Thursday, 30 June 2011

είμαστε ζιζάνια..



Τα ζιζανιοκτόνα της ΕΛ.ΑΣ.
(όποιος τα χρησιμοποιήσει σε πόλεμο, θεωρείται και καταδικάζεται ως εγκληματίας πολέμου, αφού παραβίασε τη Συνθήκη για τα Χημικά Όπλα)

Διαβάζουμε στη Βικιπαίδεια για τα Δακρυγόνα:

Το δακρυγόνο είναι χημικό αέριο που προσβάλλει τους βλεννογόνους ιστούς του αναπνευστικού συστήματος και κάνει τα μάτια να δακρύζουν. Χρησιμοποιείται για τον έλεγχο διαδηλώσεων. Παλιότερα χρησιμοποιήθηκε και στο πεδίο της μάχης, αλλά η χρήση του στον πόλεμο είναι πλέον απαγορευμένη κατά τη Συνθήκη για τα Χημικά Όπλα.


Είδη Δακρυγόνων

Υπάρχουν πολλά είδη δακρυγόνων, τα οποία παίρνουν την ονομασία τους από τα στοιχεία που περιέχουν.

• CN (Chloroacetophenone): Είναι η πιο διαδεδομένη ουσία για την παραγωγή δακρυγόνων. Είναι στέρεο σε θερμοκρασία δωματίου και εξατμίζεται με τη θερμότητα της έκρηξης. Είναι διαλυτό σε οργανικούς διαλύτες και γι' αυτό αποτελεί την πρώτη ύλη στους εκτοξευτήρες δακρυγόνου με μορφή σπρέι (γνωστοί σαν φυσούνες). Δεν αντιδρά με το νερό, κάτι που κάνει εύκολη την ανάμειξη του με το νερό των πυροσβεστικών αντλιών στην καταστολή διαδηλώσεων. Πήρε το όνομά της από τον αμερικανικό στρατό. Παρασκευάστηκε πρώτη φορά το 1871 από το γερμανό χημικό Γκρέμπε και πρωτοχρησιμοποιήθηκε στα τέλη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου από τους Αμερικανούς.

• CS (Orthochlorobenzalmalononitrile): Αντικατέστησε το ευρέως διαδεδομένο CN για δύο λόγους. Ο πρώτος και πιο σημαντικός είναι ότι σχετικά με το CN παρατηρήθηκε ότι οι διαδηλωτές ανέπτυσσαν ανοχή στην ουσία και έτσι μειωνόταν η επίδρασή του. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι έχει σχετικά χαμηλό σημείο τήξεως (58 βαθμούς C) και έτσι μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ευκολότερα από τους Βρετανούς στο τροπικό κλίμα των αποικειών τους. Δημιουργήθηκε από τους Βρετανούς Κόρσον και Στόκτον τον Μάιο του 1928. Η παραγωγή του ξεκίνησε τη δεκαετία του '50 από την εταιρεία Chemical Defence Experimental Establishment στο Πόρτον της Αγγλίας. Η πρώτη εφαρμογή του έγινε από τα βρετανικά στρατεύματα στην Κύπρο το 1961.

• CR (Dibenz-1, 4-oxazepin): Παρασκευάζεται επίσης από την Chemical Defence Experimental Establishment. Οι πρώτες αναφορές στην ουσία αυτή έγιναν το 1962. Η ακριβείς ιδιότητές του αποκρύπτονται με μεγάλη μυστικότητα. Λέγεται ότι είναι πολύ αποτελεσματικότερο από το CN και το CS.

• OC (Oleoresin Capsicum): Είναι ευρέως γνωστό με το όνομα pepper spray. Είναι φυσική ουσία και εξάγεται από τις πιπεριές καγιέν (εξού και το όνομά του). Κατά την εκτόξευσή του δεν εξατμίζεται, όπως τα παραπάνω στοιχεία, γι' αυτό και απαιτείται άμεση επαφή με τα ευαίσθητα σημεία και τις βλεννογόνους του διαδηλωτή για να είναι αποτελεσματικό. Πρωτοπαρακευάστηκε το 1930. Πρώτη χρήση του έγινε από την αμερικανική αστυνομία τη δεκαετία του '70. Μετά το 1989 χρησιμοποιείται μαζικά από το FBI.

• CN/CS, CN/OC, CS/OC: Επίσης είναι δυνατή ανάμειξη των παραπάνω στοιχείων, κάτι που επιτείνει τη δηλητηριώδη δράση τους. Πιο διαδεδομένη ανάμειξη είναι το OC/CS, το οποίο και αποκαλείται ενισχυμένη δόση.

 
Η χρήση των δακρυγόνων μπορεί να γίνει με πολλές μορφές.

• Με χειροβομβίδα δακρυγόνου. Λειτουργεί με παρόμοιο τρόπο όπως μία χειροβομβίδα. Μετά την απασφάλιση και τη ρίψη της, η χειροβομβίδα αρχίζει και απελευθερώνει το δακρυγόνο σε αέρια μορφή. Η χειροβομβίδα δακρυγόνου μπορεί να ριφθεί με το χέρι ή εναλλακτικά από εκτοξευτήρα χειροβομβίδων.

• Με εκτοξευτήρα δακρυγόνου σε μορφή σπρέι (γνωστό και ως φυσούνα). Η δακρυγόνα ουσία που εκτοξεύει είναι oρθοχλωροβενζαμαλονονιτρίλη (CS) αναμεμιγμένη, για τις ανάγκες της εκτόξευσης, με συμπιεσμένο διοξείδιο του άνθρακα (CO2). Το ψεκαστήρι αδειάζει με συνεχή χρήση 16 δευτερολέπτων, φτάνει αμέσως σε απόσταση 20-30 μέτρων και το δακρυγόνο διαχέεται σε απόσταση 200-300 μέτρων. Οι κατασκευαστές του ισχυρίζονται οτι δεν επηρεάζεται από τη βροχή ή τη θερμοκρασία της ατμόσφαιρας. Ωστόσο, πολλοί έχουν παρατηρήσει ότι το δροσερό νερό μέσα σε 15 λεπτά έχει εξουδετερώσει τη μισή δράση του δακρυγόνου.


Απόψεις για τα δακρυγόνα

Άποψη των κυβερνήσεων και των εταιρειών παρασκευής

Οι κυβερνήσεις όλων των κρατών δικαιολογούν τη χρήση των δακρυγόνων εναντίον του εσωτερικού εχθρού με επιστημονικά επιχειρήματα. Αναφέρονται δύο κυρίως πορίσματα, τα οποία πιστοποιούν την υποτιθέμενη ακίνδυνη χρήση των χημικών. Ενα πόρισμα του Πανεπιστημίου του Μίτσιγκαν και ένα του καθηγητή Κλίμερ της Βόννης. Το πρώτο πραγματοποιήθηκε κατ' εντολή της τοπικής αστυνομικής διεύθυνσης, ενώ το δεύτερο παραγγέλθηκε από τη γνωστή βιομηχανία όπλων Smith and Wesson. Πρόκειται για τη μητρική εταιρεία της General Ordnance Equipment Company που παρασκευάζει τα δακρυγόνα.

Βέβαια η αξιοπιστία των ερευνών αμφισβητείται λόγω του ότι έχουν διεξαχθεί από αμφιβόλου αντικειμενικότητας παράγοντες και οτι οι αυστηρές προδιαγραφές που θέτουν στη χρήση των χημικών, στην ουσία την καθιστούν αδύνατη. Για παράδειγμα, αναφέρουν:

1. Να μην ψεκάζετε κοντύτερα από 3-4 μέτρα, αναλόγως τη συσκευή, διότι αλλιώς μπορεί να προκληθεί σοβαρή βλάβη των οφθαλμών και του δέρματος.

2. Ποτέ να μην ψεκάζετε απευθείας το πρόσωπο του διαδηλωτή, διότι αυτό θα οδηγήσει οπωσδήποτε σε βαριά βλάβη των ιστών του οφθαλμού.

3. Ο χρόνος ψεκασμού να είναι ελάχιστος. Ο ψεκασμός ατόμων που διαλύονται δεν είναι μόνο απάνθρωπος, αλλά οδηγεί και σε βλάβες της υγείας των διαδηλωτών.

4. Επιτρέπεται ο ψεκασμός μόνο ατόμων που έχουν τις αισθήσεις τους και είναι υγιή. Δεν επιτρέπεται ψεκασμός σε κλειστούς χώρους.

Άποψη της Ελληνικής Αστυνομίας

Η χρήση δακρυγόνων σαν μέσο καταστολής, θεωρείται απολύτως ακίνδυνο για την υγεία σύμφωνα με την Ελληνική Αστυνομία. Τα επιχειρήματα είναι δύο:

• η γενικευμένη χρήση των δακρυγόνων στις δυτικές χώρες ("όλες οι αστυνομικές δυνάμεις των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης αλλά και των ΗΠΑ χρησιμοποιούν εδώ και χρόνια την δραστική αυτή ουσία CS ως το ηπιότερο μέσο, όταν απαιτείται διάλυση συγκεντρωμένου πλήθους" ) και η τήρηση των προβλεπόμενων προδιαγραφών από τους κατασκευαστές.

• η χαμηλή περιεκτικότητα των δακρυγόνων αερίων σε CS ("σε ελάχιστη συγκέντρωση, πολύ κάτω του 56,3 mg/m3, που θεωρείται αβλαβής" )και η, ως εκ τούτου, απουσία οποιουδήποτε κινδύνου: "Κατόπιν τούτων καθίσταται σαφές ότι δεν υπάρχουν βλαβερές συνέπειες στις ανωτέρω συγκεντρώσεις δραστικής ουσίας πέραν αυτής του συμπτώματος της δακρύρροιας, με πλήρη ανάληψη εντός δέκα λεπτών από την έκθεση"

Νομικά ζητήματα

Η χρήση οποιουδήποτε μέσου που θεωρείται οτι γίνεται για την αποφυγή των συμπτωμάτων των δακρυγόνων σε κάποια πορεία θεωρείται παράνομη και χαρακτηρίζεται ως παθητική αντίσταση κατά της αρχής. Ενώ στην περίπτωση που κάποιος κλωτσήσει για παράδειγμα κάποιο δακρυγόνο προς την πλευρά των αστυνομικών μπορεί να κατηγορηθεί για ενεργητική αντίσταση κατά της αρχής.

Το 1969, ο ΓΓ του ΟΗΕ Ου Θαντ, πρότεινε στη γενική συνέλευση του οργανισμού:

1. να ανανεώσουν τα Ηνωμένα Εθνη την έκκλησή τους προς όλα τα κράτη να προσχωρήσουν στο Πρωτόκολλο της Γενεύης του 1925 και

2. να κάνουν σαφή δήλωση, ότι η απαγόρευση που περιλαμβάνεται στο Πρωτόκολλο της Γενεύης έχει εφαρμογή στην πολεμική χρήση όλων των χημικών, βακτηριολογικών και βιολογικών ουσιών (συμπεριλαμβανομένων των δακρυγόνων και άλλων βλαπτικών ουσιών), όσων υφίστανται σήμερα και όσων μπορεί να αναπτυχθούν στο μέλλον."

Η πρόταση του Ου Θαντ εγκρίθηκε με 80 θετικές ψήφους έναντι 3 αρνητικών (ΗΠΑ και Αυστραλία -που εκείνη την εποχή βομβάρδιζαν με χημικά το Βιετνάμ- και την Πορτογαλία -που επιχειρούσε να καταστείλει τις εθνικοαπελευθερωτικές εξεγέρσεις στις δικές της αποικίες) και 36 αποχών (Απόφαση 2603, 16/12/1969). Η Ελλάδα, μαζί με τις περισσότερες δυτικές χώρες απείχε. Η Ισπανία, η Ιρλανδία, η Σουηδία, η Φιλανδία και η Κύπρος του Μακάριου, που είχε νωπή τη δική της εμπειρία από τα δακρυγόνα των Βρετανών (όπως και η Ιρλανδία), τόλμησαν να καταδικάσουν τα χημικά όπλα.

Δεν υπάρχει βεβαίως καμιά νομική βάση στον ισχυρισμό ότι αυτό το όπλο που απαγορεύεται μεταξύ εμπολέμων κρατών είναι δυνατόν να επιτρέπεται σε συγκρούσεις (διαδηλώσεις, εξεγέρσεις) στο εσωτερικό ενός κράτους.

Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, εκτός απ'του μπάτσου και του βουλευτή.


στράκια με γκλομπ

"Καμαρώστε" τους κωλόμπατσους να δέρνουν απροκάλυπτα.

Ένας μάλιστα από αυτούς κάνει με τα δάχτυλα και το σήμα της νίκης (στο 1'.13'')

Προφανώς η κρανιοφόρα ρόμπα θα πανηγυρίζει για το χθεσινό θρίαμβο της "δημοκρατίας" μας.... 
και εντός και εκτός βουλής!

Wednesday, 29 June 2011

χημεία των Καιρών

τραπεζοκρατία με σπόνσορες


Η Δημοκρατία στην Αποχέτευση

άνθρωποι-λύματα


Λαός με ερπύστριες



Τα τανκς είμαστε εμείς

Υπάρχουν αρκετά πράγματα που με ενοχλούν – όπως όλους μας. Το τελευταίο διάστημα διαπιστώνω πως αυτό που με ενοχλεί περισσότερο είναι να υποτιμούν τη νοημοσύνη μου. Δεν το παίρνω προσωπικά – ξέρω πως αυτοί που το κάνουν απευθύνονται σε ευρύτερο ακροατήριο.

Η δήλωση του Θεόδωρου Πάγκαλου περί τανκς δείχνει πόσο πολύ υποτιμούν τη νοημοσύνη μας. Από την άλλη, δείχνει ότι δεν έχουν αντιληφθεί ότι ξυπνήσαμε επιτέλους. Συμπεριφέρονται ακόμα σαν να μιλάνε σε ζώα.

Διάβαζα στο twitter τον Γιάννη Αλαφούζο να καταγγέλλει τον λαϊκισμό. Ο κ. Αλαφούζος, που κατά τ’ άλλα μου είναι συμπαθής, ξεσάλωσε επί χρόνια με τον Τράγκα, τον Κακαουνάκη, τον Ευαγγελάτο –και άλλους τέτοιους έγκριτους δημοσιογράφους- και το 2011 ανακάλυψε πως τον ενοχλεί ο λαϊκισμός. Όπα ρε μεγάλε – κοιταζόμαστε και στον καθρέφτη καμιά φορά. Κακό πράγμα ο λαϊκισμός – αλλά το Αλτσχάιμερ είναι ακόμα χειρότερο.

Σκέφτομαι τι είναι αυτό που με κάνει να είμαι ακόμα στην Αθήνα αυτήν την εποχή. Βιοποριστικό πρόβλημα δεν έχω, ο καιρός είναι υπέροχος, τα νησιά μας μαγευτικά, τα κέφια μου τρελά, οπότε τώρα λογικά θα έπρεπε να είμαι σε κάποιο νησί, να ρίχνω τις βουτιές μου, να διαβάζω τα βιβλία μου, να γράφω, και να πίνω τα Bellini και τα Kir Royal το ένα πίσω από το άλλο. Πάντα μου άρεσε η γλυκιά ζωή. Μόνο αυτή μου αρέσει.

Αυτό που με κάνει να είμαι ακόμα στην Αθήνα είναι –βέβαια- η ελπίδα πως θα καταφέρουμε να αλλάξουμε την κατάσταση και να πάρουμε πίσω τη χώρα μας αλλά και επειδή έχω πάρει ανάποδες με όλο αυτό το σάπιο κατεστημένο και όλα αυτά τα γερόντια που έχουν γαντζωθεί στην εξουσία και επιμένουν να συνεχίζουν να παίζουν με τις ζωές μας.

Θα μπορούσα, βέβαια, να τους κατατροπώνω με πύρινα άρθρα που θα έγραφα στο laptop, αραχτός στη σεζ λονγκ, σε μια παραλία – όταν φοράω μόνο το μαγιό, έχω μεγαλύτερη έμπνευση.

Αυτό που ξέρω καλά είναι πως τα αιτήματά σου τα υποστηρίζεις πραγματικά, μόνο με τη φυσική σου παρουσία. Αν ο κόσμος άλλαζε με τα γραπτά, θα ήταν σήμερα παράδεισος – σπουδαίοι συγγραφείς τα έχουν γράψει όλα, εδώ και αιώνες.

Διάβασα την ανοιχτή επιστολή της κυρίας Μυρσίνης Λοΐζου που απευθύνεται στον Γιώργο Παπανδρέου και την κυβέρνηση, και τους απαγορεύει να χρησιμοποιούν το έργο του πατέρα της στις κομματικές τους εκδηλώσεις και δραστηριότητες.

Δεν μπορώ να κρίνω την κυρία Λοΐζου –δεν έχω το δικαίωμα να το κάνω, σε ένα τόσο προσωπικό θέμα-, αλλά μπορώ να επισημάνω πως, με αυτή της την κίνηση, παίρνει θέση απέναντι στα πράγματα. Ξεκάθαρη θέση.

Έχω καταλήξει πως αυτοί που με ενοχλούν περισσότερο δεν είναι αυτοί που υποστηρίζουν την κυβερνητική πολιτική, την Τρόικα, το Μνημόνιο, το Μεσοπρόθεσμο κλπ. Αυτοί που με εξοργίζουν είναι αυτοί που σιωπούν. Και δεν σιωπούν επειδή σιωπούσαν πάντα –σαν στάση ζωής (που το καταλαβαίνω και το σέβομαι)-, αλλά, επειδή περιμένουν να δουν την έκβαση της κατάστασης, για να εμφανιστούν μετά στο πλάι αυτών που θα επικρατήσουν.

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, η πλειοψηφία των Ελλήνων προτίμησε να σιωπήσει. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα – αμέσως μετά το τέλος της δικτατορίας-, όλοι να εμφανίζονται σαν αντιστασιακοί. Αν δεν ήξερες τι πραγματικά συνέβη στη χώρα κατά τη διάρκεια της επταετίας- και πίστευες τα λόγια τους-, θα νόμιζες πως οι Έλληνες είχαν πάρει τα βουνά και έκαναν αντάρτικο.

Φτάνει μια στιγμή στη ζωή που καλείσαι να διαλέξεις με ποιους είσαι. Φτάνει μια στιγμή στη ζωή που καλείσαι να πάρεις θέση. Φτάνει μια στιγμή που καλείσαι να πάρεις το σώμα σου, την ψυχή σου και το μυαλό σου, και να βγεις στο δρόμο. Αυτή η στιγμή είναι τώρα.

Κι αν ηττηθούμε, πιτσιρίκο; Μια ζωή ηττημένοι είμαστε. «Στον κόσμο που ‘ρθαμε, χορτάσαμε γκρεμό». Μαγκιά μας! Αλλά όχι χωρίς αγώνα. Όχι με τα χέρια κάτω.

Αν οι αγώνες ήταν χαμένοι εξ αρχής, οι γυναίκες θα ήταν ακόμα πολίτες β΄ κατηγορίας και οι μαύροι θα ήταν ακόμα σκλάβοι. Δεν είναι – και ο λόγος είναι οι αγώνες. Οι αγώνες που δεν τελειώνουν ποτέ.

Στη σημερινή και αυριανή κινητοποίηση ενάντια στην ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, προστατεύουμε τον εαυτό μας και τους ανθρώπους δίπλα μας. Παραμένουμε πάντα ψύχραιμοι και περιφρουρούμε τη διαδήλωσή μας. Δεν εγκαταλείπουμε το χώρο της διαδήλωσης.

Το «όλοι χώρια, πάντα ηττημένοι» το είδαμε στην πράξη. Όλοι μαζί ενωμένοι δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Και θα πάρουμε πίσω τη χώρα μας. Τα τανκς είμαστε εμείς.

Θα τα πούμε στην πλατεία.

Πάμε για περισσότερα!!!

Tuesday, 28 June 2011

Το 'βλεπες... το 'παιξες???


στιγμιότυπο από το www.zougla.gr

Όλοι στους δρόμους


(artwork by banksy)


Είσαι υπόγεια σ’ένα απ’αυτά τα τούνελ του αποχετευτικού δικτύου…εδώ είσαι μάγκα…..Μόλις ξύπνησες από βαθύ λήθαργο και προσπαθείς να βάλεις το μυαλό σου σε μια σειρά, να καταλάβεις πως βρέθηκες εδώ κάτω…Γύρω σου καταλαβαίνεις……βρωμερή καραβρώμα….δε θες να ξέρεις τι πατάς…και να ‘θελες δε μπορείς γιατί έχει σκοτάδι……Στο βάθος κάτι αχνοφέγγει……είναι ένα καπάκι της αποχέτευσης απ’αυτά με τις γρίλιες……..Εσύ μαλάκας από κούνια αλλά και ζαλισμένος κινάς προς την άλλη κατεύθυνση βλέποντας μια σκουριασμένη και ξεχαρβαλωμένη πινακίδα……άσε που σε έχει φάει η περιέργεια να δεις από πού έρχεται αυτή η μπόχα που όσο προχωράς δυναμώνει…..αλλά ταυτόχρονα γίνεται όλο και πιο γνώριμη….Φτάνεις σε μια μεγάλη γούρνα στην οποία καταλήγουν σωλήνες…..αυτή η βρώμα είναι η ίδια μ’αυτή της δουλειάς σου στο συνεργείο καθαρισμού του Νοσοκομείου…..Ναι είσαι κάτω από αυτό και μπροστά σ’ένα «παρθένο δάσος» ιών και μικροβίων….και μόνο που κοιτάς προς τα εκεί κολλάς…

"Ειδικοί" που ξέρουν το "σωστό" σου λένε να βουτήξεις μέσα και να πιεις άμα λάχει και λίγο απ’το υγρό…για το καλό σου θα είναι…..Τελευταία στιγμή όμως κάτι μέσα σου σε απωθεί….Είναι το ένστικτο επιβίωσης που υπάρχει και στον πιο μαλάκα…Αυτό το περίεργο αίσθημα σε σοκάρει…είχες καιρό να το νιώσεις….Τρέχεις προς το καπάκι…..Πιάνεις τις γρίλιες σαν κάγκελα φυλακής και σπρώχνεις…..Κάτι κουνιέται άλλα είναι ζόρικο….θα πάρει ώρα και αν…..Σκέφτεσαι το σωστό: αν ήμασταν περισσότεροι θα το καταφέρναμε στο πι και φι…..Πρέπει να βγεις στο φως……πρέπει να βγεις έξω…..πρέπει να βγεις στο δρόμο.

Το Θηρίο ξεφυσά

"Ήλιος" μεσονυκτίου


Ανοιχτή επιστολή της Μ. Λοΐζου προς τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ

Η Μυρσίνη Λοΐζου, κόρη του σπουδαίου Έλληνα συνθέτη Μάνου Λοΐζου, με ανοιχτή επιστολή της προς τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, απαγορεύει στο κυβερνών κόμμα να χρησιμοποιεί στις κομματικές του εκδηλώσεις έργο ή μέρος του έργου του Μάνου Λοΐζου, καθώς, όπως αναφέρει, δεν έχουν «καταλάβει τίποτα από τους αγώνες του Λαού και των εργαζομένων, πράγματα τα οποία ενέπνευσαν τον πατέρα μου, και του έδωσαν και μια αντίστοιχη στάση ζωής στην καθημερινότητά του ως πολίτη, και στις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του»


Αναλυτικότερα, η επιστολή της Μυρσίνης Λοΐζου αναφέρει:
Αθήνα 27/6/2011

ΑΠΟ: Μυρσίνη Λοΐζου

ΠΡΟΣ: Τον Πρωθυπουργό, και την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: Το σύνολο των ΜΜΕ


Ανοιχτή Επιστολή στον Πρωθυπουργό, και την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ

Κυρίες και Κύριοι της Κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ.

Γνωρίζω εκ των προτέρων, ότι αυτή η κίνησή μου είναι συμβολική, εν τούτοις η συνείδησή μου, και η αξιοπρέπειά μου ως ενεργού πολίτη μου επιβάλλει να σας γνωστοποιήσω τα εξής:

Ο πατέρας μου Μάνος Λοΐζος αγωνίστηκε με τον δικό του τρόπο, για αξίες όπως η Ελευθερία, η Δημοκρατία, και η Κοινωνική Δικαιοσύνη. Προσπάθησε να υπηρετήσει μέσω της τέχνης του, τα οράματα και τις αξίες ενός καταπιεζόμενου Λαού, ο οποίος με πολύ κόπο, αίμα και δάκρυα αγωνίστηκε για την Δημοκρατία, την οποία τόσο βάναυσα του την στερούσαν.
Αφού αυτός ο Λαός κατοχύρωσε με πολλούς αγώνες τα στοιχειώδη Δημοκρατικά δικαιώματα τα οποία στην Ευρώπη είχαν κατακτηθεί χρόνια πριν, έρχεστε σήμερα και όπου Δικαιώματα βάζετε ευκαιρίες. Τα Δικαιώματα στην εργασία, την υγεία, την Παιδεία, την ποιότητα ζωής, τον πολιτισμό, τα έχετε κάνει ένα απέραντο fast track έξυπνων επενδύσεων, ξεπουλώντας όχι μόνο τον Δημόσιο πλούτο αυτή της χώρας, αλλά και την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη.
Τόσα χρόνια σας ακούω να χρησιμοποιείτε το «Καλημέρα Ήλιε» στις Κομματικές σας συγκεντρώσεις. Παλιότερα, απλά με ενοχλούσε αισθητικά καθώς και με πλήγωνε, εξαιτίας αφενός της υποκρισίας σας, -διότι οι δικές σας αξίες επέβαλαν και έναν βαθιά εξουσιαστικό τρόπο ζωής, και δημιούργησαν σκλάβους αντί για ελεύθερους ανθρώπους, και ενεργούς πολίτες- και αφετέρου διότι οι δικές σας αξίες δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με αυτό που προσπαθεί να πει το συγκεκριμένο τραγούδι.
Τώρα όμως πλέον εξοργίζομαι, γιατί δείχνει ότι δεν έχετε καταλάβει τίποτα από τους αγώνες του Λαού και των εργαζομένων, πράγματα τα οποία ενέπνευσαν τον πατέρα μου, και του έδωσαν και μια αντίστοιχη στάση ζωής στην καθημερινότητά του ως πολίτη, και στις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του.
Το τραγούδι αυτό καλημερίζει τον Ήλιο, την ελπίδα, την αλληλεγγύη, και την προσμονή ενός ολόκληρου Λαού, για Δημοκρατία και Ελευθερία.
Εσείς όμως, είστε υπεύθυνοι για την πιο βαθιά, πνευματική, αξιακή, ηθική, και πολιτισμική καταχνιά που θα μπορούσε να έχει ποτέ αυτός ο τόπος.
Ως εκ τούτου, σας απαγορεύω ρητά και κατηγορηματικά, να χρησιμοποιείτε έργο ή μέρος του έργου του Μάνου Λοΐζου, σε οποιαδήποτε κομματική σας εκδήλωση ή δραστηριότητα.
Βέβαια ίσως να απαντήσετε ότι το έργο του Μάνου Λοΐζου ανήκει στον Λαό. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο όμως και η συγκεκριμένη πράξη εκ μέρους μου.
Επειδή όπως αποδείχτηκε δεν είστε, και ούτε ήσασταν ποτέ μέρος αυτού του Λαού, και δεν έχετε πλέον κανένα δικαίωμα και καμία νομιμοποίηση να συνεχίζετε να τον εξαπατάτε.

 
Ο Ήλιος άλλωστε, είναι δικός μας, και όχι δικός σας.

Δεν μπορεί κανείς να μας τον πάρει. Και δεν θα μας τον πάρει.

Μυρσίνη Λοΐζου

πηγή: tvxs

Monday, 27 June 2011

ένα τσακ θέλουμε..

Μίαν έκσοχη ιδέα του φίλτατου Θρασύβουλου Καλοχαιρέτα διά την σωτηρίαν της Πατρίδος: 

artwork by Tchavdar


ἡ λύσις ὥστε νά μή χρεοκοπήσει ἡ Ελλάς

Μάλιστα Κυρίες και Κύριοι, υπάρχει λύσις ώστε να μη χρεοκοπήσει το σπάταλο, ανίκανο και διεφθαρμένο τέρας και μαζί του το λατρευτόν όνομα της Ελλάδος. Λύσις ήτις θα επιτρέψει επίσης να ανέλθει το ΧΑΑ, να αυξήσουν τιμάς αι ζόμβι τράπεζαι και να επιτύχει η δημοπρασία των εντόκων αυτής της εβδομάδος- έχουν πέσει λυτοί και δεμένοι να το καταφέρουν μπας και πληρωθούν οι παραγωγικότεροι Έλληνες, οι ΔΥ.

Ηύρον δε αυτήν την λύσιν καθήμενος εις την βεράντα εξοχικής μου οικίας αναμένων την καταιγίδα. Και η λύσις είναι αύτη: να αναλάβει Πρωθυπουργός και Υπουργός Οικονομικών ο Τσακ Νόρρις.

Αισιοδοξείτε Έλληνες, υπάρχει ελπίς...



Νῦν ὑπὲρ πάντων αἱ Τράπεζαι!

Θα υπερασπιστώ μέχρι τελευταίας ρανίδος του λίπους μου
 τις καλές μας Τράπεζες.


Sunday, 26 June 2011

..όλη η Ελλάδα μια ατέλειωτη παράγκα..

στοίχημαgate


οι τρεις με τη μεγαλύτερη
ευθύνη:



είναι οι....



οι τρεις συλληφθέντες
με τον καταζητούμενο αρχηγό της σπείρας
σε παλιότερο στιγμιότυπο:



πάντως δηλώνουν αθώοι...

Παπακωνσταντίνια Ανάπτυκση

έεεετσι..έεεετσι...


και τα δέντρα στις πόλεις κ.Υπουργέ…όχι μόνο τα δάση….δε μπορούμε να περπατήσουμε από τους κορμούς…κουτουλάμε πάνω τους….άσε που βρίσκουν εκεί καταφύγιο και τα κωλόπουλα, που μας κουτσουλάνε τα αυτοκίνητα…και καλά τα δικά μας….εμείς να «πληρώσουμε» τις μαλακίες που έχουμε κάνει…αλλά έρχονται και οι ξένοι, που μας συντηρούν στην τελική και φεύγουν κουτσουλημένοι…ντροπή..
....τι να πω….ΝΤΡΟΠΗ!


Έρχονται μαύρες μέρες για το περιβάλλον

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
Πρώην βουλευτή Εύβοιας
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 26 Ιουνίου 2011



Ο κ. Παπακωνσταντίνου με την πρωτομιλία του στη Βουλή ως υπουργού ΠΕΚΑ έδωσε το στίγμα της πολιτικής που θα ακολουθήσει στα ζητήματα περιβάλλοντος.

Θα σταθώ στις προσεγγίσεις του, που αφορούν την πράσινη ανάπτυξη και την αυθαίρετη δόμηση . Η πράσινη ανάπτυξη «είναι πάνω απ' όλα και πρώτα απ' όλα Ανάπτυξη, με το άλφα κεφαλαίο. Είναι ανάπτυξη που... μετατρέπει σε πηγή πλούτου... το φυσικό περιβάλλον... τα δάση» και πιο κάτω «έχουμε σκοπό...να ανοίξουμε μια συζήτηση στην κοινωνία όχι μόνο για το τι είναι δάσος αλλά και το τι θέλουμε να είναι δάσος».

Για την αυθαίρετη δόμηση «στη χώρα μας στρουθοκαμηλίζουμε... Δεν είναι δυνατόν να γκρεμίσεις ένα εκατομμύριο αυθαίρετα κτίσματα» και πιο κάτω «οι ιδιοκτήτες αυθαιρέτων θα καταβάλλουν με τρόπο κοινωνικά δίκαιο τις οφειλόμενες εισφορές».

Οι απόψεις του κ. Παπακωνσταντίνου για αυτού του είδους την ανάπτυξη δεν είναι τωρινές, έχουν εκφραστεί και παλιότερα από άλλους και μάλιστα πρώην πρωθυπουργούς. Ελεγε το 2000 ο κ. Μητσοτάκης στην επιτροπή αναθεώρησης του Συντάγματος, «γιατί πρέπει να έλθουμε και να πούμε ότι θα προστατεύσουμε μια περιοχή την οποία μπορεί να χρησιμοποιήσουμε όπως νομίζουμε;» και συμφωνούσε ο κ. Σημίτης στη προεκλογική του εκστρατεία εκείνης της χρονιάς, «δεν μπορούμε να προστατεύουμε επί 25 χρόνια (τόσα χρόνια είχαν περάσει από τη θέσπιση του Οικολογικού Συντάγματος του 1975) έναν βράχο στου διαόλου τη μάνα και να μην μπορούμε να φτιάξουμε ένα ξενοδοχείο. Δεν γίνεται έτσι ανάπτυξη. Αυτός ο βράχος πέφτει τώρα και μας πλακώνει».

Ευτυχώς που οι απόψεις αυτές δεν μπορούν να υλοποιηθούν, αφού η υπάρχουσα νομοθεσία και η νομολογία του ΣτΕ δεν το επιτρέπουν, γιατί δίνουν έμφαση στην οικολογική διάσταση του δάσους και έχουν καθορίσει σαφέστατα κριτήρια για το πότε υφίσταται μια δασοβιοκοινότητα και πώς δημιουργείται το δασογενές περιβάλλον σε μια έκταση. Δεν γνωρίζει ο κ. Παπακωνσταντίνου ότι ακόμη κι αν υπάρξει λόγος επαναπροσέγγισης του όρου δάσους αυτό είναι θέμα της δασικής οικολογίας και γενικότερα της δασικής επιστήμης;

Ομως οι ύποπτες αυτές προσεγγίσεις υπονομεύουν κι ένα έργο που χρόνια περιμέναμε και αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη , τη σύνταξη του Εθνικού Κτηματολογίου και των Δασικών Χαρτών. Μόνον αυτό το έργο θα επιτρέψει το σωστό χωροταξικό σχεδιασμό κι εκείνες τις χρήσεις γης που θα δώσουν αληθινό νόημα στην πράσινη ανάπτυξη.

Η προηγούμενη υπουργός ΠΕΚΑ κ. Μπιρμπίλη αν και αντιστάθηκε στην αρχή στη μαζική νομιμοποίηση των αυθαιρέτων, υπέκυψε τελικά καλυπτόμενη πίσω από έναν αόριστο περιβαλλοντικό μανδύα, πράγμα που με την ανάληψη των καθηκόντων του ξέχασε να αναφέρει ο νέος υπουργός. Και βέβαια παραμένει αναπάντητο το ερώτημα γιατί ανακοινώνει μια ρύθμιση που γνωρίζει ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να απορριφθεί από το ΣτΕ, η νομολογία του οποίου δεν επιτρέπει καμία νομιμοποίηση -τα ονόματα δεν αλλάζουν την ουσία- μετά το 1983. Φαίνεται καθαρά πλέον ότι ο στόχος τους είναι αδίστακτα και κυνικά εισπρακτικός, πόσω μάλλον όταν καλείται να υπηρετήσει ένα κατοχικό μνημόνιο που αδιαφορεί τόσο για το περιβαλλοντικό κόστος όσο και για τυχόν προβλήματα που θα προκύψουν εκ των υστέρων .

Να δεχτούμε ότι υπάρχουν πολλά κοινωνικά προβλήματα με τα αυθαίρετα που πρέπει να αντιμετωπιστούν, δεν μπορούν όμως να αποτελέσουν το άλλοθι για μια γενικού χαρακτήρα νομιμοποίηση της παρανομίας. Γι' αυτό και πρέπει πρωτίστως να καταγραφούν και να ταξινομηθούν ανάλογα με τις ανάγκες που καλύπτουν, τις εκτάσεις που έχουν ανεγερθεί και τις παρανομίες που έχουν. Απόψεις που υποστηρίζουν ότι τα αυθαίρετα αποτελούν κοινωνικό πλούτο που δεν πρέπει να χαθεί δεν ταιριάζουν σε μια ευνομούμενη πολιτεία, πόσω μάλλον όταν βιάζουν και το περιβάλλον.

Με την ολοκλήρωση της καταγραφής τους πρέπει να δοθεί το μήνυμα ότι ο σεβασμός της νομιμότητας και η προστασία του περιβάλλοντος προηγούνται όλων, δηλαδή με λόγια απλά: πρώτα να γκρεμιστούν όσα θα κριθούν κατεδαφιστέα και μετά να αρχίσει η συζήτηση για νομιμοποίηση αυθαιρέτων. Μόνον τότε δεν θα υπάρξει κι άλλη γενιά αυθαιρέτων.

πηγή: enet

Mr.Κωλοτούμπας


ιδέα από ένα σχόλιο του SykoFanti_Bastoyni

Thursday, 23 June 2011

Γι'αυτό και μετά φροντίζουμε να το ξεχάσει..



Η πιο τρομακτική εμπειρία στη ζωή ενός ανθρώπου είναι όταν, γύρω στην ηλικία των τριών χρόνων, συνειδητοποιεί ότι δεν ταυτίζεται με το περιβάλλον, δεν αποτελεί μέρος του, αλλά είναι μια ξεχωριστή οντότητα.


Jacques Lacan, 1901-1981, Γάλλος ψυχίατρος

κανένας

by banksy



Μπορεί να έχω ταυτότητα, ΑΦΜ, εθνικότητα καταγεγραμμένη (δεν ξέρω από ποιον), αλλά νιώθω μειονότητα μέσα στα γεωγραφικά αλλά και στα κοινωνικά όρια της χώρας. Δεν είμαι σε ομάδα, αλλά ούτε ανήκω σε πολιτικό χώρο. Δεν έχω κοινά ενδιαφέρονται με κανέναν και το μόνο που με δένει με τους υπόλοιπους είναι η γλώσσα. Θρησκεία δεν έχω επιλέξει αλλά τις σέβομαι όλες. Ο τόπος που θεωρώ πατρίδα απαρτίζεται από τις μνήμες μου και από πλάσματα (ζωντανά και νεκρά) που θα τα υπερασπιστώ με απόλυτο πάθος μέχρι το τέλος.

Γνωρίζω ότι για την χώρα μου είμαι πολύτιμο ον μόνο κατά τις προεκλογικές περιόδους και έχω πλήρη συναίσθηση ότι για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα είμαι μία μετακινούμενη καμπύλη στις δημοσκοπήσεις τους. Ποτέ άλλωστε δε με ρώτησαν ποιον θεωρώ κατάλληλο και ποιον αυστηρά ακατάλληλο για σκεπτόμενους ενηλίκους. Πολλοί με δελέασαν από τα εφηβικά μου χρόνια να ακολουθήσω την πολιτική τους γραμμή, μα όταν άρχισα να κάνω ερωτήσεις μου είπαν ότι η έξοδος είναι πρώτη πόρτα αριστερά όπως θα βγαίνω. Δε με έχουν ρωτήσει ποτέ πώς νιώθω για τις οικιστικές και περιβαλλοντικές παρεμβάσεις τους, παρά μόνο υπομένω τα έκτρωματά τους σαν Ινδός αποικοκρατούμενος από την Μεγάλη Βρετανία.

Δεν υπήρξε ποτέ μία Κούρτοβικ για να υπερασπιστεί τις πολιτικές μου θέσεις όταν διώκομαι καθημερινά από την δήθεν δημοκρατία που κυβερνά τον τόπο που έτυχε να γεννηθώ και να μεγαλώσω, αλλά και ούτε ένας Βαλιανάτος να μου πάρει συνέντευξη υπερασπιζόμενος το δικαίωμα να μιλώ. Η δίωξη μου δεν θα είναι ούτε ρατσιστική, ούτε πολιτική όταν θα αποφασίσω να μην ξαναπληρώσω φόρους σε ένα Κράτος που δεν μου έχει εξοφλήσει τους λογαριασμούς των ονείρων μου και της ίδιας της ελευθερίας μου. Επειδή δεν ανήκω επίσημα σε ένα είδος προς εξαφάνιση, καμία Greenpeace δεν θα αναρτήσει πανό όταν θα με σέρνουν από νοσοκομείο σε νοσοκομείο ψάχνοντας μία εντατική όταν θα την χρειασθώ. Και όταν πεθάνω δεν θα έχω το δικαίωμα να ζήτησω να θαφτώ κάτω από την βελανιδιά που παλιά σκαρφάλωνα επάνω της, αλλά θα με παραχώσουν σε ένα νεκροταφείο και οι δικοί μου θα πληρώνουν ενοίκιο.

Δεν θα καταγραφτώ ποτέ ως μειονότητα γιατί κανένα σύστημα, εθνικό και διεθνές, δεν ταιριάζει στην περίπτωση μου. Είμαι σαν την μερίδα πατάτες που βρίσκεις σε κάθε κατάλογου εστιατορίου. Χωρίς gourmet γεύση, χωρίς ιδιαίτερο χρώμα και πάντα σε χαμηλή τιμή. Τόσο αναλώσιμο είδος και τόσο σίγουρα υπαρκτό, που κανείς δεν μου δίνει και ούτε πρόκειται να μου δώσει σημασία στα καλοστρωμένα τους γεύματα μιλώντας, ανάμεσα σε άλλα, για μειονότητες.

πηγή: simpleman

Κι ένα αισιόδοξο μήνυμα για το καλοκαίρι...

Wednesday, 22 June 2011

όνειρο Κακό....



Διακόπτουμε για μια σπουδαία ανακοίνωση

Διακόπτουμε για μία σπουδαία ανακοίνωση.

Η Ελλάδα είναι κάτω από στρατιωτικό νόμο,

τα κοινωνικά δικαιώματά σας συρρικνώνονται

Μείνετε στο σπίτι,

μην προσπαθήσετε να επικοινωνήσετε με γνωστούς και συγγενείς σας.

Σκάστε!

Μην τολμήσετε να σκεφτείτε ότι σας καταπιέζουμε!

Μείνετε σπίτι

Όποιος κυκλοφορεί βράδυ θα εκτελείται.

Μείνετε ήσυχοι!

Μην πανικοβάλεστε!

Ένας αστυνομικός θα είναι πάντα έξω απ' την πόρτα σας.

Για σας.

Μείνετε σπίτι!

Μείνετε ήσυχοι!

Ο νούμερο ένα εχθρός του πολιτισμού είναι οι ερωτήσεις.

Η εθνική ασφάλεια είναι πάντα πιο ψηλά από τις προσωπικές επιθυμίες.

Δεν επιτρέπονται οι συγκεντρώσεις πάνω από δύο άτομα.

Χρησιμοποιείτε μόνο τα ναρκωτικά που πουλάει το κράτος.

Σκάστε!

Να 'στε ευτυχισμένοι.

Υποταχθείτε!

Χωρίς ερωτήσεις.

Να θυμάστε ότι όλα έχουν φτιαχτεί για σας.

Μόνο για σας.

και με τη βούλα πλέον..

Χθες δόθηκε ψήφος εμπιστοσύνης στην Ελληνική Κυβέρνηση.
Η Ελληνική Δικαιοσύνη από την άλλη δεν έχει τέτοιου είδους ανασφάλειες και δεν χρειάζεται επιβεβαίωση,
αφού (κάνει και ρίμα στο ανέκδοτο του Τζιμάκου): 

Έχουμε εμπιστοσύνη
στην Ελληνική Δικαιοσύνη...




Έτσι χθες η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε ότι όλα είναι καλά με το Μνημόνιο.



Όπως διαβάζουμε στο tvxs:

Συνταγματικό το Μνημόνιο έκρινε το ΣτΕ

 Δεν προσκρούει στις συνταγματικές επιταγές, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και τις Διεθνείς Συμβάσεις το Μνημόνιο, έκρινε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, απορρίπτοντας τις προσφυγές του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, της ΑΔΕΔΥ, συνταξιούχων, της ΕΣΗΕΑ και άλλων φορέων.

Σύμφωνα με τους 55 συμβούλους Επικρατείας, οι περικοπές στις αποδοχές, συντάξεις κ.λπ. που έγιναν με το Μνημόνιο είναι συμβατές με το Σύνταγμα, την ΕΣΔΑ και τις Διεθνείς Συμβάσεις κάτω από τις συγκεκριμένες συγκυρίες, που επικρατούν στην Ελλάδα και εν όψει της ανάγκης αποφυγής της χρεοκοπίας. Σε περίπτωση, δε, που υπάρχει νέο Μνημόνιο και θα επιβάλει νέες περικοπές αποδοχών, κ.λπ., τότε το ΣτΕ θα κρίνει εκ νέου με τις συνθήκες και συγκυρίες, που θα επικρατούν στο χρονικό εκείνο σημείο.

Ειδικότερα, οι σύμβουλοι Επικρατείας έπειτα από πέντε διασκέψεις που έγιναν κεκλεισμένων των θυρών, με μεγάλη πλειοψηφία (υπήρξαν μειοψηφίες έξι έως δέκα δικαστών, σε επιμέρους ζητήματα που τέθηκαν), έκριναν ότι το μνημόνιο (Ν. 3845/2010) δεν χρειαζόταν να ψηφιστεί από τη Βουλή με την πλειοψηφία των 3/5, καθώς δεν αποτελεί διεθνή σύμβαση. Με άλλα λόγια, σύμφωνα με τους δικαστές, το Μνημόνιο δεν αποτελεί διεθνή σύμβαση κατά το άρθρο 28 του Συντάγματος, έτσι ώστε να χρειάζεται να ψηφιστεί από τη Βουλή με αυξημένη πλειοψηφία 180 βουλευτών.

Ακόμη, η πλήρης Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου αποφάνθηκε ότι ούτε με το Μνημόνιο αναγνωρίζονται εξουσίες σε όργανα διεθνών οργανισμών, οι οποίες περιορίζουν καθ' οιονδήποτε τρόπο την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας, ενώ ταυτόχρονα η κυβέρνηση διατηρεί την κατ' άρθρο 82 του Συντάγματος εξουσία της για τη χάραξη της γενικής πολιτικής της χώρας, αλλά και η ένταξη της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν περιορίζει την άσκηση της εθνικής της κυριαρχίας.

Κατά τους συμβούλους Επικρατείας, συνάδουν με το Σύνταγμα και το Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όσο και με τις διεθνείς συμβάσεις τα περιοριστικά μέτρα που επιβάλλει το Μνημόνιο, όπως είναι οι περικοπές αποδοχών, συντάξεων, επιδομάτων, επιδόματος θερινών διακοπών, δώρων εορτών (Χριστουγέννων και Πάσχα) κ.λπ.

Μάλιστα, σημείωσαν ότι λόγοι δημοσίου συμφέροντος δικαιολογούν αυτές τις περικοπές στις αποδοχές και συντάξεις, οι οποίες είναι μέσα σε βιώσιμα επίπεδα.

Αναλυτικότερα, οι δικαστές αποφάνθηκαν ότι τα επίμαχα μέτρα, που επιβάλλει το Μνημόνιο, τα οποία αποτελούν τμήμα του ευρύτερου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής και προώθησης διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων της ελληνικής οικονομίας, δικαιολογούνται κατ' επίκληση σοβαρών λόγων δημοσίου συμφέροντος, οι οποίοι αποτελούν, ταυτοχρόνως, και σκοπούς κοινού ενδιαφέροντος των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ακόμη, κατά τους συμβούλους Επικρατείας, με το Μνημόνιο ελήφθησαν μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής για την άμεση αντιμετώπιση της οξείας δημοσιονομικής κρίσης, η οποία είχε καταστήσει αδύνατη την εξυπηρέτηση των δανειακών αναγκών της χώρας, μέσω των διεθνών αγορών, με παράλληλα πιθανά ανοικτό το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της χώρας.

Παράλληλα, κρίθηκε από τους δικαστές ότι οι διατάξεις του Μνημονίου δεν προσκρούουν -όπως υποστηρίζουν ο ΔΣΑ, η ΑΔΕΔΥ, κ.λπ.- σε μία πλειάδα άρθρων του Συντάγματος, όπως είναι το άρθρο 2 για την προστασία της ανθρώπινης αξίας, το άρθρο 4 που κατοχυρώνει την αρχή της ισότητας, το άρθρο 17 για την προστασία της ιδιοκτησίας, στην έννοια της οποίας περιλαμβάνεται και ο μισθός, το άρθρο 25 που αφορά την αρχή της αναλογικότητας και το άρθρο 28, που αναφέρει ότι οι διεθνείς συμβάσεις επικυρώνονται με την πλειοψηφία των 180 βουλευτών.

Κατόπιν αυτών, όλες οι προσφυγές απορρίφθηκαν. Στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο έχουν προσφύγει ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών (ΔΣΑ), η ΑΔΕΔΥ, η ΕΣΗΕΑ, οι συνταξιούχοι και οι άλλοι φορείς, έπειτα από πρωτοβουλία τού τότε προέδρου του ΔΣΑ, Δημήτρη Παξινού. Μάλιστα, οι δικαστές έκριναν, κατά πλειοψηφία, ότι ο ΔΣΑ έχει έννομο συμφέρον να προσφύγει στο ΣτΕ κατά του Μνημονίου.

Τέλος, η έκδοση της απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ αναμένεται με το νέο δικαστικό έτος, δηλαδή μετά την 16η Σεπτεμβρίου 2011.


Δ. Παξινός: Πολιτικά χαρακτηριστικά στην απόφαση

«Είναι μια απόφαση με πολιτικά χαρακτηριστικά», δήλωσε ο τέως πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Δημήτρης Παξινός, μετά την γνωστοποίηση της κρίσης της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας και προσέθεσε ότι σύμβουλος Επικρατείας του είχε αναφέρει ότι «για αλλού ξεκινήσαμε και άλλου καταλήξαμε».

Ο Φριτς με τα δυο δεξιά παπούτσια

ο σημερινός Μπαζίνας

ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ

Αύριο γιορτάζει η Αγριππίνα, ο Αριστοκλής, η Λούλου και ο ΛΟΥΛΗΣ.
Ας τους ευχηθούμε λοιπόν μέσα από την καρδιά μας ένα μεγάλο "ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ"!!!


(αλήθεια πού βρίσκεται σήμερα το πρωτοπαλίκαρο του "κουρασμένου";)

Tuesday, 21 June 2011

Χαιρετίσματα από το Βανκούβερ


Την προηγούμενη Τετάρτη 15 Ιουνίου χαμός δεν έγινε μόνο εδώ, αλλά και στο μακρινό Vancouver..Με αφορμή έναν αγώνα, στήθηκε ολόκληρη "ανακαίνιση" της πόλης.... Βέβαια τα χαζοχαρούμενα μαζικά μέσα Εξημέρωσης "παίξανε" μόνο την παραπάνω χολιγουντιανή και πάντως μη αντιπροσωπευτική φωτογραφία.

Αλλά όπως αναφέρει και ο rioter στην "ανταπόκρισή" του:
Βιτρίνες πολυτελών καταστημάτων σπάστηκαν και λεηλατήθηκαν, εκτεταμένες ζημιές προκλήθηκαν σε κτίριο της τράπεζας του Μόντρεαλ και σε γραφεία της Hudson’s Bay Company αλλά και της Αrt Gallery, ενώ επιθέσεις δέχθηκαν οι δυνάμης καταστολής με πέτρες, μπουκάλια και σώμα-με-σώμα μάχες ολόκληρο το βράδυ. Μεγάλο μέρος του κέντρου “κάπνιζε” ακόμα μέχρι το πρωί...

Τα παρακάτω χαρακτηριστικά στιγμιότυπα του χαμού τα βρήκα στο nationalpost

Barcelona nos está


Βαρκελώνη
19 Ιουνίου 2011

Monday, 20 June 2011

ΕΝΤΟ ΜΕ ΤΑΞΙ κάπου στην Πράγα φυσάει..

Μπαλέτο Αέρος

δημόσια αταξία

good dog vs bad dogs


Μέρες δημοκρατίας



Πλατεία Συντάγματος, ώρα 16:30. Ενώ κόσμος συγκρούεται με τις δυνάμεις καταστολής στην κάτω μεριά της πλατείας και τα χημικά πέφτουν βροχή, στο κέντρο της πλατείας οι μάχες είναι διαφορετικές και εξ’ ίσου ενδιαφέρουσες: Προσπάθειες να παραμείνει ο κόσμος στην πλατεία, να παραμείνει το ηθικό ψηλά και να μην επικρατήσει πανικός. Αναμμένες φωτιές για τα δακρυγόνα, Maalox και παροχή πρώτων βοηθειών σε οποίον δεν καταλαβαίνει ότι η “προστασία του πολίτη” πρέπει να περάσει πάνω από τις δικές του πλάτες. Στα μεγάφωνα αρχίζει να ακούγεται κρητική λύρα και το “αγρίμια και αγριμάκια μου”. Χειροκροτήματα. Μετά το ριζίτικο ο λυράρης πιάνει το πεντοζάλι. Ο κόσμος αρχίζει να χορεύει, τις μπαλωθιές του κρητικού γλεντιού αντικαθιστούν οι κρότου-λάμψης, κάνοντας τον χορό ακόμα πιο διονυσιακό. Το πολύμορφο, απρόβλεπτο και αταξινόμητο αυτού που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα στους δρόμους, μοναχά όποιος ενημερώνεται από τα ΜΜΕ ή πάσχει από κάθε είδους ιδεολογικές αγκυλώσεις δεν μπορεί να δει. Τα ταμπελάκια ισχύουν μόνο σε όσους θέλουν να βάλουν και να κλείσουν σε προκατασκευασμένα και βολικά κουτάκια την κοινωνική εξέγερση. (Ερώτηση για δυνατούς λύτες: Άτομα που γνωρίζω την στράτευση τους στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά το είχαν ρίξει στον χορό, ενώ τα είδα νωρίτερα να συγκρούονται με τις δυνάμεις καταστολής. Αυτοί που κατατάσσονται; Στους μπαχαλάκηδες, τους προβοκάτορες, ή στους απολίτικους πασιφιστές;)


Ξαφνικά, δακρυγόνα αρχίζουν και εκτοξεύονται στο κέντρο της πλατείας, πάνω στο κόσμο, με τους μπάτσους να ορμούν προς την πλατεία. Πανικός, φωνές, ο κόσμος να προσπαθεί να διαφύγει, ήταν μόνο θέμα τύχης που δεν υπήρξαν θύματα.

Υποχωρώ στην πάνω μεριά της πλατείας όπου τα πράγματα είναι ήρεμα. Και ενώ δεν συμβαίνει το παραμικρό, από τους Στύλους του Ολυμπίου Διός δεκάδες μοτοσυκλέτες όλων των μονάδων κινούνται με απειλητικές διαθέσεις προς τους συγκεντρωμένους. Ο κόσμος τους αντιμετωπίζει με ειρωνικά χειροκροτήματα, κάποιοι ξαπλώνουν κάτω για να εμποδίσουν την προέλαση τους. Με την αποχώρηση τους δέχονται κάποια ελάχιστα πλαστικά μπουκάλια. Tραβώ με το κινητό μου ότι μπορώ.

Προχωρώ προς το Ζάππειο και φτάνοντας στην είσοδο του, περνούν από δίπλα μου δυο δελτάδες πεζοί, κρατώντας έναν πιτσιρικά εμφανώς χτυπημένο. Ενστικτωδώς τον ρωτάω το όνομα του. Αμέσως αρχίζω να δέχομαι κλωτσιές από το δίδυμο ενώ άλλοι τέσσερεις συνάδελφοι τους πέφτουν πάνω μου, αρχίζουν τις κλωτσιές στα πόδια μου και τις γροθιές στο πρόσωπο μου. Με ρίχνουν κάτω και μου περνούν χειροπέδες πισώπλατα. Στην διαμαρτυρία ενός ηλικιωμένου η απάντηση ήταν «άσε μας ρε παππού», στην διαμαρτυρία μιας κοπελίτσας η απάντηση ήταν «άντε γαμήσου μωρή καριόλα». Μας σέρνουν εν μέσω βρισιών και απειλών «τώρα τη γαμήσατε» ως τα σκαλιά του Ζαππείου και μας βάζουν να γονατίσουμε και να μείνουμε εκεί. Η ειρωνεία πάει σύννεφο: «Γιατί τον ρωτούσες το όνομα του, δεν τον ξέρεις; Στην ίδια συμμορία δεν είσαστε;» «Γιατί έχεις άσπρα στη μούρη σου; Για να έρχεσαι να μας πετάς μολότοφ;» ούρλιαζαν στο πρόσωπο μου. Αυτός ο συνδυασμός μίσους, φτηνής ειρωνείας και ουρλιαχτού στην μούρη, μου θύμισε την αντιμετώπιση από την άλλη επαγγελματική ομάδα που έχει μετατρέψει την “υπεράσπιση” της δημοκρατίας σε νταβατζιλίκι: Τους στρατιωτικούς.

Περιμένοντας την κλούβα για τη μεταφορά μας στη ΓΑΔΑ, φέρνουν άλλους τέσσερεις συλληφθέντες. Στις ερωτήσεις μου αν θεωρούμαι συλληφθείς και για ποιο λόγο με πιάσανε απάντηση δεν πήρα. Έρχεται η κλούβα, μας βάζουν μέσα. Οι μαζεμένοι δελτάδες μας αποχαιρετούν με κωλοδάχτυλα. Η διαδρομή ως τη ΓΑΔΑ μακρινή, οι δρόμοι μποτιλιαρισμένοι. Στον ασύρματο ο συνοδός μεταφέρει: «Φέρνουμε 5 συλλήψεις και 1 προσαγωγή». Πιθανότητες 1 στις 6. Δεν πρέπει να ανησυχώ, δεν έκανα τίποτα. Γιατί, τα υπόλοιπα παλικάρια ποιος λέει ότι έχουν κάνει κάτι; Πράσινα σταράκια, ο φοιτητής με τις πιτζάμες και ο Μάριος Ζ περνούν μπροστά από τα μάτια μου. Πως μπορεί να λέγεται δημοκρατία το καθεστώς που επιτρέπει ανεξέλεγκτους ένα μάτσο τραμπούκους να αποφασίζουν για τη ζωή σου;

Φτάνουμε στην πίσω πόρτα της ΓΑΔΑ, κατεβαίνουμε. Ο συνοδός αρχίζει να φωνάζει ονόματα, όποιος ακούει το όνομα του μπαίνει μέσα. Στα πέντε ονόματα που φώναξε, το δικό μου δεν ήταν μέσα – «εσύ περίμενε εδώ». Το ένα προς έξι μου έκατσε, να μη ξεχάσω να παίξω λόττο αύριο. Με βάζουν και μένα μέσα, μας πάνε στο ασανσέρ. «Οι συλλήψεις στον 6ο, οι προσαγωγές στον 11ο». Η δημοκρατία τις μέρες μας μετριέται με ορόφους στην ΓΑΔΑ. Σε όσο πιο ψηλό όροφο σε πάνε, τόσο πιο πολλές οι πιθανότητες και να σε αφήσουν ελεύθερο. Στάση στον 6ο. Kαλή τύχη παιδιά, θα την χρειαστείτε. 11ος όροφος, Τμήμα Εγκλημάτων κατά Ζωής. «Μην ανησυχείτε» η απάντηση στην παρατήρηση μου, «απλώς δανειζόμαστε τον χώρο». Η αντιμετώπιση τυπικά γραφειοκρατική χωρίς ειρωνείες. Με αφήνουν μετά από πίεση να πάρω τηλέφωνο την γυναίκα μου να τις πω δυο κουβέντες. Παίρνουν τα στοιχεία μου, με οδηγούν σε κρατητήρια για σωματικό έλεγχο. Το σωληνάριο Riopan στην τσέπη μου, δημιουργεί απορία-το «πόσιμη γέλη» που γράφει πάνω, βραχυκύκλωμα. Ξεγύμνωμα-καθαρός. «Εντάξει μην ανησυχείς, αν δεν είσαι φυγόποινος σε πέντε λεπτά θα φύγεις». Τα πέντε λεπτά έγιναν μία ώρα, παρέα με τρεις πιτσιρικάδες και δυο κοπέλες από την Ισπανία που είχαν προσαχθεί λόγω «ύποπτης εμφάνισης». Με αφήνουν, με περιμένει έξω η γυναίκα μου και μια καλή φίλη. Πονάει το κεφάλι μου, η γυναίκα μου επιμένει να πάμε προληπτικά στο Ερυθρό. Η εφημερία του Eρυθρού γεμάτη με ανοιγμένα κεφάλια. Αν δεν έβλεπα πόνο στα πρόσωπα θα τους ρώταγα «Και σεις από δημοκρατία το πάθατε;» Η αξονική έδειξε ότι δεν υπάρχει κάκωση, πιθανόν ο πονοκέφαλος να ήταν αποτέλεσμα του άλλου συστατικού της δημοκρατίας, των δακρυγόνων.

Γυρίσαμε σπίτι. Πήρα την κόρη μου αγκαλιά και της είπα ότι την αγαπώ πολύ. Μου έδωσε ένα φιλί.

ΥΓ 1

ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

Αθήνα, 15 Ιουνίου 2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Σχετικά με αναφορές για δράση κουκουλοφόρων υπό την προστασία της Ελληνικής Αστυνομίας στη σημερινή συγκέντρωση διαδηλωτών στο κέντρο της Αθήνας τονίζεται ότι:

Η Ελληνική Αστυνομία είναι αυστηρά προσηλωμένη στην τήρηση του Συντάγματος, την προστασία των δημοκρατικών θεσμών, καθώς και των ατομικών δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών.

Οποιαδήποτε αναφορά για εξωθεσμική δραστηριότητα της Ελληνικής Αστυνομίας προσβάλλει βάναυσα το σύνολο του προσωπικού της, που καθημερινά δίνει σκληρό αγώνα για τη διασφάλιση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας της πατρίδας μας.

ΥΓ 2

Ευχαριστώ από καρδιάς τα παιδιά που κινητοποιήθηκαν αμέσως μόλις έμαθαν τη σύλληψη μου.

Back Door Man

πηγή: parallhlografos