γερμανοτσολιάδες και τσολιαδάκια (που κατά τ'άλλα "τα σέρνουν")

  

Δεν μας φταίει ο Σόιμπλε

19 Ιουλ, ’13

Pitsirikos

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε η επίσκεψη του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην Αθήνα, στο πλαίσιο της προεκλογικής εκστρατείας του κόμματός του για τις γερμανικές εκλογές του Σεπτεμβρίου. Ο κ. Σόιμπλε έμεινε στην Αθήνα μόνο λίγες ώρες, ώστε να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν πάλι στους δρόμους οι Αθηναίοι. 

Ο κ. Σόιμπλε απέρριψε το ενδεχόμενο νέου κουρέματος του χρέους αλλά, ευτυχώς, η Ελλάδα έχει ανάπτυξη και success story και δεν θα χρειαστεί νέο κούρεμα του χρέους.

Επίσης, ο κ. Σόιμπλε απέρριψε οποιαδήποτε συζήτηση για το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές αποζημιώσεις -λέγοντας πως αυτά τα ζητήματα έχουν λυθεί οριστικά- αλλά, αντί να κατηγορούμε για αυτό το θέμα τον Σόιμπλε και την Γερμανία, ας μας εξηγήσει κάποιος γιατί επί 70 χρόνια καμία ελληνική κυβέρνηση δεν διεκδίκησε δυναμικά από την Γερμανία τις πολεμικές αποζημιώσεις, και ξαφνικά το θέμα ήρθε στην επιφάνεια όταν η Ελλάδα χρεοκόπησε και κινδύνευσαν τα πολιτικά και εφοπλιστικά τζάκια.

Η εξήγηση είναι πως και τότε -όπως και σήμερα- οι γερμανικές κυβερνήσεις κρατούσαν γερά στο χέρι τις ελληνικές κυβερνήσεις, αφού ήξεραν ποιοι ήταν οι Έλληνες συνεργάτες τους στη διάρκεια της Κατοχής.

Πάντως, εγώ στενοχωριέμαι για αυτούς που έχυσαν το αίμα τους ή έμειναν ανάπηροι πολεμώντας τους Γερμανούς κατακτητές -και χωρίς να διεκδικούν τίποτα για τους εαυτούς τους-, για να έρθουν μετά την Κατοχή στα πράγματα οι συνεργάτες των Γερμανών, οι αντιστασιακοί να κυνηγηθούν άγρια, και η Ελλάδα, εν έτει 2013, να είναι πια η μόνη χώρα που δεν διεκδίκησε τις πολεμικές αποζημιώσεις, έστω για ηθικούς λόγους.

Ο κ. Σόιμπλε είπε πολλά και διάφορα στη διάρκεια της επίσκεψής του στην Αθήνα αλλά δεν έχουν καμία σημασία.

Είναι πολύ βολικό για την πολιτική και οικονομική ελίτ της χώρας να στρέψει τους Έλληνες πολίτες κατά της Γερμανίας.

Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι ούτε η Μέρκελ, ούτε ο Σόιμπλε, ούτε η Γερμανία. Οι άλλοι θα σου κάνουν ότι τους επιτρέψεις να σου κάνουν.

Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι οι Έλληνες πολιτικοί που κυβέρνησαν και κυβερνούν την Ελλάδα.

Και αυτούς τους πολιτικούς δεν τους ψήφιζαν οι Γερμανοί. Τους ψήφιζαν οι Έλληνες.

Και θα τους ψηφίσουν ξανά. Για να κατηγορούν μετά τους Γερμανούς.

πηγή: pitsirikos

υποκλιθείτε ρε, τι σας ζητάει?..

{Ο ΥΠΟΥΡΓΟΤΑΤΟΣ} 

Την πρωτοφανή αστυνομική επίθεση κατά την “επίσκεψη – παρωδία” Γεωργιάδη καταδικάζουν οι εργαζόμενοι στο Αττικό νοσοκομείο ενώ παράλληλα αναφέρουν χαρακτηριστικά ότι “ο υπουργός μιας κυβέρνησης που υπονομεύει τη δημόσια υγεία, κλείνει νοσοκομεία, απολύει και θέτει σε διαθεσιμότητα προσωπικό, παραδίδει το ΕΣΥ στα επιχειρηματικά συμφέροντα είναι ανεπιθύμητος στο ΑΤΤΙΚΟ της αθλιότητας των ράντζων και της έλλειψης προσωπικού. Γι’ αυτό μπήκε στο νοσοκομείο από την πίσω πόρτα και μίλησε σε άδειο αμφιθέατρο”

Πάντως να σημειωθεί ότι από το video που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο δεν προκύπτει ότι ο υπουργός προπηλακίστηκε .

Το δελτίο Τύπου του Σωματείου των Εργαζομένων στο Αττικό Νοσοκομείο

«Η γενική συνέλευση των εργαζομένων του ΑΤΤΙΚΟΥ νοσοκομείου καταδικάζει την πρωτοφανή εισβολή των ΜΑΤ και τους προπηλακισμούς εργαζομένων, γιατρών και συνοδών που διαμαρτυρόντουσαν ενάντια στην επίσκεψη – παρωδία του Υπουργού Υγείας Άδωνη Γεωργιάδη στο νοσοκομείο μας. Η επίθεση αυτή επιβεβαιώνει την πρόθεση της άθλιας δικομματικής κυβέρνησης να επιβάλλει το δόγμα του Νόμου και της Τάξης για να προωθήσει την αντιλαϊκή πολιτική της.

Ο Υπουργός μιας κυβέρνησης που υπονομεύει τη δημόσια υγεία, κλείνει νοσοκομεία, απολύει και θέτει σε διαθεσιμότητα προσωπικό, παραδίδει το ΕΣΥ στα επιχειρηματικά συμφέροντα είναι ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ στο ΑΤΤΙΚΟ της αθλιότητας των ράντζων και της έλλειψης προσωπικού. Γι’ αυτό μπήκε στο νοσοκομείο από την πίσω πόρτα και μίλησε σε άδειο αμφιθέατρο (με την παρουσία 5-10 παρατρεχάμενων της διοίκησης και 15-20 πανεπιστημιακών καθηγητών), φρουρούμενος από δύο διμοιρίες των ΜΑΤ που εισέβαλλαν στο νοσοκομείο.

Το σωματείο και η γενική συνέλευση καταγγέλλει τη διοίκηση του νοσοκομείου (Διοικητή, Διευθύντρια Νοσηλευτικής Υπηρεσίας και ορισμένους Πανεπιστημιακούς καθηγητές) που νομιμοποίησαν την είσοδο των ΜΑΤ σε Πανεπιστημιακό νοσοκομείο και δέχτηκαν να συνομιλήσουν μαζί του σε συνθήκες βίας και τρομοκρατίας.

Η γενική συνέλευση χαιρετίζει τους εκατοντάδες συναδέλφους που συμμετείχαν στη μαχητική διαμαρτυρία καταγγέλλοντας της διάλυση της δημόσιας υγείας και την κυβερνητική τρομοκρατία.

Σε κοινό μέτωπο με τους ασθενείς, τους υπόλοιπους υγειονομικούς και το λαό θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για το δίκιο μας, για την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής κυβέρνησης – Ε.Ε. – ΔΝΤ.

ΥΓ. Τα κυβερνητικά παπαγαλάκια και ο εκπρόσωπος τύπου της κυβέρνησης, αντιστρέφοντας για μια ακόμη φορά την πραγματικότητα, διαδίδουν ότι ο υπουργός «χτυπήθηκε» από τους εργαζόμενους. Είναι τόσο ψεύτες που δεν αξίζουν ούτε την περιφρόνησή μας.»

 

πηγή: το κουτί της Πανδώρας

στην Πρώτη Γραμμή της προπαγάνδας

Ο ΣΚΑΙ κάνει πόλεμο, με νύφες και μ΄αγγόνια

Ανανδρανιστάκης Γιώργος

Οι συνδικαλιστικές ενώσεις των ΜΜΕ, η ΕΣΗΕΑ των δημοσιογράφων, η ΕΠΗΕΑ των διοικητικών και η ΕΤΙΤΑ των τεχνικών, κήρυξαν απεργία στα ιδιωτικά κανάλια, ως πράξη συμπαράστασης στους εργαζόμενους της ΕΡΤ. Και πολύ καλά έκαναν. Δεν μπορεί να είναι κλειστή εδώ και σαράντα μέρες η δημόσια τηλεόραση και να αλωνίζουν τα ιδιωτικά κανάλια, τα οποία λειτουργούν πλέον ως ακραίοι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί του συστήματος. Δείτε τον απολύτως γλυψιματικό τρόπο με τον οποίο κάλυψαν την επίσκεψη του Σόϊμπλε και θα καταλάβετε τι εννοώ.

Στην απεργία των ενώσεων πειθάρχησαν με βαριά καρδιά όλοι, πλην Λακαιδεμονίων. Πλην του συνήθους ύποπτου ΣΚΑΙ, του καναλιού του Αλαφούζου, που έσπασε την απεργία, όπως κάνει άλλωστε εδώ και χρόνια. Όχι μόνο έσπασαν την απεργία που γινόταν για συμπαράσταση στους εργαζόμενους της ΕΡΤ, είχαν και το θράσος να βάλουν να κάνει την απεργοσπαστική εκπομπή ο πιο ακριβοπληρωμένος εργαζόμενος που είχε η ΕΡΤ στη μακρόχρονη ιστορία της. Έδωσαν την εκπομπή στον Δημήτρη Οικονόμου, που όταν εργαζόταν ΕΡΤ έπαιρνε 30.000 ευρώ το μήνα, για να βγαίνει μετά, όταν πήγε πλέον στον ιδιωτικό τομέα, να λέει ότι στην δημόσια τηλεόραση γινόταν όργιο σπατάλης. Ο τρώσας και ιάσεται.

Απεργοσπαστική εκπομπή, με απεργοσπάστη δημοσιογράφο που πλούτισε από την ΕΡΤ και με περιεχόμενο κουφέτο. Δείξανε μισή ώρα συνέντευξη του Σόϊμπλε που ευχαριστούσε τον ελληνικό λαό, επειδή τον Ιούνιο ψήφισε σωστά και έσωσε τη χώρα, χωρίς να βρεθεί ένας άνθρωπος να του πει ότι αυτό συνιστά ευθεία παρέμβαση στα εσωτερικά μας. Και μετά παίξανε, ως ευπειθή παπαγαλάκια του Κυριάκου Μητσοτάκη, που είχε δώσει την προηγούμενη ημέρα το θέμα, δεκαπεντάλεπτο ρεπορτάζ για τους κοπανατζήδες του δημοσίου. Πήχτρα από κοπανατζήδες το δημόσιο, γι' αυτό καλά κάνουνε και πετάνε στο δρόμο 25.000 εργαζόμενους, οι οποίοι μπορεί να μην είναι κοπανατζήδες οι ίδιοι, ανέχονταν όμως τους κοπανατζήδες. Την ημέρα της απεργίας, προέτρεπαν εμμέσως σε απολύσεις.

Ο ΣΚΑΙ άρχισε να λεηλατεί την ΕΡΤ από την πρώτη κιόλας ημέρα του σκοταδιού. Από την δεύτερη, για να είμαστε ακριβείς, από την ημέρα δηλαδή που της έκλεψε τον μπασκετικό τελικό ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό. Της έκλεψε τον τελικό, μετά της έκλεψε τους τηλεθεατές, μετά τις διαφημίσεις και το πλιάτσικο συνεχίζεται. Ο Αλαφούζος και οι άλλοι καναλάρχες θέλουν την ΕΡΤ οριστικά κλειστή, θέλουν στην θέση της μια καρικατούρα σαν την ΔΤ, μια ΥΕΝΕΔ της πλάκας που δεν θα μπορέσει να αμφισβητήσει ποτέ την κυριαρχία τους. Θέλουν να συναλλάσσονται με την κυβέρνηση από θέση απόλυτης ισχύος.

Πιο πολύ από τους Αλαφουζαίους και τους Μπομπολαίους, την ΕΡΤ την θέλει κλειστή η κυβέρνηση. Τι να την κάνεις την δημόσια τηλεόραση, όταν έχεις στην διάθεσή σου τόσες κρατικές, το ΜΕΓΚΑ, τον ΣΚΑΙ, τον ΑΝΤΕΝΑ, τον ΑΛΦΑ, το ΣΤΑΡ.

πηγή: avgi

καλό κουράγκιο ντιτρόϊτ

I love Detroit

19 Ιουλ, ’13

Pitsirikos

 

Αίτηση πτώχευσης έκανε χτες το Ντιτρόιτ αλλά, ευτυχώς, έχει δολάριο και δεν κινδυνεύει να βγει από το ευρώ. Βέβαια, μπορεί η αμερικάνικη κυβέρνηση να τιμωρήσει το Ντιτρόιτ και να το υποχρεώσει από δω και πέρα να έχει ευρώ. Ίσως και δραχμή.

Το Ντιτρόιτ χρεοκόπησε επειδή οι κάτοικοί του ήταν τεμπέληδες και ζούσαν για χρόνια πάνω από τις δυνατότητές τους, αν και κάποιοι κακοήθεις υποστηρίζουν πως το Ντιτρόιτ πλήρωσε το πέρασμα από τον βιομηχανικό καπιταλισμό στην κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού και την δικτατορία του χρηματιστηριακού κεφαλαίου που -αντί για προϊόντα- παράγει κοπανιστό αέρα και μεταφέρει θέσεις εργασίας από τις πλούσιες στις φτωχές χώρες με φτηνό εργατικό δυναμικό, ώστε να υπάρξει κάποτε δικαιοσύνη και να είναι όλες φτωχές.

Επίσης, το Ντιτρόιτ είχε πολλούς δημοσίους υπαλλήλους που δεν δέχονταν να πάρουν μετάθεση στην Αλάσκα, με την φτηνή δικαιολογία πως είναι κρυουλιάρηδες και φοβούνται τις αρκούδες.

Για να αντιμετωπίσει την χρεοκοπία, το Ντιτρόιτ θα βάλει ΦΠΑ 23% στα χάμπουργκερ και την Coca Cola.

Οι σχολικοί φύλακες και οι δημοτικοί αστυνομικοί του Ντιτρόιτ θα μπουν στο πρόγραμμα κινητικότητας της ΝΑΣΑ και θα μεταφερθούν με διαστημόπλοια στον Άρη.

Παράλληλα, το Ντιτρόιτ περιμένει φέτος 17 εκατομμύρια τουρίστες, για να δουν τα υπέροχα αξιοθέατα με τα εγκαταλελειμμένα εργοστάσια και τα διαλυμένα άδεια σπίτια.

Το θετικό για το Ντιτρόιτ είναι πως η πτώχευση δεν θα προκαλέσει άνοδο του ρατσισμού, αφού σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του Ντιτρόιτ είναι μαύροι, οπότε ετοιμαστείτε να ακούσετε αναλύσεις που θα αποδίδουν την χρεοκοπία στο χρώμα των κατοίκων του.

Οι κάτοικοι του Ντιτρόιτ δεν θα κινδυνεύσουν από φτώχεια εξαιτίας της χρεοκοπίας, αφού είχαν πάρει τα μέτρα τους από πριν και, εδώ και χρόνια, ο ένας στους τρεις κατοίκους του Ντιτρόιτ είναι ήδη πάμφτωχος.

Ελπίζω η κυβέρνηση των ΗΠΑ να μην κάνει καμιά παρέμβαση για να βοηθήσει το Ντιτρόιτ, γιατί οι κρατικές παρεμβάσεις είναι κομουνιστικές και δεν αφήνουν την ελεύθερη αγορά να λειτουργήσει με όλα αυτά τα υπέροχα αποτελέσματα που βλέπουμε σε τόσες χώρες του κόσμου.

 

πηγή: pitsirikos 

 

ρίψη γκλίτσας

στο νικητή ένα κοκοχειροφίλημα δώρο:

 @"Πανόραμα μιας Επταετίας" (ΝΕΤ)

οι συνέπειες της μετάλλαξης στη γεύση

Άνοστοι “άνθρωποι”

July 19, 2013 

Γιάννης Μακριδάκης

Το να είσαι 71 ετών, άνθρωπος, να έχεις χτυπηθεί σκληρά από τη ζωή, να έχεις νιώσει την ανθρώπινη αδυναμία σου αφού δεν μπορείς να δώσεις εντολή ούτε καν στα πόδια σου να κινηθούν ή να σε στηρίξουν αλλά παρόλα αυτά να συμπεριφέρεσαι ως αδίστακτος εξουσιαστής, προδίδει βαθιά αμορφωσιά και αποκτήνωση.

Ο εκ Γερμανίας χθεσινός επισκέπτης μας είναι αδιάσειστη απόδειξη της κατάντιας της ανθρωπότητας

Ένα ανθρωπόμορφο κτήνος καταναλωτής, οπαδός της ανάλγητης εκμετάλλευσης ανθρώπων και φυσικών πόρων, της κερδοσκοπίας επί των πάντων ακόμη και πτωμάτων, της ανόητης υπόθεσης ελέγχου της φύσης και χειραγώγησης των πλασμάτων της, της ολοένα και περισσότερης κατανάλωσης φυσικών πόρων δίχως αναπλήρωση αυτών, της απύθμενης βλακείας που θεμελιώνεται και αναπαράγεται στα συστημικά πανεπιστήμια και έχει αναγάγει σε βασικό, πρωταρχικό φυσικό πόρο το χρήμα, ένα ανθρωπόμορφο αποκτηνωμένο ον που παρόλη την φυσική του αναπηρία, δεν μπόρεσε ακόμα ούτε να νιώσει ούτε να σκεφτεί τη μικρότητά του, το τίποτα της αναπνοής του μέσα στο, κατά τα άλλα, θαυμαστό οικοσύστημα.

Εκεί έχει φτάσει η ανθρωπότητα δυστυχώς. Στην αποκτήνωση. Όλοι όλοι αντάμα, μεταλλαγμένοι πλέον, ανάπηροι όλοι σωματικά, πνευματικά και ψυχικά, πορευόμαστε και δεν θα αργήσει ο καιρός που όσοι απομείνουν επί της γης, θα τρέφονται με χαρτονομίσματα. Τόσο άνοστοι…

πηγή: yiannismakridakis

realpolitik uncut reloaded

realpolitik uncut

 Γ#@%$#$%... το κεφάλι μου ο μ*&%$#@*&.. 

το ξαναπάμε...

  Γ#@%$#$%... Σόρυ Γκιάνις...

  

Ρε Γ#@%$#$%...τι έχω πάθει?

τι  μ*&%$#@*&  θέε μου!

"ανεπίδεκτοι περαιτέρω μεταρρύθμισης"

κοίταζε τη χούφτα της

Με πλησίασε μια γυναίκα λίγο πριν τα σκαλάκια της εξόδου του μετρό. Τελευταία, διάφοροι άνθρωποι ζητάνε χρήματα όχι καθισμένοι όπως παλιά στην άκρη κάποιου πεζοδρομίου, αλλά κατεβαίνοντας στα εκδοτήρια των σταθμών του μετρό. Στέκονται δίπλα σου καθώς εσύ βάζεις τα κέρματα στο μηχάνημα. Έτσι, γρήγορα σκέφτεσαι ότι αυτό το εξωπραγματικό για την τσέπη σου 1,40, θα έπιανε περισσότερο τόπο αν αντί για εισιτήριο, γινόταν κουλούρι, καφές, τσιγάρο ή οτιδήποτε άλλο χρειάζεται ή θέλει αυτός ο άνθρωπος. Η γυναίκα λοιπόν με πλησίασε, άρχισα να σκέφτομαι αν και πόσα ψιλά έχω, αν και πόσα θέλω να δώσω. Η γυναίκα όμως μόλις έφτασε μπροστά μου ζήτησε απλά αν έχω ένα εισιτήριο για να πάει σπίτι της. Τα ρούχα της έμοιαζαν με κουρέλια, το πρόσωπό της ήταν σε άσχημη κατάσταση και οι λέξεις της αν και κανονικά τοποθετημένες αντηχούσαν μόνο τη γενικευμένη απόγνωση. Θέλω ένα εισιτήριο να πάω στο Περιστέρι, σπίτι μου.

Βγαίνοντας απ’ το μετρό πέτυχα ένα φίλο που είχα να δω καιρό. Στο τέταρτο που κουβεντιάσαμε, μου ανέλυσε τα σχέδια του για τη χρονιά που έρχεται. Τις χρονιές τις υπολογίζουμε ακόμη, όπως όταν πηγαίναμε σχολείο, από Σεπτέμβριο. Το περίπλοκο και με απειράριθμα αν σχέδιό του, μπορεί να συνοψιστεί στη λέξη επιβίωση. Ακούγονταν ποσά της τάξης των 200 και 300 ευρώ. Ακούγονταν φράσεις του στιλ μπορώ να ζήσω με τόσα. Μου αρκεί μια σαλάτα, δεν θα πολυβγαίνω και τέτοια. Δεν είχε απελπισία ο λόγος του φίλου, μόνο σκληρό ρεαλισμό και ίσως μια ελαφριά αίσθηση παραίτησης. Παραίτησης όχι απ’ τη ζωή, όσο απ’ τον άνισο και ανυπόφορο αγώνα με τα τέρατα της εποχής της λιτότητας και των ατελείωτων μέτρων. Θα ζήσουμε ναι, αλλά κουραστήκαμε πια να κυνηγάμε, να τρέχουμε σ’ ένα στάδιο χωρίς γραμμή τερματισμού, να τρέχουμε σ’ ένα αγώνα που είναι ταυτόχρονα σπριντ και μαραθώνιος και μετ’ εμποδίων. Κάπου θες απλά να σταθείς, να πιεις ένα δροσερό ποτήρι νερό και να ηρεμήσεις για πέντε λεπτά. Φέτος ο φίλος επέλεξε να είναι το δικό του πεντάλεπτο.

Λίγα λεπτά αργότερα σταματώντας με το αυτοκίνητο σε ένα φανάρι, βλέπω μια άλλη γυναίκα. Μοιάζει με την πρώτη του μετρό. Ρούχα βρώμικα, μαλλιά μπλεγμένα, πρόσωπο που φωνάζει όλα τα πιθανά είδη της απόγνωσης. Από τα πέντε μέτρα απόσταση μας μιλάει: «Πεινάω. Μήπως μπορείτε να μου δώσετε κάτι να φάω». Κοιτάζω το φανάρι, αλλά το κορίτσι ανοίγει την τσάντα της και δίνει ότι ψιλό είχε. Ας πούμε ότι ήταν δυομιση ευρώ. Τα δίνω στη γυναίκα, έκπληκτη κοιτάζει τη χούφτα της, μονολογεί «αυτά είναι πολλά λεφτά», ανάβει το φανάρι, συνεχίζει να κοιτάει τη χούφτα της, φεύγουμε.

Λέμε και ξαναλέμε για τη φτώχεια. Λέμε ότι δε μας φοβίζει. Μιλάμε για αλληλεγγύη, για κεράσματα, οι γονείς βοηθάνε, τα παιδιά βοηθάνε, οι φίλοι αλληλοβοηθιούνται. Μιλάμε για εγχειρήματα, συλλογικές κουζίνες και ένα σωρό ωραίες ιδέες.

Αλλά η φτώχεια μας κυκλώνει, δεν είναι εύκολος αντίπαλος, γονατίζει ανθρώπους, γονατίζει περαστικούς και φίλους, τους κλέβει χρόνια, τους αποκλείει απ’ την ίδια τους τη φαντασία και τη δημιουργικότητα. Η φτώχεια δεν είναι παλιά ελληνική ταινία, δεν έχει μόνο αυτοσαρκασμό και πλάκα και ωραίες ατάκες. Έχει κόσμο που παλεύει να ζήσει με 200 ευρώ και αυτό θα είναι το αισιόδοξο σενάριο. Έχει κόσμο που λέει πεινάω και θέλω να πάω σπίτι μου και κόσμο που ψάχνει το σπίτι του και δεν το βρίσκει πουθενά.

Μας βομβαρδίζουν με success stories και ανταγωνιστικότητα και τη θέση της χώρας που σταθεροποιείται στην Ευρώπη. Μιλάνε τη γλώσσα των αρπακτικών σε prime time, παρέχουν προκαταβολικά ασυλία στους ακριβούς εαυτούς τους, κουνάνε το δάκτυλο, μεταρρυθμίζουν χαλαρά, ασκούνται στον κυνισμό επαναλαμβάνοντας μονότονα «11.000 απολύσεις». Εμείς που δεν ζούμε στην τηλεόραση ή στο εικονικό κόσμο των υπουργικών γραφείων, κάθε μέρα, κάθε ώρα, περπατάμε μετρώντας τους πεσμένους, τους βουβούς επιβάτες των μέσων μεταφοράς, τους ανθρώπους που κουράστηκαν, τους ανθρώπους που δεν αντέχουν άλλο. Μετράμε τους ανθρώπους που δεν ανήκουν πια σ’ αυτή την εποχή.

πηγή: το βυτίο

έρχεται ο "αναμορφωτής"

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Αποικία

δεν μέν’  η ελαχίστη αμφιβολία,

και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός, ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν,
κ’  ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη·
η κατοχή σας είν’ επισφαλής:
η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική·
είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;
σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.

Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε·
πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
να δούμε τι απομένει πια, μετά
τόση δεινότητα χειρουργική.-

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα· είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.
Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός.

"Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ."

Κ. Καβάφης

την περικεφαλαία* να βγάλεις πρώτα..

*ο άδωνις τον βλέπει σαν μέγα αλέξανδρο που κόβει γόρδιους δεσμούς, δεν τον βλέπω εγώ...
 
όταν η αυτοκριτική φτάνει στα άκρα

στο κενό του 1.04'' ανεβάστε ένταση :)

το πσάρι φρούτο

 

 Δημοσιογράφος της Huffington Post τα βάζει με το CNN και το Reuters για το θέμα της ΕΡΤ

 

Πλημμελή κάλυψη του διεθνούς Τύπου στο θέμα της ΕΡΤ διαπιστώνει με άρθρο της στην Huffington Post η δημοσιογράφος και ακτιβίστρια Kirsten Han διαπιστώνοντας ότι στην περίπτωση του Δημόσιου Ραδιοτηλεοπτικού Φορέα της Ελλάδας το Success Story δεν είναι ούτε Success αλλά ούτε και Story.  Η δημοσιογράφος καταγγέλλει, το ανακριβές ρεπορτάζ του CNN στις 11 Ιουλίου, όταν μετέδιδε αναφορικά με την εκπομπή της (Ε)ΔΤ  ότι η ΕΡΤ ξεκίνησε να αναμεταδίδει, παρότι οι εργαζόμενοι της ήταν όπως έλεγε πολύ αναστατωμένοι. Στο στόχαστρο της κριτικής της βρέθηκε και η κάλυψη του Reuters.
 

Να εξηγήσω κάτι στο CNN γράφει η Kirsten Han:

Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ είναι πολύ απλά πολύ ενοχλημένοι γιατί αυτό που μεταδίδεται αυτήν τη στιγμή δεν είναι η ΕΡΤ.
Η δημόσια τηλεόραση σήμερα στον αέρα είναι ένα βιαστικό εγχείρημα, από ένα κανάλι που εκπέμπει χωρίς άδεια ούτε κατάλληλο προσωπικό. Για την ακρίβεια, συμπληρώνει,  σκηνοθέτης του οποίου η ταινία ήταν από τις πρώτες που προβλήθηκαν θα κινηθεί νομικά κατά της κυβέρνησης κατηγορώντας την για δυσφήμιση που προέβαλε το έργο του από αυτό το κατάπτυστο κανάλι.
Για να είμαστε δίκαιοι, συμπληρώνει η δημοσιογράφος, δεν ήταν μόνο το CNN.
Το Reuters μετέδιδε τον Ιούνιο ότι η ΕΡΤ θα ξανάνοιγε μετά τη  «δικαστική νίκη», αφήνοντας να διαφανεί ότι πρόβλημα με τον ξαφνικό της θάνατο είχε επιλυθεί.
Το story του μάλιστα, αναμεταδόθηκε επίσης από άλλα  διεθνή media όπως πχ τον Guardian
Και παρότι όπως σημειώνει μπορεί κανείς να κατανοήσει τα προβλήματα του Διεθνούς Τύπου, οι πόροι του ήταν πάντα περιορισμένοι και το ανθρώπινο δυναμικό δεν είναι αρκετό αυτό όμως δεν συνιστά δικαιολογία για το ανακριβές ρεπορτάζ του CNN και του Reuters.
H δημοσιογράφος καταλήγει το εύστοχο άρθρο της με ένα ρητορικό ερώτημα:
Έχουμε ακούσει για την παρακμή στον τομέα του InternationalNewsReporting. Αν όμως αυτό συμβαίνει τώρα, και αν δίνεται ελάχιστη προσοχή σε μεγάλες ιστορίες σαν αυτή της ΕΡΤ, τι θα συμβεί αν συρρικνωθεί ο τομέα του διεθνούς ρεπορτάζ ακόμα περισσότερο; Αν χάνουμε το ρεπορτάζ για τόσο σημαντικά θέματα όπως η ΕΡΤ τι άλλο θα χάσουμε στο μέλλον;

πηγή: ertopen

τρολάροντας δεξιούς

Ραντεβού στα γουναράδικα Γιάννη μου. Για βιζόν

Ιουλίου 17, 2013

Του Κώστα Βαξεβάνη

Ο Βαγγέλης Διαμαντόπουλος, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, έκανε το λάθος να χρησιμοποιήσει στη Βουλή τη φράση “ραντεβού στα γουναράδικα”, μια ιστορική φράση του Άρη Βελουχιώτη. Αν ο κύριος Διαμαντόπουλος χρησιμοποιούσε τη φράση “μας κάψατε τη γούνα”, κανένας δεν θα διαμαρτυρόταν από τους παριστάμενους στη Βουλή ή τους σχολιάζοντες και αναλύοντες στα κανάλια. Αντιθέτως, ίσως να το εκλάμβαναν και ως επιτυχία της κυβερνητικής πολιτικής.

Να όμως που δεν μιλάμε για το πώς μας κάψανε τη γούνα, αλλά πώς μετέφρασαν τα όσα είπε ο βουλευτής, οι κάτοχοι πλούτου, θράσους και μιας κάποιας γούνας φαντάζομαι. Ο Γιάννης Πρετεντέρης μετέφρασε τη φράση ως εμφυλιοπολεμική απειλή που σημαίνει θα σας γδάρουμε. Ο Αντρέας Λυκουρέντζος, ως φρασεολογία τρομοκρατικών οργανώσεων. Φαντάζομαι ως το βράδυ, ο Άρης Βελουχιώτης θα εκτελεστεί για μια ακόμη φορά, από τα Τάγματα Ασφαλούς Ενημέρωσης.

Όσοι γνωρίζουν ιστορία, ξέρουν πως τη φράση “ραντεβού στα γουναράδικα” την έλεγε ο Άρης στους συντρόφους τους, όταν ξεκινούσαν για παράτολμες επιχειρήσεις εναντίον των Γερμανών κατακτητών (αυτό το “εναντίον των Γερμανών” επιμελώς κάποιοι το ξεχνάνε). Όσοι έχουν μεγαλώσει στην ελληνική ύπαιθρο, ξέρουν πως αυτή η φράση είναι δάνειο από λαϊκό μύθο. Όταν έβγαιναν λέει οι αλεπούδες να κυνηγήσουν, ήξεραν πως μπορεί να καταλήξουν οι ίδιες θύματα από τους κυνηγούς και στο τέλος το δέρμα τους να βρεθεί σε κάποιο γουναράδικο. Αλλά έπρεπε να το κάνουν. Έτσι, ξεκινώντας για αναζήτηση τροφής, έλεγαν το “ραντεβού στα γουναράδικα” που δήλωνε αυτή τη γνώση και την αποφασιστικότητα.

Τι δηλώνει λοιπόν αυτή η ευαισθησία όσων μας έχουν κάψει τη γούνα, για τα γουναράδικα του Διαμαντόπουλου, ή του Άρη ή των αλεπούδων της ελληνικής επαρχίας; Κάποιος που είναι γνώστης και της πρόσφατης ιστορίας, ξέρει πως ο βουλευτής Διαμαντόπουλος είχε πέσει θύμα της ομάδας μονταζιέρας της ΝΔ. Δηλαδή δηλώσεις που είχε κάνει για το αυθαίρετο Mall, μονταρίστηκαν από τους σύγχρονους Μανιαδάκηδες και τον εμφάνισαν ως υποστηρικτή της βομβιστικής επίθεσης στο εμπορικό κέντρο. Η υπόθεση αποκαλύφθηκε αλλά τα κανάλια δεν μετέδωσαν την αποκάλυψη. Έτσι, για τον συγκεκριμένο βουλευτή, η κοινή γνώμη έχει σχηματίσει μια εικόνα «ακραίου», των «δύο άκρων» φυσικά. Η παρερμηνεία όσων είπε για μια ακόμη φορά, πατά στην παλιά εικόνα και δημιουργεί την πεποίθηση πια, πως ναι, ο βουλευτής και το κόμμα του είναι ακραίοι.

Την ίδια ώρα όμως, η αντίδραση των νομιμοφρόνων της Βουλής και των στούντιο, που, ξαναλέω, δεν νοιάστηκαν που μας καίνε τη γούνα, αλλά νοιάζονται για τη γούνα της ομιλίας Διαμαντόπουλου, δηλώνει και την εμφυλιοπολεμική τους αντίληψη. Αντανακλαστικά, σχεδόν με μίσος, ο Άρης Βελουχιώτης δεν είναι αρχηγός της Ελληνικής Αντίστασης, αλλά εκπρόσωπος της Ελλάδας των «κακών» και «αντιπάλων». Στη συνείδηση και το δημόσιο λόγο τους, ένας από τους ανθρώπους που έδιωξαν τους κατακτητές, είναι μίασμα, ανθέλληνας, κατά πώς τον διαμόρφωσε η προπαγάνδα των συνεργατών των γερμανών και μετέπειτα κυβερνώντων.

Ο Άρης Βελουχιώτης έχει υποβιβαστεί από εθνικός ήρωας σε αιμοδιψή αρχηγό της μιας πλευράς, της κακιάς. Κι αν αυτό βόλευε μια δεξιά του 50, που είχε στα βουλευτικά έδρανα συνεργάτες των Γερμανών (ο σφαγέας του Κιλκίς συνεργάτης των Γερμανών Κ. Παπαδόπουλος εξελέγη βουλευτής της ΕΡΕ), η Ελλάδα του 2013, ακόμη και η ΝΔ, μόνο να χάσει έχει από τις ιστορικές λαθροχειρίες.

Το χειρότερο είναι πως όλα αυτά δεν είναι αποτέλεσμα μιας σκληρής αντιπαράθεσης που επαναφέρει τις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος, αλλά επίσημη άποψη του Σαμαρά. Ο πρωθυπουργός, προσκυνητής και ο ίδιος των μνημόσυνων του Μελιγαλά ως βουλευτής το 1982, όταν η χώρα ανακάλυπτε την εθνική συμφιλίωση, επαναφέρει τον διχασμό, ως αποτελεσματικό όπλο ενάντια στους εχθρούς. Και εχθροί είναι όσοι δεν συμφωνούν μαζί του. Όσοι διαμαρτύρονται γιατί δεν έχουν να φάνε είναι κουκουλοφόροι, όσοι υποστηρίζουν μια άλλη πολιτική στην Οικονομία εραστές της Κορέας και όσοι απαιτούν την νομιμότητα ενός ευρωπαϊκού κράτους, ανθέλληνες.

Ο Αντώνης Σαμαράς, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο HOT DOC που κυκλοφορεί, όχι μόνο είναι παιδί του παλαιοκομματισμού και της ακροδεξιάς, αλλά τα θεωρεί και εθνικές αρετές. Και τα δύο αποτελούν εργαλεία της πολιτικής του ερμηνείας και συνθέτουν τον πατριωτισμό του νέου διχασμού.

Όσο για τους άλλους, που ηθελημένα ή από άγνοια επιδίδονται σε ερμηνείες περί γουναράδικων, αν δεν μπορούν να κάνουν κάτι καλύτερο για όσα συμβαίνουν, ας ασχοληθούν καλύτερα με τις προσφιλείς τους γούνες. Τις βιζόν τους.

πηγή: το κουτί της Πανδώρας

μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα Σύνταγμα....

Αντισυνταγματικές διατάξεις στο πολυνομοσχέδιο

16 Ιουλ 2013 

Αντισυνταγματικές κρίνει το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής κρίσιμες διατάξεις του πολυνομοσχεδίου. Παράλληλα, κάνει παρατηρήσεις σχεδόν σε όλα τα άρθρα του, και κυρίως αυτά που αφορούν τους δήμους.

Ειδικότερα, το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής κρίνει:

• το άρθρο 76 για την συγκρότηση Παρατηρητηρίου Οικονομικής Αυτοτέλειας των ΟΤΑ το Επιστημονικό Συμβούλιο επισημαίνει ότι «εγείρει προβληματισμό» αν κάμπτεται η διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια των ΟΤΑ. Οι παρεμβάσεις που γίνονται «δεν φαίνεται να συνάδουν πλήρως» προς τις εγγυήσεις του Συντάγματος, καθώς και προς την προστασία της οικονομικής αυτοτέλειά τους, τονίζει το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής.
• για το άρθρο 90 που αφορά την διαθεσιμότητα και την εφεδρεία έχουν εκδοθεί πολλές αποφάσεις πρωτοβάθμιων δικαστηρίων που αναφέρουν ότι παραβιάζεται το Σύνταγμα και η Συνθήκη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, και καμία ανώτερου ή ανώτατου δικαστηρίου.

Για την παράγραφο 1 του άρθρου 90, που δίνει στον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης και τον αρμόδιο υπουργό τη δυνατότητα να καταργούν θέσεις ανά κατηγορία κλάδο ή ειδικότητα, το Επιστημονικό Συμβούλιο τονίζει ότι η εξουσιοδότηση πρέπει να είναι «ειδική και ορισμένη» και να περιλαμβάνει συγκεκριμένο αριθμό θεμάτων.

«Η εξουσιοδότηση είναι αντισυνταγματική όταν κρίνεται γενική και αόριστη», προσθέτει και υπογραμμίζει ότι «δεν στοιχειοθετείται το ορισμένο των εξουσιοδοτήσεων» στους υπουργούς.

Την ίδια επισήμανση για αντισυνταγματικότητα κάνει και για την δυνατότητα στον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης να αξιολογεί τους εργαζόμενους.

Για την κατάργηση οργανικών θέσεων των ΟΤΑ με υπουργικές αποφάσεις, τονίζεται ότι κάμπτεται η διοικητική αυτοτέλεια των ΟΤΑ που προστατεύεται από το Σύνταγμα.

• για το άρθρο 91 ότι με την κινητικότητα ενδεχομένως παύει ο συνταγματικά κατοχυρωμένος θεσμός των μεταθέσεων των δημοσίων υπαλλήλων.
• για την παροχή ασυλίας στα μέλη του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (άρθρο 74) η Επιστημονική Υπηρεσία υπογραμμίζει ότι είναι «μαχητό» το τεκμήριο που εισάγει το νομοσχέδιο ότι οι αποφάσεις των μελών του ΤΧΣ είναι συμφέρουσες προς το δημόσιο και προτείνει να εισαχθούν αναλυτικά «κανόνες επιμελούς διαχείρισης».
• στα άρθρα 16, 29, 40, 43 για τους συντελεστές επιβολής φόρου δεν περιλαμβάνεται αφορολόγητο κλιμάκιο. «Η κατάργηση του αφορολόγητου ποσού εισοδήματος ή η θέσπιση αφορολόγητου ποσού εισοδήματος το οποίο είναι χαμηλότερο από το ελάχιστο όριο διαβίωσης ενδεχομένως δεν είναι συμβατή με την αρχή της φορολόγησης βάσει της φοροδοτικής ικανότητας, τον σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και την υποχρέωση προστασίας της οικογένειας και της παιδικής ηλικίας». Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ το κατώφλι κινδύνου φτώχειας είναι 6.591 ευρώ ετησίως ανά άτομο. Επίσης για την χορήγηση του ΕΚΑΣ τα κριτήρια είναι 9.884,11 ευρώ ατομικό εισόδημα και 15.380,90 οικογενειακό.
• στο άρθρο 7 για το φορολογητέο εισόδημα «ανακύπτει ζήτημα ως προς το εάν η εφαρμογή διαφορετικής κλίμακας φορολογικών συντελεστών ανά κατηγορία εισοδήματος συνάδει προς τις αρχές της καθολικότητας του φόρου και της φορολόγησης με βάση την φορολογική ικανότητα». Το φορολογικό σύστημα «άγει σε διαφορετική φορολογική επιβάρυνση εισοδημάτων ιδίου ύψους αναλόγως της πηγής από την οποία προέρχονται».
• στο άρθρο 4 για τις διατάξεις που αφορούν τον έλεγχο στις offshore: «η γενικότητα και η ευρύτητα που είναι διατυπωμένα τα προτεινόμενα κριτήρια είναι πολύ πιθανόν να προκαλέσουν ανασφάλεια δικαίου, ιδίως σε αλλοδαπά νομικά πρόσωπα που δραστηριοποιούνται ή διατηρούν επενδύσεις στην Ελλάδα». Το Επιστημονικό Συμβούλιο προτείνει στην κυβέρνηση «να περιλαμβάνει περισσότερο εξειδικευμένα και χρονικώς προσδιορισμένα κριτήρια».
• στο άρθρο 5 για τους κανόνες πηγής, που προσδιορίζουν το αντικείμενο του φόρου ως προς τη χωρική του διάσταση, το Επιστημονικό Συμβούλιο, τονίζει ότι δεν πρέπει να αναφέρονται «αναλυτικά μεν, ενδεικτικά δε», όπως κάνει η αιτιολογική έκθεση, αλλά «συστηματικώς και ανά κατηγορίες εισοδήματος».
• υπάρχει ασυμφωνία στα άρθρα 4 και 6, καθώς τα ίδια νομικά περιστατικά (δηλαδή η άσκηση διοίκησης της αλλοδαπής επιχείρησης στην Ελλάδα) «άγουν σε διαφορετικές συνέπειες». Στο άρθρο 6 άγει σε μόνιμη εγκατάσταση της αλλοδαπής επιχείρησης στην Ελλάδα, ενώ στο άρθρο 4 στον χαρακτηρισμό της ως φορολογικού κατοίκου της Ελλάδας.

πηγή: tvxs