Ding-Dong! The Witch Is Dead

Σαν σήμερα το 2013 πέθανε η Μάργκαρετ Θάτσερ. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εποχής, το χαρμόσυνο αυτό γεγονός γιορτάστηκε δεόντως από εκατοντάδες χιλιάδες Βρετανούς σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο.

Υπάρχουν βέβαια και διάφορα λούμπεν τζημεροειδή που (οι πολιτικές της δεν τα άφησαν άνεργα και) τη λατρεύουν. 

Το ποστ είναι αφιερωμένο σ'αυτά τα φουκαριάρικα.

Ο μύθος της οικονομικής ανάπτυξης της Θάτσερ.

Οικονομολόγοι του Κέιμπριτζ αποδομούν τον «θατσερισμό» και το οικονομικό μοντέλο του σκληρού φιλελευθερισμού.

Οι πολιτικές της Μάργκαρετ Θάτσερ των ιδιωτικοποιήσεων, της απορρύθμισης της αγοράς και της φορολόγησης των χαμηλών εισοδημάτων απέτυχαν να τονώσουν την ανάπτυξη, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που αμφισβητεί τα οφέλη των οικονομιών της ελεύθερης αγοράς.

Σε μια βαθιά ανάλυση των επιδόσεων της βρετανικής οικονομίας πριν και μετά το 1979, οικονομολόγοι του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, υποστηρίζουν ότι οι φιλελεύθερες πολιτικές που εφήρμοσε η Θάτσερ, συνοδεύτηκαν από ένταση της ανεργίας και των ανισοτήτων.

το μακρύ χέρι των αγορών μας χαιρετάει φασιστικά

Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια

15 Νοέ, ’18

Πιτσιρίκο, ένας μικρός πανικός επικρατεί στο Τελειωμένο Βασίλειο. Η μικρή Τερέζα έφερε στο υπουργικό την συμφωνία για την …έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ. Ακόμα οι λεπτομέρειες δεν είναι γνωστές αλλά, από τις πρώτες δημόσιες τοποθετήσεις του ευρωπαίου διαπραγματευτή κυρίου Μπαρνιέ, καταλαβαίνει κανείς ότι Brexit επί της ουσίας δεν πρόκειται να υπάρξει.

Τίποτα δεν προκειται να αλλάξει όσο αφορά την συμμετοχή του Τελειωμένου Βασιλείου στην ενιαία αγορά και της υποχρέωσής του να ακολουθεί τις ντιρεκτίβες που αποφασίζονται στις Βρυξέλλες χωρίς πια την συμμετοχή του.

Καμία αλλαγή δεν πρόκειται να υπάρξει όσο αφορά την δικαιοδοσία του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου, την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και ανθρώπων, κλπ.

Μόνο οι Εγγλέζοι πολιτικοί θα συνεχίσουν να κοροϊδεύουν τους πολίτες της Βρετανίας ότι τάχα μου το Τελειωμένο Βασίλειο είναι πια πιο ανεξάρτητο από ποτέ, την στιγμή μάλιστα που θα ακολουθεί υποχρεωτικά όλες τις προβλεπόμενες από τις ευρωπαϊκές συνθήκες δεσμεύσεις, χωρίς να διαθέτει την παραμικρή δυνατότητα παρέμβασης στις αποφάσεις που θα λαμβανονται στις Βρυξέλλες, την οποία είχε πριν από το δημοψήφισμα.

Γιατί τώρα η Βρετανία αποχωρεί -κι εδώ χτυπιόμαστε κάτω από τα γέλια- από την ΕΕ.

Βλέποντας την στραβοχυμένη Τερέζα, δεν μπορώ να μην παραδεχτώ ότι το μυαλό μου πήγε αυτόματα σχεδόν στον Αλέξη Τσίπρα και χαμογέλασα.

Τουλάχιστον αυτός, μέσα σε μια βδομάδα, μετέτρεψε το «όχι» σε «ναι» και δεν μας επρηξε τα αρxίδια για δύο χρόνια, όπως οι Βρετανοί πολιτικοί. Οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε αυτό.

Βέβαια, η Βρετανία είναι βαθιά διχασμένη στο εσωτερικό της και το ρήγμα αυτό -σε συνδυασμό με την εθνική υποταγή που σήμερα αποφασίστηκε- θα πληρωθεί ενδεχομένως πολύ ακριβά.

Η ψήφος ενάντια σε όλους και υπέρ του Brexit ήταν μια ψήφος που σχετιζόταν με τις πολιτικές λιτότητας των συντηρητικών και εργατικών νεοφιλελεύθερων τα τελευταία 30 χρόνια και, φυσικά, με την συνειδητοποίηση ότι η Γερμανία ήταν πια η κυρίαρχη δύναμη στην ΕΕ που επέβαλε -χωρίς να κρατά ούτε καν τα προσχήματα- την θέλησή της στους υπόλοιπους.

Μετά την συνθηκολόγηση της Μέι, είτε καταφέρει να περάσει την συμφωνία από το κοινοβούλιο είτε όχι, οι επιπτώσεις –πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές– για την Βρετανία δεν θα έχουν θετικό πρόσημο.

Το ένα πουλάκι έπεσε μετά την εκπυρσοκρότηση του όπλου από το δέντρο. Καιρός να δούμε τι γίνεται και το δεύτερο.

Οι Γερμανοί και οι λοιποί της ΕΕ πανηγυρίζουν φυσικά μετά από την επιβολή των όρων τους στο ΗΒ και την παραμονή της χώρας στην ενιαία αγορά με τους όρους που εκείνοι υπαγόρευσαν παρά την …αποχώρησή της από την ένωση.

Εκείνο που φυσικά δεν έχουν ακόμα αντιληφθεί είναι ότι έχουν ήδη ανοίξει τον ασκό του Αιόλου και έχουν θέσει σε λειτουργία την ωρολογιακή βόμβα που θα τινάξει σύντομα την ΕΕ στον αέρα.

Ίσως όχι την ευρωζώνη αλλά την ΕΕ σίγουρα.

Γιατί το μήνυμα που φτάνει στα αυτιά των Πολωνών, των Δανών, των Σουηδών, κλπ. είναι διαφορετικό από αυτό που εισπράττουν οι πολίτες στην Βρετανία.

Για τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, η πιθανότητα να εγκαταλείψουν την ΕΕ, χωρίς όμως να χάσουν τα πλεονεκτήματα που η πρόσβαση στην ενιαία αγορά φέρνει, θα γεννήσει πολλά καινούργια Exit τα αμέσως επόμενα χρόνια και θα φουσκώσει τα πανιά των ακροδεξιών δυνάμεων στις ευρωεκλογές της ερχόμενης Άνοιξης.

Ακόμα και σε χώρες του σκληρού πυρήνα του ευρώ –και αναφέρομαι στην Γερμανία και στην Γαλλία– οι δυνάμεις που αντιτίθενται σε ό,τι θετικό συνδέεται με την συνύπαρξη τόσων διαφορετικών λαών σε κοινό πλαίσιο συνεργασίας θα ενισχυθούν.

Φαντάζει οξύμωρο αλλά υπάρχουν μονάχα δύο δρόμοι για την διατηρήση της ενότητας στην ΕΕ αυτήν την χρονική περίοδο.

Είτε ο μέγιστος δυνατός εκδημοκρατισμός και η απομάκρυνση από τις νεοφιλελευθερες πολιτικές που έχουν τινάξει την κοινωνική συνοχή στον αέρα, είτε η πολιτική του εκφοβισμού που θα περιελάμβανε την παραδειγματική τιμωρία των Βρετανών και όχι την «επιβράβευσή» τους με την παραμονή στην ενιαία οικονομική αγορά.

Η πρώτη επιλογή δεν παίζει ούτε για αστείο.

Η δημοκρατία είναι στον αντίποδα των θεσμών και του σκοπού της ΕΕ και ιδιαίτερα της ευρωζώνης.

Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας επιβάλλονται από τις αγορές, τις τράπεζες και τις πολυεθνικές εταιρίες.

Όλους αυτούς που διορίζουν την γραφειοκρατία των Βρυξελλών και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ.

Η επιλογή του μαστιγίου αποσύρθηκε από το τραπέζι στο όνομα των πιθανών απωλειών της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας.

Η ΕΕ βαδίζει ολοταχώς προς την διάλυση.

Απλά, διστάζουν να το παραδεχτούν και προσποιούνται πως δεν το αντιλαμβάνονται. Ακόμα.

Λιγό μετά τον αντίλαλο από τον πυροβολισμό, πέφτει και το δεύτερο πουλάκι από το κλαδί που καθόταν.

Με ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

(Φίλε Ηλία, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υπάρχει. Είναι ένα αστείο. Και το βλέπουμε αυτό το αστείο, κάθε φορά που ο Τραμπ ή ο Πούτιν λένε κάτι για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και δεν υπάρχει κανείς για να τους απαντήσει. Βέβαια, κατά την ταπεινή μου γνώμη, το πρόβλημα της Βρετανίας δεν είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά το ότι είναι μια τόσο ταξική κοινωνία με μια ωραιότατη βασιλική οικογένεια. Και ζούμε πια στον 21ο αιώνα. Πάντως, η δημοκρατία έχει πάει στον διάολο και τώρα αντιλαμβάνονται και οι χαζοί πόσο χρήσιμη ήταν η Σοβιετική Ένωση για τις δυτικές αστικές δημοκρατίες. Η δημοκρατία χρειάζεται έναν εξωτερικό εχθρό για να αποδεικνύνει την ανωτερότητά της, δεν τον έχει πια, και φτιάχνει τον εχθρό -την Ακροδεξιά- εντός της. Έρχονται πολύ ενδιαφέρουσες μέρες, Ηλία. Δημοκρατία ή φασισμός των αγορών. Να το βάλουν και σε δημοφήφισμα. Για να το αγνοήσουν μετά. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

πηγή: pitsirikos

ματάκιας και μαλάκας

Κάμερον παραιτήσου – #ResignCameron

8 Απρ, ’16

Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, Ντέιβιντ Κάμερον, παραδέχτηκε τελικά χτες πως είχε στο παρελθόν στην κατοχή του μετοχές σε offshore εταιρεία του πατέρα του, και τώρα τα στοιχήματα πέφτουν βροχή για το πόσο θα παραμείνει στην θέση του πρωθυπουργού.

Ήδη, στα social media το hashtag ##ResignCameron (Παραιτήσου Κάμερον) κάνει θραύση, ενώ οι Βρετανοί ετοιμάζουν διαδήλωση έξω από την πρωθυπουργική κατοικία το Σάββατο.

Το αρχικό αίτημα της διαδήλωσης προς τον Κάμερον -πριν την τελευταία του δήλωση- ήταν να κλείσουν οι φορολογικοί παράδεισοι της Βρετανίας, αλλά, μετά από την παραδοχή του Κάμερον πως είχε μετοχές σε εξωχώρια εταιρεία, το σύνθημα θα είναι «Παραιτήσου Κάμερον»

Στο Twitter, ο Έντουαρντ Σνόουντεν κάνει πάρτι, λέει πως το θέμα είναι στα χέρια των Βρετανών πολιτών και θυμίζει σε όλους πως, στην Ισλανδία, το 10% των ψηφοφόρων ήταν στον δρόμο μέσα σε 24 ώρες από την διαρροή των Panama Papers για τον Ισλανδό πρωθυπουργό, ο οποίος παραιτήθηκε.

Αν ο Ντέιβιντ Κάμερον παραιτηθεί κάτω από την πίεση των Βρετανών πολιτών, αυτό μάλλον θα είναι καθοριστικό ενόψει του δημοψηφίσματος για το Brexit, αφού ο Κάμερον ηγείται της καμπάνιας υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Επίσης, θα είναι πολύ θεαματικό να παραιτηθούν μέσα σε λίγες ημέρες δυο πρωθυπουργοί ευρωπαϊκών κρατών, μετά τις αποκαλύψεις των Wikileaks για τα Panama Papers.

Και να σκεφτεί κάποιος πως τα Panama Papers τα χρωστάμε σε χάκερ.

Οι πάντες κατηγορούν την ανωνυμία στην δημοσιογραφία αλλά όλες οι μεγάλες αποκαλύψεις για τα μεγαλύτερα σκάνδαλα του πλανήτη γίνονται από ανώνυμους πολίτες, ενώ όσοι από αυτούς δεν μπορούν να παραμείνουν ανώνυμοι, φυλακίζονται ή ζουν κυνηγημένοι.

Την ίδια ώρα στην Ελλάδα οι περισσότεροι Έλληνες δημοσιογράφοι κάνουν την καθημερινή τους προπαγάνδα υπέρ των συμφερόντων του ολιγάρχη για τον οποίο δουλεύουν, αφού είναι τεράστιοι δημοσιογράφοι και δεν χρειάζεται να κάνουν δημοσιογραφία για να μας το αποδείξουν.

Η Ελλάδα είναι μια πολύ όμορφη χώρα όπου ο στενός συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού είναι σε όποια λίστα υπάρχει -και στα Panama Papers- αλλά αυτό δεν είναι είδηση για τους περισσότερους Έλληνες δημοσιογράφους.

Όταν θα αρχίσουν να σκάνε και άλλα ονόματα Ελλήνων -εκτός του Σταύρου Παπασταύρου– στα Panama Papers ή σε άλλες λίστες, οι καλοί Έλληνες δημοσιογράφοι θα είναι εδώ για να τους δικαιολογήσουν και να μας εξηγήσουν την τεράστια συνωμοσία σε βάρος των Ελλήνων που έγιναν ζάπλουτοι με τον ιδρώτα τους.

Επίσης, στην Ελλάδα διαπομπεύεται ο κάθε κύριος που φιστικώνει ανήλικα αλλά, όταν το κάνει αυτό το δεξί χέρι του Κυριάκου Μητσοτάκη, τα ελληνικά ΜΜΕ είναι πολύ διακριτικά· άσε που φιστίκωσε ξένο ανήλικο και όχι Ελληνόπουλο, οπότε δεν μας νοιάζει, γιατί μακριά απ’ τον κώλο μας κι όπου θέλει ας είναι.

Δεν πειράζει, θα αλλάξει κάποτε και η Ελλάδα.

Οι Έλληνες δεν θέλουν καμία αλλαγή αλλά, αν αλλάξει όλος ο υπόλοιπος πλανήτης, θα αλλάξουν κι αυτοί αναγκαστικά.

Μέχρι τότε, θεατές στους αγώνες των άλλων.

Στο μάτι είμαστε οι καλύτεροι.

Ένας λαός-ματάκιας.

πηγή: pitsirikos

χρόνια του Ντίκενς..

«Εξοντωτικά πρόστιμα για τους φτωχούς» στα βρετανικά δικαστήρια-Μαζικές παραιτήσεις δικαστών

10.09.2015

«Είναι σαν να μπαίνεις στον κόσμο του Ντίκενς«, λέει η Φράνσις Κρουκ, από την οργάνωση Howard’s League για την Ποινική Μεταρρύθμιση. Ο Κιθ Σμιθ δε θα διαφωνεί. 40 χρόνων, χωρίς εισόδημα, χωρίς οικονομίες, με εθισμό στα ηρεμιστικά, βρέθηκε κατηγορούμενος επειδή έκλεψε μερικές μπριζόλες και δύο ζαχαρωτά από ένα κατάστημα.

Παραδοσιακά, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα «Independent« οι δικαστές επέβαλαν οικονομικά πρόστιμα σταθμίζοντας τη σοβαρότητα του αδικήματος με τη δυνατότητα του κατηγορούμενου να πληρώσει. Τον περασμένο Απρίλιο, η κυβέρνηση πέρασε νόμο που υποχρεώνει οποιονδήποτε καταδικάζεται να πληρώνει και ένα επιπλέον ποσό για τη λειτουργία των δικαστηρίων.

Ο Κιθ Σμιθ δήλωσε ένοχος. Του επιβλήθηκε πρόστιμο δικαστηρίου 206 ευρώ. Αν είχε δηλώσει αθώος, θα κατέληγε να πληρώσει πολύ περισσότερα. Πολλοί κάνουν το ίδιο. Ακόμη και αθώοι θα δηλώνουν ένοχοι, λένε οι δικαστές της χώρας, προκειμένου να αποφύγουν να πληρώσουν μεγαλύτερα ποσά, καθώς όσοι δηλώνουν ένοχοι θα πληρώνουν λιγότερα χρήματα.

Το πρόστιμο θα είναι επιπρόσθετο ποσό, ανεξάρτητο από τα υπόλοιπα πρόστιμα, τα δικαστικά έξοδα και τις εντολές αποζημίωσης. Στην ουσία, λένε, οι επικριτές του νόμου, οι κατηγορούμενοι θα χρηματοδοτούν απευθείας τα λειτουργικά έξοδα των δικαστηρίων.

Στην περίπτωση του Σμιθ, οι δικαστές αποφάσισαν να του επιβάλουν 12μηνη ποινή κοινωνικής υπηρεσίας και παραμονή επί έξι μήνες σε κέντρο αποτοξίνωσης. Με τον νέο νόμο, δε μπορούσαν να σταματήσουν εκεί. Από τη στιγμή που καταδικάστηκε, θα έπρεπε να πληρώσει το συγκεκριμένο ποσό για το λειτουργικό κόστος του δικαστηρίου.

Το γεγονός έχει πάρει τέτοιες διαστάσεις ώστε ο Independent να μιλά για «πρωτοφανή δικαστική ανταρσία«. Περισσότεροι από 50 δικαστές παραιτήθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Στο προσκήνιο έρχονται όλο και περισσότερες υποθέσεις πάμφτωχων ανθρώπων που αναγκάζονται να πληρώνουν εκατοντάδες ευρώ για μικροαδικήματα.

Ο πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών Ρίτσαρντ Μονκχάους έλεγε τον περασμένο Μάρτιο στο δίκτυο BBC: «Βλέπουμε πάρα πολλούς ανθρώπους  που υποτροπιάζουν επειδή δεν έχουν καθόλου χρήματα, οπότε το να τους φορτώνουμε με άλλο ένα πρόστιμο, δε θα έχει και μεγάλη σημασία αφού δε θα μπορούν να πληρώσουν«.

Οι περιπτώσεις είναι χαρακτηριστικές: Ένας 26χρονος που προσπάθησε να αυτοκτονήσει πηδώντας μπροστά στο αυτοκίνητο ενός αστυνομικού εκτός υπηρεσίας πλήρωσε 247 ευρώ φόρο δικαστηρίου. Ένας 77χρονος άστεγος πλήρωσε φόρο 206 ευρώ για κλοπή λαχανικών από ένα πολυκατάστημα. Μία 30χρονη κλήθηκε να πληρώσει 412 ευρώ φόρο δικαστηρίου επειδή έκλεψε ψάρι και κρασί αξίας 13 ευρώ.

Η Φράνσις Κρουκ προχωρά τη συζήτηση ακόμη πιο πέρα: «Γιατί βρίσκεται στο δικαστήριο κάποιος που είναι άστεγος και έχει κλέψει μια κονσέρβα; Γιατί τον έχουν συλλάβει; Αυτό που βλέπουμε είναι μια εικόνα πλήρους δυσλειτουργίας των δικαστηρίων, ποινικοποίησης της φτώχιας, της ψυχικής κατάστασης και της έλλειψης στέγης«.

πηγές: Independent, BBC @ΕΡΤ

μίνγουάϊλ σάμγουερ ιν μπάκιγχαμ...