απέναντι στην Κολακεία και στη Διακόσμηση

Ο Αντίχριστος

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

Στo Νύχτα και Ομίχλη του Ρεναί το βασικό θέμα δεν είναι "γιατί έγινε το Ολοκαύτωμα", είναι ότι μπορεί κάλλιστα να επαναληφθεί. Η ταινία είναι πανίσχυρη κι αχώνευτη ακριβώς και γιατί δεν περιγράφει το Ολοκαύτωμα ως κάτι που δεν θα επαναληφθεί ποτέ, ίσα ίσα ισχυρίζεται ρητά ότι παραμένει ως δυνατότητα.

Δεν θα ευτελίσω το Ολοκαύτωμα συγκρίνοντάς το με οτιδήποτε. Όμως υπάρχει ένα άλλο μαζικό έγκλημα που εκτυλίσσεται εδώ και χρόνια: η μεταχείριση των προσφύγων. Και πριν τους Σύριους βεβαίως, όταν σκυλοπνίγονταν Αφρικανοί έξω από τις Αιόλιες Νήσους.

Δεν θα συγκρίνω το Ολοκαύτωμα με οτιδήποτε. Μπορώ όμως να συγκρίνω ευθέως τις αντιδράσεις μας με εκείνες των Γερμανών και των υπόλοιπων Ευρωπαίων πριν, κατά και μετά το Ολοκαύτωμα. Δεν βλέπω διαφορά: νομικισμός, άρνηση, τακτικισμοί και λογιστικές αναλύσεις. Και η απαραίτητη υποκρισία, που την υποδαυλίζουν η λατρεία μας για την κανονικότητα και -- βεβαίως -- υπόρρητος ρατσισμός και μισοξενία.

Δεν θα βομβαρδίζουμε τις σιδηροδρομικές γραμμές για τα στρατόπεδα, δεν είναι στρατηγικός στόχος, ας θαλασσοπνίγονται, δεν θα ανοίξουμε τα σύνορα, είναι ατελέσφορο. Δεν είναι στρατόπεδα θανάτου, είναι μέρος ενός προγράμματος μετακίνησης πληθυσμών στα ανατολικά. Δεν είναι στρατόπεδα συγκέντρωσης, είναι κέντρα φιλοξενίας. Ο καπνός που βγαίνει μπορεί και να είναι από κρεματόρια, μπορεί και όχι: τι να τους κάνουνε τους πεθαμένους; Τα τείχη και τα συρματοπλέγματα στα σύνορα μπορεί και να είναι για την προστασία των ίδιων των προσφύγων και σίγουρα των γύρω πληθυσμών. Υπάρχει λόγος που δεν φυγαδεύουμε Εβραίους μαζικά, δεν θέλουμε να γίνει αυτός ο πόλεμος πόλεμος των Εβραίων, υπάρχει λόγος που έχουμε ευρωπαϊκές πολιτικές ασύλου, δεν μπορούν να πλημμυρίσουν οι πόλεις μας άεργους μετανάστες, θα έπρεπε να το ξέρουν και να μη βάζουνε μικρά παιδιά σε κίνδυνο. Δείτε και το Theresienstadt, πρότυπο γκέτο με τα όλα του, μην τα ισοπεδώνουμε όλα, δείτε πόσο προσπαθούμε. Όλος ο ντόρος γίνεται για να σηκώσει κεφάλι ο Αμερικανοεβραίος, όλος ο ντόρος γίνεται για να φάνε με χρυσά κουτάλια οι ΜΚΟ.

Ήρθε και πάλι η εποχή του Αντιχρίστου. Ο δυτικός πολιτισμός, από τότε που συμπήχθηκε συναιρώντας πλατωνικές φαντασιώσεις και τη μεσσιανική αίρεση μιας θρησκείας ενός πολεμικού θεού της Συρο-Φοινίκης, με ολίγη από ρωμαϊκό κράτος και από κελτογοτθικές βαρβατίλες και κοινοβούλια, κάθε τόσο παθαίνει οίστρο με το τέλος του κόσμου. Όσο φαντασιώνεται τη συντέλεια (με Αντίχριστο, με ορδές ακρίδων, με τέσσερις καβαλάρηδες ή με στρατιές φτωχών ή ζόμπι) τόσο προσπαθεί να την επιφέρει. Ξανά και ξανά. Στην πλάτη των αδύναμων. Βυθίζει τον κόσμο του στο σκοτάδι και ανοίγει την μάντρα για να καλπάσει ο θάνατος. Ταυτόχρονα ο Δυτικός Πολιτισμός οπλίζεται με επιχειρήματα νομικά και φιλοσοφικά και θεολογικά για την αναγκαιότητα των Σταυροφοριών κατά του μιαρού ειδωλολάτρη, βογομίλου, Καθαρού, παγανιστή, ισραηλίτη και μουσουλμάνου.

Αυτό που λέμε Δυτικός Πολιτισμός (civilisation) είναι βρωμερό σφαγείο, πλημμυρισμένο μέχρι το γόνατο με κόπρανα έντρομων υποψήφιων κουφαριών και με τα σφαγμένα μέλη τους. Είναι αχανές κι απάνθρωπο μηχάνημα που τελειοποιεί διαρκώς τα εξαρτήματά του από μόνο του: αυτορυθμίζεται και αυτοεπισκευάζεται και χρησιμοποιεί υλικά από παντού αφομοιώνοντας το ευγενές και το πρόστυχο, το χθαμαλό και το υψιπετές. Είναι ο Λεβιάθαν ή μάλλον είναι το Μποργκ: μασάει τον κόσμο και απομυζά τον εαυτό του αναζητώντας την τελειοποίησή του, πασχίζοντας γι' αυτήν με κάθε τίμημα.

Ο Αντίχριστος δεν είναι ξανθός τριαντάρης που θα ηγηθεί παγκόσμιας κυβέρνησης, όπως τον φαντάστηκε ο Βασίλειος Αγκύρας και οι σεναριογράφοι της τριλογίας του Omen. Ο Αντίχριστος είναι ο Δυτικός Πολιτισμός: η εξιδανίκευση της αγριότητας, ο εκ των προτέρων εξιλασμός της σφαγής, η εξομάλυνση της σκληρότητας και η δικαίωση της απληστίας. Ο Δυτικός Πολιτισμός αντικαθιστά το "έτσι γουστάρουν οι άρχοντες" με το "έτσι πρέπει". Και πειθαναγκάζει.

Ο μόνος γλυτωμός μας από τον Δυτικό Πολιτισμό ανέκαθεν υπήρξε ο δυτικός πολιτισμός (culture) -- η αιχμή του δυτικού πολιτισμού, αν μη τι άλλο. Κάθε φορά που υψώνεται πάνω από την υψηλή Διακόσμηση και την πινδάρεια Κολακεία, ο δυτικός πολιτισμός γίνεται το φίδι που δαγκώνει τους άρχοντες ενώ το ακριβό φαρμάκι του καταπραΰνει τους βίους πολλών. Αποκαλύπτει, φωτίζει, ξενίζει, φέρνει ομορφιά μέσα από τη φρίκη. Κάθε φορά που παραμερίζει τη Διακόσμηση και την Κολακεία. Δεν τον αφορά η καθεστηκυία ομορφιά, η τυπική ηθική, το κρατούν κοσμοείδωλο, η συνέχεια της εξουσίας, παρά πάει και ασχολείται με διάφωνα διαστήματα, με την ασχήμια, με την παραφορά και τις ηδονές, με ακατανόητες τρυφερότητες, με την τρέλα και την αίρεση, με τη μοναξιά και τα σκατά, με το καρναβάλι και τον θάνατο που δεν είναι ταξίδι σε χλοερούς προορισμούς. Κι αυτό το φίδι δαγκώνει και το φαρμάκι του γιαίνει, μέχρι ο Δυτικός Πολιτισμός να οικειοποιηθεί και να κανονικοποιήσει ό,τι μπορεί από αυτό· όμως εκείνο ανθεί και φέρει κι άλλο, όσο αγανακτεί απέναντι στην Κολακεία και στη Διακόσμηση.

Αυτό κάνει τον δυτικό πολιτισμό αντιφάρμακο, αυτόν ήθελε να οικειοποιηθεί το ευρωπαϊκό όραμα και να τον καταστήσει θεμέλιο της Ένωσης. Απέτυχε ακριβώς γιατί ο Δυτικός Πολιτισμός αναπόφευκτα παραμόνευε και παραμονεύει μέσα στις σκιές, όπως οι σκοτεινές θεότητες της Ευρώπης φωλιάζουνε μέσα στην άβυσσο καρτερώντας να λύσει ο άγγελος τα δεσμά τους. Η αγανάκτηση απέναντι στην Κολακεία και στη Διακόσμηση είναι ο δυτικός πολιτισμός, όχι η διάκριση μεταξύ υψηλού και μαζικού ή δεν ξέρω τι άλλο λένε τα χλωμά αντορνοϊκά φαντάσματα: στις αρχές του 21ου αιώνα η αιχμή του Σπάικ Λη, των Massive Attack ή του Banksy είναι κοφτερότερη από του Jean-Baptiste Lully, του Τιντορέττο και του Θουρμπαράν.

Εν πάση περιπτώσει, σημασία έχει να μην περνιόμαστε για αθώοι.

πηγή: sraosha

αμήν και πότε!

ΛΟΛ ρε...και τον Αρμαγεδώνα είναι έτοιμοι να φέρουν οι καθεστωτικοί υπάλληλοι σαν τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, προκειμένου να φοβήσουν το πόπολο και να συνεχιστεί η τρέχουσα "κανονικότητα".

Και για να σοβαρευτούμε λίγο...μακάρι ρε Ντόναλντ, αλλά πολύ αισιόδοξο σε βρίσκω και νομίζω ότι τα παραλές.

Ο απαράμιλλος Δυτικός Πολιτισμός δεν κινδυνεύει. Ό,τι κι αν γίνει, θα αυτορρυθμιστεί, σαν τις Αγορές του.

Δεν θα γλυτώσει έτσι εύκολα ο πλανήτης από αυτόν.

αλλοιώνοντας τον μπολιτιζμό του notis

                      

η "ρηχή" ταυτότητα

Ουμπέρτο Έκο: «Πολιτισμός, η μόνη μας ταυτότητα»

 

Με αφορμή το θάνατο του φιλόσοφου και συγγραφέα, αναδημοσιεύουμε ένα άρθρο του στη Monde, με ημερομηνία 25 Ιανουαρίου 2012

Ο Ουμπέρτο Έκο μόλις επέστρεψε στο γραφείο του στο Μιλάνο, μετά από ένα ταξίδι στο Παρίσι όπου ο Nicolas Sarkozy του απένειμε το έμβλημα του Ταξιάρχη της Λεγεώνας της Τιμής, η τρίτη ιεραρχική βαθμίδα αυτού του τάγματος. «Ήταν η στιγμή όπου η Γαλλία αγωνιζόταν να μην χάσει το ΑΑΑ, αλλά ο Sarkozy ήθελε ωστόσο να μου το παραδώσει ο ίδιος, το εκτίμησα. Αλλά πρέπει να πω ότι συγκινήθηκα το ίδιο όταν μου απένειμαν στην Ελλάδα το Σταυρό των Δωδεκανήσων. Η απονομή του εμβλήματος έγινε στο σπήλαιο της Πάτμου, όπου ο Άγιος Ιωάννης έγραψε την Αποκάλυψη!» λέει, γελώντας, ο Ιταλός συγγραφέας και σημειολόγος.

«Στην πραγματικότητα, ένα από τα πλεονεκτήματα της Ευρώπης είναι ότι ο πρόεδρος της Γερμανίας Christian Wulff και ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Mariano Rajoy, τους οποίους δε γνωρίζω, μου εύχονται στα γενέθλια μου. Αφού σκοτωθήκαμε αναμεταξύ μας για πολλά χρόνια, είμαστε πλέον Ευρωπαίοι με βάση τον πολιτισμό.»

επιστροφή στις πρίζες

στην άκρη της "πολιτισμένης" ευρώπης

Συντριβή

Posted on October 23, 2015

Εδώ και 3 ώρες είμαστε χωμένοι μέσα σε ένα υπόγειο 200τμ γεμάτο ανθρώπους που ήρθαν από την απέναντι ακτή. Μπόχα, ανθρωπίλα, ζέστη, υγρασία και βόρβορος. Ξαπλωμένοι και καθισμένοι σε βρομερές μοκέτες της ύπατης αρμοστείας, τα παιδάκια και τα βρέφη αμέτρητα, άλλα να κλαίνε, άλλα να κοιμούνται, άλλα να τρέχουν ολόγυρα ξυπόλυτα. Όλοι μούσκεμα, να πατάνε δίχως υποδήματα μέσα στα λασπωμένα πατώματα. Απ’ έξω ρούχα όλων των μεγεθών απλωμένα να στεγνώσουν αλλά βρέχονται συνέχεις αφούη βροχή πάει κι έρχεται.

Καταγράψαμε με δυσκολία και με τη βοήθεια του κακήν κακώς μεταφραστή Τζιχάντ και της συζύγου του τις ανάγκες όλων σε παπούτσια, ρούχα, πάμπερς, τρόφιμα και γεμίσαμε μερικές μεγάλες σακούλες με προμήθειες για να τους τις διανείμουμε. Η διανομή συνεχίζεται τώρα που γράφω αυτό το ποστ.

Οι άνθρωποι ήσυχοι στην πλειονότητά τους κάθονται στις θέσεις τους και περιμένουν τους εθελοντές να πλησιάσουν και να τους δώσουν αυτό που χρειάζονται και τους αναλογεί. Μετρημένες στα δάχτυλα είναι οι περιπτώσεις, συνήθως νεαρών ανδρών, που απαιτούν αγενώς ή φορτικά κάτι.

Ένα κοριτσάκι γύρω στα 5 ήρθε κοντά μου πριν λίγο και τα μελιά του ματάκια τρέχανε επειδή τα παπούτσια που τις δώσαμε ήταν μικρά για τα ποδαράκια της τα ξυπόλυτα. Τα πήραμε πίσω και μεριμνήσαμε αμέσως για άλλα.

Δεν έχω λόγια για αυτό που ζούμε εδώ στην άκρη της πολιτισμένης ευρώπης.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι άνθρωποι δίχως καμιά ελπίδα. Και τα μωρά, τα βρέφη, τα παιδάκια αυτά, καμιά ελπίδα δυστυχώς δεν έχουν, το βάζει ο νους σου την ώρα που τα βλέπεις και πονά η ψυχή σου. Σχεδόν στο σύνολό τους αυτοί εδώ οι άνθρωποι στο υπόγειο είναι αφγανοί και ιρανοί, που είτε θα πεθάνουν από τις κακουχίες στο δρόμο για την βόρεια ευρώπη είτε θα τους ξαναστείλουν πίσω, βορά στα καθεστώτα των χωρών τους, στο θάνατο, είτε θα τους σκοτώσουν κάποιοι σε κάποια σύνορα για την ασφάλειά μας.

Πριν λίγο έβλεπα δυο κοπέλες μαντιλοδεμένες να κρατάνε η μια από δω κι η άλλη από κει, μια μαντήλα από τις τέσσερις γωνίες, σαν αυτοσχέδια κούνια και να κουνάνε πέρα δώθε το μωράκι που είχαν μέσα. Τα μάτια τους ήταν χαμένα, όπως όλων των ανθρώπων που προφανώς δεν ξέρουν ούτε πού βρίσκονται ούτε πού θα πάνε.

Αυτή είναι η πολιτισμένη και προοδευμένη ανθρωπότητα. Δυστυχώς. Δεν έχω άλλα λόγια, είμαι συντετριμμένος με όσα μου έμελλε να ζήσω.

πηγή: Γιάννης Μακριδάκης

άϊ λαβ δις γιούροπ

€παϊκός μπολιτιζμός

Στην ουγγαρία για να υψώσουν γρηγορότερα τον φράχτη ύψους 4 μέτρων και μήκους 175 χιλιομέτρων στα σύνορα τους με την Σερβία που θα αποτρέπει την είσοδο των προσφύγων, επιστράτευσαν φυλακισμένους.

Ζέχνει μπολιτιζμό αυτή η ευρώπη!

θα φύγουνε και οι πρόσφυγες και θα μείνουμε με τους νότηδες

ούτε η ρητορική να μην ξεφεύγει..

Η έντιμη καταστροφή

Περικλής Κοροβέσης - Εφημερίδα των Συντακτών

16.05.2015

Μια μικρή λεπτομέρεια που διέφυγε από τα δυτικά ΜΜΕ. Ξέρουμε για τον αιμοσταγή δικτάτορα του Ιράκ, Σαντάμ, που προξένησε τους «ανθρωπιστικούς» πολέμους, δηλαδή την κατάκτηση ενός κυρίαρχου κράτους από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ. Αλλά δεν ξέρουμε τίποτα για τον πολιτισμό αυτής της χώρας. Είχε το υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες στη Μέση Ανατολή. Το Πανεπιστήμιο της Βαγδάτης το 1980 είχε περισσότερες γυναίκες καθηγήτριες από ό,τι το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον το 2009. Υπήρχαν παντού παιδικοί σταθμοί για να μπορούν οι γυναίκες να εργάζονται.

Οι βιβλιοθήκες της Βαγδάτης και της Μοσούλης λειτουργούσαν από τον 8ο αιώνα και είχαν σπάνια χειρόγραφα, ανάμεσά τους και την αρχαιοελληνική γραμματεία. Και οι δύο βιβλιοθήκες λεηλατήθηκαν. Το ίδιο που έγινε με τα αριστουργήματα της αρχαίας Μεσοποταμίας, εκεί όπου βρίσκεται το Ιράκ σήμερα. Είδατε πουθενά καμιά αντίδραση; Μήπως τα δυτικά πανεπιστήμια και μουσεία έχουν αγοράσει από τους αρχαιοκάπηλους-ληστές αυτούς τους θησαυρούς που είναι πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας; Κάτι μάς λένε τα Μάρμαρα της Ακρόπολης.

Οι άμαχοι νεκροί στο Ιράκ υπολογίζονται στο ένα εκατομμύριο. Και επισήμως η κυβέρνηση των ανδρεικέλων έχει παραδεχτεί πως υπάρχουν πέντε εκατομμύρια ορφανά. Σύμφωνα με τον Ταρίκ Αλί*, η κατάκτηση του Ιράκ ήταν μια από τις πιο καταστροφικές πράξεις της σύγχρονης Ιστορίας μας. Και παραθέτει μερικές συγκλονιστικές συγκρίσεις. Στην Ιαπωνία, παρά τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, η πολιτική και κοινωνική δομή της χώρας δεν καταστράφηκε. Στη Γερμανία και την Ιταλία, όπου άνθησαν ο ναζισμός και ο φασισμός, αν και ηττημένες στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η κρατική τους μηχανή έμεινε σχεδόν ανέπαφη. Η Δύση είχε βρει έναν νέο εχθρό: το ανατολικό μπλοκ υπό την κηδεμονία της ΕΣΣΔ.

Για τις ανάγκες του Ψυχρού Πολέμου, ξεπλένονται με συνοπτικές διαδικασίες και ο ναζισμός και ο φασισμός για να προχωρήσουν μετά για την Ενωμένη Ευρώπη. Όχι βέβαια πάνω στα οράματα της Ευρώπης των Λαών, όπως τα είχαν επεξεργαστεί κάποιοι πρωτοπόροι της (Σπινέλι κ.ά.), αλλά πάνω στην οικονομική ένωση, που ήταν το όραμα του Χίτλερ.

Στο Ιράκ, κατέστρεψαν ολοκληρωτικά τη χώρα. Ούτε σχολειά λειτουργούν ούτε νοσοκομεία ούτε η κρατική μηχανή που είναι βουτηγμένη στη διαφθορά. Είναι τυχαίο πως το «Ισλαμικό κράτος» έχει κατακτήσει τη Μοσούλη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ, και ελέγχει μια έκταση ίση μ’ αυτήν της Μεγάλης Βρετανίας; Θα υπήρχε «Ισλαμικό κράτος» χωρίς την παρέμβαση ΗΠΑ και Ε.Ε.; Και εδώ φαίνεται πια καθαρά τι σήμαινε αυτός ο «ανθρωπιστικός» πόλεμος για τις ΗΠΑ και τους πρόθυμους συμμάχους τους, που επιπλέον είναι και «εταίροι» μας.

Πετρέλαιο και ας εξαφανιστεί ένας ολόκληρος λαός. Αν δούμε τώρα Αφγανιστάν, Λιβύη και Συρία, άνθρωποι και χώρες δεν έχουν καμία αξία μπροστά στο κέρδος. Καμία σημασία δεν έχει αν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι αγωνίζονται να σωθούν παίρνοντας τον δρόμο της προσφυγιάς προς την Ευρώπη (αν και το πρόβλημα είναι παγκόσμιο) και πνίγονται κατά χιλιάδες στη Μεσόγειο, με την Ε.Ε. να σφυρίζει αδιάφορα.

Κάποιοι δεν πρέπει να φταίνε γι’ αυτό; Καλά, οι ΗΠΑ έχουν αποδεχτεί για τον εαυτό τους πως είναι η κυρίαρχη ιμπεριαλιστική δύναμη και ως εκ τούτου δεν λογοδοτούν σε κανέναν. Το δόγμα πως ο 21ος αιώνας είναι αμερικανικός είναι συστατικό στοιχείο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Αλλά μήπως και οι πρόθυμοι σύμμαχοί τους, Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία, Γερμανία και εν γένει η Ε.Ε., έχουν κάποια άλλη πολιτική λογική, εκτός από αυτήν του κέρδους, ανεξαρτήτως κόστους για τους λαούς που έχουν μπλεχτεί στα δίχτυα του χρέους; Γιατί όσο και αν φαίνεται παράξενο, είναι από τις φτωχές καταχρεωμένες χώρες ο πακτωλός χρημάτων που ρέει προς τις πλούσιες χώρες με τίμημα την καταστροφή τους, σε βάθος χρόνου.

Έχουμε μπουχτίσει να διαβάζουμε, να βλέπουμε και να ακούμε για διαπραγματεύσεις και «κόκκινες γραμμές». Πότε είμαστε αισιόδοξοι για την πρόοδο, πότε απογοητευόμαστε για τη μη πρόοδο που είναι βέβαια σφάλμα των εταίρων-τοκογλύφων μας. Κανείς από τους εξαίρετους διαπραγματευτές μας δεν έχει καταλάβει πως οι πρώην μεγάλοι ιμπεριαλιστές της Ε.Ε. δεν θέλουν κανένα συμβιβασμό; Απλά ζητούν τη συντριβή μας. Αυτό που ήθελε πάντα ο μεγάλος από τον μικρό. Αυτό που συμπεραίνω εγώ, παίρνοντας υπόψη κάποια μαθήματα από την Ιστορία, είναι: «Ή ακολουθείτε κατά γράμμα αυτό που σας λέμε ή θα σας συντρίψουμε». Και αυτό το ξέρουμε από την εποχή του Θουκυδίδη με τις διαπραγματεύσεις Αθηνών και Μήλου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, με αυστηρά κοινωνιολογικά κριτήρια, είναι ένα αρχηγικό δεξιό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, με μια ισχυρή αριστερή πτέρυγα. Αλλά ούτε αυτό είναι αποδεκτό από την Ε.Ε. Αυτό που θέλουν οι «εταίροι» μας είναι έναν Τσίπρα να παίζει τον ρόλο του Σαμαρά και έναν Καμμένο στον ρόλο του Βενιζέλου. Και όλα θα είναι μέλι-γάλα, με την Ελλάδα να θριαμβεύει για μία ακόμα φορά. Είναι θέμα ρητορικής.

* Aπό άρθρο του Ταρίκ Αλί στη London review of books (9.4.15)

η κληρονομιά της κουκουβάγιας

Ζαν-Λικ Γκοντάρ: «Οι Γερμανοί είναι καθάρματα»

15 Μαΐου 2015

Μιλώντας για τα πάντα στο γαλλικό περιοδικό Sofilm, ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου σχολιάζει τη σύγκρουση ανάμεσα στην Ελλάδα και τους πιστωτές της, μιλώντας με τα πιο θερμά λόγια για τη χώρα μας.

«Οι Γερμανοί είναι καθάρματα», λέει γελώντας ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ και εξηγεί: «διαγράψαμε όλα τους τα χρέη, ξαναχτίσαμε τα σπίτια τους, και τους επιτρέπεται να εισβάλλουν στην Ελλάδα ως τουρίστες».

Πριν από πέντε χρόνια, ο μεγάλος Γάλλος σκηνοθέτης είχε δηλώσει ότι η Ελλάδα δεν χρωστάει τίποτα, σε αντίθεση με τους Ευρωπαίους και τον υπόλοιπο κόσμο, οι οποίοι θα έπρεπε να δίνουν δέκα δολάρια στην Ελλάδα κάθε φορά που χρησιμοποιούν τη λέξη «επομένως», καθώς πάνω σε αυτήν τη λέξη-καταλύτη της αριστοτελικής σκέψης έχει οικοδομηθεί ολόκληρος ο σύγχρονος πολιτισμός.

Το ίδιο επαναλαμβάνει και στην τωρινή του συνέντευξη στο «SoFilm» απαντώντας στον δημοσιογράφο Τιερί Λούνας σχετικά με το αν οι Έλληνες έχουν δίκιο να ζητούν πολεμικές αποζημιώσεις από την Γερμανία.

«Φυσικά κι έχουν δίκιο! Και σας προτείνω να δείτε την ταινία «Η Κληρονομιά της Κουκουβάγιας» του Κρις Μαρκέρ στην οποία αντιλαμβανόμαστε ότι όλα τα χρωστάμε στην ελληνική σκέψη, η οποία διήρκησε για χιλιάδες χρόνια».

Ο Γκοντάρ αναφέρεται στο διάσημο εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του Κρις Μαρκέρ, «Η Κληρονομιά της Κουκουβάγιας», το οποίο αποτελείται από 13 είκοσι-πεντάλεπτα επεισόδια και προβλήθηκε πρώτη φορά στη γαλλική τηλεόραση το καλοκαίρι του 1989.

«Η ταινία μας δείχνει πώς η ελληνική σκέψη επηρέασε ακόμη και την Ιαπωνία. Αφιερώστε ένα βράδυ στο να δείτε την ταινία «Η Κληρονομιά της Κουκουβάγιας» και το πρόβλημα ανάμεσα στην Γερμανία, την Ευρώπη και την Ελλάδα θα έχει διευθετηθεί για εσάς. Η Ευρώπη και η Γερμανία πρέπει να γονατίσουν μπροστά στην Ελλάδα και να της πουν: "ευχαριστώ"».

πηγή: το κουτί της Πανδώρας

για όποιον ενδιαφέρεται, ακολουθεί η Η κληρονομιά της Κουκουβάγιας (απ'τον σχολιαστή Ahura Mazda)

ψαριανέ....εσύ μη δίνεις σημασία ταγόριμου...ξέρω,ξέρω.."οι γερμανοί είναι φίλοι μας"

          

τα ευρήματα μεταρρυθμίζονται σε ευρώ

 μ'αυτήν την ιστορία με τα ευρήματα στην Αμφίπολη θα αναδειχθεί και η αξία του σωστού τάϊμινγκ στη ζωή..

θέλω να πω ότι αυτοί οι μάγκες που έκαναν τον τάφο, τον έκαναν για να παραμείνει ως έχει στο πέρασμα των αιώνων και να μην λεηλατηθεί τουλάχιστον εύκολα..

και το πρότζεκτ πέτυχε για πάνω 2300 χρόνια

το σωστό σφράγισμα απέτρεψε την είσοδο, την σύληση και την καταστροφή του από ρωμαίους, πειρατές, κλέφτες, κατακτητές, την εκκλησία και το παπαδαριό, τούρκους, αρχαιοκάπηλους....

που να φανταζόταν οι καημένοι ότι θα έπεφτε στα χέρια αυτού του φιλελέδικου θιάσου...

που όσο βλέπαμε δελτία των 8 και 9, αυτοί ξεπουλούσαν στο χαλαρό το παρόν και το μέλλον....και σιγά μην τους πιάσουν ντροπές τώρα με το παρελθόν..

Επικός ο Πάνος ο χωρατατζής

 Νέοι δρόμοι στo Stand Up Comedy άνοιξαν χτες από τον κατεξοχήν αρμόδιο, τον λατρευτό Υπουργό Πολιτισμού Πάνο Παναγιωτόπουλο :)

Χθες το πρωί 20 Φεβρουαρίου 2014 ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Πάνος
Παναγιωτόπουλος άνοιξε τις εργασίες του Συνεδρίου "Χρηματοδοτώντας τη δημιουργικότητα", στο πλαίσιο της ελληνικής προεδρίας της Ε.Ε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Το συνέδριο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί αποτυπώνει την Ευρωπαϊκή πολιτιστική πολιτική των ερχόμενων δεκαετιών. Δεν προσκλήθηκε ωστόσο ούτε ένας καλλιτέχνης ως ομιλητής, και η ανακοίνωση του Συνεδρίου δεν κοινοποιήθηκε ευρέως.

Με πρωτοβουλία της Κίνησης Μαβίλη, καλλιτέχνες από διαφορετικά πεδία παρευρέθηκαν στο Συνέδριο και, αισθανόμενοι ότι χλευάζεται η ίδια η έννοια του πολιτισμού, δήλωσαν την αντίθεσή τους, γελώντας. Η αντίδραση του Υπουργού Πολιτισμού ήταν αποκαλυπτική.

                       

ζόμπι με στολή

έγκλημα στο Φαρμακονήσι

(νόμιζαν ότι ήρθαν σε χώρα..και μάλιστα ευρωπαϊκή..)

συνέβη στη χώρα που παριστάνει ότι έχει 3000 χρόνια πολιτισμού..

πηγή: antistachef

Καλοκαιρινά "Σμαράγδια" (2)

Από τη σελίδα στη Wikipedia για τον Γιάννη Σμαραγδή:

Απολαύστε παρακάτω την περίφημη μαντινάδα:

Καλοκαιρινά "Σμαράγδια" (αναδημοσίευση)

Τον σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή, για την ξεχωριστή συμβολή του στον πολιτισμό, τίμησε σε ειδική εκδήλωση στην Πύλο ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς...

Η ομιλία του πρωθυπουργού έκρυβε και μία είδηση: η επόμενη ταινία του σκηνοθέτη θα αφορά τη ζωή του Νίκου Καζαντζάκη.

«Αυτό που είναι σημαντικό είναι ότι αν ο Καζαντζάκης είχε έναν ήρωα, είναι μια έννοια, εκείνου ο οποίος πάντοτε διαλέγει την ανηφόρα, εξ' ου και τον ονομάζει αυτόν τον ήρωά του σε διάφορες στιγμές διαφόρων βιβλίων του, λέει, είναι ο 'μέγας ανηφορίζων'. Ένας τέτοιος μέγας ανηφορίζων στο χώρο της τέχνης, της σκηνοθεσίας είναι ο Γιάννης ο Σμαραγδής. Ο οποίος λίγο λίγο, σηκώνει πάνω στα δικά του τα φτερά όλο και πιο ψηλά την Ελλάδα μας. Γι' αυτό και θέλω να τον χειροκροτήσουμε» είπε ο πρωθυπουργός.

Όπως μετέδωσε το Mega, ο Γιάννης Σμαραγδής από την πλευρά του, αφού ευχαρίστησε τον Αντώνη Σαμαρά, του αφιέρωσε μια μαντινάδα:

στα μούτρα τους

Το θέμα δεν είναι η ΕΡΤ. Εγώ είμαι.

14/6/13

του πορτατίφ

Όταν άνοιξα κι εγώ μετά από καιρό την τηλεόραση για να δω σε ζωντανή μετάδοση να γίνεται πάλι μαύρη η οθόνη της τηλεόρασης λες και είναι σβηστή, σκέφτηκα ότι η ΕΡΤ έκλεισε και έχασαν τις δουλειές τους δυόμιση χιλιάδες άτομα. Αν και δεν ξέρω κανέναν που να δουλεύει στην ΕΡΤ, γνωρίζω πολύ καλά πώς είναι να σε απολύουν. Όμως μέχρι εκεί.

Την επόμενη μέρα ασυναίσθητα πάτησα το ΟΝ στο ραδιόφωνο, όπως συνηθίζω γύρω στα μεσάνυχτα, κι εκεί που έπαιζε αμέσως το τρίτο πρόγραμμα τώρα επικρατούσε μια περίεργη σιωπή. Όχι ησυχία. Σιωπή. Μονωτική ταινία στο στόμα. Και τότε δεν σκέφτηκα ότι κάποια καθίκια έκλεψαν από κάποιους ανθρώπους τις δουλειές τους. Ένιωσα ότι έβαλαν χέρι στη ζωή μου. Γιατί αν η ΕΡΤ είναι κάτι δημόσιο, το τρίτο πρόγραμμα είναι κάτι προσωπικό. Γιατί παραδέχομαι ότι κάποιες εκπομπές του με έχουν συγκλονίσει, κάποιες εκπομπές του έχουν αναβάλλει τα ραντεβού μου, κάποιες εκπομπές του έχουν κάνει τις νύχτες μου ατέλειωτες, όπως για παράδειγμα τότε που άκουσα στην εκπομπή τού Καναβούρη για πρώτη φορά ποιήματα του Παυλοστάθη.

Όταν λοιπόν ένας πορωμένος ακροδεξιός πρωθυπουργός, που τυγχάνει πρώην γκόμενος της Βίσση, έδωσε εντολή σε κάποιον Κεδίκογλου, που τυγχάνει πρώην κριτής της εκπομπής Bravissimo της Κορομηλά να ανακοινώσει με αλαζονεία ότι κλείνει το δημιούργημα του Χατζιδάκι, και μάλιστα με επιχείρημα ότι δεν έκανε τηλεθεάσεις και ότι δεν κατάφερε να γίνει ανταγωνιστικό, ένιωσα να μου επιτίθεται προσωπικά. Ένιωσα αυτόματα να με λέει προβληματικό, να με αποκαλεί μειοψηφία που με το ζόρι με ανέχεται, να με δείχνει με το δάχτυλο στους φίλους του στο Μέγαρο Μαξίμου. Ένιωσα ότι η συγκίνηση που έχω νιώσει δεν υφίσταται, δεν έχω λόγο ύπαρξης, έγινε λάθος. Δεν υπήρξε ποτέ ποιητής με το όνομα Παυλοστάθης. Η λογοκρισία στις αναμνήσεις είναι η χειρότερη μορφή δικτατορίας.

Με λίγα λόγια θέλω να πω ότι κατά βάθος, η απόφαση για το κλείσιμο της ΕΡΤ πηγάζει από τα μετεμφυλιακά σημάδια στη ψυχή του φασισμού που μισούσε βάναυσα τον εχθρό του, επειδή ο φασίστας ήταν ανάπηρος να συγκλονιστεί με τον τρόπο που συγκλονιζόταν ανά πάσα στιγμή ο αντάρτης με τα αυθόρμητα τραγούδια των συντρόφων του.

Ας τραγουδήσουμε λοιπόν μπροστά στα μούτρα τους.

*

ΥΓ: Σατανική σύμπτωση. Δυο-τρεις μέρες πριν κλείσει η Ερτ, ο Αντρέας μού έστειλε μέσω e-mail λινκ από αρχείο εκπομπών του Γιώργου Κοροπούλη στο γ' πρόγραμμα. Σας το χαρίζω και εγώ με τη σειρά μου αφού πρώτα μου υποσχεθείτε ότι θα το

φυλάτε σαν τα μάτια σας.