόσχονται πολλά. Το μυαλό του φιλελέ είναι δύσκολο να αντιληφθεί έννοιες όπως "κοινό" ή "κοινωνία" κι έτσι κάτι που δεν έχει ιδιοκτήτη, δεν ανήκει πουθενά!

Η λύση λοιπόν είναι να τα δώσουμε όλα σε ιδιώτες! :) Το γαμημένο το κέρδος είναι αυτό που θα σβήνει τις πυρκαγιές. Το γαμημένο το κέρδος κινεί τα πάντα. Ο κόσμος προχωράει, ο άνθρωπος δημιουργεί και εξελίσσεται με κίνητρο το γαμημένο το κέρδος. Εσύ κι εγώ υπάρχουμε γιατί κάποιος κερδίζει ή έχει να κερδίσει από εμάς. 

Πάρε παράδειγμα τα δάση. Στέκονται έτσι για χρόοοονια, ανεκμετάλλευτα, χωρίς λόγο ύπαρξης, χωρίς να αποφέρουν κέρδη σε κάποιον. Κι έτσι καίγονται. Ας πρόσεχαν.

Ενώ αν τα δώσουμε για τσιμέντωμα και εκμετάλλευση, τι θα καεί? Το μπετόν ή οι πισίνες? Ο ιδιώτης ξέρει. Για μαλάκα τον περάσατε? Τα όποια δέντρα θα αφήσει ζωντανά, θα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της επενδυσάρας του και θα τα φυλάει σαν τα μάτια του. Θα'χει κάνει κι ένα συμβολαιάκι παροχής υπηρεσιών με καμιά εταιρεία πυρόσβεσης και έτσι μαγικά, το γαμημένο το κέρδος θα ξαναδώσει τη λύση που όλοι ψάχνουμε, εξασφαλίζοντας το απαραίτητο οξυγόνο για τις επόμενες γενιές των ανυποψίαστων τηλεθεατών και μάλιστα σε πολύ φιλικές τιμές!

οι όροι και τα όρη, τ'άγρια βουνά

Στις αρχές αυτού του μήνα, ο Άρειος Πάγος απεφάνθει, ότι η μη καταβολή των δεδουλευμένων δεν συνιστά βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας για τον εργαζόμενο. Τονίζω, ΔΕΝ συνιστά.

Για όσους έχετε την απορία, όχι, δεν είπαν τίποτα για το αν αυτό, συνιστά μεταβολή των όρων ζωής για τον εργαζόμενο. Υποθέτω ότι το δικαστήριο θα ήταν αναρμόδιο για να αποφανθεί γι αυτό. Εξάλλου τι να πουν? Ότι δεν συνιστά "βλάβη" (πολύ πλάκα έχουν τα νομικίστικα) για τη ζωή κάποιου, το να δουλεύει και να μην πληρώνεται? Λέτε να τολμούσαν να ΄λεγαν ότι δεν συνιστά βλαπτική μεταβολή των όρων ζωής κάποιου, όταν κρατάει όλο το κέρδος απ'τον κόπο του ο καργιόλης ο αφεντικός του? Δεν θέλω να λαϊκίσω, αλλά δεν θα τολμούσαν, γιατί θα τους διέψευδε η ίδια η ζωή. Μόλις προχθές μια 42χρονη αυτοκτόνησε, όντας απλήρωτη 15 μήνες.

Οι δικαστές και δη οι Αρεοπαγίτες δεν είναι τίποτα περίεργοι, που θέλουν να τρολάρουν την κοινωνία και μάλιστα σε περίοδο ανθρωπιστικής κρίσης. Δικάζουν και βγάζουν αποφάσεις βάση κάποιων νόμων. Στην αστική (και πολύ αστεία) δημοκρατία μας λοιπόν, είναι οκ να τον έχεις τον άλλο σκλάβο και να τον ταϊζεις μόνο με "μπράβο".

Σε ένα σοβαρό κράτος ο καπιταλισμός θα κρατούσε τα προσχήματα και θα έκοβε τον κώλο του αρχίδη, που τολμάει κι έχει απλήρωτους τους υπαλλήλους του. Για να μπορούν κι αυτοί να συνεχίσουν να ζούνε κάπως αξιοπρεπώς, να πληρώνουν τους φόρους τους, να καταναλώνουν και να ονειρεύονται με σκυφτό το κεφάλι μεγαλύτερο αυτοκίνητο. Να μπορούν να υπάρχουν (και αν το θες, να αποτελούν και "παράδειγμα προς μίμηση" για τους ακόμα χαμηλότερους στο ράνκινγκ, τους απόκληρους). Στην μπανανία μας όμως, αποφασίσαμε να είμαστε "ανταγωνιστικοί". Σε "προσφορά". Λίγο πριν την ημερομηνία λήξης.

πρώτη ύλη

Μέσα σ'αυτήν την αγριότητα των "ελεύθερων αγορών" και του καπιταλισμού που μας πάει γαμιώντας (σε Ανατολή και Δύση, πλέον), το να είσαι φιλελές προϋποθέτει μία απ'τις δύο συνθήκες: ή ανήκεις στην οικονομική ελίτ (οπότε κερδίζεις από όλη αυτή τη βαρβαρότητα και δεν σε αγγίζει), ή είσαι τέρμα ηλίθιος (αφού δεν καταλαβαίνεις ότι όλο αυτό αργά ή γρήγορα αποβαίνει εις βάρος σου).

Επειδή τα πάντα στη ζωή και τη φύση είναι ντεγκραντέ, υπάρχουν και κάποιοι που είναι φιλελέδες από αυτοπεποίθηση, θεωρώντας εαυτούς "ξύπνιους", που θα καταφέρουν αργά ή γρήγορα να εισχωρήσουν στην πρώτη κατηγορία, αλλά δεν ξέρουν οι καημενούληδες ότι κατά πάσα πιθανότητα θα παραμείνουν στη δεύτερη με την (μικροαστική) φαντασίωσή τους αγκαλιά (και τη γλίτσα του δρόμου ως μπόνους).

Το παραπάνω σίχαμα για παράδειγμα, εκ θέσεως ανήκει στην πρώτη κατηγορία. Θυμίζει λίγο σε κυνισμό τη ρήση του δικού μας άδωνι, που είχε πει το περίφημο "όποιος δεν προσαρμόζεται, πεθαίνει", αλλά υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά. Ο λατρεμένος αντιπρόεδρος, μας είπε κάτι που ισχύει. Είναι βάρβαρο μεν, απάνθρωπο, αλλά δατς λάϊφ σουίτχαρτ. Έτσι γίνεται στη φύση. Εκεί ο αδύναμος, αυτός που δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του περιβάλλοντός του, την έχει όντως άσχημα.

Εδώ έρχεται ο πολιτισμός, η εξέλιξη, η κυριαρχία της σκέψης πάνω στα ζωώδη ένστικτα και ο διαφωτισμός με κάποιες πανανθρώπινες αξίες που έφερε στο προσκήνιο, να μας ανυψώσουν λίγο, ώστε να μπορούμε να βλέπουμε και λίγο πιο πέρα απ'το ατομάκι μας και να μην μένουν όλοι αυτοί εκτεθειμένοι σ'αυτή την βαρβαρότητα.

Υπάρχουν πολλοί, που όλα αυτά τα θεωρούν αυτονόητα, όπως και από την άλλη, υπάρχουν επίσης πολλοί, που τα βρίσκουν ανεδαφικά, γραφικά και αντιαναπτυξιακά. Ο καθένας με τις επιλογές του. 

Αυτό που λέει όμως το τραμποειδές, είναι τέρμα μαλακία και δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα, την υπαρκτή, την πανταχού παρούσα βαρβαρότητα του καπιταλισμού. Αυτό που ξεστομίζει ο γερουσιαστής είναι συνέπεια γνωστής ψυχασθένειας, που προέρχεται από μακροχρόνια ή απότομη έκθεση σε εξουσία και χρήμα. Καταδεικνύει υψηλότερα λέβελ κανιβαλισμού από αυτό του κοινού, λούμπεν νεοφιλελέ.

Κάποιοι θα ισχυριστούν ότι είναι η άλλη όψη του ίδιου, ματωμένου νομίσματος. Ίσως και να είναι. Ας μην ξεχνάμε ότι για πλανητάρχη έχουμε τον τραμπ. Η εποχή δείχνει να μην γνωρίζει από όρια. Άλλωστε κάτι τέτοιο δεν είχε πει και εκείνη η καθηγήτρια του ΣΚΑΪ και του Ποταμιού, που όλως τυχαίως ήταν του μητσοτάκη βαφτισιμιά? ή ανηψιά?-θα σας γελάσω..Είναι και το άλλο. Αυτή καθαυτή η ΤΙΝΑ τους, το μόνο ανθρώπινο που έχει είναι πρώτη της ύλη.

η σοφία και τα παράσιτα

το απόσπασμα είναι από εδώ

Πόσο γλυκιά και πόσο αληθινή η κυρά Σοφία!!

 Υπερβάλλει λίγο βέβαια, αλλά μην ξεχνάτε ότι ήταν στους #παραιτηθειτε.

καταλαβαίνετε τώρα..:)

Για να συμμετέχεις στο τσίρκο των #παραιτηθειτε, θέλει γερή πετριά, δεν αρκεί ο κλασικός φελλαδισμός του μέσου φιλελέ.

ολοιτοκσερουναυτό

Από την άλλη βέβαια, δεν απέχουν και πολύ οι απόψεις της, από αυτές που ακούς συχνά από τα διάφορα τζημεροειδή που κυκλοφορούν ανάμεσά μας.

Πάλι καλά που δέχεται να πληρώνει για τα δικά της παιδιά, η ατομάρα η φιλελού.

Με αυτή τη λογική κυρά Σοφία μας κι εγώ που δεν έχω αυτοκίνητο να μην πληρώνω για τους δρόμους που παίρνεις με το κωλοτζίπ σου.

Ή ο άλλος ο φουκαράς, η πλέμπα για σένα, που δεν έχει για να φοβηθεί από κλέφτες, γιατί να πληρώνει την αστυνομία? Για να αισθάνεσαι εσύ πιο ασφαλής?

Για να μην σου πω και για αρκετούς βουλευτές, που κανονικά θα πρέπει να τους πληρώνουν αυτοί που έχουν νταραβέρια μαζί τους και κερδίζουν από την θητεία τους και όχι εγώ που σιχαίνομαι ακόμα και να τους βλέπω στην τιβί.

Και η πλάκα ποια είναι κυρά Σοφία μας?...Η πλάκα είναι αυτή που μπαίνει από πάνω μας όταν πούμε το ποιήμα και δεν γουστάρουμε να φυτρώνουν φυτά πάνω μας. Αν νιώθεις τόσο εστέτ λοιπόν, παραγγέλνεις να σου ρίξουν εκεί μια μαρμάρινη ταφοπλακάρα και ξενοιάζεις!

Που να στα λέω όμως! Υπάρχει κι άλλη πλάκα! Ένας διάσημος δεξιός ο Cargiolis Chtebr*, είχε γράψει κάποτε κάτι σχετικό με την περίπτωσή σου:

"Όταν μου ζήτησαν να πληρώσω φόρο εισοδήματος,
σιώπησα,
δεν ήταν δα και τόσο μεγάλο το ποσό, μπροστά σ'αυτά που βγάζω.

 Όταν μου ζήτησαν να πληρώσω φόρο πολυτελείας,
σιώπησα,
δεν ήταν δα και τόσο μεγάλο το ποσό, μπροστά στη χλίδα που ζω.

Όταν μου ζήτησαν να πληρώσω ΕΝΦΙΑ,
σιώπησα,
δεν ήταν δα και τόσο μεγάλο το ποσό, μπροστά σ'αυτά που έχω.

Όταν μου ζήτησαν να πληρώσω εισφορά αλληλεγγύης,
δεν μου έμειναν αρκετά,

για Αράχωβα και Μύκονοοο."

 Κουράγιο κυρά Σοφία. 

Σοβιετία είναι, θα περάσει.

Κι αν δεν μπορείς να κάνεις υπομονή, υπάρχει και πιο άμεση λύση. 

Μαζευτείτε όλοι εσείς οι #παραιτηθειτε σε κάνα Κολωνάκι και αυτονομηθείτε σε κάνα Φιλελεδιστάν. Δε θέλει πολλά. Ένα ρεσό στο χέρι και μια ζακέτα στην πλάτη. Κι εκεί, όλες εσείς οι ατομάρες να χρεώνετε μέχρι και τον αέρα που αναπνέετε.

*για να μας μένει και κάτι κυρά Σοφία μου, όχι μόνο να κάνουμε χαβαλέ, το αντίστροφο και κακονικό ποιήμα, λανθασμένα αποδίδεται στον Μπρεχτ, ενώ στην πραγματικότητα είναι κάποιου Γερμανού πάστορα ονόματι Νιμίλερ ή κάπως έτσι.

τον λένε Λουκά και είναι καλά!

 

Ρίγη συγκίνησης προκάλεσε σήμερα το πρωί, το μήνυμα που έστειλε ο Λουκάς Παπαδήμος στους χιλιάδες φίλους του, μέσα από τη Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας του Ευαγγελισμού. Το καθησυχαστικό "είμαι καλά" του λατρεμένου τραπεζίτη διαδόθηκε εν ριπή οφθαλμού στο φιλελεδιστάν, λειτουργώντας σαν βάλσαμο στην ταλαιπωρημένη ψυχή κάθε μπογδανοειδούς. Όπως χαρακτηριστικά έγραψε γνωστός αδωνίτσος με τουί του "2 απλές λέξεις, που κρύβουν από πίσω τους 1000..Πολλά "ευχαριστώ" και μία σιγουριά ότι ο Σταλινισμός δεν θα περάσει".

 Δυστυχώς η χαρά στο σύμπαν των φιλελέδων δεν κράτησε πολύ, αφού γρήγορα και μετά από μεγάλο σοκ αναμείχθηκε με αμηχανία και τρόμο. Με μια δεύτερη ματιά πάνω στη φωτογραφία, όλοι συνειδητοποίησαν ότι το μήνυμα αυτό, το "πρότυπο του πολίτη" το έχει γραμμένο πάνω σε ένα πεντοχίλιαρο από παλιές καλές δραχμές!! Μετά τις πρώτες λιποθυμίες, οι ψυχραιμότεροι εκ των μενουμευρώπηδων επικοινώνησαν με το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού για τις απαραίτητες διευκρινήσεις, ευχόμενοι να είναι απλά μια προσωρινή(?) εγκεφαλική βλάβη από τα φάρμακα. Η επικοινωνία βέβαια δεν είχε το αποτέλεσμα που όλοι οι αστείοιαστοί ανέμεναν, αφού η σιβυλλική απάντηση που έλαβαν ήταν η περίφημη ρήση του καθηγητή επικοινωνίας Marshall McLuhan "το μέσο είναι το μήνυμα", κάτι που μόνο ως τροφή για σκέψη μπορεί να εκληφθεί προς το παρόν. Είναι φυσικό, το τελευταίο από μόνο του να φέρνει σε πολύ άβολη θέση, κάθε νεοφιλελέ που σέβεται τον εαυτό του.

και α και ου κι ολά σταρχί διαμού

Αν ανοίξεις σήμερα τα βοθροκάναλα ή κάνεις μια βόλτα στα ίντερνετς, θα συναντήσεις διάφορα μπογδανοειδή να σκούζουν για ένα ερωτηματολόγιο της νεολαίας του Σύριζα, που έσκασε μύτη τελευταία.

Βαρέθηκα να το ψάξω το θέμα (γενικά τελευταία βαριέμαι με πολλά που συμβαίνουν στον γιδότοπο), αλλά μια γεύση την πήρα απ'τους αλαλάζοντες καθωσπρεπάδες. Απ'ό,τι κατάλαβα, τα συντρόφια έχουν κάποιες ερωτήσεις οι οποίες θα σόκαραν κάθε μικροαστό που σέβεται τον εαυτό του. Ερωτήσεις που χαρακτηρίζουν την κλοπή ως "ακτιβιστική πράξη" ή είναι σχετικές με "καταλήψεις κτιρίων με στόχο τη φροντίδα μειονοτικών κοινωνικών ομάδων" έχουν ξεσηκώσει (πρόστυχα) τα χρηστά ήθη, επιβεβαιώνοντας την αλλεργία των τελευταίων για ο,τιδήποτε αντισυμβατικό.

Πάντως πέρα από τη μεγάλη πλάκα, ένα μικρό δίκιο το'χουν οι φουκαράδες οι νεοφιλελέδες, να τα λέμε κι αυτά. Αντί να υπάρχουν ερωτήσεις σχετικές με το πάρτυ στην Πάολα ή την εκδρομή στην Μύκονοοοοοοοο, τους ρωτάνε για αλληλεγγύες, πορείες και ακτιβισμούς. Λες και τα αυτοδιαχειριζόμενα στέκια και οι καταλήψεις θα φέρουν την Ανάπτυξη και τις δουλειές στον γκοζμάκη. Δηλαδή τι? Όλοι εμείς οι μπούληδες, που κοιτάμε τη δουλίτσα μας, ενημερωνόμαστε από τον Πορτοσάλτε αραχτοί στην καναπεδάρα μας και τους έχουμε όλους γραμμένους σταρχίδιαμας (εκτός αν έχουν λεφτά), τι δηλαδή? Φυτά είμαστε ναπούμε?

Εύγε Κωνσταντίνε!

Ο έγκριτος και φιλο€παίος Κωνσταντίνος Ζούλας περιγράφει έξοχα την έννοια "συγκοινωνούντα πτυελοδοχεία" σε ένα μόνο τουί!

Και το κάνει με τόση ακροδεξιοτεχνία ο μπαγάσας!! Αρτάρει μια μαλακία (και μισή) ενός διακεκριμένου μέλους της ναζιστικής συμμορίας, βάζοντας μπόλικους καθεστωτικούς μπλε και πράσινους κόκκους, σε μια ξεδιάντροπη προσπάθεια να ξεπλύνει την σβάστικα απ'το μπράτσο του χρυσαύγουλου. 

Γιατί όλα αυτά? Είναι απλό αναγνώστη μου. Η "σοβαρή χρυσή αυγή" δεν είναι μια ονείρωξη του φαντασμαγορικού babis. Είναι η έκφραση μιας ιστορικής αναγκαιότητας της οικονομικής ελίτ, που θέλει ντούρα και τα δύο άκρα του αντιλαϊκού τόξου. Τι? Τσάμπα πληρώνονται απ'την ίδια τσέπη ο νεοφιλελές με το φασιστούγκανο?

ΠΡΟΣΟΧΗ. ΣΚΛΗΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ!!

φιλελέδικο παιδί, χαρά γεμάτο

και σπιτσλες απ'τα ληγμένα κολλαγόνα

κυκλοφορεί και με extra χαρά για μεγαλύτερη απόλαυση

"ζεσουί αδωνί"

Οι Γάλλοι φιλελέδες τα'χουν κάνει σκατά. Τόσο σκατά, που κινδυνεύει μια χώρα με τόσο ισχυρή δημοκρατική παράδοση σαν τη Γαλλία, να κυβερνηθεί από μια Ουρανίτσα με απλά πιο ανθρώπινη φάτσα.

Δεν θα μπορούσαν βέβαια να τα πάνε και καλύτερα από τους απανταχού φιλελέδες, αφού το μπουρδέλο του καπιταλισμού που αποθεώνουν καταρρέει μπροστά στα μάτια μας (τους). Το τέρας των αγορών και των δημοσιονομικών πολιτικών καταβροχθίζει καθημερινά ανθρώπους και υπολείμματα ανθρωπιάς στην κοινωνία και οι προωθούμενες λύσεις του τύπου "να του ρίξουμε περισσότερους μπας και χορτάσει και μας αφήσει" απλά επιβεβαιώνει το πρόβλημα και το αδιέξοδο.

Σύνορα η βλακεία των φιλελέδων δεν γνωρίζει και αυτό ίσως είναι και το μυστικό της αποτυχίας τους. Οι συνέπειες αυτής της αποτυχίας αυξάνονται εκθετικά, όταν τη διαχειρίζεσαι και τόσο αποτυχημένα. Κάπως έτσι, φτάσαμε στην εποχή που ο υστερικός αντικομμουνισμός γραφικών αδωνίσκων, να θεωρείται κυρίαρχη πολιτική άποψη στην "πολιτισμένη" Ευρώπη και διάφορα τραμποειδή, να χτίζουν στη μάπα μας καριέρες προπαγανδίζοντας τις παράλογες και ανιστόρητες υστερίες τους.

κάτω από το λούστρο

Ο Φιντέλ, η «μεσαία» μαυρίλα και η «αριστερή» οπορτουνίλα

Ο θάνατος του Φιντέλ είχε κι ένα "καλό": Έδωσε τη δυνατότητα αφενός να φανεί τι κρύβεται κάτω από το λούστρο του λεγόμενου "μεσαίου" χώρου ή άλλως πως «μεσαία» μαυρίλα. Αφετέρου έδωσε την ευκαιρία να θαυμάσουμε, ταυτόχρονα, την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Του νομίσματος που αν η μια όψη του είναι η μαυρίλα του δήθεν "μεσαίου" χώρου, η άλλη όψη του είναι η «αριστερή» οπορτουνίλα, ούτως ειπείν ο "αριστερός" οπορτουνισμός που βγάζουν στο επικοινωνιακό τους παζάρι αστικά μορφώματα τύπου ΣΥΡΙΖΑ

Νίκος Μπογιόπουλος

Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2016

Από μια άποψη ο θάνατος του Φιντέλ είχε κι ένα "καλό": Έδωσε τη δυνατότητα να διαχωριστεί για μια ακόμα φορά η ήρα από το στάρι. Εξηγούμαστε:

Η «μεσαία» μαυρίλα...

Πρόσφερε την ευκαιρία να φανεί τι κρύβεται κάτω από το λούστρο του λεγόμενου "μεσαίου" χώρου.

Να καταδειχτεί τι είδους "φιλελευθερισμό" πρεσβεύουν κόμματα σαν τη ΝΔ.

• Και τι είδους "ενημέρωση" προσφέρουν φυσιογνωμίες της τηλεμνημονιάδας, από Μπογδάνους μέχρι πορτοσαλτε κι από κυριλέ ακροδεξιές νυφίτσες μέχρι κουστουμαρισμένους διακινητές της θεωρίας περί "σοβαρής χρυσής αυγής".
• Τόσο "μεσαίοι" είναι ώστε οι κραυγές τους κατά του "δικτάτορα" Κάστρο στα κανάλια - σαν αυτές ενός Κυρανάκη (εκπρόσωπος τύπου της ΝΔ) - να συναγωνίζονται εκείνες της αμερικανοκουβανικής μαφίας του Μαιάμι.
• Είναι τόσο "φιλελεύθεροι" σαν την κυρία Σπυράκη, που πριν γίνει ευρωβουλευτής της ΝΔ ήταν από τους δημοσιογράφους που έκρυβαν (κατά δήλωσή της) τις πληροφορίες στο μαξιλάρι τους. Αλλά τώρα καταθέτει με παρρησία τη γνώμη της: "Η Κούβα - είπε - είναι το βασίλειο της πορνείας". Πόσο συγκινητικό, αλήθεια, να ακούμε μια κυρία που υπηρετεί Μνημόνια, τα οποία στέλνουν γυναίκες (εδώ στην Ελλάδα) στην φτώχεια, στην ανεργία, στη δυστυχία, στην πορνεία, να νοιάζεται τόσο γενναιόδωρα για τις πόρνες... της Κούβας.
• Τόσο "αντικειμενικοί" είναι που δεν άφησαν γελοιότητα και προβοκάτσια που να μην την μεταδώσουν σαν "είδηση": Από το εδώ και μια δεκαετία γνωστής πλαστότητας δημοσίευμα του Forbes για τον "δισεκατομμυριούχο Κάστρο" μέχρι τις αναλύσεις περισπούδαστης ευήθειας (έτσι λένε οι μορφωμένοι την παλιά γνωστή τους "μαλακία") του τύπου Κάστρο = Φράνκο και Πινοσέτ...

Τα συμπεράσματα είναι ασφαλή.

hasta na pane

 την ώρα που έχουμε τα πάσης φύσεως φιλελέδικα τατιανοειδή να πασχίζουν να μας πείσουν ότι βγήκε μάπα το καρπούζι Fidel 

και να σκούζουν ότι δεν υπάρχουν ήρωες και ιδέες και λαϊκές επαναστάσεις

και ότι αν δεν υπάρχουν εκλογές που είναι στημένες από συστημικά ΜΜΕ, τότε μιλάμε για δικτατορίες

και δώστου να σφίγγονται να χέσουν πάνω στον θρύλο του μπας και τον κάνουν σαν τα μούτρα τους

σκάει σαν μεταμοντέρνα μούντζα η συγγένεια του τζήμερου με τον Τσε Γκεβάρα

:)

 

κάτι με την δεύτερη ξαδέρφη του παίζει και τον εγγονό του Τσε, αλλά δεν κατάλαβα ακριβώς, θα σας γελάσω

όπως μας γελάει και η Ιστορία με τα παιχνίδια της

τα παιχνίδια της, που μας θυμίζουν ότι στη ζωή δεν έχει και πολύ σημασία το πως λέγεσαι ή το από που κατάγεσαι..

σημασία έχει να μην είσαι πολύ μαλάκας

και ζήσαν αυτοί καλά. (τελεία)

Η «Ανάπτυξη» είναι η Κοκκινοσκουφίτσα των φιλελέδων. (δεν το μάθατε από εμένα)

Ο καρπός λοιπόν μιας ξέφρενης νύχτας στην Πάολα μεταξύ μιας μεθυσμένης Δαπίτισσας κι ενός μπούλη Οννεδίτη, πηγαίνει νέες-θέσεις-εργασίας στη γιαγιά-λαό (που εδώ και χρόνια τα’χει χάσει).

Ο κακός λύκος-Κράτος με «ανθρωπισμούς» και άλλους λαϊκισμούς, κερδίζει την εμπιστοσύνη της γιαγιάς-λαού και την-τον κάνει μια χαψιά.

Εννοείται ότι ο κακός λύκος-Κράτος είναι παιδί ενός σιωνιστή και μιας άπλυτης μπολσεβίκας, που τους ένωσε το κοινό μίσος για τον Ελληναρά.

Κι επειδή τα παραμύθια είναι βγαλμένα μέσα απ’τη ζωή, ο κακός λύκος-Κράτος είναι άπληστος και δεν του φτάνει που έφαγε τη γιαγιά (το παρόν και το παρελθόν), θέλει να φάει και την κοκκινοσκουφίτσα-Ανάπτυξη μαζί με τα καλούδια της - νέες-θέσεις-εργασίας (δηλαδή το μέλλον).

Φτιασιδώνεται λοιπόν με μισθάρες, άδειες και επιδοματάρες και αρχίζει τη μικρή και άβγαλτη κοκκινοσκουφίτσα-Ανάπτυξη στο μπίρι-μπίρι για Δημόσιες Επενδύσεις, για μήνες που μπαίνουν και μετά βγαίνουν και τέτοια.

Κι εκεί που είναι έτοιμος να τη φάει, πετάγεται ο τζημερόμορφος επενδυτής απ’την αλλοδαπή, ο οποίος με όπλο μια μυτερή οφσόρ στο χέρι εξοντώνει τον κακό-λύκο και σώζει την αχώνευτη γιαγιά-Λαό και την αθώα παιδούλα.

Για τους αγαθούληδες φιλελέδες το παραμύθι τελειώνει εδώ. Αυτό που δεν μαθαίνουν, είναι το ότι ο επενδυταράς είναι ένας τυχοδιώκτης που ψάχνει για μαλάκες, να χτυπήσει στο ψαχνό και να φύγει. Τρώει την μικρή περιουσία της γιαγιάς, εκμεταλλεύεται την εγγονή όσο περνάει η μπογιά της και την κάνει μια μέρα για άλλες επεγδύσεις, αφήνοντας πίσω 3 ανήλικα και πολλά χρέη.

Όλα αυτά συμβαίνουν στα παραμύθια.

Για την αληθινή ζωή, τα λέει ωραία ο pitsirikos.