Στη Νάπολη έχουν 1000 προβλήματα, αλλά υπάρχει και κάτι μεγάλο :)

           

και υπεύθυνος και εισηγητής

αυτήν την Ευρώπη θέλουμε!

μπορεί να διαπιστώνεται μία σχετική έλλειψη δημοκρατίας στην Ευρώπη,

αλλά από χιούμορ καλά πάμε!

 

[το αφήνω αυτό εδώ, να υπάρχει]

συνεχίστε

je suis réfugiés

"Η ομορφιά δεν έχει έλεος. Δεν την κοιτάζεις, αυτή σε θωρεί και δε συγχωρεί."

μην σας παρασύρει αυτό το αγγελούδι με την απόκοσμη ομορφιά του

σύμφωνα με την Τατιάνα και την φιλενάδα της τη Μιμή τη Ντενίση (αλλά και πολλά άλλα τατιανοειδή), δεν αποκλείεται να είναι έτοιμο να μακελέψει καμιά Βουκουρεστίου με εκρηκτικά κρυμμένα στον σκούφο του

ούτε να πάμε για αποτρίχωση στο μουστάκι μας, δεν θα μπορούμε σε λίγο καιρό..

το γαλβανιζέ "κέντρο"

να βάλουμε σταγονόμετρο

ο ποταμίσιος Νίκος Ορφανός ήταν τόσο περήφανος για τη μαλακία που είπε, που την απομόνωσε και την ανέβασε και στο twitter!..

όταν αντί για μυαλό έχεις ένα σφυρί, όλα τα βλέπεις σαν καρφιά

η ακροδεξιά εκδοχή της έννοιας "ασφάλεια"

σαμαράς:"Τέτοιο φράχτη έχω βάλει και γύρω απ'το σπίτι μου. Είναι πολύ αποτελεσματικός."

non-paper της εξημέρωσης

ΚΑΤΙ ΤΑΡΑΞΕ ΤΗΝ ΙΕΡΗ ΚΑΙ ΑΚΡΩΣ ΑΝΑΠΤΥΚSSΙΑΚΗ ΝΙΡΒΑΝΑ

ΤΟΥ "ΩΡΙΜΟΥ" ΚΑΙ "ΔΕΝΕΙΜΑΙΡΑΤΣΙΣΤΗΣΑΛΛΑ" ΕΛΛΗΝΑΡά.

ΜΕΓΚΑΛΟ ΤΟ ΣΟΚ!!

Κλειστή φιλοξενία

11 Αυγ, ’13

Pitsirikos
 

Εξέγερση ξέσπασε χτες στο κέντρο κράτησης μεταναστών στην Αμυγδαλέζα. Επί τόπου έσπευσαν ισχυρές δυνάμεις της Αστυνομίας, επειδή οι άνδρες του ΣΔΟΕ ήταν απασχολημένοι με τις τηλεοπτικές εφόδους στα νυχτερινά κέντρα που τραγουδούν ο Κιάμος και ο Ρέμος.

Οι μετανάστες εξεγέρθηκαν όταν έμαθαν πως ο χρόνος κράτησής τους θα παραταθεί στους 18 μήνες, από 12 που ήταν μέχρι σήμερα.

Οι μετανάστες απαιτούν να παραταθεί ο χρόνος κράτησής τους όχι μόνο για έξι μήνες αλλά επ’ άπειρον, ώστε να πεθάνουν σε βαθιά γεράματα στην Αμυγδαλέζα, αλλά το αίτημά τους δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό γιατί η Αμυγδαλέζα είναι ελληνική και θα πρέπει κάποια στιγμή να φιλοξενήσει και Έλληνες.

Οι μετανάστες προτίμησαν την εξέγερση από την ομαδική απεργία πείνας, επειδή είναι βέβαιο πως η κυβέρνηση θα τους άφηνε να πεθάνουν από την πείνα.

Η Αμυγδαλέζα ονομάστηκε από τους εμπνευστές της «Κέντρο Κλειστής Φιλοξενίας», οπότε, αν γουστάρετε καμιά γκόμενα, μπορείτε να της βάλετε χειροπέδες, να την μαντρώσετε στο σπίτι σας, και να την φιστικώνετε αβέρτα, και, αν κάποια στιγμή σας συλλάβουν για απαγωγή και βιασμό, να τους πείτε πως της κάνατε κλειστή φιλοξενία.

Κλειστή φιλοξενία είναι να φιλοξενείς κάποιον χωρίς τη θέλησή του. Με το ζόρι. Γατάκι Όργουελ, ο Χρυσοχοΐδης και ο Δένδιας σε ξεπέρασαν.

Οπωσδήποτε είναι τεράστιο το θράσος των μεταναστών να θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι -αν και δεν έχουν διαπράξει κάποιο αδίκημα πέρα από το να επιθυμούν μια καλύτερη ζωή όπως όλοι μας- αλλά μεγάλες ευθύνες έχει και η ελληνική κυβέρνηση που βάζει περιορισμούς και δεν αφήνει την ελεύθερη αγορά να λειτουργήσει.

Θα πρέπει να πάψουν οι περιορισμοί που βάζει το Κράτος στους μετανάστες, αφού οι μετανάστες θα πρέπει να πουληθούν ως σκλάβοι ή να πουληθούν για όργανα, ώστε η αγορά να είναι ελεύθερη.

Αν θέλουμε η χώρα μας να φτάσει στο πρωτογενές πλεόνασμα και την ανάπτυξη, πρέπει να λειτουργήσει η ελεύθερη αγορά και οι μετανάστες να πωλούνται ελεύθερα.

πηγή: pitsirikos

"με μας ή με τους άλλους?"

"μεταναστευτική" διαλογή

στη νέα Ελλάδα του antonis_ 

είσαι βρωμερός και "λάθρο-" και με εντολή του πρωθυπουργού, αντιμετωπίζεσαι σαν εισβολέας...

εκτός....

εκτός αν έχεις αναγνωρισμένο (=κας) ταλέντο .. 

όπως ο Πύρρος που χωρίς τα χρυσά θα ήταν "κωλοαλβανός"

ή ο Γιάννης Αντετοκούμπο που χωρίς το ύψος και την ταλεντάρα του,
 θα ήταν ένας απ'τους πολλούς, που είχαν την ατυχία να γεννηθούν εδώ και να μην "υφίστανται" καν για την "Πολιτεία" του εδώ αιδώ, να είναι "χωρίς πατρίδα" ....

ναι

τόσο χυδαίο είναι το πισωγύρισμα που ζούμε..

εθνική μικροαστών

Ο Γιάννης

2 Ιουλ, ’13 

Pitsirikos

Η ιστορία είναι γνωστή. Ο Γιάννης Αντετοκούμπο, παιδί Νιγηριανών μεταναστών στην Ελλάδα, επιλέγεται στο ντραφτ του NBA. Σήμερα συναντά τον Αντώνη Σαμαρά στο Μέγαρο Μαξίμου, μετά από πρόσκληση του πρωθυπουργού. Ο Γιάννης Αντετοκούμπο συναντά τον Αντώνη Σαμαρά ως Έλληνας. 

Ο Γιάννης Αντετοκούμπο, αν και γεννήθηκε στην Ελλάδα, έγινε Έλληνας πριν από δυο μήνες.

Το πώς έγινε Έλληνας ο Γιάννης Αντετοκούμπο δεν το γνωρίζω.

Πριν από 3 μόλις μήνες , η Πολιτεία αδυνατούσε να του χορηγήσει την ελληνική υπηκοότητα επειδή και οι δυο γονείς του δεν είναι Έλληνες, οπότε, μετά την αναίρεση του νόμου Ραγκούση για την ελληνική ιθαγένεια που κρίθηκε αντισυνταγματικός από το Συμβούλιο της Επικρατείας, ο Γιάννης Αντετοκούμπο δεν είχε τα απαραίτητα «εφόδια» για να γίνει Έλληνας.

Δεν θα σταθώ ιδιαίτερα στην υποκρισία του Αντώνη Σαμαρά, πολλών πολιτικών και μεγάλης μερίδας των πολιτών. Είναι πασιφανής. Και εμετική.

Από την ανακατάληψη των πόλεών μας που έλεγε ο Αντώνης Σαμαράς -υιοθετώντας τις θέσεις της Χρυσής Αυγής-, στην περηφάνια για τον Γιάννη Αντετοκούμπο που δόξασε την Ελλάδα στο NBA.

Με την αλήθεια δεν τα πάμε καλά. Ποτέ δεν τα πηγαίναμε. Τα ψεύτικα, τα λόγια, τα μεγάλα.

Ο Γιάννης Αντετοκούμπο ήταν φτωχός γιος φτωχών μεταναστών. Δεν είναι πια. Τώρα, μετά την επιλογή του στο NBA, ο Γιάννης και η οικογένειά του είναι πλούσιοι. Πολύ πλούσιοι.

Όλοι θα σταθούν στο γεγονός ότι ο Γιάννης Αντετοκούμπο είναι πια διάσημος αθλητής, οπότε, ως διάσημος, δικαιούται να είναι και Έλληνας. Τουλάχιστον μπορούμε να ανεχτούμε να είναι Έλληνας.

Κι όμως, ο Γιάννης Αντετοκούμπο είναι πια πλούσιος. Ως πλούσιος, αγοράζεις όποια υπηκοότητα θέλεις. Δεν στήνεσαι στην ουρά για να την αποκτήσεις. Μάλιστα, στην προσφέρουν κιόλας. Μπορεί να σου δώσουν και πριμ, για να σε κάνουν Έλληνα. Σου κάνουν και φοροαπαλλαγές. 

Εδώ η κυβέρνηση Σαμαρά έκανε εξαγγελία ότι θα παρέχει την ελληνική ιθαγένεια σε όσους αποφασίσουν να επενδύσουν στην Ελλάδα. Η ελληνική ιθαγένεια έχει και μια συγκεκριμένη τιμή. Κι ας είσαι μαφιόζος έμπορος όπλων. 

Δηλαδή, όταν γεννιέσαι στην Ελλάδα δεν είσαι Έλληνας, αλλά, αν αγοράσεις μια μεζονέτα στο Λουτράκι, γίνεσαι κατευθείαν σχεδόν περήφανος απόγονος του Καραϊσκάκη.

Έχω γράψει αρκετές φορές πως δεν ενοχλούν την ελληνική κοινωνία οι μετανάστες. Την ενοχλούν οι φτωχοί μετανάστες. Γενικά, οι φτωχοί ενοχλούν. Παντού.

Κανείς δεν στράφηκε ποτέ εναντίον των πλούσιων μεταναστών. Οι φτωχοί μετανάστες είναι στο στόχαστρο. Οι πλούσιοι μετανάστες λέγονται επενδυτές.

Δεν υπάρχει ρατσισμός για τους μετανάστες. Υπάρχει ρατσισμός για τους φτωχούς. Είτε είναι μετανάστες, είτε είναι Έλληνες.

Άλλωστε, σήμερα, πολλοί φτωχοί Έλληνες έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους μετανάστες. Δηλαδή, δεν έχουν δικαιώματα.

Κι όμως, φτωχοί Έλληνες θα στρέφονται κατά φτωχών μεταναστών, ώστε η μεγαλοαστική τάξη να συνεχίζει να κάνει το πάρτι της.

Και οι μετανάστες που από φτωχοί έγιναν πλούσιοι θα ξεχνούν σχετικά γρήγορα τους μετανάστες που δεν τα κατάφεραν. Μπορεί να ενοχλούνται κιόλας από αυτούς τους φτωχοδιάβολους στα φανάρια.

Καλή τύχη, Γιάννη Αντετοκούμπο.

Και σου εύχομαι να μην ξεχάσεις.

πηγή: pitsirikos 

όταν ξεχειλίσει ο βόθρος, δεν καθαρίζεις με χαρτομάντηλα

η πραγματικότητα δεν ρυθμίζεται

Ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τον περίφημο αντιρατσιστικό νόμο αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε φαινόμενα όπως το ρατσισμό ή την άνοδο εκείνου του κοινωνικού ρεύματος που φλερτάρει με διαφορετικές εκδοχές του αυταρχισμού.

Όταν το πρόβλημα εντοπιζόταν κυρίως στο νεοναζιστικό κόμμα, τότε μεγάλη μερίδα της αριστεράς και του προοδευτικού κόσμου είτε έκανε πως δεν το έβλεπε, υποβαθμίζοντάς το συστηματικά, είτε το προσέγγιζε με καθαρά ανθρωπιστικούς όρους. Αυτό το τελευταίο δεν είναι απαραίτητα κακό, φτάνει να μην λείπει απ’ την οπτική και η πολιτική, οπότε κινδυνεύεις να καταλήξεις μια χλιαρή ΜΚΟ, χωρίς όμως την παραμικρή πραγματική δράση. Όταν το πρόβλημα εξαπλώθηκε σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας, τότε θυμηθήκαμε ότι υπάρχει αυτό το νεοναζιστικό κόμμα και αρχίσαμε να ψάχνουμε τρόπους να το αποκλείσουμε απ’ την κεντρική πολιτική σκηνή. Επειδή δεν μπορούμε πια να το απαγορέψουμε, προσπαθούμε με σπόντες να βρούμε τον τρόπο να επιβάλλουμε τιμωρίες.

Χρειάζεται αντιρατσιστικός νόμος; Χρειάζεται μια νομική ρύθμιση η οποία επιβάλλεται απ’ τις συνθήκες και η οποία θα υπενθυμίσει στους πολίτες τα ανεκτά όρια μέσα στα οποία μπορούν να κινούνται; Λείπουν οι διατάξεις που θα μας επιτρέψουν να κυνηγήσουμε τη ρατσιστική βία; Για να ρωτήσω και ανάποδα, εφαρμόζεται ο νόμος, στις περιπτώσεις εγκλημάτων που τελούνται με ρατσιστικό κίνητρο; Προστατεύονται τα θύματα ρατσιστικής βίας; Ποιά είναι η στάση της πολιτείας σε θέματα όπως ο νόμος περί ιθαγένειας ή οι διαδικασίες απονομής ασύλου;

Ξεπεράστηκαν, υποτίθεται, τα όρια την προηγούμενη εβδομάδα με τους ναζιστικούς χαιρετισμούς στη βουλή. Ξεσπάθωσαν στην κριτική, δημοσιογράφοι και βουλευτές των κομμάτων του «συνταγματικού τόξου». Επανήλθε δριμύτερη αυτή η ρητορική που υποστηρίζει ότι αν δίναμε βήμα και συνομιλούσαμε με τη Χρυσή Αυγή, τότε αυτοί θα αποκαλύπτονταν, ο λαός (sic) θα καταλάβαινε.

Άκουσα πολλές εκπομπές στο ραδιόφωνο τις μέρες που συνέβη το γεγονός στη βουλή. Άκουσα για ώρα, εκπομπές απ’ αυτές που βγάζουν live τηλεφωνήματα ακροατών. Δεν μου φάνηκε ότι πρόκειται για ένα λαό που δεν γνωρίζει. Δεν μου φάνηκε ότι πρόκειται για ανθρώπους που έπεφταν απ’ τα σύννεφα, καθώς άκουγαν νεοναζιστικούς χαιρετισμούς ή νεανικά γραπτά που υμνούσαν τον Χίτλερ.

Όπως, κατά τη γνώμη μου, το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην έλλειψη κάποιου νόμου, έτσι δεν βρίσκεται και στην ελλιπή ενημέρωση. Τουλάχιστον στην ελλιπή ενημέρωση ως προς το ναζιστικό ή φασιστικό ιδεολογικό υπόβαθρο ορισμένων. Ο κόσμος στην μεγάλη του πλειοψηφία γνωρίζει. Και έτσι κι αλλιώς, είτε γνωρίζει είτε όχι τις ιδέες ενός κόμματος, σίγουρα δεν χρειάζεται να γνωρίζει πολλά για να ενοχληθεί και να καταδικάσει το μαχαίρωμα ενός δεκατετράχρονου. Το πρόβλημα όμως, το σοβαρό πρόβλημα, εντοπίζεται ακριβώς εκεί. Ένα μέρος του κόσμου, όχι μόνο δεν ενοχλείται από το μαχαίρωμα, αλλά κατά περίπτωση αδιαφορεί, δικαιολογεί, ανέχεται ή επικροτεί.

Όπως ανέχεται ή επικροτεί μια σειρά από ενέργειες ή πρακτικές που ταιριάζουν σε αυταρχικό καθεστώς. Γιατί, όσο κι αν φωνάζουν ή προκαλούν οι χρυσαυγίτες, αυτοί δεν είναι παρά μόνο ένα μικρό μέρος της σημερινής κατάστασης. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών (ή σύντομα μικρο-οφειλετών), οι διώξεις για προσβολής του θρησκευτικού αισθήματος, η διαπόμπευση ασθενών, ο εμφυλιοπολεμικός λόγος, ο λόγος περί υγειονομικής βόμβας, η προληπτική επιστράτευση δεν είναι έργα της Χρυσής Αυγής. Αυτή απλά καβαλάει ένα κύμα, το οποίο έχει δημιουργηθεί από το συνδυασμό αντιδημοκρατικών πρακτικών, πραγματικών ζητημάτων, οικονομικής δυσπραγίας και της αίσθησης ότι σχεδόν όλοι  οι πρωταγωνιστές της πολιτικής σκηνής είναι, λιγότερο ή περισσότερο, διεφθαρμένοι.

Το κύμα αυτό κατακλύζει πλέον την κοινωνία. Την ημέρα που κυκλοφόρησε στα media το μαχαίρωμα του 14 αγοριού, ένας ταξιτζής είπε σε ένα κορίτσι «είδες τί κάνουν οι πολιτικοί; Θέλουν να μας κάνουν να τους συμπαθήσουμε». Χαρακτηριστικό δείγμα ή όχι, αποκαλύπτει, νομίζω, ότι μια κοινωνία που βουλιάζει στο ρατσισμό δεν μπορεί να βρει λύση σε μια διάταξη που ποινικοποιεί το ρατσιστικό λόγο.

Με άλλα λόγια, αναρωτιέμαι αν ένα οποιοδήποτε νομοσχέδιο μπορεί να έχει αποτέλεσμα, σε ένα περιβάλλον που ο αυταρχισμός συστηματικά προκρίνεται από πολιτικές και δημοσιογραφικές πηγές, ως η μόνη ορθολογική υπεύθυνη επιλογή.

υγ. ποστίδιο παρασκευασμένο για τη Σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία

 

πηγή: το βυτίο

σαξές στόρι

χωρίς χαρτιά, χωρίς στέγη, συχνά χωρίς φαγητό και νερό, κυνηγημένοι, φοβισμένοι αλλά και σχεδόν "φυλακισμένοι" στον λάθος τόπο, τη λάθος στιγμή..

θύματα κρυμμένα κάτω από το χάλι μας...

Into the Fire - The Hidden Victims of Austerity in Greece

από τη ReelNews

πες μου τον φίλο σου....

 

Υμνητής του ναζισμού στο πλευρό του αν. υπουργού Εσωτερικών;

 

12 Μαρ 2013

 

Υμνητής του ναζισμού και του Χίτλερ είναι σύμφωνα με αποκάλυψη της εφημερίδας «Αυγή», ο σύμβουλος του αναπληρωτή υπουργού Εσωτερικών, Χαρ. Αθανασίου, για θέματα ιθαγένειας. Πρόκειται για τον εκπαιδευτικό Ιω. Κωτούλα, ο οποίος με το ΦΕΚ υπ'αριθμ. 447 της 25ης Σεπτεμβρίου του 2012 αποσπάστηκε στο πολιτικό γραφείο του αναπληρωτή υπουργού κ. Αθανασίου. Πρόκειται όμως παράλληλα και για τον συγγραφέα του έργου «Η άνοδος του Γ’ Ράιχ», στο οποίο όπως σημειώνει το ρεπορτάζ της εφημερίδας, υμνεί το ναζισμό.

Κατά πληροφορίες, σημειώνει η Αυγή, ο κ. Κωτούλας, αποτελεί τον υπ’ αριθμόν 1 σύμβουλο του υπουργού για την αλλαγή του νόμου περί ιθαγένειας αλλά και για τα ζητήματα που άπτονται της μετανάστευσης. 

 

Η εφημερίδα παραθέτει χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το έργο του.

«Ο ναζισμός ήταν μια μεγάλη επανάσταση: εναντίον της γραφειοκρατίας, εναντίον της άνοιας, για χάρη της νεολαίας, εναντίον των περιχαρακωμένων ιεραρχιών...» αποφαίνεται ο κ. Κωτούλας, σύμφωνα με την εφημερίδα, διακηρύσσοντας την πρόθεσή του να ανασκευάσει τους «ποικίλους ιστορικούς μύθους που έχουν επικρατήσει γι’ αυτό».

Στον πρόλογο του βιβλίου του μεταξύ άλλων σημειώνει «στο παρόν κείμενο θα χρησιμοποιείται πάντοτε ο όρος εθνικοσοσιαλισμός και όχι ναζισμός». Στο πλαίσιο της δικής του άποψης για το Γ’ Ράιχ υπογραμμίζει ότι «τα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης αποτελούσαν τμήμα της πολεμικής προσπάθειας των Γερμανών, οι οποίοι αποσκοπούσαν αρχικά να περιορίσουν τα ανεπιθύμητα στοιχεία (αιχμαλώτους πολέμου αντίπαλων κρατών, θεωρούμενες εχθρικές εθνικές και κοινωνικές μειονότητες) και κατόπιν να αξιοποιήσουν το εργατικό δυναμικό των αιχμαλώτων».

Σύμφωνα με την Αυγή, ο κ. Κωτούλας σε άλλο κείμενό του, υποστηρίζει ότι δεν υπήρχε πρόθεση από πλευράς ναζί για μαζικούς θανάτους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης αλλά οι κρατούμενοι στοιβάζονταν «συχνά υπό συνθήκες που προκαλούσαν μαζικούς θανάτους». Επιπλέον σε έτερο κείμενό του σημειώνει: «η πρακτική του να κατηγοριοποιούμε και άρα να απορρίπτουμε τον ναζισμό πρέπει να σταματήσει, γιατί αυτό στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύει μια φροϋδική απώθηση από την πλευρά των διανοουμένων, οι οποίοι αρνούνται να αναγνωρίσουν το τι ήταν. Άλλοι βάζουν στο ίδιο τσουβάλι τον ναζισμό, τη δικτατορία, τις σφαγές, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και την τρέλα του Χίτλερ». 

Στο μεταξύ, σύμφωνα με το left.gr, σε αφιέρωμα του περιοδικού «Ιστορικά Θέματα», για τα «Εγκλήματα Πολέμου του Άξονα» αναφέρει ότι «τα στρατόπεδα συγκέντρωσης αποτελούσαν συνήθη και καθιερωμένη πρακτική όλων των εμπολέμων πλευρών». Στο ίδιο πλαίσιο, η εξόντωση των Εβραίων της Ελλάδας, αναφέρεται ως «εκτοπισμός» και η συγκέντρωσή τους στο Αουσβιτς ως αποστολή: «Στις 15 Μαρτίου εκτοπίστηκαν τα πρώτα 2.400 άτομα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουβιτς. Ακολούθησαν 18 επιπλέον αποστολές... Μεγάλο τμήμα των Εβραίων που εκτοπίστηκαν απεβίωσαν στα γερμανικά στρατόπεδα».

«Κατά την προέλαση του γερμανικού στρατού στην Ελλάδα δεν σημειώθηκαν έκτροπα... Η Λουφτβάφε είχε πραγματοποιήσει απλώς επιλεκτικούς βομβαρδισμούς όπως εναντίον της Λάρισας, των Φαρσάλων και της Λαμίας. Σημειώθηκαν βεβαίως και παρατυπίες, όπως ο βομβαρδισμός του πλωτού νοσοκομείου Αττική» τονίζεται σε άλλο σημείο, ενώ υπογραμμίζεται «η εμφάνιση των αντιστασιακών ομάδων προκάλεσε τη διεξαγωγή αντιποίνων από τις αρχές κατοχής».

Η Αυγή, σημειώνει ότι ο Ιω. Κωτούλας έχει πλούσια συγγραφική δράση, παρουσία σε ιστοσελίδες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ ήταν και διαχειριστής ενός blog με τίτλο «Φίλοι του Αντώνη Σαμαρά», ήδη από την περίοδο ο νυν πρωθυπουργός ήταν υποψήφιος για την προεδρία της ΝΔ. Επιπλέον, σύμφωνα με το left.gr, ο κ. Κωτούλας, ως φοιτητής του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών,  υπήρξε μέλος της «Πολιτικής Άνοιξης» και της φοιτητικής της παράταξης, «Νέοι Οριζόντες». Πρόσφατα, μετά την εκλογή Σαμαρά στην ηγεσία της ΝΔ, ο Ι. Κωτούλας τοποθετήθηκε μέλος της γραμματείας Μεταναστευτικής Πολιτικής της ΝΔ.

* Οι φωτογραφίες είναι από το left.gr

Διαβάστε επίσης: Δημοσίευμα: Διευθυντικό στέλεχος της ΝΔ εξέφραζε τη στήριξη του στη Χούντα

πηγή: tvxs

ο "Έλληνας" και οι σέλινες

Απελαύνεται ο αλβανικής καταγωγής δημοσιογράφος Νίκο Άγκο

15:05, 18 Μάιος 2012

Με το αιτιολογικό ότι δεν συγκέντρωσε το «απαιτούμενο όριο ενσήμων» κατά την περίοδο 2007-08, ο αλβανικής καταγωγής δημοσιογράφος Νίκο Άγκο απελαύνεται, έπειτα από 20 χρόνια διαμονής στην Ελλάδα. Λόγω της αρθρογραφίας σχετικά με την άνοδο της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής, ο δημοσιογράφος έχει βρεθεί στο επίκεντρο το τελευταίο διάστημα. Έχει καταγγείλει επίσης πως δεχόταν απειλές γι' αυτήν του τη δράση.

Το σχετικό κείμενο του Νίκο Άγκο, που δημοσιεύτηκε στο προσωπικό του blog:

Σ’ευχαριστώ, Ελλάδα!

Συμπλήρωσα 20 χρόνια στην Ελλάδα και μπήκα αισίως στον εικοστό πρώτο. Από τότε που ήρθα, εργάστηκα σε διάφορες δουλειές. Μετά από πολύ κόπο και κυρίως πολύ διάβασμα,  έμαθα την ελληνική γλώσσα κι έκανα το όνειρό μου πραγματικότητα, που ήταν η δημοσιογραφία. Σήμερα είμαι δημοσιογράφος στα ελληνικά ΜΜΕ. Σε πιο βαθμό καταφέρνω να κάνω καλή δημοσιογραφία, το κρίνουν αυτοί που διαβάζουν αυτά που γράφει η ταπεινότητά μου. Μεγαλώνω δυο κόρες που σήμερα είναι 18,5 και 17,5 ετών. Η μεγάλη μου κόρη ήρθε  στην Ελλάδα 5 μηνών, η μικρή γεννήθηκε στην Ελλάδα και δεν γνώρισε άλλη χώρα για πατρίδα της.

Προσέφερα λίγα ή πολλά  δεν το ξέρω, το  μόνο σίγουρο είναι ότι  δούλεψα και δουλεύω τίμια. Ποτέ και για κανένα λόγο, δεν απασχόλησα τις Αρχές της χώρας.  Αφοσιώθηκα στο επάγγελμά μου αλλά και στην προσφορά υπέρ των δικαιωμάτων του Ανθρώπου.  Είμαι μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Αυτά με εκφράζουν, αυτά κάνω.  Στην άνοδο της Χρ. Αυγής, την είσοδό της στη Βουλή και τις απειλές που δέχομαι για τη ζωή μου, ήρθε να προστεθεί ένα  άλλο γεγονός, εξίσου άσχημο.  Αν για το πρώτο κομμάτι ανησυχούμε πολλοί, το  σίγουρο είναι ότι το δεύτερο με πονά εξίσου προσωπικά.

Χθες, 17 Μαΐου 2012, το ελληνικό κράτος, με ειδοποίησε ότι εντός 30 ημερών, πρέπει να εγκαταλείψω την Ελληνική Επικράτεια, επειδή το έτος 2007-2008, περίοδο την οποία είχα πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας, δεν μπόρεσα να συγκεντρώσω τον απαιτούμενο αριθμό ενσήμων για να ανανεώσω την άδεια παραμονής μου.  Στην ίδια μοίρα με μένα, βρίσκονται και πολλοί άλλοι μετανάστες. Άνθρωποι που έχουν συνδέσει τη ζωή τους με τη χώρα αυτή, που έφτιαξαν τις οικογένειές  τους εδώ, που τα παιδιά τους γεννήθηκαν, φοίτησαν και μεγαλώνουν στην Ελλάδα. Οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι για όλους και για μερικούς, τέτοια ζητήματα είναι “πολυτέλεια”. Πράγματι, έτσι είναι. Για μερικούς άλλους όμως, είναι θέμα ύπαρξης και αξιοπρέπειας.

Ακόμα  και να μην μπορέσω να κερδίσω την παραμονή μου δικαστικά – τη στιγμή που σφοδρή μου επιθυμία είναι να  αποκτήσω την ελληνική υπηκοότητα και να συνεχίσω να προσφέρω σε αυτό τον τόπο – θα παραμείνω το ίδιο φιλέλληνας, ακόμα και στην άκρη της γης να καταλήξω.  Ωστόσο, το θέμα αυτό ας χρησιμεύσει σε όλους μας για να δούμε επιτέλους πως τα στραβά  που μας συμβαίνουν, πολλές φορές τα προκαλούμε εμείς οι ίδιοι. Είχα γράψει κάποτε ένα κείμενο με τίτλο  “Σου χρωστάω ένα ευχαριστώ, Ελλάδα”, το ίδιο μπορώ να επαναλάβω και σήμερα αλλά τούτη τη φορά, γεμάτος πίκρα:  Σ’ευχαριστώ Ελλάδα!

πηγή: tvxs