ο ξεχασμένος κένεντι, ο πρετεντέριος κόσμος και το άλλοθι της Μακρονήσου

[εναλλακτικός τίτλος]

"στρουθοκαμηλίζοντας θα βρούμε και πετρέλαιο"

καταπληκτικό κείμενο που περιγράφει το αδιέξοδο και τη μάχη της Αριστεράς, που χάθηκε, επειδή ποτέ δεν δόθηκε

την original εικόνα την βρήκα εδώ

αποχαιρετισμός

Οκτωβρίου 18, 2015

δεν ξέρω τίποτα, δεν έχω γνώση, δεν έχω συγκρότηση. Μ’ αρέσει να γενικεύω και να ισοπεδώνω. Δεν γράφω πολιτικά κείμενα. Τα παρακάτω δεν επιδέχονται σοβαρή συζήτηση.

Όπου αριστερά= η επίσημη αριστερά, όχι οι άνθρωποί της.

***

Κάντε μια βόλτα σ ‘ένα δημόσιο νοσοκομείο, εκεί κατά τις 9 το βράδυ.

Έχει καταλάβει η αριστερά ότι το ελληνικό κράτος έχει καταρρεύσει σχεδόν ολοκληρωτικά; Αν ναι, έχει επηρεάσει σε κάτι τη σκέψη της, την οπτική της και την (όποια) πρότασή της αυτή η διαπίστωση. (ή η εθνικοποίηση τραπεζών/διαγραφή χρέους/παραγωγική ανασυγκρότηση είναι ο παπάς που θάβει όποιον βρει μπροστά του). Έχει καταλάβει η αριστερά ότι η κοινωνία επίσης έχει καταρρεύσει;

Μιλάω πάντα για την αριστερά εκτός κυβέρνησης. Η άλλη δεν μας απασχολεί, πολύ απλά γιατί δεν υπάρχει τίποτα να πεις. Άλαλα τα χείλη των τηλεθεατών.

δύο θεωρίες για τη σωτηρία.

*

Γράφει ο Φανόν:

«το πρώτο πράγμα που μαθαίνει ο ιθαγενής είναι να μένει στη θέση του, να μην περνάει τα όρια. Γι’ αυτό τα όνειρα του ντόπιου είναι όνειρα μυώδη, όνειρα δράσης, όνειρα επιθετικά. Ονειρεύομαι πως πηδώ, πως κολυμπώ, πως τρέχω, πως σκαρφαλώνω. Ονειρεύομαι πως σκάω στα γέλια, πως περνάω το ποτάμι με μια δρασκελιά, πως με κυνηγάνε κοπάδια αυτοκίνητα που δεν θα με φτάσουν ποτέ. Κατά τη διάρκεια της αποικιοποίησης ο αποικιοκρατούμενος δεν παύει να απελευθερώνεται ανάμεσα στις εννιά το βράδυ και στις έξι το πρωί».

Κακό πράγμα οι αναλογίες, ειδικά οι χοντροκομμένες. Αλλά αν παίζουμε το ρόλο του ντόπιου και η αποικιοποίηση παριστάνει τον καπιταλισμό σήμερα, θα μπορούσαμε άραγε να πούμε ότι η αριστερά παίζει το ρόλο εκείνου του ψυχιάτρου που όχι μόνο μας λέει ότι είναι φυσιολογικό και υγιές να απελευθερωνόμαστε μόνο στον ύπνο μας, αλλά ότι αυτό είναι και το μοναδικό ενδεχόμενο. Και δεν μιλάω σε σχέση με το μνημόνιο – αντιμνημόνιο, αλλά γενικότερα για το πώς ζούμε.

*

Δεν έχω καταλάβει τι προτείνει η αριστερά πρακτικά. Πέρα απ’ την εθνικοποίηση των τραπεζών και την παραγωγική ανασυγκρότηση (που εγώ δεν ξέρω τι είναι και τα δύο) τι προτείνει συγκεκριμένα για το εδώ και τώρα στη ζωή μας. Ποια είναι η αλλαγή που ονειρεύεται σήμερα, όχι στο επέκεινα. Τι προτείνει στους ανθρώπους σήμερα, όπως είναι τα πράγματα; Έχει κάτι να πει; Λέει πήγαινε δούλεψε όπου λάχει κι αν οι συνθήκες δεν είναι σωστές, συνδικαλίσου; Κι ύστερα περίμενε να πιάσουν τόπο οι ρωγμές στην Ευρώπη (λολ) ή να έρθει η ώρα που θα έχει νόημα το να βγούμε απ’ την Ε.Ε. γιατί τώρα δεν γίνεται τίποτα έτσι κι αλλιώς, ό,τι κι αν κάνουμε είμαστε καταδικασμένοι; Τι προτείνει η αριστερά για την καθημερινή ζωή; Δουλειά στα πάμπλικ για 400€ και συναυλία Μποφίλιου (ή έτερου έντεχνου) το βράδυ στο σταυρό του νότου με τιμές μπουζουξίδικου; Πως προτείνει να περάσουμε τις μέρες και τις νύχτες μας; Με υπομονή και συμμετοχή στις πορείες της ΓΣΕΕ; Με υπομονή και συμμετοχή στις εθνικές εκλογές; Με υπομονή και συμμετοχή στις κοινωνικές δομές; (εδώ ένα χμ. Γιατί όλα καλά με τις κοινωνικές δομές αλλά όταν αρχίζει η σοβαρή κουβέντα για τους αριστερούς το ξαναγυρνάνε στις εθνικοποιήσεις τραπεζών, οπότε τα εγχειρήματα αλληλεγγύης κλπ είναι κυρίως παραδείγματα του φρονήματος του «λαού» μας και ωραίες κινήσεις μέχρι να γίνουν εκλογές. Εκεί υποτιμάται διαρκώς η πολιτική σημασία τους και τις κοιτάμε κυρίως από κοινωνική σκοπιά, από τη σκοπιά της δημιουργίας κουλτούρας ή κάτι ακόμη χειρότερο: από τη σκοπιά του κυβερνώντος που λέει: κάντε εσείς δομές και θα συνεργαστούμε, θα καλύψετε τα κενά, εκεί που εμείς δεν τα καταφέρνουμε λόγω έλλειψης πόρων. Κι όμως οι διάφορες δομές αλληλεγγύης υπαινίσσονται κάτι πολύ περισσότερο απ’ αυτά).

Για να επανέλθω, τι προτείνει η αριστερά στην καθημερινή ζωή; Πως προτείνει να ανταπεξέλθουμε στις βασικές αντιφάσεις του καπιταλισμού; Τι προτείνει να επιδιώξουμε για την επιβίωσή μας; Πως βλέπει την εργασία μας; Πως μετράει το ψυχικό κόστος;

Για την αριστερά έχει εντέλει σημασία το να ζούμε έτσι ή αλλιώς;

είμαστε λαθροεταίροι

Η Διεθνής Αμνηστία ζητάει την άμεση διεξαγωγή έρευνας για οδηγίες που φέρεται να έχει δώσει η αρχηγός της Ευρωπαϊκής Ένωσης στους υφιστάμενούς της πρωθυπουργούς να φορολογούνται όσο το δυνατόν περισσότερο οι «μπαταχτσίδες οι Έλληνες» για να γίνει ο «βίος τους αβίωτος».

Τα σχόλια της αρχηγού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Άνγκελα Μέρκελ, διατυπώθηκαν σύμφωνα με το περιοδικό Hot Doc  σε πρόσφατη συνάντησή της με αντιπροσωπεία στουρναροειδών που είχαν μεταβεί στο Βερολίνο για οδηγίες. «…Άμα μου λέγανε σε μια χώρα ότι πήγαινε …, και θα πληρώσεις λίγα και μετά θα είσαι ελεύθερος, να ζεις, να διασκεδάζεις, να ξύνεις τ’αρχίδια σου, μια χαρά. Αυτό το δοκιμάσαμε, πήρατε εξοπλισμούς … και μετά το διατηρήσαμε, για ποιο λόγο; Πρέπει να τους κάνουμε το βίο αβίωτο…», αναφέρει μεταξύ άλλων.

«Εάν είναι ακριβείς, οι βαθιά σοκαρίστηκες δηλώσεις που σήμερα αποδίδονται στην Αρχηγό της Ευρωζώνης θα αποκάλυπταν εσκεμμένη περιφρόνηση των βασικών αρχών του δικαίου, της ισότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.», δήλωσε ο John Dalhuisen, Διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία.

«Ο ελληνικός λαός πρέπει να αναλογιστεί κατά πόσο τα σχόλια αυτά έχουν γίνει και να προβούν στις κατάλληλες ενέργειες για να διασφαλίσουν ότι η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση τηρεί το σύνταγμα και προστατεύει τα δικαιώματα των ελλήνων και το συμφέρον του λαού.»

«Σε ένα πλαίσιο στο οποίο η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται υπό αυξανόμενο έλεγχο για κοινά συμφέροντα και πρακτικές με το ακροδεξιό κόμμα Χρυσή Αυγή, οι φερόμενες οδηγίες από τον ανώτατο άρχοντα για την επιβολή της φορολαίλαπας στην Ελλάδα δεν μπορούν να κρυφτούν κάτω από το χαλί. Ούτε η χαρακτηριστική mouga για το θέμα από τους έγκριτους παπαγάλους στα δελτία ειδήσεων, σημαίνει ότι δεν χρειάζεται λεπτομερής και ανεξάρτητη διερεύνηση της αυθεντικότητας αυτών των οδηγιών.»

 

η αληθινή είδηση (δηλαδή το αληθινό χάλι μας) εδώ

πρωκτογενές πλεόνασμα με φράουλες

Στη χώρα που σε λίγες μέρες αναλαμβάνει και την Προεδρία της Ενωμένης Ευρώπης, μέχρι πρότινος δίνονταν ως βοήθημα το ΕΚΑΣ σε περίπου 60000 συνταξιούχους κάτω των 65 ετών. Στα πλαίσια της «σωτηρίας» μας το βοήθημα αυτό που κυμαίνονταν από 50€ έως 250€ κόπηκε. Οι 22000 συνταξιούχοι κάτω των 65 στους οποίους κόπηκε η χορήγηση του ΕΚΑΣ είναι ανάπηροι. Με άλλα λόγια οι ανάπηροι δεν εξαιρέθηκαν απ’το εθνοσωτήριο μέτρο. Τι κόστος είχε για το κράτος αυτό το βοήθημα και τώρα το «γλυτώνουμε»? Περίπου 120.000.000 έουρος. Πόσα από αυτά ήταν το μερίδιο των αναπήρων? 38.000.000. Τριανταοκτώ εκατομμύρια γαμημένα έουρος. Τα στουρναροειδή του «καταλληλότερου» δεν μπόρεσαν να βρούνε ισοδύναμα για τριανταοκτώ κωλοεκατομμύρια, ώστε να συνεχίσουν να δίνουν το ΕΚΑΣ τουλάχιστον στους ανάπηρους.

Τόσο άθλιοι, τόσο ξεδιάντροποι, τόσο φιλελέδες.

Τι προπαγάνδιζαν οι αληταράδες δημοσκοπικά πριν τις εκλογές? «Ευρώ πάση θυσία» 200% δεν βγάζανε οι τηλεθεατές του ευαγγελάτου και της τρέμη? Ευρώ με κάθε κόστος λοιπόν. Ακόμα κι αν σου κοστίσει τη ζωή σου «Κουώστα».

υ.γ. Ο τρόπος που απευθύνθηκε η βασιλευοφιλημένη Μισέλ Ασημακοπούλου στον Κώστα της, είναι ενδεικτικός του πόσο σε νοιάζονται περιττέ τηλεθεατή.