επίτιμο διδάκτρολ

Τρελά κέφια στο προτεκτοράτο

14 Ιούλ, ’17

Μεγάλη επιτυχία της Ελλάδας θεωρείται η αναγόρευση του προέδρου της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ σε επίτιμο διδάκτορα της Νομικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου, αφού ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έχει σκάσει από τη ζήλια του.

Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του ΑΠΘ εξαιτίας της δήλωσής του για τους Έλληνες -μετά το δημοψήφισμα- πως «Δεν υπάρχει τόσο σοφός λαός που να λέει ΝΑΙ σε μια τέτοια σφαγή, όπως το πρόγραμμα που παρουσιάστηκε στην Ελλάδα».

Οι Έλληνες εκτιμούν πολύ όποιον τους δουλεύει, οπότε ο Γιούνκερ είναι ιδανικός γιατί τους έχει τρελάνει στο δούλεμα.

Ο Γιούνκερ συνέχισε και χτες το δούλεμα, αφού είπε πως «η Ελλάδα είναι μικρή χώρα, αλλά μεγάλο έθνος».

Όταν ένας Λουξεμβούργιος σου λέει πως η Ελλάδα είναι μικρή χώρα, καταλαβαίνεις πως σε δουλεύει γιατί το Λουξεμβούργο είναι τόσο μικροσκοπικό -το Λουξεμβούργο έχει την έκταση του νομού Κιλκίς- που το όνομά του δεν χωράει να γραφτεί στον χάρτη μέσα στα σύνορα της χώρας.

Ο Γιούνκερ είπε ακόμα πως είναι ερωτευμένος με το ελληνικό έθνος και πως θέλει να το πηδήσει επειδή η Θεσσαλονίκη είναι πολύ ερωτική πόλη και είναι γκαβλωμέvος.

Στη συνέχεια, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ συνέχισε το δούλεμα αφού είπε πως σέβεται την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού, αλλά ο σύμβουλός του του είπε να κόψει το δούλεμα γιατί το έχει παρακάνει -μιλώντας για αξιοπρέπεια των σύγχρονων Ελλήνων- και θα τον πάρουν χαμπάρι.

Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, δήλωσε πως θα φτιάξει άγαλμα στον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ δίπλα στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά ο Γιούνκερ του είπε πως δεν θέλει να βάλει τους αγαπημένους του Έλληνες σε έξοδα και προτιμάει το άγαλμά του να μπει δικάβαλο στον Βουκεφάλα για να πιάνει τον πισινό του Μεγαλέξανδρου.

(Η κατάσταση στην Ελλάδα γίνεται όλο και πιο αστεία. Απορώ γιατί δεν γελάει κανείς.)

πηγή: pitsirikos

και μια ευχάριστη είδηση! :)

Υποχώρηση από την Κομισιόν: Περνάει από τα εθνικά κοινοβούλια η εμπορική συμφωνία με τον Καναδά

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέκυψε σε πιέσεις να παραχωρήσει στα εθνικά κοινοβούλια των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δικαίωμα να επικυρώσουν μια συμφωνία-ορόσημο ελεύθερου εμπορίου με τον Καναδά, μια απόφαση που έχει σκοπό να αντιμετωπίσει ανησυχίες της κοινής γνώμης, αλλά η οποία εγείρει ερωτηματικά για την ευρύτερη εμπορική στρατηγική της Ευρώπης.

Αντιμέτωπος με την καχυποψία του κοινού για μυστικές εμπορικές συμφωνίες που ωφελούν μεγάλες επιχειρήσεις, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ υποχώρησε από τη θέση του ότι το σύμφωνο αξίας πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ θα χρειαστεί μόνο της υποστήριξη των κυβερνήσεων των χωρών-μελών της ΕΕ και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για να προχωρήσει.

«Έχω εξετάσει τα νομικά επιχειρήματα και έχω ακούσει τους ηγέτες των κρατών ή κυβερνήσεων και τα εθνικά κοινοβούλια», είπε ο Γιούνκερ σε δήλωσή του χθες. «Διακυβεύεται το κύρος της εμπορικής πολιτικής της Ευρώπης», υποστήριξε.

Το κείμενο των 1.600 σελίδων, που επεκτείνεται πέραν των δασμών για να καλύψει την ελάττωση των υπερατλαντικών εμποδίων για επιχειρήσεις, θα σταλεί τώρα σε κάθε κοινοβούλιο των 28 κρατών-μελών της ΕΕ, και σε ορισμένες περιπτώσεις όπως αυτή του Βελγίου, σε τοπικά κοινοβούλια επίσης.

 

Με την απαίτηση επικύρωσης από εθνικά κοινοβούλια, όπως είχε σχεδιαστεί το 2009, εγείρεται ο κίνδυνος να μην υιοθετηθεί ποτέ.

πηγή: το κουτί της πανδώρας

Και μπορεί το παραπάνω κείμενο να έχει γραφτεί από κάποιον φουκαρά φιλελέ (προσέξτε στην τελευταία πρόταση την φράση "εγείρεται ο κίνδυνος να μην υιοθετηθεί ποτέ"), αλλά η καλή είδηση δεν κρύβεται :). Για να καταλάβετε πόσο σημαντική είναι αυτή η απόφαση για την TPP (συμφωνία Ευρώπης-Καναδά), δείτε την εκπομπή της ΕΡΤ3 "ALLERT3" που προβλήθηκε πριν λίγες ημέρες, στην οποία η διδάκτορας Πολιτικής Κοινωνιολογίας και συνεργάτιδα του ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς Θεοδώρα Κοτσακά – Καλαϊτζιδάκη εξηγεί καλύτερα από τον καθένα την δυστοπία που επιφυλάσσει για όλους μας η νέα γενιά των διατλαντικών εμπορικών συμφωνιών (TTIP, CETA, TPP, TISA).

έθνος ανέκδοτον

               

Δεν υπάρχει τόσο σοφός λαός σαν τους Έλληνες

26 Οκτ, ’15

«Δεν υπάρχει τόσο σοφός λαός που να λέει ΝΑΙ σε μια τέτοια σφαγή, όπως το πρόγραμμα που παρουσιάστηκε στην Ελλάδα» λέει ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ για τους Έλληνες και το δημοψήφισμα της 4ης Ιουλίου.

Σε περίπτωση που κάποιος δεν έχει αντιληφθεί ακόμα πως οι σύγχρονοι Έλληνες είναι ένα ανέκδοτο, αυτό το βίντεο με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, θα τον βοηθήσει να το κατανοήσει πλήρως.

Το δούλεμα είναι απροκάλυπτο και -δυστυχώς- απόλυτα δικαιολογημένο.

Όταν είσαι προσκυνημένος και εθελόδουλος -όπως οι σύγχρονοι Έλληνες- σε περιγελούν όλοι και γίνεσαι ανέκδοτο.

Με σεβασμό σε αντιμετωπίζουν, μόνο όταν αντιστέκεσαι.

Γιορτάστε τώρα με εθνική περηφάνια το ΟΧΙ του 1940.

Να θυμάστε, όμως, πως το να γιορτάζουν οι σημερινοί Έλληνες το ΟΧΙ του 1940, είναι σαν να το γιορτάζουν οι Έλληνες που συνεργάστηκαν με τους Ναζί.

(Το βίντεο είναι απόσπασμα από την εκπομπή του ARTE, η οποία προβλήθηκε την περασμένη εβδομάδα και για την οποία έγραψε ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος.)

πηγή: pitsirikos

μετά το "Ναι" των σελίνων

Junckeristas

αν τελικά υπογραφεί μια συμφωνία, όλοι αυτοί που μένουνε ευρώπη και ανταποκρίθηκαν στην "αυθόρμητη" πρόσκληση των Μπογδαναδώνιδων, θα είναι οι πρώτοι που θα γκρινιάζουνε για τα "απαράδεκτα μέτρα" που θα την συνοδεύουν..

μεγκαλίσιους ευρωλιγούρηδες δηλαδή, που θεωρούν έξυπνο τον Άδωνι, δημοκράτη τον σαμαράκα, έγκριτο τον πρετεντέρη και σοβαρό τον Φορτσάκη..

ο αληθινός φίλος μας Ζαν Κλωντ

Asked whether such deliberate misinformation would undermine the market’s confidence in future euro-zone pronouncements, Mr. Schuller, lamenting that the market had practically no confidence in pronouncements already, said “not at all.”

When Mr. Juncker, or European Central Bank President Jean-Claude Trichet, or French Finance Minister Christine Lagarde says something to the markets, Mr. Schuller said, “nobody seems to believe it.”

Mr. Juncker has voiced support for the practice of lying before.

The Web site EUobserver has video of Mr. Juncker, at a conference on economic governance in April, expounding on the practice and reasons for lying in financial and economic communications.
Asked whether such deliberate misinformation would undermine the market’s confidence in future euro-zone pronouncements, Mr. Schuller, lamenting that the market had practically no confidence in pronouncements already, said “not at all.”

When Mr. Juncker, or European Central Bank President Jean-Claude Trichet, or French Finance Minister Christine Lagarde says something to the markets, Mr. Schuller said, “nobody seems to believe it.”

Mr. Juncker has voiced support for the practice of lying before.

The Web site EUobserver has video of Mr. Juncker, at a conference on economic governance in April, expounding on the practice and reasons for lying in financial and economic communications.

On the tape, Mr. Juncker says he has “had to lie” and, speaking about touchy economic topics, “When it becomes serious, you have to lie.”

At this point Europe no longer even attempts to hide that everything is one big lie, and that should the truth emerge the market will crash more than ever in history. And why would the US be any different? It woulnd't which is why we can now safely say that pretty much any information coming out from the government and its proxies that has a stock market impact is false until proven true. Of course, for everything else, one can blame the conspiratorial blogs...

 πηγή: zerohedge

συμπέρασμα: το πράγμα σοβάρεψε

απορία: πως και δεν τον κατάλαβε ο Σταυράκης ο Ποτάμης, που είναι (μεταξύ άλλων και) μεγάλη γάτα

 

Α, και κάτι τελευταίο απ'τον μεγάλο φιλέλληνα:

δώσ’ μου πολλά φιλιάαα, αμέτρητα, τρελάαα..

επίθεση φιλίας

"θα πάω να κλειστώ σε μια κάβα, να πνίξω τον καημό μου"

αναπάντητες κρίσεις παντού

ο στόχος τους επετεύχθη

Αλέξη πάτα το κουμπί

Posted on June 6, 2015

Πάνε μέρες που έχω να γράψω σε αυτό το μπλογκ, ακόμη κι αν όλα όσα τρέχουν εκεί έξω είναι τουλάχιστον άξια σχολιασμού. Υπάρχουν όμως περίοδοι που χρειάζεσαι κάτι περισσότερο στα χέρια σου για να μπορέσεις να πεις τα ουσιώδη, και να μην καταλάβεις ότι μέρα με τη μέρα το μόνο που κάνεις είναι να επαναλαμβάνεσαι.

Δυστυχώς, αυτή η επανάληψη δεν μπορεί να αποφευχθεί εντελώς, ακόμη κι αν οι συνθήκες προσφέρονται για μερικές σημαντικές επισημάνσεις που συμπληρώνονται από την καθημερινότητα.

Η ιστορία της πολιτικής διαπραγμάτευσης μπήκε αυτήν την εβδομάδα στην τελευταία της φάση, και μάλιστα με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο. Οι φάσεις που πέρασε τις 15 τελευταίες μέρες, συνοψίζονται σε μια είδηση της 27ης Μαΐου που ναι μεν δημοσιεύτηκε από αρκετά μέσα, όμως δεν όμως η απαραίτητη προσοχή.

Πρόκειται για μια συνέντευξη του επικεφαλής της τράπεζας Blackrock, Λάρι Φινκ. Για όποιον δεν ξέρει τι είναι η Blackrock, απλώς να πω ότι πρόκειται για τον μεγαλύτερο διαχειριστή κεφαλαίων παγκοσμίως με ενεργητικό περίπου 4,3 τρις δολαρίων και κέρδη που ξεπερνούν τα 2 δις δολάρια ετησίως.

Ο Φινκ είχε πει πριν μερικές μέρες ότι οι παραχωρήσεις στην Ελλάδα είναι πιο επικίνδυνες από ένα Grexit. Δεν εξήγησε τους λόγους με όρους τεχνοκρατικούς, ή βάζοντας κάτω νούμερα. Απλώς έφερε το παράδειγμα της Ισπανίας, λέγοντας πως εάν οι Έλληνες πάρουν αυτά που θέλουν (δίκαια ή άδικα δεν έχει σημασία) έπονται οι Ισπανοί· και κατ’ επέκταση όλοι όσοι έχουν νιώσει στο πετσί τους τη βαρβαρότητα της τελευταίας επταετίας.

Το αφεντικό της Blackrock έδωσε ένα μήνυμα που δεν αφορούσε μονάχα τον εαυτό του, αλλά και όλο το σύστημα του οποίου ηγείται και που κι ελέγχει την κίνηση του πλούτου σε παγκόσμιο επίπεδο: Αν δεν γαμήσετε την Ελλάδα τώρα, θα σηκώσουν κεφάλι κι άλλοι.

Εδώ έρχεται και κολλάει μαεστρικά η πρόταση που κατατέθηκε στον Αλέξη Τσίπρα από τον αγγελιοφόρο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, την οποία ειλικρινά όταν την διάβασα για πρώτη φορά έβαλα τα γέλια. Αύξηση 10% στο ρεύμα, προκαταβολή φόρου 100% για τους επαγγελματίες, αύξηση ΦΠΑ σε νησιά και τουρισμό από 1 Ιουλίου, εξαφάνιση ΕΚΑΣ, κατάργηση επιδομάτων πετρελαίου, κατάργηση απαλλαγών για τους αγρότες, ξεπούλημα της ΔΕΗ κι όλων των υποδομών χωρίς καμία κρατική συμμετοχή, μείωση συντάξεων και μισθών, σύνταξη στα 67, και πολλές ακόμη από αυτές τις ενέργειες που (συμ)περιλαμβάνονται στο γλαφυρό μήνυμα του Λάρι Φινκ που ανέφερα προηγουμένως.

Εδώ αξίζει να γίνει μια ιδιαίτερη αναφορά στους λόγους και τις αιτίες που συνέβη κάτι τέτοιο. Αν δει κανείς όλα τα δημοσιεύματα και τις εκθέσεις παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων από το 2013-2014 και μετά, θα διαπιστώσει πως κάθε μεγάλη τράπεζα του πλανήτη έχει δηλώσει ξεκάθαρα ότι δεν την ενδιαφέρει πλέον εάν η Ελλάδα χρεοκοπήσει ή βγει από το ευρώ. Ενώ οι πολιτικοί παράγοντες -αλλά και κάποιοι από την ΕΚΤ- μιλούν για άμεση ζημιά 1 τρις ευρώ και ανυπολόγιστα απόνερα του σοκ έλλειψης εμπιστοσύνης στο ευρώ για τους επόμενους μήνες, οι τραπεζίτες δηλώνουν «απόλυτα έτοιμοι» να διαχειριστούν ακόμη και το σπάσιμο της αλυσίδας της ευρωζώνης.

Γιατί το κάνουν αυτό; Διότι πολύ απλά η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση που ξεκίνησε στις ΗΠΑ και ταξίδεψε στον υπόλοιπο πλανήτη, απέδειξε πως οι «πολύ μεγάλοι για να αποτύχουν» θα διασώζονται εσαεί με κρατικό χρήμα. Δηλαδή με τα λεφτά των φορολογούμενων.

Juncker in a normal party

Jean-Claude Juncker: SYRIZA is not a normal party

μια διαπίστωση, η ερμηνεία κι ένα σχόλιο

{η διαπίστωση}

Γιούνκερ: Αν υλοποιούσαμε στη Γερμανία ή στη Γαλλία τις μεταρρυθμίσεις που έγιναν στην Ελλάδα, θα είχε γίνει εξέγερση

16 Απριλίου 2014

Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι η συνέντευξη του υποψηφίου για την προεδρία της Κομισιόν και πρώην προέδρου του Eurogroup, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, στο ελληνικό πρόγραμμα της Deutsche Welle.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο Γιούνκερ παραδέχεται πως «αν υλοποιούσαμε στη Γερμανία ή στη Γαλλία τις μεταρρυθμίσεις που έγιναν στην Ελλάδα, θα είχε γίνει εξέγερση στη βόρεια Ευρώπη», ενώ παρατηρεί ότι στην Ελλάδα «βλέπουμε ότι εκείνοι που υπέφεραν ήταν οι πιο φτωχοί ΄Ελληνες, ενώ άλλοι απλώς υποκρίνονταν ότι υπέφεραν».

Ο Γιούνκερ επισημαίνει πως δημοσιονομική πειθαρχία και πολιτική ανάπτυξης και απασχόλησης θα πρέπει να γίνουν αντιληπτές ως οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, και τονίζει: «Να συνδυάσουμε δημοσιονομική πειθαρχία και οικονομική ανάπτυξη. Και να κλείσουμε το χάσμα μεταξύ Βόρειας και Νότιας Ευρώπης, γιατί δεν το αντέχω όταν βλέπω να διαιρείται η Ευρώπη σε δύο κατηγορίες, δηλαδή τους “ενάρετους̓”του Βορρά και τους “αμαρτωλούς” του Νότου. Δε μου αρέσουν αυτά τα στερεότυπα. Και αυτό που χρειαζόμαστε στην Ευρώπη είναι να κλείνουμε τα χαρακώματα που μας χωρίζουν και όχι να δημιουργούμε καινούρια».

Για το θέμα των ευρωομολόγων, τα οποία παλαιότερα υποστήριζε, όμως σε πρόσφατο συνέδριο των γερμανών Χριστιανοδημοκρατών εν όψει ευρωεκλογών δήλωσε αντίθετος, εξηγεί: «Πριν από χρόνια είχα δηλώσει ότι είμαι κατ΄αρχήν υπέρ των ευρωομολόγων, αλλά είχα επίσης δηλώσει ότι πρέπει να τηρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις για να έχουν νόημα τα ευρωομόλογα. Δηλαδή: να επιτύχουμε μεγαλύτερη φορολογική εναρμόνιση, να καθιερώσουμε μία πιο ισχυρή ευρωπαϊκή συναρμοδιότητα στη σύνταξη των εθνικών προϋπολογισμών, να έχουμε καλύτερο συντονισμό της οικονομικής πολιτικής. Καθώς δεν φαίνεται πιθανό να τα επιτύχουμε όλα αυτά στα επόμενα πέντε χρόνια, είμαι της γνώμης ότι δεν μπορούμε να έχουμε και ευρωομόλογα μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, γιατί ακριβώς δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις».

πηγή: το ΚτΠ

{η ερμηνεία}

[...]

Με άλλα λόγια, έχει αποδειχτεί πλέον πολλάκις πως όσο οι μέσοι Έλληνες ψηφοφόροι έχουν ένα πιάτο μακαρόνια στο τραπέζι και μια τηλεόραση να τους μουδιάζει τον εγκέφαλο με χυδαιότητες πάσης φύσης, δεν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση να διεκδικήσουν οτιδήποτε περαιτέρω. Αυτό είναι το κοινωνικό συμβόλαιο στην Ελλάδα και απλά «δεν προβλέπεται» η παιδεία, η ευνομία, η ισοπολιτεία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, ή το οποιοδήποτε συλλογικό όραμα ικανό να ξεπεράσει τους γραφικούς εθνικισμούς ή τα φολκλορικά κλισέ.

Και είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή όλοι αυτοί οι τηλεψηφοφόροι να πληρώσουν με τους φόρους τους εκείνους τους ιδιωτικούς στρατούς που χρειάζονται οι οργανωμένοι εγκληματίες που υποδύονται τους πολιτικούς τους εκπρόσωπους, επί της ουσίας χρηματοδοτώντας συμμορίες που έχουν κάθε συμφέρον να επιβάλλουν διά της βίας στους όποιους υπόλοιπους αντιρρησίες την διαιώνιση της έστω και εξαθλιωμένης συντήρησης των υποστηρικτών τους.  

[....] 

πηγή: το ΚτΠ

{και το σχόλιο}