Χρυσές μπίζνες στην αποικία..

11.000.000 ευρώ. Tο τίμημα που κατέβαλε η Hellas Gold, για να αποκτήσει το δικαίωμα εκμετάλλευσης 317.000 στρεμάτων στη Βόρεια Χαλκιδική με σύμβαση που υπέγραψε με το Ελληνικό Δημόσιο, κατόπιν μεσολάβησης του Πάχτα, τότε υφυπουργού Οικονομίας και σημερινού Δημάρχου Αριστοτέλη. Η σύμβαση έγινε χωρίς διαγωνισμό, με απευθείας ανάθεση σε μια εταιρεία που είχε δημιουργηθεί δυο μέρες πριν (με μετοχικό κεφάλαιο 60.000 ευρώ!) και με απαλλαγή της από οποιαδήποτε ευθύνη αποκατάστασης περιβαλλοντικών ζημιών που είχαν γίνει από την καναδική TVX Gold (έφυγε νύχτα από τα μεταλλεία Κασσάνδρας αφήνοντας απλήρωτους 472 εργαζόμενους – συνολικό χρέος της προς τους εργαζόμενους: 17 εκατ. ευρώ).

95.700.000 ευρώ. Το κέρδος των Μπόμπολα – Κούτρα – Τίμις (κυρίων μετόχων της “Ελληνικός Χρυσός”) από την τμηματική πώληση της εταιρείας στη μητρική πολυεθνική European Goldfields.

408.000.000 ευρώ. Η αγοραία αξία των μεταλλείων, όπως υπολογίστηκε από διεθνή οίκο έξι μήνες μετά την πώλησή τους από το Ελληνικό Δημόσιο, δηλαδή 37 φορές παραπάνω. Αυτό δεν εμποδίζει την τότε ελληνική κυβέρνηση να επιδοτήσει την “Ελληνικός Χρυσός” με 15.000.000 ευρώ.

2.300.000.000 ευρώ. Η σημερινή αξία των μεταλλείων στο χρηματιστήριο του Τορόντο μετά την απόκτηση του 95% των μετοχών από την European Goldfields, πολυεθνική εταιρεία με έδρα τον Καναδά πίσω από την οποία βρίσκονται funds και τράπεζες όπως η JP Morgan και η Goldman Sachs.

15.436.000.000 (!) ευρώ. Η αξία των μεταλλευμάτων που βρίσκονται στα μεταλλεία της Χαλκιδικής.

0 ευρώ. Το κέρδος του Ελληνικού Δημόσιου. Σύμφωνα με τον Μεταλλευτικό Κώδικα, ο ορυκτός πλούτος ανήκει αποκλειστικά στις εταιρείες που τον εκμεταλλεύονται και δεν προβλέπεται η απόδοση δικαιωμάτων στο Δημόσιο από την εκμετάλλευσή του. Γι’ αυτό άλλωστε η Τρόικα αρνήθηκε να αποδεχθεί τα μεταλλεία της Χαλκιδικής στις εγγυήσεις που έδωσε η ελληνική κυβέρνηση για τη δανειακή σύμβαση.

«Όσοι αντιδρούν είναι υποκινούμενοι και οπισθοδρομικοί»

Το μεταλλείο που θέλει να κατασκευάσει η European Goldfields δεν θα είναι ένα υπόγειο ορυχείο με στοές όπως πιθανώς φαντάζονται πολλοί αλλά μια επιφανειακή εκμετάλλευση που θα αποσπά τον χρυσό κατόπιν επεξεργασίας του εδάφους με κυάνιο, μετατρέποντας τη γη σε απόρριμμα και αφήνοντας τοξικά κατάλοιπα, κυρίως κυάνιο, αρσενικό και θειικό οξύ.

0.8 γραμμάρια ανά τόνο είναι η περιεκτικότητα σε χρυσό του εδάφους στην περιοχή.

18 τόνοι εξορύγματος χρειάζονται για να γίνει ένα χρυσό δαχτυλίδι.

2 χιλιόμετρα θα είναι η διάμετρος του ανοιχτού ορύγματος που θα συνοδεύεται από λίμνες αποβλήτων όπου θα «αποθηκεύονται» τα τοξικά υγρά.

3.000 στρέμματα δάσους θα καταστραφούν για να υλοποιηθεί το έργο.

200 εκατ. τόνοι προβλέπεται να εξορυχθούν μέσα στα επόμενα χρόνια σύμφωνα με το σχέδιο της εταιρείας. Τα 2.500 χρόνια που λειτουργούν μεταλλεία στην περιοχή εξορύχθηκαν 30 εκατ. τόνοι, από τους οποίους οι 20 εκατ. τόνοι μετά το 1927 από τον Μποδοσάκη.

15.000.000 μ³: η ποσότητα νερού που αντλείται σήμερα ετησίως στην περιοχή των μεταλλείων, ξεπερνώντας την ετήσια κατανάλωση νερού ολόκληρου του νομού Χαλκιδικής.

691.000 λίτρα: η μέση κατανάλωση νερού ανά κιλό παραγόμενου χρυσού. Πέρα όμως από την κατασπατάληση του νερού, οι συνέπειες ενός ατυχήματος είναι ανυπολόγιστες. Το 2000, στη Baia Mare της Ρουμανίας διέρρευσαν από εξορυκτική μονάδα χρυσού 100.000 κυβικά μέτρα νερού με πολύ υψηλές συγκεντρώσεις κυανίου και άλλων βαρέων μετάλλων στον ποταμό Tisla και από εκεί στον Δούναβη, πλήττοντας εκτός από τη Ρουμανία, την Ουγγαρία και τη Σερβία, δηλητηριάζοντας το πόσιμο νερό, σκοτώνοντας δεκάδες χιλιάδες ψάρια και νεκρώνοντας τα οικοσυστήματα. Το  περιβαλλοντικό ατύχημα στη Baia Mare θεωρείται το πιο καταστροφικό στην ιστορία της Ευρώπης μετά του Τσέρνομπιλ. Η καταστροφικότητα λοιπόν των μεταλλείων στις Σκουριές της Χαλκιδικής δεν αφορά μόνο τα γύρω χωριά, αλλά το σύνολο της Χαλκιδικής (αφού θα καταστραφεί ο υδροφόρος ορίζοντας), και σε περίπτωση ατυχήματος και τη Θεσσαλονίκη και ποιος ξέρει μέχρι πού…

«Η σιωπή είναι χρυσός»

Πολυεθνικές, τραπεζίτες και ντόπια αφεντικά ετοιμάζονται να βάλουν στην τσέπη 15 δισ. ευρώ με μοναδικό αντάλλαγμα την καταβολή για κάποια χρόνια μισθών σε μερικές εκατοντάδες εργαζόμενους, οι οποίοι θα πεταχτούν στα αζήτητα όταν η εταιρεία φύγει, αφήνοντας πίσω της κρανίου τόπο. Όποιος σιωπά είναι συνένοχος στο έγκλημα.

Ανοιχτό Συντονιστικό Θεσσαλονίκης ενάντια στα μεταλλεία χρυσού

 πηγή: antigoldgreece

Bankcracy

(εναλλακτικός τίτλος)

Η "ελεύθερη" οικονομία και οι ανεξέλεγκτοι τραπεζίτες

Όταν οι κυβερνήσεις...

Του Ρούσου Βρανά

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 10 Απριλίου 2012

Όταν οι κυβερνήσεις...

... καλούν τους φορολογουμένους να πληρώνουν από το υστέρημά τους τις πτωχευμένες ιδιωτικές τράπεζες, όταν κρατικοποιούν τις ζημιές αυτών των τραπεζών αλλά όχι και τα κέρδη τους, όταν ακόμη και οι κεντρικές τράπεζες - που δεν είναι πια δημόσιες αλλά ιδιωτικές - βάζουν χέρι στις οικονομίες του κοσμάκη, δεν υπάρχει πια κανένας λόγος για να θεωρούνται οι κρατικές τράπεζες μαύρα πρόβατα.

Οι χώρες...

... που σήμερα έχουν ισχυρούς δημόσιους τραπεζικούς τομείς έχουν ισχυρές και σταθερές οικονομίες, παρατηρεί η συγγραφέας και αναλύτρια του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος Ελεν Μπράουν. Οι λεγόμενες BRIC - Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία και Κίνα - έχουν μεγάλους δημόσιους τραπεζικούς τομείς που αντιστοιχούν στο 75% του τραπεζικού συστήματος στην Ινδία, στο 70% στην Κίνα, στο 45% στη Βραζιλία και στο 60% στη Ρωσία. Οι μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου είναι κρατικές: οι δύο τράπεζες με τη μεγαλύτερη κεφαλαιοποίηση (ICBC, China Construction Bank), η τράπεζα με τις περισσότερες καταθέσεις (Japan Post Bank), η τράπεζα με το μεγαλύτερο ενεργητικό (η εθνικοποιημένη πια Royal Bank of Scotland) και η μεγαλύτερη αναπτυξιακή τράπεζα (BNDES της Βραζιλίας). Πριν από δύο χρόνια, το περιοδικό «Εκόνομιστ» παρατηρούσε πως οι ισχυρές και σταθερές κρατικές τράπεζες της Ινδίας, της Κίνας και της Βραζιλίας βοήθησαν αυτές τις χώρες να τα βγάλουν πέρα στη διεθνή τραπεζική κρίση.

Σε έκθεσή τους...

... το 2010, με στοιχεία της περιόδου 1995-2007, οικονομολόγοι υπό τη Σβετλάνα Αντριάνοβα διαπίστωναν ότι οι χώρες με υψηλό ποσοστό κρατικής ιδιοκτησίας των τραπεζών αναπτύσσονταν ταχύτερα από άλλες χώρες με χαμηλό ποσοστό τέτοιας ιδιοκτησίας. Διαπίστωναν επίσης κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον. «Βλέπουμε πως οι πολιτικοί ίσως να προτιμούν οι τράπεζες των χωρών τους να μην ανήκουν στον δημόσιο τομέα» έγραφαν οι οικονομολόγοι στην έκθεσή τους. «Επειδή όταν δεν υπάρχει αυστηρός έλεγχος της διοίκησης των τραπεζών προσφέρεται γόνιμο έδαφος για τον γρήγορο πλουτισμό τόσο των τραπεζιτών όσο και των πολιτικών, που αποβαίνει τελικά εις βάρος των φορολογουμένων. Σε τέτοιες συνθήκες οι πολιτικοί προσφέρουν στις τράπεζες ένα σύστημα χαλαρού νομοθετικού πλαισίου με αντάλλαγμα χορηγίες στα κόμματά τους, πόστα στα διοικητικά συμβούλια των τραπεζών και θέσεις συμβούλων. Οι δραστηριότητες που εγγυώνται τόσο στους τραπεζίτες όσο και σε αυτούς τους πολιτικούς γρήγορα κέρδη είναι οι πιο κερδοσκοπικές». Από την άλλη μεριά, οι δημόσιες τράπεζες λειτουργούν με δημοκρατικό έλεγχο που δεν τους επιτρέπει να εμπλακούν στην κερδοσκοπία και που τις προσανατολίζει σε πιο ορθόδοξες δραστηριότητες, όπως είναι η χρηματοδότηση της οικονομικής ανάπτυξης.

Η διαπλοκή...

... των ιδιωτικών τραπεζών με το πολιτικό σύστημα είναι σήμερα πια διαδεδομένη σε όλη την Ευρώπη. Οι φορολογούμενοι των πιστωτριών χωρών ζουν με την εντύπωση πως τα χρήματά τους σπαταλώνται σε δάνεια προς τις υπερχρεωμένες χώρες. Στην πραγματικότητα όμως, αυτά τα χρήματα δεν μένουν ποτέ σε αυτές τις χώρες. Απλώς μέσω αυτών επιστρέφονται αμέσως στους τραπεζίτες των πιστωτριών χωρών, διαιωνίζοντας την απάτη που έχει στηθεί στις πλάτες των φορολογουμένων.

πηγή: tanea

Τίμιο Ξύλο ριλόουντιντ

ο Αγών τους

..μάγουλα για μπατσάκια στήνουν ενέδρα στον Άκη....

Αγαπητέ μου Πιτσιρίκο, σου στέλνω τι «έπιασα» σήμερα (Κυριακή) μεσημέρι στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. 

Παχουλός μπάτσος μιλάει με άλλους μέσα στο περιπολικό. Φοράει κάτι ανάμεσα σε τάνγκα και κιλότα; Τι να πω; Άντε και με στρινγκάκι! Φαντάζομαι ότι θα γελάσει λίγο ο πάσα πικραμένος, γι’ αυτό σου στέλνω τη φωτό.

(Αγαπητή φίλη, με κόλασες μέρες που είναι. Σήμερα πληροφορηθήκαμε όλοι πως μπορείς πια να νοικιάσεις έναν μπάτσο με 30 ευρώ την ώρα. Αυτόν θέλω να τον αγοράσω.)

πηγή: pitsirikos

Κάποιες δουλειές είναι ντροπή

(μιλώντας για ένα δήμιο)

Απορώ πώς ένας τόσο ηλίθιος άνθρωπος 

καταφέρνει να θεωρείται τόσο χρήσιμος.

Κάρολος Β’, 1630-1685, Άγγλος βασιλιάς

Έλληνα άνεργε

here comes the sun

ο Humayun και ο Wakar

Μπορείς κι εσύ

09/04/2012

Για μέρες ήταν απλώς «2 Πακιστανοί που σκοτώθηκαν στο Κρυονέρι για να σώσουν δυο Έλληνες». Μετά από επίπονο ρεπορτάζ, βρήκαμε τα ονόματα και τις φωτογραφίες τους. Πρόκειται για τον Humayun Anwar, γεννημένο στις 4 Αυγούστου 1993, δηλαδή ούτε 19 ετών ακόμα και τον Wakar Ahmed, γεννημένο στις 1 Ιανουαρίου 1979, οι οποίοι, στην προσπάθειά του να απεγκλωβίσουν δυο ηλικιωμένους Έλληνες από τις ράγες της σιδηροδρομικής γραμμής, «θυσιάστηκαν» σε τόσο νεαρή ηλικία.

Ήταν από το ίδιο χωριό και έμεναν στο ίδιο σπίτι. Ο μικρός Hamayun, ζούσε με τον θείο του, ο οποίος έχει αναλάβει και τα διαδικαστικά της μεταφοράς των σωρών τους στο Πακιστάν, ενώ ο Wakar διέμενε στην Ελλάδα τα τελευταία 8 χρόνια. Απαιτούνται συνολικά 3000€ και για να μεταφερθούν οι δυο σωροί. Υπάρχει λογαριασμός στην Τράπεζα Πειραιώς που ο καθένας, με όσα ελάχιστα μπορεί, καλείται να βοηθήσει μέσα στην σημερινή ημέρα και είναι στο όνομα:
Nadeem Qaiser Latif (θείος του 19χρονου και παιδικός φίλος του Wakar):

Εθνική Τράπεζα: Λογ/μός 662/610130-57
IBAN: GR9501106620000066261013057
SWIFT (BIC) : ETHNGRAA
Στο όνομα NADEEM QAISER LATIF

πηγή: protagon

[.....] Στο Κρυονέρι διαπιστώσαμε ότι οι καλοί χριστιανοί ήταν δύο μη χριστιανοί, δύο μουσουλμάνοι, «λαθραίοι», και χωρίς όνομα –γιατί σε αυτή τη χώρα οι μετανάστες δεν δικαιούνται να έχουν όνομα, όπως ακριβώς είναι πάντοτε ανώνυμοι το «παιδί με το μηχανάκι» και «η κοπέλα που σηκώνει τα τηλέφωνα». Ούτε λοιπόν αυτοί που έχουν πιάσει ονομαστικό στασίδι στην εκκλησία, ούτε οι θεοφοβούμενοι νοικοκυραίοι , ούτε οι ορθόδοξοι, παλιοί και νέοι. Δύο μετανάστες από το Πακιστάν ήταν, που θεώρησαν σκόπιμο να τζογάρουν τη ζωή τους (για να χάσουν στο τέλος), προσπαθώντας να σώσουν ένα ζευγάρι αγνώστων τους. Όχι γιατί είχαν να κερδίσουν κάτι από αυτό, αλλά γιατί θεώρησαν αυτονόητο να σταθούν σε αυτούς που βρέθηκαν δίπλα τους και τους είχαν ανάγκη.[....]

πηγή: red notebook

ΞΑΝΑΡΧΙΝΟΥΜΕ

[…]

Ονειρευτήκαμε να ζούμε και να πεθαίνουμε
σαν άνθρωποι, μόνο σαν άνθρωποι,
όχι σαν υπεράνθρωποι, ούτε σαν σκουλήκια της λάσπης.

Ναι! Το λέμε χωρίς ντροπή! Κουραστήκαμε.
Κουραστήκαμε να βλέπουμε τα ταπεινά και τα μεγάλα μας όνειρα
τριάντα χρόνια να φυλλορροούνε.

Αλλά εδώ δεν υπάρχει σταυροδρόμι, δεν υπάρχει θέμα εκλογής,
δεν μπορείς να διαπραγματευτείς αμοιβαίες υποχωρήσεις,
δεν διαπραγματεύεσαι με το δήμιο την ώρα και τον τόπο της εκτέλεσης,
δεν μπορείς ούτε καν να γυρέψεις αναστολή
για λίγη ξεκούραση — εδώ δεν υπάρχει ξεκούραση.
Υπάρχει θάνατος, υπάρχει σκλαβιά, υπάρχει κατάργηση της ανθρώπινης
ιδιότητας, υπάρχει επιστροφή σε μιαν εποχή πού οι άνθρωποι δεν ήταν ακόμα
άνθρωποι.

Γι’ αυτό και δεν υπάρχει σταυροδρόμι — ένας δρόμος υπάρχει,
κι αν τριάντα χρόνια στάθηκαν πολλά
ο ίδιος μένει για άλλα χίλια χρόνια και τριάντα.

Ξαναρχινούμε, λοιπόν.

Στ’ όνομα αυτού του τόπου που τον σκέπασαν πάλι τα μηχανοκίνητα
του κατακτητή,
Στ’ όνομα των ποδοπατημένων ονείρων μας,
Στ’ όνομα των μυριάδων νεκρών μας, που δεν είναι δυνατό να πέθαναν
για το τίποτα,
Στ’ όνομα των ζωντανών που δε θέλουν να πάψουν να είναι άνθρωποι,
Εμείς, που δεν ονειρευτήκαμε να είμαστε ήρωες, παρά μόνο άνθρωποι
Ξαναρχινούμε, ξαναρχινούμε….

Θοδόσης Πιερίδης

Σ΄ ένα νοσοκομείο της Πράγας, τέλη Απρίλη 1967.

[Β΄ΤΟΜΟΣ ΑΠΑΝΤΩΝ: ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ]

Στάση Δημοκρατίας

Η Ελλάδα δεν υπάρχει πια, την πάτησε το τρένο.

Του Γιάννη Μακριδάκη

Το τελευταίο διήμερο στην επικράτεια του φασιστικού μας κράτους συνέβησαν μαζεμένα κάμποσα ενδεικτικά της κατάντιας μας περιστατικά.

Πρώτον η δολοφονία του Δ. Χριστούλα που έλαβε χώρα στο Σύνταγμα με τη μορφή της αυτοχειρίας, κατόπιν η απόπειρα δολοφονίας, πάλι στο Σύνταγμα, του φωτογράφου Μάριου Λώλου, από αδίστακτο ΜΑΤατζή που προσπάθησε να τον σκοτώσει πισώπλατα, τρίτον η αποκάλυψη του βάναυσου ξυλοδαρμού ενός 18χρονου μέσα σε αστυνομικό τμήμα του Ηρακλείου Κρήτης από αχαρακτήριστους κουκουλοφόρους του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, όπως σαφώς καταγγέλλουν οι συγγενείς του θύματος που νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στο Τζάνειο νοσοκομείο.

Κι ενώ η κοινωνία ζει υπό τον τρόμο και τον φόβο ολοένα και σκληρότερων οικονομικών μέτρων που έρχονται να την ξεκάνουν ολοκληρωτικά, το καθεστώς, ως θηρίο ανικανοποίητης λαιμαργίας, έχει στρέψει τη μανία του και εναντίον των πλέον φτωχών και απροστάτευτων ανθρώπων που ζούνε σ’ αυτή τη χώρα. Των μεταναστών. Και ωθεί την τρομαγμένη κοινωνία, η οποία δεν ξέρει από που να πιαστεί και που να ελπίσει, να ταχθεί με μένος απέναντι στους ακόμα πιο δυστυχείς, φυτεύοντας και καλλιεργώντας δίχως αιδώ και δίχως περίσκεψη το μίσος στις ψυχές των ανθρώπων.

Και μιας και είναι άνοιξη, εποχή φύτευσης δηλαδή, το μίσος θα θεριέψει. Ως το καλοκαίρι το καθεστώς θα δει τους καρπούς του. Πλούσια τα ελέη του μπαξέ θανάτου που λέγεται Ελλάδα. Ήδη έχουν αρχίσει να γίνονται ορατά.

Οι Έλληνες αλληλοσκοτώνονται, τρώνε τις σάρκες τους και ταυτόχρονα ξεσπούν την οργή τους επί φτωχών μεταναστών δημιουργώντας στρατόπεδα συγκέντρωσης ως άλλοι ναζί.

Μια χώρα υπό πλήρη καταστροφή. Μια κοινωνία υπό πλήρη αποκτήνωση.

Και μέσα σ’ όλα αυτά έρχονται σήμερα δυο άμοιροι Πακιστανοί, από αυτούς τους μετανάστες που όλοι τους κατατρέχουν και γυρεύουν να ξεσπάσουν επί αυτών την οργή τους, να δώσουν τη ζωή τους προσπαθώντας να απεγκλωβίσουν τους επιβάτες ενός αυτοκινήτου που έπεσε στις γραμμές του τρένου. Να μας θυμίσουν τι σημαίνει αυταπάρνηση και έγνοια για τον συνάνθρωπο. Ναι, δυο μετανάστες Πακιστανοί.

Που αν δεν περνούσε το τρένο να τους σκοτώσει την ώρα της ηρωικής τους προσπάθειας, θα τους συνελάμβανε το φασιστικό μας καθεστώς και θα τους έκλεινε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, είναι βέβαιον.

Η Ελλάδα δεν υπάρχει πια, την πάτησε το τρένο.

Γιάννης Μακριδάκης  

πηγή: tvxs

Ένστολα ανθρωποειδή

Συνάδελφοι, σε λίγες ώρες ο Μάριος μπαίνει στο χειρουργείο…

Αναδημοσίευση:https://www.facebook.com/dina.daskalopoulou/posts/10150914357723047 

…Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Μάριος Λώλος χτυπιέται από τα ΜΑΤ – έτσι και τούτη τη φορά δεν πιστεύαμε ότι είναι κάτι σοβαρό. Και τούτη τη φορά νομίζαμε όλοι ότι θα την γλιτώσει με ένα καρούμπαλο, με δυο μώλωπες και η ζωή θα συνεχιστεί.

Όπως συνεχίστηκε όταν χτύπησαν κατά πρόσωπο την Τατιάνα. Όπως συνεχίστηκε όταν στρίμωξαν τον Άρη. Όπως συνεχίστηκε όταν άφησαν ανάπηρο τον Μανώλη. Όπως, άλλωστε, συνεχίστηκε όταν χτύπησαν ξανά τον Μάριο πριν λίγο καιρό. Όμως αυτή τη φορά ήταν διαφορετικά.

Αυτή τη φορά η γκλοπιά του «οργάνου» (που πάμε στοίχημα; Για άλλη μια φορά καμία ΕΔΕ δεν θα αποκαλύψει το όνομα και το βαθμό του) ήταν πισώπλατη. Και άνοιξε το κρανίο του και προκάλεσε αιμορραγία και πιέζει τον εγκέφαλό του και τον στέλνει στο χειρουργείο. Αν δεν κάνει, μας λένε, την επέμβαση μπορεί για όλη την υπόλοιπη ζωή του να είναι επιληπτικός. Γιατί;

Γιατί ήταν εκεί όταν εκατοντάδες συμπολίτες μας διαμαρτύρονταν για τη δολοφονία που ήθελαν να περάσει για αυτοκτονία. Γιατί οι εικόνες του από το έγκλημα που συντελείται στην Ελλάδα ταξίδευαν σε όλο τον κόσμο. Γιατί, όπως οι περισσότεροι συνάδελφοί μας, ο Μάριος έχει διαλέξει πλευρά: ούτε ψέματα, ούτε αυταπάτες, είναι με τους εργάτες.

Τις επόμενες ώρες πολλά ντοκουμέντα θα δουν το φως της δημοσιότητας και θα αποδεικνύουν ότι η επίθεση των κρανοφόρων στους δημοσιογράφους και τους φωτορεπόρτερ έγινε χωρίς καμία αφορμή και μόνο για λόγους εκδικητικούς. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά και δεν υπάρχει λόγος να επιχειρηματολογήσουμε για αυτό – θα το κάνει ο δικηγόρος μας. Ούτε έχει καμία σημασία να αναζητήσουμε τον αριθμό και τα διακριτικά του κρανοφόρου που επέφερε αυτό το δολοφονικό, κατά τους χαρακτηρισμούς των γιατρών, πλήγμα στον Μάριο. Ελάχιστη σημασία έχει το όνομα του αυτουργού, όταν όλοι γνωρίζουμε το όνομα των ηθικών και των πολιτικών αυτουργών. Είναι τα ίδια χέρια που όπλισαν το χέρι του αυτόχειρα (και εκατοντάδων άλλων), είναι τα ίδια χέρια που χτύπησαν τον Μάριο (και δεκάδες άλλους).

Η πολιτική του Μαύρου Μετώπου που μετέτρεψε τη χώρα σε εργαστήριο νεοφιλελεύθερων πειραματισμών κατασκευάζει αληθινά θύματα και, ταυτόχρονα, παράγει αληθινά κέρδη. Το αίμα μας είναι ο πλούτος τους, η «σωτηρία» τους είναι ο εφιάλτης μας.

 

Ως πρόεδρος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ (που μετρά ήδη δεκάδες θύματα της κρατικής καταστολής), αλλά και ως πολίτης της χώρας που μετατρέπεται ταχύτατα σε σωφρονιστική αποικία, ο Μάριος θα εξαντλήσει όλα τα νόμιμα μέσα για να αποδοθεί δικαιοσύνη για αυτό το άνανδρο χτύπημα.

Σε λίγες ώρες συνεδριάζει το Διασωματειακό των Ενώσεων του Τύπου και περιμένουμε αυτή τη φορά, έστω και αυτή τη φορά, να κάνει κάτι παραπάνω από το να εκφράσει τη «βαθύτατη θλίψη και οργή του». Σε λίγες ώρες ανοίγει η Βουλή των Ελλήνων και περιμένουμε αυτή τη φορά, έστω και αυτή τη φορά, να μην στρέψει το κεφάλι και από αυτή την προαναγγελθείσα επίθεση. Σε λίγες ώρες συνάδελφοι, άλλη μια εργάσιμη μέρα ξημερώνει. Κι ένας από εμάς – ο πολλοστός- δεν θα είναι δίπλα μας.

Αυτό το χτύπημα δεν ήταν στον Μάριο, ήταν στο κεφάλι, στα μάτια και τα αυτιά όλων μας.

Ντίνα Δασκαλοπούλου

 πηγή: ecoleft

Το προφίλ του κάθε κωλόμπατσου που βαράει (και τη βρίσκει) με το γκλοπ ανάποδα το έχει δώσει ο Κλεάνθης Γρίβας:

[...]

• Ένα εξουσιαστικά μεταλλαγμένο ζόμπι, που η ύπαρξή του εξαντλείται στα χέρια, τα πόδια, το περίστροφο, το γκλοπ, κάποια γεννητικά όργανα (ανύπαρκτης ή αμφίβολης λειτουργικότητας) και έναν απλαστικό εγκέφαλο (ο οποίος διευκολύνει αφάνταστα την επιτέλεση του θεάρεστου λειτουργήματος του βασανιστή). 

• Μια διεστραμμένη ψυχοπαθητική προσωπικότητα, ένα φρανκενσταϊνικό μείγμα Παπαχρόνη, Ντάλτον, Νταβέλη και κουτσαβάκη, που προγραμματίζεται εξουσιαστικά για να εκδηλώνει μια ανεξέλεγκτη καταστρεπτική επιθετικότητα και να δηλώνει ξεδιάντροπα με χίλιους τρόπους ότι (αυτό, το διανοητικά υπολειπόμενο ζόμπι) είναι το ευνοούμενο εκτελεστικό όργανο της εξουσίας και έχει εξοπλιστεί με το αποκλειστικό δικαίωμα «να γαμάει και να δέρνει», και αντιστρόφως. 

• Ένα αποκρουστικό ανθρωποειδές (που η εμφάνισή του και μόνο, θίγει την αισθητική και προσβάλλει την αξιοπρέπεια κάθε πολιτισμένου ανθρώπου), το οποίο, με την αλαζονεία, τις κουτσαβάκικες κινήσεις, το ηλίθιο βλέμμα και τον πρωτόγονο λόγο του, εκτοξεύει εναντίον της κοινωνίας την αφόρητη χυδαιότητα, το απύθμενο κενό, την τρομακτική βαρβαρότητα και το καταχθόνιο ψυχοδιανοητικό του σύμπαν.

Συνεπώς, όσοι ένστολοι και μη επιδίδονται στο «ευγενές άθλημα» της κακοποίησης ανυπεράσπιστων πολιτών ή κρατούμενων, δεν είναι παρά θρασύδειλα ανθρωποειδή τα οποία χαρακτηρίζονται από ένα πελώριο έλλειμμα ανθρωπιάς, πολιτισμού, μόρφωσης, καλλιέργειας και ευαισθησίας, διακατέχονται από ένα αβυσσαλέο μίσος για οτιδήποτε ξεφεύγει από το στενό τους ορίζοντα, και –με την ύπαρξή τους- κάνουν να διαγράφεται σκοτεινό το μέλλον της κοινωνίας. [...]

Χωρίς χρόνο η Έλλη αλλά με περίσσιο θράσος

 Και άγχος! Πολύ άγχος μη τυχόν και ακουστεί τίποτα για τη τυφλή βία της κρατικής καταστολής..

Δείτε πως ΔΕΝ αφήνει το δημοσιογράφο να μιλήσει για ξυλοδαρμό συναδέλφων τους και τον κόβει δύο φορές.....

και τρεις χιλιάδες τρεις τρομάρες..

Αποεξιδανίκευση

Το τερατώδες...

ΤΑ ΝΕΑ / LE MONDE / Του Bernard Stiegler

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 31 Μαρτίου 2012

... δεν έχει εξήγηση, ακούμε να λένε μετά την τρομακτική υπόθεση του δολοφόνου της Τουλούζης Μοαμέτ Μερά. Ο Λάιμπνιτς (φωτογραφία) υποστήριζε αντιθέτως ότι η ορθολογική σύλληψη του κόσμου έγκειται στο να υποθέτει κανείς πως κάθε πράγμα έχει την αιτία του - ακόμη και τα πιο παράλογα, τρελά και φονικά πράγματα. Όπως ήξερε ο Γκόγια, τα τέρατα τα γεννάει ο ύπνος της λογικής και αυτό είναι ακόμη πιο αληθινό στον σύγχρονο κόσμο, τον οποίο χαρακτηρίζει η υπερδύναμη των μέσων - πιστόλια 11.43, webcam, μαζικά μίντια - και η αδυναμία των στόχων, δηλαδή η απώλειά τους, που, καθώς μας κάνει να χάνουμε και τη λογική, ευνοεί τις κάθε είδους ενέργειες οι οποίες προκαλούνται από μια διαρκή αύξηση της παρόρμησης της καταστροφής σε έναν κόσμο που έχει γίνει ουσιαστικά και τραγικά παρορμητικός.

Μια σχέση...

... υπάρχει προφανώς ανάμεσα στις σφαγές που διαπράχθηκαν από τον Ρισάρ Ντιρν (Ναντέρ, 2002), τον Αντερς Μπρέιβικ (Οσλο και νησί Ουτόγια, 2011) και τον Μοαμέτ Μερά - και είναι πολύ βλαπτικό να μη θέλει κανείς να ακούσει γι' αυτήν, όταν υποτίθεται ότι ασκεί δημόσια καθήκοντα. Ζούμε σε «Ακυβέρνητες πολιτείες» - ένα βιβλίο του Στρατή Τσίρκα -, στοιχειωμένες από αναρίθμητα ακυβέρνητα άτομα, μερικά από τα οποία περνούν σε φονικές πράξεις.

Οι παρορµήσεις...

... έχουν πλαστικότητα, όπως ακριβώς το ανθρώπινο εγκεφαλικό σύστημα χαρακτηρίζεται από την ακραία πλαστικότητά του: μπορούν να απελευθερωθούν άγρια (όταν δημιουργούμε τις συνθήκες για να τις διεγείρουμε) ή αντίθετα να μετατραπούν από την παιδεία και να μεταμορφωθούν σε κοινωνικές επενδύσεις, δηλαδή σε προσοχή, σε σεβασμό και σε ευγένεια. Από τη δεκαετία του 1970 η ανθρωπότητα ζει με αναστολή: τότε ήταν που σήμανε το τέλος ενός οικονομικού συστήματος βασισμένου σε μια απεριόριστη κατανάλωση. Καθώς έγινε μη βιώσιμη στα επίπεδα της ενέργειας και του περιβάλλοντος, αυτή η απεριόριστη κατανάλωση κατέστησε παντού εύθραυστες τις πνευματικές και ηθικές ικανότητες και μερικές φορές τις κατέστρεψε.

Η καταστροφή αυτή...

... δημιουργεί απέραντο πόνο που μπορεί να τρελάνει και που πολύ συχνά τον εκμεταλλεύονται αυτοί που ξέρουν να τον χειραγωγούν για να ενισχύουν αυτές τις βίαιες παρορμητικές τάσεις. Και οι κοινωνικές οργανώσεις, επειδή έχουν χάσει τους στόχους τους, δηλαδή τους λόγους ύπαρξής τους, δεν ξέρουν πια πώς να αλλάξουν τους στόχους αυτών των παρορμητικών τάσεων για να τις μετατρέψουν σε επένδυση: η συστημική βλακεία, την οποία η χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία έχει επιβάλει παντού, κατέστρεψε κάθε μορφή επένδυσης, γενικεύοντας αυτό που ο φιλόσοφος Χέρμπερτ Μαρκούζε περιέγραψε το 1953 ως αποεξιδανίκευση (desublimation).

Η παιδεία...

... και μόνον αυτή επιτρέπει να αντιστραφεί η αυτόματη παρόρμηση διοχετεύοντάς την και επενδύοντάς την στις κοινωνικές σχέσεις. Τα καταστρεπτικά ένστικτα που κυβερνούν τον αγώνα για τη ζωή μεταξύ των ζώων, δηλαδή ο νόμος της ζούγκλας, μπορούν να χρησιμεύσουν ως προστασία αυτού που κάνει τη ζωή να αξίζει τον κόπο να τη ζήσεις και να μην είναι απάνθρωπη. Γι' αυτό πρέπει να δώσει κανείς το παράδειγμα. 

πηγή: tanea 

Άρχισε να αποδίδει το νέο συνταξιοδοτικό

"Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κάθε ίχνος επιβίωσής μου. Δεν μπορώ να βρω άλλο τρόπο αντίδρασης, εκτός από ένα αξιοπρεπές τέλος, πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για να επιβιώσω και γίνω βάρος στο παιδί μου."

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Τα γιαούρτια που πέσανε στην πλατεία Συντάγματος, χαρακτηρίστηκαν από διαπλεκόμενους, παπαγαλάκια και πολιτικά ορθούς (και όρθιους) μαλάκες ως τυφλή βία και ως φασίζουσα πρακτική, επικίνδυνη για τη Δημοκρατία μας.

Τώρα που στην πλατεία Συντάγματος άρχισαν να πέφτουν κορμιά απελπισμένων και αξιοπρεπέστατων γερόντων, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αφού δήλωσε πως η Κυβέρνηση δεν θα σχολιάσει το περιστατικό, "προσωπικά" το χαρακτήρισε ως "τραγωδία".

Όχι ρε. Δεν είναι απλά "τραγωδία". Φόνος είναι. Δεν χρειάζεται να γίνει καμία "έρευνα" για τις συνθήκες όπως συνηθίζεται...Ούτε να ακούμε την κλασική παπαριά "Δεν ξέρουμε τι μπορεί να οδήγησε τον αυτόχειρα σ'αυτή την τραγική πράξη". Το σημείωμα το άφησε για να το διαβάσετε. Ολόκληρο. Εκεί εξηγεί σαφέστατα "τι τον οδήγησε". Και διάλεξε τη σημαντικότερη στιγμή της ζωής του να την κάνει θεαματική, απ'αυτά τα ταρατατζούμ που σας αρέσουνε δημοσιοκάφροι, για να ασχοληθείτε μαζί του και να μην είναι απλά "ένας 77χρονος αυτόχειρας". Ούτε την προσφορά του στα νούμερα σας, δεν σέβεστε καριόληδες. 

Πίσω από τον 77χρονο κρύβονται χιλιάδες άλλα γερόντια αλλά και νεότεροι, που ζουν την ίδια απελπισία και την ίδια αγωνία. Για το αύριο, αλλά και για την επόμενη ώρα. Δεν έχει σημασία αν φανούν το ίδιο γενναίοι (ή δειλοί) για να τον μιμηθούν. Ούτως ή άλλως "ζωντανοί-νεκροί" θα είναι όσο επιζούν. Πώς λέτε να είναι κάποιος που έχει χάσει τα πάντα? Με το "τα πάντα" εννοώ την αξιοπρέπεια και την κάθε ελπίδα.

Σημασία έχει ότι τα μπουρδελοκάναλα και το Καθεστώς, μας θέλουν να το συνηθίζουμε όλο αυτό. Να συνηθίζουμε και να ψιλοαποδεχόμαστε ωσάν φυσικό φαινόμενο, τη ληστεία, την αδικία, την απελπισία, το φασισμό.

Να το αποδεχόμαστε ως γενικότερη και "αναγκαία" κατάσταση, να σκύβουμε μουγγοί το κεφάλι και να ευχόμαστε μόνο μην έλθει και σε μας το κακό.

Να είμαστε δηλαδή από τα τυχερά πειραματόζωα.

Η λαίλαπα όμως είναι λαίλαπα και δεν κάνει διακρίσεις.

 Είμαστε απλά νούμερα, χωρίς αξία και με "δυσβάσταχτο κόστος". 

Εκφασισμός και αποπροσανατολισμός

Μετανάστες, στρατόπεδα συγκέντρωσης και ο πρωτοφανής εκφασισμός της κοινωνίας

Του Πάνου Δαμέλου 

Τις τελευταίες ημέρες, αντί να μονοπωλεί το δημόσιο διάλογο το πού μας πηγαίνει η πολιτική των μνημονίων (πρόσφατα εκπρόσωποι της τρόικα δήλωσαν ότι στόχος είναι μισθοί και συντάξεις Βουλγαρίας, δηλαδή επιπέδου 150 ευρώ!), το μόνιμο θέμα στα ΜΜΕ είναι οι μετανάστες. Με τις εκλογές μάλλον στις αρχές του επόμενου μήνα, προφανώς κάποιους τους συμφέρει να ψηφίσουμε με κριτήριο το ποιος θα είναι πιο αμείλικτος απέναντι στους εξαθλιωμένους μετανάστες και όχι το πώς θα αποφύγουμε να βρεθούμε και οι υπόλοιποι στην ίδια θέση – γιατί, μην έχετε καμία αμφιβολία, η σημερινή εικόνα των μεταναστών είναι τα «προσεχώς» από το (κοντινό) μέλλον όλο και περισσότερων Ελλήνων αν συνεχιστεί η ίδια πολιτική και δεν πετάξουμε άμεσα στον κάλαθο των αχρήστων τα βασικά εργαλεία που την επιβάλλουν, όπως το τοκογλυφικό χρέος και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ωστόσο είναι και κάτι παραπάνω από ένα προεκλογικό τρικ: ο εκφασισμός (ναι, αυτή είναι η σωστή λέξη) της ελληνικής κοινωνίας έχει αρχίσει χρόνια τώρα. Τα συμπτώματα τα βλέπουμε: Πρώτα μπήκε το ΛΑΟΣ στην κεντρική πολιτική σκηνή, πρόσφατα και στην κυβέρνηση και τα υπουργεία, ενώ σύντομα όλα δείχνουν ότι θα έχουμε στη βουλή, ως… εκπροσώπους του λαού, τη ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής. Ποιος θα το περίμενε ότι, στον τόπο που είχε 600.000 νεκρούς από τη φρίκη του ναζισμού, μερικές δεκαετίες μετά θα βρίσκονταν άνθρωποι που να θέλουν να κάνουν τους ναζί βουλευτές;

Και δυστυχώς δεν πρόκειται απλά για μία μπερδεμένη μειοψηφία. Η αναισθητοποίηση, ο εκφασισμός και η ανθρωποφαγία διαπερνούν όλα σχεδόν τα πολιτικά και κοινωνικά στρώματα της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Πριν λίγες μέρες ο δήμαρχος της Κορίνθου Αλ. Πνευματικός δήλωσε ότι δε θα ανεχθεί στρατόπεδο συγκέντρωσης στην πόλη όχι επειδή είναι κατά των στρατοπέδων συγκέντρωσης αλλά απλώς επειδή δεν το θέλει εδώ! Και είπε χαρακτηριστικά ότι οι μετανάστες «κυκλοφορούν προκλητικά στο κέντρο της πόλης»! Μήπως είναι πρόκληση για τον κ. Δήμαρχο και το ότι κάποιοι… αναπνέουν;

Κέντρα φιλοξενίας ή στρατόπεδα συγκέντρωσης;

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: μακάρι να γίνουν κέντρα φιλοξενίας. Κέντρα δηλαδή όπου όσοι έχουν ανάγκη (όχι μόνο μετανάστες αλλά και ντόπιοι – η φτώχια στην εποχή της κρίσης δεν κοιτάει καταγωγή) θα μπορούν να βρουν ένα πιάτο φαγητό και ένα κρεβάτι να κοιμηθούν. Είναι το λιγότερο που μπορεί να προσφέρει μια ανθρώπινη κοινωνία στα φτωχότερα μέλη της, και αυτό είναι ένα μέτρο που όντως καταπολεμά την εγκληματικότητα. Δε μιλάμε όμως για κάτι τέτοιο και άρα κακώς λέγονται, υποκριτικά, «κέντρα φιλοξενίας». Πρόκειται ξεκάθαρα για ναζιστικής έμπνευσης στρατόπεδα συγκέντρωσης ή φυλακές. Γιατί όμως να φυλακιστούν αδιακρίτως όλοι οι μετανάστες που δεν έχουν χαρτιά; Ποιο είναι το έγκλημα που έκαναν, για το οποίο πρέπει να προφυλαχθεί η υπόλοιπη κοινωνία από την παρουσία τους; Λήστεψαν, σκότωσαν, βίασαν; Αυτά είναι εγκλήματα για τα οποία όντως πρέπει να λαμβάνονται μέτρα. Το να μην έχεις χαρτιά όμως ΔΕΝ είναι έγκλημα. Είναι στην ουσία μία διοικητική παράβαση η οποία δεν έχει κανένα αντικειμενικό μέτρο σύγκρισης: το αν σκότωσες ή δε σκότωσες είναι κάτι το αντικειμενικό. Το αν δικαιούσαι ή όχι άδεια παραμονής είναι κάτι που καθορίζεται αυθαίρετα από την κυβέρνηση. Ποιος μας δίνει το δικαίωμα να στερήσουμε την ελευθερία δεκάδων ή και εκατοντάδων χιλιάδων συνανθρώπων μας επειδή η κυβέρνηση και η Ε.Ε. έχουν αποφασίσει οι άδειες παραμονής να δίνονται με το σταγονόμετρο; Και ποιος μας δίνει το δικαίωμα να παρακολουθήσουμε απαθείς να χτίζονται στρατόπεδα συγκέντρωσης δίπλα μας χωρίς να αντιδράσουμε; Είναι τεράστια ώρα ευθύνης για όλους μας, αν θέλουμε να λεγόμαστε δημοκράτες – ή απλά άνθρωποι…

Μα, δεν είναι πρόβλημα οι μετανάστες;

Όχι, οι μετανάστες δεν είναι πρόβλημα. Αλίμονο αν βλέπουμε τους ανθρώπους σαν πρόβλημα. Πρόβλημα είναι η φτώχια και η εξαθλίωση που οδηγούν μεταξύ άλλων και στην εγκληματικότητα – και αυτά δεν έχουν εθνικότητα. Άλλωστε είναι μύθος το ότι για την εγκληματικότητα ευθύνονται κατά κύριο λόγο οι μετανάστες: σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ., από τους συλληφθέντες για κλοπές και διαρρήξεις το 2011 μόλις το 43,7% ήταν αλλοδαποί, και αυτοί κυρίως από βαλκανικές και κεντροευρωπαϊκές χώρες! Και έστω ότι, με ένα μαγικό τρόπο, εξαφανίζουμε όλους τους μετανάστες. Πιστεύει κανείς πραγματικά ότι έτσι θα αντιμετωπιστούν όλα τα προβλήματά μας; Αν μπούμε στη λογική να βρούμε ποιοι… «περισσεύουν», θα σταματήσουμε εκεί; Οι έλληνες άνεργοι, που στις μικρότερες ηλικίες ξεπερνούν πλέον το 50%, δε θα περισσεύουν – και δεν θα είναι εν δυνάμει εγκληματίες; Θα τους μαντρώσουμε κι αυτούς προληπτικά για να μην εγκληματίσουν; Είναι προφανές ότι μια τέτοια λογική δεν οδηγεί πουθενά. Θα θυμόμαστε, άλλωστε, πριν από μερικά χρόνια το πόσο παρουσιαζόταν σαν πρόβλημα η υπογεννητικότητα… αν δηλαδή αυτό είχε αλλάξει και οι σημερινοί 20άρηδες που αναζητούν μια καλύτερη τύχη στη χώρα μας ήταν Έλληνες, θα αποτελούσαν πάλι πρόβλημα; Και τότε με τι κριτήριο θα τους μαντρώναμε;

Υπάρχει λύση χωρίς ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης;

Κι όμως, υπάρχει ανθρώπινη λύση. Η αριστερά και οι αντιρατσιστικές οργανώσεις την περιγράφουν εδώ και χρόνια, αλλά οι κυβερνώντες συνεχίζουν να την αγνοούν και να μετατρέπουν συνειδητά τη χώρα σε αποθήκη ψυχών, για να έρθουν σήμερα υποκριτικά να οδύρονται ότι «δεν πάει άλλο». Οι μετανάστες, όπως και όλοι, θέλουν να δουλέψουν για να ζήσουν. Εδώ σήμερα, όπως μας κατάντησαν για χάρη των τραπεζών και του μεγάλου κεφαλαίου, δεν υπάρχουν δουλειές και γι’αυτό οι περισσότεροι θέλουν να φύγουν. Η λύση λοιπόν δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνει τη χορήγηση νόμιμων χαρτιών και την αθέτηση της ευρωπαϊκής οδηγίας Δουβλίνο ΙΙ ώστε να πάνε σε χώρες όπου μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς (η συγκεκριμένη οδηγία, την οποία έχουν υπογράψει οι ελληνικές κυβερνήσεις, λέει ότι όσοι μετανάστες βρεθούν σε οποιαδήποτε χώρα της Ε.Ε. χωρίς χαρτιά επαναπροωθούνται στη χώρα εισόδου τους – δηλαδή σχεδόν πάντα στην Ελλάδα, καθώς δεν πέφτει κανείς με… αλεξίπτωτο απευθείας στη Γερμανία ή την Ολλανδία!). Ακόμα και γι’αυτούς που θα μείνουν εδώ, η νομιμοποίηση θα βοηθήσει στο να μη «ρίχνουν τα μεροκάματα», όπως τους… κατηγορούν κάποιοι για την εκμετάλλευση που υφίστανται από τους εργοδότες λόγω ακριβώς της τυπικής ανυπαρξίας τους για το ελληνικό κράτος!

Κλείνοντας, είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό είναι το πραγματικό, αποκρουστικό πρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ε.Ε. δεν είναι και ούτε μπορεί να γίνει το «σπίτι των λαών». Είναι ο αντιδημοκρατικός μηχανισμός που προωθεί τον ανταγωνισμό μεταξύ των λαών για να ρίχνει τα μεροκάματα και να καταργεί τα εργασιακά δικαιώματα για τα οποία χύθηκε αίμα, που ξεπουλά τη δημόσια περιουσία για χάρη των τοκογλύφων, που σπέρνει το φόβο για να καθηλώσει και να αποπροσανατολίσει τους λαούς και που μαντρώνει αθώους ανθρώπους σε φασιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η πάλη για τη διάλυση της Ε.Ε. δεν έχει να κάνει με κανενός είδους εθνικιστικό παραλήρημα – αντίθετα, είναι διεθνιστικό μας καθήκον. Να πούμε όχι στη μισαλλόδοξη και φοβική Ευρώπη-φρούριο της τραπεζικής χούντας και της εξαθλίωσης, ναι στην Ευρώπη των λαών της ευημερίας και της ειρηνικής συνύπαρξης και συμφιλίωσης. Ο δεύτερος δρόμος φαίνεται πιο δύσκολος, μακριά από το λαϊκισμό της λογικής των αποδιοπομπαίων τράγων – όμως είναι και ο μόνος αξιοπρεπής και ανθρώπινος. Ας τον επιλέξουμε – στο χέρι μας είναι.

Πάνος Δαμέλος

Μέλος Τ.Ε. ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Κορινθίας

πηγή: η λέσχη

Μετά την απομάκρυνση από την κάλπη, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται..........

 Στείλτε τους αδιάβαστους.

του Γιάννη Μακριδάκη

Τελικά η πρόσφατη περιβόητη φράση Χρυσοχοϊδη "δεν διάβασα το Μνημόνιο" ήρθε να δώσει τίτλο και να χαρακτηρίσει ολόκληρη την μεταπολιτευτική εποχή από τότε που ανέβηκε το Πασόκ για πρώτη φορά στην κυβέρνηση έως σήμερα που τα δυο κόμματα εξουσίας καταποντίζονται.

Τα τελευταία είκοσι χρόνια που όχι μόνο παρακολουθώ τις πολιτικές εξελίξεις αλλά και αγωνίζομαι για τις πολιτικές απόψεις μου, κυρίως όσον αφορά στα ζητήματα της μη "ανάπτυξης", της προστασίας του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής, έχω βρεθεί πάρα πολλές φορές αντιμέτωπος με αδιάβαστους και αδιάφορους πολιτικούς άντρες, οι οποίοι βέβαια κατέχουν θέση ευθύνης και έχουν δικαίωμα ψήφου και απόφασης, γεγονός που με έχει αγανακτήσει και ουκ ολίγες φορές εξοργίσει.

Το Πασόκ του Ανδρέα Παπανδρέου χαμήλωσε τις καρέκλες για να καθίσουν οι κώλοι μας, είχε αποφανθεί πολύ εύστοχα ένας ενθουσιασμένος αντιδήμαρχος της πόλης μου πριν μερικά χρόνια. Έτσι, κάθε λογής αμόρφωτοι, απαίδευτοι ιστορικά, κοινωνικά, πολιτιστικά, πολιτικά, έχοντας εφόδια μονάχα την κομματική τους πορεία, η οποία είχε να επιδείξει από αφισοκολλήσεις και τραμπουκισμούς έως γλοιώδεις και αναξιοπρεπείς συμπεριφορές, σιχαμερές για κάθε πολιτισμένο άνθρωπο, κατέλαβαν θέσεις και ανέλαβαν ευθύνες. Και βέβαια το μέλλον των τόπων τους και γενικότερα της χώρας στα ανάξια χέρια και στις ελαστικές συνειδήσεις τους.

Κι ήρθε ο Χρυσοχοϊδης με μια φράση να τους εκφράσει όλους, να δώσει τίτλο στην εποχή.

Από το 1990, από τότε που θεσπίστηκαν οι Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων ως απαραίτητες για την κατασκευή κάποιου σημαντικού ή μεγάλου έργου, δεν έτυχε να συμμετάσχω ποτέ σε πολιτικό όργανο (ως ενεργός πολίτης βέβαια και δίχως δικαίωμα ψήφου), στο οποίο να δω κατά την συζήτηση του θέματος, έναν διαβασμένο αιρετό. Ποτέ.

Αυτή η σκέψη γεννήθηκε πάλι στον νου μου προχθές ακούγοντας τον Δήμαρχο Χίου να μας λέει ότι δεν έχει ιδέα για την  επένδυση Ρόκα στο νησί. Σε ένα αμφιθέατρο φίσκα από απλούς πολίτες που αγωνιούσαν για το μέλλον του νησιού μετά από ένα τέτοιο φαραωνικό έργο ή που ενδιαφέρονταν να μάθουν γι' αυτό και τις συνέπειές του ή που είχαν ήδη μελετήσει τις 3.000 σελίδες της ΜΠΕ και διέθεταν διαμορφωμένη πολιτική άποψη για το τεράστιο αυτό ζήτημα, εμφανίστηκε ο πρώτος πολίτης του Δήμου, αυτός που θα έπρεπε να ήταν ο πρώτος που θα είχε μελετήσει το θέμα και θα είχε προκαλέσει και οργανώσει αυτή την ενημερωτική για το κοινό εκδήλωση, αντ' αυτού εμφανίστηκε μετά από πίεση και επιμονή πολιτών για να πει από μικροφώνου ότι δεν έχει ιδέα για το ζήτημα!

Την ίδια ακριβώς πολιτική συμπεριφορά εμφανίζουν απ' άκρη σ' άκρη της Ελλάδας κάθε λογής Δήμαρχοι, Δημοτικοί Σύμβουλοι, Περιφερειάρχες και λοιποί συμμετέχοντες σε αυτά τα θλιβερά τσούρμα. Μια βόλτα στο διαδίκτυο θα σας πείσει. Στην Κρήτη με τα προγράμματα των ΑΠΕ, μόνο οι απλοί ενεργοί πολίτες διάβασαν τις μελέτες και πήγαν στα Συμβούλια να πείσουν τους αδιάβαστους για τις μη αναστρέψιμες συνέπειες των έργων που καλούνταν ελαφρά τη καρδία να ψηφίσουν. Θα σας δείξει τα ίδια παντού. Σε όλη την Ελλάδα η ίδια κι απαράλλαχτη κατάσταση.

Πολίτες που αφιερώνουν προσωπικό χρόνο, ψυχικό σθένος και γνώσεις για να προστατέψουν τους τόπους τους από αδιάβαστους, αδιάφορους, ανόητους, επικίνδυνους πολιτικούς που είτε κάθονται και τους ακούνε δίχως να καταλαβαίνουν λέξη και με απόφαση προειλημμένη, είτε εξοργίζονται κιόλας οι νάνοι και κραυγάζουν εξαπολύοντας κατηγορίες και χαρακτηρισμούς μειωτικούς για τους ανθρώπους που πάσχισαν να κάνουν ό,τι ακριβώς είχαν την ευθύνη να πράξουν οι ίδιοι. Να διαβάσουν τις μελέτες και να διαμορφώσουν άποψη. Αυτοί και οι κάθε λογής δημοσιογραφίσκοι παπαγάλοι τους φτάνουνε και στο σημείο να μιλούν για μηδενιστές, για αντιαναπτυξιακούς, για πρωτόγονους που θέλουν να ζουν σε σπηλιές και να τρώνε ακρίδες, για ανθρώπους τροχοπέδη στην ανάπτυξη και την εξέλιξη του κάθε τόπου.

Ο βλάκας είναι βέβαιος για όλα και πάνω απ' όλα για τον εαυτό του. Οι υπόλοιποι διαβάζουν και ψάχνονται. Προφανώς η πλειοψηφία όσων συμμετέχουν στις εκλογές ομοιάζει και εκφράζεται από τους αντιπροσώπους της.

Γι' αυτό καταστράφηκε και ξεπουλιέται τώρα η Ελλάδα στις πολυεθνικές. Διότι όλοι, από προέδρους κοινοτήτων μέχρι υπουργούς, περάσανε μια ολόκληρη πολιτική σταδιοδρομία αδιάβαστοι κι ανυποψίαστοι, και φτάσανε στον Χρυσοχοϊδη να βρούνε επιτέλους τον άνθρωπό τους. Τον άνθρωπο που το παραδέχτηκε, όχι από γενναιότητα βέβαια, και εξέφρασε με τέσσερις λέξεις όλη την ιστορική πορεία των ελλήνων πολιτικάντηδων της μεταπολίτευσης.

Δεν είχαν διαβάσει ποτέ τίποτα από όσα ψήφισαν. 

Συμπέρασμα: Συμμετέχετε σ' αυτές τις εκλογές και στείλτε τους επιτέλους αδιάβαστους.
Καλά ήτανε ως εδώ. Δεν έχετε κουραστεί τόσα χρόνια;

πηγή: tvxs

παίζοντας με ζωές

 Στην ταινία...

Του Ρούσου Βρανά

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 28 Μαρτίου 2012

Στην ταινία...

... «Πολεμικά παιχνίδια» πρωταγωνιστεί ένας χάκερ που αρχίζει να παίζει το παιχνίδι «Παγκόσμιος πυρηνικός πόλεμος» με ένα σούπερ κομπιούτερ στο οποίο έχει ανατεθεί ο έλεγχος του αμερικανικού πυρηνικού οπλοστασίου. Το παιχνίδι προτρέπει τον σούπερ κομπιούτερ, που είναι προγραμματισμένος να κερδίζει παιχνίδια, να αποσπάσει από το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας την άδεια να εξαπολύσει πυρηνική επίθεση στη Σοβιετική Ένωση ώστε να κερδίσει το παιχνίδι. Ο χάκερ και ο καθηγητής που έχει προγραμματίσει τον σούπερ κομπιούτερ αντιλαμβάνονται πως ο μόνος τρόπος για να αποτρέψουν την επίθεση είναι να τον «διδάξουν» ότι δεν υπάρχει τρόπος για να βγει κανείς κερδισμένος από έναν παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο. Και ότι οι άνθρωποι που σχεδίασαν το παιχνίδι νομίζοντας ότι ένας τέτοιος πόλεμος θα μπορούσε να κερδηθεί απλώς παραλογίζονταν. Αφού ανατρέχει σε χιλιάδες σενάρια επίθεσης, το σούπερ κομπιούτερ αντιλαμβάνεται στο τέλος πως η μοναδική κίνηση με την οποία θα μπορούσε να κερδίσει θα ήταν να μην παίξει καθόλου αυτό το παιχνίδι.

Το σενάριο...

... που διατύπωσε πρόσφατα σε γερμανική εφημερίδα ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι, ότι δηλαδή η κρίση της ευρωζώνης βρίσκεται στο τέλος της και πως η κατάσταση έχει σταθεροποιηθεί, είναι ρόδινο, απέχει όμως πολύ από την πραγματικότητα. Η επιδείνωση της κατάστασης στην Πορτογαλία και την Ισπανία απειλεί την ευρωζώνη με νέα κρίση. Η Πορτογαλία ανταποκρίθηκε σε όλες τις ευρωπαϊκές απαιτήσεις για αυστηρή λιτότητα, εξακολουθεί όμως να δανείζεται πανάκριβα, με επιτόκια διπλάσια από αυτά που θεωρούνται βιώσιμα. Και ο κίνδυνος που διατρέχει η Ισπανία είναι ακόμη μεγαλύτερος. Ο επικεφαλής των οικονομολόγων της Citigroup Βίλεμ Μπιούιτερ πιστεύει πως θα αναγκαστεί να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του χρέους της και οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» γράφουν ότι οι περισσότεροι οικονομικοί αναλυτές συμφωνούν ότι η ισπανική οικονομία είναι σε πολύ χειρότερη κατάσταση από όσο πιστεύουν οι αγορές.

Η χειρότερη...

... όμως είδηση των ημερών αφορά την Ολλανδία. Η χώρα που μέχρι τώρα συναποτελούσε μαζί με τη Γερμανία τον σκληρό πυρήνα της ευρωζώνης απώλεσε από τη Citigroup την αξιολόγηση ΑΑΑ. Έτσι, σύντομα αναμένεται να ακολουθήσει η υποβάθμισή της και από τις εταιρείες πιστοληπτικής αξιολόγησης. Επειδή η οικονομία της δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, οι οικονομικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η χώρα θα δυσκολευτεί πολύ να διατηρήσει το έλλειμμά της κάτω από τον στόχο του 3%.

Η λιτότητα...

... που υπαγορεύεται από το διεθνές τραπεζικό κεφάλαιο έχει καταστροφικές συνέπειες για ολόκληρη την Ευρώπη. Το οικονομικό ινστιτούτο Λέβι προβλέπει ένα «ζοφερό μέλλον» για όλες τις χώρες της. «Η αυστηρή λιτότητα μετατρέπει την Ευρώπη σε μια έρημη χώρα», γράφει σε έκθεσή του, «όπως δείχνουν η αύξηση της ανεργίας και της φτώχειας στην περιοχή». Το παιχνίδι της λιτότητας ήταν χαμένο από την αρχή. Και ο μοναδικός που θα μπορούσε να βγει κερδισμένος θα ήταν εκείνος που θα αποφάσιζε να μην παίξει καθόλου αυτό το παιχνίδι. 

πηγή: tanea

ίδια φυλή, διαφορετικό στάδιο εξέλιξης

Συνελήφθη σε «σκούπα» της ΕΛΑΣ ο Ν. Μιχαλολιάκος

 

Οι πληροφορίες πέρι ύπαρξης εντολής «οτιδήποτε σε μελαμψό το πιάνετε» από τη ΓΑΔΑ αναφορικά με τις επιχειρήσεις που διεξάγονται με στόχο τη σύλληψη μεταναστών που βρίσκονται παράνομα στη χώρα, επιβεβαιώθηκαν με παράδοξο τρόπο χτες το απόγευμα, όταν ο αρχηγός της «Χρυσής Αυγής», Νίκος Μιχαλολιάκος, προσήχθη για έλεγχο στα πλαίσια επιχείρησης «σκούπα» που λάμβανε χώρα στο κέντρο της Αθήνας, αφού δεν κουβαλούσε μαζί του χαρτιά που αποδείκνυαν την ταυτότητά του. Το λάθος των αστυνομικών έγινε αντιληπτό μόνο μετά τη μεταφορά του στο τμήμα, όταν αναγνωρίστηκε από μέλη της εθνικιστικής οργάνωσης που έτυχε να εργάζονται στις Μονάδες Αποκατάστασης της Τάξης. Σε ανεπίσημη ενημέρωση σχετικά με το περιστατικό, πηγή της αστυνομίας δήλωσε ότι λογω των φυσικών χαρακτηριστικών και ιδιαίτερα της εξαιρετικά σκουρόχρωμης επιδερμίδας του «φύρερ» της «Χρυσής Αυγής», δεν έγινε αντιληπτό στους νέους αστυνομικούς που διεξήγαγαν τον έλεγχο ότι αποτελούσε μέλος της Iνδοευρωπαϊκής φυλής. Μέχρι στιγμής, η εθνικιστική οργάνωση που προπαγανδίζει τη φυλετική καθαρότητα των Ελλήνων και τη συγκρότηση ένοπλων «ταγμάτων εφόδου» που θα εκκαθαρίζουν γειτονιές από αλλόφυλους, δεν έχει προβεί σε καμία ανακοίνωση γύρω από το περιστατικό.

Πηγές:  newsbreast, newshit

την είδηση την είδα στον parallhlografo 

Συναυλιάρα και ΔΕΝ συμμετέχει ο νταλάρας

χορατατζήδες

ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΗΤΕΣ

Νέα βαρυσήμαντη δήλωση Τόμσεν!

Αυτό απλά λέγεται ΛΗΣΤΕΙΑ.

“Πάμε για καθαρό αέρα?” - “Ναι Νίκο, πάτε για εκτέλεση..” *

«Έχω συγκλονιστεί από το ηθικό μεγαλείο του Μπελογιάννη. Το θεωρώ ανώτερο και από των πρώτων χριστιανών, γιατί ο Μπελογιάννης δεν πιστεύει ότι υπάρχει μέλλουσα ζωή»

ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, Σπυρίδων

 * Τελικά, στις 30 Μαρτίου 1952, ημέρα Κυριακή και ώρα 4.10΄ τη νύχτα, οι τέσσερις μελλοθάνατοι μεταφέρθηκαν νωρίς το πρωί από τις φυλακές της Καλλιθέας στο στρατόπεδο του Γουδή και εκτελέστηκαν δια τυφεκισμού. Η ώρα και η ημέρα της εκτέλεσης ήταν εξαιρετικά ασυνήθιστη (οι εκτελέσεις γινόταν πάντα με το πρώτο φως του ήλιου και ποτέ μέρα Κυριακή ακομα και απο τους Γερμανους Ναζι κατακτητες) και φέρεται να έγινε τότε για να προλάβουν οι υπέρμαχοι της εκτέλεση τυχόν απονομή χάριτος.

wikipedia

 εφημερίδα Ελευθερία φ.30/3/1952