η σοφία και τα παράσιτα

το απόσπασμα είναι από εδώ

Πόσο γλυκιά και πόσο αληθινή η κυρά Σοφία!!

 Υπερβάλλει λίγο βέβαια, αλλά μην ξεχνάτε ότι ήταν στους #παραιτηθειτε.

καταλαβαίνετε τώρα..:)

Για να συμμετέχεις στο τσίρκο των #παραιτηθειτε, θέλει γερή πετριά, δεν αρκεί ο κλασικός φελλαδισμός του μέσου φιλελέ.

ολοιτοκσερουναυτό

Από την άλλη βέβαια, δεν απέχουν και πολύ οι απόψεις της, από αυτές που ακούς συχνά από τα διάφορα τζημεροειδή που κυκλοφορούν ανάμεσά μας.

Πάλι καλά που δέχεται να πληρώνει για τα δικά της παιδιά, η ατομάρα η φιλελού.

Με αυτή τη λογική κυρά Σοφία μας κι εγώ που δεν έχω αυτοκίνητο να μην πληρώνω για τους δρόμους που παίρνεις με το κωλοτζίπ σου.

Ή ο άλλος ο φουκαράς, η πλέμπα για σένα, που δεν έχει για να φοβηθεί από κλέφτες, γιατί να πληρώνει την αστυνομία? Για να αισθάνεσαι εσύ πιο ασφαλής?

Για να μην σου πω και για αρκετούς βουλευτές, που κανονικά θα πρέπει να τους πληρώνουν αυτοί που έχουν νταραβέρια μαζί τους και κερδίζουν από την θητεία τους και όχι εγώ που σιχαίνομαι ακόμα και να τους βλέπω στην τιβί.

Και η πλάκα ποια είναι κυρά Σοφία μας?...Η πλάκα είναι αυτή που μπαίνει από πάνω μας όταν πούμε το ποιήμα και δεν γουστάρουμε να φυτρώνουν φυτά πάνω μας. Αν νιώθεις τόσο εστέτ λοιπόν, παραγγέλνεις να σου ρίξουν εκεί μια μαρμάρινη ταφοπλακάρα και ξενοιάζεις!

Που να στα λέω όμως! Υπάρχει κι άλλη πλάκα! Ένας διάσημος δεξιός ο Cargiolis Chtebr*, είχε γράψει κάποτε κάτι σχετικό με την περίπτωσή σου:

"Όταν μου ζήτησαν να πληρώσω φόρο εισοδήματος,
σιώπησα,
δεν ήταν δα και τόσο μεγάλο το ποσό, μπροστά σ'αυτά που βγάζω.

 Όταν μου ζήτησαν να πληρώσω φόρο πολυτελείας,
σιώπησα,
δεν ήταν δα και τόσο μεγάλο το ποσό, μπροστά στη χλίδα που ζω.

Όταν μου ζήτησαν να πληρώσω ΕΝΦΙΑ,
σιώπησα,
δεν ήταν δα και τόσο μεγάλο το ποσό, μπροστά σ'αυτά που έχω.

Όταν μου ζήτησαν να πληρώσω εισφορά αλληλεγγύης,
δεν μου έμειναν αρκετά,

για Αράχωβα και Μύκονοοο."

 Κουράγιο κυρά Σοφία. 

Σοβιετία είναι, θα περάσει.

Κι αν δεν μπορείς να κάνεις υπομονή, υπάρχει και πιο άμεση λύση. 

Μαζευτείτε όλοι εσείς οι #παραιτηθειτε σε κάνα Κολωνάκι και αυτονομηθείτε σε κάνα Φιλελεδιστάν. Δε θέλει πολλά. Ένα ρεσό στο χέρι και μια ζακέτα στην πλάτη. Κι εκεί, όλες εσείς οι ατομάρες να χρεώνετε μέχρι και τον αέρα που αναπνέετε.

*για να μας μένει και κάτι κυρά Σοφία μου, όχι μόνο να κάνουμε χαβαλέ, το αντίστροφο και κακονικό ποιήμα, λανθασμένα αποδίδεται στον Μπρεχτ, ενώ στην πραγματικότητα είναι κάποιου Γερμανού πάστορα ονόματι Νιμίλερ ή κάπως έτσι.

ζωούλα

 

Γαία πυρί μιχθήτω

Μια φορά αναρωτιόμουν γιατί έχουνε τόση πέραση οι ταινίες καταστροφής και τα σενάρια συντέλειας. Έξι μήνες μετά έψαχνα το πολιτικό νόημα της κάθε συντέλειας. Σχεδόν τζάμπα παιδευόμουνα. Νομίζω ότι πια δε μας ενδιαφέρει ο δικαιοκρίτης Κύριος που θα μας δώσει στη Βασιλεία Του όσα στερηθήκαμε εδώ: έτσι κι αλλιώς, οι χαρές κι οι χάρες που στερούμαστε πια εδώ δεν είναι διαθέσιμες στη Βασιλεία του ενός Θεού. Δε μας ενδιαφέρει καν η συντέλεια ως πράξη αφανισμού των κραταιών, των δυνατών, των πλουσιων: δυόμιση δεκαετίες μαλακίας μάς δίδαξαν να θέλουμε να γίνουμε σαν κι αυτούς, όχι να τους τιμωρήσουμε. Δε μας ενδιαφέρουνε πια ούτε τα θεαματικά ειδικά εφέ, τα μπουχτίσαμε. Νομίζω ότι πια μας απασχολεί αυτό που γίνεται σχεδόν σε κάθε ταινία καταστροφής από το Independence Day και μετά: ο Will Smith, o Mark Wahlberg, ο John Cusack, ο Tom Cruise, ο Brad Pitt, ο δεν ξέρω ποιος, γλυτώνουνε την οικογένειά τους και παίρνουνε τα βουνά -- ή κάτι τέτοιο. Μια γενιά που -- και καλά -- την τραυμάτισε η κατάρρευση δύο ουρανοξυστών (αλλά όχι, ωστόσο, οι εκατοντάδες χαχόλοι, χαχόλες και χαχολάκια που γίνονται κάθε χρόνο κομμάτια από εκρήξεις σε Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρίες, σε κλιτές κι άκλιτες χώρες), παρακολουθεί με άνεση ολόκληρες πόλεις (την εξής μία, τη μητρόπολή της, τη Νέα Υόρκη) να ερειπώνεται ξανά και ξανά. Γιατί έτσι; Γιατί ξέρει ότι και χωρίς νοσοκομεία, σχολεία, δημοκρατία κι άλλες τέτοιες μαλακίες να σε αφήσουν, και να σου την πέσουνε τα ζόμπι κι οι εξωγήινοι, οι άνεμοι, τα κύματα κι οι τεκτονικές πλάκες και οι τσαντισμένες σφενταμιές, εσύ αρκεί να γλυτώσεις την οικογένειά σου. Η οικογένειά σου να περάσει μέχρι να φύγουν οι Γερμανοί, μέχρι να γριππωθούν οι εξωγήινοι, μέχρι να κοπάσουν οι τιτάνιες θύελλες, μέχρι να λιώσουνε τα ζόμπι -- κι ας απανθρακωθεί και ας μακελευτεί πατόκορφα το σύμπαν και όλοι οι γείτονες μαζί. Η οικογένεια πάνω απ' όλα. Μια ιδέα παραδοσιακά ελληνική και εξόχως επίκαιρη, και στην Ελλάδα αλλά και αλλού.

πηγή: sraosha

οργανικό λίπασμα για ταχεία* "ανάπτυξη"

*φαστ φουντ τρακ

image@fecskelaszlo

Αθηναιοχωριάτες

July 31, 2013

Γιάννης Μακριδάκης

Έγραψα προ ημερών ένα κάπως οργισμένο κείμενο για τους «Αθηναιοχωριάτες», όρος που περιγράφει μια συγκεκριμένη ομάδα πολιτών, τους οποίους βλέπω ως δείκτη της οικονομικής κρίσης, αφού αυτοί είναι ο βασικός στόχος του συστήματος, μιας και στην πλειονότητά τους αποτελούν το πολυπληθέστερο κομμάτι της κοινωνίας μας, την μεσαία αστική τάξη, με σπίτι σε πόλη και εξοχικό σε χωριό. Κι έγραφα γι’ αυτούς επειδή άρχισα εδώ και ένα μήνα να τους βλέπω μπροστά μου και να τους αισθάνομαι γύρω μου, αφού κάθε χρόνο τέτοια εποχή επιστρέφουν στον μόνιμο τόπο διακοπών τους, το χωριό, το οποίο δυστυχώς οι περισσότεροι μόνο ως τόπο διακοπών το βλέπουν, μόνο ως τόπο από τον οποίον έχουν να πάρουν και να μην δώσουν τίποτα πλην των ρύπων και των αποβλήτων τους. Η μεταφορά της αστικής ζωής και πραγματικότητας στο χωριό, η αναλγησία αλλά κυρίως η αδιαφορία αποτελούν χαρακτηριστικά ανθρώπων που δεν έχουν καμία συνείδηση της ζωής, όπου κι αν βρίσκονται. Η φράση που άκουσα από κυρία αυτής της συνομοταξίας, η οποία ήταν ξαπλωμένη σε καρέκλα μπιτς μπαρ με τα παιδιά και τον σύζυγο είναι χαρακτηριστική του είδους: «Πήγαμε το μεσημέρι στο βουνό που είχε φωτιά για να δούμε φάση» . Ναι, υπάρχουν ακόμα τέτοιοι, δυστυχώς… Και στην συντριπτική τους πλειονότητα ανήκουν σε αυτή την κατηγορία ανθρώπων που περιγράφονται με τον όρο «Αθηναιοχωριάτες».

Είναι νομίζω ηλίου φαεινότερο πλέον, και μόνον κάποιος αρνητής της πραγματικότητας δεν μπορεί να το δει, ότι το σχέδιο μιας ξεπουλημένης Ελλάδας εξαθλιωμένων πολιτών, το οποίο εδώ και τρία χρόνια ξετυλίγεται μεθοδικά και αποτελεσματικά, δεν προβλέπει έλληνες πολίτες μεσαίας τάξης όπως την ξέραμε μέχρι σήμερα. Δεν προβλέπει δηλαδή έλληνες πολίτες με δυνατότητα συντήρησης σπιτιού στην πόλη, εξοχικού στο χωριό, αυτοκινήτου, ταξιδιών και όλων αυτών των χαρακτηριστικών της ζωής που γνωρίζαμε μέχρι τώρα.

Αυτοί λοιπόν, οι «Αθηναιοχωριάτες», και το ότι υπάρχουν ακόμη μέχρι σήμερα, είναι η ένδειξη ότι τα Μνημόνια δεν τελειώνουν σύντομα. Επίσης, το ότι η συμπεριφορά και ο τρόπος ζωής και καθημερινότητας των περισσοτέρων από δαύτους δεν έχει αλλάξει ουσιαστικά από το παρελθόν, είναι η απόδειξη ότι τίποτε συνταρακτικό που θα φέρει την απελευθέρωσή μας από το καθεστώς και τα μνημόνια δεν πρόκειται να συμβεί στο άμεσο μέλλον.

Όσο υπάρχει μεσαία τάξη με λεφτά στις τράπεζες, που μπορεί να συντηρεί τα κεκτημένα της πληρώνοντας φόρους και ζώντας ταυτόχρονα, τόσο τα Μνημόνια θα υπογράφονται , τόσο τα μέτρα πτώχευσης και εξαθλίωσης του πληθυσμού θα διαδέχονται το ένα το άλλο. Κι όσο αυτή η μεσαία τάξη ενδιαφέρεται αποκλειστικά και μόνο για το τομάρι της, δεν υπάρχει καμία ελπίδα για ανθρώπινες σχέσεις, για αλληλεγγύη και συλλογικότητα, για ανατροπή αυτής της κατάστασης.

Διότι το χρηματοοικονομικό σύστημα ευνοεί και καλλιεργεί τον ατομισμό, την ιδιώτευση, την βλακεία δηλαδή, και γνωρίζει πολύ καλά ανά πάσα στιγμή τι έχουν και τι δεν έχουν τα γρανάζια του. Γνωρίζει δηλαδή πάρα πολύ καλά από πού έχει να λαβαίνει, πού υπάρχει «λίπος», ποιοι και πόσα και για πόσο μπορούν να πληρώνουν. Και έχει καταστήσει απολύτως σαφές, άσχετα αν κάποιοι ακόμα δεν δύνανται να το δουν, ότι είναι πλέον αδύνατο και ασύμβατο σ’ αυτή την νέα τάξη πραγμάτων, να υπάρχουν προνομιούχοι μικρομεσαίοι, οι οποίοι θα διαθέτουν ιδιωτική περιουσία και μάλιστα εις διπλούν ή και τριπλούν και σε τόπους όμορφους, σε τόπους πλούσιους φυσικών πόρων.

Οι «Αθηναιοχωριάτες» λοιπόν, όπως όλοι μας αλλά ένα παραπάνω εκείνοι, που το ‘χουν ακόμα δίπορτο και πού όπως χώθηκαν κάποτε στο σύστημα διογκώνοντάς το, έτσι και θα βγουν βίαια και ως απόβλητοι, επιβάλλεται το συντομότερο, προτού επέλθει η προγραμματισμένη και αναπόφευκτη πτώχευσή τους, να αποκτήσουν πρώτα απ’ όλα συνείδηση του ότι οι ίδιοι προσωπικά, όπως ο καθένας μας, είναι το σύστημα, ότι οι ίδιοι προσωπικά δημιούργησαν αυτήν την κατάσταση που ζούμε, συμβάλλοντας ενεργά, μεταξύ άλλων, και στην αστικοποίηση του πλανήτη που παράγει καταναλωτές, απορρίμματα και αδιέξοδα. Οφείλουν να ξαναδούν τους τόπους τους, όχι ως τόπους διακοπών αλλά ως πατρίδα, την οποίαν θα επιστρέψουν για να ξαναπάρουν στα χέρια τους, για να την δουλέψουν, για να την διαφυλάξουν και να την προστατεύσουν από αποικιοκράτες και χρηματοοικονομικά συμφέροντα καταστροφικά, που βρήκαν το έδαφος ελεύθερο, μιας και όλοι το απαρνήθηκαν και μετανάστευσαν στην πόλη, βρήκαν τη γη ανυπεράσπιστη και χύμηξαν πάνω της να την αρπάξουν. Οφείλουν λοιπόν οι άνθρωποι αυτοί να επαναπροσδιοριστούν, να θυμηθούν το είναι τους ως άνθρωποι και όχι πια ως καταναλωτές, ως άνθρωποι του τόπου που τους γέννησε και αποτελεί τον μοναδικό και διαρκή πλούτο τους, και όχι ως επισκέπτες, που έρχονται μόνο για να διασκεδάσουν σπαταλώντας πόρους και ενέργεια, ρυπαίνοντας και αδιαφορώντας.

Όλα αυτά θα γίνουν, όπως και άλλα πολλά, ακόμη και η απελευθέρωσή μας από την σύγχρονη Κατοχή, όταν οι άνθρωποι της μεσαίας τάξης που έχουν ακόμα τον τρόπο τους και ελπίζουν ότι θα τον έχουν και στο μέλλον, νιώσουν επιτέλους την πραγματικότητα.  Δηλαδή ότι δεν υπάρχει καμία μα καμία περίπτωση να τον έχουν τον τρόπο τους. Ότι οι ίδιοι προσωπικά, αποτελούν τον αποκλειστικό στόχο ενός άθλιου και ανήθικου συστήματος, το οποίο έφτιαξαν με την ως τώρα στάση και τρόπο ζωής τους, και το οποίο νικιέται μονάχα με προσωπική αλλαγή αυτής της στάσης κι αυτού του τρόπου ζωής, με στροφή προς όλα όσα άφησαν, σνομπάρησαν, λησμόνησαν, με επαναμετάλλαξη του καταναλωτή σε άνθρωπο, με επαναπροσδιορισμό και επαναπροσέγγιση των αξιών και των βασικών και απλών εννοιών.

πηγή: yiannismakridakis

όπου "συμφωνία" βάλτε "μνημόνιο"

τις υπόλοιπες αναλογίες βρείτε τις μόνοι σας..δεν είναι δύσκολο....