όπισθεν

Ο Γάλλος Βαλς κηρύσσει "Ιερό Πόλεμο" και σταυροφορία, (το είδωλο του Άδωνι) ο Τραμπ χτενίζει αυτή την πατσαβούρα που έχει, για να βγαίνει ωραίος στον Λευκό Οίκο και σύντομα, πολλοί από εμάς θα νιώθουμε, όπως νιώθουν και οι πολιτισμένοι, δημοκρατικοί Τούρκοι, στη σημερινή Τουρκία του Ερντογάν.

Θα κάθεσαι ήσυχα, ήσυχα στο σπιτουλίνι σου, μη σου'ρθει καμιά θεόσταλτη κρότου-λάμψης κατακέφαλα και σου δείξει το Φως το Εκσυγχρονιστικό.

Αν δεις τη μεγάλη εικόνα, έχουμε φύγει προ πολλού απ'τον Διαφωτισμό και πάμε όλο ντου, με γκάζια προς τον αναπτυξιακό Μεσαίωνα. Βάλε ζώνη. Αγνότητας.

η δημοκρατία στην Ευρωλάνδη

η ερντογανοκρατία επανήλθε

με διάφορα "ωραία" όπως η επαναφορά της θανατικής ποινής, επειδή (λέει ο σουλτάνος) "είναι λαϊκή απαίτηση"..

"καβάλα στ'άλογο" ο Ερντογάν

oh wait..

ο Διαφωτισμός χωμένος στον πάτο μας (πνιγολαμπίδες)

Ελπίζοντας στους εφιάλτες

31 10 , 2015

Να προσπαθήσεις να δεις ψύχραιμα το θέμα του πνιγμού παιδιών και οικογενειών ολόκληρων. Υπάρχει λόγος; Ας δεχτούμε ότι κάποιος γαμημένος λόγος θα υπάρχει. Τα δεδομένα:

Στα παράλια της Τουρκίας βρίσκονται κατ’ άλλους δύο και κατ’ άλλους τρία εκατομμύρια άνθρωποι που προσπαθούν να περάσουν στην Ευρώπη. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι «πρόβλημα». Δεν αποτελούν «προσφυγικό πρόβλημα» ή «μεταναστευτικό πρόβλημα». Πρόβλημα είναι οι λόγοι που τους οδήγησαν να ξεριζωθούν και να ζήσουν την κόλασή τους για να περάσουν απέναντι.

Αν το δούμε έτσι, όπως δηλαδή πραγματικά είναι, τότε αυτομάτως δε χρειάζεται να σκεφτούμε «λύση» ή «αντιμετώπιση» των προσφύγων και μεταναστών, αλλά λύση και διάλυση των λόγων που δημιούργησαν αυτούς τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, το μόνο που έχει να κάνει η Ευρώπη είναι να τους σώσει. Τίποτε άλλο.

Θέλει η Ευρώπη να τους σώσει; Νομίζω πως είναι ξεκάθαρο ότι δεν θέλει. Αν το έκανε, αυτομάτως θα αποδεχόταν την ακύρωση των οικονομικών και στρατιωτικών πολιτικών της που είναι έτσι φτιαγμένες ώστε να δημιουργούν πρόσφυγες και μετανάστες. Είναι μία επίπτωση που δεν θέλει και δεν ενδιαφέρεται να αντιμετωπίσει, καθώς κάτι τέτοιο θα μείωνε τα κέρδη των πολυεθνικών της και της πολεμικής βιομηχανίας της. Δεν υπερβάλω μάλιστα, όταν σκέφτομαι ότι κάποια στιγμή θα κατηγορήσει όσους πνίγονται και για μόλυνση του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Άλλωστε, το «μέτωπο της λογικής» τούς έχει κατηγορήσει για χίλια μύρια, σε αυτό θα ντραπεί;

Θα μπορούσε η Ευρώπη να τους σώσει; Σαφώς, αν η Ευρώπη ήταν ένα σύνολο ανεξάρτητων χωρών και όχι μία σειρά κυβερνήσεων υπό τις εντολές της Γερμανίας. Πρακτικά, μόνο το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης εξυπηρετεί 65 εκατομμύρια επιβάτες τον χρόνο. Μόνο το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης! Με στόλους πλοίων και αεροπλάνων, με ανοιχτά σύνορα και γκρέμισμα των φραχτών, η μεταφορά των δύο ή τριών εκατομμυρίων ανθρώπων που θέλουν να περάσουν από την Τουρκία στην Ευρώπη θα ήταν θέμα ημερών, αλλά κυρίως θα εξασφαλιζόταν η ασφάλειά τους.

Θέτω, λοιπόν, το ερώτημα πιο σωστά. Θέλει η Γερμανία να τελειώσει το θέμα των προσφύγων και μεταναστών; Φυσικά και όχι! Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες έχουν μετατραπεί σε παιχνιδάκι εκβιασμού στα χέρια του νεοσουλτάνου Ερντογάν. Και η Γερμανία ποτέ δεν θέλησε να χαλάσει σχέσεις με την Τουρκία.

Η Ευρώπη της Μέρκελ ξέχασε με ευκολία τις εικόνες που έδειχναν να περνούν ανενόχλητοι μέσω Τουρκίας οι ευρωπαίοι εθελοντές του ISIS, ένας από τους βασικότερους λόγους δημιουργίας του προσφυγικού ρεύματος. Η Ευρώπη της Μέρκελ κάνει πως δε βλέπει ότι το πολίτευμα της Τουρκίας του Ερντογάν είναι η προεδρική τρομοκρατία. Η Ευρώπη της Μέρκελ υποκρίνεται πως αγνοεί ότι η μεταφορά προσφύγων και μεταναστών μέσω της Τουρκίας είναι μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες του Σουλτανάτου, αφήνοντας κέρδη δισεκατομμυρίων σε όσους υποστηρικτές του καθεστώτος έχουν την έγκριση του νεοσουλτάνου Ερντογάν να ασκούν το επάγγελμα μεταφορέα ανθρώπων σε απόγνωση.

Αν η Ευρώπη της Μέρκελ αποφάσιζε κάποια στιγμή να πάρει αυτό το απάνθρωπο παιχνιδάκι από τα χέρια του Ερντογάν και να σώσει τους ανθρώπους που θαλασσοπνίγονται, τότε αυτομάτως θα θύμωνε τον σύμμαχό της, θα τον απομόνωνε, θα του στερούσε ένα τεράστιο όπλο διαπραγμάτευσης για πολλά και διάφορα, χάνοντας όμως ταυτόχρονα την εύνοιά του προς τα συμφέροντα των γερμανικών εταιρειών στην Τουρκία. Γεωστρατηγικά δε, θα οδηγούσε τον Ερντογάν να ενταχθεί πλήρως στο στρατόπεδο των ΗΠΑ κάτι που φυσικά θα στοίχιζε στις προσπάθειες της Γερμανίας να αναδειχθεί και πάλι σε Αυτοκρατορία.

Εντελώς ψύχραιμα, λοιπόν, το θέμα του πνιγμού παιδιών και οικογενειών ολόκληρων στη Μεσόγειο είναι αποτέλεσμα οικονομικών συμφωνιών, πολέμου συμφερόντων και επίδειξης δύναμης δύο τρελών αυτοκρατόρων, κάποιων θρησκόληπτων ηγετών κι ενός σφαγέα Νετανιάχου. Οι λοιποί ηγέτες των ευρωπαϊκών χωρών, της δικής μας συμπεριλαμβανομένης, τσιράκια είναι, εντολές εκτελούν και όλοι μαζί δεν αξίζουν ούτε μία τρίχα από τ’ αρχίδια των εθελοντών και των κατοίκων της Λέσβου και άλλων νησιών που ξημεροβραδιάζονται να σώζουν ανθρώπους.

Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό αύξησης κερδών πολυεθνικών και κύκλου εργασιών πολεμικών βιομηχανιών, μέσα σε όλο αυτό τον φασισμό που αναγνωρίζει την Τουρκία ως δημοκρατία και συνομιλητή, δεν ξέρω αν υπάρχει χώρος για ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει από την πίεση επιχειρημάτων ανθρωπιστικού περιεχομένου που χρησιμοποιούν ομάδες πολιτών προς τις κυβερνήσεις τους. Την ελάχιστη ειλικρίνεια δε, αν διέθετε η Ευρωπαϊκή Ένωση, θα έπρεπε να περάσει το θέμα των μεταναστών και προσφύγων από την αρμοδιότητα του Επιτρόπου Μετανάστευσης στην αρμοδιότητα του Επιτρόπου Εμπορίου, διότι ως εμπόρευμα τους αντιμετωπίζουν, για κόστος μιλάνε, κέρδη βγάζουν, συμφέροντα μετράνε.

Επί της ουσίας, ναι, η υποδοχή δύο ή τριών εκατομμυρίων ανθρώπων θα ήταν δύσκολο έργο για την Ελλάδα μόνη της, για την Ιταλία μόνη της, για την Ισπανία μόνη της. Όμως 750 εκατομμύρια είναι ο πληθυσμός της Ευρώπης, είναι γελοίο να θεωρούμε ότι θα δημιουργηθεί πρόβλημα αν γίνουμε 753 εκατομμύρια. Και μόνο σε μία απλή σύσκεψη μεσαίων στελεχών των υπουργείων Εσωτερικών χωρών της Ευρώπης θα μπορούσαν να λυθούν τα πρακτικά θέματα. Όμως φυσικά επιλέγονται «Συσκέψεις Κορυφής» για να δείξουμε ότι το «πρόβλημα» είναι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες και ότι το «πρόβλημα» αυτό είναι τεράστιο. Ένας έξυπνος τρόπος για να κρύψουν οι ένοχοι τις ευθύνες τους και να εξαφανίσουν τη λύση του «προβλήματος».

Σε κάθε περίπτωση, τα τόσα πνιγμένα παιδιά αποδεικνύουν ότι εδώ και καιρό οι πολιτισμένοι ευρωπαίοι έχουν χώσει στους κώλους τους τον διαφωτισμό, τους Καντ και τους Ρουσσώ τους, έχοντας βομβαρδίσει το ανθρωπιστικό καταφύγιο που θέλει την οδύνη του καλώς πράττειν ως τη μόνη πραγματική απόδειξη για την αρετή. Στυγνοί φονιάδες είναι, κοινοί φασίστες είναι και το μόνο που τους αξίζει είναι το ό,τι χειρότερο. Εύχομαι να πνιγούν από εφιάλτες που θα έχουν τα χέρια των πνιγμένων μωρών. Αν είμαστε τόσο ανίκανοι πια να τους τιμωρήσουμε εμείς, ας ελπίσουμε στους εφιάλτες.

πηγή: kartesios

ΕΝΤΟ ΜΕ ΤΑΞΙ από το πάρκο Γκεζί ακούγονται φωνές..

dayanışma*

*αλληλεγγύη

Χθες βράδυ 15 περίπου τούρκοι αναρχικοί συγκεντρώθηκαν έξω απ'την ελληνική πρεσβεία στην κωνσταντινούπολη, φώναξαν συνθήματα και ύψωσαν πανώ συμπαράστασης στον αγώνα των απεργών πείνας στις ελληνικές φυλακές.

πηγή: sosyalsavas

faşizmi yummayacağız*

τους ξύπνησες από αυτό το βαθύ και σκοτεινό ύπνο

Το βίντεο Τούρκων αντιφασιστών για τον Φύσσα

Με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους από τη δολοφονία του τραγουδοποιού ας θυμηθούμε το βίντεο που δημιούργησαν οι γείτονές μας.

Μια αντιφασιστική ομάδα Τούρκων «που υποστηρίζει την αντίστασή σας», όπως λένε, δημιούργησε πριν ένα χρόνο περίπου, ένα βίντεο στο οποίο πρωταγωνιστούν δεκάδες απλοί πολίτες οι οποίοι μοιράζονται τις σκέψεις τους, για την δολοφονία του Παύλου Φύσσα.

Το τραγούδι που συνοδεύει τις εικόνες, είναι αποτέλεσμα Ελλήνων και Τούρκων δημιουργών. Έχει τον τίτλο: «Η μνήμη του νερού», της Μαρίας Φαραντούρη και του συνθέτη Zülfü Livaneli.

Με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους από τη δολοφονία του τραγουδοποιού ας θυμηθούμε το βίντεο που δημιούργησαν οι γείτονές μας.

                

πηγή: εφημερίδα των συντακτών 

*δεν θα περάσει ο φασισμός

ραντεβού στα ορυχεία

εικόνα από την τραγωδία στο ορυχείο στην Τουρκία

είναι ένας από τους "τυχερούς" επιζήσαντες

ίσως να αισθάνεται για δεύτερη φορά "τυχερός" τελευταία...ίσως να είχε νιώσει έτσι και όταν είχε βρει "επιτέλους" δουλειά στο ορυχείο..

είναι μια εικόνα από το πολύ κοντινό μας μέλλον.

αυτή είναι η εικόνα της πολυθρύλητης "ανάπτυξης" της Τουρκίας,
του περίφημου "οικονομικού θαύματος" του Ερντογάν...

έτσι εκτινάχθηκαν τα μεγέθη της γείτονος..

με ιδρώτα και αίμα

μπαζώνοντας με ζωντανούς ανθρώπους τα κενά στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και τις τρύπες στους προϋπολογισμούς

"αυτά συμβαίνουν" δήλωσε ο Τούρκος πρωθυπουργός..
έτσι αντιμετωπίζονται στον καπιταλισμό οι ανθρώπινες απώλειες στο βωμό του συμφέροντος κάποιου καριόλη "επενδυτή" που ήθελε να μεγιστοποιήσει το κέρδος του..ως φυσική καταστροφή....

ελάχιστη αμοιβή
μηδέν εργασιακά δικαιώματα
μηδέν αξία ζωής - πολλά τα χέρια
"ανταγωνιστική" οικονομία

αν σου θυμίζουν κάτι τα παραπάνω,
είναι επειδή και τα αφεντικά του antonis_ μας, το ίδιο εγχειρίδιο χρησιμοποιούν..

εσύ τι είπαμε θα ψηφίσεις?
"σταθερότητα"?..

εσένα ποιοι είπαμε σου φταίνε?
οι μετανάστες?.. 

εσύ που είπαμε ελπίζεις?
στην "ανάπτυξη"?....

bir yerde Atina*

  

*κάπου στην Αθήνα

παντού και πάντα αντίσταση

το καθεστώς "διαθεσιμότητας" γενικεύεται...

@"Πανόραμα μιας Επταετίας" (ΝΕΤ)

«Ακριβή μου… υποστήριξη»

Δημήτρης Μηλάκας

 

Αναγνωρίζουμε τις δύσκολες αποφάσεις της Αθήνας, δήλωσε χτες ο Αμερικανός υπουργός οικονομικών Τζακ Λιού και μετέφερε την στήριξη των ΗΠΑ στην κυβέρνηση. Ζητάνε μήπως κάτι οι Αμερικανοί για αυτή τη στήριξη ή απλώς είναι φιλεύσπλαχνοι;

 

Εκτός από το παραπάνω ερώτημα υπάρχει ένα ακόμη: Τι μπορεί να δώσει η ελληνική κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον; Μήπως - μεταξύ άλλων - και μια κάποια μεγαλύτερη ευελιξία στο Κυπριακό;

Ίσως να είναι τυχαίο, αλλά ο υπουργός Εξωτερικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευ. Βενιζέλος έσπευσε στην Άγκυρα για να συναντηθεί με τον Νταβούτογλου την παραμονή της επετείου της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Μία μέρα νωρίτερα ο κ. Βενιζέλος είχε ορίσει ειδικό του σύμβουλο επί του κυπριακού τον παλαίμαχο και έμπειρο πρέσβη Δ. Καραιτίδη.

Όλες αυτές οι συμπτώσεις αποκτούν κάποιο νόημα αν έχουν βάση όσα ακούγονται στο ελληνικό υπουργείο εξωτερικών περί της αμερικανικής διάθεσης/επιδίωξης να οργανώσουν - μέσα στον Οκτώβρη - μια τετραμερή (Ελλάδα, Κύπρος, Τουρκία, Τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος) διάσκεψη με στόχο την επίλυση του κυπριακού στη βάση μιας παραλλαγής του σχεδίου Ανάν, το οποίο θα αποδεχτούν χωρίς έξωθεν παρεμβάσεις οι εμπλεκόμενες πλευρές.

Ενδεχομένως, όπως εκτιμούν κάποιοι Έλληνες διπλωμάτες η ιστορία αυτή να έχει προχωρήσει πολύ. Δηλαδή να έχει δοθεί η κατ’ αρχήν θετική ελληνική (και κυπριακή) απάντηση, καθώς και οι δυο χώρες λόγω (και) της άθλιας οικονομικής τους κατάστασης δυσκολεύονται να προφέρουν το όχι.

Στην περίπτωση που όλα τα παραπάνω είναι σωστά - κάτι που θα αποδειχτεί σύντομα άλλωστε - μπορεί να πει κανείς ότι το φλερτ (επιβεβαίωσης) που δέχεται από την Ουάσιγκτον ο Σαμαράς (επίσκεψη Λιου, πρόσκληση για επίσκεψη στο Λευκό Οίκο για τις 8 Αυγούστου) έχει ήδη κοστίσει πανάκριβα.

ΥΓ: Και μέσα σ’ όλα αυτά η τουρκική πλευρά στρώνει το χαλί για κάποιου είδους συνομιλίες ως εξής: ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Μπεσίρ Αταλάϊ, αρμόδιος για κυπριακές υποθέσεις, που πραγματοποιεί επίσκεψη στα κατεχόμενα για την επέτειο της εισβολής, ζήτησε οδικό χάρτη για την επίλυση του Κυπριακού. Σε ομιλία του, ο Αταλάϊ δήλωσε ότι, αν η ελληνοκυπριακή πλευρά επιμένει σε μονομερή - κατά την έκφρασή του - εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, ίσως να τεθεί θέμα λύσης δύο κρατών.

Ο νοών…

πηγή: το ποντίκι 

αλογόκριτα χαμπέρια

Λουκέτο εσείς;...Αποκαλύψεις εμείς !

Πέμπτη, Ιουλίου 11, 2013

Συνεχίζουν ακάθεκτοι μέσω διαδικτύου, οι μάχιμοι εργαζόμενοι ιστορικού περιοδικού της Τουρκίας. Εκθέτοντας έτσι ακόμα περισσότερο το καθεστώς Ερντογάν και τους διαπλεκόμενους Ομίλους ΜΜΕ.  Όπως η εταιρία Dogus, που είναι ιδιοκτήτρια του εντύπου και αποφάσισε να βάλει άρον άρον λουκέτο, για να μην δημοσιευθεί αφιέρωμα στις πρόσφατες ταραχές στην Τουρκία.

Όπως έγραψε το enet.gr: Μια παράπλευρη απώλεια των πρόσφατων διαδηλώσεων στην Τουρκία: έκλεισε το ιστορικού περιεχομένου περιοδικό «NTV Tarih». Ο λόγος; Του κατέβασε τα ρολά η ιδιοκτήτρια εταιρεία Dogus Broadcasting Group, διότι επρόκειτο να βγάλει ένα τεύχος αφιερωμένο στις ταραχές που συντάραξαν τη χώρα. Αποτέλεσμα; Αποφάσισαν οι εργαζόμενοι να ρίξουν όλο το περιεχόμενο του περιοδικού στο Internet!

Θα βρείτε όλο το πακέτο στη διεύθυνση www.yasarkenyazilantarih.com, μαζί με το πολύ εκφραστικό εξώφυλλό του. Μια εικόνα ανατολίτικης τεχνοτροπίας, που αναπαριστάνει μια πασίγνωστη σκηνή. Το «λούσιμο» με σπρέι πιπεριού τής διαδηλώτριας με το κόκκινο φόρεμα. Οσο για το αφιερωματικό τεύχος, ο διευθυντής του περιοδικού Γιουρσέλ Γκοντσού δήλωσε ότι δεν είχε διαφορά από τα υπόλοιπα. «Τη δουλειά μας κάναμε» υπογράμμισε, προσθέτοντας ότι η έκδοση (μέση κυκλοφορία, 35.000 αντίτυπα) θα συνεχιστεί εντός των προσεχών μηνών από τους ίδιους τους εργαζομένους.

Σημειώστε ότι στο γκρουπ Dogus ανήκει και το κανάλι NTV, ένας από τους τουρκικούς διαύλους που έσκυψαν το κεφάλι στην εξουσία Ερντογάν. Η άρνηση του μάλιστα να μεταδώσει ρεπορτάζ του BBC για τα γεγονότα στο πάρκο Γκεζί οδήγησε στη λύση της συνεργασίας των δύο πλευρών.

πηγή: pressarismenos 

υποταγμένοι..

..με βλέψεις να γίνουμε οι επιστάτες του σκλάβου...

Όταν ένας άνθρωπος, κάπου στον κόσμο, υψώνει τη γυμνή γροθιά του μπροστά σε ένα τανκ και ουρλιάζει πως δεν είναι σκλάβος, τι χαρακτηρισμός μας ταιριάζει αν μένουμε αδιάφοροι;

Αλμπέρ Καμύ

Απέραντη αλληλεγγύη κι ένα μεγάλο respect!

Στην φωτιά της Πόλης 

4 Ιουνίου, 2013 από μανικάκος

 

ή της İstanbul, καμία σημασία δεν έχει. Σημασία έχει οτι εκεί ο κόσμος είναι στον δρόμο, μέρες τωρα και δέχεται την απίστευτη καταστολή ενός αυταρχικού κράτους. Ανάμεσα στις εικόνες της καταστολής, υπάρχουν εικόνες που ίσως αξίζουν περισσότερο απο τα δακρυγόνα. Είναι εικόνες που δείχνουν το πραγματικό πρόσωπο του διαδηλωτή και όχι αυτό που θέλουν να δείξουν οι διάφοροι Αλαφούζοι, οι Μουρούτηδες κλπ….

Haydi Barikata λοιπόν…

Ν’ αγαπάς την ευθύνη. 
Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. 
Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.

 

 Η ομορφιά δεν έχει έλεος. Δεν την κοιτάζεις, αυτή σε θωρεί και δε συγχωρεί…

 

 Δεν έχουμε παρά μια μονάχα στιγμή στη διάθεσή μας. Ας κάνουμε τη στιγμή αυτή αιωνιότητα. Άλλη αθανασία δεν υπάρχει.

Come slowly slowly, the ground is wet..

"ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΤΕΣ"....

πηγή: gerogriniaris

"βαθύ κράτος"/"rixaeinai-beite"

ΖΑΠ "Ο Ερντογάν συμπεριφέρεται λες και είναι σουλτάνος και σουλτάνοι σήμερα υπάρχουν μόνο στα σήριαλ που βλέπετε στην Ελλάδα"...είπε μια νεαρή Τουρκάλα σε ρεπόρτερ/απεσταλμένο του Alpha.

ΖΑΠ Μια άλλη 54χρονη, μιλάει μπροστά στην κάμερα, με το βλέμμα να σπινθιρίζει: "Είμαι 54 και ποτέ δεν είχα κατέβει σε διαδηλώσεις. Σήμερα στηρίζω με όλη μου τη ψυχή αυτό που γίνεται. Και κάτι άλλο. Έχω δύο γιους και θεωρώ πως η μεγαλύτερη πατριωτική πράξη που θα μπορούσα να κάνω, είναι που κατάφερα και έστειλα τα παιδιά μου και σπούδασαν στο πανεπιστήμιο."

"θαύμα" ή τραύμα?

η γυναίκα με τα κόκκινα

«Εσύ Χριστό κι εγώ Αλλάχ»...

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Τι είναι η Τουρκία; Αν πιστέψουμε την προπαγάνδα της τελευταίας τριετίας στην Ελλάδα, η Τουρκία είναι το «κράτος - υπόδειγμα» της σωστής εφαρμογής των Μνημονίων...

Αν φέρουμε στο μυαλό μας τα λόγια των ενσωματωμένων στο εγχώριο μιντιακό καθεστώς λοβοτομής της κοινής γνώμης, η Τουρκία είναι η απόδειξη ότι το ΔΝΤ είναι ένας «παρεξηγημένος» οργανισμός. Οτι το ΔΝΤ μπορεί να είναι και ένας καλός, φιλεύσπλαχνος, συνεργάσιμος, συνεννοήσιμος, ζουμπουρλούδικος οργανισμός, που όχι μόνο δεν κάνει «λάθη», αλλά και στέκεται αρωγός σε χώρες, ώστε να αναπτυχθούν και να ορθοποδήσουν...

Φυσικά, ουδείς αμφιβάλλει ότι, με βάση τα κριτήρια των υμνητών του ΔΝΤ, με βάση τα «πιστεύω» του ξεπουλήματος, των ιδιωτικοποιήσεων, με βάση το ευαγγέλιο των υπηρετών των μονοπωλίων, όντως η Τουρκία, μετά την κρίση που τη συγκλόνισε το 2001, «αναπτύχθηκε».

Το 2010, για παράδειγμα, ο ρυθμός ανάπτυξης της Τουρκίας (ένα στοιχείο με το οποίο «λιγώνουν» όλοι οι χαρτογιακάδες του κόσμου) εκτινάχτηκε στο 8,9%, και το 2011 στο 8,5%, το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό στον κόσμο στους G-20, μετά από εκείνο της Κίνας.

Αλλά, πίσω από τη στατιστική «βιτρίνα» του τούρκικου καπιταλισμού, υπάρχει και η... ενδοχώρα του.

*

Πριν δούμε τι επικρατεί στην τουρκική κοινωνική «ενδοχώρα», δηλαδή πριν αναφερθούμε στις συνέπειες αυτού του τούρκικου «θαύματος», αφού αυτή η κατηγορία «θαυμάτων» επιφέρει πολλές και δυσάρεστες συνέπειες στις ζωές των κανονικών ανθρώπων, θα πρέπει να σημειώσουμε τα υλικά με τα οποία συντελείται.

Το τουρκικό οικονομικό «θαύμα», πέραν του αυταρχισμού στον τρόπο και τη μορφή διακυβέρνησης, είχε και έχει σαν λίπασμα:

α) Ρυθμίσεις ελαχιστοποίησης του λεγόμενου «εργατικού κόστους», με το βλέμμα στην προσέλκυση «ξένων επενδύσεων», που σημαίνει ότι ο μέσος μισθός του εργαζόμενου στην Τουρκία κυμαίνεται στα 350 ευρώ μηνιαίως (σ.σ.: αυτό κάτι μας θυμίζει...).

β) Περιορισμός κοινωνικών δικαιωμάτων, στο όνομα της «σταθεροποίησης» και της διαφύλαξης εκείνης της «ομαλότητας» που θα διευκολύνει την «ανάπτυξη» (σ.σ.: αυτό κάτι μας θυμίζει...).

γ) Επιβολή χαριστικών πράξεων, πακέτα φορολόγησης επιχειρήσεων με συντελεστή που δεν ξεπερνά το 2%, αμνήστευση πλούτου και ξέπλυμα χρήματος για μεγαλοκαταθέτες του εξωτερικού με συμβολικό τίμημα, ρυθμίσεις που καθιστούν κάτι παραπάνω από φιλική τη φορολογία για το μεγάλο κεφάλαιο (σ.σ.: αυτό κάτι μας θυμίζει...).

δ) Υπερδανεισμός των νοικοκυριών, με συνέπεια την υπερχρέωσή τους, ώστε να συντηρηθεί η καταναλωτική «φούσκα» (σ.σ.: αυτό κι αν μας θυμίζει κάτι...).

*

Αυτά είναι τα υλικά του τούρκικου «θαύματος».

Κάπως έτσι η Τουρκία ανακηρύχτηκε πέρσι η τρίτη αναπτυσσόμενη χώρα παγκοσμίως μετά τις Κίνα, Ινδία, και να γιατί ο Τούρκος Πρόεδρος Γκιούλ, έφτασε να δηλώνει:
«Κάποτε η Τουρκία ήταν ο μεγάλος ασθενής της Ευρώπης, σήμερα είναι ο μόνος υγιής»...

Στην «υγιή» γείτονα, όμως, συμβαίνουν τα εξής:

1) Οι ταξικές ανισότητες στην Τουρκία έχουν πάρει αβυσσαλέο χαρακτήρα, με αποτέλεσμα να την κατατάσσουν τρίτη χώρα παγκοσμίως στη σχετική μέτρηση μετά τη Χιλή και το Μεξικό (σ.σ.: τα άλλα αγαπημένα παιδιά του ΔΝΤ). Τα εισοδήματα των πλουσίων στην Τουρκία είναι - σύμφωνα με την τουρκική στατιστική υπηρεσία - 8,5 φορές μεγαλύτερα από τα εισοδήματα των φτωχότερων Τούρκων.

2) Το πλουσιότερο 20% των πολιτών στην Τουρκία κατέχει σχεδόν το 50% του παραγόμενου εισοδήματος της χώρας, ενώ για το φτωχότερο 20% του πληθυσμού των 80 εκατομμυρίων πολιτών αντιστοιχεί μόλις το 5,6% του ΑΕΠ.

3) Το ποσοστό της φτώχειας στη χώρα έχει ξεπεράσει το 18% του πληθυσμού, που σημαίνει ότι περίπου 15 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε συνθήκες φτώχειας και απόλυτης αδυναμίας να καλύψουν τα αναγκαία για τη διαβίωσή τους.

4) Σχεδόν το 60% του τουρκικού λαού είναι χρεωμένο στις τράπεζες, το 44% δεν μπορεί να αγοράσει καινούρια ρούχα, το 60,5% δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να δαπανήσει χρήματα για να φάει κρέας, το 87% του πληθυσμού δεν έχει τα χρήματα που απαιτούνται για μια βδομάδα διακοπών.

5) Στον τομέα της απασχόλησης, το μέσο ποσοστό απασχόλησης στις χώρες - μέλη του ΟΟΣΑ είναι 66,1% ενώ στην Τουρκία είναι 44,3%.

6) Στην εκπαίδευση, η Τουρκία το 2007 διέθετε ανά μαθητή 7 φορές λιγότερα χρήματα για τη μόρφωσή του από το μέσο όρο της αντίστοιχης δαπάνης μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ.

7) Η παιδική θνησιμότητα στην Τουρκία, όπως καταμετρήθηκε το 2008, είναι κατά 4 φορές μεγαλύτερη από το μέσο όρο των κρατών - μελών του ΟΟΣΑ, και έφτασε το 17/1.000.

8) Από τις 81 επαρχίες της Τουρκίας, οι 67 βρίσκονται σε κατάσταση υποβάθμισης σε σχέση με τις αναπτυγμένες περιφέρειες άλλων χωρών του κόσμου που έχουν συγκρίσιμο επίπεδο ανάπτυξης με την Τουρκία, ενώ οι 27 από αυτές τις επαρχίες τελούν υπό καθεστώς φτώχειας.

*

Αυτός είναι «ο μόνος υγιής», όπως αποκαλεί τη χώρα του ο Γκιούλ. Αυτό είναι το οικονομικό «θαύμα» της Τουρκίας.

Η «υγεία» της Τουρκίας αποκαλύπτει τι σημαίνει «υγεία» στη γλώσσα του κεφαλαίου. Είναι η γλώσσα, δηλαδή, την οποία χρησιμοποιούν και στην οποία συνεννοούνται οι κεφαλαιοκράτες (και) στην Τουρκία.

Πρόκειται, όπως είναι φανερό, για την κοινή γλώσσα των μονοπωλίων και της ταξικής εκμετάλλευσης παντού στον κόσμο. Ακόμα πιο φανερό, δε, είναι ότι καθόλου δεν απασχολεί τους πλουτοκράτες αν το «αξάν» αυτής της γλώσσας είναι περισσότερο ή λιγότερο ισλαμικό, περισσότερο ή λιγότερο κεμαλικό...

πηγή: rizospastis