Showing posts with label εκβιασμοί. Show all posts
Showing posts with label εκβιασμοί. Show all posts

Monday, 13 June 2016

αμήν και πότε!


ΛΟΛ ρε...και τον Αρμαγεδώνα είναι έτοιμοι να φέρουν οι καθεστωτικοί υπάλληλοι σαν τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, προκειμένου να φοβήσουν το πόπολο και να συνεχιστεί η τρέχουσα "κανονικότητα".

Και για να σοβαρευτούμε λίγο...μακάρι ρε Ντόναλντ, αλλά πολύ αισιόδοξο σε βρίσκω και νομίζω ότι τα παραλές.

Ο απαράμιλλος Δυτικός Πολιτισμός δεν κινδυνεύει. Ό,τι κι αν γίνει, θα αυτορρυθμιστεί, σαν τις Αγορές του.

Δεν θα γλυτώσει έτσι εύκολα ο πλανήτης από αυτόν.

Thursday, 2 June 2016

bigEUbrother

 
τριπλασιάστηκαν λέει οι πιθανότητες εξόδου της Γαλλίας από το ευρώ το επόμενο 12μηνο
κι αυτό γιατί οι επενδυτές λέει, θεωρούν ότι οι πουρκουάδες δεν θα καταφέρουν να εφαρμόσουν με επιτυχία "τις απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και τα σκληρά οικονομικά μέτρα, ώστε να επιτευχθεί η αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή" καιταρέστα

σας θυμίζει κάτι? :)

μετά το grexit και το brexit, έσκασε μύτη και το frexit 

οι ίδιοι εκβιασμοί, τα ίδια αδιέξοδα, προφανώς από το ίδιο εγχειρίδιο, που κυκλοφορεί σε πολλές μεταφράσεις

 το όνειρο της ενωμένης Ευρώπης έχει καταντήσει να παίζεται σε φθηνό και ντεκαντάνς ριάλιτι για κατόχους άϋλων αξιών

Sunday, 28 February 2016

ποτέ δεν ζητάει, μόνο του ζητάνε, τι είναι?




Θα γελάσει και η παρδαλή γάτα Ιμαλαΐων

28 Φεβρουαρίου 2016

του Κώστα Βαξεβάνη

Είχε καιρό ο Σταύρος Ψυχάρης να φτιάξει σενάριο στο οποίο αποκαλύπτει μυστικές συναντήσεις με την εξουσία απέναντι στην οποία εμφανίζεται πάντα αθώος και τίμιος. Η προηγούμενη φορά ήταν το 2012 όταν έθεσε το αμείλικτο ερώτημα στον Παπανδρέου και πάλι μέσω Βήματος “να πει η κυβέρνηση τι έκανα στου Μαξίμου από την πίσω πόρτα;”.

Για να θυμηθούμε λοιπόν τι υπονοούσε πως έκανε, είχε πάει γιατί η Εθνική Τράπεζα του αρνήθηκε να του δώσει δάνειο με εντολή κυβέρνησης και πήγε στου Μαξίμου όπως υποστήριξε, όχι για να ζητήσει δάνειο (γιατί όπως λέει ο Ψυχάρης ποτέ δεν εκφράζει αιτήματα αλλά ακούει αιτήματα) αλλά για να του πει ο Παπανδρέου τι θέλει.

Δηλαδή και τότε, ο Ψυχάρης το είχε το πρόβλημα με τα δάνεια, αλλά ο Παπανδρέου είχε το αίτημα.

Στο νέο σενάριο-δημοσίευμα, ο Ψυχάρης αποκαλύπτει πως ο Τσίπρας τον συνάντησε για να του ζητήσει να τον υποστηρίξει με αντάλλαγμα το σβήσιμο των δανείων. Μάρτυράς του ήταν μια γάτα  Ιμαλαΐων η οποία ήταν παρούσα και τα άκουγε όλα. Φαντάζομαι διότι το παρδαλό κατσίκι δεν συνηθίζεται σε διαμερίσματα ως pet.

Το πρώτο συμπέρασμα από όλα αυτά είναι πως ο Ψυχάρης παρότι όπως υποστηρίζει τα δάνειά του είναι νόμιμα, όλο και κάνει κάτι συναντήσεις με αντικείμενο αυτά τα νόμιμα δάνεια, πράγμα το οποίο δεν είναι και τόσο συνηθισμένο, για νόμιμα δάνεια.

Το δεύτερο συμπέρασμα είναι πως κατά ένα περίεργο τρόπο ενώ ο ίδιος έχει το ζόρι, οι άλλοι είναι πρόθυμοι να τον εξυπηρετήσουν αλλά περιέργως δεν το κάνουν και έτσι μένει μετέωρο το σενάριο που θα αποκάλυπτε τον εκβιαστή και θα επιβεβαίωνε τον Ψυχάρη.

Το τρίτο συμπέρασμα είναι πως ο Ψυχάρης –αν πιστέψουμε όσα γράφει- είναι και λίγο ρουφιανάκος, αφού καρφώνει εκ των υστέρων πάντα, πράγματα που έπρεπε να έχει καταγγείλει όταν συνέβαιναν γιατί δεν είναι και τόσο αθώα.

Το τέταρτο όμως και βασικό συμπέρασμα, είναι πως η διαπλοκή είναι τελικώς ηλίθια και σε κατάσταση σοκ. Στην καλύτερη περίπτωση ενοχοποιεί τον εαυτό της για τις κρυφές συναλλαγές και τους «εκβιασμούς». Εκβίαζε ο Τσίπρας τον πρόσκοπο Ψυχάρη, του πούλαγε προστασία και αυτός έκανε την πάπια, παρότι η φύση του είναι να είναι γάτα και όχι σπιτική  Ιμαλαΐων, αλλά αλανιάρα και πονηρή; Δεν βγήκε να καταγγείλει και να αποκαλύψει; Γιατί; Περίμενε αποτελέσματα ή δεν είχε αποδείξεις; Στοιχειοθετούνται οι εκβιασμοί με το αρνητικό αποτέλεσμα που υπάρχει για τον Ψυχάρη ή με το θετικό που θα υπήρχε αλλά δεν υπήρξε τελικώς;

Εικοσιτέσσερις ώρες πριν τον Ψυχάρη, ο Αντρέας Βγενόπουλος χρησιμοποίησε ακριβώς την ίδια τακτική. Βγήκε και είπε πως ο Βαξεβάνης του πούλαγε προστασία και τον εκβίαζε για να μην τον χτυπάει. Μάρτυράς του μάλιστα ήταν όχι μια γάτα  Ιμαλαΐων αλλά ένας συνεργάτης του, ο οποίος παρότι δεν είναι pet, έχει την ίδια φροντίδα από το Βγενόπουλο ο οποίος τον πληρώνει και τον έχει συνεχώς δίπλα του για να εξασφαλίζει τα επιθυμητά δημοσιεύματα. Όπως ακριβώς στην περίπτωση Ψυχάρη, ο Βγενόπουλος δεν βγήκε να το καταγγείλει τότε που συνέβη. Όπως ακριβώς στην περίπτωση Ψυχάρη, ο Βγενόπουλος δεν τη γλύτωσε πράγμα που θα άφηνε ίσως κάποιες υποψίες για τον εκβιασμό και την προστασία. Αντιθέτως του έγινε η ζωή δύσκολη όπως και του Ψυχάρη. Επιπλέον και στις δύο περιπτώσεις, οι δύο αγαθοί και τίμιοι επιχειρηματίες (αυτό δα το ξέρουν όλοι) έχουν κάτι προβλήματα με τη Δικαιοσύνη εξαιτίας της στάσης των «εκβιαστών» τους πράγμα που δεν είναι και τόσο ευχάριστο.

Η διαπλοκή είναι σε κατάσταση σοκ. Ο Ψυχάρης όχι μόνο πέρασε την πόρτα του εισαγγελέα αλλά είναι και υπόδικος. Ο Βγενόπουλος το επόμενο διάστημα θα έχει σοβαρά προβλήματα με την Κυπριακή Δικαιοσύνη (γι αυτό κατασκευάζει προκαταβολικά συνωμότες και συνωμοσίες από Βαξεβάνη, Παπαγγελόπουλο, εισαγγελείς και την κυβέρνηση) ενώ ήδη τα ελληνικά δικαστήρια διέταξαν τη δέσμευση της περιουσίας του σε ύψος 3,7 δισεκατομμύρια ευρώ με αίτημα της Κύπρου.

Η κατάσταση της διαπλοκής  είναι τόσο δραματική που ξεχνά και τους τύπους και τις ευγένειες και αυτό που λέγεται υποτυπώδης ύπαρξη fair play. Πετάει λάσπη επενδύοντας στην καχυποψία και στην κουλτούρα που έχει δημιουργήσει η ίδια στην ελληνική κοινωνία πως «όλοι είναι ίδιοι και είτε έτσι είτε αλλιώς τα παίρνουν». Έχουν στη διάθεσή τους ένα μιντιακό σύστημα που είναι συντονισμένο στη λάσπη, που έτσι κι αλλιώς είχε ως καύσιμο τα βοθρολύματα της κοινωνίας.

Στόχος τους δεν είναι να τους πιστέψει η κοινωνία, αλλά να σπείρουν την αμφιβολία. Στόχος δεν είναι να τους πιστέψουν οι πολίτες, αλλά να αναρωτηθούν μήπως όλοι είναι τελικώς όπως αυτοί. Είπαμε, ο βρώμικος δεν χρειάζεται να αποδείξει κάτι. Απλώς να απλώσει τα χέρια του και να σε ακουμπήσει.

Κάτι όμως μου λέει πως θα γελάσει και η παρδαλή γάτα Ιμαλαΐων.

Υ.Γ (σημείωση αναγνώστριας @ai_katerina ) Λες να έχει μείνει αυτή η γάτα Ιμαλαΐων από τη συνάντηση Καραμανλή - Ερντογάν που είχε ανακαλύψει το Βήμα ενώ δεν έγινε;


Wednesday, 1 July 2015

ευχή και KataraTV


Οι δικοί μου αυτές τις μέρες είναι με την απορία: "μα καλά, πως τους βλέπεις?...δεν εκνευρίζεσαι?!! αυτοί οι "Γερούν γερά" είναι αληταράδες!.."

Τι να πω..δεν ξέρω....ίσως ενδόμυχα να έχω και μια δόση μαζοχισμού, αλλά βασικά είμαι περίεργος να δω μέχρι που θα τη φτάσουν την προπαγάνδα και τους εκβιασμούς.

Σήμερα το πρωί για παράδειγμα, πριν φύγω για τη δουλειά έβλεπα καμπουράκη και οικονομέα. Ήταν φρικαρισμένοι οι καημενούληδες.."δεν είναι πράγματα αυτά" φώναζαν. Δεν μπορούσαν να το πιστέψουν ότι υπάρχει capital control. Τους φαινόταν α δ ι α ν ό η τ ο. Η αγανάκτησή τους είχε πιάσει κόκκινο. Νόμιζες ότι θα πάθουν και τίποτα. Και μέσα σ’όλα αυτά, έβρισκαν την ευκαιρία να ξεσπαθώνουν για το κράξιμο που τρώνε 5 χρόνια τώρα για το ότι είναι καραμπινάτα καθεστωτικά φερέφωνα. Παίρνανε το αίμα τους πίσω και μου θύμισαν την άλλη τη γλίτσα τον ψαριανό που είχε βγάλει αφρούς με την υπόνοια της Φωτίου ότι είναι γερμανοτσολιάς..

Την Κυριακή, πριν καν επιβληθεί το capital control είχα δει ένα "ρεπορτάζ" του mega πιο στημένο κι απ’το άγαλμα της Ελευθερίας. Σε μια ουρά ενός ATM, μια κυράτσα με βουρκωμένα τα μάτια φώναζε για την αδικία που νιώθει στο πετσί της, επειδή δούλευε λέει πολλά χρόνια για να ζήσει με αξιοπρέπεια τώρα που βγήκε στη σύνταξη και την αναγκάζει η κυβέρνηση να περιμένει σε ουρά του ΑΤΜ.."και τι πράγματά είναι αυτά" "και με ποιο δικαίωμα μου το κάνουν αυτό"..Η κυρία δηλαδή, δεν αγανάκτησε με τα μνημόνια, τα οποία την καλούσαν να χρηματοδοτήσει με τη σύνταξή της το "χρηματοπιστωτικό κενό", αλλά τώρα που αναγκάστηκε να περιμένει στην ουρά.

Και μέσα σ’όλα αυτά, βρίσκουν την ευκαιρία να μιλάνε για ειδικά δικαστήρια αυτοί που δέσανε χειροπόδαρα πολλές γενιές Ελλήνων με το βρετανικό δίκαιο.

Μιλάνε για ΓΟΥΔΗ, όλοι αυτοί οι ξεδιάντροποι που διαλύσανε μια χώρα με το αζημίωτο.

Μιλάνε για πρωτοφανή καταστροφή αυτοί που με την στάση τους και τις υπογραφές τους οδήγησαν ανθρώπους να πηδάνε απ’τα μπαλκόνια.

Μιλάνε για εθνική ντροπή κάποιοι που βλέπανε ένα ρολόϊ να μετράει αντίστροφα, ενώ δεν βλέπανε καμιά ανθρωπιστική κρίση εδώ και 5 ολόκληρα χρόνια, ούτε τους Γιατρούς χωρίς Σύνορα που έχουν εγκατασταθεί μόνιμα στη χώρα μας και τρέχουν, μα δεν προλαβαίνουν.

Μιλάνε για πρωτόγνωρες ουρές απελπισίας στα ΑΤΜ, αυτοί που χαρακτήριζαν τις ουρές των συσσιτίων και του ΟΑΕΔ, ως ουρές "απροσάρμοστων" στις νέες συνθήκες.

Χαρακτηρίζουν το δημοψήφισμα ως εκτροπή και πραξικόπημα, αυτοί που καλοβλέπανε μία συγκυβέρνηση με μια "σοβαρή χρυσή αυγή", όπως και οι άλλοι που κάνουνε χαρούλες όταν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι μας μαλώνουν ξεδιάντροπα, επειδή ψηφίσαμε σύριζα, χωρίς να πάρουμε την άδειά τους.

 Το ότι όλος αυτός ο επικοινωνιακός τραμπουκισμός κορυφώνεται μέρα με τη μέρα, μάλλον επιβεβαιώνει κάποιες δημοσκοπήσεις που βγήκαν και θέλουν το "ΟΧΙ" της αξιοπρέπειας να προηγείται.

Νιώθω πολύ Ευρωπαίος και μοιραία εύχομαι την Κυριακή, σ'αυτόν τον ξεκάθαρα ταξικό πόλεμο, να νικήσουν οι πολλοί και η ανάγκη του λαού για επιβίωση και για ελπίδα, να υπερισχύσει του φόβου και της τρομοκρατίας των κανιβαλικών "μονοδρόμων".

Monday, 29 June 2015

Ιστορία vs υστερία

Όταν δάκρυσε η Ιστορία …

Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου

Εκείνοι με τους εκβιασμούς και τα τελεσίγραφα κι εμείς με τις παρακαταθήκες μας, καταχωρισμένες στη συλλογική συνείδηση και το ομαδικό θυμικό, χωρίς ενοχές και συμπλέγματα.

Εκείνοι οικονομικοί εγκληματίες κατά συρροή κι εμείς θύματα κατ΄εξακολούθηση. Τώρα όμως τιμωροί, δίκαιοι και δικαιωμένοι.

Αγριεύτηκαν και αγρίεψαν τα τάγματα των εθελόδουλων, μόλις κατάλαβαν ότι πήγε στράφι η προπόνηση στον πάγκο των Βρυξελλών, τις τελευταίες ημέρες. Προσδοκώντας » ανάσταση νεκρών», καραδοκούσαν για αποτυχία η οποία θα οδηγούσε σε εκλογές, όπου θα κατέβαιναν από κοινού, ως ευρωπαϊκό μέτωπο. Αλλά το δημοψήφισμα ήρθε κατακούτελα και έχασαν έτσι κάθε πρόσχημα, οι «μένουμε Ευρώπη- Γερμανία». Ταυτόσημες  και οι τρεις ανακοινώσεις ( Ν.Δ. ΠΟΤΑΜΙ, ΠΑΣΟΚ) βγαλμένες από το ίδιο εργαστήριο. Τρομοκρατικές, ανεύθυνες και επικίνδυνες, καθώς με τη σπέκουλα και την κακοήθεια, έστειλαν τον κόσμο νυχτιάτικα στα ΑΤΜ και τα βενζινάδικα.

Και δεν βρέθηκε ένα κανάλι να πει ότι για να διακοπεί η χρηματοδότηση του Ντράγκι, απαιτούνται οι ψήφοι από τα 3/5 των μελών του συμβουλίου της ΕΚΤ και των 17 κεντρικών τραπεζιτών και το κυριότερο η υπογραφή της ελληνικής κυβέρνησης. Έσπευσαν να αναμεταδώσουν τις υστερικές αντιδράσεις της BILD κατά της Ελλάδας , αλλά κουβέντα για τη διαβεβαίωση του Bloomberg ότι τη Δευτέρα δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα οι ελληνικές τράπεζες.

Χαρακτήρισαν διχασμό την προσφυγή στο λαό, δείχνοντας πόσο τον περιφρονούν και αποκαλύπτοντας πόσο τον φοβούνται. Έσπερναν φήμες ότι απειλεί με παραίτηση ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ενώ θα προκηρύξει εκείνος το δημοψήφισμα, ή ότι διαφωνεί η Ζωή Κωσνταντοπούλου, την ώρα που η Πρόεδρος της Βουλής έκανε συγκινημένη δηλώσεις, έξω από το Μαξίμου!

Η μεταμεσονύκτια ανακοίνωση του πρωθυπουργού για το  δημοψήφισμα – αφού είχε κλείσει η wall street- είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια πολιτική πρωτοβουλία ιστορικής σημασίας και μια ηγετική κίνηση ευρύτατου βεληνεκούς, που θα μνημονεύεται για χρόνια ως καταλύτης εξελίξεων σε όλη την Ευρώπη.

Είναι η ένεση που χρειαζόταν η Ελληνική Δημοκρατία και η ανάσα που χρειαζόμασταν οι πολίτες της, για να βγούμε από την ταπείνωση, το τέλμα, την αμηχανία, το φόβο και την παράλυση.

Είναι η αφορμή να ξαναζήσει η Ελλάδα το μεγαλείο των αγώνων του 114 που έγινε 120 και ορίζει με δυο γραμμές την πεμπτουσία της Λαϊκής Κυριαρχίας και της Εθνικής Αξιοπρέπειας. Το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος, πρωταρχικό μέλημα και ζωτική ανάγκη κάθε ελεύθερου πολίτη:

2. Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.

3. Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.

4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.

Είναι η υπόμνηση των φράσεων του Αλέξη  Τσίπρα στις προγραμματικές, τότε που έσπασε η φωνή του και η καρδιά μας:

«Δεν πρόκειται να διαπραγματευτούμε την ιστορία μας. Δεν πρόκειται να διαπραγματευτούμε την περηφάνεια και την αξιοπρέπεια αυτού του λαού. Είμαστε σάρκα από τη σάρκα του λαού. Ερχόμαστε μέσα από τις σελίδες της ιστορίας αυτού του λαού και γι’ αυτό θα τον υπηρετήσουμε μέχρι τέλους. Είμαστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα αυτής της χώρας» .

Είναι η στιγμή που δάκρυσε η Ιστορία από περηφάνεια και χωρίς προκατάληψη…

πηγή: altsantiri

Wednesday, 11 March 2015

όπως και η στάση λεωφορείου


 πάντως για κάτι ευρωλιγούρηδες λεβεντοφιλελέδες σαν τον τζήμερο
δεν αναρωτιέμαι ποια στάση προτιμούν

είναι τόσο προφανής η προτροπή του
να γίνουμε τα πουτανάκια του σόϊμπλε,
που αν ήθελε να είναι συνεπής με την αληθινή φύση του,
θα έπρεπε να ξεκινά την όποια μαλακία πετάει καθημερινά, με το Achtung, achtung!

Sunday, 22 June 2014

νανογλίτσα

Η Ζούγκλα που εκτρέφαμε

22 Ιουνίου 2014

ΖΟΥΓΚΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΘΗΡΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΡΙΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ-2

του Δημήτρη Χριστόπουλου

Θέλει σκέψη αν χρειάζεται κανείς να επιχειρηματολογήσει ορθολογικά εναντίον του Μ. Τριανταφυλλόπουλου. Από τη μια πλευρά παρέλκει, διότι το αίσχος ξεχειλίζει· από την άλλη όμως είναι αναγκαίο. Διότι αυτός ο «κίτρινος τύπος» δεν ήταν μόνος του, ούτε ακριβώς τηλεοπτικό υποπροϊόν. Από την εκπομπή του έχουν σουλατσάρει πολλά και υψηλόβαθμα πολιτικά στελέχη, αριστεροί και δεξιοί. Κάποιοι έπιασαν στασίδι εκεί. Αριστεροί και δεξιοί. Κάπως δημιουργήθηκε ο «Μάκης» στον ιδιωτικό τηλεοπτικό ορίζοντα της δεκαετίας του ’90. Ο «Μάκης» έγινε, δεν γεννήθηκε. Ας το σκεφτούνε αυτό όποιοι κάθονταν συστηματικά στις καρέκλες του, καθώς και όσοι συνεχίσουν, στις καρέκλες της Ζούγκλας κι άλλων ανάλογων, σήμερα…

Θα επιχειρήσω, λοιπόν, με σχετική ψυχραιμία –όση μπορεί να μείνει μέσα στον αποτροπιασμό– να αναδείξω μέχρι πού μπορεί να είναι θεμιτή η αναφορά στην ιδιωτική ζωή ενός δημοσίου προσώπου.

Κάποιος μου έστειλε προσωπικά το ακόλουθο μήνυμα σε ανάρτησή μου στο facebook: «Κόπτεσαι εναντίον του Μάκη, γιατί αδειάζει το πουλέν σας. Όταν βγήκε το βίντεο του Κασιδιάρη με Μπαλτάκο άλλα έλεγες. Τώρα λες για προσωπικά δεδομένα και τέτοια…». Πράγματι, όταν είχε βγει το εν λόγω βίντεο είχα γράψει ότι «ως πολίτες αυτού του τόπου, έχουμε κάθε δικαίωμα να ξέρουμε πώς ασκεί τα υπηρεσιακά του καθήκοντα ο γενικός γραμματέας της κυβέρνησης, και μάλιστα σε ένα τόσο ευαίσθητο για τη δημοκρατία ζήτημα. Ακόμη και με candid camera» («Η εισαγγελέας και το παγκάρι», Η Αυγή, 13.4.2014: goo.gl/B9zlmn).

Οι δύο περιπτώσεις, ωστόσο, έχουν τη σχέση του φάντη με το ρετσινόλαδο. Η κρίσιμη διαφορά που μας κάνει να δεχόμαστε το ένα βίντεο και να μην ανεχόμαστε το άλλο δεν είναι ότι συμπαθούμε τον έναν και αντιπαθούμε τον άλλον. Η διαφορά είναι ότι στη μια περίπτωση έχουμε να κάνουμε με καθήκοντα μέσα στο πλαίσιο της άσκησης δημόσιας εξουσίας, χωρίς τίποτα ιδιωτικό, ενώ στην άλλη καθαρά με την ιδιωτική ζωή. Βέβαια, σε κάποιες οριακές περιπτώσεις, τίθεται το ερώτημα εάν η ιδιωτική ζωή ενός δημοσίου προσώπου μπορεί να μην τύχει του αντίστοιχου σεβασμού με αυτήν ενός ανωνύμου, υπό την εξαιρετικά αυστηρή προϋπόθεση ότι τυχόν «αποκαλύψεις» σχετικά με το πρόσωπο αυτό αναδεικνύουν τη βαθιά υποκρισία των δημοσίων λεγομένων του. Θα μπορούσε, λ.χ., οριακά να γίνει ανεκτή η αποκάλυψη ότι ένα δημόσιο πρόσωπο που συστηματικά εκφέρει ακραίο ομοφοβικό λόγο είναι ομοφυλόφιλος; Θα μπορούσε επίσης να γίνει δεκτή η αποκάλυψη ότι κάποιος που ζητά τη διαπόμπευση των χρηστών ελαφρών ναρκωτικών ουσιών, στρίβει συστηματικά τρίφυλλα με την παρέα του; Πρέπει να το σταθμίσουμε. Πάντα όμως χωρίς την υποστήριξη οπτικοακουστικού υλικού: άλλο είναι η αποκάλυψη μιας ιδιωτικής στιγμής που άπτεται του δημοσίου συμφέροντος, και άλλο ο σκανδαλισμός και η εκμαίευση των ευτελέστερων συναισθημάτων του κοινού.

Η όλη συζήτηση περί ιδιωτικότητας και ευαίσθητων δεδομένων είναι απαραίτητη ώστε να αποφύγουμε δύο κινδύνους. Από τη μια, την υποκριτική πολιτική ορθότητα και την τυπολατρική προσήλωση στα «προσωπικά δεδομένα»: να μη μιλάμε για τίποτε, επειδή όλα είναι, με τον τρόπο τους, ιδιωτικά και να προσποιούμαστε ότι δεν έχουν ενδιαφέρον επειδή δεν γίνονται στον δημόσιο χώρο. Τότε θα έπρεπε αυτιστικά να κλείσουμε τα αυτιά μας στο βίντεο με τον Κασιδιάρη και πρώην γ.γ. της κυβέρνησης. Δεν το κάναμε, και σωστά, παρά το ότι η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, στο όνομα πολιτικών σκοπιμοτήτων και ενός κακώς νοούμενου κομφορμισμού προστασίας προσωπικών δεδομένων, μας το ζήτησε.

Εδώ όμως έχουμε μόνο έναν εκβιαστή που μας δοκιμάζει. Δοκιμάζει τις αντοχές μας, τον εθισμό μιας κοινωνίας στην έξη και στη διαπόμπευση. Εκεί ποντάρει, εκεί έχει κερδίσει, εκεί πιθανώς και να χάσει… Όσο τον δεχόμαστε, η ζούγκλα του θα νικάει την πολιτική μας κοινότητα. Φτάνει πια. Να τελειώνουμε. Όχι μόνο όταν διασύρονται οι άνθρωποί μας, αλλά και οι πολιτικοί μας αντίπαλοι. Εκεί θα δοκιμάσουμε την ειλικρίνειά μας, τη δύναμή μας να τελειώνουμε με τους ανθρωποφάγους. Να εξαντλήσουμε τις έννομες δυνατότητες μας, να επιχειρήσουμε να μπει μια τάξη στην απόλυτη ανομία του ιδιωτικού ραδιοτηλεοπτικού πεδίου, πιέζοντας ως αντιπολίτευση και υλοποιώντας αποφασιστικά επεξεργασμένες προτάσεις ως κυβέρνηση. Διότι η ζούγκλα της εκπομπής του ανθεί μέσα σε μια ευρύτερη ζούγκλα όλου του πεδίου των συχνοτήτων.

Και μέχρι τότε κυρίως, να μην ξαναεμφανιστεί κανείς μας στις εκπομπές αυτές. Δεν είναι μόνο ο «Μάκης»… Είναι και άλλα δισύλλαβα οικεία ονόματα των οποίων την αγοραία αντιμνημονιακή ρητορεία απολαμβάνουν ακόμη πολλοί στα αριστερά καφενεία.

Τους ξέρουμε. Έτσι δεν είναι;

Friday, 16 May 2014

πρετεντερίζοντες σε απόγνωση


ένας υπέργηρος μάγος της φυλής των Κίτσε (Quiche) μου είχε πει κάποτε, ότι όταν βλέπω τον πανικό στα μάτια τους, να ξέρω ότι κάτι χαρμόσυνο έρχεται...

εκείνη τη στιγμή μασουλούσα ένα κομμάτι αποξηραμένο μανιτάρι που μου 'χε δώσει στα πλαίσια της θεραπείας μου και είχε ήδη αρχίσει ένα δυσάρεστο μούδιασμα στο στόμα και έτσι δεν μπορούσα να πω και πολλά, 

αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας...

ο μάγος διαβάζοντας τη σκέψη μου, συμπλήρωσε: "θα καταλάβεις όταν έρθει η ώρα"

νομίζω ότι ήρθε η ώρα!

δεν είναι που είναι όλοι εξαφανισμένοι, προετοιμαζόμενοι για την επόμενη μέρα της ήττας, αφήνοντας μόνο του τον "καταλληλότερο" να μιλάει σε στημένες κομματικές παρεούλες των 300,

δεν είναι οι εκβιαστικές μαλακίες του τύπου "σταθερότητα ή χάος" που επανήλθαν στο προσκήνιο, 

δεν είναι οι διαφορές στις δημοσκοπήσεις που..ξαφνικά και πλησιάζοντας στις εκλογές, άρχισαν να ξεφεύγουν,

δεν είναι οι "τροχιοδεικτικές" κωλοτούμπες που παρατηρούνται τις τελευταίες ημέρες στο ίντερνετ,

δεν είναι ότι ακόμα και ο αρχιδεξιός και κρυφοφασίστας θειός άρχισε να τον ξανααποκαλεί "προδότη",

δεν είναι ότι δεν ασχολούνται με αυτά που είπε ο Τσίπρας χθες στο debate, αλλά με τη γλώσσα στην οποία τα είπε (αυτά που ο "καταλληλότερος" και ο μπένι δεν τολμάνε ούτε να τα σκεφτούν)
(και παρεπιπτόντως..έξοχη η επιλογή των ελληνικών)

είναι ο έκδηλος πανικός τους
που δείχνει πολλά...:)

έχετε δει τα τελευταία παραληρήματα του άδωνι?...που μας χαρακτηρίζει αχάριστους επειδή αντί να ανάβουμε λαμπάδες στον αρχηγό της πόλ.α., πάμε να τον μαυρίσουμε..

έχετε δει δελτία του μέγκα και του σκάϊ, που οι παπαγάλοι έχουν ανοίξει την Αποκάλυψη και το έχουν ρίξει στο κήρυγμα?

έχετε δει το μπορδοροδοκόκκινο χρώμα που έχει αποκτήσει το πρόσωπο του χρήστου κώνστα?

έχετε δει τον antonis_ να χτυπιέται φωνάζοντας "δεν θα επιτρέψουμε σ'αυτούς να μας πάρουν την εξουσία"?

είναι ωραίος και ευχάριστος αυτός ο πανικός στα μάτια τους..

κι αυτό γιατί όλοι αυτοί, (από επιλογή τους) είναι απέναντί μας, 

από κάθε άποψη..

και ο πανικός φαίνεται :)