που ανήκει το Πολυτεχνείο?

Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, περιοδικό Σημειώσεις, 26-11-1974

αφού συνηθίσαμε το πρόσωπο του τέρατος, ήρθε και η ώρα του κώλου του

TΟ ΤΕΡΑΣ ΠΟΥ ΕΚΘΡΕΨΑΜΕ.

Από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας στην Ελλάδα εδραιώνεται σε ένα τμήμα του πολιτικού ακροατηρίου ένας δημόσιος λόγος που έχει χαρακτηριστικά φασιστικού τύπου.

Είναι αυταρχικός: δεν νοεί ότι μπορεί να υπάρχει αντίρρηση στα λεγόμενά του.

Είναι εθνικιστικός: το ελληνικό έθνος έχει πάντα δίκιο διότι είναι το ελληνικό έθνος, ανεξαρτήτως τι πρεσβεύει.

Είναι ρατσιστικός: οι Έλληνες είναι εξέχων λαός διότι είναι Έλληνες.

Είναι σεξιστικός: οι ομοφυλόφιλοι (και άλλοι) είναι άρρωστα μιάσματα.

Είναι βίαιος: αφού δεν πείθει δεν έχει πρόβλημα να δείρει.

Ένα κομμάτι των συμπολιτών μας θα αποδώσει αυτόν το λόγο στην υπανάπτυξη, την αμορφωσιά και τον χοντροκομμένα και λούμπεν“απολίτιστο” χαρακτήρα αυτών που τον πρεσβεύουν. Αλήθεια είναι ότι κοιτώντας φωτογραφίες από το χθεσινό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη δεν είναι δύσκολο να ολισθήσει κανείς σε μια τέτοια ανάγνωση.

Ωστόσο, αυτή η ανάγνωση είναι λάθος για μια σειρά λόγων:

- ο κόσμος αυτός εκπαιδεύτηκε με αυτόν τον τρόπο από θεσμούς “υψηλής” κουλτούρας και ευρείας νομιμοποίησης: ο ρόλος της Εκκλησίας κυρίως από τα χρόνια του Χριστόδουλου ήταν κομβικός στην εδραίωση αυτής της ιδεολογίας.

- Η χρονική απόσταση που μας χωρίζει από την δικτατορία ολοένα και μεγαλώνει και φυσικά ο χρόνος δαμάζει τις ενοχές και τις τύψεις. Εξάλλου, είναι αφελές ως και κουτοπόνηρο να νομίζει κανείς ότι επειδή η Ελλάδα πέρασε χούντα και άλλες εκτροπές θα είναι εσαεί στο απυρόβλητο του φασισμού. Αν κάποιος νοσταλγός της χούντας αυτολογοκρίνονταν πριν από 20 και 30 χρόνια, πλέον το κάνει ολοένα και λιγότερο.

- Τέλος, ο λόγος αυτός δεν έχει μόνο λούμπεν χαρακτηριστικά: στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, οι βαρωνίες της συντηρητικής παράταξης κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα αγκάλιασαν με ζέση τον αναδυόμενο εθνικισμό περί του Μακεδονικού διότι στην υπερφίαλη επίδειξη ισχύος και "διείσδυσης" στα Βαλκάνια, το αίσθημα της ανωτερότητας απέναντι στους ξυπόλητους Βαλκανίους ήταν χρήσιμο. Το αίσθημα αυτό κατεξοχήν βόλεψε και το εκσυχρονιστικό αφήγημα της “ισχυρής Ελλάδας”.

Όμως, έχει ο καιρός γυρίσματα. Η "κρίση" τα ανέδειξε πανηγυρικά. Αυτό που θρέψαμε ως κοινωνία και ως πολιτική ηγεσία πλέον δεν είναι πολιτικά διαχειρίσιμο. Το τέρας, ως νέος Φρανκεστάιν, στρέφεται ενάντια στο δημιουργό του. Του δείχνει τον κώλο του. Πλέον, δεν μπορεί καν να επικοινωνήσει με στοιχειώδεις όρους δημοσίου ή έστω εθνικού συμφέροντος. Αξία έχει μόνο η μυθική δύναμη των δοξασιών του. Το μίσος του και η απέχθειά του για ο,τιδήποτε δεν νιώθει δικό του. Και πάρα ταύτα, κάποιοι άνοες ακόμη το κανακεύουν.

Στη χώρα μας δεν έχει εκφραστεί κεντρικά ο νέος αντιευρωπαϊκός πόλος που θα κάνει “την Ελλάδα πάλι μεγάλη” βυθισμένος στην αρχαιοπληξία του. Αυτό που βλέπουμε στα συλλαλητήρια είναι η μαγιά του. Όπου να’ναι έρχεται κι ο μάγειρας.

Αν ενδιαφερόμαστε για κρίσιμα πολιτικά επίδικα της Ελλάδας για το μεσοπρόθεσμο μέλλον, νομίζω ότι αυτό είναι το μείζον.

 

πηγή: Δημήτρης Χριστόπουλος

μόνη λύση η απέλαση των φασιστών

Χθες βράδυ στη Λέσβο, φασίστες επιτέθηκαν με μαχαίρια και λοστάρια εναντίον των φουκαράδων προσφύγων που ήταν συγκεντρωμένοι σε μια πλατεία. Μιλάμε τώρα για μίνι πογκρόμ και όχι απλή διαμαρτυρία "αγανακτισμένων". Τα ακροδεξιά κτήνη μούγκριζαν "θα σας κάψουμε ζωντανούς" την ώρα που οι άντρες πρόσφυγες λέει, είχαν σχηματίσει έναν μεγάλο κλοιό για να προστατέψουν τα γυναικόπαιδα που είχανε μαζευτεί στο κέντρο του και κλαίγανε κατατρομοκρατημένα. Μιλάμε για τόσο σάπιες υπάρξεις. Για τέτοια ντροπή του ανθρώπινου είδους. Ποιος Διαφωτισμός? Αυτούς ούτε η Εξέλιξη δεν τους άγγιξε.

Κι έχεις σήμερα το πρωί τα δεξιά σούργελα, από τη νουδού με τους γκόρτσους της και τους skai_xeftiles μέχρι το τελευταίο λουμπεναριό στα ίντερνετς, να δηλώνουν αγανακτισμένοι με τις μπογιές και τα τρικάκια του Ρουβίκωνα, αλλά και σοκαρισμένοι με τον βουλευτή Γ.Κυρίτση που τόλμησε και τους χαρακτήρισε "ακτιβιστές".

Τα βλακόμετρα, που το παίζουν και "Ευρωπαίοι" και αδυνατούν να κρύψουν τον ταγματασφαλίτη και τον χουντικό που θρέφουν και νταχτιρντίζουν μέσα τους. 

"κοιμόμασταν με ανοιχτά παράθυρα"

πιάστηκαν με την Αριστεία στην πλάτη

-Βρήκατε τώρα ρε άπλυτοι συριζαίοι....Πιάσατε μια Novartis και την έχετε κάνει καραμέλα για να κατηγορήσετε τη Δεξιά.
-Είναι και η Siemens.
-ΟΚ μια Novartis και μια Siemens.
-Oφσόρ Μαρέβας? Παπασταύρου? Panama papers?
-Άντε και τις οφσόρ. Αν και το να έχεις οφσόρ δεν είναι ακριβώς παράνομο.

-Ναι, και όπως είπε και ο Βουλγαράκης, ό,τι δεν είναι ακριβώς παράνομο..

-Είναι και ηθικό. Ακριβώς!

-Ούτε το Βατοπέδι ήταν σκάνδαλο.

-Ε ναι...Τι? Ήταν τελικά?....Τι?
-Ξεχνάς τότε τα θαλασσοδάνεια στα ΜΜΕ.

-Αυτά, ναι, δε λέω..
-Ο Κήρυκας Χανίων είναι σκανδαλάκι ε?
-Σιγά τώρα το σκάνδαλο.
-Ο Μαρτίνης όμως και το πάρτι στο ΚΕΕΛΠΝΟ?
-Μα καλά τώρα πιστεύεις τον αγροίκο τον Πολάκη?

-Ούτε τα δομημένα ομόλογα ήταν σκάνδαλο?

-...

-Μίζες, εξοπλιστικά?

-....ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΘΑ ΤΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ.

-Ναι σωστά. Όπως είναι κι ο Καρανίκας.

-Δε βαριέσαι ρε συ. Όλοι ίδιοι είναι. Μόνο οι χουντικοί ήταν τίμιοι.

-Θες να σου αρχίσω να σου αραδιάζω τα σκάνδαλα της Χούντας? Θα τραβήξει πολύ το post.

-Άντε από κει ρε....ΒΡΩΜΟΜΠΟΛΣΕΒΙΚΕ! ΑΝΘΕΛΛΗΝΑ!!

θλιβερόν εστί

Δεν θέλω να πω πολλά για τον Μίκη. 

Νιώθω μεγάλη θλίψη μετά τα χθεσινά.

Η αηδία που ένιωσα μαζί με το σοκ, όταν τον πρωτοάκουσα χθες το μεσημέρι στην τιβί, εξελίχθηκε σε μεγάλη ξεφτίλα για λογαριασμό του. 

Βλέποντας τις καθεστωτικές γλίτσες σαν τον Οικονόμου του ΣΚΑΪ, να ξερνάνε ως λάφυρο τον "αριστερόστροφο φασισμό", κατάλαβα ότι το χιλιοτραγουδισμένο χελιδόνι ψόφησε.

Θα πρέπει να ντρέπονται όλοι αυτοί του περιβάλλοντός του (και κυρίως η κόρη του) που δεν προφύλαξαν τον γερο-Μίκη από αυτή την θλιβερή αποκαθήλωσή του. Γιατί ο Μίκης χθες δεν "άλλαξε την Ιστορία" γενικά, όπως διατείνονταν κάποια συνθήματα την ώρα που μιλούσε. Δυστυχώς για όλους μας, ο Μίκης χθες το μεσημέρι τσαλαπάτησε τον μύθο ΤΟΥ. Έτσι εξηγούνται και τα συγχαρητήρια που του έδωσε το κασιδιάρι, μαζί με μια άφεση αμαρτιών για τον "πρότερο αριστερό βίο του". Για σκέψου! Το ούγκανο με τη σβάστικα στο μπράτσο να συγχωρεί τον τεράστιο και παγκόσμιο Μίκη!...Όλοι οι δικοί του ας διαβάσουν τον γιο του αρχιβασανιστή της χούντας και διοικητή του τάγματος της Μακρονήσου σκαλούμπακα, που έγραψε χαρακτηριστικά ότι συγκινήθηκε γιατί "ακούγοντας τον Θεοδωράκη, ήταν σαν να άκουγα τον πατέρα μου".

Είναι ΓΕΛΟΙΟ, ανιστόρητο και επικίνδυνο το επιχείρημα ότι ο μόνος στόχος του Μίκη ήταν να ενώσει τους Έλληνες. Αν αυτός θέλει να ενωθεί με τους φασίστες και τους δολοφόνους της ΧΑ, ή με τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές και τα τζημεροειδή τσουλάκια τους, ας τους πάρει και σπίτι του. Αν νιώθει ένα με τους ρατσιστές χριστιανοταλιμπάν, τους ψεκασμένους και τους στρατόκαβλους πατριδοπώλες, ας τους γράψει και κάνα τραγούδι, πχ το "Ένα το φασιστόνι", να τους εμπνεύσει αν είναι, να πάνε να πάρουνε και τηνμπόλη.

Σόρι Μίκη, αλλά εγώ δεν θα πάρω. Και ευτυχώς το έργο σου, αυτή η τεράστια παρακαταθήκη που μας άφησες, είναι οικουμενικό και δεν σου ανήκει. Αλλιώς, θα το λέρωνες κι αυτό χθες, την ώρα που ξέπλενες τους φασίστες. Όσο για την "πατριδίλα" όλων αυτών, που από ό,τι φαίνεται σε εμπνέει, η άλλη μορφάρα ο Μάνος Χατζιδάκις, είχε γράψει κάποτε: "Ο πατριωτισμός των φασιστών έχει τόση σχέση με την πατρίδα, όση σχέση μπορεί να έχουν με τον πατριωτισμό τα άλογα επειδή συμμετέχουν στις παρελάσεις".

Τελικά Μίκη, ήταν πολύ προφητικά τα "παλιόπαιδα" την παραμονή του συλλαλητηρίου, που πήγαν και "τρομοκράτησαν" (όπως έσπευσαν να χαρακτηρίσουν όλα τα συστημικά ΜΜΕ) τους τοίχους του σπιτιού σου.

η Έγκελεντ και η Σοφία

"του αδόλφου τα εγγόνια, η σαπίλα του ντουνιά"

Για να το ανεβάσω, έσβησα το όνομά της, αν και στα ίντερνετς κυκλοφόρησε μαζί με αυτό. Γιατί? Γιατί ντρέπομαι για λογαριασμό της. Αυτή μπορεί να μην ντρέπεται για αυτά που πιστεύει, γι'αυτό και τα γράφει άλλωστε, αλλά δεν είμαστε το ίδιο.

Όπως δεν ντρέπεται το τζημεροειδές, να αποκαλεί και τον Μίκη Θεοδωράκη "μπάρμπα". Αφού ξεράσετε ελεύθερα με το "καθαροί και νοικοκυρεμένοι", αναλογιστείτε λίγο, οι δικοί της πρόγονοι και μπάρμπες..τι να ήταν άραγε? :) Γερμανοτσολιάδες, δωσίλογοι, ταγματασφαλιτάρες και περήφανα χουντόσκυλα, τι άλλο? Εχέφρονες νοικοκυραίοι δηλαδή, που δεν αντιστάθηκαν στις νέες προκλήσεις, ούτε κάθησαν να γκρινιάζουν και να κλαίνε για την κατοχή και την χούντα, αλλά τις είδαν ως ευκαιρίες για "επιχειρείν".

η αποκατάσταση των μνημονίων

Μεγάλη γιορτή χθες στο Προεδρικό Μέγαρο του προτεκτοράτου για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Εδώ που τα λέμε ήταν ο Πάκης..και όπου είναι ο Πάκης, το κέφι είναι εγγυημένο.

Συνεργάτης του Κ-Κ βρέθηκε στη δεξίωση, όντας ένας από τους μπάτλερ.

Υπήρχε η σκέψη να εμφανιστεί ως αρχηγός νέου κόμματος-μέσα στο τρελό κέφι κανείς δεν θα καταλάβαινε τη μαϊμουδιά..αλλά πιστοί στην ταξική μας προέλευση, προτιμήσαμε τελικά να τον στείλουμε ως μπάτλερ.

Και έκανε πλούσιο φωτορεπορτάζ.

Όπως μας είπε χαρακτηριστικά, δεν χρειάστηκε καθόλου να χρησιμοποιήσει το φλας, αφού η λάμψη στα μάτια των παρευρισκομένων ήταν αρκετή!

Δικαιολογημένη η συγκίνηση...Δημοκρατία είναι αυτή....και ήταν μεγάλη η στιγμή που την αποκαταστήσαμε.

Βέβαια μετά από 42 χρόνια έγγαμου βίου...όσο να'ναι...δικαιολογημένα ψάχνεται..να ξανανιώσει ωραία και δυνατή...και τέλος πάντων να νιώσει καλύτερα από τώρα, που την έχουν καταντήσει τσουλάκι του κάθε μεγαλονταβατζή του γιδότοπου.

Αλλά ας επανέλθουμε στο αποκλειστικό φωτορεπορτάζ:

σαν σήμερα έπεσε η χούντα και έληξε η εξορία για τον Κούλη

BREAKING! ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΘΡΙΛΕΡ ΑΝΕΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ!

Η χθεσινοβραδυνή γενναία κίνηση του ηγέτη της νουδού να αποκαλύψει το αντισυμβατικό (σχεδόν αλήτικο) και αγωνιστικό παρελθόν του, φαίνεται να εξελίσσεται σε εθνική τραγωδία.

Με ένα νομικό τερτίπι των μπολσεβίκων, τα όνειρα του φιλελευθεριστάν και των απανταχού μενουμευρώπηδων φαίνεται να καταρρέουν σαν χάρτινος πύργος, όπως καταρρέει κάποιος ταλαιπωρημένος που δεν έχει πιει το σκυλομασελίσιο κολλαγόνο του.

Σύμφωνα λοιπόν με τον νέο εκλογικό νόμο που ψηφίστηκε χθες βράδυ, δικαίωμα στο εκλέγεσθαι ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ όσοι έχουν υπάρξει στο παρελθόν ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ ΔΙΑ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΛΟΓΟ (ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ).

Με άλλα λόγια, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αυτή η υπέρλαμπρη ελπίδα όλων μας, φαίνεται να χάνει διά παντός το δικαίωμα να εκλέγεται ακόμα και σαν απλός βουλευτής! Εμείς δηλαδή (όπως και οι απανταχού επενδυτές) τον περιμένουμε πρωθυπουργό και απ'ό,τι φαίνεται, θα τον χαρούνε οι πολυεθνικές, που αναμένεται να σφαχτούνε μεταξύ τους για να καταφέρουν να τον εντάξουν στο στελεχιακό δυναμικό τους.

γιατί γελάνε μαζί μου μέχρι και τα χρυσά πόμολα του μπάνιου μας μπαμπά?

Μην ανησυχείς γιόκα μου.....ζηλεύουνε! Ζηλεύουνε το εκπληκτικό βιογραφικό σου και την πολύπλευρη μητσοτακικότητά σου.

ΑΥΤΟΣ. 1-0

[ο Κούλης αντιστασιακός και πολιτικός κρατούμενος

ο Ερντογάν υπέρμαχος της Δημοκρατίας

η Ευρώπη ασφαλές οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον
ο Ποτάμης ανεξάρτητος ιδεολόγος

ο Αλέξης αριστερός

το μνημόνιο σωτηρία..

ε, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να σας αποκαλύψω ότι κι εγώ είμαι απεσταλμένος του Θεού. Προσκυνήστε.]  

koulis miCHEtakis

Άλλη μια πτυχή του πολύπλευρου ταλέντου του, μας αποκάλυψε χθες στη βουλή ο γιος του Μητσοτάκη.

Στα μικράτα του λοιπόν, πολύ πριν αρχίσει να χτίζει το κορυφαίο βιογραφικό των Βαλκανίων και πριν ξεκινήσει την μεγάλη καριέρα του και κατακτήσει πανάξια (και χωρίς βύσμα τον μπαμπά του) μια θέση στην καρδιά μας, υπήρξε αντιστασιακός! :)

[κάτι τέτοια λέει και κάνει ο μπαγάσας κι έχει συνεπάρει όλους τους αγωνιστές μενουμευρώπηδες σαν τον σκυλομασέλα]

η ερντογανοκρατία επανήλθε

με διάφορα "ωραία" όπως η επαναφορά της θανατικής ποινής, επειδή (λέει ο σουλτάνος) "είναι λαϊκή απαίτηση"..

αδέξια ακροδεξιά

η αποκάλυψη έγινε από το luben tv

"Τραγούδι αγάπης αντηχεί, γελούν όλα τα χείλη και σμίγουν μέσα στην ψυχή, του Εικοσιένα η εποχή κι η Εικοσιμιά τ' Απρίλη" *

 

*στίχος από φιλοχουντικό τραγούδι (προσοχή βγαίνει το πουλί) του γιάννη βογιατζή..

το κιτς των απριλιανών ήταν παροιμιώδες! :)

φασιστονειρώξεις

ούτε η χούντα είχε παραδώσει..

και άλλα πολλά...

δεν ξέρω αν ντρέπεται για όλα αυτά, αλλά σήμερα επέλεξε να μην παραδώσει το πρωθυπουργικό γραφείο στον χθεσινό θριαμβευτή

αφού μέχρι χθες έπαιζε ξεδιάντροπα με την ανασφάλεια και τους φόβους του έλληνα, σήμερα έδειξε για άλλη μια φορά, πόσο μικρόψυχος και κομπλεξικός είναι 

θλιβερός μέχρι τέλους

ένα χάλι-εντ ταιριαστό της πολιτικής διαδρομής του

υ.γ. 1 στους 4 τον επιβράβευσαν...

και μετά απορούμε για την 3η θέση των κωλοναζί

μνήμη χρυσαύγουλου

αφιερωμένο σε κάθε δεξιά γλίτσα που επιχειρεί να ξαναγράψει την Ιστορία

όπως κάποια υποψήφια του Κουμουτσάκου που κατάφερε κι έγινε διάσημη, γράφοντας ανιστόρητες μαλακίες που της μάθανε στην οννέδ για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου 

Panagiotis Papachatzis

Φτάσαμε 41 χρόνια μετά και ακόμα κάποιοι διακινούν τον αστικό μύθο ότι στο Πολυτεχνείο δεν υπήρξαν νεκροί. Και όμως με βάση την εισαγγελική έρευνα Τσεβά τον Οκτώβρη του 1974 βεβαιώθηκαν 34 νεκροί. Η πλειοψηφία αυτών έπεσαν από ελεύθερους σκοπευτές στους γύρω δρόμους του Πολυτεχνείου 17 και 18 Νοεμβρίου. Ήταν μια προσπάθεια της Χούντας να αποτρέψει περισσότερους πολίτες να κατέβουν εκείνο το βράδυ στην περιοχή αλλά και να μην υπάρξουν αντιδράσεις και πορείες την επόμενη.

Από ένα τεύχος των Επίκαιρων του 1974, που είχε κρατήσει ο πατέρας μου και το έχω ακόμα μου έκανε εντύπωση, μεταξύ άλλων, η κατάθεση του συγγραφέα, Μίμη Τραιφόρου:

“Περί ώραν 2:15 της Κυριακής 18/11/1973 ευρισκόμουν εις το μπαλκόνι του σπιτιού μου επί της οδού Πατησίων και αντελήφθην έναν νεαρό άνδρα, ύψους περίπου 1,80 μ. με μακριά μαλλιά, να κατέρχεται την οδόν Στουρνάρη, ήσυχος και αδιάφορος. Καθώς είχεν φθάσει εις το μέσον της διασταυρώσεως των άνω οδών, φαίνεται ότι κάποιος από το Πολυτεχνείο του φώναξε κάτι, εγώ δεν άκουσα τίποτε, αλλά το συμπεραίνω, διότι τον είδα να επιταχύνη το βήμα του και στον τρίτο – τέταρτο βηματισμό του άκουσα δύο πυροβολισμούς. Εκ των υστέρων έμαθα ότι ο ανωτέρω αποβιώσας ωνομάζετο Μυρογιάννης, υιός θυρωρού, ο οποίος πήγαινε να επισκεφθή τον πατέρα του εις κάποιαν πολυκατοικίαν επί της οδού Γ΄ Σεπτεμβρίου. Ο πατέρας του επεσκέφθη την σύζυγόν μου, Σοφίαν Βέμπο, και της άφηκε μιαν φωτογραφίαν του νεκρού με αφιέρωσιν, εγώ έλειπα κατά την επίσκεψιν του ανωτέρω"

Αυτά τα λίγα. Γιατί την ημιμάθεια των φασιστοειδών την διαψεύδουν τα στοιχεία. #17Nov2014

κλίση επί ακροδεξιά

Ούτε Ψωμί, Ούτε Ελευθερία, Ούτε Παιδεία

15 Νοε. 2014

Γιάννης Μυλόπουλος

Η επέτειος της 17ης Νοέμβρη έχει συνδεθεί άρρηκτα με τη διεκδίκηση του οράματος για μια καλύτερη ζωή, όπως αυτό εκφράστηκε μέσα από το τρίπτυχο «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία». Σαράντα ένα χρόνια μετά, το κεντρικό σύνθημα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου φαντάζει πιο επίκαιρο παρά ποτέ. Κι αυτό γιατί είναι η πρώτη –ίσως- φορά που ο απολογισμός της επετείου όχι μόνο δεν καταγράφει πρόοδο σε κανέναν από τους τρεις παραπάνω στόχους, αλλά αντίθετα, αναδεικνύει μια άτακτη υποχώρηση κι ένα σοβαρό έλλειμμα και στους τρεις τομείς, ανάλογο με εκείνο με το οποίο συνδέθηκε, επί δικτατορίας, η εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Η πρωτοφανής πολιτική της σκληρής, όσο και μονόπλευρης λιτότητας που επιβάλλουν τα μνημόνια δοκιμάζει τις αντοχές της ελληνικής κοινωνίας, που σήμερα πλέον βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση να δίνει αγώνα επιβίωσης. Με το ένα τρίτο σχεδόν του ενεργού πληθυσμού να έχει χάσει τη δουλειά του, με τους μισούς και παραπάνω νέους να πλήττονται από την ανεργία και με τον υπόλοιπο πληθυσμό να βρίσκεται στο όριο της φτώχειας και να υφίσταται τις συνέπειες τόσο της ύφεσης της οικονομίας, όσο και της ληστρικής επιδρομής του κράτους, οι Έλληνες αισθανόμαστε πλέον τον τόπο μας να μη μας χωρά.

Το ίδιο όμως σκληρά δοκιμάζεται και η Παιδεία, όπως και το σύνολο του δημόσιου τομέα και του πάλαι ποτέ κοινωνικού κράτους, αφού πρώτα ενοχοποιήθηκαν εντέχνως από τις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις. Με την Παιδεία ειδικότερα να υφίσταται μια άνευ προηγουμένου απαξίωση τόσο σε επίπεδο υλικής υποστήριξης από πλευράς του κράτους, καθώς περισσότερο από το 70% της δημόσιας χρηματοδότησης έχει περικοπεί, όσο όμως και σε επίπεδο ανθρώπινου δυναμικού, μετά τις απολύσεις χρήσιμου προσωπικού στην εκπαίδευση με τον κωδικό «διαθεσιμότητα». Έτσι, η Παιδεία, αντί να θεωρείται επένδυση για το μέλλον και να υποστηρίζεται κατά προτεραιότητα από την Πολιτεία, όπως συμβαίνει στην Ευρώπη και σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο, στην καθ’ ημάς ανατολή αντιμετωπίζεται ως περιττή δαπάνη στον κρατικό προϋπολογισμό. Δυστυχώς, η πολιτεία δεν αντιλαμβάνεται ότι το κόστος του πλήγματος που υφίσταται σήμερα η Παιδεία θα είναι εξαιρετικά δύσκολα ανατάξιμο και δυσανάλογα μεγάλο σε σχέση με το όποιο, αμφισβητούμενο πάντως, πρόσκαιρο όφελος.

Και όλα αυτά γίνονται με την επίκληση αφενός μιας δυνάμει χρεοκοπίας της Ελλάδας και αφετέρου των διεθνών υποχρεώσεών μας να αποπληρώσουμε το χρέος. Όμως τα διεθνή στοιχεία διαψεύδουν τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς και στα δύο ζητήματα. Διότι τι σόι χρεοκοπημένη χώρα είμαστε, όταν εν μέσω ύφεσης και με τη χώρα να πλήττεται από την πλέον βάναυση λιτότητα μαθαίνουμε, από διεθνείς και γι αυτό έγκυρες πηγές, πως αυξήθηκε ο εθνικός μας πλούτος κατά 8,5%; Και μάλιστα όταν γίνεται γνωστό διεθνώς ότι η αύξηση αυτή δεν αξιοποιήθηκε ούτε για την καταπολέμηση της ύφεσης, ούτε για την αντιμετώπιση της ανεργίας, αλλά και ούτε για την ανάταξη της Παιδείας και της Υγείας, αφού ενθηλακώθηκε, κατά αποκλειστικότητα, από μια οικονομική ολιγαρχία που αντιστοιχεί στο 1% του πληθυσμού και η οποία συμβαίνει να ελέγχει το 56,5% του εθνικού πλούτου της χώρας; Αλλά και όσον αφορά την αποπληρωμή του χρέους, τι συμπέρασμα να βγάλουν οι πολίτες για την αποτελεσματικότητα της ακολουθούμενης πολιτικής, όταν μετά από 5 χρόνια σκληρής λιτότητας σε βάρος τους, μαθαίνουν ότι το χρέος εκτινάχθηκε αντί να περιοριστεί;

Είναι λυπηρή η διαπίστωση ότι σε συνθήκες οικονομικής και πνευματικής στέρησης, μια γενιά, για πρώτη φορά μετά τη Μεταπολίτευση, αντιμετωπίζει την προοπτική να ζήσει χειρότερα από τη προηγούμενη και να έχει λιγότερες ευκαιρίες στη μόρφωση και μέσω αυτής και στην ανάπτυξη και την ευημερία. Κι είναι ακόμα πιο δυσάρεστη η διαπίστωση ότι η φτώχεια και η πνευματική ένδεια διαμορφώνουν συνθήκες ευνοϊκές για την ενίσχυση ολοκληρωτικών ιδεών και την εμφάνιση φασιστικών φαινομένων, που απειλούν το κεκτημένο της ελευθερίας και της δημοκρατίας.


Κι εδώ αρχίζουν τα χειρότερα: Προκειμένου η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου να κρύψει την αλήθεια και να προστατέψει την καταφανώς νεοφιλελεύθερη και αντικοινωνική πολιτική της από την εξαγριωμένη κοινωνία, επιστρατεύει τα ΜΑΤ και τους εισαγγελείς, φιμώνοντας τις διαμαρτυρίες, καταστέλλοντας τις αντιδράσεις και ποινικοποιώντας την αντίθετη γνώμη. Μετά το μαύρο της ΕΡΤ και τον έλεγχο των ΜΜΕ, το σοβαρότερο πλήγμα το οποίο δέχθηκε η Δημοκρατία και οι ελευθερίες στη χώρα μας από τη δικτατορία μέχρι σήμερα, συμβαίνει στις μέρες μας και λαμβάνει χώρα ενώπιόν μας. Και μάλιστα με τη συνέργεια πρυτάνεων, που αντί να υπηρετούν τα συμφέροντα της κοινωνίας και της ακαδημαϊκής τους κοινότητας, αποδέχτηκαν το ρόλο του... κυβερνητικού βραχίονα, σε μια επιχείρηση επιβολής του δόγματος «Νόμος και Τάξις».

Ζούμε μια από τις πλέον μαύρες σελίδες της ιστορίας μας. Η διαπίστωση ότι υποχωρήσαμε ως χώρα, ως οικονομία, ως κοινωνία, αλλά και ως πολιτισμός είναι θλιβερή, καθώς μαρτυρά τον... Συσσίφειο χαρακτήρα της προσπάθειας για βελτίωση της ζωής στην Ελλάδα. Ταυτόχρονα όμως η διαπίστωση των τεράστιων ελλειμμάτων σε κεφαλαιώδεις τομείς της σημερινής πραγματικότητας, όπως αυτών της Οικονομίας, του Κοινωνικού Κράτους και της Παιδείας, αλλά και εν τέλει και της ίδιας της Δημοκρατίας, δίνει το έναυσμα για το ξεκίνημα νέων αγώνων από την πλευρά της κοινωνίας, η οποία αντιλαμβάνεται πλέον επιτακτική την ανάγκη να πάρει τη ζωή που της κλέβουν και πάλι στα χέρια της.

Αυτό είναι το σημερινό μήνυμα της 17 Νοέμβρη κι αυτή η μεγάλη μας ευθύνη απέναντι στην ιστορία της πατρίδας μας...

πηγή: tvxs