Τα όρια του πατριωτισμού τους

Το «μανιφέστο» των 10 κοριτσιών της παρέλασης

Μάριος Διονέλλης

 

Το σκεπτικό της καλλιτεχνικής «επέμβασης» που πραγματοποίησαν κατά τη διάρκεια της παρέλασης στον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας - Νέας Χαλκηδόνας εκθέτουν τα 10 κορίτσια που πήραν μέρος στη συγκεκριμένη δράση. Σε κείμενό τους που απέστειλαν στην «Εφ.Συν.» τονίζουν μεταξύ άλλων: «Υπήρξαμε για λίγο στρατιωτάκια που αρχίζουν να ξεκουρδίζονται, να βραχυκυκλώνουν απέναντι στις διαταγές, τα παραγγέλματα, τα εμβατήρια. Ισως γιατί πλέον δεν μας πείθουν οι ιδέες που ενσαρκώνονται σε όλα αυτά».

 

Οι ίδιες εξηγούν τους λόγους που επέλεξαν τη συγκεκριμένη περιοχή για την υλοποίηση της ιδέας τους και απαντούν στις αντιδράσεις που προκάλεσε η κίνησή τους τονίζοντας πως «Αυτά ακριβώς είναι τα όρια του πατριωτισμού τους. Η πατρίδα των κανονικών, των προβλέψιμων, των άριστων».

 

Στρατιωτάκια ακούνητα, μέρα ή νύχτα;

Στρατιωτάκια ακούρδιστα, μέρα ή νύχτα;

Πώς στα παιδικά παιχνίδια εμπλέκονται οι αρχηγοί, οι στρατοί και τα στρατιωτάκια τους;

Στρατοί που κάνουν πολέμους, βομβαρδισμούς, επεμβάσεις.

Και εμείς επέμβαση εκτάκτου ανάγκης κάναμε αλλά χωρίς την παραμικρή άσκηση βίας. 

Καλλιτεχνική επέμβαση, κάτι σαν παιχνίδι.

Υπήρξαμε για λίγο στρατιωτάκια που αρχίζουν να ξεκουρδίζονται, να βραχυκυκλώνουν απέναντι στις διαταγές, τα παραγγέλματα, τα εμβατήρια. ίσως γιατί πλέον δεν μας πείθουν οι ιδέες που ενσαρκώνονται σε όλα αυτά.

Τι κοινό μπορεί να'χει ο μιλιταρισμός με την ελευθερία; Τι σχέση μπορεί να'χει η υπεράσπιση της ελευθερίας ενός λαού με τον πατριωτισμό που διδασκόμαστε από μικρά παιδιά; Στα σχολεία, στις παρελάσεις, παντού.

Ο πόλεμος του ανθρώπου για την ελευθερία του δεν είναι έπος ούτε τραγωδία. Είναι η ίδια η ζωή εν κινήσει. Κίνηση που δεν μπορεί να ελεγχθεί και να μπει σε καλούπια.

Γι' αυτό και εμείς μπήκαμε στην παρέλαση ακαλούπωτοι... Υπό την πνευματική μπαγκέτα του μεγάλου στρατάρχη της αγγλικής κωμωδίας, John Cleese και όσων μας έχουν διδάξει οι Monty Python.  Με το δικό μας silly walk και ρυθμό. 

Στα μάτια των επισήμων και πολλών θεατών, είδαμε την περιέργεια, την έκπληξη αλλά και την υποτίμηση. Άλλοι μας γιούχαραν, άλλοι μας πέρασαν για "προβληματικά παιδιά". Αυτά ακριβώς είναι τα όρια του πατριωτισμού τους. Η πατρίδα των κανονικών, των προβλέψιμων, των άριστων.

Εμείς ήρθαμε από άλλες πατρίδες. τις πατρίδες των περιττών, των απρόβλεπτων, των ζωντανών. Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί ελευθερίας, λοιπόν.

Υ.Γ.  
Επιλέξαμε να πάμε στο δήμο της Ν. Φιλαδέλφειας- Ν. Χαλκηδόνας σε μια γειτονιά χτισμένη από πρόσφυγες,  τους κατεξοχήν περιττούς και απόβλητους της ελληνικής κοινωνίας και τότε και τώρα.

10 "στρατιωτάκια" της υπο-κριτικής τέχνης

πηγή: ΕφΣυν

Santa is coming

με περικεφαλαία

[....]

Πολύ καλά πάει το σχέδιο των κομμάτων "εξουσίας" να πολώσουν την κατάσταση όσο δεν πάει, ώστε να φέρουν τους πολίτες στις κάλπες. Οι πυρκαγιές στην Αττική -με τους δεκάδες νεκρούς- έγιναν ένα πολύ καλό όργανο για να προπαγανδίσουν τις επόμενες εκλογές στο προτεκτοράτο. Διαπιστώνω πως σε αυτό τον αγώνα -για να οδηγήσουν τους Έλληνες στην κάλπη- συμμετέχουν όλοι οι σιχαμένοι δημοσιογράφοι των ολιγαρχών αλλά και σεσημασμένοι «πνευματικοί άνθρωποι” που παρουσιάζουν την κατάσταση στο προτεκτοράτο σαν εμφυλιοπολεμική, και προσπαθούν να πείσουν τους Έλληνες πως οι επόμενες εκλογές είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Για να δούμε, πόσο χάπατα είναι οι Έλληνες.

πηγή: pitsirikos

πιστόλι

 

αίσιον και ευτυχές το νέον έτος

happy/paste

πώς ξεχνάτε?!

Ο κομμουνισμός και τα εγκλήματα

Posted by sarant στο 23 Αύγουστος, 2017

Πολλή συζήτηση έχει προκαλέσει η απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή να μην πάρει μέρος στο Διεθνές Συνέδριο «Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα», που πραγματοποιείται σήμερα στο Ταλίν της Εσθονίας, στο πλαίσιο εκδηλώσεων που διοργανώνει η εσθονική προεδρία της ΕΕ.

Προσωπικά, συμφωνώ και με την απόφαση και με την επιστολή του Κοντονή προς την εσθονική προεδρία και χαίρομαι που η ελληνική αντίδραση συντέλεσε ώστε και η ευρωομάδα της Αριστεράς (GUE-NGL) να καταδικάσει την ανιστόρητη αυτή εκδήλωση, που όχι απλώς εξισώνει τον ναζισμό με τον κομμουνισμό αλλά επιπλέον αποσιωπά τα εγκλήματα του πρώτου για να εστιαστεί στα εγκλήματα και τα «εγκλήματα» του δεύτερου. Μαθαίνω μάλιστα ότι η εσθονική προεδρία, εξαιτίας της ελληνικής αντίδρασης έκανε κάποιες, αν και μάλλον επουσιώδεις, τροποποιήσεις στα κείμενα του συνεδρίου.

Υπάρχει εδώ βεβαίως η εσθονική ιδιαιτερότητα, που δίνει συγχωροχάρτι στους ναζί, αλλά η εξίσωση κομμουνισμού-ναζισμού είναι δυστυχώς κεντρική πολιτική γραμμή της δεξιάς πλειοψηφίας που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια στην ΕΕ. Άλλωστε, η σημερινή μέρα, η 23η Αυγούστου, έχει ανακηρυχθεί από την ΕΕ, από το 2009, «Ημέρα μνήμης για τα θύματα των ολοκληρωτικών καθεστώτων».

Υπάρχει όμως και η ελληνική ιδιαιτερότητα -ή τουλάχιστον υπήρχε. Στη σχετική ψηφοφορία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το 2009, για την καθιέρωση της ημέρας μνήμης, κανείς Έλληνας ευρωβουλευτής δεν ψήφισε το κοινό ψήφισμα τεσσάρων πολιτικών ομάδων, που εξομοίωνε κομμουνισμό και ναζισμό και που εγκρίθηκε με άνετη πλειοψηφία. Οι ευρωβουλευτές της ΝΔ απείχαν από την ψηφοφορία, ενώ ο επικεφαλής τους, ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης δήλωνε ότι «Η αποτίμηση ιστορικών γεγονότων είναι αποκλειστικό έργο των ιστορικών και μόνο». Οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ καταψήφισαν, θεωρώντας ότι «το ψήφισμα αυτό προχωράει σε ανεπίτρεπτη εξομοίωση ναζισμού και κομμουνισμού». Καταψήφισαν φυσικά και οι, λιγότεροι τότε, ευρωβουλευτές της Αριστεράς, του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Επομένως, η σημερινή άρνηση του Σταύρου Κοντονή να συμμετάσχει στο συνέδριο του Ταλίν εκφράζει όχι μόνο μια αριστερή θέση αλλά, ουσιαστικά, και την εθνική γραμμή του 2009. Παραδόξως, η ΝΔ σχεδόν σύσσωμη και αρκετά στελέχη του ΠΑΣΟΚ έχουν αποστατήσει από αυτή την εθνική γραμμή και έχουν διολισθήσει σε ακροδεξιές τοποθετήσεις. Από το 2009 ως σήμερα δεν έχουν έρθει στην επιφάνεια τίποτε νέα εγκλήματα των κομμουνιστών που να δικαιολογούν αυτή την αλλαγή στάσης -το μόνο που άλλαξε είναι ότι ένα μικρό αριστερό κόμμα, με καταβολές στον κομμουνισμό και στον ευρωκομμουνισμό, που ήταν πολύ συμπαθητικό όταν περιοριζόταν στο 3%, βρέθηκε περιέργως στην εξουσία και τη στέρησε από τους γεννημένους να τη νέμονται.

Ότι ο αντικομμουνισμός είναι κακό πράγμα για τη δημοκρατία, το καταλάβαμε καλά στο πετσί μας το 1967-74. Ότι βλάπτει επίσης την ευφυΐα και την καλαισθησία το βλέπουμε είτε στο καταγέλαστο εξώφυλλο των ΜαριΝέων, που ανακαλύπτει σταλινισμό στην εξουσία, είτε στις δηλώσεις και στελεχών της ΝΔ που μας είχαν συνηθίσει σε πιο ανοιχτόμυαλες τοποθετήσεις, όπως της Μαριέτας Γιαννάκου, η οποία προσπάθησε να χρεώσει τον εθνικοσοσιαλισμό στην Αριστερά επειδή περιέχει το συνθετικό «σοσιαλισμός»! «Το ναζιστικό κόμμα της Γερμανίας ήταν εθνικοσοσιαλιστικό και συνεπώς αριστερής προέλευσης», τιτίβισε. -ένα επιχείρημα που ανθυπασπιστής της δεκαετίας του 1950 θα το θεωρούσε γελοίο και δεν θα το παρουσίαζε στους φαντάρους που είχε να διαπαιδαγωγήσει εθνικώς.

Βέβαια, αυτό το κουτοπόνηρο επιχείρημα το έχουν διδάξει πρώτοι ο Άδωνης και ο Βορίδης -και αυτό είναι το δυστύχημα, ότι αυτοί δίνουν πλέον τη γραμμή στην αξιωματική αντιπολίτευση και ότι έχει συρρικνωθεί το κέντρο.

Θα μπορούσε κανείς να προβάλει την ένσταση ότι η ελληνική κυβέρνηση, στριμωγμένη από τα μνημονιακά μέτρα που έχει συμφωνήσει να εφαρμόζει, προσπαθεί να τα αντισταθμίσει με συμβολικές και ανέξοδες αριστερές πλειοδοσίες σε θέματα όπως η κλήρωση για τους σημαιοφόρους ή, τώρα, η άρνηση συμμετοχής στο εσθονικό συνέδριο.

Ωστόσο, η ένσταση αυτή παραβλέπει το γεγονός ότι και στις δύο αυτές περιπτώσεις, αλλά και σε άλλες ανάλογες, τον θόρυβο δεν τον προκάλεσε η κυβέρνηση ή τα φιλικά της μέσα, αλλά η αντιπολίτευση. Η αντιπολίτευση ήταν που ανέδειξε σε μείζον θέμα τόσο την κλήρωση όσο και το εσθονικό συνέδριο. Μάλιστα, σε αυτό το τελευταίο θέμα κήρυξε πανστρατιά, αφού εκτός από τα στελέχη της ΝΔ φλογερές αντικομμουνιστικές τοποθετήσεις έκαναν επίσης ο Ευ. Βενιζέλος, ο Ανδρ. Λοβέρδος ή τα Νέα. (Και πάλι, έχει γούστο η σύγκριση με το παρελθόν -πριν από 10-15 χρόνια, οι εφημερίδες του ΔΟΛ είχαν καταγγείλει τις πρωτοβουλίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο για ταύτιση του κομμουνισμού με τον ναζισμό όπως μάς θυμίζει ο ισχυρομνήμων Δ. Ψαρράς).

Το γεγονός ότι η ταύτιση Χίτλερ και Στάλιν γίνεται μόνο από απατεώνες ή ανόητους δεν σημαίνει ότι ο Στάλιν είναι το πρότυπό μας -κάθε άλλο, παρά την κατανοητή από μια άποψη αλλά απολύτως αποκαρδιωτική στροφή του σημερινού ΚΚΕ, το οποίο μέσα στον 21ο αιώνα «αποκατέστησε» τον Στάλιν ανατρέποντας την τακτική των προηγούμενων δεκαετιών. Η ανανεωτική αριστερά έχει απορρίψει, καταδικάσει, αποκαλύψει και ανατάμει τις παρεκτροπές των χωρών του υπαρκτού σοσιαλισμού, αλλά εξίσου απορρίπτει τη σημερινή αντισταλινική υποκρισία. Βέβαια, με τα γυαλιά του αντίπαλου οι διαφορές μεταξύ αντισταλινικών και «σταλινικών» αριστερών είναι ελάχιστες και τα σκάγια παίρνουν εξίσου τους μεν και τους δε.

  

επίτιμο διδάκτρολ

Τρελά κέφια στο προτεκτοράτο

14 Ιούλ, ’17

Μεγάλη επιτυχία της Ελλάδας θεωρείται η αναγόρευση του προέδρου της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ σε επίτιμο διδάκτορα της Νομικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου, αφού ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έχει σκάσει από τη ζήλια του.

Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του ΑΠΘ εξαιτίας της δήλωσής του για τους Έλληνες -μετά το δημοψήφισμα- πως «Δεν υπάρχει τόσο σοφός λαός που να λέει ΝΑΙ σε μια τέτοια σφαγή, όπως το πρόγραμμα που παρουσιάστηκε στην Ελλάδα».

Οι Έλληνες εκτιμούν πολύ όποιον τους δουλεύει, οπότε ο Γιούνκερ είναι ιδανικός γιατί τους έχει τρελάνει στο δούλεμα.

Ο Γιούνκερ συνέχισε και χτες το δούλεμα, αφού είπε πως «η Ελλάδα είναι μικρή χώρα, αλλά μεγάλο έθνος».

Όταν ένας Λουξεμβούργιος σου λέει πως η Ελλάδα είναι μικρή χώρα, καταλαβαίνεις πως σε δουλεύει γιατί το Λουξεμβούργο είναι τόσο μικροσκοπικό -το Λουξεμβούργο έχει την έκταση του νομού Κιλκίς- που το όνομά του δεν χωράει να γραφτεί στον χάρτη μέσα στα σύνορα της χώρας.

Ο Γιούνκερ είπε ακόμα πως είναι ερωτευμένος με το ελληνικό έθνος και πως θέλει να το πηδήσει επειδή η Θεσσαλονίκη είναι πολύ ερωτική πόλη και είναι γκαβλωμέvος.

Στη συνέχεια, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ συνέχισε το δούλεμα αφού είπε πως σέβεται την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού, αλλά ο σύμβουλός του του είπε να κόψει το δούλεμα γιατί το έχει παρακάνει -μιλώντας για αξιοπρέπεια των σύγχρονων Ελλήνων- και θα τον πάρουν χαμπάρι.

Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, δήλωσε πως θα φτιάξει άγαλμα στον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ δίπλα στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά ο Γιούνκερ του είπε πως δεν θέλει να βάλει τους αγαπημένους του Έλληνες σε έξοδα και προτιμάει το άγαλμά του να μπει δικάβαλο στον Βουκεφάλα για να πιάνει τον πισινό του Μεγαλέξανδρου.

(Η κατάσταση στην Ελλάδα γίνεται όλο και πιο αστεία. Απορώ γιατί δεν γελάει κανείς.)

πηγή: pitsirikos

όλη τη μέρα

αδωνίτσος

στην κοπητηπίτα του άδωνι

έλα Άρη Πορτοσάλτε

έλα

έλα

....

χάπι, χάπι

cheers!

η φράντζα που αντιστέκεται

η φράντζα που επιμένει

μπαλούρδοθ, βίβα λα ρεβολουθιόν

μπάμια μην τρέχεις

κάτω από το λούστρο

Ο Φιντέλ, η «μεσαία» μαυρίλα και η «αριστερή» οπορτουνίλα

Ο θάνατος του Φιντέλ είχε κι ένα "καλό": Έδωσε τη δυνατότητα αφενός να φανεί τι κρύβεται κάτω από το λούστρο του λεγόμενου "μεσαίου" χώρου ή άλλως πως «μεσαία» μαυρίλα. Αφετέρου έδωσε την ευκαιρία να θαυμάσουμε, ταυτόχρονα, την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Του νομίσματος που αν η μια όψη του είναι η μαυρίλα του δήθεν "μεσαίου" χώρου, η άλλη όψη του είναι η «αριστερή» οπορτουνίλα, ούτως ειπείν ο "αριστερός" οπορτουνισμός που βγάζουν στο επικοινωνιακό τους παζάρι αστικά μορφώματα τύπου ΣΥΡΙΖΑ

Νίκος Μπογιόπουλος

Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2016

Από μια άποψη ο θάνατος του Φιντέλ είχε κι ένα "καλό": Έδωσε τη δυνατότητα να διαχωριστεί για μια ακόμα φορά η ήρα από το στάρι. Εξηγούμαστε:

Η «μεσαία» μαυρίλα...

Πρόσφερε την ευκαιρία να φανεί τι κρύβεται κάτω από το λούστρο του λεγόμενου "μεσαίου" χώρου.

Να καταδειχτεί τι είδους "φιλελευθερισμό" πρεσβεύουν κόμματα σαν τη ΝΔ.

• Και τι είδους "ενημέρωση" προσφέρουν φυσιογνωμίες της τηλεμνημονιάδας, από Μπογδάνους μέχρι πορτοσαλτε κι από κυριλέ ακροδεξιές νυφίτσες μέχρι κουστουμαρισμένους διακινητές της θεωρίας περί "σοβαρής χρυσής αυγής".
• Τόσο "μεσαίοι" είναι ώστε οι κραυγές τους κατά του "δικτάτορα" Κάστρο στα κανάλια - σαν αυτές ενός Κυρανάκη (εκπρόσωπος τύπου της ΝΔ) - να συναγωνίζονται εκείνες της αμερικανοκουβανικής μαφίας του Μαιάμι.
• Είναι τόσο "φιλελεύθεροι" σαν την κυρία Σπυράκη, που πριν γίνει ευρωβουλευτής της ΝΔ ήταν από τους δημοσιογράφους που έκρυβαν (κατά δήλωσή της) τις πληροφορίες στο μαξιλάρι τους. Αλλά τώρα καταθέτει με παρρησία τη γνώμη της: "Η Κούβα - είπε - είναι το βασίλειο της πορνείας". Πόσο συγκινητικό, αλήθεια, να ακούμε μια κυρία που υπηρετεί Μνημόνια, τα οποία στέλνουν γυναίκες (εδώ στην Ελλάδα) στην φτώχεια, στην ανεργία, στη δυστυχία, στην πορνεία, να νοιάζεται τόσο γενναιόδωρα για τις πόρνες... της Κούβας.
• Τόσο "αντικειμενικοί" είναι που δεν άφησαν γελοιότητα και προβοκάτσια που να μην την μεταδώσουν σαν "είδηση": Από το εδώ και μια δεκαετία γνωστής πλαστότητας δημοσίευμα του Forbes για τον "δισεκατομμυριούχο Κάστρο" μέχρι τις αναλύσεις περισπούδαστης ευήθειας (έτσι λένε οι μορφωμένοι την παλιά γνωστή τους "μαλακία") του τύπου Κάστρο = Φράνκο και Πινοσέτ...

Τα συμπεράσματα είναι ασφαλή.

R.I.P. Fidel

στη γειτονιά των ηρώων

έχουνε αντάμωμα

Revolution is not a bed roses.

Revolution is a battle between the future and the past.

Fidel Castro

το αστείο της υπόθεσης

Η φάρσα που ζούμε, τελικά είχε και δράκο, κρυμμένο στη γωνία δημοσκοπήσεων και κρίσης. Μεταμοντέρνο δράκο βέβαια, χωρίς φωτιές απ'το στόμα και τέτοια, αλλά με ένα ηλίθιο περουκίνι και τη χαρακτηριστική βλακεία ενός αμόρφωτου φασίστα. 

 

Τώρα που είπα αμόρφωτος φασίστας....ξέρετε ποιος ήταν φανατικός τρομπα τραμπικός απ' τους εδώ τους δικούς μας, ε?...Ο άδωνις :) Α, και ο βελόπουλος. Και εννοείται και τα χρυσάβγουλα. Και άλλοι θα ήταν, αλλά τουλάχιστον αυτούς τους είδα και τους άκουσα εγώ να το λένε. Τα ναζιστούγκανα μάλιστα, βγάλανε σήμερα και πανηγυρική ανακοίνωση.

Ένας ψύχραιμος και λακωνικός αναλυτής αυτής της και γαμώ κατάστασης, θα σημείωνε ότι όταν βάζεις στο ταψί σκατά, μην περιμένεις να σου ψηθεί παστίτσιο. Επίσης θα παρατηρούσε, ότι ο κόσμος γύρω μας δεν αλλάζει. Απλά αποκαλύπτεται. Και το ότι σου αποκαλύπτεται έτσι, ξεδιάντροπα, θα πρέπει να σε ανησυχεί.

Εγώ (γνωστός χαζός), θα ψάξω να βρω το αστείο της όλης υπόθεσης. Το αστείο λοιπόν και μάλιστα σε βαθμό γελοίου, είναι όλοι αυτοί γύρω μας που γελάνε και κοροϊδεύουνε τη δεδομένη μαλακία και την άφθονη γκαοσύνη που δέρνει τα αμερικανάκια, που πήγαν και βγάλανε έναν ημίτρελο για πλανητάρχη. Ξεχνώντας μάλλον, ότι ζούνε σε μια χώρα που είχε για πρωθυπουργό τον σαμαράκα και για υπουργό Υγείας τοάδωνι.

 

Υ.Γ.: Κατά τ'άλλα,

καλώς σας ξαναβρήκα! :)

remember, remember

και πάλι χαζοί

μέχρι να ολοκληρωθεί το reloading μας στην γνωστή και εξόχως βαρετή πολιτική πραγματικότητα,

είπαμε (ο πληθυντικός είναι της μεγαλοπρέπειας) να βάλουμε κάτι πιο ευχάριστο στο μάτι απ'τον "έλληνα banksy", κυρίως για να σας καλοπιάσουμε (είμαστε γνωστοί μαλαγάνες)

σύντομα και πάλι χαζοί :)