«Βασανίζουν» ασθενείς με σοβαρές παθήσεις
Φανταστείτε έναν ασθενή που κάνει θεραπεία για την
αντιμετώπιση όγκου, με ένα ακριβό φάρμακο, και κατοικεί σ’ ένα χωριό της
Σητείας του νομού Λασιθίου στην Κρήτη. Μέχρι τώρα, ο ασθενής αυτός πήγαινε στο
γιατρό του, του έγραφε το φάρμακο και επειδή τα φαρμακεία δεν φέρνουν αυτά τα
ακριβά φάρμακα, πήγαινε στο ειδικό σημείο διάθεσης φαρμάκων υψηλού κόστους που
υπήρχε στη Σητεία (υπήρχαν 50 σε όλη την Ελλάδα, πέρα από τα φαρμακεία του
ΕΟΠΥΥ) και έπαιρνε το φάρμακό του. Αν το φάρμακο δεν υπήρχε, ερχόταν την επομένη
ή τη μεθεπομένη.
Με το κλείσιμο των 50 σημείων διάθεσης φαρμάκων υψηλού κόστους, ο ασθενής αυτός είναι αναγκασμένος να μεταβεί ο ίδιος ή άνθρωπος του συγγενικού του περιβάλλοντος στο Ηράκλειο, ώστε να πάρει το φάρμακό του από το Φαρμακείο του ΕΟΠΥΥ, που είναι το μοναδικό που υπάρχει στην Κρήτη.
Ομως δεν φτάνει αυτή η ταλαιπωρία. Πλέον ο ασθενής αυτός, όπως και χιλιάδες άλλοι ασθενείς με σοβαρές παθήσεις σε όλη την Ελλάδα, θα πρέπει να πάει στην Αθήνα (ή τη Θεσσαλονίκη) για να του γράψουν το φάρμακο, το οποίο μέχρι τώρα έπαιρνε με ηλεκτρονική συνταγογράφηση από το γιατρό που τον παρακολουθούσε.
Κάποια στιγμή ανακοινώθηκε ότι τα φάρμακα υψηλού κόστους δε θα χορηγούνται από τους γιατρούς, αλλά από ειδικές επιτροπές που θα συγκροτηθούν. Για να μη γίνονται κομπίνες, υποτίθεται. Κομπίνες, όμως, μ’ αυτά τα φάρμακα δεν μπορούν να γίνουν. Οι ασθενείς που τα παίρνουν πάσχουν από σοβαρές παθήσεις, έχουν περάσει από νοσοκομεία και τους έχει χορηγηθεί η θεραπεία με αυτά τα φάρμακα. Αλλωστε, το γεγονός ότι αυτά τα ακριβά φάρμακα δεν τα διαθέτουν τα ιδιωτικά φαρμακεία, αλλά μόνο τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ, αποτελεί την καλύτερη απόδειξη του ότι δεν προσφέρονται για κομπίνες, παρεμπόριο κτλ.
Ολοι θεώρησαν ότι σε κάθε κρατικό νοσοκομείο θα συγκροτηθεί μια επιτροπή, οπότε ο ασθενής δε θα χρειάζεται να ταλαιπωρείται ιδιαίτερα για να του γράψει ο γιατρός το φάρμακό του. Οσοι σκέφτηκαν με την κοινή λογική έπεσαν τραγικά έξω. Με απόφαση που υπέγραψε στις 21 Φλεβάρη ο υπουργός Υγείας Σπυρίδων-Αδωνις Γεωργιάδης (αρ. πρωτ. ΔΥ1δ/Γ.Π.οικ. 16883), ιδρύονται μόνο δύο επιτροπές στον ΕΟΠΥΥ «για φάρμακα που δεν κυκλοφορούν στην Ελλάδα και για φάρμακα υψηλού κόστους ειδικών παθήσεων»! Μία επιτροπή ιδρύεται στην Αθήνα και θα καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της χώρας (Αττική, Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησο, Νησιά Ιονίου, Νησιά Αιγαίου, Κρήτη) και μία επιτροπή ιδρύεται στη Θεσσαλονίκη και θα καλύπτει την υπόλοιπη χώρα (Θεσσαλία, Ηπειρο, Μακεδονία, Θράκη).
Για να πάρει το φάρμακό του ένας ασθενής που ακολουθεί συγκεκριμένη αγωγή με ένα ακριβό φάρμακο, θα πρέπει να περάσει από μία από τις δύο επιτροπές. Στην υπουργική απόφαση δεν διευκρινίζεται αν θα απαιτείται η αυτοπρόσωπη παρουσία του ασθενούς στην επιτροπή, όμως στην πράξη αυτό θα γίνεται. Προκειμένου να αποφύγει τη γραφειοκρατική καθυστέρηση, η οποία θα θέτει σε κίνδυνο την ομαλή συνέχιση της θεραπείας του, ο ασθενής θα αναγκάζεται να πηγαίνει στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη για να διεκπεραιώσει το αίτημά του. Να του ξαναγράψουν το φάρμακό του, δηλαδή, δεδομένου ότι παίρνει μία συσκευασία τη φορά, που φτάνει συνήθως για ένα μήνα.
Πρόκειται κυριολεκτικά για βασανιστήριο των ασθενών αυτών, οι οποίοι κατά κανόνα πάσχουν από σοβαρές παθήσεις. Αντί οι ταλαιπωρημένοι αυτοί άνθρωποι, οι οποίοι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ανησυχούν για την ίδια τη ζωή τους, να διευκολύνονται στη λήψη του φαρμάκου τους με τον πιο απλό τρόπο (συνταγογράφηση από το γιατρό τους και παραλαβή του φαρμάκου από ένα σημείο που θα βρίσκεται στα όρια της επαρχίας που κατοικούν), μπαίνουν σε μια αφόρητη ταλαιπωρία.
Αυτό το βασανιστήριο των ασθενών με σοβαρές παθήσεις δεν πρέπει να περάσει. Πρέπει ο ανεκδιήγητος υπουργός Υγείας, ο γνωστός για τον κυνισμό και την αναλγησία του (και όχι μόνον), να υποχρεωθεί να πάρει αμέσως πίσω την επαίσχυντη απόφασή του και οι ασθενείς να εξακολουθούν να παίρνουν τα φάρμακα υψηλού κόστους όπως τα έπαιρναν μέχρι τώρα (με την άμεση επαναλειτουργία και των 50 σημείων διάθεσης που έκλεισαν).
Με το κλείσιμο των 50 σημείων διάθεσης φαρμάκων υψηλού κόστους, ο ασθενής αυτός είναι αναγκασμένος να μεταβεί ο ίδιος ή άνθρωπος του συγγενικού του περιβάλλοντος στο Ηράκλειο, ώστε να πάρει το φάρμακό του από το Φαρμακείο του ΕΟΠΥΥ, που είναι το μοναδικό που υπάρχει στην Κρήτη.
Ομως δεν φτάνει αυτή η ταλαιπωρία. Πλέον ο ασθενής αυτός, όπως και χιλιάδες άλλοι ασθενείς με σοβαρές παθήσεις σε όλη την Ελλάδα, θα πρέπει να πάει στην Αθήνα (ή τη Θεσσαλονίκη) για να του γράψουν το φάρμακο, το οποίο μέχρι τώρα έπαιρνε με ηλεκτρονική συνταγογράφηση από το γιατρό που τον παρακολουθούσε.
Κάποια στιγμή ανακοινώθηκε ότι τα φάρμακα υψηλού κόστους δε θα χορηγούνται από τους γιατρούς, αλλά από ειδικές επιτροπές που θα συγκροτηθούν. Για να μη γίνονται κομπίνες, υποτίθεται. Κομπίνες, όμως, μ’ αυτά τα φάρμακα δεν μπορούν να γίνουν. Οι ασθενείς που τα παίρνουν πάσχουν από σοβαρές παθήσεις, έχουν περάσει από νοσοκομεία και τους έχει χορηγηθεί η θεραπεία με αυτά τα φάρμακα. Αλλωστε, το γεγονός ότι αυτά τα ακριβά φάρμακα δεν τα διαθέτουν τα ιδιωτικά φαρμακεία, αλλά μόνο τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ, αποτελεί την καλύτερη απόδειξη του ότι δεν προσφέρονται για κομπίνες, παρεμπόριο κτλ.
Ολοι θεώρησαν ότι σε κάθε κρατικό νοσοκομείο θα συγκροτηθεί μια επιτροπή, οπότε ο ασθενής δε θα χρειάζεται να ταλαιπωρείται ιδιαίτερα για να του γράψει ο γιατρός το φάρμακό του. Οσοι σκέφτηκαν με την κοινή λογική έπεσαν τραγικά έξω. Με απόφαση που υπέγραψε στις 21 Φλεβάρη ο υπουργός Υγείας Σπυρίδων-Αδωνις Γεωργιάδης (αρ. πρωτ. ΔΥ1δ/Γ.Π.οικ. 16883), ιδρύονται μόνο δύο επιτροπές στον ΕΟΠΥΥ «για φάρμακα που δεν κυκλοφορούν στην Ελλάδα και για φάρμακα υψηλού κόστους ειδικών παθήσεων»! Μία επιτροπή ιδρύεται στην Αθήνα και θα καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της χώρας (Αττική, Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησο, Νησιά Ιονίου, Νησιά Αιγαίου, Κρήτη) και μία επιτροπή ιδρύεται στη Θεσσαλονίκη και θα καλύπτει την υπόλοιπη χώρα (Θεσσαλία, Ηπειρο, Μακεδονία, Θράκη).
Για να πάρει το φάρμακό του ένας ασθενής που ακολουθεί συγκεκριμένη αγωγή με ένα ακριβό φάρμακο, θα πρέπει να περάσει από μία από τις δύο επιτροπές. Στην υπουργική απόφαση δεν διευκρινίζεται αν θα απαιτείται η αυτοπρόσωπη παρουσία του ασθενούς στην επιτροπή, όμως στην πράξη αυτό θα γίνεται. Προκειμένου να αποφύγει τη γραφειοκρατική καθυστέρηση, η οποία θα θέτει σε κίνδυνο την ομαλή συνέχιση της θεραπείας του, ο ασθενής θα αναγκάζεται να πηγαίνει στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη για να διεκπεραιώσει το αίτημά του. Να του ξαναγράψουν το φάρμακό του, δηλαδή, δεδομένου ότι παίρνει μία συσκευασία τη φορά, που φτάνει συνήθως για ένα μήνα.
Πρόκειται κυριολεκτικά για βασανιστήριο των ασθενών αυτών, οι οποίοι κατά κανόνα πάσχουν από σοβαρές παθήσεις. Αντί οι ταλαιπωρημένοι αυτοί άνθρωποι, οι οποίοι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ανησυχούν για την ίδια τη ζωή τους, να διευκολύνονται στη λήψη του φαρμάκου τους με τον πιο απλό τρόπο (συνταγογράφηση από το γιατρό τους και παραλαβή του φαρμάκου από ένα σημείο που θα βρίσκεται στα όρια της επαρχίας που κατοικούν), μπαίνουν σε μια αφόρητη ταλαιπωρία.
Αυτό το βασανιστήριο των ασθενών με σοβαρές παθήσεις δεν πρέπει να περάσει. Πρέπει ο ανεκδιήγητος υπουργός Υγείας, ο γνωστός για τον κυνισμό και την αναλγησία του (και όχι μόνον), να υποχρεωθεί να πάρει αμέσως πίσω την επαίσχυντη απόφασή του και οι ασθενείς να εξακολουθούν να παίρνουν τα φάρμακα υψηλού κόστους όπως τα έπαιρναν μέχρι τώρα (με την άμεση επαναλειτουργία και των 50 σημείων διάθεσης που έκλεισαν).
πηγή: ΚΟΝΤΡΑ
