αφού συνηθίσαμε το πρόσωπο του τέρατος, ήρθε και η ώρα του κώλου του

TΟ ΤΕΡΑΣ ΠΟΥ ΕΚΘΡΕΨΑΜΕ.

Από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας στην Ελλάδα εδραιώνεται σε ένα τμήμα του πολιτικού ακροατηρίου ένας δημόσιος λόγος που έχει χαρακτηριστικά φασιστικού τύπου.

Είναι αυταρχικός: δεν νοεί ότι μπορεί να υπάρχει αντίρρηση στα λεγόμενά του.

Είναι εθνικιστικός: το ελληνικό έθνος έχει πάντα δίκιο διότι είναι το ελληνικό έθνος, ανεξαρτήτως τι πρεσβεύει.

Είναι ρατσιστικός: οι Έλληνες είναι εξέχων λαός διότι είναι Έλληνες.

Είναι σεξιστικός: οι ομοφυλόφιλοι (και άλλοι) είναι άρρωστα μιάσματα.

Είναι βίαιος: αφού δεν πείθει δεν έχει πρόβλημα να δείρει.

Ένα κομμάτι των συμπολιτών μας θα αποδώσει αυτόν το λόγο στην υπανάπτυξη, την αμορφωσιά και τον χοντροκομμένα και λούμπεν“απολίτιστο” χαρακτήρα αυτών που τον πρεσβεύουν. Αλήθεια είναι ότι κοιτώντας φωτογραφίες από το χθεσινό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη δεν είναι δύσκολο να ολισθήσει κανείς σε μια τέτοια ανάγνωση.

Ωστόσο, αυτή η ανάγνωση είναι λάθος για μια σειρά λόγων:

- ο κόσμος αυτός εκπαιδεύτηκε με αυτόν τον τρόπο από θεσμούς “υψηλής” κουλτούρας και ευρείας νομιμοποίησης: ο ρόλος της Εκκλησίας κυρίως από τα χρόνια του Χριστόδουλου ήταν κομβικός στην εδραίωση αυτής της ιδεολογίας.

- Η χρονική απόσταση που μας χωρίζει από την δικτατορία ολοένα και μεγαλώνει και φυσικά ο χρόνος δαμάζει τις ενοχές και τις τύψεις. Εξάλλου, είναι αφελές ως και κουτοπόνηρο να νομίζει κανείς ότι επειδή η Ελλάδα πέρασε χούντα και άλλες εκτροπές θα είναι εσαεί στο απυρόβλητο του φασισμού. Αν κάποιος νοσταλγός της χούντας αυτολογοκρίνονταν πριν από 20 και 30 χρόνια, πλέον το κάνει ολοένα και λιγότερο.

- Τέλος, ο λόγος αυτός δεν έχει μόνο λούμπεν χαρακτηριστικά: στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, οι βαρωνίες της συντηρητικής παράταξης κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα αγκάλιασαν με ζέση τον αναδυόμενο εθνικισμό περί του Μακεδονικού διότι στην υπερφίαλη επίδειξη ισχύος και "διείσδυσης" στα Βαλκάνια, το αίσθημα της ανωτερότητας απέναντι στους ξυπόλητους Βαλκανίους ήταν χρήσιμο. Το αίσθημα αυτό κατεξοχήν βόλεψε και το εκσυχρονιστικό αφήγημα της “ισχυρής Ελλάδας”.

Όμως, έχει ο καιρός γυρίσματα. Η "κρίση" τα ανέδειξε πανηγυρικά. Αυτό που θρέψαμε ως κοινωνία και ως πολιτική ηγεσία πλέον δεν είναι πολιτικά διαχειρίσιμο. Το τέρας, ως νέος Φρανκεστάιν, στρέφεται ενάντια στο δημιουργό του. Του δείχνει τον κώλο του. Πλέον, δεν μπορεί καν να επικοινωνήσει με στοιχειώδεις όρους δημοσίου ή έστω εθνικού συμφέροντος. Αξία έχει μόνο η μυθική δύναμη των δοξασιών του. Το μίσος του και η απέχθειά του για ο,τιδήποτε δεν νιώθει δικό του. Και πάρα ταύτα, κάποιοι άνοες ακόμη το κανακεύουν.

Στη χώρα μας δεν έχει εκφραστεί κεντρικά ο νέος αντιευρωπαϊκός πόλος που θα κάνει “την Ελλάδα πάλι μεγάλη” βυθισμένος στην αρχαιοπληξία του. Αυτό που βλέπουμε στα συλλαλητήρια είναι η μαγιά του. Όπου να’ναι έρχεται κι ο μάγειρας.

Αν ενδιαφερόμαστε για κρίσιμα πολιτικά επίδικα της Ελλάδας για το μεσοπρόθεσμο μέλλον, νομίζω ότι αυτό είναι το μείζον.

 

πηγή: Δημήτρης Χριστόπουλος

ο πόλεμος των δύο κόσμων

Είμαστε στις αρχές της δεκαετίας του ’30. Τα σοσιαλιστικά μηνύματα για τη δυνατότητα ύπαρξης μιας άλλης, καλύτερης κοινωνίας εξαπλώνονται ραγδαίως σε όλη την "Δύση", έχοντας  ιδιαίτερη απήχηση στα φτωχά, εργατικά στρώματα που πλειοψηφούν στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου. Οι Αγγλογάλλοι νταβατζήδες ανησυχώντας για την επέλαση του Κομμουνισμού, αποφασίζουν να στηρίξουν κρυφά τις φασιστικές δυνάμεις σε Ιταλία και Γερμανία. Αυτό εκφράζεται κυρίως μέσω της "Πολιτικής Κατευνασμού" (‘Appeasement’) μέρος της οποίας ήταν και η ανοχή του Γερμανικού επανεξοπλισμού και η ανακατάληψη του Σάαρ, κατά παραβίαση της Συνθήκης των Βερσαλλιών που με ένοχη σιωπή αποδέχονται οι Άγγλοι και οι Γάλλοι. Παράλληλα και στο παρασκήνιο, μεγάλες εταιρίες από Αγγλία, Γαλλία και ΗΠΑ στέλνουν άφθονο, ζεστό χρήμα, για να στηρίξουν τις επενδύσεις τους, οι οποίες είναι πολλές λόγω του φθηνού εργατικού δυναμικού της κατεστραμένης Γερμανίας.

Όπως και στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, έτσι και στην Ισπανία το πολιτικό κλίμα είναι ιδιαίτερα τεταμένο. Η χώρα είχε απαλλαγεί απ’την Μοναρχία και η Αριστερά διεκδικεί την αναδιανομή της γης, την αυτονομία των περιοχών που συνιστούσαν την Ισπανία (Καταλονία, Βασκωνία κλπ) και τον περιορισμό της δύναμης της πανίσχυρης Καθολικής Εκκλησίας.

Στην κορύφωση όλων αυτών, το 1936 οι Δημοκρατικές δυνάμεις συνασπίζονται και καταφέρνουν να κερδίσουν για πρώτη φορά στις εκλογές. Από την πρώτη μέρα στην εξουσία η Κεντροαριστερή κυβέρνηση υπονομεύεται χοντρά απ’τους φιλοβασιλικούς, αλλά και το αναρχικό κίνημα που είναι ιδιαίτερα δυνατό και δραστήριο. Οι στρατιωτικοί από την πλευρά τους επιχειρούν αυτό που ξέρουν καλά να κάνουν και κάνανε τα προηγούμενα 200 χρόνια: πραξικόπημα. Επιχειρούν 2 ανεπιτυχή πραξικοπήματα. Στο 2ο συμμετέχει και ο στρατηγός Φράνκο, που είναι και διοικητής της αξιόμαχης και φιρμάτης Ισπανικής Λεγεώνας των Ξένων.

Το πραξικόπημα αποτυγχάνει και ο Φράνκο καταφεύγει στο Μαρόκο που είναι Ισπανική αποικία. Εκεί ανασυντάσσεται και με την στρατιωτική συνδρομή της ναζιστικής Γερμανίας και της φασιστικής Ιταλίας, αλλά και την οικονομική ενίσχυση από πλούσιους φιλοκαθεστωτικούς Ισπανούς, μέσω της γειτονικής Πορτογαλίας του δικτάτορα Σαλαζάρ, αποφασίζει να εισβάλλει στην Ισπανία.

η πρώτη έφοδος αντιεξουσιαστή σε εκκλησία

η Αλίκη στην μπίζνα των θαυμάτων #2

μαινόμενος τράγος

δυναμικές αρχιδοκλασίες στον ορίζοντα

[ο δυναμικός ποιμενάρχης που ξεσηκώνει είναι ο Αμβρόσιος-ποιος άλλος?]

η Αλίκη στην μπίζνα των θαυμάτων

δείξε μου τον θεό σου, να σου πω ποιος είσαι

"Τρία μπράβο κι ένας έπαινος"

Πρώτο μπράβο στη διοίκηση του ΑΠΘ, που έκανε μήνυση στους καταληψίες του κτιρίου της Λ. Νίκης 35 γιατί φιλοξενούσαν οικογένειες προσφύγων σε συνθήκες ανθρώπινες μέσα στην πόλη και δεν τους άφησαν να ψήνονται μέσα στα camps, που είναι στου διαόλου το κέρατο και το μόνο που βλέπουν είναι άδειες αποθήκες και σκουπίδια. Το ΑΠΘ έκανε, τελευταία, εξαιρετική δουλειά για την προάσπιση της "περιουσίας" του και κατά τη διάρκεια του no border camp, όπου ο χώρος είχε απελευθερωθεί από τους ντίλερς των ναρκωτικών και είχε καταληφθεί από αντιεξουσιαστές, αλληλέγγυους του Αντιρατσιστικού κινήματος και πρόσφυγες. Τώρα που τελείωσε, η πανεπιστημιακή κοινότητα μπορεί άφοβα να διασχίζει την πλατεία Χημείου, που ελέγχεται από τη Μαφία σε όλες τις εξόδους της...

Δεύτερο μπράβο στην Εκκλησία, που κατόρθωσε επιτέλους να εκδιώξει τους καταληψίες της "περιουσίας" της στο Ορφανοτροφείο κι έφερε και τις μπουλντόζες, για να καταστρέψει οποιαδήποτε υποδομή είχανε φτιάξει οι άνθρωποι, για να φιλοξενούνται εκατοντάδες πρόσφυγες, όταν θέλανε να ξεφύγουν για λίγο από τις περιβόητες λάσπες της Ειδομένης... Ας γκρεμιστούν μήνες αγώνα και πολυεθνικής συμβίωσης, στάχτη να γίνουν όλα, αρκεί να "καθαρίσει" η γειτονιά από αυτό το Παράδειγμα.

Τρίτο μπράβο στον ιδιοκτήτη της Καρόλου Ντηλ 34, που έφερε άμεσα την αστυνομία μέσα στις 3 μέρες ζωής της κατάληψης Hurriya, ώστε να μην απαξιωθεί η χρόνια απαξιωμένη "περιουσία" του.

Κι ο έπαινος πάει δικαιωματικά στην Κυβέρνηση, που αποκαθιστά το νόμο και την τάξη στην "άναρχη" Θεσσαλονίκη και επιστρέφει τους πρόσφυγες εκεί που δικαιωματικά ανήκουν, έξω από την πόλη, σε χώρους που τους αρμόζουν, μέσα στον καύσωνα, τα κουνούπια και τα βιομηχανικά απόβλητα. Έτσι, για να εμπεδωθεί η ιδέα ότι είναι απόβλητα.

Το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης θέλει να ευχαριστήσει την Κυβέρνηση γι’ αυτήν της την πρωτοβουλία, μέσα στη θερινή ραστώνη, 5 η ώρα τα χαράματα.

Ναι λοιπόν, το Κράτος έχει συνέχεια.

Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης

Ευχαριστώ την  Ε. που με παρέπεμψε στην ανακοίνωση του ΚΙΑ.

Μου ζήτησε να κάνω και σχόλιο..

Να σχολιάσω δηλαδή το γεγονός ότι σε μια χώρα υπό κατάληψη, υπάρχουν άνθρωποι-τρόφιμοι γύρω μας, δίπλα μας, που βρίσκουν την κατάληψη ενός κτηρίου από κάποιους "άπλυτους", ως το πιο ανάρμοστο και επικίνδυνο πράγμα που μπορεί να συμβεί στη ζωούλα τους.

Ή να σχολιάσω όλα αυτά που κρύβονται πίσω από το μαύρο ράσο και τα θυμιατά. Είναι τυχαίο νομίζετε τόσο λιβάνισμα που πέφτει στις εκκλησίες?..Για να καλυφθεί η μυρωδιά της πατροπαράδοτης λαοκλασίας γίνεται και όποιος δεν το πιστεύει, ας κοιτάξει την αλυσίδα που έχει το χρυσό σταυρουδάκι και ας συνειδητοποιήσει επιτέλους ότι απλά ανέβηκε από το πόδι του δούλου στον λαιμό του.

Μάλλον την περίφημη "συνέχεια του Κράτους" θα θέλει να σχολιάσω η Ε. Τον χαμογελαστό Αλέξη δηλαδή, που έχει ανέβει πάνω στη σκηνή και μας κουνάει προκλητικά τον κώλο του, φορώντας ροζ βρακί με στάμπα "τα κάνω όλα".

Είναι καιρός να πάψουμε να ξαφνιαζόμαστε Ε. Ο σύντροφος Αλέξης εξάλλου την έχει εξαγγείλει την μετατόπιση του ενδιαφέροντός του προς το κέντρο. Η έκφραση της πολιτικής είναι σαν ένα εκκρεμές το οποίο ταλαντώνεται γύρω απ'το σημείο ισορροπίας του. Γι'αυτό και το φάσμα σκέψης και δράσης ενός "γνήσιου" αριστερού, μπορεί να πιάνει από την αναρχία και την επαναστατική αριστερά και να φτάνει πχ μέχρι την σοσιαλδημοκρατία. Όταν λοιπόν η πρωθυπουργάρα σου λέει ότι "απευθυνόμαστε σε ένα πολύ ευρύτερο και πιο κεντρώο κοινό, από τότε που ήμασταν Αριστερά του 4%", μοιραία το εκκρεμές του (που στο κάτω μέρος του δεν έχει τον κλασικό μεταλλικό δίσκο αλλά ένα δίευρο) θα πιάνει μέχρι και το κατασταλτικό Κράτος του Σαμαράκα.  

Και το κυνηγητό των κινημάτων αλληλεγγύης να μην υπήρχε, θα σου ερχόταν στη μάπα η τοξική και "ασυνόδευτη" σκόνη των Σκουριών να στο υπενθυμίσει.

η αλληλεγγύη είναι αντιαναπτυξιακή

και χαλάει την πιάτσα και τις μπίζνες μας

Όπως θα μαντεύετε ή θα μάθατε ήδη, μετά από έφοδο που πραγματοποίησε σήμερα τα ξημερώματα η ΕΛΑΣ, ξεκίνησε η κατεδάφιση του ορφανοτροφείου, παρόλο που μέσα στους χώρους του βρίσκονταν μεγάλος εξοπλισμός ένδυσης, σίτισης και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για πρόσφυγες και μετανάστες.

Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες μόλις ολοκληρωθούν οι εργασίες της κατεδάφισης, ο πανιερότατος Άνθιμος θα πραγματοποιήσει και εξορκισμό, για να είναι σίγουρο το χριστεπώνυμο πλήθος των νοικοκυραίων, ότι έχει εξαλειφθεί και το τελευταίο ίχνος άδολης αλληλεγγύης χωρίς μέσα, χρήματα και προβολή.

Το αστείο σ'αυτήν την άθλια υπόθεση είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης με ανακοίνωσή του καταδίκασε αυτή την κατεδάφιση.

Una mattina mi sono svegliato, e ho trovato l'invasor

Ιταλός παπάς μετά τη Θεία Λειτουργία δίνει το σύνθημα και τραγουδάει μαζί με τους πιστούς το πασίγνωστο σύμβολο του αντιφασιστικού αγώνα Bella Ciao :)

             

ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με

Ανακοίνωση της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Θεσ/νίκης για την παρέμβαση στη ρατσιστική εκδήλωση "Μένουμε Έλληνες, Μένουμε Ορθόδοξοι"

 

Ανακοίνωση για την χτεσινή παρέμβαση στη ρατσιστική εκδήλωση "Μένουμε Έλληνες, Μένουμε Ορθόδοξοι" που έγινε στο Βελλίδειο.

Οι μετανάστες είναι της γης οι κολασμένοι, στον κόσμο των υποκριτών είμαστε όλοι ξένοι”

Όταν αντιληφθήκαμε ως Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης ότι η μητρόπολη Θεσσαλονίκης, μαζί με χριστιανικές οργανώσεις και την Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων, θα διοργάνωναν την Κυριακή 14/2 μια ρατσιστική, αντιμεταναστευτική, εθνικιστική και μισαλλόδοξη εκδήλωση στο Βελλίδειο με τίτλο “Μένουμε Έλληνες, μένουμε Ορθόδοξοι”, αποφασίσαμε να δράσουμε για να μην αφήσουμε αναπάντητο το μίσος και το δηλητήριο που ήμασταν σίγουροι ότι θα χυνόταν εκεί. Αυτή τη φορά όμως θελήσαμε να απευθυνθούμε στο ίδιο το κοινό της εκδήλωσης μιλώντας του στη γλώσσα που αυτό καταλαβαίνει (και πιστεύει), για να το ταρακουνήσουμε (μάλλον απίθανο) και κυρίως για να καταδείξουμε την υποκρισία του (το πιθανότερο).

Έτσι, διαλέξαμε να μοιράσουμε στους πιστούς που θα προσέρχονταν στην εκδήλωση μια από τις πιο γνωστές ευαγγελικές περικοπές, ένα απόσπασμα από το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο (41-45), που διαβάζεται στις εκκλησίες την Κυριακή της Απόκρεω. Στο σημείο αυτό, το ιερό βιβλίο των χριστιανών λέει κοντολογίς ότι την ημέρα της Κρίσεως ο “Κύριος” θα στείλει τους ενάρετους στον παράδεισο και τους αμαρτωλούς στην κόλαση, χωρίζοντάς τους ανάλογα με το αν συμπαραστάθηκαν με διάφορους τρόπους “ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων” (“στους πιο ταπεινούς”), με ρητή αναφορά στη φιλοξενία/αλληλεγγύη στον “ξένο” (“ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με”). Και φυσικά χωρίς κανένα “ναι μεν, αλλά...”, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, όπως αυτές που πολύ αναμενόμενα έθεσε ο Άνθιμος στην εναρκτήρια ομιλία της εκδήλωσης.

Αφού λοιπόν νωρίς το απόγευμα της Κυριακής πετάχτηκαν έξω από το Βελλίδειο τρικάκια με το συγκεκριμένο χωρίο και την απόδοσή του στη νεοελληνική, μέλη μας, καταλλήλως ενδεδυμένα και εκπροσωπώντας μια ανύπαρκτη χριστιανική οργάνωση, για να εμπνέουν εμπιστοσύνη στο χριστεπώνυμο ποίμνιο, μοίρασαν στα σκαλιά του συνεδριακού κέντρου χίλια ακόμη τρικάκια που έγραφαν τα “θεόπνευστα” λόγια αλληλεγγύης και αγάπης προς τον πλησίον από την Αγία Γραφή, λίγο πριν αυτό χειροκροτήσει με πάθος λόγια μίσους, τρομοκράτησης και υποκρισίας. Φυσικά, όλες και όλοι έπαιρναν το τρικάκι με μεγάλο ενδιαφέρον, αφού φαίνεται ότι η μακριά φούστα και το παλτό κουμπωμένο μέχρι το λαιμό είναι εγγύηση πίστης, αλλά πραγματικά αναρωτιόμαστε πώς ακριβώς συμβίβαζαν μέσα τους αυτά που διάβαζαν στο κείμενο με όσα επρόκειτο να ακούσουν προσερχόμενες/οι στην εκδήλωση.

Η προσέλευση ήταν αθρόα, αφού η αφίσα της εκδήλωσης βρισκόταν σε όλες τις εκκλησίες της Κεντρικής Μακεδονίας και στα λεωφορεία του ΟΑΣΘ, το κυριακάτικο κήρυγμα του Άνθιμου μεταδόθηκε τηλεοπτικά από ΕΡΤ2 και ΕΡΤ3 το ίδιο πρωί, έγινε ενημέρωση από άμβωνος σε όλες τις ενορίες, ναυλωμένα λεωφορεία έφεραν πιστούς από διάφορες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας, όπως τη Φλώρινα και τη Χαλκιδική, ενώ δεν έλειψαν ούτε ομάδες καλογριών από διάφορα μοναστήρια, καθώς και φοιτητές της θεολογικής σχολής.

Η παρέμβαση της Αντιρατσιστικής ολοκληρώθηκε επιτυχημένα χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, πέρα από τις ερωτήσεις των διοργανωτών στα μέλη μας που έκαναν το μοίρασμα για το αν ανήκουν σε ορθόδοξη οργάνωση, ποια ήταν αυτή και γιατί μοίραζαν κείμενο από τη στιγμή που όλες οι οργανώσεις που συμμετείχαν είχαν συμφωνήσει να μη γίνει κάτι τέτοιο. Αποχωρήσαμε από το χώρο αηδιασμένοι από την περιρρέουσα υποκρισία και το μίσος πίσω από τα χριστιανικά χαμόγελα, αλλά και σοφότεροι και πιο αποφασισμένοι να παλέψουμε για ίσα δικαιώματα στο πλευρό όσων ανθρώπων αντιμετωπίζουν τον αποκλεισμό, το μίσος και τη βία, απλά και μόνο λόγω χρώματος, καταγωγής, κουλτούρας, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού ή φτώχειας.

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

 

πηγή: left

αυτό που μοιράστηκε στο χριστεπώνυμο πλήθος :)