σύγχρονο ευρωπαϊκό κόμμααααααχαχαχαχαααχαα

{σχόλιο-παρέμβαση αλέφα}: 

Που πάτε ρε με φορτσάκη?!!!!....

Κεσκεσέ φορτσάκης ρεεεε?...

"Σύγχρονο ευρωπαϊκό κόμμα" σου λέει μετά ο άλλος και ταρκίδια μου κουνιούνται.

Που να τους βγάλεις παραέξω ρε τους φορτσάκηδες, τους φαήλους και τους ντινόπουλους?..
 Θα γελάσει και ο τελευταίος κρυόκωλος φιλαδός ρε, μ'αυτούς τους περίεργους που κατεβάζεις..

 Μου πήρες και με μεταγραφή και τον άλλο τον μυστήριο, τον μούσι...Που τους βρήκες αυτούς ρε?!..Με δυο αριστερά παπούτσια μου κυκλοφοράνε και τους μάζεψες, λες και κάνεις θίασο για παιδικά πάρτι.
Μια σου βγαίνει αυτήνα που ασχολείται με τα μαλλιά της, μια η άλληνα από το μέγκα, που φυλάει τα μυστικά στα μαξιλάρια της....τι'ναυτά ρε?!!
Που πααα ρε μ'αυτά τα λιμά?
 Άκου "φορτσάκης"!!

μια άχρηστη συνήθεια

που μπορεί να αποδειχθεί και επικίνδυνη

Ντιμπέι Ρεεεεε!

με ένα τραύλισμα, με μια κραυγή

                         

Σώπα μη μιλάς ...

Απαγγέλει η Μαριέτα Ριάλδη

του  Αζίζ Νεσίν

Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή

κόψ' τη φωνή σου

σώπασε επιτέλους

κι αν ο λόγος είναι αργυρός

η σιωπή είναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί

έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα μου λέγανε:

"σώπα".

Στο σχολείο μου κρύψαν την αλήθεια τη μισή,

μου λέγανε: "εσένα τι σε νοιάζει; Σώπα!"

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:

"κοίτα μην πεις τίποτα, σσσσ... σώπα!"

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.

Κι αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου

η σιωπή του μικρού.

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,

"Τι σε νοιάζει εσένα;", μου λέγανε,

"θα βρεις το μπελά σου, σώπα".

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι

"Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,

κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, σώπα"

Παντρεύτηκα, έκανα παιδιά ,

η γυναίκα μου ήταν τίμια κι εργατική και

ήξερε να σωπαίνει.

Είχε μάνα συνετή, που της έλεγε "σώπα".

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε:

"Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα"

Μπορεί να μην είχαμε με δαύτους γνωριμίες ζηλευτές,

με τους γείτονες, μας ένωνε, όμως, το Σώπα.

Σώπα ο ένας, σώπα ο άλλος, σώπα οι επάνω, σώπα η κάτω,

σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.

Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.

Κατάπιαμε τη γλώσσά μας.

Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.

Φτιάξαμε το σύλλογο του "Σώπα".

και μαζευτήκαμε πολλοί,

μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη, αλλά μουγκή!

ο άνθρωπος/post-it

Ο ληγμένος και ο εξελιγμένος

22 Ιαν, ’15

Υπάρχει η κοινή πεποίθηση πως μέσα στις άλλες ευκαιρίες που μας δίνουν οι εκλογές της Κυριακής είναι και η δυνατότητα να μετρήσουμε, επίσημα αυτή τη φορά, τους αντικειμενικά ΗΛΙΘΙΟΥΣ ψηφοφόρους, απλά μετρώντας όσους ψηφίσουν το ΚΙΔΗΣΟ του Γιωργάκη.

Διαφωνώ.

Οι πραγματικά ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ για τον τόπο ψηφοφόροι θα είναι αυτοί που θα ψηφίσουν αυτό το πολιτικό έκτρωμα που λέγεται Ποτάμι. Την στιγμή που ξέρουν ποιών είναι κατασκεύασμα, τι ρόλο έχει αναλάβει και ποιο σκοπό εξυπηρετεί.

Έχουν προειδοποιηθεί, δεν μπορούν να δηλώσουν άγνοια, δεν μπορούν να πουν πώς δεν ήξεραν. Ψηφίζοντας Ποτάμι, βάζουν στην βουλή τον Δούρειο Ίππο των νταβατζήδων και των πολιτικών (και επικοινωνιακών) τους υπηρετών. Μπολιάζουν την χώρα με έναν ακόμη κακοήθη όγκο έτοιμο να σκορπίσει τα καρκινικά του κύτταρα στην, ήδη ετοιμοθάνατη, ελληνική κοινωνία.

Είτε λόγω ηλιθιότητας, είτε λόγω άγνοιας, είτε λόγω μιας σαχλής «απολιτίκ» στάσης, είτε λόγω ενός ιδιότυπου …Στολχομικού Συνδρόμου που σε κάνει να αγαπάς τους απαγωγείς σου, τους εκβιαστές σου, τους νταβατζήδες σου.

Όποιος κι αν είναι ο λόγος, η στήριξη σε αυτό το κατασκεύασμα αποτελεί Έγκλημα.
Έγκλημα ενάντια στην λογική, έγκλημα ενάντια στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Ο Γιωργάκης είναι τελειωμένος, έκανε την δουλειά που του ανατέθηκε, και τώρα προσπαθεί να γλυτώσει το τομάρι του αποδεικνύοντας στα αφεντικά πως μπορεί να τους είναι ακόμα χρήσιμος…

Ο νέος -πιο εξελιγμένος- Γιωργάκης είναι εδώ, χωρίς σχέδιο, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς όραμα, «δήθεν», «μεταμοντέρνος», «κουλ» και «Απολιτίκ», κάτι μεταξύ «ασφαλιστικής δικλείδας μεγαλοεγκληματιών» και «προγράμματος προστασίας μαρτύρων».

Και ζητάει την ευκαιρία να αποδείξει την «χρησιμότητά» του στους εργοδότες του…

Μην του την δώσετε.

(την φωτό μαζί με την ατάκα την βρήκα στο Διαδίκτυο με υπογραφη D.T. )

Β.

(Αγαπητέ φίλε, το βράδυ των ευρωεκλογών, έγραψα πως «οφείλουμε όλοι μας ευγνωμοσύνη στον Σταύρο Θεοδωράκη γιατί, μαθαίνοντας το ποσοστό το οποίο πήρε το Ποτάμι, μάθαμε επιτέλους και επίσημα πόσοι είναι οι χίπστερ και οι χαζογκόμενες στην Ελλάδα». Στις «χαζογκόμενες» περιλαμβάνονται και πολλοί άνδρες με ψυχολογία χαζογκόμενας. Όποιος ξεγελιέται από τον Σταύρο Θεοδωράκη, είναι χάπατο με τη βούλα. Θεοδωράκης, Ψαριανός και Τατσόπουλος. Δηλαδή, τι άλλο πρέπει να έχει ένα «κόμμα», για να κάνεις εμετό μαζί του; Πάντως, εγώ δεν ξέρω κάποιον που θα ψηφίσει Ποτάμι. Και είμαι περήφανος για αυτό. Επίσης, έχω μια εντύπωση πως το Ποτάμι θα πάρει τον πούλο στις εκλογές. Να είστε καλά.)

πηγή: pitsirikos

οι φράχτες θα πέσουν, οι δρόμοι θ'ανοίξουν

Σηκώνουνε φράχτες, ανοίγουμε δρόμους

Θοδωρής Ζδούκος, υποψήφιος βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β’ Θεσσαλονίκης

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

Η εικόνα αυτή συμπύκνωσε όλη την κατάντια της νεοφιλελεύθερης και συνάμα ακροδεξιάς δικομματικής κυβέρνησης: ο Σαμαράς, στημένος μπροστά στο φράχτη του Έβρου, δηλώνει γεμάτος περηφάνια πώς ο φράχτης αυτός βοήθησε τη χώρα να γλιτώσει από ορδές λαθρομεταναστών, τους οποίους «κάποιοι» θέλουν να βάλουν μέσα και να τους παρέχουν νοσοκομειακή περίθαλψη.

Δεν θα σταθώ στην καταγέλαστη υποκρισία ενός πρωθυπουργού που πανηγυρίζει για την επιτυχία μιας μεταναστευτικής πολιτικής που κατέστησε –συνειδητά- την Ελλάδα ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων για όλη την Ευρώπη. Εκείνο που εξοργίζει είναι το προκλητικό θράσος του να συνδέει την παρουσία των μεταναστών με τη διάλυση της δημόσιας υγείας.

Να το πούμε ρητά και κατηγορηματικά: όχι, δεν  φταίνε οι μετανάστες, με ή χωρίς χαρτιά, για το γεγονός ότι το 30% των –γηγενών- κατοίκων  είναι ανασφάλιστοι και στερούνται κάθε δυνατότητα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, ότι όσα νοσοκομεία δεν έκλεισαν αδυνατούν να προχωρήσουν στις βασικές θεραπείες λόγω ελλείψεων στοιχειωδών υλικών ή ότι το φάρμακο αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα και είδος πολυτελείας. Φταίει η περικοπή των κονδυλίων από την υγεία κατά 50% την τελευταία 4ετία για να πληρωθούν τα χρέη και οι τράπεζες, φταίει η τεράστια ανεργία που προκάλεσε η καπιταλιστική κρίση και η μνημονιακή λιτότητα, φταίει η φτώχεια και η καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου ενός ολόκληρου λαού, για τη διάσωση της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Η πραγματικότητα επομένως είναι ακριβώς η αντίθετη από αυτή που παρουσιάζει η ρατσιστική προπαγάνδα της κυβέρνησης. Ο βαθμιαίος αποκλεισμός των μεταναστών, των ανέργων, των ανασφάλιστων εδώ και πολλά χρόνια, είναι αυτός που μετέτρεψε την υγεία από καθολικό κοινωνικό δικαίωμα όλων, σε ένα προνόμιο όλο και λιγότερων και τελικά σε εμπόρευμα.

Απέναντι σε αυτή την κανονικότητα του θανάτου, θα αντιτάξουμε την κανονικότητα των αγώνων μας: αγώνες που σήμερα περνάνε μέσα από τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και τη συγκρότηση μίας κυβέρνησης της αριστεράς, μίας κυβέρνησης δηλαδή δεσμευμένης να υποταχθεί στην κοινωνία και τις ανάγκες της. Και αύριο όμως, αυτοί οι αγώνες θα πρέπει να συνεχιστούν μέσα από την καθημερινή, σκληρή και ανιδιοτελή δουλειά όλων των εργαζομένων στη δημόσια υγεία, όπως και όλων των ανθρώπων από το μετερίζι του καθένα, για να ξαναστήσουμε στα πόδια του το διαλυμένο σήμερα σύστημα υγείας.

πηγή: εποχή

μικροαστοί, πάρτε χαρτί

Βούλτεψη: Αγοράστε χαρτιά υγείας, έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ!

23 Ιανουαρίου 2015

Ένα ακόμα ρεσιτάλ, ίσως το τελευταίο της για τη φετινή προεκλογική περίοδο, έδωσε η Σοφία Βούλτεψη στην πρωινή εκπομπή του Mega, προτρέποντας μάλιστα τους παρουσιαστές της εκπομπής να αγοράσουν… χαρτί υγείας, γιατί με τον ΣΥΡΙΖΑ δε θα έχουμε!

«Ο κόσμος νομίζει ότι χρεοκοπία είναι αυτό που ζει τώρα. Χρεοκοπία σημαίνει πραγματική χρεοκοπία, στη διάρκεια της οποίας σταματούν αμέσως οι εισαγωγές καυσίμων, πρώτων υλών και φαρμάκων», ανέφερε στο γνωστό τρομολαγνικό της μοτίβο η υποψήφια βουλευτής της ΝΔ, προκαλώντας την αντίδραση του Γιώργου Οικονομέα, που σχολίασε: «Κοντεύετε να μας πείτε ότι δε θα έχουμε και χαρτιά υγείας».

«Όχι, χαρτί υγείας δεν έχει η Αργεντινή και η Βενεζουέλα. Πάντως σου συνιστώ να αγοράσεις», ήταν η απάντηση της Σοφίας Βούλτεψη, που άφησε εμβρόντητους τους δύο παρουσιαστές.

πηγή: το κουτί της Πανδώρας

 

ΕΠΙΚΟ ΑΥΤΟΤΡΟΛΑΡΙΣΜΑ

η  α π ε λ π ι σ ί α  των δεξιών βγάζει μάτι..:)))

                                

άδωνι, σου'χω ιδέα (τι να κάνω, να τον βοηθήσουμε τον φουκαρά, αφού εκλιπαρεί για βοήθεια): και άλλοι κάναν διαφημιστικά, όχι μόνο ο καμμένος....

οπότε, παίρνεις το μπαζούκας του ευαγγελάτου κι ένα αεροπλάνο όχι πολεμικό, βρες κάνα μπόιγκ, ξέρεις με κόσμο και καλά (πασόκ)....βζζζζζμπουουουμμμμμ....το καταρρίπτεις (εκεί ξέρεις, χώνεις πράμα για τζιχαντιστές, ισλαμολάγνους συριζαίους κι έτσι)....κι αυτό πάει και πέφτει, που? πάνω σε ένα πάρκο που παίζουν παιδιά (ξέρεις σαμαράκας με νικόλα)...βάλε εκεί μερικά μπαρμπαδέλια μαζεμένα να είναι και καλά η παρέα που παίζει μπάλα...και αν θες βρες και βάλε και κάναν καραγκιόζη δίπλα τους, να το κάνεις τελείως ίδιο...τι λες? καλή ιδέα ε?

χωρίς το οτοκιού του...

αποφεύγει τα ντιμπέη (που λέει και ο Αλέφαντος) σαν τον διάολο το λιβάνι, πριν λίγες ημέρες είχε ακυρώσει την συνέντευξή του στον eniko και σήμερα είχαμε και νέα ακύρωση στο μέγκα....

το'χει πάρει απόφαση πως είναι τελειωμένος ή μήπως δεν το κουνάει ρούπι χωρίς autocue?

κάτι θα είχε καταλάβει και η Αννούλα η Βίσση μ'εκείνο το

Άνοιξη, χειμώνα, καλοκαίρι
φθινόπωρο
Με το βλέμμα πάντα καρφωμένο
στο κενό
Δε με νοιάζει τίποτα
για όλα αδιαφορώ, αδιαφορώ

Χωρίς το οτοκιού μου
Δεν πάω πουθενά
Χωρίς το οτοκιού μου
Τίποτα

Η ομπρέλα είναι αστικό αξεσουάρ. Εμείς οι αριστεροί φοράμε κουκούλες.

αυτή που φυλάει μυστικά κάτω απ'το μαξιλάρι της, μας προειδοποιεί ξεδιάντροπα

τι να κρατούσε άραγε, όταν έβρεχε μυαλό?

"έρχονται επιπλήξεις"

τι είπε σήμερα [κατά λέξη] ο γίγαντας της πολιτικής σκέπσης:

{με αυστηρές επιπλήξεις ή ακόμα και στέρηση ακριβής σαμπάνιας}

είναι νομίζω προφανές ότι ο Σταύρος έχει μπερδέψει την απόδοση δικαιοσύνης με την απόδοση τηλεθέασης

και την απονομή της, με αυτή των όσκαρ.. 

Υ.Γ. κι αυτό το "αποτραβηχτούν"!!!....ο κλέφτης σταύρο κλέβει τα ταμεία, δεν γαμάει. 

Vincerò

Vincerò!

20 Ιαν. 2015

Χρήστος Λάσκος

Αν είχα να διαλέξω το σήμα-κατεθέν της προεκλογικής καμπάνιας του ΣΥΡΙΖΑ, θα διάλεγα χωρίς δεύτερη σκέψη το «Vincerò!». Λέω για τη θαυμάσια ταινία μικρού μήκους της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, που μέσα σε εξίμισι λεπτά λέει περισσότερα και πιο κρίσιμα απ'ό,τι όλες μαζί οι ακριβοπληρωμένες καμπάνιες των κομμάτων.

Ως γνωστόν, στις μεγάλες στροφές, όπως αυτή που θα ολοκληρωθεί στις 25 Γενάρη, γυρνάμε σχεδόν από ένστικτο στο σημείο εκκίνησης, για να δούμε ποια μπορεί να είναι η συνέχεια. Μιλώντας λοιπόν γι' αυτά που κάνουν την Αριστερά να είναι αυτό που είναι, το «Vincerò!» με γύρισε προς τα κεί. Πρώτα στο μακρινό '90 – τότε που το να υποστηρίζεις ότι «το μέλλον ανήκει στον κόσμο της δουλειάς», φάνταζε παλαιοκομμουνιστική εμμονή όλων ημών που «δεν καταλαβαίναμε». Ύστερα στα χρόνια της πρώτης νικηφόρας ταξικής σύγκρουσης με τους νεοφιλελεύθερους, στις τεράστιες απεργίες για το ασφαλιστικό – εκεί δηλαδή που άρχισε να ξηλώνεται το πουλόβερ του «εκσυγχρονισμού».

Κι έπειτα στον «ΣΥΡΙΖΑ του 4%» – αυτόν που έκανε σημαία του τη «γενιά των 700 ευρώ», εξηγώντας ότι η παρακμή του «μεσαίου χώρου» δεν ήταν απότοκο γενικώς της διαφθοράς και του ξεπεσμού των εισηγητών του, αλλά σύμπτωμα μιας κρίσης εκπροσώπησης που άφηνε εκτός τον κόσμο της δουλειάς, ιδίως τους νέους, ενισχύοντας το αίσθημα της αποστροφής προς τα κόμματα. Από αυτή τη σκοπιά υπερασπιστήκαμε τον Δεκέμβρη και τις πλατείες, που ως γνωστόν πήγαν πέρα ή και ενάντια στα κόμματα – έδειξαν όμως όμως ένα δρόμο για το κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, βοηθώντας να ισχυριζόμαστε στο εξής πειστικά ότι δεν είναι όλοι ίδιοι.

Γύρισα και στα πιο πρόσφατα χάρη στην ταινία – γιατί οι πρωταγωνιστές του «Vincerò!», αφεντικό και εργαζόμενοι (γυναίκες, μετανάστες, ομοφυλόφιλοι) φάνηκε να έρχονται συχνά σε δεύτερη μοίρα στον λόγο και στην πράξη μας – παραδόξως, τη στιγμή που ανεργία και περικοπές γίνονταν το υπερόπλο των αφεντικών εναντίον μας. Χρειάστηκε, έτσι, να ξαναθυμηθούμε και να ξαναθυμίσουμε πως, παρά τα εικαζόμενα, «μεγάλη πολιτική» για την Αριστερά δεν ήταν η εθνική πολιτική – η εμμονή στο (ελληνικό) χρέος και στους (ξένους) δανειστές. Μεγάλη, και όχι μικρομέγαλη πολιτική είναι να εμπλέκεις τους «μεγάλους όγκους», τους ηττημένους της μνημονιακής διαχείρισης, που δεν τα «έφαγαν» μαζί με κανέναν· πραγματικά μεγάλη πολιτική ήταν να δείχνεις γιατί η Θέουτα της Ισπανίας, με 72,7% ανεργία στους νέους, είναι πολύ πιο κοντά στη Δυτική Μακεδονία του 70,6%, απ' ό,τι η Εκάλη ή η Δροσιά.

Το «Vincerò!» δεν μιλά γι' αυτά από τη σκοπιά του επικοινωνιολόγου, του εργατολόγου ή κάποιου άλλου ειδικού, ούτε τα στριμώχνει σ' ένα γενικόλογο αντιμνημονιακό μανιφέστο. Αντίθετα, στα λεπτά που διαρκούν οι συνεντεύξεις και η εξαλλοσύνη του υποψήφιου εργοδότη, μιλούν χωρίς ενδιάμεσους οι πραγματικοί πρωταγωνιστές της σύγκρουσης, στο πρωταρχικό της πεδίο, στην επιχείρηση: οι εργαζόμενοι για τις ανάγκες τους, το απενοχοποιημένο αφεντικό για το κέρδος και την πειθαρχία. Είναι ακριβώς στο χώρο αυτό, που παύοντας να προσπαθούν μόνοι και πειθήνιοι, οι νέοι άνεργοι καταφέρνουν να αντιστρέψουν τους ρόλους, επιστρέφοντας το φόβο εκεί που πρέπει να ανήκει: στην πλευρά του αφεντικού.

***

Πάνε πολλά χρόνια απ' όταν ο μεγάλος μαρξιστής ιστορικός, ο Έρικ Χόμπσμπάουμ, έγραφε ότι «οι καπιταλιστές έχουν πάψει να φοβούνται». Στη χώρα του, ό,τι πιο κοντινό για τον Μαρξ στο ιδεώδες του «καθαρού» καπιταλισμού, τα τελευταία 7 χρόνια της κρίσης οι μισθοί πέφτουν με ρυθμούς που η Βρετανία δεν είδε ποτέ από το 1862, απ' όταν δηλαδή ξεκίνησαν οι σχετικές καταγραφές· ο Κάμερον, πάλι, ρωτά τους βρετανούς αν αντέχουν να φορτώσουν στα παιδιά τους μια κληρονομιά ογκώδους χρέους. Είναι στα συμφραζόμενα αυτά που, μια πρωτοβουλία παλιών αριστερών –αυτών που το '80 συγκρούστηκαν με τη Θάτσερ και έχασαν, επέμειναν όμως ότι «το μέλλον ανήκει στον κόσμο της δουλειάς»–, έφτιαξαν το Left Unity, εμπνεόμενοι από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η νίκη μας, εκτός από δική μας ή του Podemos, θα είναι νίκη και γι' αυτούς: το ισχυρό τους επιχείρημα απέναντι στον ηγεμονικό λαϊκισμό των πλουσίων.

Αλλά το θέμα μου είναι το «Vincerò!». Όχι μόνο για όσα θυμίζει, αλλά κυρίως γι' αυτά που υπαινίσσεται για τo παρόν και το άμεσο μέλλον, ήδη από τον τίτλο: «θα νικήσω». Τα παιδιά μίλησαν απλά και πειστικά για τη μεγαλύτερη αγωνία των νέων ανθρώπων, έπειτα από δεκαετίες ήττας. Πάνω στην ήττα αυτή πάτησε το Μνημόνιο, στα χρόνια του οποίου χάθηκαν πάνω από 850.000 θέσεις εργασίας, που δημιουργήθηκαν σε 17 χρόνια, με ετήσιους ρυθμούς ανάπτυξης 4% για μεγάλο διάστημα. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο «success story» του Μνημονίου – κι αυτή είναι η μεγαλύτερη πρόκληση σήμερα για την Αριστερά.

Με τους άνεργους να είναι πια όσοι και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι νίκη υπό τον όρο ότι αυτοί θα νικήσουν: ότι θα δουν τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ, το επίδομα ανεργίας να αυξάνεται, τις θέσεις εργασίας και τη δωρεάν μετακίνηση, που προβλέπει το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, να υλοποιούνται. Όχι γενικώς για την «επανεκκίνηση της οικονομίας». Αλλά για να γυρίσει ο φόβος εκεί που ανήκει. Για τη ΒΙΟΜΕ και τη Χαλυβουργία, για τους εργαζόμενους της COCA-COLA και τις καθαρίστριες. Για τη Θέουτα, τη Θεσσαλονίκη και για τα παιδιά που έφυγαν. Για να νικήσουμε.

* Ο Χρήστος Λάσκος είναι υποψήφιος βουλευτής με το ΣΥΡΙΖΑ στην Α' Θεσσαλονίκης

πηγή: tvxs 

 

              

πάρτο απόφαση μωρή υστέρω..

κι ενώ όλοι στο μαξίμου είναι ζωσμένοι με καταστροφείς εγγράφων και σβήνουν μανιωδώς στοιχεία,

κάποια δαπίτισσα στην εκάλη, αρνείται να το χωνέψει

έρχεται ο σύντροφος μπαμπούλας

έρχεται ο σύριζα

ΣΥΡΙΖΑΙΟΣ?..

η αχάριστη εικόνα

δεν μπήκαμε, μας έβαλαν

....διεμήνυσε ο Σταύρος

κι ένα ψυχρό αεράκι φύσηξε, σβήνοντας τα αναμμένα ρεσώ στον κήπο της βορινής πτέρυγας του μπομπολέϊκου..

πολιτικός, σημαίνει φως

στο δέλτα του Ποταμιού...

απ' ό,τι καταλαβαίνετε, με πάουερ γιόγκα και φωτόσπαθα θα βγούμε απ'την κρίση

πόλεμος των κόσμων

πολύ την αγαπάει την πατρίδα αυτός ο Μαυρουδής..
πάλι τσεκουράτα τα είπε!

η δικιά μας η γενιά, τη χώρα, δεν θα την παραδώσει στην Αριστερά,
δεν πρόκειται να τους αφήσουμε,
ό,τι κι αν είναι εκείνο το οποίο χρειάζεται να κάνουμε

να ετοιμαζόμαστε δηλαδή να ψηφίσουν και οι ζαρντινιέρες?

                           

τα βουλευτηλίκια copies κτώνται

ο κεντρoκαραδεξιός σταύρος άφησε το σακίδιο κι έπιασε την επικόλληση

άντε γεια μας

...μπαμπά, μπαμπάκα? ορίστε παιδί μου? κάποιος χτυπάει την πόρτα.

ποιος μαλάκας να'ναι?..

Τοκ – τοκ… ποιος είναι;

16 January 2015

Σου λέει, ο Σαμαράς είμαι κι έχω μαζί και συνεργείο και ένα μεγάλο βλάκα από τη Μαδρίτη να περάσω; Κι εσύ του ανοίγεις την πόρτα στο ισόγειο με όλη την οικογένεια παρούσα. Κυριακή είναι; Μάλλον, γιατί είναι και το παιδί – εγγόνι στο σπίτι. Ο Σαμαράς, επειδή σε έχει για βλάχο, σου ήρθε με γρι κουστούμι, μετά γιλέκου, από αυτά που φορούσαν κάτι αιγοτρόφοι όταν έπερναν το ΚΤΕΛ από το Πουρνάρι για να κατέβουν στην Αθήνα. Τον βλάκα από τη Μαδρίτη δεν τον έβαλες μέσα, κάτι κακό σου φέρνει στο μυαλό και του έκλεισες την πόρτα στα μούτρα.

Μία συμπαθητική κοπελιά, από το συνεργείο, σου λέει να κάτσετε στο τραπέζι μαζί με τον αιγοτρόφο και βγάζει από μία τσάντα κάτι πλαστικά ποτήρια και κάτι ψεύτικα κουλουράκια, τσιμέντο φάση, μην φάτε κανένα, λέει η κοπελιά, θα σπάσετε κανένα δόντι και ο ΕΟΠΥ δεν δικαιολογεί οδοντίατρο. Ο αιγοτρόφος κοιτάει μόνιμα κάτω αριστερά, σαν να περιμένει να εμφανιστεί από κάπου ο λαϊκός παράγοντας – ή έστω η κόρη του Μητσοτάκη – και να τον πάρει στο κυνήγι και εκεί που είσαι έτοιμος να τον πάρεις στα γαμοσταυρίδια, ο αιγοτρόφος παίρνει μπρος κι αρχίσει να μιλάει μόνος του. Μιλάς κι εσύ, η γυναίκα σου, ο παππούς, ο γιός – εγγονός, αλλά δεν ακούγεται τίποτα, μάλλον κάτι ακούγεται αλλά δεν είναι οι δικές σας οι φωνές. Είναι άλλων.

Ο αιγοτρόφος λέει κάτι ασυνάρτητα, κοιτάζοντας πάντα κάτω και αριστερά ενώ εκεί δεν βρίσκεται κανένας, φοβάται, κουνάει τα χέρια και όσο κάθεται το καθίκι στο τραπέζι της κουζίνας σου τόσο γκριζάρει μέσα στο κοστούμι του και το γελοίο το γιλέκο του, γκριζάρουν τα μαλλιά του, τα μάτια του, αρχίζει να μην φαίνεται. Η φάση τελειώνει, η συμπαθητική κοπέλα μαζεύει από το τραπέζι τα ψεύτικα ποτήρια και τα τσιμεντένια κουλουράκια και σας αποχαιρέτα. Ο αιγοτρόφος, γκρίζος σχεδόν αόρατος, σηκώθηκε με αργές κινήσεις και πάντα κοιτώντας κάτω και αριστερά σας αποχαιρέτησε λέγοντας πως αν έρθουν οι αριστεροί στην εξουσία θα πάρουν πίσω ακόμα και την αγιοποίηση του Παϊσιου. Παστίτσιο έχουμε σήμερα, που το ήξερε ο αλήτης;

Ο alterthess ιανός 

                         

έρχονται οι μπολσεβίκοι #3

επίδειξη τάπερ

φώτο: ο υπουργός της ανάπτυξης προλογίζει την επίδειξη τάπερ

πάντως το άθροισμα των αθροισμάτων των ενσήμων και των μονάδων IQ της ομήγυρις,

πρέπει να'ναι ένα θεαματικά μεγάλο νούμερο

ένας δάγκας που γέρνει από "μαγκιά"..

πρόβλημα ρευστότητας

στις ελληνικές τράπεζες

δυο, τρεις αιώνες διαφορά

από τη μια ο Θεοδόσης Πελεγρίνης τέως Πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

από την άλλη ο Θεόδωρος Φορτσάκης Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών

ο Πελεγρίνης είναι στο Επικρατείας του σύριζα

σε μη εκλόγιμη θέση βέβαια, αλλά δεν έχει σημασία, αλλού είναι το θέμα μας

από την άλλη ο Φορτσάκης, ο κύριος Φορτσάκης, είναι στο Επικρατείας της νουδού και μάλιστα στην πρώτη θέση!

δεν τους ξέρω τους κυρίους, αλλά σαν τύποι, σαν άνθρωποι, «αποφλοιωμένοι» από τη δημόσια θέση τους και το κοινωνικό τους πρόσωπο, πρέπει να μην έχουν καμία σχέση ο ένας με τον άλλον. Η χαώδης διαφορά τους, που σημειωτέον είναι και εξόχως σημειολογική για τις περιστάσεις, πρέπει να είναι ένας ολάκερος Διαφωτισμός και βάλε..

όταν η πολιτική συναντά την σάτιρα

είναι νομίζω πασιφανές,

ότι η πολιτική τον έκλεψε από τη σάτιρα

δικός σας!

           

ζουν ανάμεσά μας άνθρωποι που βρίσκουν σοβαρό τον σαμαρά!

η νέα αφίσα του σύριζα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΡΙΖΑ

Μετά τον Γιώργο Φράγκα θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά και τον Θεόδωρο Πάγκαλο για την αμέριστη συμπαράστασή του στην κοινή προσπάθεια για την αλλαγή σελίδας στην ταλαιπωρημένη χώρα μας.