η μελωδία μιας εξέγερσης

Η μελωδία του Δεκέμβρη

Ενός τότε 17χρονου

Ώρα Μηδέν

Είναι 6 Δεκέμβρη 2008.Μεσολλογγίου και Τζαβέλλα ώρα μηδέν. Πάγος. Πάγος και σιωπή. Το αδιανόητο που γίνεται πραγματικότητα,που γίνεται γεγονός, για να πάρει και αυτό τη θέση του στην ιστορία.

-Μαλάκα τι έγινε;

-Τον πυροβόλησαν.

-Τι εννοείς τον πυροβόλησαν ρε;

-Τον πυροβόλησε ο μπάτσος. Πεθαίνει.

Σκέψη πρώτη: Απόγνωση

Σκέψη δεύτερη: Εκδίκηση

Σκέψη τρίτη: Φωτιά

Σκέψη τέταρτη: Θάνατος. Ναι, ΘΑΝΑΤΟΣ.

Σκέψη πέμπτη: Ματαιότητα

Σκέψη έκτη: Εκδίκηση ξανά

Σκέψη έβδομη: Καταστροφή

Το κάνω. Σπάω ότι βρω μπροστά μου. Δε ξέρω γιατί. Μου φταίνε όλα, μου φταίνε όλοι. Ναι. Για μία μόνο στιγμή μου φταίνε όλοι.

Πέτρα στο χέρι. Πέτρα στον αέρα. Πέτρα στο τζάμι. Ρωγμή στο τζάμι. Πάρτο κάτω.

Τώρα σκέψου.

Σφαίρα στη θαλάμη. Όπλο στο χέρι. Πυροβολισμός. Σφαίρα στον αέρα. Σφαίρα στην καρδιά. Ρωγμή στην κανονικότητα. Πάρτην κάτω.

Έτσι ξεκίνησαν οι μέρες που δε θα ξεχάσουμε ποτέ.

Καταδικάζετε τη βία από όπου και αν προέρχεται;

Αυτοί που μιλάνε για βία, έχουνε σκεφτεί ποτέ ποιος όπλισε το χέρι με την πέτρα; Ποιος γκρέμισε στα αλήθεια τη βιτρίνα; Όταν σκοτώνεις 15χρονους έτσι, αλήθεια, τι περιμένεις; Διάλογο; Σύνεση; Ψυχραιμία; Πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ κυρίων; Να ζητήσουμε και ένα συγνώμη ρε παιδιά που η νεολαία πεθαίνει κάθε μέρα και δεν έγινε και τίποτα.

Τι είπατε; Ο υπουργός παιδείας ήτανε στα μπουζούκια; Ε τώρα τι κακεντρέχειες είναι αυτές; Κάτι θα γιόρταζε ο άνθρωπος, είπε να το ρίξει έξω ρε αδερφέ, να ξεφαντώσει λίγο.

Τι είπατε; Ο μπάτσος γύρισε και πυροβόλησε ευθεία; Ε δεχόταν επίθεση ο άνθρωπος από 30 άτομα,αφού το είπε το MEGA τι θέλετε τώρα.

Τι είπατε; Το MEGA παραποίησε το βίντεο της δολοφονίας; Καταλάθος θα έγινε, στο μοντάζ, μην είμαστε καχύποπτοι.

Τι είπατε; 15 χρονών νεκρός; Εντάξει συμπονούμε, αλλά προέχει η δημόσια τάξη και ασφάλεια των πολιτών. Άσε που αυτοί που διαμαρτύρονται είναι αλήτες και βίαιοι.

Στην Ελλάδα, κάθε φορά που οι κυβερνήσεις, τα ΜΜΕ, η διαπλοκή, το κράτος, η τάξη και η ασφάλεια απειλούνται, τα επιχειρήματα περί ανάρμοστης, εκτός πλαισίου και βίαιης συμπεριφοράς των κινητοποιημένων μαζών, γίνονται η προμετωπίδα της ιδεολογικής επίθεσης ενάντια στο κίνημα. Ο ρόλος αυτής της αφήγησης είναι διττός. Αφενός, να απομονώσει την εξέγερση από τις κρίσιμες μάζες που τείνουν ευήκοα ώτα προς τα αιτήματα και τις επιδιώξεις της και τελικά να την οδηγήσει στο περιθώριο. Αφετέρου, να επαναφέρει στην τάξη, τη μερίδα του κόσμου, που παρότι αντιδρά και κινητοποιείται, έχει ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές με βίαιες συμπεριφορές, βανδαλισμούς και λεηλασίες. Κάθε φορά όμως που οι κυρίαρχοι μιλάνε για βία, καμώνονται πως δε γνωρίζουν ή δεν αναγνωρίζουν τη δική τους καθημερινή, θεσμική βία, η οποία θα μπορούσε να συμπυκνωθεί στην εξής φράση: Το κράτος έχει το μονοπώλιο της άσκησης νόμιμης βίας.

Είναι  όμως μόνο η βία των κατασταλτικών μηχανισμών αυτή που χρησιμοποιούν οι από πάνω για να διατηρούν την κυριαρχία τους; Σύμφωνοι, αυτή είναι η ορατή, η φυσική βία, αλλά είναι μόνο αυτή; Γιατί η συζήτηση περί βίας περιστρέφεται μονάχα γύρω από τις πράξεις φυσικής βίας, ενώ η καθημερινή συστημική βία αποκρύπτεται, ή όταν προκύπτει ως επιχείρημα στην όλη συζήτηση, το αντεπιχείρημα είναι ότι πρόκειται περί λαϊκισμού;

«O λαός έχασε τον πατέρα του» *

 *λόγια του προέδρου της Ν.Αφρικής Τζέϊκομπ Ζούμα.

και ο μητσάρας στο "λόμπι της δραχμής"?...!!

ροκανίδια

είναι ο Πελεγρίνης ηλίθιε!

[......]

Όσο για το εξάμηνο που χάθηκε ή θα χαθεί, έχω να παρατηρήσω ότι υπάρχουν άλλα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στα οποία δεν απέργησαν οι υπάλληλοι, δεν έκαναν ούτε μια μέρα κατάληψη οι φοιτητές, κι όμως το εξάμηνο κινδυνεύει να χαθεί -πώς γίνεται αυτό, θα ρωτήσετε. Όπως ανακοίνωσε πριν από δέκα περίπου μέρες το Πανεπιστήμιο Αιγαίου: “…δύο ολόκληρους μήνες μετά την έναρξη του ακαδημαϊκού εξαμήνου τα μαθήματα είναι ακόμα σε «εκκρεμότητα έναρξης», καθώς δεν έχουν εκδοθεί τα ΦΕΚ των συγκεκριμένων θέσεων 21 μελών Διοικητικού Ερευνητικού Προσωπικού, που θα έπρεπε ήδη να είχαν αναλάβει περίπου 42 προπτυχιακά μαθήματα. Παράλληλα, το υπουργείο Παιδείας αρνήθηκε να εκδώσει τις Πράξεις Υπουργικού Συμβουλίου και Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις που απαιτούνται για να χρησιμοποιηθούν τα «ταμειακά υπόλοιπα τακτικού προϋπολογισμού» για την αμοιβή του διδακτικού προσωπικού. … Η κατάσταση αυτή, συνεχίζει η ανακοίνωση, έχει ως αποτέλεσμα «τα μαθήματα όλων των Πανεπιστημίων που θα χρηματοδοτηθούν από τα ταμειακά υπόλοιπα να μην μπορούν να διεξαχθούν για το χειμερινό εξάμηνο». Γεγονός που «πρακτικά σημαίνει ότι δεν μπορούν να προσφερθούν φέτος πλήρη προγράμματα σπουδών, με ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις για τους φοιτητές μας, για την εκπαιδευτική και ερευνητική λειτουργία των τμημάτων και για το κύρος του Ιδρύματος».

Περιέργως, τα παπαγαλάκια που ήταν λαλίστατα για το εξάμηνο στο ΕΚΠΑ δεν έχουν πει κουβέντα για την κατάσταση στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Με τον ίδιο τρόπο, άλλωστε, είχαμε ακούσει πολλά από τα δελτία ειδήσεων για το πόσο βλάπτουν την παιδεία οι καθηγητές της Μέσης Εκπαίδευσης, όταν είχαν κάνει απεργία στην αρχή της σχολικής χρονιάς -αλλά τώρα που διαπιστώνονται χιλιάδες κενά στη μέση εκπαίδευση οι εμβριθείς αναλυτές κάνουν την πάπια. Ή, για να πιάσουμε κι έναν άλλο τομέα, όταν είχαν απεργήσει οι ναυτεργάτες (πριν επιστρατευτούν) ακούγαμε διάφορους πορτοσάλτες να ολοφύρονται στα κανάλια για τους καημένους τους νησιώτες που είναι αποκομμένοι -αλλά τώρα που η αποκοπή των νησιών είναι διαρκής, θεσμοθετημένη και επικυρωμένη με τη βούλα του υπουργείου (και όχι μόνο για την άγονη γραμμή: για πρώτη φορά εδώ και πολλές δεκαετίες δεν υπάρχει καθημερινό πλοίο για Χίο-Μυτιλήνη), οι κύριοι αυτοί τηρούν αιδήμονα σιγή.

Αν θα χαθεί ή όχι το εξάμηνο, ίσως δεν είναι το πρωτεύον -αυτό που μετράει περισσότερο είναι αν θα χαθεί ή όχι το δημόσιο πανεπιστήμιο, αν θα χαθεί ή θα κερδηθεί η υπόθεση της δημόσιας εκπαίδευσης, αν τα νέα παιδιά που γεμίζουν τα αμφιθέατρα των πανεπιστημίων θα έχουν χαμένα ή κερδισμένα χρόνια μπροστά τους.

[...]

ολόκληρο το άρθρο του Νίκου Σαραντάκου Χαμένο εξάμηνο ή χαμένα χρόνια? εδώ

προϋπόθεση

Το πουλί αγωνίζεται για να βγει από το αυγό. Το αυγό είναι ο κόσμος του. Αυτός που θέλει να γεννηθεί, πρέπει πρώτα να καταστρέψει έναν κόσμο.

Herman Hesse

όχι στην ποινικοποίηση της διαμαρτυρίας

Προφυλακίστηκε με μοναδικό στοιχείο τις κατηγορίες των αστυνομικών που τον συνέλαβαν στη διάρκεια της πορείας της Πέμπτης 11 Μάρτιου 2010, ημέρα απεργίας κατά των νέων οικονομικών μέτρων.

Φωτογραφίες της αναίτιας σύλληψης του Μάριου που παραδόθηκαν, μεταξύ άλλων, ως αποδεικτικά στοιχεία για την αθωότητά του.

Αναφορές στον τύπο και δημοσιεύσεις στο διαδίκτυο σχετικά με την άδικη κράτησή του.

Η κινητοποίηση του κόσμου για την αποκατάσταση της εξόφθαλμης αδικίας είναι άμεση: δεκάδες πανό, μαζικά ψηφίσματα, γράμματα συμπαράστασης και άλλες παρεμβάσεις αλληλεγγύης έχουν συγκεντρωθεί από την πρώτη μέρα κράτησης του Μάριου.

Ενημερωθείτε κι ενημερώστε: 

Τα δελτία τύπου της ομάδας αλλυλεγγύης, συμπαράστασης και κινητοποίησης για το Μάριο.

Τα γράμματα του Μάριου από τις φυλακές Κορυδαλλού.

ΝΑ ΑΘΩΟΘΕΙ Ο ΜΑΡΙΟΣ ΖΕΡΒΑΣ

πηγή: Λευτεριά στο Μάριο Ζ.

"θέλουμε κι εμείς κόκκινο χιτώνα"

το μονοξείδιο του μονόδρομου

Μια Ελλάδα στα κάρβουνα της ειδικής εκκαθάρισης, της κατά φιλελέδικον κόσμον "δημοσιονομικής προσαρμογής". Μας τσικνίζουν με "φώτα στο βάθος του τούνελ", με "υπομονές"¨και "πρωτογενείς" μαλακίες, για να μην βλέπουμε το προφανές. Η ανάπτυξη είναι σαν το μονοξείδιο του άνθρακα. Και τα δύο είναι αόρατα και σκοτώνουν.

Το τεστ του μαγκαλιού το περάσαμ(ν)ε πέρσι στην τραγωδία με τους φοιτητές. Στο αίμα μας πλέον υπάρχουν τα αντίστοιχα αντισώματα και πιθανότατα θα χρειαστούνε 1,2 ακόμα παρόμοια περιστατικά, για να τα αντιμετωπίζουμε περίπου σαν τα τροχαία. Ή καλύτερα σαν τις αυτοκτονίες....Όλα συνηθίζονται, ειδικά αν είσαι σε καθημερινή μάχη επιβίωσης. Άσε που σαφέστερο δεν μπορεί να γίνει: το παιχνίδι είναι για δυνατούς.

Υπάρχουν βέβαια και οι ιδιαίτερες περιπτώσεις των ζωντανών και μάλιστα ανθρώπων, που διατηρούν μια δυσανεξία στη φρίκη και στον κανιβαλισμό. Για όλους αυτούς υπάρχουν οι έγκριτοι γκεμπελίσκοι που δηλώνουν δημοσιογράφοι και αναλαμβάνουν τους δύσκολους λεκέδες ανθρωπιάς στο τοπίο των λοβοτομημένων τηλεθεατών. Βρίσκουν μιαν άλλη είδηση (έναν θεατρόφιλο πρύτανη για παράδειγμα) και το τεντώνουν...για να μη φανεί η γύμνια μας..και το κάρβουνο που σιγοκαίει..

μπαίνει σε sleep mode

ο λυτρωτικός πούλος

 Προς όλους τους φασιστοειδείς πιθήκους που βρίσκονται σε άρνηση της πρωκτοερωτικής τους σεξουαλικότητας, προσπαθούν να την κατευνάσουν με συνεχή ιδεολογικά κλύσματα και μου λένε συχνά πυκνά "αν δε σ' αρέσει η Ελλάδα παλιόπουστα πάρε τον πούλο": Το χαμαιτυπείο που γεννηθήκατε δεν είναι η Ελλάδα που έμαθα να αγαπώ και δεν με συνδέει τίποτα με αυτήν. Η αντικατάσταση της ιστορίας και του πολιτισμού μου, με τις εκκρίσεις της μολυσματικής σας κωλοτρυπίδας μου προκαλεί αποστροφή. Σαφέστατα με θλίβει το γεγονός του ότι στην αποφορά του σάπιου σώματός σας, καταφέρατε να αυνανίζονται χιλιάδες συμπατριώτες μου, όμως αυτή η θλίψη μου δεν κουβαλάει κανένα άλλοθι για τους σύγχρονους ταγματασφαλίτες - φιλήσυχους νοικοκυραίους. Αυτούς που σε άλλες εποχές δε θα δίσταζαν να γίνουν μαυραγορίτες και στην ουσία αυτούς που σας επιτρέπουν να υπάρχετε. Θεωρώ ντροπή μου να υπάρχει έστω και υπόνοια ότι ανήκω στην ίδια εθνικότητα με αυτούς. Τουλάχιστον μέχρι να συμβεί ένα θαύμα, που θα με κάνει να πιστέψω ξανά στην αξιοπρέπεια του να είσαι Έλληνας. Ως τότε, η προτροπή σας "να πάρω τον πούλο", δεν είναι τίποτα άλλο παρά ευχή για μένα. Τουλάχιστον πριν το μετατρέψετε σε πογκρόμ.

πηγή: sigaika productions

στη μέση του πουθενά

Man, I see in Fight Club the strongest and smartest men who've ever lived. I see all this potential, and I see it squandered. God damn it, an entire generation pumping gas, waiting tables – slaves with white collars. Advertising has us chasing cars and clothes, working jobs we hate so we can buy shit we don't need. We're the middle children of history, man. No purpose or place. We have no Great War. No Great Depression. Our great war is a spiritual war. Our great depression is our lives. We've all been raised on television to believe that one day we'd all be millionaires, and movie gods, and rock stars, but we won't. And we're slowly learning that fact. And we're very, very pissed off.

Tyler Durden 

Fight Club .-

αποκλειστική δήλωση

όοολγααααα

...

ΟΛΓΑ!

γεια σου

μηχανές ανάνηψης

Το υποβρύχιο γέρνει και φαίνεται το βρακάκι του. Ο ήλιος του πασόκ μαζί με τον πυρσό της νουδού, φωτίζουν τα επίμαχα σημεία, κρατώντας το φανάρι του γερμανού κατασκευαστή. Η τρύπα στο βρακί βγάζει μάτι και στη θέση του τοποθετoύν μια κάμερα του μέγκα για να είσαι μόνιμα "στον αέρα". «Αυτά που βλέπεις βλέπω» σου είπε η θειά απ’τον τρίτο στον φούρνο. Της έκλεισες το μάτι κάνοντας φόκους στο χαμόγελο με τα στραβά χαλασμένα δόντια. Οι κουφάλες της σου φάνηκαν οικίες και θυμήθηκες τον θείο σου το Νώντα, που δεν τους συμπαθεί τους Ναζί αλλά «μεταξύ μας, έναν Παπαδόπουλο τον θέλουμε»..

Την προσοχή σου αποσπάνε φωνές τσιριχτές, αδωνίζουσες που ακούγονται στο τέλος του δρόμου. Πλησιάζεις στο μπούγιο παραμερίζοντας καναπέδες και πολυθρόνες…. Πρετεντερόμορφες ταξιθέτριες σου δείχνουν το δρόμο μη τυχόν και χαθείς στο ζάπινγκ….Φτάνεις και τον έχεις τον έτσι σε πρώτο πλάνο να χορεύει δεξιόστροφο καρσιλαμά κρυμμένος πίσω από κάτι βλαχοαγγλικές λέξεις.. Τριγύρω του μια εκστασιασμένη ομάδα αλήθειας να έρπει με τα χέρια απασχολημένα για παλαμάκια. Εκεί που τελειώνει η γλίτσα, οι άστεγοι του δρόμου έχουν ενωθεί συντονισμένα σ’ένα δαλιανίδιο μπαλέτο και όλα πια σου φαίνονται στημένα σαν παιχνίδι του μπέου. Σε πιάνει μια πρωτογενής θλίψη και θέλεις να φύγεις. Ψάχνεις τριγύρω σου για πόρτα, αλλά όλες έχουν κερματοδέκτη. Ξαφνικά θυμάσαι αυτό που έχει περάσει στη φόδρα του μπουφάν από τη σχισμένη τσέπη. Είναι εκεί..το αγγίζεις…Τεχνηέντως το σπρώχνεις προς την τρύπα και…βουαλά! Το κέρμα διαφυγής είναι στα χέρια σου! Το ρίχνεις στη σχισμή και ξάφνου η πόρτα μετατρέπεται σε μηχανή ανάνηψης θεών. Ο χαρακτηριστικός μηχανικός θόρυβος οδηγεί το ψηφιακό βλέμμα σου χαμηλά στο πλαστικό πορτάκι. Το ανοίγεις και πιάνεις στα χέρια σου τον από μηχανής θεό που τόσο καιρό έψαχνες…. Άντε να δούμε τώρα, τι δικαιολογίες θα βρεις για να μην το κάνεις..

Διακόπτουμε για δυσφημίσεις.

το αφροδισιακό μνημόνιο

-Κατ'αρχήν θέλω να σας πω για τον Σαμαρά.

(πρετεντ.): Α..

-Στο παρελθόν είχαμε πολύ μεγάλες διαφορές, ιδεολογικές, επί οικονομικής πολιτικής...Δεν φαντάζεστε, πόσο έχω ταιριάξει με αυτόν τον άνθρωπο.

(πρετεντ.): Το 'χουμε καταλάβει αυτό..ναι...ανησυχούμε.....αυτό είναι...είναι θέμα Σαμαρά ή θέμα δικό σας είναι?

-Να σας πω..Είναι ένας άνθρωπος τελείως διαφορετικός από αυτόν που πίστευα ότι ήτανε πρι  πριν τον γνωρίσω. Πάρα πολύ εργατικός, ε πάρα πολύ απλός, πάρα πολύ χιούμορ, με αγωνίες, ε αγωνίζεται, προετοιμάζεται, δηλαδή ήτα ήταν για μένα η ευχάριστη έκπληξη. Και κυρίως τι κάνει? Σε στηρίζει. Δηλαδή, δεν σ'αφήνει ακάλυπτο..

γκελ στον πάτο

χιουμωρειστηκύ γρωθιά στο καταιστοιμαίνω

στάνταρ μέϊντ ιν πακιστάν

"αναπτυξιακός" εθελοντισμός

εργασιακός μεσαίωνας (και βγάλε..)

εσύ Όλγα μας, μια χαρά τα λες..

ο άγιος βασίλης είναι σαν την ανάπτυξη

bye buy

Αντισώματα

November 26, 2013

Γιάννης Μακριδάκης

 

Στον πλανήτη ενδημεί μια ασθένεια που λέγεται Καταναλωτισμός, μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο, βρίσκεται σε έξαρση και γιγαντώνεται ολοένα σε αυτή την ιστορική περίοδο που διανύει η ανθρωπότητα, απειλώντας να απομυζήσει το οικοσύστημα και να αφανίσει κάθε άλλο είδος ζωής. Η ασθένεια δρα εκφυλιστικά στον φορέα της, τον αποκόπτει από τον φυσικό οργανισμό του, από το φυσικό του περίβλημα και τον ματαλλάσσει πολύ γρήγορα σε αριθμημένο άτομο μέλος στρατού καταναλωτών, που ζει φρουρούμενο, χειραγωγημένο και προγραμματισμένο να καταστήσει εμπόρευμα μέχρι και τον φυσικό εαυτό του.

Βασικά συμπτώματα της ασθένειας: Η αλόγιστη κατανάλωση φυσικών πόρων, η καλλιέργεια της μη ευθύνης για οτιδήποτε βρίσκεται εκτός ιδιοκτησίας του ατόμου, η παραγωγή απορριμμάτων (υλικών, ψυχικών και πνευματικών).

Οι χαοτικές δυνάμεις και δυναμικές όμως που κρατούν εδώ και χιλιάδες χρόνια την φύση σε ισορροπία, δημιουργούν αντισώματα στην ανθρωπότητα, τα οποία δεν είναι άλλα από τους ανθρώπους που αντιστέκονται, που δεν συμβιβάζονται, που αμφισβητούν, που αγωνίζονται, που ρίχνουν σπόρους στην κοινωνία με τον λόγο και τις πράξεις τους και που τελικά εξισορροπούν το σύστημα αλλάζοντας το τοπίο.

Τα αντισώματα, τα οποία αυξάνονται με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου όπως οι σπόροι, είναι προγραμματισμένα και προορισμένα από τη Φύση (τους) να πετύχουν τον στόχο της προαιώνιας ισορροπίας του οικοσυστήματος, περιορίζοντας την εξάπλωση και τη δράση της ασθένειας.

Και θα πετύχουν. Διότι, εκτός από τους κατασκευασμένους διάτρητους συστημικούς νόμους της ασθένειας, υπάρχουν και οι αυθύπαρκτοι απαράβατοι και απαραβίαστοι φυσικοί Νόμοι που φέρουν σοφία αιώνων. Κι αυτούς είναι ανήμποροι να τους υπερνικήσουν τα συστημικά άτομα, όσο χρήμα και αν κατέχουν. Υποτάσσονται ο ένας μετά τον άλλον και πέφτουν έντρομοι και απογοητευμένοι διότι σε όλην τους τη ζωή μπορεί να σκέφτονταν αλλά στο τέλος νιώθουν.

πηγή: yiannismakridakis

μαλάκες στα κάρβουνα

αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ reloaded

η κρίση γεννάει ευκαιρίες

η ζωή είναι πολύ μικρή, για να μην αποθεώσεις το δήθεν

πλήρωνε και μη ερεύνα

επαναστάτης πομολάρος

γουάτ ις δις?

γουάτ ις δις?

δις ις ε ντράχμα

δις ις ε ντράχμα-δις ις ε ντράχμα

πόσο μου έλειψε-πόσο μου έλειψε

venceremolicious

ΕΞΕΓΕΡΣΗ

Στο μεγάλο κανάλι επικρατούσε αναβρασμός. Οι τεχνικοί το είχαν τούμπανο κι ο Τσίμας κρυφό καμάρι. Τα πράγματα δεν πάνε καλά, τα δάνεια δεν είναι αρκετά. Παρ' όλα αυτά, μέσα στο ζόφο της επαπειλούμενης χρεοκοπίας, κάποια μικρή σπίθα ελπίδας είχε αρχίσει να αχνοφαίνεται. Οι τσακμακόπετρες, οι μπροστάρηδες, ήταν Ο Παύλος και η Όλγα. Οι παλιοί κομμουνιστές είχαν πείρα σε πολιτικό αγώνα, είχαν θέληση, είχαν το νόου χάου της διεκδίκησης.

Στο κεντρικό στούντιο, εκεί που άλλοτε αλώνιζε ο Λιάγκας με την Σκορδά ως πρωινατζήδες, τώρα τα ίδια πρόσωπα έμοιαζαν αλλιώτικα, λουσμένα με ένα φως απόκοσμο, το φως του ανθρώπου που παλεύει για το ψωμί του και το ψωμί του συντρόφου του. Η Φαίη κρατούσε κι ένα κόκκινο γαρύφαλλο, ενώ με το άλλο χέρι κρατούσε το μπράτσο του Γιώργου, τρυφερά, μα και αποφασιστικά.

Δίπλα τους ο Γιώργος ο Οικονομέας, ο Δημήτρης ο Καμπουράκης, η Μαρία η Σπυράκη και τόσοι άλλοι γνωστοί δημοσιογράφοι, αλλά και άσημοι βοηθοί ηλεκτρολόγου. Όλοι ήταν ένα, ο καθένας ήταν όλοι.

Στο κρεβάτι του φυσικοθεραπευτή, εκεί που κάποτε γίνονταν οι επιδείξεις αποτρίχωσης με μοντέλα στα τέσσερα, είχε ανέβει και στεκόταν ευθυτενής και ήρεμος ο Παύλος, ο αμετανόητος τριτοδιεθνιστής. Χωρίς οργή, με ήρεμη αποφασιστικότητα στράφηκε στους λειτουργούς της ενημέρωσης:

- Σύντροφοι, τα ψέματα τελείωσαν, τις μεζονέτες μάς τις κατέσχεσαν, τα τζιπ τα πουλήσαμε για τρία χιλιάρικα, τις οφ σορ τις κυνηγάει αμείλικτα ο πουσταράς ο Τόμπσεν. Αλλά κι εσείς, συντρόφια μου, φτωχέ τεχνικέ, καθημαγμένε μπούμαν, χωρίς δουλειά σε λίγο, χωρίς πετρέλαιο στο καλοριφέρ, χωρίς λεφτά για το μπακαλορεά του παιδιού ή το νοίκι του φοιτητή στην Κοζάνη, μην σκύβετε το κεφάλι. Υπάρχει λύση. Όσο υπάρχει η γροθιά του εργαζόμενου λαού υψωμένη, ας τρέμουν οι εξυγιαντές του καπιταλισμού. Δεν πουλήσαμε τις αριστερές μας ιδέες, για να τσαλαπατάει τώρα την οδυνηρή αυτή θυσία μας ο κάθε τυχάρπαστος τροϊκανός.

- Έτσιιιιι!!!!

Μία ουρανομήκης κραυγή διέκοψε τον αναψοκοκκινισμένο μυστακοφόρο άνδρα, την ντροπή του "Ριζοσπάστη", που συγκινημένος κατέβηκε κι έγινε ένα με τους συντρόφους του.

Στο κρεβάτι, στο βήμα, ούτως ειπείν, βρισκόταν ήδη η χαρά της ΚΝΕ του '73 και του Βαν Κληφ του '13. Η Όλγα ήταν σύντομη σαν κεραυνός:

- Όλοι στον Σκάι. Εκεί μας περιμένει ο καπετάν Τράγκας.

Με μια άγρια πολεμική-ταξική κραυγή οι υπάλληλοι του Ψυχάρη, του Βαρδινογιάννη, του Μπόμπολα κινήσαν για το Φάληρο πεζή. Αυτό το κανάλι κανείς δε θα το πάρει από τ' αφεντικά μας, έλεγαν ο ένας στον άλλο. Στο κινητό ο Παύλος φώναζε για ν' ακουστεί μέσα στο πανδαιμόνιο: "Ναι, Σταύρο, όλα θα πάνε καλά".

Πόσο αδυσώπητος ο ενδοαστικός πόλεμος.

πηγή: sleepingvillage

ξεδιάντροποι αλαζόνες

[.....]

Η ηθική είναι μια έννοια τόσο φθαρμένη από την ανάλυση και τον σχετικισμό που έχει υποστεί διαχρονικά ώστε πλέον ακούγεται σαν θέμα κουραστικής διάλεξης σε νυσταλέα αμφιθέατρα της φιλοσοφικής, ή καταγγελτική κατήχηση από ιερωμένο που εξοργίζεται άδικα με την εκ φύσεως ατελή ανθρώπινη φύση και το ιδιοτελές των ενστίκτων της.

Η ηθική όμως δεν είναι ούτε για γέλια, ούτε για χασμουρητά. Είναι επιτακτική ανάγκη να είναι προσδιορισμένη η ηθική φιλοσοφία μιας κοινωνίας που θέλει να επιβιώσει.

Όποια κοινωνία δεν οριοθετεί εαυτόν βάσει σαφών ηθικών κανόνων, που σέβονται την δικαιοσύνη, την αξιοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, πολύ σύντομα γλιστράει σε καταστάσεις που αφήνουν ανεξίτηλα τραύματα, ακόμα και εξαφανίζουν έθνη και πολιτισμούς. Έχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν.

Στην Ελλάδα σήμερα έχουν πάψει να τηρούνται ακόμα και τα πιο ισχνά προσχήματα ηθικής συνείδησης. Παραθέτω δυο παραδείγματα σκανδαλώδους ηθικής πρόκλησης σταχυολογημένα μόνο από την τελευταία εβδομάδα.

Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κος. Ταμήλος δηλώνει ατάραχος και αυτολεξεί, σε τηλεοπτική εμφάνιση, πως «το να καθαρίζει μετανάστες η Χρυσή Αυγή βόλευε την Νέα Δημοκρατία επειδή έτσι αντιμετωπίζονταν το μεταναστευτικό χωρίς να παίρνει κάποια επίσημη ευθύνη η Κυβέρνηση και η Ελληνική Αστυνομία».

Εν ολίγοις, ο κος Ταμήλος, βουλευτής της Ν.Δ., επαναλαμβάνω, ξεστομίζει, ανερυθρίαστα, πως το Ελληνικό κράτος προσλαμβάνει, συνεργάζεται ή απλά ανέχεται δολοφόνους, τραμπούκους, και καθάρματα που έχουν συνείδηση σμέρνας, προκειμένου να διαχειριστεί μια ανθρωπιστική κρίση.

Κανένας εισαγγελέας δεν φαίνεται να ταράζεται από την επίσημη καταγγελία που εκστομίζει κάποιος που προφανώς μιλάει μετά λόγου γνώσεως, αφού πρόκειται για στέλεχος της παράταξης που ο ίδιος κατηγορεί για ηθική συναυτουργία δολοφονιών αθώων ανθρώπων, και μάλιστα ένα στέλεχος που έχει καθαγιαστεί με τα καλύτερα λόγια από τον ίδιο τον κο. Αντώνη Σαμαρά.

Αίφνης, νομιμοποιείται ως κανονική και γενικά αποδεκτή η πραγματικότητα του να ακούγονται στο Μαξίμου ατάκες του τύπου «καλά κάνουν και τους ξεκοιλιάζουν τους βρομιάρηδες οι δικοί μας, να μην λερώνουμε και τα χέρια μας».

Αίφνης, καθιερώνεται ως φυσιολογικό και δεδομένο τό ότι στην κορυφή της εξουσίας βρίσκονται άνθρωποι που κυβερνούν εκμεταλλευόμενοι την εγκληματική δράση Ναζιστικών συμμοριών.

Αίφνης, οι χειρότερες υποψίες όλων μας επαληθεύονται.

Σε άλλη τηλεοπτική εμφάνιση, ο άνθρωπος που προσωποποιεί την παράνοια και διαστροφή της σύγχρονης Ελλάδας, ο πρώην τηλεπωλητής και νυν Υπουργός Υγείας, που πληρώνεται από το δημόσιο αλλά εξυπηρετεί, καθ' ομολογίαν του, ιδιωτικά συμφέροντα, ο αχαρακτήριστος και λίαν επικίνδυνος Σπυρίδων Γεωργιάδης, αρνείται να κάνει διάλογο με τον έγκριτο νευροχειρούργο κο. Π. Παπανικολάου, έναν επιστήμονα που εργάζεται για την σωτηρία του συνανθρώπων του ενώ το κράτος του χρωστάει δεδουλευμένα ενός χρόνου και αρνείται να του καταβάλει υπερωρίες και εφημερίες. Ο τουλάχιστον παιδαριώδης κος Γεωργιάδης δεν διστάζει να επικαλεστεί τον πολιτικό χώρο στον οποίο ανήκει ο γιατρός ως δικαιολογία για να τον περιφρονήσει, ενώ οι τηλεθεατές γνωρίζουν πως ο πραγματικός λόγος που αρνείται να απαντήσει στον κο Παπανικολάου είναι επειδή ο τελευταίος επιμένει να μιλάει, με στοιχεία, περί των άθλιων συνθηκών που επικρατούν στα δημόσια νοσοκομεία.

Ο ανεκδιήγητος κος Γεωργιάδης προφανώς αγνοεί ότι δεν έχει κανένα δικαίωμα να αρνηθεί, ούτε τυπικά, αφού είναι δημόσιος υπάλληλος σε στιγμή δημόσιου διαλόγου και άρα έχει καθήκον να απαντά με τον ίδιο σεβασμό που εισπράττει τον μισθό και τα προνόμια της θέσης του, σε οποιονδήποτε πολίτη, και δη σε έναν γιατρό που αγωνίζεται υπέρ και πέραν του καθήκοντος.

Το ότι ένας Υπουργός απαξιώνει τον συνομιλητή του, έναν έγκριτο και αξιοσέβαστο πολίτη που σώνει ζωές σχεδόν αμισθί, επί καθημερινής βάσης, επειδή αυτός ανήκει σε μη αρεστό πολιτικό χώρο είναι μια δικαιολογία κάποιου που πάσχει από βασικές ικανότητες κοινωνικότητας, για να μην μιλήσουμε για την αδυναμία του κου Γεωργιάδη να συνειδητοποιήσει, επιτέλους, πως όποιο αξίωμα και αν κατέχει, η φρασεολογία επιπέδου «δεν σου μιλάω εσένα επειδή είσαι κομμουνιστής» μαρτυρά μια συμπεριφορά περισσότερο ταιριαστή σε μουτρωμένο ανήλικο και όχι σε δημόσιο λειτουργό.

Είναι αρκετά σημαίνοντα αυτά τα δύο απίστευτα παραδείγματα, αφενός αλαζονείας που μαρτυρά αυταρχισμό νηπίου και αφετέρου ξεδιάντροπης ομολογίας περί εκμετάλλευσης της δράσης δολοφονικών συμμοριών, ώστε να συμπεράνει κανείς πως η ηθική πυξίδα της Ελληνικής συγκυβέρνησης έχει χάσει κάθε αξιοπιστία, και το ναυάγιο είναι αναπόφευκτο.

[...]

 

ολόκληρο το άρθρο του Παναγιώτη Χατζηστεφάνου, εδώ.

ωραίος ως σέλιν

υπόθετα με γεύση βερίκοκου

Τα υπόθετα του Άδωνι

Νοεμβρίου 21, 2013

Του Κώστα Βαξεβάνη

Θα μπορούσε κάποιος χαριτολογώντας να πει πως ο Άδωνις Γεωργιάδης, πέρα από κάθε αμφισβήτηση, είναι ο βασικότερος αβανταδόρος της φαρμακοβιομηχανίας, αφού σε λίγο καιρό, αν συνεχίσει την πολιτική του, γιατροί, νοσηλευτές, παραΪατρικό προσωπικό και σίγουρα ασθενείς, θα πρέπει να πάρουν χάπια για να τον αντέξουν. Αλλά και να μην έχεις σχέση με όλα αυτά, αρκεί να τον ακούσεις σε κάποια από τις δεκάδες τηλεοπτικές του εμφανίσεις, για να αποκτήσεις σχέση με σκευάσματα, τουλάχιστον αυτά που αφορούν την πίεση.

Αλλά ας αφήσουμε τα χαριτολογήματα και ας πάμε στην ουσία. Ο υπουργός Υγείας (ναι είναι υπουργός και μάλιστα Υγείας, δεν είναι απλώς «Άδωνις»), ανήγγειλε πως θα κάνει πιο φτηνά 6.000 φάρμακα. Όποιος διαφώνησε μαζί του, δέχθηκε την επίθεση ότι δεν θέλει φτηνό φάρμακο για το λαό, αλλά εξυπηρετεί συμφέροντα φαρμακοβιομηχανιών. Είναι όμως η φτήνια του κυρίου Γεωργιάδη, χτύπημα στα συμφέροντα;

Όσοι σχετίζονται με τη δημοσιογραφική πιάτσα θυμούνται εκείνο το παλιό κόλπο, όταν η Αστυνομία έβρισκε πλοίο με 300 κιλά χασίς. Υποψιαζόμασταν όλοι πως κάποιος το είχε καρφώσει για να έχει η Αστυνομία την επιτυχία της, όσο από πίσω πέρναγε άλλο πλοίο με 5 τόννους κόκα. Έτσι ακριβώς κάνει ο Άδωνις Γεωργιάδης. Εμφανίζει την επιτυχία του «φτηνού φαρμάκου» την ώρα που περνά το πλοίο με χρήμα για τις πολυεθνικές φαρμακοβιομηχανίες.

Ας δούμε τα πράγματα συγκεκριμένα. Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν φτηναίνει όλα τα φάρμακα, αλλά τα εκτός πατέντας και τα γενόσημα. Τα ακριβά φάρμακα τα οποία παράγουν οι πολυεθνικές δεν τα αγγίζει. Αντιθέτως, ανεβάζει την συμμετοχή του ασφαλισμένου σε αυτά.

Αν γίνει πιο φτηνό το γενόσημο για παράδειγμα, αυτό πρακτικά σημαίνει πως δεν θα μπορεί να παράξει καμιά από τις ελληνικές βιομηχανίες, γιατί δεν μπορεί να είναι ανταγωνιστική του φτηνού γενόσημου που παράγεται στο Μπαγκλαντές και το Πακιστάν και που δεν πληροί τους κανόνες ασφαλείας. Έτσι, ή τα φάρμακα που έχουν φτηνύνει δεν θα παραχθούν καθόλου, άρα θα παίρνουμε μόνο τα ακριβά, ή θα καταναλώνουμε αμφίβολο φάρμακο.

Το βασικό όμως είναι πως η Ελλάδα αποτελεί χώρα αναφοράς στο φάρμακο. Δηλαδή είναι από τις χώρες εκείνες που καθορίζουν την τιμή του φαρμάκου πανευρωπαϊκά, η οποία βγαίνει ως μέσος όρος των κατώτατων τιμών. Άρα το φάρμακο των πολυεθνικών, το οποίο θα παραμείνει ακριβό, σημαίνει κέρδη για τις πολυθενικές φαρμάκου και εκτός Ελλάδας. Συνεπώς, η προσφορά του Άδωνι Γεωργιάδη είναι ανεκτίμητη.

Μπαίνει επίσης ένα θέμα γενικότερο για τον Άδωνι Γεωργιάδη. Αφού η πολιτική του στον τομέα της Υγείας τον φέρνει αντιμέτωπο με το σύνολο των σχετιζόμενων με την Υγεία, από τον νοσοκόμο και τον ασθενή έως το γιατρό και ίσως τις ελληνικές εταιρείες φαρμάκου, τότε ποιος είναι αυτός που συμφωνεί με την πολιτική την οποία εφαρμόζει; Ποιος πρέπει να επικροτήσει την πολιτική ενός υπουργού Υγείας, αν όχι οι σχετιζόμενοι με την Υγεία;

Ως τώρα λοιπόν, όσα κάνει ο Άδωνις Γεωργιάδης στην Υγεία φαίνεται να ευνοούν ιδιωτικά νοσοκομεία και πολυεθνικές. Όχι τους ασθενείς που πεθαίνουν στα ράντζα, όχι τους γιατρούς που πεθαίνουν στην κούραση για να μην πεθαίνουν οι ασθενείς τους. Ας πεταχτεί ο τηλεϋπουργός ως τα αντικαρκινικά νοσοκομεία και ας πει αυτά περί συμφερόντων στους ανθρώπους που δεν έχουν τα φάρμακά τους. Ας το πει στους γονείς του παιδιού που πέθανε πριν κλείσει τα τρία του χρόνια, επειδή δεν πρόλαβε να χειρουργηθεί.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης χρησιμοποίησε για μια ακόμη φορά το βήμα της Βουλής όχι για να ασκήσει πολιτική ή να απαντήσει σε ερωτήσεις αλλά ως τηλεπαράθυρο. Κατηγόρησε την «Αυγή» και το «Κόκκινο», πως τον πολεμούν γιατί έχουν διαφήμιση φαρμακοβιομηχανίας. Ο Άδωνις κατά την προσφιλή του τακτική, χρησιμοποιεί μια αλήθεια για να χτίσει πάνω του ένα βολικό ψέμα. Είναι, για παράδειγμα, σαν να ισχυριστεί κάποιος πως η πρόσφατη επίσκεψή του στην Ισραηλινή Πρεσβεία που είναι ένα αληθινό γεγονός, έγινε για να πάρει 500.000 ευρώ προκειμένου να εξυπηρετήσει την ισραηλινή φαρμακοβιομηχανία. Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά.

Η Ελλάδα πεθαίνει μεταφορικά και κυριολεκτικά και ανάμεσα σε όλα τα άλλα πρέπει να υποστεί τη θεραπεία ενός τύπου που χαράσσει πολιτική Υγείας σαν να πουλάει σίτες και βιβλία από τηλεοράσεως. Θεραπεία υπόθετου.

πηγή: το κουτί της Πανδώρας 

γενέθλια

ρετάρει