Στη Νάπολη έχουν 1000 προβλήματα, αλλά υπάρχει και κάτι μεγάλο :)

           

απέναντι στην Κολακεία και στη Διακόσμηση

Ο Αντίχριστος

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

Στo Νύχτα και Ομίχλη του Ρεναί το βασικό θέμα δεν είναι "γιατί έγινε το Ολοκαύτωμα", είναι ότι μπορεί κάλλιστα να επαναληφθεί. Η ταινία είναι πανίσχυρη κι αχώνευτη ακριβώς και γιατί δεν περιγράφει το Ολοκαύτωμα ως κάτι που δεν θα επαναληφθεί ποτέ, ίσα ίσα ισχυρίζεται ρητά ότι παραμένει ως δυνατότητα.

Δεν θα ευτελίσω το Ολοκαύτωμα συγκρίνοντάς το με οτιδήποτε. Όμως υπάρχει ένα άλλο μαζικό έγκλημα που εκτυλίσσεται εδώ και χρόνια: η μεταχείριση των προσφύγων. Και πριν τους Σύριους βεβαίως, όταν σκυλοπνίγονταν Αφρικανοί έξω από τις Αιόλιες Νήσους.

Δεν θα συγκρίνω το Ολοκαύτωμα με οτιδήποτε. Μπορώ όμως να συγκρίνω ευθέως τις αντιδράσεις μας με εκείνες των Γερμανών και των υπόλοιπων Ευρωπαίων πριν, κατά και μετά το Ολοκαύτωμα. Δεν βλέπω διαφορά: νομικισμός, άρνηση, τακτικισμοί και λογιστικές αναλύσεις. Και η απαραίτητη υποκρισία, που την υποδαυλίζουν η λατρεία μας για την κανονικότητα και -- βεβαίως -- υπόρρητος ρατσισμός και μισοξενία.

Δεν θα βομβαρδίζουμε τις σιδηροδρομικές γραμμές για τα στρατόπεδα, δεν είναι στρατηγικός στόχος, ας θαλασσοπνίγονται, δεν θα ανοίξουμε τα σύνορα, είναι ατελέσφορο. Δεν είναι στρατόπεδα θανάτου, είναι μέρος ενός προγράμματος μετακίνησης πληθυσμών στα ανατολικά. Δεν είναι στρατόπεδα συγκέντρωσης, είναι κέντρα φιλοξενίας. Ο καπνός που βγαίνει μπορεί και να είναι από κρεματόρια, μπορεί και όχι: τι να τους κάνουνε τους πεθαμένους; Τα τείχη και τα συρματοπλέγματα στα σύνορα μπορεί και να είναι για την προστασία των ίδιων των προσφύγων και σίγουρα των γύρω πληθυσμών. Υπάρχει λόγος που δεν φυγαδεύουμε Εβραίους μαζικά, δεν θέλουμε να γίνει αυτός ο πόλεμος πόλεμος των Εβραίων, υπάρχει λόγος που έχουμε ευρωπαϊκές πολιτικές ασύλου, δεν μπορούν να πλημμυρίσουν οι πόλεις μας άεργους μετανάστες, θα έπρεπε να το ξέρουν και να μη βάζουνε μικρά παιδιά σε κίνδυνο. Δείτε και το Theresienstadt, πρότυπο γκέτο με τα όλα του, μην τα ισοπεδώνουμε όλα, δείτε πόσο προσπαθούμε. Όλος ο ντόρος γίνεται για να σηκώσει κεφάλι ο Αμερικανοεβραίος, όλος ο ντόρος γίνεται για να φάνε με χρυσά κουτάλια οι ΜΚΟ.

Ήρθε και πάλι η εποχή του Αντιχρίστου. Ο δυτικός πολιτισμός, από τότε που συμπήχθηκε συναιρώντας πλατωνικές φαντασιώσεις και τη μεσσιανική αίρεση μιας θρησκείας ενός πολεμικού θεού της Συρο-Φοινίκης, με ολίγη από ρωμαϊκό κράτος και από κελτογοτθικές βαρβατίλες και κοινοβούλια, κάθε τόσο παθαίνει οίστρο με το τέλος του κόσμου. Όσο φαντασιώνεται τη συντέλεια (με Αντίχριστο, με ορδές ακρίδων, με τέσσερις καβαλάρηδες ή με στρατιές φτωχών ή ζόμπι) τόσο προσπαθεί να την επιφέρει. Ξανά και ξανά. Στην πλάτη των αδύναμων. Βυθίζει τον κόσμο του στο σκοτάδι και ανοίγει την μάντρα για να καλπάσει ο θάνατος. Ταυτόχρονα ο Δυτικός Πολιτισμός οπλίζεται με επιχειρήματα νομικά και φιλοσοφικά και θεολογικά για την αναγκαιότητα των Σταυροφοριών κατά του μιαρού ειδωλολάτρη, βογομίλου, Καθαρού, παγανιστή, ισραηλίτη και μουσουλμάνου.

Αυτό που λέμε Δυτικός Πολιτισμός (civilisation) είναι βρωμερό σφαγείο, πλημμυρισμένο μέχρι το γόνατο με κόπρανα έντρομων υποψήφιων κουφαριών και με τα σφαγμένα μέλη τους. Είναι αχανές κι απάνθρωπο μηχάνημα που τελειοποιεί διαρκώς τα εξαρτήματά του από μόνο του: αυτορυθμίζεται και αυτοεπισκευάζεται και χρησιμοποιεί υλικά από παντού αφομοιώνοντας το ευγενές και το πρόστυχο, το χθαμαλό και το υψιπετές. Είναι ο Λεβιάθαν ή μάλλον είναι το Μποργκ: μασάει τον κόσμο και απομυζά τον εαυτό του αναζητώντας την τελειοποίησή του, πασχίζοντας γι' αυτήν με κάθε τίμημα.

Ο Αντίχριστος δεν είναι ξανθός τριαντάρης που θα ηγηθεί παγκόσμιας κυβέρνησης, όπως τον φαντάστηκε ο Βασίλειος Αγκύρας και οι σεναριογράφοι της τριλογίας του Omen. Ο Αντίχριστος είναι ο Δυτικός Πολιτισμός: η εξιδανίκευση της αγριότητας, ο εκ των προτέρων εξιλασμός της σφαγής, η εξομάλυνση της σκληρότητας και η δικαίωση της απληστίας. Ο Δυτικός Πολιτισμός αντικαθιστά το "έτσι γουστάρουν οι άρχοντες" με το "έτσι πρέπει". Και πειθαναγκάζει.

Ο μόνος γλυτωμός μας από τον Δυτικό Πολιτισμό ανέκαθεν υπήρξε ο δυτικός πολιτισμός (culture) -- η αιχμή του δυτικού πολιτισμού, αν μη τι άλλο. Κάθε φορά που υψώνεται πάνω από την υψηλή Διακόσμηση και την πινδάρεια Κολακεία, ο δυτικός πολιτισμός γίνεται το φίδι που δαγκώνει τους άρχοντες ενώ το ακριβό φαρμάκι του καταπραΰνει τους βίους πολλών. Αποκαλύπτει, φωτίζει, ξενίζει, φέρνει ομορφιά μέσα από τη φρίκη. Κάθε φορά που παραμερίζει τη Διακόσμηση και την Κολακεία. Δεν τον αφορά η καθεστηκυία ομορφιά, η τυπική ηθική, το κρατούν κοσμοείδωλο, η συνέχεια της εξουσίας, παρά πάει και ασχολείται με διάφωνα διαστήματα, με την ασχήμια, με την παραφορά και τις ηδονές, με ακατανόητες τρυφερότητες, με την τρέλα και την αίρεση, με τη μοναξιά και τα σκατά, με το καρναβάλι και τον θάνατο που δεν είναι ταξίδι σε χλοερούς προορισμούς. Κι αυτό το φίδι δαγκώνει και το φαρμάκι του γιαίνει, μέχρι ο Δυτικός Πολιτισμός να οικειοποιηθεί και να κανονικοποιήσει ό,τι μπορεί από αυτό· όμως εκείνο ανθεί και φέρει κι άλλο, όσο αγανακτεί απέναντι στην Κολακεία και στη Διακόσμηση.

Αυτό κάνει τον δυτικό πολιτισμό αντιφάρμακο, αυτόν ήθελε να οικειοποιηθεί το ευρωπαϊκό όραμα και να τον καταστήσει θεμέλιο της Ένωσης. Απέτυχε ακριβώς γιατί ο Δυτικός Πολιτισμός αναπόφευκτα παραμόνευε και παραμονεύει μέσα στις σκιές, όπως οι σκοτεινές θεότητες της Ευρώπης φωλιάζουνε μέσα στην άβυσσο καρτερώντας να λύσει ο άγγελος τα δεσμά τους. Η αγανάκτηση απέναντι στην Κολακεία και στη Διακόσμηση είναι ο δυτικός πολιτισμός, όχι η διάκριση μεταξύ υψηλού και μαζικού ή δεν ξέρω τι άλλο λένε τα χλωμά αντορνοϊκά φαντάσματα: στις αρχές του 21ου αιώνα η αιχμή του Σπάικ Λη, των Massive Attack ή του Banksy είναι κοφτερότερη από του Jean-Baptiste Lully, του Τιντορέττο και του Θουρμπαράν.

Εν πάση περιπτώσει, σημασία έχει να μην περνιόμαστε για αθώοι.

πηγή: sraosha

στο Νταούκ-Μπαλή

Τι θα μπορούσαμε να πούμε σ'αυτά τα ανθρωποειδή του Ωραιοκάστρου, όταν από σήμερα το πρωί ένας "κακός ψόφος" κυριαρχεί στον ελληνικό εναέριο χώρο? Ίσως να τους ευχόμασταν κάτι πιο...ιντελέκτουαλ, όπως το να αναγκαστούν και οι ίδιοι σύντομα να γίνουνε πρόσφυγες και να τύχουν ανάλογης αντιμετώπισης.

Όλα αυτά στο Ωραιόκαστρο που βρίσκεται στην περιφέρεια της προσφυγομάνας "νύφης του Θερμαϊκού" και τα παλιά χρόνια, τότε που η πολυπολιτισμική Θεσσαλονίκη μεγαλουργούσε με την αρμονικότατη συνύπαρξη τριών εθνοτήτων/κόσμων, το Ωραιόκαστρο ονομάζονταν Νταούκ-Μπαλή. Στο Ωραιόκαστρο που ήταν βοσκοτόπι μέχρι το 1922, όταν και πρωτοκατοικήθηκε από Πόντιους πρόσφυγες.

Προφανώς και δεν είναι οι μόνοι ρατσιστές κρυφοί ή φανεροί σε τούτο το γιδότοπο.

Όλοι θυμόμαστε τα "αγανακτισμένα" ζόμπι του Αγ.Παντελεήμονα, τις γουρουνοκεφαλές στα κέντρα φιλοξενίας προσφύγων, αλλά και τους διάφορους κονφερασιέ των φασιστών, που βγάζουν το λερωκάματο εκτρέφοντας φοβίες και κοινωνικούς αυτοματισμούς με πρωκτοσέλιδα και κραυγές μίσους.

Όπως θυμόμαστε και τον οικτρό Σαμαράκα να μιλάει (όντας πρωθυπουργός) για τα νηπιαγωγεία που έχουν γεμίσει και δεν μπορούν να πάνε τα ελληνάκια.

Αυτό που ίσως έχετε ξεχάσει, είναι το ότι στη χώρα του Ξένιου Δία έχει ψηφιστεί και αντιρατσιστικός νόμος. Ο οποίος βέβαια δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ.

Κι έτσι, μπορεί το κάθε πιθήκι που νομίζει ότι είναι άνθρωπος και μάλιστα ευρωπαίος, να απαιτεί να κρατήσει τη μάνα να του καθαρίζει το σπίτι και τον πατέρα να του φροντίζει τον γαμωκήπο του και να του περνάει πλακάκια στην κωλοπισίνα του, αλλά όχι και τα παιδάκια τους, μη τυχόν και χαλάσουν τον μαμόθρευτο κανακάρη τους. Πονηρός ο σέλινας: "μη μας κατσικωθούνε κιόλας". Παρόμοια λογική με τον φραουλά στη Μανωλάδα. Τους βλέπουν ως "κατώτερους" και "προς εκμετάλλευση και μόνο" και η συνύπαρξη μαζί τους, όχι απλά δεν τους ενδιαφέρει, αλλά τους φοβίζει κιόλας. Η χρυσήχρυσαύγουλη κλωστή που τους ενώνει, είναι υφασμένη από χέρια και στόματα "έγκριτων" πορνών και ποτισμένη με κρύο ιδρώτα μικροαστού, που τα τελευταία 30 χρόνια δεν έχει διαβάσει τίποτα άλλο πέρα από αθλητικές εφημερίδες.

Οι φουκαράδες οι γονείς του Ωραιοκάστρου λοιπόν, δεν είναι οι μόνοι, δεν είναι οι πρώτοι και δυστυχώς ούτε οι τελευταίοι που σε κάνουν να ντρέπεσαι που "ζουν ανάμεσά μας". Απλά, η ξεφτίλα τους να τα βάλουν με παιδάκια, σοκάρει. 

Υ.Γ.1 Το πρωί άκουσα τυχαία στο ραδιόφωνο τον Φίλη (νομίζω στον real). Ο υπουργός έλεγε για ένα δημοτικό σχολείο στη Γκράβα, όπου υπάρχουν 170 πιτσιρίκια από 18 διαφορετικές χώρες.

Πόσο θα'θελα αν είχα παιδί, να φοιτούσε σ'αυτό το σχολείο! Ζηλεύω τον πλούτο των ερεθισμάτων που προσφέρει στα παιδάκια αυτή η συνύπαρξη!

Υ.Γ.2 Από την άλλη, αν το παιδί μου πήγαινε στο σχολείο του Ωραιοκάστρου, θα έκανα το παν να το πάρω από εκεί. Δεν είναι να παίζεις μ'αυτά. Σκεφτείτε τα καημένα τα παιδάκια αυτών των ελληναράδων, σε τι σάπιο περιβάλλον μεγαλώνουν.. 

Υ.Γ.3 Ελπίζω και εύχομαι η απάντηση του Υπουργείου Παιδείας να είναι του τύπου: "Αν δεν σας αρέσει, να φύγετε εσείς, να πάτε αλλού. Κατά προτίμηση σε άλλο πλανήτη."

μαινόμενος τράγος

δυναμικές αρχιδοκλασίες στον ορίζοντα

[ο δυναμικός ποιμενάρχης που ξεσηκώνει είναι ο Αμβρόσιος-ποιος άλλος?]

δείξε μου τον θεό σου, να σου πω ποιος είσαι

"Τρία μπράβο κι ένας έπαινος"

Πρώτο μπράβο στη διοίκηση του ΑΠΘ, που έκανε μήνυση στους καταληψίες του κτιρίου της Λ. Νίκης 35 γιατί φιλοξενούσαν οικογένειες προσφύγων σε συνθήκες ανθρώπινες μέσα στην πόλη και δεν τους άφησαν να ψήνονται μέσα στα camps, που είναι στου διαόλου το κέρατο και το μόνο που βλέπουν είναι άδειες αποθήκες και σκουπίδια. Το ΑΠΘ έκανε, τελευταία, εξαιρετική δουλειά για την προάσπιση της "περιουσίας" του και κατά τη διάρκεια του no border camp, όπου ο χώρος είχε απελευθερωθεί από τους ντίλερς των ναρκωτικών και είχε καταληφθεί από αντιεξουσιαστές, αλληλέγγυους του Αντιρατσιστικού κινήματος και πρόσφυγες. Τώρα που τελείωσε, η πανεπιστημιακή κοινότητα μπορεί άφοβα να διασχίζει την πλατεία Χημείου, που ελέγχεται από τη Μαφία σε όλες τις εξόδους της...

Δεύτερο μπράβο στην Εκκλησία, που κατόρθωσε επιτέλους να εκδιώξει τους καταληψίες της "περιουσίας" της στο Ορφανοτροφείο κι έφερε και τις μπουλντόζες, για να καταστρέψει οποιαδήποτε υποδομή είχανε φτιάξει οι άνθρωποι, για να φιλοξενούνται εκατοντάδες πρόσφυγες, όταν θέλανε να ξεφύγουν για λίγο από τις περιβόητες λάσπες της Ειδομένης... Ας γκρεμιστούν μήνες αγώνα και πολυεθνικής συμβίωσης, στάχτη να γίνουν όλα, αρκεί να "καθαρίσει" η γειτονιά από αυτό το Παράδειγμα.

Τρίτο μπράβο στον ιδιοκτήτη της Καρόλου Ντηλ 34, που έφερε άμεσα την αστυνομία μέσα στις 3 μέρες ζωής της κατάληψης Hurriya, ώστε να μην απαξιωθεί η χρόνια απαξιωμένη "περιουσία" του.

Κι ο έπαινος πάει δικαιωματικά στην Κυβέρνηση, που αποκαθιστά το νόμο και την τάξη στην "άναρχη" Θεσσαλονίκη και επιστρέφει τους πρόσφυγες εκεί που δικαιωματικά ανήκουν, έξω από την πόλη, σε χώρους που τους αρμόζουν, μέσα στον καύσωνα, τα κουνούπια και τα βιομηχανικά απόβλητα. Έτσι, για να εμπεδωθεί η ιδέα ότι είναι απόβλητα.

Το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης θέλει να ευχαριστήσει την Κυβέρνηση γι’ αυτήν της την πρωτοβουλία, μέσα στη θερινή ραστώνη, 5 η ώρα τα χαράματα.

Ναι λοιπόν, το Κράτος έχει συνέχεια.

Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης

Ευχαριστώ την  Ε. που με παρέπεμψε στην ανακοίνωση του ΚΙΑ.

Μου ζήτησε να κάνω και σχόλιο..

Να σχολιάσω δηλαδή το γεγονός ότι σε μια χώρα υπό κατάληψη, υπάρχουν άνθρωποι-τρόφιμοι γύρω μας, δίπλα μας, που βρίσκουν την κατάληψη ενός κτηρίου από κάποιους "άπλυτους", ως το πιο ανάρμοστο και επικίνδυνο πράγμα που μπορεί να συμβεί στη ζωούλα τους.

Ή να σχολιάσω όλα αυτά που κρύβονται πίσω από το μαύρο ράσο και τα θυμιατά. Είναι τυχαίο νομίζετε τόσο λιβάνισμα που πέφτει στις εκκλησίες?..Για να καλυφθεί η μυρωδιά της πατροπαράδοτης λαοκλασίας γίνεται και όποιος δεν το πιστεύει, ας κοιτάξει την αλυσίδα που έχει το χρυσό σταυρουδάκι και ας συνειδητοποιήσει επιτέλους ότι απλά ανέβηκε από το πόδι του δούλου στον λαιμό του.

Μάλλον την περίφημη "συνέχεια του Κράτους" θα θέλει να σχολιάσω η Ε. Τον χαμογελαστό Αλέξη δηλαδή, που έχει ανέβει πάνω στη σκηνή και μας κουνάει προκλητικά τον κώλο του, φορώντας ροζ βρακί με στάμπα "τα κάνω όλα".

Είναι καιρός να πάψουμε να ξαφνιαζόμαστε Ε. Ο σύντροφος Αλέξης εξάλλου την έχει εξαγγείλει την μετατόπιση του ενδιαφέροντός του προς το κέντρο. Η έκφραση της πολιτικής είναι σαν ένα εκκρεμές το οποίο ταλαντώνεται γύρω απ'το σημείο ισορροπίας του. Γι'αυτό και το φάσμα σκέψης και δράσης ενός "γνήσιου" αριστερού, μπορεί να πιάνει από την αναρχία και την επαναστατική αριστερά και να φτάνει πχ μέχρι την σοσιαλδημοκρατία. Όταν λοιπόν η πρωθυπουργάρα σου λέει ότι "απευθυνόμαστε σε ένα πολύ ευρύτερο και πιο κεντρώο κοινό, από τότε που ήμασταν Αριστερά του 4%", μοιραία το εκκρεμές του (που στο κάτω μέρος του δεν έχει τον κλασικό μεταλλικό δίσκο αλλά ένα δίευρο) θα πιάνει μέχρι και το κατασταλτικό Κράτος του Σαμαράκα.  

Και το κυνηγητό των κινημάτων αλληλεγγύης να μην υπήρχε, θα σου ερχόταν στη μάπα η τοξική και "ασυνόδευτη" σκόνη των Σκουριών να στο υπενθυμίσει.

our home, our aim

Αφού διαβάσετε εδώ για τις ιερές μπίζνες και την συντονισμένη και καθόλου τυχαία στοχοποίηση των κινημάτων αλληλεγγύης, δείτε κι ένα εξαιρετικό βίντεο από τους Αναρχικούς/ες-Αντιεξουσιαστές/τριες Κρήτης, που αρχικά είχε δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια των γεγονότων των εκκενώσεων της Βίλα Αμαλίας και της Κατάληψης Σκαραμαγκά στην Πατησίων, και επανέρχεται στο φως έπειτα από την ταυτόχρονη επίθεση του κράτους σε τρεις καταλήψεις στη Θεσσαλονίκη, -Ορφανοτροφείο, Hurriya και Νίκης- και την επακόλουθη μηνυτήρια αναφορά του Καμίνη κατά των καταλήψεων στέγης προσφύγων/μεταναστών στη δικαιοδοσία του Δήμου Αθηναίων.

               

 πηγή: provo

η αλληλεγγύη είναι αντιαναπτυξιακή

και χαλάει την πιάτσα και τις μπίζνες μας

Όπως θα μαντεύετε ή θα μάθατε ήδη, μετά από έφοδο που πραγματοποίησε σήμερα τα ξημερώματα η ΕΛΑΣ, ξεκίνησε η κατεδάφιση του ορφανοτροφείου, παρόλο που μέσα στους χώρους του βρίσκονταν μεγάλος εξοπλισμός ένδυσης, σίτισης και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για πρόσφυγες και μετανάστες.

Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες μόλις ολοκληρωθούν οι εργασίες της κατεδάφισης, ο πανιερότατος Άνθιμος θα πραγματοποιήσει και εξορκισμό, για να είναι σίγουρο το χριστεπώνυμο πλήθος των νοικοκυραίων, ότι έχει εξαλειφθεί και το τελευταίο ίχνος άδολης αλληλεγγύης χωρίς μέσα, χρήματα και προβολή.

Το αστείο σ'αυτήν την άθλια υπόθεση είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης με ανακοίνωσή του καταδίκασε αυτή την κατεδάφιση.

τρίτο και οριστικό

Ξενάκια

3 Ιούλ, ’16

Ήρθαν τα μνημόνια και έφυγαν οι άνθρωποι. Πρώτη φορά, επίσημη κρατική έκθεση -από την ΤτΕ- δίνει μια εικόνα για το τρίτο κύμα μετανάστευσης που σάρωσε την χώρα κατά τον 20ό αιώνα.

Από το 2010 και μετά έχουν φύγει 427.000 Έλληνες ηλικίας 16-64 ετών.

Τα μικρότερα παιδιά που φύγανε δεν τα μετράνε, όπως δεν μετράνε και τα χιλιάδες παιδιά που γεννιούνται στις νέες πατρίδες.

Δεν αξίζουν κανένα σχολιασμό τα προτεινόμενα μέτρα από την ΤτΕ για την ανάσχεση του φαινομένου, αφού πρόκειται ουσιαστικά για ευχολόγια και google μεταφράσεις γερμανικών κειμένων.

Αν δεν δουλέψουμε πάνω στο παραγωγικό μοντέλο που ταιριάζει στην χώρα και αν δεν εγκαταλείψουμε την ευρωζώνη και την ΕΕ, σωτηρία δεν πρόκειται να δούμε.

Αξίζει όμως να σταθεί κανείς σε κάποιες από τις επισημάνσεις που η έκθεση κάνει.

Πχ, πως την χώρα -σε αντίθεση με το παρελθόν- την εγκαταλείπουν μαζικά οι πλέον καταρτισμένοι και ανταγωνιστικοί από τους εργαζόμενους.

Οι νεομετανάστες δεν αφήνουν τα παιδιά τους πίσω στην γιαγιά και τον παππού, τα παίρνουν μαζί τους, γεννούν στους νέους τόπους κατοικίας και σκέφτονται την επιστροφή στην Ελλάδα, αφού πρώτα αποκτήσουν κάποια σύνταξη από το εξωτερικό.

Η Ελλάδα σβήνει.

Δεν θα μείνει στο τέλος παρά μονάχα αυτή η αίσθηση του κενού και η θλίψη που αφήνει παντού το ανεκπλήρωτο μιας ευτυχίας που προσδοκούσαμε αλλά δεν ήρθε, ενός έρωτα που έσβησε πριν καν να γεννηθεί.

Μιας νοσταλγίας παράλογης και αβάσταχτης για κάτι που ποτέ μας δεν ζήσαμε.

Θα μένει μονάχα η θλίψη παντού.

Θα κολλάει στα πεζούλια των δρόμων, στις βιτρίνες των καταστημάτων, στα παραθυρόφυλλα των παρατημένων σπιτιών, στα ξερά χώματα των αφημένων αγρών.

Σαν τα χωριά που εγκαταλειμμένα ρημάζουν.

Σαν τα σπίτια που παραδίνονται στην μούχλα και χάνονται.

Ποιος να καθαρίσει και τι.

Ποιος να επιστρέψει και πού.

«Κι αν σε μαλώσουν μην ντραπείς, ξενάκι είμαι να τους πεις»

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

(Αγαπητέ Ηλία, αυτό που δεν μας συγχωρώ είναι η πλήρης αδιαφορία για όσους αναγκάστηκαν και αναγκάζονται να φύγουν για να επιβιώσουν. Φυσικά, ούτε η Ιστορία θα το συγχωρέσει αυτό, αφού αυτή η φυγή σημαίνει το οριστικό τέλος της Ελλάδας. Οι άνθρωποι είναι ο πραγματικός και μοναδικός πλούτος μιας χώρας. Αλλά πολλοί δεν το βλέπουν. Αντιθέτως, θυμώνουν με αυτούς που φεύγουν. Βέβαια, η ζωή έχει και παρακάτω. Φίλος που θύμωνε πολύ με αυτούς που φεύγουν, ετοιμάζεται να φύγει σε δυο εβδομάδες. Μαύρη τύφλα στους Έλληνες. Καμία αίσθηση της πραγματικότητας. Θέλουν συντάξεις. Από πού θα τις πάρουν; Ποιος θα δουλεύει για να πάρουν σύνταξη; Έγραψα τον περασμένο Οκτώβριο «Αν θέλετε συντάξεις, φέρτε πίσω τους Έλληνες μετανάστες». Ηλία, νομίζω πως πια είναι μια ατομική υπόθεση. Η αδυναμία και αδιαφορία των Ελλήνων για συλλογική αντίδραση, αντίσταση και αντεπίθεση δείχνουν ένα λαό τελειωμένο. Ο καθένας μόνος του. Συνταγή ήττας. Δεν πειράζει, εμείς θα το παλέψουμε μέχρι τέλους. Εγώ δεν θα κουραστώ να γράφω πως οι Έλληνες πρέπει επιτέλους να αντιδράσουν. Και θα συμμετέχω σε όποια δράση πάει κόντρα στη γενική απάθεια και αφασία. Αν είναι να πέσουμε, να πέσουμε αγωνιζόμενοι. Να είσαι καλά, Ηλία.)

πηγή: pitsirikos