Saturday, 6 July 2013

καθυστερήσεις...

Παίζουμε το φινάλε

July 1, 2013 

Γιάννης Μακριδάκης
Έχω πολύ έντονα την αίσθηση ότι βρισκόμαστε στην τελική σκηνή του έργου. Οι υπαίτιοι της καταστροφής της Ελλάδας, πιασμένοι χέρι χέρι για πρώτη φορά, την οδηγούν προς την τελική κατάρρευση, προς την οριστική εκποίηση, κάνοντας πως τσακώνονται κιόλας μεταξύ τους για το ποιος έφταιξε περισσότερο τότε, στο ξεκίνημά τους.

Δεν μπορεί να μην είναι τελευταία σκηνή όταν οι δυο χρόνιοι άσπονδοι εχθροί αλλά κατά βάθος δυο όψεις του ίδιου νομίσματος της αναξιοπρέπειας, βρίσκονται πλέον από κοινού κυβερνήτες.

Δεν μπορεί να μην είναι το τέλος όταν την Υγεία, τους ιατρούς, τους νοσοκόμους, όλους τους ανθρώπους του πόνου και της αφοσίωσης στον πονεμένο, τούς εκπροσωπεί ένας παλιάτσος του ναζισμού.

Δεν μπορεί να μην είναι τελική σκηνή όταν τον Πολιτισμό, τους συγγραφείς, τους σκηνοθέτες, τους ηθοποιούς, τους ανθρώπους της Τέχνης και του Λόγου, τους ποιητές, τους εκπροσωπεί ένας γλίτσας, ένας σάλιαγκας.

Δεν μπορεί να μην είναι το οριστικό τέλος του έργου όταν οι υιοί και οι θυγατέρες, απαίδευτα, αδαή ως προς τη ζωή, θλιβερά ανθρωπάκια, κατεστραμμένα από τους γονείς τους που κατέστρεψαν και τη χώρα, πιάνονται κι αυτά χέρι χέρι, όχι για να χορέψουν τισγκολελέτα στο διάλειμμα της εσώκλειστης θητείας τους στα κολέγια της αποβλάκωσης όπως θα τους άρμοζε, αλλά για να κυβερνήσουν και να αποτελειώσουν τη μπίζνα που λέγεται Ελλάδα.

Δεν μπορεί να μην είναι το φινάλε όταν όσοι ήταν να συμμετάσχουν στο έργο εδώ και τόσα χρόνια, συμμετείχαν, όσοι ήταν να περάσουν, πέρασαν, και τώρα έμειναν μονάχα οι βασικοί πρωταγωνιστές, να βγουν στο σανίδι όλοι μαζί,  να κάνουν την βαθιά υπόκλιση, να τουρλώσουν τα οπίσθια και να παραδώσουν τη χώρα μαζί με τους πολίτες της, για να πάρουν το τελικό χειροκρότημα από τους δανειστές αφέντες τους, χορηγούς της παράστασης.

Είμαι απολύτως βέβαιος ότι είμαστε στο φινάλε.

Αυτό που δεν ξέρω είναι πόση ακριβώς διάρκεια θα έχει αυτή η τελευταία πράξη του έργου. Αλλά δεν έχει καμιά σημασία αυτό νομίζω. Σημασία έχει ότι δεν διαφαίνεται καμία ένδειξη ανατροπής έστω και λίγο πριν την αυλαία. Διότι τα δυο κόμματα που επί δεκαετίες κατέστρεψαν αυτή την πατρίδα και τώρα μαζί την εκποιούν, αποτελούν την ήδη ολοσχερώς κατεστραμμένη πλειονότητα των νεοελλήνων υποκριτών, πελατών του πολιτικού συστήματος που ζούσαν εις βάρος της πατρίδας τους, των εαυτών τους, των παιδιών τους των ίδιων.

Friday, 5 July 2013

η "επιτυχία" του antonis_ εμπνέει....

{ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα
success story 
μιας "υπεύθυνης" νεοφιλελούς,
σε ένα περιβάλλον
"ελεύθερου ανταγωνισμού"}

για τον Ρούλη που τους έχει "όλους γραμμένους"....

για την ελπίδα & την ανατροπή


16ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Κοινωνικής Αλληλεγγύης 
στη Θεσσαλονίκη

"πάταξη του εσωτερικού εχθρού" με επιμηκύνσεις...


"...Διευκρινίζω πως για μένα η επιλογή του να προχωρήσω σε απεργία πείνας, δεν αποτελεί κίνηση απελπισίας, αλλά επιλογή συνέχισης του αγώνα. Ενός αγώνα που δίνουμε από την πρώτη στιγμή της αιχμαλωσίας μας εγώ και οι σύντροφοι μου, αντιστεκόμενοι σε μία δίχως προηγούμενο εκδικητική αντιμετώπιση από τους δικαστικούς μηχανισμούς, οι οποίοι αποφάσισαν για την περίπτωση μας να κάνουν ένα διάλειμμα από τα εισπρακτικά τους καθήκοντα, προκειμένου να υπερασπιστούν την κοινωνία από τους υποτιθέμενους εχθρούς της και τους νόμους από τους παραβάτες του..."
Κώστας Σακκάς

Στην Ελλάδα, τα πράγματα κινούνται γρήγορα - εκτός από τη δικαιοσύνη για τον Κώστα Σακκά

Πίσω από την απεργία πείνας του αναρχικού είναι η ιστορία της παράνομης κράτησης του. Θα ακουγόταν απίστευτο στο πρόσφατο παρελθόν

Τι έγινε σε ένα μήνα; Η Πέμπτη 4 Ιουλίου σηματοδοτεί έναν ημερολογιακό μήνα από τότε που ο  Κώστας Σακκάς - ένας 29χρονος αναρχικός που συνελήφθη στην Αθήνα το Δεκέμβριο του 2010 και κρατείται στις φυλακές χωρίς δίκη - ξεκίνησε απεργία πείνας, απαιτώντας να μπει τέλος στην κράτηση του. Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, το μέτρο της προφυλάκισης μπορεί να επεκταθεί σε 18 μήνες, ή 30 σε εξαιρετικές περιστάσεις. Στις 4 Ιουνίου, έχοντας ήδη φτάσει στον νομικά μέγιστο χρόνο προφυλάκισης, η προφυλάκιση Σακκά παρατάθηκε για άλλους έξι μήνες, από το Εφετείο Αθηνών.

Ένας πλήρης μήνας σε απεργία πείνας: σε σύγκριση με το ρυθμό των ευρύτερων κοινωνικών εξελίξεων τα τελευταία χρόνια, η ιστορία του Σακκά μοιάζει με αργή, ακόμη και υποτονική.

Εξάλλου, χρειάστηκαν μόνο λίγες ώρες για την ελληνική κυβέρνηση να διατάξει και στη συνέχεια να εκτελέσει το κλείσιμο της ΕΡΤ, της κρατικής τηλεόρασης. Η απόφασή της να μειώσει το ακαθάριστο μηνιαίο κατώτατο μισθό σε € 586 ήταν εξίσου ταχεία, σε συνδυασμό με την επιλεκτική εισαγωγή μιας εργάσιμης εξαήμερης εβδομάδας και σημαντικές περικοπές στα επιδόματα αναπηρίας - όλα αυτά φέρνοντας μια μείωση βιοτικού επιπέδου για χιλιάδες ανθρώπους.

 Πριν από αυτό, χρειάστηκε ‘ενα εξίσου σύντομο χρονικό διάστημα να ακυρώσει τη μεταρρύθμιση του ελληνικού νόμου του 2010 περί υπηκοότητας που είχε δώσει δυνατότητα πρόσβασης στην ιθαγένεια για τους μετανάστες δεύτερης γενιάς, ή για να ξεκινήσει την επιχείρηση Ξένιος Ζευς , να πατάξει τους ύποπτους παράνομους μετανάστες και να τους στείλει στα νεοσύστατα "κέντρα κράτησης" σε όλη τη χώρα.

Ο Σακκάς αρχικά κρατούνταν ως μέρος του κύματος συλλήψεων με στόχο την οργάνωση  Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς. Ενώ δηλώνοντας ξεκάθαρα τις δικές του αναρχικές πεποιθήσεις , και ο Σακκάς και η οργάνωση έχουν αρνηθεί την ενεργό συμμετοχή του.
Αλλά αν o Σακκάς ήταν πράγματι μέλος δεν είναι πλέον το ερώτημα, ούτε οι δικαστικές αρχές φαίνεται να ενδιαφέρονται. Ο Σακκάς κρατείται με την μέθοδο που έχει κάνει εθνικό ρεκόρ μετά από μια σειρά καταδικαστικών αποφάσεων της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου το 1996, ακριβώς για αυτό το είδος της παράβασης. Ο Επαμεινώνδας Κορκονέας, ο ειδικός φρουρός ο οποίος τελικά καταδικάστηκε για το θάνατο του εφήβου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου που πυροδότησε τις ταραχές του Δεκεμβρίου του 2008 , είχε αφεθεί προσωρινά ελεύθερος κατά τη διάρκεια της δίκης του, καθώς και to δικό του μέγιστο όριο προφυλάκισης είχε λήξει.

Τότε, μπορεί να μην υπάρχει λογική εξήγηση πίσω από την επέκταση της προφυλάκισης Σακκά. Ωστόσο, μέχρι τώρα αυτό μοιάζει με μια ακόμη εξαίρεση στην θάλασσα των εξαιρέσεων που συνθέτουν την καθημερινή πραγματικότητα εδώ στην Ελλάδα.

Από το Μάιο του 2010, η πλειοψηφία των περικοπών λιτότητας και τω απολύσεων (ακόμη και αν είχαν προετοιμαστεί με ιδιαίτερη προσοχή μεσα από τον λόγο των ΜΜΕ) έχουν ανακοινωθεί και εκτελούνται σε ένα ρυθμό που θα καθιστούσε σχεδόν αδύνατο για τους περισσότερους από αυτούς που επηρεάζονται να τις παρακολουθήσουν, να εκφράσουν οποιεσδήποτε ανησυχίες ή αλλοίμονο, διαφωνία εναντίον τους. Έχουν συνηθίσει σε ένα τέτοιο κύμα επιθέσεων, που μπορεί να φαίνεται και φυσιολογικό, να αντισταθείς σε αυτή τη νέα κανονικότητα θα μπορούσε ακόμη και να φαίνεται χωρίς νόημα, ή μάταιο.

 Ποιό θα μπορούσε να είναι το κίνητρο που οδήγησε στην απόφαση των ελληνικών αρχών να καταπατήσουν τα δικαιώματα ενός αντιφρονούντα, να διατάξουν το κλείσιμο του ραδιοτηλεοπτικού τους οργανισμού, ή να απολύσουν δημόσιους υπαλλήλους εν μία νυκτί;

Η παράλογη ιστορία του Σακκά μπορεί να αναδείξει κάτι πιο ανησυχητικό από μια απλή «σκληρή στάση» σε έναν που έχει ομολογήσει εχθρός του κράτους. Σε μια δήλωση στα πλαίσια του κοινοβουλευτικού διαλόγου σχετικά με την υπόθεση Σακκά, η Νέα Δημοκρατία (το κύριο κόμμα του κυβερνητικού συνασπισμού), όχι μόνο προσπάθησε να υπερασπιστεί αυτή την άνευ προηγουμένου παραβίαση της νομιμότητας, αλλά, αντίθετα, εξαπέλυσε δριμεία επίθεση κατά της αριστερής αξιωματικής αντιπολίτευσης, του ΣΥΡΙΖΑ,  για υπεράσπιση "κάθε είδους  κατηγορουμένων, οι οποίοι κατηγορούνται για αναρχία και τρομοκρατία ".

Αυτό θα ακουγόταν ακατανόητο στο πολύ πρόσφατο παρελθόν, όπως και η περίπτωση της έκκλησης του Βύρωνα Πολύδωρα, ενός έμπειρου στελέχους της Νέας Δημοκρατίας, πρώην μέλος του υπουργικού συμβουλίου, που ρητά ζήτησε το κόμμα του να συνεργαστεί με το ναζιστικό κόμμα της Χρυσής Αυγής.

Η περίπτωση του Σακκά συμπυκνώνει με ακρίβεια τη φύση της αδικίας που βασιλεύει πάνω από την καθημερινή ζωή στην Ελλάδα - και πέραν αυτής. Σε όλη την Ευρώπη, οι ιστορίες της αστυνομικής βίας, κυβερνητικής αδικίας και η εισβολή στη ζωή των πολιτών γρήγορα μετατρέπονται σε μια κοινοτοπία και μια μια αποξένωση, ακόμα και μια ολοκληρωτική ρήξη δημιουργείται γρήγορα μεταξύ κράτους και κοινωνίας . Στην γρήγορα μεταβαλλόμενη εποχή μας, ένας μήνας μας φαίνεται σαν μια ολόκληρη ζωή. Για τον Σακκά, έχει γίνει αυτό ακριβώς: έχει βάλει τώρα μποστά την ζωή του.

Μετάφραση LEFTeria-news

Thursday, 4 July 2013

"ίμασται ο ανθώς του πένθους"

 Μιχαλολιάκος (ο φυρερίσκος): Και στον ζωολογικό κήπο άμα δώσετε σε έναν χιμπαντζή μια μπανάνα και μια σημαία Ελληνας θα είναι.

παρκάρισμα..


Μια φορά κι έναν καιρό | μπήκε η γάτα στο χορό | με γοβάκια και φουρό | κι απ' την πολλή χαρά | κουνούσε την ουρά | 



Επιτέλους!
Πίσω μου σ'έχω Σαμαρά!

Wednesday, 3 July 2013

"μεταναστευτική" διαλογή

στη νέα Ελλάδα του antonis_ 

είσαι βρωμερός και "λάθρο-" και με εντολή του πρωθυπουργού, αντιμετωπίζεσαι σαν εισβολέας...

εκτός....

εκτός αν έχεις αναγνωρισμένο (=κας) ταλέντο .. 

όπως ο Πύρρος που χωρίς τα χρυσά θα ήταν "κωλοαλβανός"
ή ο Γιάννης Αντετοκούμπο που χωρίς το ύψος και την ταλεντάρα του,
 θα ήταν ένας απ'τους πολλούς, που είχαν την ατυχία να γεννηθούν εδώ και να μην "υφίστανται" καν για την "Πολιτεία" του εδώ αιδώ, να είναι "χωρίς πατρίδα" ....

ναι
τόσο χυδαίο είναι το πισωγύρισμα που ζούμε..

γκεμπελίσκιους

Γιάννης και Όλγα, οι πιο ακριβοπληρωμένοι δημόσιοι υπάλληλοι


Ανανδρανιστάκης Γιώργος

03.07.2013  

Η διαπραγμάτευση με την τρόικα, Όλγα μου, κολλάει επειδή η κυβέρνηση δεν έχει τα κότσια να διώξει τους δημόσιους υπαλλήλους. Έχεις δίκιο, Γιάννη μου, η ατολμία είναι το πρόβλημα, τρία χρόνια τώρα δεν άγγιξαν ούτε μια τρίχα από το δημόσιο. Ο Γιάννης και η Όλγα. Οι πιο ακριβοπληρωμένοι δημόσιοι υπάλληλοι, οι σταρ ενός συστήματος που θρέφεται από το κράτος και θρέφει το κράτος, ζητούν θυσίες ανθρώπων που αμείβονται με εννιακόσια ευρώ.

Μας είχαν πρήξει επί μήνες με τους επίορκους που έπρεπε να διωχθούν επειγόντως. Τους άκουγες και νόμιζες ότι ο δημόσιος τομέας είναι γεμάτος από δολοφόνους, στραγγαλιστές, παλουκωτές, κλέφτες, ληστές, διαρρήκτες, συμμορίτες, κτηνοβάτες, φετιχιστές, βιαστές, παιδεραστές. Πρωτίστως παιδεραστές, πρωτοσέλιδο τους έκανε τους παιδεραστές ο Αναστασιάδης στο «Πρώτο Θέμα». Πήχτρα από εγκληματίες το δημόσιο, όταν όμως ο κόμπος έφτασε στο χτένι, όταν ήρθε η ώρα να παραδοθούν οι 2.000 στην τρόικα, η κυβέρνηση έκλεισε την ΕΡΤ. Έτσι απλά.

Γιατί την ΕΡΤ, ορέ συνάδελφοι; Εκεί ήτανε μαζεμένοι όλοι οι παραβάτες; Πώς χωρούσαν σε ένα κτίριο 2.650 αμαρτωλοί, ούτε τα Σόδομα δεν είχαν τέτοια πυκνότητα κατοίκων. Στον Γκεμπελισμό δεν υπάρχουν αδιέξοδα, εν μια νυκτί οι σταρ των καναλιών έστρεψαν τα πυρά τους από τους επίορκους στα κομματόσκυλα, τους κηφήνες και τους μπατζανάκηδες που έχουν εμφιλοχωρήσει στην ΕΡΤ και τους άλλους δημόσιους οργανισμούς. Στην ΕΡΤ ειδικά, εκτός από κομματόσκυλα, κηφήνες και μπατζανάκηδες, οι εργαζόμενοι ήταν και αριστεροί, το είπε ο Σαμαράς, το επιβεβαίωσε ο Λαζαρίδης.

Δίχως να ανοιγοκλείσουν τα μάτια τους, οι χρυσοπληρωμένοι δημόσιοι υπάλληλοι των καναλιών πέρασαν από τους επίορκους στους υπαλλήλους εν γένει. Κρέας να ‘ναι κι ό, τι να ‘ναι. Αρκεί να βγαίνουν οι αριθμοί, 2.000 σήμερα, 4.000 αύριο, 25.000 μεθαύριο, όσοι χρειάζονται για να χορτάσει η τρόικα. Όσοι χρειάζονται για να χορτάσουν τα αφεντικά τους, που έλαβαν ήδη ως επιδόρπιο την ΕΡΤ, για να ακολουθήσει οσονούπω και το κυρίως γεύμα. Δεν σταματούν πουθενά, επικροτούν ακόμη και τις απολύσεις των εκπαιδευτικών, των ανθρώπων που μαθαίνουν γράμματα στα παιδιά μας. Στα δικά μας παιδιά, τα δικά τους δεν έχουν ανάγκη, τα Κολέγια να ‘ναι καλά.

Μιλούν για τις απολύσεις σαν να μην αφορούν ανθρώπους, όντα ζωντανά, με στομάχια, καρδιές, κεφάλια, όντα που θρέφουν άλλα όντα, τους άντρες, τις γυναίκες, τα παιδιά τους, τον φούρναρη, τον μανάβη, τον παπουτσή. Απόλυτη ψυχική νέκρωση, ολοκληρωτική έλλειψη συμπόνιας και συμπάθειας, αρκεί να κάνουμε σωστά τη δουλειά μας, αρκεί να φέρουμε σε πέρας την αποστολή που μας έχει αναθέσει το κράτος. Το αγαπημένο μας κράτος, ο εργοδότης μας, το χέρι που μας ταΐζει στο GB Corner και μας ντύνει στην Prada.
πηγή: αυγή

εθνική μικροαστών


Ο Γιάννης

2 Ιουλ, ’13 

Pitsirikos

Η ιστορία είναι γνωστή. Ο Γιάννης Αντετοκούμπο, παιδί Νιγηριανών μεταναστών στην Ελλάδα, επιλέγεται στο ντραφτ του NBA. Σήμερα συναντά τον Αντώνη Σαμαρά στο Μέγαρο Μαξίμου, μετά από πρόσκληση του πρωθυπουργού. Ο Γιάννης Αντετοκούμπο συναντά τον Αντώνη Σαμαρά ως Έλληνας. 

Ο Γιάννης Αντετοκούμπο, αν και γεννήθηκε στην Ελλάδα, έγινε Έλληνας πριν από δυο μήνες.

Το πώς έγινε Έλληνας ο Γιάννης Αντετοκούμπο δεν το γνωρίζω.

Πριν από 3 μόλις μήνες , η Πολιτεία αδυνατούσε να του χορηγήσει την ελληνική υπηκοότητα επειδή και οι δυο γονείς του δεν είναι Έλληνες, οπότε, μετά την αναίρεση του νόμου Ραγκούση για την ελληνική ιθαγένεια που κρίθηκε αντισυνταγματικός από το Συμβούλιο της Επικρατείας, ο Γιάννης Αντετοκούμπο δεν είχε τα απαραίτητα «εφόδια» για να γίνει Έλληνας.

Δεν θα σταθώ ιδιαίτερα στην υποκρισία του Αντώνη Σαμαρά, πολλών πολιτικών και μεγάλης μερίδας των πολιτών. Είναι πασιφανής. Και εμετική.

Από την ανακατάληψη των πόλεών μας που έλεγε ο Αντώνης Σαμαράς -υιοθετώντας τις θέσεις της Χρυσής Αυγής-, στην περηφάνια για τον Γιάννη Αντετοκούμπο που δόξασε την Ελλάδα στο NBA.

Με την αλήθεια δεν τα πάμε καλά. Ποτέ δεν τα πηγαίναμε. Τα ψεύτικα, τα λόγια, τα μεγάλα.

Ο Γιάννης Αντετοκούμπο ήταν φτωχός γιος φτωχών μεταναστών. Δεν είναι πια. Τώρα, μετά την επιλογή του στο NBA, ο Γιάννης και η οικογένειά του είναι πλούσιοι. Πολύ πλούσιοι.

Όλοι θα σταθούν στο γεγονός ότι ο Γιάννης Αντετοκούμπο είναι πια διάσημος αθλητής, οπότε, ως διάσημος, δικαιούται να είναι και Έλληνας. Τουλάχιστον μπορούμε να ανεχτούμε να είναι Έλληνας.

Κι όμως, ο Γιάννης Αντετοκούμπο είναι πια πλούσιος. Ως πλούσιος, αγοράζεις όποια υπηκοότητα θέλεις. Δεν στήνεσαι στην ουρά για να την αποκτήσεις. Μάλιστα, στην προσφέρουν κιόλας. Μπορεί να σου δώσουν και πριμ, για να σε κάνουν Έλληνα. Σου κάνουν και φοροαπαλλαγές. 

Εδώ η κυβέρνηση Σαμαρά έκανε εξαγγελία ότι θα παρέχει την ελληνική ιθαγένεια σε όσους αποφασίσουν να επενδύσουν στην Ελλάδα. Η ελληνική ιθαγένεια έχει και μια συγκεκριμένη τιμή. Κι ας είσαι μαφιόζος έμπορος όπλων. 

Δηλαδή, όταν γεννιέσαι στην Ελλάδα δεν είσαι Έλληνας, αλλά, αν αγοράσεις μια μεζονέτα στο Λουτράκι, γίνεσαι κατευθείαν σχεδόν περήφανος απόγονος του Καραϊσκάκη.

Έχω γράψει αρκετές φορές πως δεν ενοχλούν την ελληνική κοινωνία οι μετανάστες. Την ενοχλούν οι φτωχοί μετανάστες. Γενικά, οι φτωχοί ενοχλούν. Παντού.

Κανείς δεν στράφηκε ποτέ εναντίον των πλούσιων μεταναστών. Οι φτωχοί μετανάστες είναι στο στόχαστρο. Οι πλούσιοι μετανάστες λέγονται επενδυτές.

Δεν υπάρχει ρατσισμός για τους μετανάστες. Υπάρχει ρατσισμός για τους φτωχούς. Είτε είναι μετανάστες, είτε είναι Έλληνες.

Άλλωστε, σήμερα, πολλοί φτωχοί Έλληνες έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους μετανάστες. Δηλαδή, δεν έχουν δικαιώματα.

Κι όμως, φτωχοί Έλληνες θα στρέφονται κατά φτωχών μεταναστών, ώστε η μεγαλοαστική τάξη να συνεχίζει να κάνει το πάρτι της.

Και οι μετανάστες που από φτωχοί έγιναν πλούσιοι θα ξεχνούν σχετικά γρήγορα τους μετανάστες που δεν τα κατάφεραν. Μπορεί να ενοχλούνται κιόλας από αυτούς τους φτωχοδιάβολους στα φανάρια.

Καλή τύχη, Γιάννη Αντετοκούμπο.

Και σου εύχομαι να μην ξεχάσεις.

πηγή: pitsirikos 

Tuesday, 2 July 2013

αυτοί που δεν μας μοιάζουν...


Είναι λάθος να νομίζουμε ότι περιφρουρείται η ελευθερία μας, με το να καταδιώκονται άνθρωποι που δεν μας μοιάζουν. Τότε, θα’ρθει μια δεδομένη στιγμή που κι εμείς δεν θα μοιάζουμε με κάποιους κι εμείς, σωστά, θα καταδιωχθούμε. Μην ξεχνάμε ότι αυτό είναι η αρχή και η βάση του εθνικοσοσιαλισμού και του φασισμού. Δεν κινδυνεύουμε απ’αυτούς που δεν μας μοιάζουν. Κινδυνεύουμε απ’αυτούς που μας περιφρουρούν.

Μάνος Χατζιδάκις

Γράνα τα με μεγάλα γράμματα...


Χρυσή Νέα Ελλάδα

2 Ιουλ, ’13

Pitsirikos
 
Σάλο έχει προκαλέσει η δήλωση του Βύρωνα Πολύδωρα για συνεργασία της Νέας Δημοκρατίας με την Χρυσή Αυγή. Ο Βύρων Πολύδωρας πήρε τοις μετρητοίς την προχτεσινή δήλωση του Αντώνη Σαμαρά πως η Νέα Δημοκρατία τους χωράει όλους και άρχισε τα καλέσματα.
Βέβαια, η Νέα Δημοκρατία συνεργάζεται εδώ και πολλά χρόνια με την Χρυσή Αυγή, οπότε η δήλωση Πολύδωρα για συνεργασία έγινε μάλλον για το ξεκάρφωμα· ότι δηλαδή οι ακροδεξιοί που έχουν κυριαρχήσει μέσα στη Νέα Δημοκρατία δεν έχουν σχέση με την Χρυσή Αυγή.

Το πιο ωραίο είναι όλοι αυτοί που ψήφισαν Χρυσή Αυγή επειδή την θεωρούν αντισυστημική. Πιο μαλάκας πεθαίνεις.

Μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσαν οι δηλώσεις του, ο Βύρων Πολύδωρας προσπάθησε να τις διασκεδάσει, λέγοντας πως είναι Κολοκοτρώνης αλλά δεν τον έχω δει ποτέ χωρίς φουστανέλα, οπότε δεν ξέρω σε τι κατάσταση βρίσκονται τα κωλομέρια του.

Είδαμε μέσα σε δυο μέρες τον Μάκη Βορίδη της ΕΠΕΝ να επιτίθεται στον Ανδρέα Παπανδρέου -από την θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας-, και τον Βύρωνα Πολύδωρα να κάνει καλέσματα στην Χρυσή Αυγή.

Και τα καλύτερα έρχονται.

Η Δεξιά δεν έχει κανένα πρόβλημα να πετάξει όλες τις μάσκες και να ενωθεί. Κεντροδεξιοί, δεξιοί, νεοφιλελεύθεροι, φασίστες και νεοναζί, όλοι μαζί αγαπημένοι.

Μόνο η Αριστερά δεν ενώνεται με τίποτα. Οι «αριστεροί» της ΔΗΜΑΡ δεν είχαν κανένα πρόβλημα να συγκυβερνήσουν με την ακροδεξιά του Σαμαρά. Ούτε με την Χρυσή Αυγή θα τους πείραζε να κάνουν μια συνεργασιούλα. Με τα άλλα αριστερά κόμματα, όμως, το απέκλεισαν από την αρχή.

Ωραία φάση η Αριστερά. Θα τους μαζεύουν νύχτα από τα σπίτια τους οι φασίστες, και αυτοί ακόμα θα κατηγορούν ο ένας τον άλλον για ρεφορμισμό.

Δεν πειράζει, παιδιά. Θα ενωθούμε στα ξερονήσια.

Αν κι ακόμα και τότε, δεν είναι και τόσο σίγουρο.

(Εν τω μεταξύ κοίτα τον Πολύδωρα -και τους άλλους Πολύδωρες-, σκέψου ότι κάποιοι τον ψήφισαν αυτόν τον άνθρωπο, και θα καταλάβεις πως, για να μιλάμε για ελπίδα, θα πρέπει να εξολοθρευθούν όλοι οι Έλληνες άνω των 5 ετών.)

πηγή: pitsirikos

ενώπιον ενός ιστορικού ρήγματος


Ταξίμ και Ρίο και Guy Fawkes



Τυνησία, Ταχρίρ, Μαδρίτη, Αθήνα, Occupy Wall Street, Τουρκία, Βουλγαρία, Βραζιλία. Νέοι, κοπέλες, αρτίστες, twitter και smartphones, αυτοοργάνωση, ακαριαία διεθνής αλληλεγγύη, μάσκες Guy Fawkes, σφυρίχτρες, καλλιτεχνικά δρώμενα, σκληρές οδομαχίες. Απέναντί τους, δακρυγόνα, γκλομπ, κανόνια νερού. Κάτι κοινό υπάρχει σε αυτό το ποτάμι που φουσκώνει εδώ, υπογειώνεται εκεί και ξεπροβάλλει πιο πέρα.

Από τον Δεκέμβρη του 2008 στην Αθήνα έως την Ταξίμ και το Σάο Πάολο του 2013, ένα φάντασμα δυσαρέσκειας πλανιέται στον κόσμο. Στην αρχή μιλούσαμε για την αραβική άνοιξη, ενάντια σε διεφθαρμένα αυταρχικά καθεστώτα. Εν συνεχεία, είδαμε τους Αγανακτισμένους νεόπτωχους των χρεοκοπημένων χωρών της Ευρώπης. Κατόπιν, τους εξεγερμένους των υπεραναπτυσσόμενων χωρών της περιφέρειας και τους απεγνωσμένους της πρώην Αναταλικής Ευρώπης. Κάθε ανάφλεξη έχει τα δικά της αίτια, αλλά και κοινά χαρακτηριστικά. Είναι προφανές ότι οι ποικίλες εξεγέρσεις δεν έχουν κοινή γεωγραφία ή κοινωνικό υπόστρωμα, ούτε καν παρόμοια πολιτικά καθεστώτα απέναντί τους, φαίνεται όμως ότι μοιράζονται κάποια κοινή ανθρωπολογία, διανοητικούς ορίζοντες και εργαλεία, ψυχικές προσδοκίες και τρόπους αυτοναγνώρισης.

Είναι οι εξεγέρσεις της γενιάς που κληρονομεί ένα μέλλον χειρότερο από των γονιών τους, της γενιάς των σπουδαγμένων ή υπερσπουδαγμένων, που όμως δεν χωράνε πουθενά: ούτε στο κάδρο της υπερανάπτυξης ούτε στο κάδρο της χρεοκοπίας ούτε στο κάδρο της καθυστέρησης. Έχουν σπουδάσει αρχιτέκτονες ή ιστορικοί τέχνης και θα δουλέψουν ρεψεσιονίστ ή χαμηλοϋπάλληλοι, εφόσον και όταν βρουν δουλειά, πιεζόμενοι διαρκώς να είναι ανταγωνιστικοί, ατομικιστές και πειθήνιοι, ακτήμονες και νομάδες, χωρίς δημόσιο χώρο και συλλογική συνείδηση, χωρίς καμία βεβαιότητα για το μέλλον.


Από τον α-τυπικό αθηναϊκό Δεκέμβρη έως την Πουέρτα ντελ Σολ, το Σύνταγμα, την Ταξίμ και το Ρίο, οι νέοι λένε διαρκώς το ίδιο: θέλουμε τη ζωή μας. Χρησιμοποιούν τα social media και είναι δικτυωμένοι διεθνώς, δεν πιστεύουν ή δεν παρακολουθούν καν τα συμβατικά μήντια, είναι δύσπιστοι ή εχθρικοί προς τα παραδοσιακά κόμματα, απαιτούν ουσιαστική άμεση δημοκρατία, αδιαπράγματευτη ελευθερία, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα. Ο λόγος τους και οι πρακτικές τους αντλούν μορφότυπους κυρίως από την παγκοσμιοποιημένη ποπ κουλτούρα, από την τέχνη του γκράφιτι, τις κόμικς μάσκες του V for Vendetta, τις λεκτικές ριπές του twitter και των sms, τη δικτυωμένη φωτογραφία ντοκουμέντο, το viral video, την ενδοσυνεννόηση και αυτοοργάνωση ομάδων μέσω social media, την αστραπιαία κοινοποίηση των συμβάντων και την κινητοποίηση παλιρροϊκών κυμάτων συμπαράστασης ανά τον πλανήτη.

Απέναντι σε αυτό το υπερνεωτερικό κύμα δυσαρεστημένων και αποκλεισμένων, δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις και αυταρχικά καθεστώτα αδυνατούν να αντισταθούν αποτελεσματικά. Ο έλεγχος των συμβατικών μήντια, για έλεγχο της ροής πληροφοριών και προπαγάνδας, δεν είναι αρκετός: η Ταχρίρ πρώτη και μετά η Ταξίμ παρέκαμψαν όλους τους φραγμούς. Δεν μπορούν να απαντήσουν πειστικά ούτε στα υλικά αιτήματα ούτε στα ιδεολογικά-πολιτικά· διότι αυτό που παράγεται και μοιράζεται αφειδώς στη νεότερη γενιά και στα μεσοστρώματα είναι ένα και μόνο: ανισότητα. Με διαφορετικούς τρόπους ανά περίπτωση, η υπερανάπτυξη ή η αιφνίδια φτωχοποίηση, βαθαίνουν εκθετικά την ανισότητα, ακυρώνουν την ισοπολιτεία και την ισονομία, υπονομεύουν την ισηγορία και τα ατομικά δικαιώματα. Οι κυριαρχούμενες τάξεις και οι πεπτωκότες νεοπληβείοι βρίσκονται ενώπιον ενός ιστορικού ρήγματος: η επερχόμενη κοινωνία δεν τους περιλαμβάνει, οι περισσότεροι θα καταβαραθρωθούν. Δεν πρόκειται καν για την κοινωνία των δύο τρίτων, αλλά για την κοινωνία του ενός τρίτου ή του ενός πέμπτου· δεν πρόκειται καν για τη διαμαρτυρόμενη νέα γενιά των 700 ευρώ προ του 2008, αλλά για την απελπισμένη γενιά των νομοθετημένων 426 ευρώ, της μετανάστευσης και του no future.

Μόνη απάντηση των κυβερνήσεων μέχρι στιγμής, από την Κωνσταντινούπολη ώς το Σάο Πάολο, είναι η καταστολή. Οι διαμαρτυρόμενοι ζητούν δημόσιο χώρο, εργασία, πρόνοια, κοινωνικές υποδομές, ελευθερία, και λαμβάνουν δακρυγόνα. Ωστόσο δεν σταματούν. Αντιθέτως, η καταστολή και η βίαιη αντιμέτωπιση αφυπνίζουν μεγαλύτερα τμήματα πληθυσμού και πυροδοτούν μια νέου είδους πολιτικοποίηση, άμορφη και διάχυτη προς το παρόν, αλλά εξαιρετικά δυναμική. Τι θα προκύψει; Άδηλο. Μπορούμε να διακινδυνεύσουμε έναν παραλληλισμό: οι αναταραχές της τελευταίας τριετίας ορίζουν ένα ιστορικό ορόσημο ανάλογο του ρήγματος του 1989. Τότε έπεσε ο υπαρκτός σοσιαλισμός και οι ψευδαισθήσεις του· τώρα, κλονίζεται ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός και οι μονόδρομες δοξασίες του. Ή τουλάχιστον γίνεται φανερό ότι ο τέτοιος καπιταλισμός προτιμά διεφθαρμένα, αυταρχικά ή ολοκληρωτικά καθεστώτα, και όχι τη δημοκρατία και τις ανοιχτές κοινωνίες.

πηγή: βλέμμα

Monday, 1 July 2013

"Αλτ τις ει" - ΥΠΟΥΡΓΟΣ!


και δώρο έναν ανανήψαντα μπάτσο!

Οι χρυσαυγίτες στη χίο μιλάνε τουρκικά και κάνουν τεμενάδες

June 29, 2013 

Γιάννης Μακριδάκης

Σήμερα έκανα μια σαββατιάτικη πρωινή βόλτα στην πόλη της Χίου. Άλλο να σας το γράφω εδώ κι άλλο να το δείτε με τα μάτια σας ή μάλλον να το ακούσετε με τα αυτιά σας.

Η Χίος, κυρίως η αγορά και τα μαγαζιά της προκυμαίας στο λιμάνι, τουρκοκρατείται. Δεν κάνεις βήμα δίχως να ακούς τουρκικά.

Μέχρι και οι χρυσαυγίτες κάνουνε τεμενάδες και αρθρώνουν γλειωδώς το χος γκελντινίζ στους πελάτες με τα ευρώ από την γείτονα χώρα

Μέχρι και ο Δήμος Χίου έχει αφίσες που προβάλει την 2η Γιορτή Χιώτικων Γεύσεων ως Σακιζ αντασί ικιντζί λεζέτ μπαϊραμί

Έπαθα πλάκα σας λέω

Ρε παιδιά, πριν από καμιά δεκαριά χρόνια, όταν μάθαινα τουρκικά και σας έλεγα πως είναι γείτονες και επιβάλλεται να ξέρουμε την γλώσσα τους για να μπορούμε να επικοινωνούμε, με είχατε κατατάξει στους εχθρούς της πατρίδας, στους κατασκόπους της ΜΥΤ και παραλίγο να με καθαρίσουν τα μπατσάκια σας, που εισέβαλαν με τα όπλα στο σπίτι μου. Τώρα τόσες επίσημες και ανεπίσημες τεμενάδες; Και από τους ίδιους θεσμούς και πρόσωπα που τότε έσκιζαν τα ιμάτιά τους εξαπολύοντας τόσες κορώνες πατριωτικές και άλλες τόσες ενάντια στον επικίνδυνο προδότη ανθέλληνα κατάσκοπο Μακριδάκη; Που είχε τολμήσει μεταξύ άλλων να γράψει και να καταργηθούν οι εθνικές επέτειοι με τον μισαλλόδοξο τρόπο που εορτάζονται;

Πολύ γέλιο έχει η κατάσταση έτσι όπως ήρθε τούμπα. Μέσα σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα γύρισαν όλα ανάποδα και τα χουνε χάσει πια οι πατριώτες, δεν ξέρουνε αν είναι καλοί οι Τούρκοι επειδή φέρνουν χρήμα ή αν είναι ακόμα κακοί όπως ήξεραν πως είναι μέχρι πρότινος. Πάντως, καλού κακού, τεμενάδες τούς κάνουνε. Και είναι και πολύ βαθιές, ως το πάτωμα το κεφάλι.

Αλλάξανε λοιπόν τόσο οι εποχές και θα σας πω τι άλλο είδα σήμερα, τελευταία στιγμή, πριν φύγω πίσω για το χωριό, να καταλάβετε το μπέρδεμα το μέγα. Αντίκρισα λοιπόν σε ένα καφενείο τον μπάτσο που τότε μου την είχε πέσει ως αρχηγός των μπάτσων και συνδικαλιστής τους, να είναι ντυμένος σήμερα με τζιν και μαύρα ρούχα, να έχει αφήσει μούσι μακρύ, να έχει φύγει, όπως μου είπαν κάποιοι, από την αστυνομία και να ‘χει την όψη και το παρουσιαστικό ανθρώπου που μέχρι πριν λίγα χρόνια ο ίδιος τον κυνηγούσε ως όργανο της ασφάλειας, μόνο και μόνο για την φυσιογνωμία του.

Τι άλλο θα δούμε με αυτήν την χρηματοοικονομική κρίση;

Σήμερα ένιωσα απόλυτα δικαιωμένος για τις επιλογές της ζωής μου τότε και πήρα για βραβείο έναν ανανήψαντα μπάτσο!

η “Δημοκρατία“ τον ενοχλεί ακόμα και ως λέξη!..…


Αλλάζει όνομα η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ?



Φούντωσαν οι φήμες μετά την ομιλία του πρωθυπουργού για την ιστορική αλλαγή του ονόματος της Νέας Δημοκρατίας!

​Την φράση «Νέα Ελλάδα», ο Αντώνης Σαμαράς, κατά την ομιλία του στο κλείσιμο του 9ου τακτικού συνεδρίου της ΝΔ, την χρησιμοποίησε περισσότερες από 20 φορές και πολλοί θεωρούν ότι αυτό θα είναι το νέο όνομα του κόμματος της κεντροδεξιάς.

Από την «Νέα Δημοκρατία» του Κωνσταντίνου Καραμανλή, κρατάει το ''Νέα'' που είναι η συνέχεια του κόμματος και προσθέτει τη λέξη «Ελλάδα» σε ένα μήνυμα ενότητας.

Άλλωστε πολλοί λένε ότι δεν ήταν τυχαία και η αναφορά του στην Ελληνική σημαία η οποία όπως χαρακτηριστικά είπε «συμβολίζει την ενότητα και δεν είναι ένα πανί όπως είπαν κάποιοι ανόητοι».(star)