Showing posts with label τρόϊκα. Show all posts
Showing posts with label τρόϊκα. Show all posts
Monday, 11 April 2016
Thursday, 3 March 2016
έλεος με τους απίθανους
Την αποπομπή εντός της ημέρας του Άδωνι
Γεωργιάδη από τη θέση του αντιπροέδρου του κόμματος ζητά η βάση της ΝΔ. «Μεταξύ
άλλων απίθανων και ανόητων που δημόσια υποστηρίζει, εκθειάζει έργα και ημέρες
της Τρόϊκας», αναφέρουν σε σχετική ανακοίνωσή τους τοπικές της ΝΔ σημειώνοντας ότι «ο
εκλεκτός του Κυριάκου Μητσοτάκη έφτασε στο σημείο να χαρακτηρίζει ως ύψιστη τέχνη την τραγωδία και την ανθρωπιστική κρίση που έφερε η
εφαρμογή των μνημονίων στη χώρα και στους Έλληνες».
Όλα αυτά δεν είναι αστεία, είναι πολύ
σοβαρά, τονίζεται στην ανακοίνωση, όπου γίνεται λόγος για ανεκδιήγητες
επιλογές του νεοεκλεγέντα αρχηγού της ΝΔ «διορίζοντας ως μέλη της ηγετικής ομάδας
του κόμματος, κάτι απίθανους τύπους».
η αληθινή ανακοίνωση της νουδού εδώ
Wednesday, 8 April 2015
EUROPOLY: "κέρδισες ένα μεταλλείο χρυσού - στείλε τους αντιπάλους στη φυλακή"
Eldorado Shit
7
Απριλίου 2015
Από
τούτη την γωνιά, έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στην υπόθεση των ορυχείων
χρυσού της Χαλκιδικής, με αρκετές λεπτομέρειες άγνωστες στο ευρύ κοινό ("Χρυσάφι και
σκουριές (1)" και "Χρυσάφι και
σκουριές (2)", "Ελληνικό
εξορυκτικό σκάνδαλο" κλπ). Επειδή, όμως, το θέμα παραμένει στην
επικαιρότητα, ας κάνουμε μια μικρή ανασκόπηση προσθέτοντας μερικά καινούργια
στοιχεία.
Πέρυσι, η βερολινέζικη εφημερίδα Tagesspiegel ετοίμασε μια θαυμάσια δουλειά με τίτλο "Europoly" (από το γνωστό παιχνίδι οικονομικής επικυριαρχίας Monopoly, δηλαδή Μονοπώλιο), την οποία αξίζει να δει κανείς. Στην εισαγωγή αυτής της δουλειάς διαβάζουμε:
ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΥΠΟ ΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ - Από την αρχή της κρίσης της Ευρωζώνης, οι χώρες πρέπει να υλοποιήσουν εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις ως αντάλλαγμα για τα δάνεια διάσωσης της τρόικας. Στην Πορτογαλία και την Ελλάδα ειδικώτερα, οι ολιγάρχες, οι μεγάλες εταιρείες και οι επενδυτές κάνουν φθηνές αγορές, προσδοκώντας τεράστια κέρδη. Έτσι αρχίζει ένα γιγαντιαίο παιχνίδι Monopoly. Αλλά υπάρχει μία σημαντική διαφορά με το γνωστό οικογενειακό παιχνίδι: οι κανόνες του EUROPOLY καθορίζουν ήδη ποιος θα κερδίσει και ποιος θα χάσει.
Στην Ελλάδα, "οι ολιγάρχες, οι μεγάλες εταιρείες και οι επενδυτές" είχαν αρχίσει να βάζουν χέρι στον δημόσιο πλούτο πολύ πριν ξεσπάσει η κρίση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ιστορία με την καναδική Eldorado Gold, η οποία δραστηριοποιείται (μέσω της Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.) στα χρυσωρυχεία της Χαλκιδικής (Σκουριές, Στρατώνι, Ολυμπιάδα). Το 95% της Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. ανήκει πλέον στην Eldorado Gold και το υπόλοιπο 5% στην γνωστή ελληνική κατασκευαστική εταιρία ΑΚΤΩΡ, μέλος του ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ, συμφερόντων Μπόμπολα.
Η Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. ιδρύεται τον Δεκέμβριο του 2003 με μετοχικό κεφάλαιο μόλις 60.000 ευρώ (το ελάχιστο κεφάλαιο που απαιτείται από τον νόμο για ίδρυση ανώνυμης εταιρείας). Τρεις ημέρες αργότερα, το ελληνικό Δημόσιο συμμετέχει σε δύο διαδοχικές συναλλαγές, πρώτα ως αγοραστής και μετά ως πωλητής: αγοράζει τα ορυχεία της Κασσάνδρας από τον προηγούμενο επενδυτή (την ήδη χρεωκοπημένη TVX Hellas) και την ίδια μέρα τα πουλάει χωρίς διαγωνισμό στην Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. αντί 11 εκατ. ευρώ. Η τιμή περιλαμβάνει (πάρτε ανάσα): 2.500 στρέµµατα γης, 40.000 τ.µ. βιοµηχανικών κτηρίων και γραφείων, μεταλλεία έκτασης 317.000 στρεµµάτων (όπου, σύµφωνα µε ειδικούς, υπάρχουν βεβαιωµένα µεταλλεύµατα αξίας 22 δισ. ευρώ), 11.000 τ.µ. αστικά οικόπεδα, 310 κατοικίες στο Στρατώνι, 2 πλήρη συγκροτήµατα λιοτρίβισης και εµπλουτισµού, μηχανολογικό εξοπλισµό, ειδικό εξοπλισµό εξορύξεων, απόθεμα 270.000 τόννων συµπυκνώµατος αρσενοπυρίτη (περίπου 250.000 ουγκιές χρυσού) και, φυσικά, τα σχετικά μεταλλευτικά δικαιώματα.
Πέρυσι, η βερολινέζικη εφημερίδα Tagesspiegel ετοίμασε μια θαυμάσια δουλειά με τίτλο "Europoly" (από το γνωστό παιχνίδι οικονομικής επικυριαρχίας Monopoly, δηλαδή Μονοπώλιο), την οποία αξίζει να δει κανείς. Στην εισαγωγή αυτής της δουλειάς διαβάζουμε:
ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΥΠΟ ΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ - Από την αρχή της κρίσης της Ευρωζώνης, οι χώρες πρέπει να υλοποιήσουν εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις ως αντάλλαγμα για τα δάνεια διάσωσης της τρόικας. Στην Πορτογαλία και την Ελλάδα ειδικώτερα, οι ολιγάρχες, οι μεγάλες εταιρείες και οι επενδυτές κάνουν φθηνές αγορές, προσδοκώντας τεράστια κέρδη. Έτσι αρχίζει ένα γιγαντιαίο παιχνίδι Monopoly. Αλλά υπάρχει μία σημαντική διαφορά με το γνωστό οικογενειακό παιχνίδι: οι κανόνες του EUROPOLY καθορίζουν ήδη ποιος θα κερδίσει και ποιος θα χάσει.
Στην Ελλάδα, "οι ολιγάρχες, οι μεγάλες εταιρείες και οι επενδυτές" είχαν αρχίσει να βάζουν χέρι στον δημόσιο πλούτο πολύ πριν ξεσπάσει η κρίση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ιστορία με την καναδική Eldorado Gold, η οποία δραστηριοποιείται (μέσω της Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.) στα χρυσωρυχεία της Χαλκιδικής (Σκουριές, Στρατώνι, Ολυμπιάδα). Το 95% της Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. ανήκει πλέον στην Eldorado Gold και το υπόλοιπο 5% στην γνωστή ελληνική κατασκευαστική εταιρία ΑΚΤΩΡ, μέλος του ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ, συμφερόντων Μπόμπολα.
Η Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. ιδρύεται τον Δεκέμβριο του 2003 με μετοχικό κεφάλαιο μόλις 60.000 ευρώ (το ελάχιστο κεφάλαιο που απαιτείται από τον νόμο για ίδρυση ανώνυμης εταιρείας). Τρεις ημέρες αργότερα, το ελληνικό Δημόσιο συμμετέχει σε δύο διαδοχικές συναλλαγές, πρώτα ως αγοραστής και μετά ως πωλητής: αγοράζει τα ορυχεία της Κασσάνδρας από τον προηγούμενο επενδυτή (την ήδη χρεωκοπημένη TVX Hellas) και την ίδια μέρα τα πουλάει χωρίς διαγωνισμό στην Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. αντί 11 εκατ. ευρώ. Η τιμή περιλαμβάνει (πάρτε ανάσα): 2.500 στρέµµατα γης, 40.000 τ.µ. βιοµηχανικών κτηρίων και γραφείων, μεταλλεία έκτασης 317.000 στρεµµάτων (όπου, σύµφωνα µε ειδικούς, υπάρχουν βεβαιωµένα µεταλλεύµατα αξίας 22 δισ. ευρώ), 11.000 τ.µ. αστικά οικόπεδα, 310 κατοικίες στο Στρατώνι, 2 πλήρη συγκροτήµατα λιοτρίβισης και εµπλουτισµού, μηχανολογικό εξοπλισµό, ειδικό εξοπλισµό εξορύξεων, απόθεμα 270.000 τόννων συµπυκνώµατος αρσενοπυρίτη (περίπου 250.000 ουγκιές χρυσού) και, φυσικά, τα σχετικά μεταλλευτικά δικαιώματα.
Tuesday, 31 March 2015
η Τρόϊκα: Power without control
Το ντοκυμαντέρ των Harald Schumann και Arpad Bondy που μεταδόθηκε στις
9/3/15 από το 1ο κανάλι της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ARD και ξεσήκωσε
θύελλα αντιδράσεων. Μια πιο εκτεταμένη βερσιόν του είχε προβληθεί από το
γαλλογερμανικό κανάλι ARTE στις 24/2/15 ( http://tinyurl.com/lq5bapk στα γερμανικά και http://tinyurl.com/om9nn3e στα γαλλικά).
Monday, 30 March 2015
"το χρέος είναι χρέος"
ο Αργύρης Σφοντούρης, επιζών της σφαγής στο Δίστομο (όπου σε μια μέρα έχασε 30 συγγενείς), πρωταγωνιστεί σε σκετς του δεύτερου Γερμανικού δημόσιου καναλιού, όπου και λέγονται αλήθειες που δεν έχουν ειπωθεί από κυβερνήσεις, πρωθυπουργούς, προέδρους, υπουργούς, πρεσβευτές, διπλωμάτες, εδώ και 60+ χρόνια..
δείτε το, πριν πλακώσουνε τίποτα επιστολές διαμαρτυρίας από τοτζήμερο και λοιπούς ευρωτσολιάδες και το κατεβάσουνε
δείτε το, πριν πλακώσουνε τίποτα επιστολές διαμαρτυρίας από τοτζήμερο και λοιπούς ευρωτσολιάδες και το κατεβάσουνε
Monday, 23 February 2015
η αλυσίδα του μνημονίου φοριέται και στο δεξί, σαν κόσμημα
Πορτογαλία: η νέα «αποικία» της Αγκόλας
22/02/2015
Τα μνημόνια και η τρόικα μετέτρεψαν
την Πορτογαλία
σε οικονομικό «προτεκτοράτο» μιας πρώην αποικίας της. Και ο Γερούν
Ντάισελμπλουμ μαζί με τη Μέρκελ χειροκροτούν για το επίτευγμα της Ευρωπαϊκής
Ενωσης.
Η Πορτογαλία αποδεικνύει πόσο
γρήγορα μπορεί μια χώρα να ξανασταθεί στα πόδια της εάν δεσμευτεί στις
μεταρρυθμίσεις
Γερούν Ντάισελμπλουμ
Τα ρολόγια όλων έδειχναν 20 λεπτά
μετά τα μεσάνυχτα. Σε λίγες ώρες θα ξημέρωνε η 25η
Απριλίου του 1974. Δεκάδες αξιωματικοί του πορτογαλικού στρατού στέκονταν
ανυπόμονοι μπροστά σε ένα ραδιόφωνο που μετέδιδε το πρόγραμμα του Ρ/Σ Rádio
Renascença. Ξαφνικά ο σταθμός άρχισε να παίζει το τραγούδι «Ε depois do
adeus», που εκείνη τη χρονιά είχε εκπροσωπήσει τη χώρα στον διαγωνισμό
τραγουδιού της Eurovision. Ηταν το συνθηματικό που όλοι περίμεναν. Οι
αξιωματικοί φόρεσαν τα πηλήκιά τους και έδωσαν διαταγή στους στρατιώτες τους να
καταλάβουν νευραλγικά σημεία στις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας. Το Κίνημα των
Ενόπλων Δυνάμεων, που θα πυροδοτούσε την περίφημη Επανάσταση των Γαριφάλων, είχε μόλις εκδηλωθεί.
Αυτό που ελάχιστοι θυμούνται σήμερα,
εκτός Πορτογαλίας, είναι ότι εκείνο το «πραξικόπημα», που έφερε τη δημοκρατία
στην Πορτογαλία, ξέσπασε με αφορμή την έκρυθμη κατάσταση που επικρατούσε στις
πορτογαλικές αποικίες. Οι αξιωματικοί ζητούσαν τον άμεσο τερματισμό των
αιματηρών συγκρούσεων με τα μαρξιστικά, εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα των
αποικιών -ανάμεσα στις αποικίες ξεχώριζε πάντα η Αγκόλα. Το σύνθετο αριστερό
αντάρτικο, το οποίο στη συνέχεια διασπάστηκε σε φιλοαμερικανικά και
φιλοσοβιετικά στρατόπεδα και (με την παρέμβαση της CIA) βύθισε τη χώρα στον
εμφύλιο, αποτελούσε το τελευταίο αγκάθι για τη Λισαβόνα.
Οι εποχές όμως αλλάζουν, όπως και οι
άνθρωποι που τις ορίζουν. Ενας από τους μαοϊκούς φοιτητές της Επανάστασης των
Γαριφάλων, ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο (που τότε την «έβγαινε» από τα αριστερά στο
Κομμουνιστικό Κόμμα Πορτογαλίας), έφερε την τρόικα και τα μνημόνια στη χώρα
του. Οσο για την Αγκόλα, μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου, άρχισε να
εκμεταλλεύεται τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου και διαμαντιών και μέσα σε λίγα
χρόνια δημιούργησε μια αρπακτική αστική τάξη, που περιστοιχίζει τον πρόεδρο της
χώρας και την κόρη του, Ιζαμπέλ ντος Σάντος –την πιο πλούσια γυναίκα της
Αφρικής.
Το πρόβλημα, όπως μας εξηγεί ο
Πορτογάλος δημοσιογράφος και συγγραφέας Jorge Costa, είναι ότι την τελευταία
δεκαετία η «Αγκόλα άρχισε να εξαγοράζει τις μεγαλύτερες βιομηχανίες και
επιχειρήσεις της Πορτογαλίας», η οποία από αποικιοκρατική δύναμη μετατρεπόταν
σε μια αποικία χρέους της Ε.Ε. Η κατάσταση, σύμφωνα με τον Jorge Costa, θα
λάβει δραματικές διαστάσεις με την επιβολή του μνημονίου, καθώς η χώρα ξεπουλά
όσο όσο τη δημόσια περιουσία σε όποιον είναι διατεθειμένος να αγοράσει. Οπως
συμβαίνει σε ολόκληρη την Ευρώπη, οι νεοφιλελεύθεροι δημοσιολόγοι και πολιτικοί
της Πορτογαλίας συκοφαντούν τον δημόσιο τομέα της χώρας τους σαν ανεπαρκή και
κοστοβόρο για να τον ξεπουλήσουν τελικά στον δημόσιο τομέα μιας άλλης χώρας
–στη συγκεκριμένη περίπτωση μιας πρώην αποικίας της Πορτογαλίας.
Εκτός όμως από τον κλάδο των
τηλεπικοινωνιών, των τραπεζών και της ενέργειας, που περνά σταδιακά στον έλεγχο
επιχειρηματιών της Αγκόλας, αλλά και του ίδιου του κρατικού της μηχανισμού, η
Πορτογαλία θα «πουλήσει» και την ελευθερία του Τύπου. «Προκειμένου να
χρησιμοποιείς τους στρατηγικούς τομείς μιας οικονομίας, που θα έπρεπε να
ανήκουν στους πολίτες, για συσσώρευση κεφαλαίου πρέπει να ελέγχεις και τα μέσα
ενημέρωσης» μου εξηγούσε ο Jorge Costa. «Αγοράζουν λοιπόν τη μια μετά την άλλη
τις εφημερίδες, τους ραδιοφωνικούς και τους τηλεοπτικούς σταθμούς. Οι ίδιοι
άνθρωποι δηλαδή που στην Αγκόλα ευθύνονται για τις φυλακίσεις ή ακόμη και τον
βασανισμό δημοσιογράφων αποκτούν τον έλεγχο των ΜΜΕ» σε μια χώρα της Ε.Ε.
Αν όμως η Πορτογαλία μετατρέπεται σε
οικονομική αποικία μιας πρώην αποικίας της, ρώτησα τον Πορτογάλο αναλυτή, γιατί
ο Ντάισελμπλουμ παρουσιάζει τη χώρα σαν τον «καλό μαθητή» της τρόικας που
κατάφερε να πετάξει μακριά τα μνημόνια; «Πρόκειται για το προπαγανδιστικό δώρο
της κυβέρνησής μας στη Μέρκελ και στον Σόιμπλε για να χτυπήσουν την Ελλάδα αλλά
και τους Πορτογάλους πολίτες» εξηγεί ο Jorge Costa. «Εξοργίζομαι -μου λέει-
όταν μας το παρουσιάζουν σαν success story ενώ 300.000 νέοι άνθρωποι έγιναν
μετανάστες για να επιβιώσουν –ουσιαστικά τους απέλασε η λιτότητα». Ο Costa μού
περιγράφει τρομακτικές εικόνες από την έκρηξη της μακροχρόνιας ανεργίας, τη
σταδιακή διάλυση του εκπαιδευτικού συστήματος, όπου τα σχολεία άνοιξαν φέτος χωρίς
δασκάλους, αλλά και την κατάρρευση του συστήματος υγείας. Η ανάλυσή του πάντως
σε σχέση με την Ελλάδα είναι ότι η κατάσταση στη χώρα του ίσως είναι ελαφρώς
καλύτερη, όχι γιατί η Πορτογαλία εφάρμοσε τα μέτρα του μνημονίου, αλλά γιατί η
Ε.Ε. έχοντας δει τις τρομακτικές τους επιπτώσεις στην Ελλάδα δεν τόλμησε να
βάλει το μαχαίρι τόσο βαθιά στο κόκαλο.
«Βλέποντας τι συμβαίνει τώρα στη χώρα
σας (με τις διαπραγματεύσεις) -καταλήγει ο Costa- αρχίζω να συνειδητοποιώ πόσο
δύσκολο είναι να αλλάξει η πολιτική της Ε.Ε. και να γίνει τμήμα της λύσης αντί
να αποτελεί τον πυρήνα του προβλήματος».
Info:
► Δείτε
Ιδιοκτήτες της Πορτογαλίας
Ντοκιμαντέρ του Jorge Costa για την
οικονομική ιστορία της Πορτογαλίας μέσα από τη διαπλοκή πολιτικών και
επιχειρηματικών τζακιών. Δείτε το στο info-war.gr με αγγλικούς υπότιτλους.
► Ακούστε
Grandola Vila Morena
Το δεύτερο τραγούδι, που αποτέλεσε
σύνθημα για την έναρξη της Επανάστασης των Γαριφάλων, αυτή τη φορά γραμμένο όχι
για τη Eurovision αλλά από τον «Θεοδωράκη της Πορτογαλίας» Ζέκα Αφόνσο.
Άρης
Χατζηστεφάνου για την Εφημερίδα των Συντακτών 21/2/2015
Sunday, 1 February 2015
στο λόμπι της δραχμής και ο ομπάμα?!
ο μπάμιας πριν λίγο είπε όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται, αυτό δεν τολμούσαν να ξεστομίσουν οι προηγούμενοι Έλληνες πρωθυπουργοί και υπουργοί οικονομικών (επειδή ήταν απασχολημένοι με το να κουνάνε χαρούμενοι την ουρά τους)
δεν άργησαν να 'ρθουν και οι πρώτες αντιδράσεις:
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΟΤΑΜΙΟΥ
Το σχεδιαζόμενο αυτό πισωγύρισμα δεν θα περάσει. Όλοι στους δρόμους! Οι μισοί να πάνε με αναμμένα ρεσώ έξω από τα γραφεία του απειλούμενου ΤΑΙΠΕΔ και οι άλλοι μισοί στην Αμερικανική Πρεσβεία. Τούτες τις κρίσιμες ώρες δεν περισσεύει κανείς φιλελές. Ο λαϊκισμός δεν θα σταθεί εμπόδιο στην υλοποίηση των πρότζεκτ. Το μνημόνιο και η ΤΡΟΪΚΑ είναι ευλογία.
Saturday, 31 January 2015
Mehr licht*
*φως, περισσότερο φως
(λέγεται ότι αυτά ήταν τα τελευταία λόγια του Johann
Wolfgang Goethe)
Ωδή προς τη
μελλοντική λεωφόρο Γιάνη Βαρουφάκη (ντουζ πουαν)
Date: 2015.01.31
τέκι
Επειδή πολύ μαλακία έχει ακουστεί ήδη και θα
ακουστεί και σήμερα. Ας βάλουμε τα πράγματα σε μια μικρή σειρά.
1. Ο αλεξικέραυνος με το που μπήκε στο
μαξίμου βρήκε το πρωτογενές πλεόνασμα περίπου στα -4δις από τον προκάτοχό του.
Δεν πρόκειται για μαθηματικό λάθος αλλά για ειρωνεία. Το περίφημο πρωτογενές
πλεόνασμα ήταν φυσικά έλλειμμα. Αυτό δεν είναι κάτι πρωτοφανές, ίσα ίσα ήταν
αναμενόμενο. Κανείς πραγματικά δεν πίστευε τις παπαριές σαμαρά χαρδούβελη.
Sunday, 8 July 2012
Saturday, 31 March 2012
Subscribe to:
Posts (Atom)






