αφού συνηθίσαμε το πρόσωπο του τέρατος, ήρθε και η ώρα του κώλου του

TΟ ΤΕΡΑΣ ΠΟΥ ΕΚΘΡΕΨΑΜΕ.

Από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας στην Ελλάδα εδραιώνεται σε ένα τμήμα του πολιτικού ακροατηρίου ένας δημόσιος λόγος που έχει χαρακτηριστικά φασιστικού τύπου.

Είναι αυταρχικός: δεν νοεί ότι μπορεί να υπάρχει αντίρρηση στα λεγόμενά του.

Είναι εθνικιστικός: το ελληνικό έθνος έχει πάντα δίκιο διότι είναι το ελληνικό έθνος, ανεξαρτήτως τι πρεσβεύει.

Είναι ρατσιστικός: οι Έλληνες είναι εξέχων λαός διότι είναι Έλληνες.

Είναι σεξιστικός: οι ομοφυλόφιλοι (και άλλοι) είναι άρρωστα μιάσματα.

Είναι βίαιος: αφού δεν πείθει δεν έχει πρόβλημα να δείρει.

Ένα κομμάτι των συμπολιτών μας θα αποδώσει αυτόν το λόγο στην υπανάπτυξη, την αμορφωσιά και τον χοντροκομμένα και λούμπεν“απολίτιστο” χαρακτήρα αυτών που τον πρεσβεύουν. Αλήθεια είναι ότι κοιτώντας φωτογραφίες από το χθεσινό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη δεν είναι δύσκολο να ολισθήσει κανείς σε μια τέτοια ανάγνωση.

Ωστόσο, αυτή η ανάγνωση είναι λάθος για μια σειρά λόγων:

- ο κόσμος αυτός εκπαιδεύτηκε με αυτόν τον τρόπο από θεσμούς “υψηλής” κουλτούρας και ευρείας νομιμοποίησης: ο ρόλος της Εκκλησίας κυρίως από τα χρόνια του Χριστόδουλου ήταν κομβικός στην εδραίωση αυτής της ιδεολογίας.

- Η χρονική απόσταση που μας χωρίζει από την δικτατορία ολοένα και μεγαλώνει και φυσικά ο χρόνος δαμάζει τις ενοχές και τις τύψεις. Εξάλλου, είναι αφελές ως και κουτοπόνηρο να νομίζει κανείς ότι επειδή η Ελλάδα πέρασε χούντα και άλλες εκτροπές θα είναι εσαεί στο απυρόβλητο του φασισμού. Αν κάποιος νοσταλγός της χούντας αυτολογοκρίνονταν πριν από 20 και 30 χρόνια, πλέον το κάνει ολοένα και λιγότερο.

- Τέλος, ο λόγος αυτός δεν έχει μόνο λούμπεν χαρακτηριστικά: στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, οι βαρωνίες της συντηρητικής παράταξης κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα αγκάλιασαν με ζέση τον αναδυόμενο εθνικισμό περί του Μακεδονικού διότι στην υπερφίαλη επίδειξη ισχύος και "διείσδυσης" στα Βαλκάνια, το αίσθημα της ανωτερότητας απέναντι στους ξυπόλητους Βαλκανίους ήταν χρήσιμο. Το αίσθημα αυτό κατεξοχήν βόλεψε και το εκσυχρονιστικό αφήγημα της “ισχυρής Ελλάδας”.

Όμως, έχει ο καιρός γυρίσματα. Η "κρίση" τα ανέδειξε πανηγυρικά. Αυτό που θρέψαμε ως κοινωνία και ως πολιτική ηγεσία πλέον δεν είναι πολιτικά διαχειρίσιμο. Το τέρας, ως νέος Φρανκεστάιν, στρέφεται ενάντια στο δημιουργό του. Του δείχνει τον κώλο του. Πλέον, δεν μπορεί καν να επικοινωνήσει με στοιχειώδεις όρους δημοσίου ή έστω εθνικού συμφέροντος. Αξία έχει μόνο η μυθική δύναμη των δοξασιών του. Το μίσος του και η απέχθειά του για ο,τιδήποτε δεν νιώθει δικό του. Και πάρα ταύτα, κάποιοι άνοες ακόμη το κανακεύουν.

Στη χώρα μας δεν έχει εκφραστεί κεντρικά ο νέος αντιευρωπαϊκός πόλος που θα κάνει “την Ελλάδα πάλι μεγάλη” βυθισμένος στην αρχαιοπληξία του. Αυτό που βλέπουμε στα συλλαλητήρια είναι η μαγιά του. Όπου να’ναι έρχεται κι ο μάγειρας.

Αν ενδιαφερόμαστε για κρίσιμα πολιτικά επίδικα της Ελλάδας για το μεσοπρόθεσμο μέλλον, νομίζω ότι αυτό είναι το μείζον.

 

πηγή: Δημήτρης Χριστόπουλος

τρίτο και οριστικό

Ξενάκια

3 Ιούλ, ’16

Ήρθαν τα μνημόνια και έφυγαν οι άνθρωποι. Πρώτη φορά, επίσημη κρατική έκθεση -από την ΤτΕ- δίνει μια εικόνα για το τρίτο κύμα μετανάστευσης που σάρωσε την χώρα κατά τον 20ό αιώνα.

Από το 2010 και μετά έχουν φύγει 427.000 Έλληνες ηλικίας 16-64 ετών.

Τα μικρότερα παιδιά που φύγανε δεν τα μετράνε, όπως δεν μετράνε και τα χιλιάδες παιδιά που γεννιούνται στις νέες πατρίδες.

Δεν αξίζουν κανένα σχολιασμό τα προτεινόμενα μέτρα από την ΤτΕ για την ανάσχεση του φαινομένου, αφού πρόκειται ουσιαστικά για ευχολόγια και google μεταφράσεις γερμανικών κειμένων.

Αν δεν δουλέψουμε πάνω στο παραγωγικό μοντέλο που ταιριάζει στην χώρα και αν δεν εγκαταλείψουμε την ευρωζώνη και την ΕΕ, σωτηρία δεν πρόκειται να δούμε.

Αξίζει όμως να σταθεί κανείς σε κάποιες από τις επισημάνσεις που η έκθεση κάνει.

Πχ, πως την χώρα -σε αντίθεση με το παρελθόν- την εγκαταλείπουν μαζικά οι πλέον καταρτισμένοι και ανταγωνιστικοί από τους εργαζόμενους.

Οι νεομετανάστες δεν αφήνουν τα παιδιά τους πίσω στην γιαγιά και τον παππού, τα παίρνουν μαζί τους, γεννούν στους νέους τόπους κατοικίας και σκέφτονται την επιστροφή στην Ελλάδα, αφού πρώτα αποκτήσουν κάποια σύνταξη από το εξωτερικό.

Η Ελλάδα σβήνει.

Δεν θα μείνει στο τέλος παρά μονάχα αυτή η αίσθηση του κενού και η θλίψη που αφήνει παντού το ανεκπλήρωτο μιας ευτυχίας που προσδοκούσαμε αλλά δεν ήρθε, ενός έρωτα που έσβησε πριν καν να γεννηθεί.

Μιας νοσταλγίας παράλογης και αβάσταχτης για κάτι που ποτέ μας δεν ζήσαμε.

Θα μένει μονάχα η θλίψη παντού.

Θα κολλάει στα πεζούλια των δρόμων, στις βιτρίνες των καταστημάτων, στα παραθυρόφυλλα των παρατημένων σπιτιών, στα ξερά χώματα των αφημένων αγρών.

Σαν τα χωριά που εγκαταλειμμένα ρημάζουν.

Σαν τα σπίτια που παραδίνονται στην μούχλα και χάνονται.

Ποιος να καθαρίσει και τι.

Ποιος να επιστρέψει και πού.

«Κι αν σε μαλώσουν μην ντραπείς, ξενάκι είμαι να τους πεις»

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

(Αγαπητέ Ηλία, αυτό που δεν μας συγχωρώ είναι η πλήρης αδιαφορία για όσους αναγκάστηκαν και αναγκάζονται να φύγουν για να επιβιώσουν. Φυσικά, ούτε η Ιστορία θα το συγχωρέσει αυτό, αφού αυτή η φυγή σημαίνει το οριστικό τέλος της Ελλάδας. Οι άνθρωποι είναι ο πραγματικός και μοναδικός πλούτος μιας χώρας. Αλλά πολλοί δεν το βλέπουν. Αντιθέτως, θυμώνουν με αυτούς που φεύγουν. Βέβαια, η ζωή έχει και παρακάτω. Φίλος που θύμωνε πολύ με αυτούς που φεύγουν, ετοιμάζεται να φύγει σε δυο εβδομάδες. Μαύρη τύφλα στους Έλληνες. Καμία αίσθηση της πραγματικότητας. Θέλουν συντάξεις. Από πού θα τις πάρουν; Ποιος θα δουλεύει για να πάρουν σύνταξη; Έγραψα τον περασμένο Οκτώβριο «Αν θέλετε συντάξεις, φέρτε πίσω τους Έλληνες μετανάστες». Ηλία, νομίζω πως πια είναι μια ατομική υπόθεση. Η αδυναμία και αδιαφορία των Ελλήνων για συλλογική αντίδραση, αντίσταση και αντεπίθεση δείχνουν ένα λαό τελειωμένο. Ο καθένας μόνος του. Συνταγή ήττας. Δεν πειράζει, εμείς θα το παλέψουμε μέχρι τέλους. Εγώ δεν θα κουραστώ να γράφω πως οι Έλληνες πρέπει επιτέλους να αντιδράσουν. Και θα συμμετέχω σε όποια δράση πάει κόντρα στη γενική απάθεια και αφασία. Αν είναι να πέσουμε, να πέσουμε αγωνιζόμενοι. Να είσαι καλά, Ηλία.)

πηγή: pitsirikos

νέο νόμισμα!

Το δικό της νόμισμα βγάζει η Ελλάδα, το οποίο θα είναι άμεσα αποδεκτό για πληρωμές μόνο στην Ελλάδα και όχι στην κανονική Ευρώπη, όπως ανακοίνωσε η Bundesbank, καθιερώνοντας στην πράξη διπλό νόμισμα στην Ευρωζώνη!

Πρόκειται για ένα συλλεκτικό κέρμα αξίας 5 ευρώ, το οποίο θα ονομάζεται «Προτεκτοράτο η Ωραία Γκρίχενλαντ».

Θα είναι τσίγκινο και θα απεικονίζει από τη μία πλευρά ένα παλλόμενο βουρστ και από την άλλη το διαχρονικό σύμβολο της Ελλάδας, τον φραπέ, μαζί με τα 12 αστέρια της ΕΕ.

Το σχήμα του θυμίζει υπόθετο, ενώ το βάρος του είναι 9 γραμμάρια.

Όπως ανακοίνωσε η Bundesbank, απευθύνεται σε χάπατα, που εξακολουθούν ακόμα και τώρα να θέλουν ευρώ «πάση θυσία». "Τους δίνεται η ευκαιρία να κάνουν μια συμβολική θυσία, με ανταμοιβή τη δυνατότητα που θα έχουν να μην αποχωριστούν ποτέ το πολυαγαπημένο τους νόμισμα" δήλωσε πονηρά ο πρόεδρος της Bundesbank κύριος Φριτς. Όμως, θα είναι αποδεκτό και για πληρωμές αγοράς σανού, αντί των χαρτονομισμάτων των 5 ευρώ, αλλά μόνο μέσα στα όρια του εξωτικού προτεκτοράτου.

η αληθινή είδηση εδώ.

η υποκλοπή της υπερκλοπής..

..είχε αίσιο τέλος.

να δημιουργήσουμε νέους κόσμους, στο μπόϊ των ονείρων μας, στο μπόϊ των ανθρώπων

                       

 απόσπασμα από την ταινία "Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο" 

Από την απολογία του Νίκου Μπελογιάννη (1η & 2η δίκη): Το αγωνιστικό ήθος του κομμουνιστή αντηχεί στην Ιστορία μέχρι το σήμερα

«Είμαι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και ακριβώς για την ιδιότητά μου αυτή δικάζομαι, γιατί το κόμμα μου παλεύει και χαράζει το δρόμο της Ειρήνης, της Ανεξαρτησίας και της Ελευθερίας. Στο πρόσωπό μου δικάζεται η πολιτική του ΚΚΕ».

*

«Εάν έκανα δήλωση αποκήρυξης θα αθωωνόμουνα κατά πάσα πιθανότητα μετά μεγάλων τιμών… Αλλά η ζωή μου συνδέεται με την ιστορία του ΚΚΕ και τη δράση του… Δεκάδες φορές μπήκε μπροστά μου το δίλημμα: να ζω προδίδοντας τις πεποιθήσεις μου, την ιδεολογία μου, είτε να πεθάνω, παραμένοντας πιστός σ’ αυτές. Πάντοτε προτίμησα το δεύτερο δρόμο και σήμερα τον ξαναδιαλέγω».

*

«Θα έλεγα ότι «δε μιλάνε για σχοινί στο σπίτι του κρεμασμένου», γιατί ο κόσμος το ‘χει τούμπανο τι ρόλο παίζουν οι Αμερικανοί στην Ελλάδα. Και εδώ μέσα αποδείχτηκε ο ρόλος τους, ακόμη και στις ανακρίσεις της Ασφάλειας. Οι κομμουνιστές δεν είναι όργανα των ξένων. Ο κομμουνισμός είναι πανανθρώπινο ιδανικό και παγκόσμιο κίνημα (…). Μπορεί ποτέ όργανα των ξένων να δημιουργήσουν ένα τέτοιο μεγαλειώδες κίνημα; Ποιος ξένος πράκτορας δίνει με τέτοια απλοχεριά τη ζωή του, όπως τη δίνουν χιλιάδες κομμουνιστές; Οι θυσίες αυτές μόνο με τις θυσίες των πρώτων χριστιανών μπορεί να συγκριθούν. Αλλά και πάλι υπάρχει μια διαφορά, ότι ενώ οι χριστιανοί δέχονταν το μαρτύριο και το θάνατο, ελπίζοντας να κληρονομήσουν τη βασιλεία των ουρανών, οι κομμουνιστές δίνουν τη ζωή τους μην ελπίζοντας σε τίποτα. Τη δίνουν για ν’ ανατείλει στην ανθρωπότητα ένα καλύτερο, ευτυχισμένο αύριο, που αυτοί δε θα το ζήσουν. Ποιο όργανο των ξένων μπορεί να προσφέρει τη ζωή του σ’ έναν τέτοιο μεγάλο σκοπό;».

*

«Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας έχει στο λαό βαθιές ρίζες. Συνδέεται μαζί του με ακατάλυτους δεσμούς αίματος και δεν μπορεί κανείς να το εξοντώσει ούτε με στρατοδικεία, ούτε με εκτελεστικά αποσπάσματα. Ο στόχος μας ήταν και είναι να προστατέψουμε τα συμφέροντα του λαού και της χώρας μας…»

ένα μικρό μνημόσυνο

μετά την έξοχη περιγραφή από τον τέκι του ιστορικού εγκλήματος του ΓΑΠ, αξίζει να (ξανα)διαβάσετε και το παρασκήνιο της Ελληνικής κρίσης, ένα αποκαλυπτικότατο άρθρο σχεδόν 6 ετών, τότε που ξεκινούσε η διάλυση και τέλος και αυτό, για να συμπληρώσετε το παζλ

Η αρχή του τέλους

Date: 2016.03.22

Πάντα τεμπέλιαζα να ξεκινήσω τις επαναλήψεις, λίγο πολύ γιατί στο μπλογκ αυτό ακολούθησα την κρίση από πριν καλά καλά εμφανιστεί, οπότε έχω μια άρνηση να τροφοδοτήσω την τεμπελιά του αναγνώστη, αντικαθιστώντας τη με δική μου χαμαλοδουλιά. Όμως με αφορμή την έρευνα του κονιόρδου πάνω στο περίφημο ελληνικό έλλειμμα και τα greek statistics της elstat, είπα να κάνω μια μικρή ρετροσπεκτίβα του ευρωπαϊκού κουβαριού που άρχισε να ξετυλίγεται με όλο και μεγαλύτερη ταχύτητα και που επιτέλους το αναγνωρίζει ακόμα και η μέρκελ στη γερμανία (ο απατημένος σύζυγος που το μαθαίνει πάντα τελευταίος).

Αυτό το κουβάρι ξεκίνησε να ξετυλίγεται με την ανάληψη της κυβέρνησης από τον καταλληλότερο γιωργάκη και έγινε λίγο πολύ το μοτίβο που ακολουθήθηκε σε όλη την υπόλοιπη ευρώπη. Φυσικά δεν αφορά το γιωργάκη ως μοιραίο άνδρα. Λίγο πολύ όλοι οι παίκτες που θα ακούσετε προβαίνουν αναγκαστικά στις κινήσεις που προβαίνουν γιατί δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Διότι ο τρόπος που αντιλαμβάνονται τον κόσμο δεν τους επιτρέπει να κάνουν αλλιώς. Πρόκειται για μια εντελώς ιδεαλιστική προσέγγιση των ίδιων των ελίτ που δημιουργεί υλικότατες πραγματικότητες.

Το άρθρο αυτό χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο περιγράφει τον τρόπο που οι παίκτες κατέστρεψαν τα πάντα κάνοντας αυτό που θεωρούσαν το καλύτερο δυνατό. Το δεύτερο που είναι λίγο πιο τεχνικό περιγράφει τους μηχανισμούς που ο γιωργάκης έθεσε σε κίνηση προκειμένου να ξεκινήσει την ευρωπαϊκή κρίση των ομολόγων και παραπέμπει σε δύο άλλα κείμενα (το ένα γραμμένο από τον κονιόρδο).

επανεκκίνηση

To Plan B βρίσκεται μόνο στα δικά μας χέρια 

 13/7/15

Αυτή ήταν η Ελλάδα πάντα.

Γλώσσα κρεμαστή κι εξαρτήσεις από γεννησιμιού της.

Ξεγελασμένη και εξουσιασμένη από Μεγάλες Δυνάμεις.

Φραπεδιά, προσκύνημα, Αμφίπολη και πατερίτσες στη μασχάλη.

Εθνικές φαντασιώσεις και χωριάτικη σαλάτα.

Εθνικό πιπίλισμα και περηφάνια.

Αυτή ήταν η Ελλάδα πάντα.

Προσευχή και φίμωση μειονοτήτων.

Ποδόσφαιρο κι απόκρυψη πως η επανάσταση του '21 δεν ήταν εθνική αλλά μια κοινωνική επανάσταση.

Δυο τρεις μέρες χριστιανοί και τις υπόλοιπες ιούδες.

Τέχνη ελεγχόμενη από τους πάμπλουτους.

Ρουφιάνοι που έγιναν πλούσιοι από επικηρύξεις επαναστατών.

Συμπλέγματα και εθνική συνείδηση.

Ιαχές φτωχών μπροστά από ηγέτες.

Παλαμάκια θεατών για να μην ακουστούν οι αυτοπυροβολισμοί των φαντάρων.

Γιατί αυτή ήταν η Ελλάδα πάντα.

Δυτικές φαντασιώσεις και μια εμμονική απώθηση του βαλκανισμού της.

Από τις αηδίες του Παπαρρηγόπουλου σε βιογραφίες σημαντικών προσώπων στα ντοκιμαντέρ του Σκάι.

Ησυχία, ο λαός προαυλίζεται στις οθόνες του.

Αυτή ήταν η Ελλάδα πάντα.

Ελεγχόμενη από μια ύπουλη ομάδα με καταθέσεις που λιντσάρει όσους ζητούν την αποφυλάκιση του λαού.

Μια ύπουλη ομάδα που προσπαθεί να σε πείσει πως το κλειδωμένο κελί σου προσφέρει ασφάλεια και σταθερότητα.

Μια ύπουλη ομάδα που ποτέ δεν άνηκε στο λαό γιατί κατά βάθος τον περιφρονεί για τη φτώχεια του.

Μένουμε θυσία πάσα Ευρώπη.

Αυτή ήταν η Ελλάδα πάντα.

Παπαδημούλιδες και μετριότητα.

Κρέοντας στη ψυχή κι Αντιγόνη στα λόγια.

Δύστυχε λαέ.

Σαν να πλησιάζει η ώρα.

Θέλει αρετή και τόλμη μια ιστορική συγνώμη μέσα σου.

Κάνε επανεκκίνηση εδώ και τώρα.

Μετάτρεψε την έξοδο από την Ευρωζώνη σε διέξοδο, σε χειραφέτηση, σε αυτονομία του πνεύματός σου.

Αυτονομία από τη μαφιόζικη Ευρώπη.

Αυτονομία από τη μαφιόζικη Ελλάδα.

Mην αναθέτεις τίποτα στους άλλους.

Οραματίσου.

Το plan b βρίσκεται μόνο στα δικά μας χέρια.

 

πηγή: το πορτατίφ