οι "κεντρώοι" που ήρθαν για τα χαλιά....

και είναι "και με τον χωροφύλακα, και με τον αστυφύλακα"..

Εσύ, με ποιους ήσουν;

Του Θέμη Δημητρακόπουλου*

08 Μαρ 2014

Σε εποχές γενικευμένης κρίσης, σε μια αιμάσσουσα, κατακερματισμένη κοινωνία, πάνω απ' όλα οφείλεις να παίρνεις καθαρή θέση: με ποιους είσαι.

Με όλο το ρίσκο, τον παραμορφωτικό μανιχαϊσμό που καιροφυλακτεί, παραμερίζοντας ακόμη και εύλογες ενστάσεις, διαφωνίες και δισταγμούς. Τα ήξεις αφήξεις, οι διφορούμενοι χρησμοί και τα άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε, δεν χωράνε στο ζόφο των ημερών.

Ο κεντρισμός σε όλες του τις εκφάνσεις –με τις αφόρητα προβλέψιμες κεντροαριστερές μαλαγανιές, τα δήθεν διαπαραταξιακά «προοδευτικά» πολιτικάντικα κόλπα, τα απολίτικα και εκ του πονηρού «ανανεωτικά» ποτάμια, τους σοσιαλδημοκρατικούς, πλην σαφώς δεξιόστροφους, ευρωμονόδρομους– όχι μόνο δεν έχει λόγο ύπαρξης και κοινωνική αναφορά στη δεδομένη συγκυρία, αλλά είναι από χέρι ύποπτος και υπονομευτικός:

Στην υπάρχουσα θολούρα, έρχεται να ψαρέψει σε ρηχά νερά, να προσθέσει τη δική του «ψαγμένη» και τεκμηριωμένη υποτίθεται, κατά των «άκρων» βεβαίως, γαρνιρισμένη με μπόλικη μεταρρυθμιστική σάλτσα – ωστόσο συστημική, συντηρητική κατά βάθος και πλάτος, πρόταση.

Μη γελιόμαστε: οι κεντρώοι, την κρίσιμη στιγμή θα κάνουν ό,τι μπορούν για να μην μετατοπιστεί προς τα αριστερά το εκκρεμές της κοινωνίας – και της Ιστορίας. Να μην ανακατευτεί για τα καλά η τράπουλα.

Και θα παίξουν εκόντες-άκοντες το χαρτί της Δεξιάς, το χαρτί της διαπλεκόμενης ελίτ που κυβερνά αδιάλειπτα αυτό τον τόπο εδώ και δεκαετίες, όπως άλλωστε βλέπουμε να συμβαίνει τα τελευταία χρόνια. Προκειμένου να συμμετέχουν κι αυτοί στη νομή της εξουσίας, με όρους που γνωρίζουν πολύ καλά, χωρίς να διακινδυνεύουν την επιβίωσή τους σ' ένα καινούργιο, άγνωστο και άβολο πολιτικό πεδίο.

Όταν βέβαια διαπιστώσουν ότι το παιχνίδι είναι οριστικά χαμένο, θα τους δούμε –αν όχι όλους, αρκετούς πάντως– να γυρνάνε φύλο.

Και τότε θα σημάνει η ώρα της κρίσης, η ώρα της μνήμης.

Μνήμη χρυσόψαρου – ή μνήμη ελέφαντα;

Θα δείξει. Το ερώτημα πάντως που, εγώ τουλάχιστον, θα τους απηύθυνα προσωπικά εκείνη τη στιγμή, στιγμή που έρχεται πολύ σύντομα, παραμένει πάντα –και βασανιστικά πληκτικό– το ίδιο:

Εσύ, με ποιους ήσουν τόσο καιρό;

*Θέμης Δημητρακόπουλος, συγγραφέας

πηγή: tvxs

europe change bad

Graffiti by Sidron – NDA Crew, 

photo by Kostas Kallergis @ whenthecrisishitthefan

ο Enric Casasses απαγγέλλοντας ένα ποίημα του Sebastià Roure

μας λέει μια μεγάλη αλήθεια που την ξέρουν πλέον και τα βότσαλα στο Ποτάμι....

η υπέροχη μουσική είναι του Pascal Comelade (που είναι στο πιάνο)

η προσωπική μου απογείωση στο παρακάτω βίντεο αρχίζει μετά το 2'.00'', όταν και αρχίζουν τα καταλάνικα και κυρίως μπαίνει αυτό το κλαρίνο, κλαρινέτο δεν ξέρω πως διαόλο το λένε, που γαμάει..

το είχαμε ξαναποστάρει βέβαια....αλλά δεν νομίζω να γεννήθηκε ακόμα ο άνθρωπος που θα το βαρεθεί.... :))

απολαύστε το

 

Enric Casasses i Pascal Comelade - "Europe change bad"

δεν κάνουν όλοι για το Ποτάμι...

το μυστικό είναι να κάνεις πως κρατάς ίσες αποστάσεις..

{σκηνή από τις οντισιόν}

στον κόσμο των φιλελέδων..

θα υπάρχεις εφόσον πληρώνεις..

Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα,
ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός,
ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας,
ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος,
ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο,
ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο,
ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά.

Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων,
ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη,
παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων
σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό.
Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου…

Και μιας και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε.

Jose Saramago

σαφέστατο

"..καθιστούμε σαφές ότι ουδέποτε θέλαμε να αγωνιστούμε για τον σοσιαλισμό και την κοινωνική δικαιοσύνη, και ούτε τώρα πρόκειται να το πράξουμε."

κάποιος τρομάζει που να ξέρω...

 που να θυμάμαι τι να πω

κάποιος τρομάζει κι ησυχάζει, δε με νοιάζει..

{ΛΙΒΑΝΗ θέλω κι εγώ ποσοστά}

για την αποκτηνωμένη ευμάρεια

Πως βρίσκεται μια ολόκληρη ήπειρος υπό καθεστώς αρχαίου ζόφου

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦAΝΟΥ

07 Μαρτίου 2014

Η εφιαλτικότερη πτυχή των εξελίξεων στην Ουκρανία είναι η αίσθηση της συλλογικής απογοήτευσης που αφήνουν τα αποτρόπαια γεγονότα, τόσο για την ίδια την Ευρώπη, όσο και για το μεγαλόπνοο όραμα της ένωσης της.

Η ανατροπή της κυβέρνησης στο Κίεβο από ακροδεξιά καθάρματα, η αναμενόμενη επιθετικότητα εκ μέρους της Ρωσίας, η βιασύνη της αναπάντεχα πρόθυμης και τυχοδιωκτικά συνασπισμένης Ευρω-Αμερικανικής πλευράς καθώς σπεύδει να συμπαραταχθεί με σεσημασμένους τρομοκράτες και Ναζιστές προκειμένου να υποστηρίξει τα συμφέροντα της, η γενικευμένη απάθεια εκ μέρους των ΜΜΕ και της κοινής γνώμης καθώς εκτυλίσσεται ένα σενάριο ικανό να καταλήξει σε μαζική σύρραξη και παγκόσμιο πόλεμο – όλα συνάδουν σε μια άνοιξη της οποίας τα άνθη είναι του κακού.

Ακόμα πιο πικρές είναι οι διαπιστώσεις όταν σκέφτεται κανείς ότι οι παράμετροι που διαμορφώνουν τις εξελίξεις μοιάζουν να μην έχουν διαφοροποιηθεί καθόλου από το 1945. Προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος επέκτασης της Ρωσικής επιρροής, και να ελέγξει την ήδη διαταραγμένη εσωτερική της συνοχή, η Δύση, και πάλι, δεν έχει καμία αναστολή στο να ταυτίσει την μοίρα της με επικίνδυνους Ναζιστές, τρομοκράτες και τυχοδιώκτες που έχουν αποδεδειγμένα αιματοκυλίσει αθώους στο όνομα της φανατισμένης τους μανίας για εξουσία.

η πυραμίδα της διαπλοκής

όλοι αυτοί για τους οποίους μιλάει ο εισαγγελέας δεν είναι τρομοκράτες....

δεν είναι "επικίνδυνοι" αντιεξουσιαστές..

δεν είναι κουκουλοφόροι-αναρχικοί...ούτε οροθετικοί, ούτε εξτρεμιστές...

πιθανότατα να μην είναι και άθεοι..

και σίγουρα δεν λένε πράματα που σοκάρουν τον Σίμο και την Άννα-Μισέλ..

όπως και να'χει δεν εντάσσονται σε κανένα από τα διαβόητα "άκρα" της τρου-τιμ του antonis_

είναι "παράγοντες"

στάνταρ "αξιότιμοι"

από αυτούς που καταδικάζουν τη βία από όπου κι αν προέρχεται..

και είμαι σίγουρος ότι κάνουν καταπληκτική παρέα στα κοκταίηλ πάρτυ!

γλίτσα πουδραρισμένη που λένε..

Νικολούδης: “Τόσα χρόνια εισαγγελέας, σκάνδαλο σαν της Proton δεν είχα ξαναδεί”

“Αυτοί οι εγκληματίες δεν έχουν καλάσνικοφ και μάσκες, αλλά ΜΜΕ”

Aποκαλυπτικός για το μέγεθος της διαπλοκής στην υπόθεση Proton, ήταν μιλώντας στη Βουλή, ο επικεφαλής της Αρχής για το βρώμικο χρήμα Παναγιώτης Νικολούδης.

Υποστήριξε ότι τόσα χρόνια που είναι εισαγγελέας δεν είχε ξαναδεί τέτοιου μεγέθους σκάνδαλο και αναφέρθηκε σε έναν νέο τύπο εγκληματία που αναδύθηκε από αυτό, του εγκληματία με σπουδές στο ξέπλυμα χρήματος. Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι όλες οι ληστείες που έχουν γίνει στα χρόνια που αυτός είναι εισαγγελέας δεν φτάνουν στο μέγεθος του σκανδάλου σε μία και μόνο τράπεζα.

«Αυτοί οι εγκληματίες δεν έχουν καλάσνικοφ και μάσκες, άλλα ΜΜΕ. Καθένας απ´ αυτούς ή είχε δικό του ΜΜΕ -εφημερίδα ή κανάλι- η είχε μισθώσεις ΜΜΕ. Παντού υπάρχει διαφθορά και παντού υπάρχει διαπλοκή. Όσον αφορά τη διαπλοκή στις άλλες χώρες το τρίγωνο είναι οικονομική ελίτ, πολιτική ελίτ και ΜΜΕ. Εδώ είναι ανάποδα: οικονομική ελίτ, ΜΜΕ και τρίτη η πολιτική ελίτ. Τα πρόσωπα της κεντρικής πολιτικής σκηνής παίζουν μειωμένο ρόλο. Τα πολιτικά πρόσωπα παίζουν τριτεύοντα ρόλο στη διαπλοκή», είπε ο κ. Νικολουδης.

Αναλύοντας τον τρόπο που χορηγούνταν τα κόκκινα δάνεια από τις τράπεζες, σημείωσε ότι οι τράπεζες αυτές χωρίζονται σε δυο κατηγορίες.

Στην πρώτη κατηγορία βρίσκονται η Proton Bank του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, η FBB του Βίκτορα Ρέστη και η τράπεζα Χαλκίδας. Σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως ανέφερε ο κ.Νικολούδης, οι τράπεζες λειτουργούσαν και ό,τι έκαναν το έκαναν για να ωφεληθούν οικονομικά οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες των τραπεζών.

Στη δεύτερη κατηγορία είναι το ΤΤ και η τράπεζα Πελοποννήσου που έδιναν δάνεια σε άλλους και κυρίως σε επιχειρηματίες που δεν τα επέστρεφαν ποτέ.

Ο Πρόεδρος της Αρχής μίλησε για σχέδιο με συνολικό σχεδιασμό που εκτελέστηκε από το 2007-2009. «Είχαμε ντελίριο εγκληματικών πράξεων. Η δράση ήταν μεθοδευμένη και από πίσω λειτούργησαν νομικά επιτελεία» τόνισε. Επισήμανε δε ότι ακόμη το τοπίο δεν έχει φωτιστεί.

πηγή: lifo

eurobocops

"δεν πειράζει να είσαι φιλελές..αρκεί να έχεις στυλ"

Πολύ σαβούρα στο «Ποτάμι»...

06/03/2014

Νίκος Μπογιόπουλος

Παρατήρηση πρώτη: Μεταξύ φίλων, είτε υπό την στενή και ουσιαστική έννοια, είτε υπό την ευρεία και τυπική έννοια, οι πιο φιλικές είναι οι καθαρές κουβέντες.

*

Παρατήρηση δεύτερη: Ο κ.Σταύρος Θεοδωράκης σε άρθρο του στα «Νέα» ανάμεσα στους λόγους που εξέθεσε για την απόφασή του να προχωρήσει στην συγκρότηση πολιτικού κόμματος ήταν και η «πολιορκία» που δεχόταν από τους θαυμαστές του: «Μπες μπροστά ρε Σταύρο. Εσένα σε ξέρει ο κόσμος. Μήπως καταφέρουμε να αλλάξουμε κάτι». Έτσι γράφει ότι του είπαν...

Δεν ξέρουμε αν αυτός είναι επαρκής λόγος για τη δημιουργία κόμματος. Να σε ξέρει ο κόσμος. Και τον Σεφερλή τον ξέρει ο κόσμος. Και τον Γιώργο Αυτιά. Και τον Βαμβακούλα. Ίσως πάλι αδικούμε τον κ.Σταύρο Θεοδωράκη δίνοντας υπέρμετρη σημασία σε μια φράση του που τον εμφανίζει τρόπον τινά να ενδίδει στις απαιτήσεις και στις πιέσεις του κόσμου να κατέλθει στον πολιτικό στίβο. Είναι όμως μια εξήγηση που σε συνδυασμό με την ονομασία του φορέα («Ποτάμι») ομολογούμε ότι μας ανακάλεσε στη μνήμη σκηνές από την ταινία «Τύφλα να έχει ο Μάρλον Μπράντο». Εκεί ακουγόταν και το παρακάτω ποιηματάκι :

«Ησυχο – ήσυχο το ποταμάκι/ αργοκυλάει το γαλάζιο το νεράκι/ και τραγουδάει την αγάπη τη χρυσή/ μιας κι ήρθες αγαπούλα μου εσύ».

Η διαφορά είναι ότι στην ταινία ο Θανάσης Βέγγος δεν είχε, τελικά, ενδώσει στην «πολιορκία» που του ασκούσε το «ποταμάκι».

*

Παρατήρηση τρίτη: Παρακάμπτουμε το γεγονός ότι το «Ποτάμι» εμφανίστηκε την ακριβώς επόμενη μέρα του μαραζώματος της «Ελιάς» και της επανενατένισης από τις συνιστώσες της των 58 σημείων του θολού τους ορίζοντα.

Παρακάμπτουμε τις αναφορές που βλέπουν στο εγχείρημα από «Μπεπεγκριλισμό» και «τηλεμάρκετινγκ» έως αναπαλαίωση του σημιτικού «εκσυγχρονισμού» σε μεταπολιτική «απολιτίκ» συσκευασία.

Κρατάμε το προφανές: Ο καθένας έχει δικαίωμα να τοποθετείται και να δρα πολιτικά ανά πάσα στιγμή και με όλους τους τρόπους. Να θέτει υποψηφιότητα σε αυτό που ονομάζεται «κεντρική πολιτική σκηνή». Το τί φυτρώνει, φυσικά, στην κεντρική πολιτική σκηνή προσδιορίζεται και σχετίζεται άμεσα με την εκάστοτε εποχή και τις εκάστοτε συνθήκες. Στις μέρες μας πρώτο τραπέζι στην πολιτική πίστα έχουν πιάσει από τον Άδωνι Γεωργιάδη μέχρι τον Γιακουμάτο κι από τον Κωνσταντινοκάτι του ΠΑΣΟΚ μέχρι τους «Καιάδες». Στον Σταύρο Θεοδωράκη θα κολλήσουμε τώρα;

Εν ολίγοις:  Στην κεντρική πολιτική σκηνή υπήρξε Ελευθέριος Βενιζέλος. Αλλά αυτό δεν απέτρεψε να υπάρξει ούτε Κλη-κλης ούτε Ευάγγελος Βενιζέλος. Υπήρξε Τρικούπης. Αυτό δεν απέτρεψε να υπάρξει και Γουλιμής. Υπήρξε Αντρέας και Γεώργιος Παπανδρέου. Αυτό δεν απέτρεψε να υπάρξει και Γιώργος Παπανδρέου. Υπήρξε και Μίκης Θεοδωράκης. Γιατί όχι και Σταύρος...

*

Παρατήρηση τέταρτη: Στην πολιτική (και όχι μόνο) τίποτα, είτε μιλάμε για «ποτάμια» είτε για «λίμνες», είτε για «βουνά» είτε για «λαγκάδια», δεν προκύπτει από παρθενογέννεση. Κατά τεκμήριο, δε, όσοι επαγγέλλονται με όρους διαφημιστικής εμμονής τη «νιότη», τη «φρεσκάδα» το «άφθαρτο» και τον «αντικομφορμισμό» τους, συλλαμβάνονται επ’ αυτοφόρω να κουβαλάνε επάνω τους όλη τη σκουριά  ενός παρελθόντος που προσπαθεί να μεταμφιεστεί για να επιβιώσει και στο μέλλον.

Θεωρίες, για παράδειγμα, του τύπου «είμαστε και αριστεροί αλλά ασπαζόμαστε και φιλελεύθερες ιδέες» έχουν ξανακουστεί από τον κ.Γιώργο Παπανδρέου όταν έλεγε ότι «έφερα το ΔΝΤ στην Ελλάδα και τώρα είμαι περισσότερο σοσιαλιστής»!

Θεωρίες για το Μνημόνιο που το παρουσιάζουν σαν «αναγκαίο κακό», ακόμα κι αν ηχούν διαφορετικά όταν τις λέει ο Στουρνάρας με γραβάτα απ’ όταν τις λέει ο Σταύρος με σακίδιο, στην ουσία τους, όμως, είναι μεταξύ τους ίδιες...

"εκτός των άλλων διασύρεται η χώρα μας διεθνώς"....

"...και μάλιστα τώρα, που πλησιάζει και η γιουροβίζιον!.."

 

ένα βιβλίο ήρθε να ταράξει τη σαξεστόρια νιρβάνα του ανυποψίαστου επί-του-καναπέως-σταύρου-θεοδωράκη που όλοι κρύβουμε μέσα μας...

εδώ μέχρι και η άννα-μισέλ υστερίασε!...

σκέψου τι κακός χαμός θα γίνει αν σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και βγούνε αυτοί οι απλυτοτρομοκραναρχοκουμουνοσυριζαίοι....(τους έχω ικανούς να στείλουνε ολόκληρο κοκοβαφτιστήρι για επανένταξη, να κάνει τη διαχειρίστρια στην ανακατειλημμένη βίλα Αμαλίας)

Με δήλωση της, η εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, Άννα Ασημακοπούλου, καλεί τον Αλέξη Τσίπρα να αποδοκιμάσει και να απομακρύνει τον κύριο Γιαννόπουλο από τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού όπως τονίζει «σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία, συνεργασία του Αρχηγού της Αξιωματικής αντιπολίτευσης με συμπαθούντες την τρομοκρατία, δεν νοείται. Γιατί -εκτός των άλλων- διασύρεται η χώρα μας διεθνώς».

Η κυρία Ασημακοπούλου τονίζει ότι «είναι ντροπή για την δημοκρατία το γεγονός ότι στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ προλογίζει το βιβλίο του τρομοκράτη, κατά συρροή δολοφόνου Δημήτρη Κουφοντίνα "ξεπλένοντας" τον ίδιο και τις πράξεις του».

Εκτός του Νίκου Γιαννόπουλου, η Άννα-Μισέλ ζητά να απομακρυνθούν από τον ΣΥΡΙΖΑ και «τα υπόλοιπα στελέχη του κόμματός του που αποδεδειγμένα έχουν τοποθετηθεί υπέρ των δολοφόνων της 17 Ν.»

image @ gifmovie

το €πιδόρπιο

Οι τρεις εικασίες

Posted on March 5, 2014

Γιάννης Μακριδάκης

 

Στις αρχές του 1996, την επομένη των ευχαριστιών που απηύθυνε ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Κ. Σημίτης από το βήμα της Βουλής προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ Κλίντον, για την βοήθειά του στην αποκλιμάκωση της κρίσης στα Ίμια, πήγα σε ένα βιβλιοπωλείο και παρήγγειλα λεξικά και εγχειρίδια εκμάθησης της τουρκικής γλώσσας.

Είχα μόλις τελειώσει την συστημική μου εκπαίδευση, σχολεία, πανεπιστήμια, στρατό και ήμουν άρτι παραδομένος από την πατρίδα ως πολίτης στην κοινωνία, με τις ελπίδες όλων να φανώ αντάξιος των εξόδων και των ετών εκπαίδευσής μου. Απογοητεύτηκαν όλοι παταγωδώς βεβαίως.

Όταν με ρώτησε ο βιβλιοπώλης με μεγάλη έκπληξη τι τα θέλω τα τουρκικά βιβλία, αφού εκείνη την εποχή δεν υπήρχε περίπτωση καμία Έλληνας με σώας τας φρένας να μαθαίνει αυτή την βορβορώδη γλώσσα των εχθρών, πόσω μάλλον κάτοικος ακριτικού νησιού, διατύπωσα την 1η εικασία μου, ότι σε είκοσι (20) χρόνια η Χίος θα ανήκει στον Νομό Ιζμιρ και ότι θέλω να ξέρω την γλώσσα για να μπορώ τότε να συμπληρώνω καμιά αίτηση προς τον Δήμο και το Κράτος. Γέλασε βεβαίως ο βιβλιοπώλης και κούνησε τα χέρια του σαν να λέει τι μας λες τώρα ρε φίλε, δεν έδωσε όμως συνέχεια διότι εκτός των άλλων σήμαινε και έναν κάποιο σεβαστό τζίρο η παραγγελία μου αυτή. Κάθε μέρα ένας τέτοιος παλαβιάρης να μου έρχεται, δεν θέλω τίποτε άλλο, είμαι βέβαιος ότι σκέφτηκε, το έδειχνε το ύφος του.

Μία άλλη άμεση συνέπεια των ημερών εκείνων ήταν ότι λόγω που έτυχε να μετακομίζω, αποφάσισα να μην πάρω στο νέο σπίτι την τηλεόραση, να μην ξαναβάλω ουσιαστικά τηλεόραση στο σπίτι μου και έτσι ακριβώς έκανα, πράγμα που ισχύει ανελλιπώς μέχρι σήμερα.

Όταν το 2001 πτώχευσε η Αργεντινή η οποία είχε συνδέσει σε αναλογία ένα προς ένα το πέσο με το αμερικανικό δολάριο και δεν άντεξε βέβαια η ήδη παραπαίουσα από χρόνια οικονομία της, ήταν η εποχή κατά την οποίαν ετοιμαζόμασταν και εμείς ως κράτος να υιοθετήσουμε το ευρώ για εθνικό μας νόμισμα και να γίνουμε Ευρώπη, όπως πολύ χαρακτηριστικά είπε λίγο αργότερα πάλι ο Κ. Σημίτης, τα κουρεία θα γίνουν κομμωτήρια και τα καφενεία θα γίνουν καφετέριες, γινόμαστε Ευρώπη, τότε ακριβώς ήταν που υποστήριζα σε κάθε συζήτηση την 2η εικασία μου, ότι σε δέκα (10) χρόνια θα έχουμε γίνει Αργεντινή διότι δεν χρειάζεται να είσαι κανένας σπουδαγμένος στο χάρβαρντ οικονομολόγος για να δεις τις απόλυτες ομοιότητες των δύο περιπτώσεων, αρκεί η μαθηματική λογική την οποίαν μου είχε προσφέρει γενναιόδωρα το σύστημα ως γνώση, βοηθώντας με να το αποδομώ συνεχώς μέσα στο κεφάλι μου, μέχρι σημείου που σκέφτηκα τώρα τελευταία, την 3η εικασία μου, ότι μία των ημερών θα απαγορευτεί από το σύστημα να σπουδάζουν οι άνθρωποι την μαθηματική τέχνη (και τις τέχνες γενικότερα, μεσαίωνας ξανά) , διότι τους βοηθά να συνδυάζουν απόλυτα τον νου με την ψυχή, να συνθέτουν και να αναλύουν την ζωή, σε σημείο να κινδυνεύει το σύστημα απ’ αυτούς, αφού καθένας από μας αποτελεί το σύστημα και όποιος το αμφισβητεί προσωπικά και τραβάει άλλον δρόμο, το έχει αποδομήσει και νικήσει δια παντός.

Τότε ήταν τελείως θεοπάλαβο βεβαίως να υποστηρίζει κάποιος κάτι τέτοιο διότι η Ελλάδα βρισκόταν σε φρενήρη ανάπτυξη προς τους Ολυμπιακούς και τα Γιούρο 2004, ας μην τα ξαναθυμόμαστε αυτά όμως, όποιος πάντως μιλούσε για πτώχευση και για Αργεντινή, ήταν από προδότης της πατρίδας μέχρι τρελός για δέσιμο.

Από την 1η εικασία μου μέχρι την 2η πέρασαν πέντε χρόνια και μέχρι την 3η περίπου δεκαπέντε. Προς το παρόν έχει σχεδόν εκπληρωθεί η 2η εντός του χρονικού ορίζοντα που είχα τότε θέσει, άσχετα ότι με τερτίπια διάφορα, που λέγονται μνημόνια και λοιπά, δεν έγινε ακόμη εδώ ό,τι έλαβε χώρα στην Αργεντινή, η Ελλάδα είναι τελειωμένη έτσι κι αλλιώς και υπόδουλη μέχρι το 2060. Έχει δε ξεπουλήσει και ξεπουλάει ακόμη την δημόσια αλλά και την ιδιωτική περιουσία των πολιτών της, τα εδάφη και την κυριαρχία της δηλαδή, γεγονός που σημαίνει, σε συνδυασμό και με τον επικείμενο πόλεμο ή ψυχρό πόλεμο στην Ουκρανία, με την πλάκα της Ιστορίας που έστειλε έναν ακόμη Βενιζέλο εκεί ως υποστηρικτή των Τραπεζιτών αλλά και με τις παγκόσμιες εθνικές ανακατατάξεις που έρχονται και θα κομματιάσουν όσες χώρες έχουν ασθενείς οικονομίες, σύμφωνα με τα πρότυπα του σύγχρονου καπιταλισμού, όπως κάνουν με τις τράπεζες που τις χωρίζουν σε καλές και κακές, σε υγιείς και μη, τα καλά κομμάτια των οποίων χωρών θα ανήκουν στην Ευρώπη και τα κακά σε έναν αναπτυσσόμενο δορυφόρο της, όπου θα κυριαρχεί η φτώχεια και η ανέχεια, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα εκπληρωθεί πολύ σύντομα και η 1η εικασία μου, ίσως και εντός του χρόνου που είχα θέσει τότε, έως το 2016 δηλαδή που κλείνει η 20ετία.

Για την 3η εικασία βλέπουμε, είμαστε σε “σωστό”, μεσαιωνικό δρόμο.

Συμπέρασμα: Η πορεία είναι εύκολα προβλέψιμη και ο κάθε άνθρωπος μπορεί, αν κρατάει το μυαλό του καθαρό από το σύστημα, απέχοντας από τις σειρήνες του, την ενημέρωσή του, τον καταναλωτισμό του, να το αποδομήσει, να ζήσει στο περιθώριο αυτού και έξω απ’ αυτό, αγνοώντας το, μια φυσική υπέροχη ζωή όπως όλα τα πλάσματα και να αφήσει τα αναλώσιμα συστημικά γρανάζια του να φθείρουν μέρα με τη μέρα τις ζωές τους μέσα του.

ΥΓ 1

Υπάρχει κανείς που νομίζει ότι αν τεθεί κάποια στιγμή όρος για να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρώπη, θα πρέπει οι φτωχές της Περιφέρειες πχ Ηπείρου, Βορείου Αιγαίου, Θράκης, να πάνε κάπου αλλού, όπως στην λεγόμενη τότε Ευρώπη Β ζώνη ή και εκτός Ευρώπης εντελώς, θα πει κάποια “ελληνική κυβέρνηση” όχι;

ΥΓ 2

Τελικά ήταν ΚΑΙ βλάκας. Ένας βλάκας σε Ποτάμι θα πνιγεί νομίζω, δεν υπάρχει άλλη επιλογή πορείας

πηγή: yiannismakridakis

από την παντομίμα στην πράξη

potamicious

[...]

και το ποτάμι σώπασε

κι αφήνει το διαβάτη

με πικραμένη την καρδιά,

με δακρυσμένο μάτι

γιατί μια μαύρη, μια σκληρή

ιδέα τον τρομάζει

πως κι η δικιά του η ζωή

με το ποτάμι μοιάζει.

το ποτάμι - Γεώργιος Δροσίνης

κίνηση στο Ποτάμι...

τρέχοντας καθαροδευτεριάτικα....

πετάς το χαρταετόνι...

κόστος χωρίς αξία

Κάλπη...κοι

Simple Man

Αν υπήρχε η δυνατότητα αύριο το πρωί με το χτύπημα ενός μαγικού ραβδιού να σε εξαφανίσουν, Έλληνα, θα το έκαναν. Έχει φθάσει πλέον η ώρα που δεν σε χρειάζονται άλλο. Το καθήκον σου, συνειδητά και ασυνείδητα, προς την ναζιστική Ενωμένη Ευρώπη το έκανες και με το παραπάνω. Ο στρατιώτης του Νότου έδωσε ό,τι είχε να δώσει και ήρθε η ώρα να αποσυρθεί από το πεδίο κατασκευασμένης μάχης που έστησαν στρατηγοί και ηγέτες.

Η αλήθεια είναι ότι περίμεναν κάποια ανταρσία από το στράτευμα των νοτίων Βαλκανίων, όπως είχαν βρει από αυτό των βορείων Βαλκανίων δύο δεκαετίες πριν. Αλλά εδώ δε μάτωσε μύτη για το ναρκοπέδιο που σου έστηναν σιγά-σιγά κυκλώνοντας εσένα και τα πολύτιμά σου. Αν και βλέπαμε όλοι ότι ενώ εμείς είχαμε μπροστά το μέτωπο, οι κοινοβουλευτικοί στρατηγοί αντί να κυκλώνουν τους εχθρούς κύκλωναν εμάς, δεν κάναμε βήμα εναντίον τους. Αντίθετα στο τελευταίο σύνθημά τους “ψηφίστε μας” πατώντας πάνω στις νάρκες θα τρέξουν οι Έλληνες για την τελευταία έξοδο.

Γίναμε βάρος περιττό διότι, όπως καταλαβαίνεις από τα όσα διαδραματίστηκαν τα τελευταία 4 χρόνια, αυτό που ήθελαν ήταν η χώρα που θεωρείς μέχρι σήμερα ότι σου ανήκει. Κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα σού ανήκει μόνο ότι σου επιτρέπουν να σού ανήκει. Έφθασες στο σημείο να διαπραγματεύεσαι την γη σου και την ζωή σου με αντίτιμο που θα ορίσει ο ναζιστής γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών. Χθες ήταν 50,000 ευρώ, σήμερα είναι 5,000 ευρώ και αύριο θα είναι 1 ευρώ. Η τιμή της ελευθερίας και της ζωής σου, απ' ό,τι βλέπεις, πέφτει κατακόρυφα. Στοιχίζεις περισσότερα πλέον απ' ό,τι μπορείς να δώσεις κι αυτό είναι αντίθετο με το σύστημα των Αρίων της Ευρώπης. Κοινώς μπορούσαν να ανεχτούν τον γύφτο όταν αυτός τους τάιζε, αλλά ήσουν, είσαι και θα είσαι πάντα για την Αρία φυλή των Ευρωπαίων, ο Γύφτος του Νοτιότερου άκρου των Βαλκανίων. Αυτός που κατά τύχη γεννήθηκε στον τόπο των θεών και των ηρώων.

Επί 200 χρόνια δεν είχαν τι να σε κάνουν. Σου όριζαν βασιλιάδες Βαυαρούς, πρωθυπουργούς που έσκυβαν σε κάθε προσταγή των Μεγάλων Δυνάμεων, δικτάτορες που το όνομά τους ήταν μεγαλύτερο από το ύψος τους και πρωθυπουργούς που υπέγραφαν την νέα υποδούλωσή σου στην ΕΟΚ με το πρόσχημα του εξευρωπαϊσμού. Μέχρι και σοσιαλιστή σού έφεραν γνωρίζοντας ότι θα τσιμπήσεις στο “πάρτα όλα” σπρώχνοντάς σε στο λάκκο με τα φίδια. Είχες την ευθύνη των επιλογών σου και τώρα περνάς από τον πάγκο για τις τρύπιες δεκάρες που σου έδωσαν με τις χούφτες και εσύ νόμιζες ότι έπαιρνες χρυσό. Σε έβαλαν στην ευρωπαϊκή σκέψη ότι όλα κοστίζουν και να τώρα που έφθασες εσύ να κοστολογείσαι  από τις εταιρείες τους ως ασθενής, ως άνεργος, ως αναξιοπαθούντας. Φαντάσου ότι ακόμα και για την ναζιστική φρίκη που έζησαν οι πρόγονοί σου, σε έβαλαν στο σκεπτικό να θέλεις να την εξαργυρώσεις, και το χειρότερο, με τον θάνατο και τον βασανισμό των προγόνων σου να ξεχρεώσεις τα δικά σου γούστα. Εις τον θάνατο του μαλάκα! Εκεί καταντήσαμε.

Τους έδωσες το δικαίωμα να σε αντιμετωπίζουν, όχι ως λαό που του ανήκει δικαιωματικά αυτός ο τόπος και η ιστορία, αλλά σαν τον τουρίστα που τυχαία έπεσε εδώ και τώρα δεν έχει να πληρώσει το ξενοδοχείο για να βγάλει την παγερή νύχτα. Βλέπεις κι εσύ την ιστορία σου δεν έκανες τον κόπο να την μάθεις, αλλά τώρα ευκαιριακά την παπαγαλίζεις άτσαλα για να υπερασπιστείς το δικαίωμα της ύπαρξής σου.

Μην ξεχνάς ότι το πολύτιμο επιστημονικό προσωπικό σου το έχουν ήδη πάρει με το πρώτο κύμα νεομετανάστευσης. Τώρα θα πάρουν και το δεύτερο βάζοντας λουκέτο σε ό,τι ακόμα δεν έχουν βάλει και θα μείνουμε πίσω κουτσοί, στραβοί και μίζεροι να ψάχνουμε τρύπα να κρυφτούμε. Αλλά επειδή και οι τρύπες έχουν αξία για τους Ευρωπαίους θα σου ετοιμάσουν τα ανάλογα γκέτο να στριμώξεις την οικογένεια, τα όνειρα και την ξεπεσμένη σου καταγωγή. Δεν είσαι άλλωστε και η γενιά της Προσφυγιάς, ούτε καν η γενιά της Κατοχής. Δεν αντιμετώπισες ποτέ εχθρό κατά μέτωπο για να ξέρεις πώς θα επιβιώσεις, αντίθετα τον εχθρό τον έβαζες στο σπίτι σου ως υποψήφιο σωτήρα του χωριού σου, της πόλης σου, της περιφέρειάς σου, της χώρα σου. Αυτής της χώρας που τώρα εσύ δεν χωράς.

Το πιο άνανδρο πάντως που έχει η ράτσα σου, νεοέλληνα, είναι το πείσμα σου να θέλεις να σώσεις τον διπλανό χωρίς αυτός να έχει ανάγκη την δικιά σου ύποπτη σωτηρία. Γουστάρεις να κάνεις κολιγιές ακόμη και με προδότες ή κουκουλοφόρους για μία θέση στο ψηφοδέλτιο. Για να μου αποδείξεις ότι εσύ είσαι “τρομοκράτης” και “αντιστασιακός”, ενώ εγώ ηττοπαθής. Ότι το δικό σου IQ είναι πιο υψηλό από το δικό μου, που έχω αποφασίσει να μην δίνω κώλο κι ας πεθάνω από ασιτία. Πολεμάς να μην μείνει ούτε μία στάλα ανυπότακτων σε τούτο το χώμα. Γκεμπελίζεις κλείνοντας όλες τις πιθανές διόδους μιας πραγματικής τελευταίας εξόδου.

4 χρόνια Κατοχής και αυτό που μένει τελικά από τους ήσυχους αυτόχειρες, από τους ήσυχους θανάτους, από τα ήσυχα λουκέτα, από τους ήσυχους λυγμούς, από τις ήσυχες καταθλίψεις, από την ήσυχη εθνική παράδοση άνευ όρων είναι ο ανυπόφορος θόρυβος που κάνει η κάλπικη φωνή σου πέφτοντας στους τενεκέδες του ξεπουλήματος.

πηγή: simpleman

buy eat beauty

"βλάκα μέτοχε"

στη "Νέα Ελλάδα" του antonis_ τα εναπομείναντα δικαιώματα μεταρρυθμίζονται σε υποχρεώσεις μετόχων..

προφανώς

με εντολή σαμαρά

με το ζήλο που ο άδωνις πουλούσε βιβλία

με τις ίδιες συνέπειες που βλέπουμε μόνο σε εμπόλεμες περιοχές

αυτό που ζούμε πάντως δεν είναι το δόγμα του σοκ..

είναι το δόγμα της απενεχοποιημένης μαλακίας...

κυβερνώντων και κυβερνωμένων

στο τελικό στάδιο κυνισμού

Georgiadis said that emergency cases are still being treated at public hospitals irrespective of insurance status. “But,” he said, “illnesses like cancer are not considered urgent, unless you are in the final stages.”

από τη συνέντευξη του "επιτυχημένου υπουργού" στην Washington Post