Showing posts with label βία. Show all posts
Showing posts with label βία. Show all posts

Friday, 22 August 2014

κοιμάσαι σώτη, ξυπνάς μπους τζούνιορ



ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΣΥΝΕΜΟΡΦΩΘΗ

Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2014


Όσοι είδαν το βίντεο της δολοφονίας από αστυνομικούς ενός τύπου που "συμπεριφερόταν περίεργα" στη χώρα της ελευθερίας και έχουν κάποια σχέση με την πραγματικότητα καθόλου δεν εξεπλάγησαν. Το αστικό κράτος, το φιλελεύθερο ντε, αυτό με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα μπουγελώματα για φιλανθρωπικούς σκοπούς, είναι πάντα και παντού το ίδιο.

Πας να κουνηθείς έξω από τη γραμμή; Μπαμ και κάτω. Βεβαίως, όλο και περισσότερο γινόταν τα τελευταία χρόνια φανερό ότι οι ατσίδες της χειραγώγησης έκαναν τη γραμμή μονόδρομο και ως εκ τούτου, ακόμη και ο άνεργος που ζει στο σπίτι των γονιών του μέχρι τα 40 στη Μαδρίτη, ούτε που διανοούνταν να βγει από το μαντρί.
Με κλανιές, βεβαίως, δε βάφονται αβγά και με στρατιές δημαγωγών, προπαγανδιστών και υποσχέσεων, εκβιασμών και αποβλάκωσης δεν μπορείς να τους κρατάς τους λούμπεν ήσυχους για πάντα. Εκεί μπαίνει ο παλιός καλός τρόπος, αυτός που ταυτίστηκε με την οικοδόμηση του καπιταλισμού, όταν πουλούσαν και αγόραζαν οι αποικιοκράτες τον κόσμο όλο και, αργότερα, όταν ο Ροκφέλερ τους έδειχνε (στους απεργούς) τι σημαίνει επιχειρείν με σφαίρες και ματσούκια.

Όσοι ξέρουν λοιπόν τι πανούκλα είναι η κούκλα του φιλελεύθερου κόσμου μας καθόλου δεν εκπλήσσονται που αστυνομικός καθαρίζει μαύρο με εννιά σφαίρες, τις δύο όταν έχει ήδη πέσει στο έδαφος (να το σιγουρέψει, ρε παιδί μου), και στη συνέχεια περνάει και χειροπέδες στο νεκρό.

Αυτό που εκπλήσσει, κάπως, είναι ότι όλα αυτά γίνονται ενώπιον κοινού και με δεδομένο ότι ο αστυνομικός που πυροβολεί έχει γνώση της πιθανής καταγραφής του συμβάντος από κινητά, κάμερες κ.λπ. Στ΄ αρχίδια του, όμως. Γιατί αυτό;

Μην αναρωτιέστε, φίλοι μου. Όταν καθάριζε ο Ροκφέλερ τους απεργούς δεν υπήρχαν κινητά, δεν υπήρχαν ακλόνητα τεκμήρια και άνετα περνούσε η προπαγάνδα περί αυτοάμυνας. Σήμερα, πώς και συνεχίζεται η απροκάλυπτη κρατική βία, χωρίς την αναστολή της από την πιθανή απόδειξη του εγκληματικού χαρακτήρα της; Είναι απλό. Οι αμερικάνες Σώτες έχουν φροντίσει γι΄ αυτό. Φιλελεύθεροι, συντηρητικοί, ακόμη και "αριστεροί" τύπου Κρούγκμαν, έχουν εμπεδώσει ως κυρίαρχη άποψη ότι το κράτος τους είναι δεδομένης καλης πίστης, στηριζόμενο στη δεδομένης αναγκαιότητας Ελεύθερη Αγορά. Άπαξ και αυτό έχει γίνει πραγματικότητα, όλοι ανέχονται τα πάντα.

Ακόμη κι αν οι λίμπεραλς "ξεσηκωθούν" εναντίον της κρατικής βίας, αυτή η αντίδρασή τους θα αφορά το συγκεκριμένο άτομο της συγκεκριμένης δολοφονίας, την ανάγκη βελτίωσης της εκπαίδευσης των αστυνομικών, την παρέμβαση στη δεοντολογία της αστυνομίας ή (στην καλύτερη) στην αύξηση των επιδομάτων ανεργίας και τη βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος για να διαπαιδαγωγούνται οι μειονότητες και να μην περιθωριοποιούνται, να μη γίνονται, δηλαδή, κακά παιδιά που αναγκάζουν τον μπαμπά τους να τους αστράψει μερικές, για να προστατεύσει την οικογένεια, βεβαίως.

Από τον πολύ φιλελευθερισμό αγαπήσανε τον Χίτλερ.

Thursday, 12 June 2014

η ντροπή δεν είναι δουλειά


Άνδρας

12 Ιουν, ’14

Pitsirikos

              

Άνδρας των ΜΑΤ χτυπάει στο κεφάλι απολυμένη καθαρίστρια έξω από το υπουργείο Οικονομικών.

Άνδρας που χτυπάει γυναίκα. Πισώπλατα κιόλας.

Να τον χαίρεται η μάνα που τον γέννησε και τον μεγάλωσε.

Κι ας κάνει κάποια στιγμή την αυτοκριτική της.

(Όχι, δεν είναι καθόλου υποκριτική η καταδίκη της βίας: Μην χτυπάτε τις γυναίκες στο σπίτι)

πηγή: pitsirikos

Thursday, 10 April 2014

το Κτήνος νίκησε


«Αυτός είναι ένας άνθρωπος»

 

Πιτσιρίκο, σταμάτησα το βίντεο λίγα δευτερόλεπτα πριν τελειώσει και έμεινα να κοιτάζω αυτόν τον άνθρωπο με τα χέρια στη μέση. 

Αυτός είναι ένας άνθρωπος. Μέσης ηλικίας. Μέσης τάξης.

Με τα χέρια στη μέση κοιτάζει έναν βασανισμένο. Δεν ξέρω ποιος είναι. Δεν ξέρω καν αν έχει σχέση με τα βασανιστήρια. 

Το ότι δεν φαίνεται το πρόσωπό του, προσθέτει έναν λυρισμό. 

Είναι το βλέμμα του απογοητευμένο ή χαιρέκακο; 

Ανησυχεί για το τι θα συμβεί μετά ή -τυφλωμένος ακόμα από την εκδίκηση- απολαμβάνει το θέαμα; 

Στέκεται. Δεν λυγίζει. Δεν σοκάρεται κανείς.

Δεν έχει απομείνει καμία από τις αξίες μας. Έχουμε τελειώσει σαν πολιτισμός. Ξεχάστε μας.

Ύστερα θυμήθηκα πως διάβαζα μια ιστορία ενός Γερμανού αξιωματικού, δυστυχώς δεν θυμάμαι πού.

Αμέσως μετά τη μάχη της Κρήτης, πλησίασε μια γιαγιά που κλαίγοντας φρόντιζε το πτώμα ενός Γερμανού στρατιώτη. Ο διερμηνέας τη ρώτησε γιατί θρηνεί τον εχθρό. Του απάντησε: «Εχθρός ήταν όσο ήταν ζωντανός. Τώρα είναι ένα νεκρό παιδί».

Πιθανότατα είναι μύθος. Αλλά, αφού ξεμείναμε από λογική, ας κοιτάξουμε εκεί μπας και θυμηθούμε τι σημαίνει πολιτισμός.

Καληνύχτα φίλε μου…

(Αγαπητέ κύριε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, μάλλον είναι πιο πιθανό να συνηθίσουμε την κτηνωδία παρά να θυμηθούμε τι σημαίνει πολιτισμός. Ρίξτε μια ματιά γύρω σας. Βέβαια, αν η ζωή γίνει κτηνωδία, το θετικό είναι πως ο θάνατος θα είναι λύτρωση. Να είστε καλά.)
 
πηγή: pitsirikos

Wednesday, 2 April 2014

ΟΧΙ στην ενδοοικογενειακή βία!



ΞΥΛΟ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ - ΥΙΟΣ ΜΠΑΛΤΑΚΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΤΗΣ Χ.Α.

Χαστούκια και κλωτσιές στους διαδρόμους της Βουλής.

H δημοσιοποίηση του βίντεο που παρουσιάζει τον γενικό γραμματέα της κυβέρνησης Τάκη Μπαλτάκο με τον βουλευτή της ΧΑ Ηλίας Κασιδιάρη, οδήγησε σε επεισόδια μέσα στη Βουλή. Λίγο μετά τις 16:00, ο υιός Μπαλτάκος σε έξαλλη κατάσταση μπήκε στα γραφεία της Χρυσής Αυγής χτυπώντας με κλωτσιά την πόρτα και χειροδίκησε εναντίον τριών βουλευτών.

Σύμφωνα με όσα μεταδίδονται, χαστούκισε τον βουλευτή κ. Αρβανίτης, ενώ χτύπησε με μπουνιές τον βουλευτή κ. Κούζηλο και χτύπησε με κλωτσιές τον βουλευτή κ. Ματθαιόπουλο.

Την ώρα της αποκάλυψης, ο γιος του γενικού γραμματέα της κυβέρνησης, ήταν στο γραφείο του πατέρα του.

πηγή: provocateur

Friday, 31 January 2014

ISO ντέντιας

έξοχος ο Χατζηστεφάνου, παρόλο που ξέχασε να συμπεριλάβει και τις απαραίτητες κοινοποιήσεις...


Ανοιχτή επιστολή στον κ. Δένδια, από έναν Έλληνα τραγικής ποιότητας

Παναγιώτης Χατζηστεφάνου

31 Ιανουαρίου 2014

Επιτρέψτε μου να σας συστηθώ και να σας καταθέσω το πολιτικό μου ποιόν, όχι τίποτε, να ξέρετε με τι ποιότητας άνθρωπο έχετε να κάνετε, είναι γνωστό ότι είστε επιλεκτικότατος και απαιτητικός.

Κατ’ αρχήν, αντιλαμβάνομαι πλήρως ότι καταγόμαστε από δυο διαφορετικούς υπαρξιακούς γαλαξίες. Εγώ είμαι ένα γήινο δίποδο θηλαστικό, εσείς χαρακτηρίζεστε από λέξεις που ως μηνύσιμες θα παραμείνουν ανάλεκτες, μιας και δεν μου περισσεύουν πόροι για δικαστήρια.

Αναμενόμενο λοιπόν ότι δεν μοιραζόμαστε κανένα απολύτως κοινό όραμα, και δεν υπάρχει ούτε η παραμικρή συγγενική πτυχή μεταξύ της κοσμοθεωρίας μου και της δικής σας.

Tuesday, 22 October 2013

εξαθλιωνόμαστε (με την καλή έννοια)

Bernardine Dohrn από τους Weather Underground
image@gifmovie

Ησύχως

Ο Ανδρέας Ράπτης εκ μέρους του Popaganda μου ζήτησε αν θέλω να απαντήσω στο πλαίσιο γενικοτερης συζήτησης με θέμα: «Το ερώτημα είναι: H βία είναι συστατικό κομμάτι κάθε κοινωνίας;Υπάρχει καλή εκδοχή της βίας; Κι αν ναι, πως θα την ορίζατε;».
---
Πώς ακριβώς ορίζεται η ατζέντα της δημόσιας συζήτησης;  Ποιός ακριβώς αποφάσισε να συζητάμε ad nauseam για το θέμα της βίας και δη με αυστηρά προδιατυπωμένους τους όρους της συζήτησης; Και πότε ακριβώς θα μας επιτραπεί να αλλάξουμε επιτέλους σελίδα; Αυτά για τα οποία μιλάμε στο δημόσιο διάλογο συνδέονται άρρηκτα με εκείνα για τα οποία σιωπούμε. Και κυρίαρχος του παιχνιδιού είναι εκείνος που καταφέρνει να παρασύρει τους άλλους στο να μιλούν διαρκώς για το ένα θέμα και σπανίως έως ποτέ για το άλλο.

Ας φανταστούμε π.χ. ότι όλον αυτόν τον καιρό δεν θα καλούμασταν να καταδικάσουμε τη βία, αλλά τη φτώχεια από οπουδήποτε κι αν προέρχεται. Να την καταδικάζαμε δηλαδή ακόμα κι αν προέρχεται από σχέδια δημοσιονομικής εξυγίανσης. Καταδικάζεις κύριε υπουργέ ή κύριε οικονομικέ παράγοντα ή κύριε τηλεοπτικέ δημοσιογράφε την εξαθλίωση που προέρχεται από τις μνημονιακές μεταρρυθμίσεις;

Ας φανταστούμε π.χ. ότι θα καλούμασταν όλον αυτόν τον καιρό να ξεκαθαρίσουμε όχι αν υπάρχει καλή ή κακή βία, αλλά αν υπάρχει καλή ή κακή γιγάντωση της ανεργίας, καλοί ή κακοί μισθοί πείνας, καλή ή κακή μετανάστευση, καλές ή κακές αυτοκτονίες, καλή ή κακή συρρίκνωση του κράτους προνοίας. Γιατί δεν αποτελεί η βία την μόνη δυσάρεστη και αποδοκιμαστέα κατάσταση στη ζωή. Μας διευκρινίζουν όμως πως οι θυσίες που κάνουμε ως πολίτες είναι «επώδυνες αλλά αναγκαίες». Τότε γιατί κατ΄αντιστοιχία να μην είναι και η βία επώδυνη αλλά αναγκαία;  Κι αν το τελικό επιχείρημα για να δικαιολογηθούν οι πολιτικές αποφάσεις που λαμβάνονται είναι το ότι «δεν υπάρχουν λεφτόδεντρα» τα οποία θα έλυναν τα προβλήματα, με ποιά λογική ζητούν να υπάρχουν και ζενόδεντρα ή αταραχόδεντρα ή στωικόδεντρα, που παράγουν καρπούς που σε κάνουν να αποδέχεσαι πειθήνια το να χάνεις τα πάντα μέσα από τα χέρια σου;

Το θέμα της βίας, με το ήθος, τον τρόπο και την ένταση που τέθηκε, τέθηκε εξ αρχής για να πει πως και η παραμικρή αντίδραση κατά του Θεόδωρου Πάγκαλου είναι βία, ανομία, κατάλυση της δημοκρατίας και το όγδοο έως το ογδοηκοστό όγδοο θανάσιμο αμάρτημα. Όλη η κουβέντα στήθηκε για  να δικαιούται η χυδαιότητα του Θεόδωρου Πάγκαλου να συνεχίσει να περιφέρεται αγιουχάιστη στις ταβέρνες, ακόμα κι όταν η κοινωνία δίπλα του συντρίβεται. Προσωπικά λοιπόν θεωρώ ότι το αντίθετο συμβαίνει, ότι δηλαδή ο Θεόδωρος Πάγκαλος ή ο  Άρης Πορτοσάλτε ή ο Γιάννης Πρετεντέρης ή ο Θέμος Αναστασιάδης ή πολλοί άλλοι παρόμοιοί τους δεν έχουν φτυστεί και γιαουρτωθεί επαρκώς. Και αυτό, ναι, το καταδικάζω απερίφραστα ως δείγμα αγελαδοποίησης ενός λαού. Και επίσης, ναι, μεταξύ του γιαουρτιού και της σωματικής βλάβης υπάρχει χαώδης απόσταση, καθώς το επιχείρημα κατ’ εμέ πάει ακριβώς αντίστροφα: όποιος τα εξισώνει, τα εξισώνει εκ του εντελώς πονηρού.

Το θέμα της βίας, με το ήθος, τον τρόπο και την ένταση που συζητείται τα τελευταία χρόνια, είναι ένα ψευδοθέμα. Δεν προσπαθεί να ερμηνεύσει ένα ευρύ κοινωνικό φαινόμενο, αλλά προσπαθεί πάση θυσία να προλάβει την γέννηση κι εξάπλωσή του, ώστε να εσωτερικευθεί η υπόρρητη προσταγή: εξαθλιωθείτε ησύχως.

πηγή: old-boy

Friday, 18 October 2013

eldorαντώνης_: "Τους φέραμε να επενδύσουν και θα τους ζητήσουμε και λεφτά?..!!"

Καταδίκη της Ελλάδας για τα μεταλλεία χρυσού

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε ως βάσιμη την προσφυγή της Επιτροπής κατά της Ελλάδας για τη μη ανάκτηση κρατικών ενισχύσεων στην Ελληνικός Χρυσός με τη μορφή της πώλησης περιουσιακών στοιχείων σε τιμή κατώτερη της αξίας τους.

Στις 23 Φεβρουαρίου του 2001, όπως αναφέρεται στην Αυγή, η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση C(2011)1006 με την οποία έκρινε ότι η πώληση περιουσιακών στοιχείων και γης υπέρ της «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ» σε τιμή κατώτερη της αξίας τους και με απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής των συνδεόμενων φόρων είναι ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά.

Η Επιτροπή επέβαλε στην Ελλάδα την ανάκτηση των ποσών με τόκο εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία της κοινοποιήσεώς της, δηλαδή μέχρι τις 23 Ιουνίου 2011. Ακόμη, σύμφωνα με την ίδια πηγή, εντός δύο μηνών η Ελλάδα έπρεπε να πληροφορήσει την Επιτροπή σχετικά με το συνολικό ποσό, τα ληφθέντα ή τα προς λήψη μέτρα και να υποβάλει έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι ζητήθηκε από τον δικαιούχο η επιστροφή της ενίσχυσης.

Η Ελλάδα έπρεπε επίσης να ενημερώνει την Επιτροπή σχετικά με την πρόοδο των εθνικών μέτρων που λαμβάνονται για την εκτέλεση της απόφασης μέχρι την ανάκτηση της ενίσχυσης. Τον Απρίλιο του 2011 η Ελλάδα άσκησε έφεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, ενώ η Επιτροπή από την πλευρά της άσκησε το 2012 προσφυγή λόγω παραβάσεως κράτους μέλους, εκτιμώντας ότι η Ελλάδα δεν είχε λάβει εντός των προθεσμιών όλα τα απαραίτητα μέτρα για την εκτέλεση της αποφάσεώς της.

Διαβάστε αναλυτικά την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη σημερινή του απόφαση, όπως αναφέρεται στην Αυγή, διαπιστώνει ότι μέχρι τις 23/6/2011  η Ελλάδα δεν είχε λάβει κανένα μέτρο εκτέλεσης της αποφάσεως της Επιτροπής και ότι η επίμαχη ενίσχυση, στο σύνολό της, δεν είχε ανακτηθεί. Διαπιστώνει επίσης ότι η αίτηση παρατάσεως κοινοποιήσεως πληροφοριών που υπέβαλε η Ελλάδα δεν περιείχε καμία αιτιολογία βάσει της οποίας η Επιτροπή θα μπορούσε να αποφανθεί.

Σύμφωνα με το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η προσφυγή της Επιτροπής είναι βάσιμη. Το Δικαστήριο αποφαίνεται μάλιστα ότι η Ελλάδα παραλείποντας να λάβει, εντός των ταχθεισών προθεσμιών, όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να ανακτήσει από την «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ» την ενίσχυση η οποία χορηγήθηκε στην επιχείρηση αυτή επ' ευκαιρία της πωλήσεως, από το Ελληνικό Δημόσιο, ακινήτων και κρίθηκε παράνομη και ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά με την απόφαση Ε(2011) 1006 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 48/2008 (πρώην NN 61/2008) που εφάρμοσε η Ελλάδα υπέρ της Ελληνικός Χρυσός ΑΕ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2 και 3 της εν λόγω αποφάσεως.

πηγή: tvxs

Thursday, 10 October 2013

"καταδικάζουμε τη σκέψη από όπου κι αν προέρχεται"


Η βία

9 Οκτ, ’13

Pitsirikos

Η βία μπορεί να προέλθει από οποιαδήποτε αντιμαχόμενη πλευρά, μα πριν την καταδικάσεις σκέψου:

Η απόλυση από την εταιρεία που εργάζεσαι είναι βία και είναι πάντα μονόπλευρη.

Ο μειωμένος μισθός, ο μισθός της πείνας, είναι βία και είναι η μια πλευρά που τον επιβάλει.

Η σύνταξη χαρτζιλίκι είναι βία, μα τις συντάξεις η μια πλευρά τις ορίζει.

Το κομμένο ρεύμα είναι βία και μόνο η μια πλευρά το κόβει.

Η έξωση απ το σπίτι σου είναι βία, η κατάσχεση του σπιτιού σου είναι βία και μάντεψε, μόνο η μια πλευρά κάνει κατασχέσεις.

Το να μην μπορείς να πας το παιδί σου στο γιατρό είναι βία, να μη μπορείς να πάρεις τα φάρμακά σου και να αργοσβήνεις είναι βία. Δεν την ασκούν και οι δύο πλευρές, πάντα η μια.

Το άδειο τραπέζι στο σπίτι είναι βία και μόνιμα πεινάει η μια πλευρά μονάχα.

Το χαρτόκουτο για στέγη είναι βία. Ποια πλευρά λες να κοιμάται στους δρόμους;

Το να σου μολύνουν το χώμα που πατάς για να βγάλουν χρυσό είναι βία, το να σου κλείνουν το στόμα γιατί είπες πολλά είναι βία, το να σου κλείνουν την ΕΡΤ είναι βία, το να σε μαχαιρώνουν γιατί τους κατηγορείς για βία, είναι βία, είναι ΕΓΚΛΗΜΑ.

Όταν σε καλούν να καταδικάσεις, σε καλούν να συμφωνήσεις στην τιμωρία σου που αντιστάθηκες. Σε καλούν να χειροκροτήσεις την προσαγωγή σου, την σύλληψή σου, το ξυλοφόρτωμα, την καταδίκη σου, τον θάνατό σου. Σε καλούν να δώσεις άφεση στα εγκλήματά τους και να πνίξεις τις κραυγές του πόνου σου. Σε καλούν να υποταχθείς, να μείνεις δούλος τους και μαζί να καταδικάζετε τον βούρδουλα που σε χτυπάει.

Πριν καταδικάσεις την βία της αντίστασης, σκέψου μήπως καταδικάζεις τον εαυτό σου σε αιώνια δουλεία. Σκέψου το συγχωροχάρτι που τους δίνεις, μην είναι το δικό σου κηδειόχαρτο.

ΝΠ

(Αγαπητέ φίλε, όπως τα γράφετε είναι. Μόνο δυο παρατηρήσεις: η μια πλευρά δεν θέλει να είναι ελεύθερη, μαντέψτε ποια, ενώ πάλι η μια πλευρά, μαντέψτε ποια, δεν σκέφτεται. Κι από την στιγμή που η σκέψη είναι ελευθερία, το πρόβλημα δεν είναι αν θα καταδικάσεις τη βία αλλά ότι έχεις καταδικάσει οριστικά την σκέψη. Στο κείμενό σας γράφετε «σκέψου» και τους ζητάτε να σκεφτούν. Δεν μπορούν. Και δεν θέλουν. Να είστε καλά.)

πηγή: pitsirikos

Tuesday, 24 September 2013

βάλε τ'άσπρα σου..

γίνε κρίνο και βγες από τη γλάστρα σου..

το είδα στο twitter (δεν συγκράτησα τον/την δημιουργό)

Wednesday, 16 January 2013

καταστολή και προπαγάνδα

Η βία συγκαλύπτεται μόνο με ψέματα 
και τα ψέματα συντηρούνται μόνο με τη βία.
 Αλεξάντρ Σολζενίτσιν

Monday, 14 January 2013

πατροπαράδοτοι

[η στιγμή της επίθεσης]

Φουλ γκάζι!

Φουλ γκάζι έχει πατήσει η κυβέρνηση. Πηγαίνει ολοταχώς στη δεκαετία του 1960, τότε που δοξαζόταν ο Τριανταφυλλίδης και η πολιτική του. Σήμερα βεβαίως δεν υπάρχουν τρίκυκλα και οι σιδηρολοστοί είναι δύσχρηστοι. Υπάρχουν όμως γρήγορα αυτοκίνητα, που κάλλιστα μπορεί να κυκλοφορούν χωρίς πινακίδες (ποιός θα τα σταματήσει;) και καλάσνικοφ. Ο καθένας μπορεί πλέον να βρει ένα καλάσνικοφ.

Στις 3 τα ξημερώματα σήμερα, ρίχτηκαν πυροβολισμοί με καλάσνικοφ από ένα τροχοφόρο κατά των κεντρικών γραφείων της ΝΔ. Μία από τις σφαίρες που ρίχτηκαν, ακούω ότι βρέθηκε στο γραφείο του Σα(χλα)μαρά.

Αυτή είναι η είδηση που αναμεταδίδεται από όλα τα ΜΜΕ. Σε αυτά παρελαύνουν από το πρωί οι εκπρόσωποι των κομμάτων και ρεπόρτερς από τον τόπο της επίθεσης. Δεν άκουσα κανέναν πολιτικό ή δημοσιογράφο να διερωτάται πώς είναι δυνατόν να μην υπάρχει ΕΝΑ αυτοκίνητο της αστυνομίας ή της ασφάλειας έξω από τα γραφεία του κυβερνητικού κόμματος στη Συγγρού, σε ένα δρόμο ταχείας κυκλοφορίας. Όταν έξω από το σπίτι και το γραφείο του Μητσοτάκη υπάρχουν μονίμως αστυνομικοί και ασφαλίτες με περιπολικά και συμβατικά αυτοκίνητα...

Το γεγονός ότι δεν υπήρχε ένα αυτοκίνητο να ακολουθήσει αυτό των δραστών της επίθεσης, ή έστω να το δει, δεν είναι τυχαίο. Το γεγονός αυτό έδωσε την ευκαιρία στον Κεδίκογλου, στον Παπαδόπουλο της ΔΗΜΑΡ (αυτός παίρνει μαθήματα από την πεθερά του) και τον Καρύδη του ΠΑΣΟΚ να κάνουν δηλώσεις όπου, εμμέσως πλην σαφώς, έριξαν πάλι την ευθύνη στο ΣΥΡΙΖΑ.

Καταλαβαίνω ότι η κυβέρνηση, πιστή στις παραδόσεις, έχει αποφασίσει να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα στην προσπάθειά της να τελειώσει απερίσπαστη το έργο της. Γι' αυτό επιτίθεται μονίμως και για οτιδήποτε στο ΣΥΡΙΖΑ. Και δεν υπάρχει προσφορότερο μέσο από την προβοκάτσια, στην οποία η ΝΔ και οι πρόγονοί της έχουν "διαπρέψει".

Με τη σημερινή προβοκάτσια η κυβέρνηση πετυχαίνει, εκτός απο την τρομοκράτηση του κόσμου που συνεχίζει να ενημερώνεται αποκλειστικά από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, να στρέψει αλλού την προσοχή του. Γιατί σήμερα ψηφίζεται με πράξη νομοθετικού περιεχομένου και με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, αυτό το κατάπτυστο για τους περισσότερους Έλληνες, όχι όμως για την κυβέρνηση Σα(χλα)μαρά και τους γελοίους συνοδοιπόρους της, τον Βενιζέλο και τον Κουβέλη, κείμενο:

 
πηγή: swell